Ζούμε στη χώρα τους ενός εκατομμυρίου απλήρωτων εργαζομένων. Ζούμε στη χώρα που ο Άρειος Πάγος αποφάσισε ότι «δεν είναι βλαπτικό» – για τον εργαζόμενο – να μην πληρώνει ο εργοδότης τα δεδουλευμένα. Και όμως. Σε αυτή τη χώρα είναι που ο κ. Βαρουφάκης, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και λοιπές μνημονιακές δυνάμεις τσακώνονται μεταξύ τους για το πώς τάχα μου θα μας …πλήρωναν ή δεν θα μας πλήρωναν με αφορμή τα περί «παράλληλων συστημάτων πληρωμών».

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, βρήκε «δουλειά». Εδώ και μερικές μέρες περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι. Προβαίνει σε «αποκαλύψεις» για το περιβόητο σχέδιο των «παράλληλων πληρωμών».

Τελευταία του εμφάνιση στο ΣΚΑΪ, όπου έδωσε «ονοματεπώνυμα» και «απόκρυφες» πληροφορίες. «Είχα κάνει μια σειρά από ομιλίες για το σχέδιο του παράλληλου συστήματος. Όταν παρουσίασα την ιδέα μου, οι αντιδράσεις ήταν θετικές γιατί ήταν ένα καλό σχέδιο που θα έπρεπε να έχουν υλοποιήσει πολλές χώρες. Παρουσίασα την κεντρική ιδέα στο γραφείο του Τσίπρα (στην Κουμουνδούρου), και ήταν παρόντες ο Τσακαλώτος, ο Δραγασάκης και ο Σταθάκης τον Ιούνιο του 2013. Η αντίδραση ήταν πολύ θετική, όπως είναι πάντα θετική, γιατί είναι πολύ καλή ιδέα. Ένα βράδυ του Νοεμβρίου του 2014 παρουσίασα επίσημα στο σπίτι του Αλέξη Τσιπρα, παρουσία Γιάννη Δραγασάκη, και Νίκου Παππά το σχέδιο. Τους έκανα μια πλήρη περιγραφή, τις τεχνικές προδιαγραφές αυτού του συστήματος. Εκείνο το βράδυ μου πρότειναν να αναλάβω το υπουργείο Οικονομικών. Εντυπωσιάστηκαν σε τέτοιο βαθμό που να μού το ζητήσουν και εγγράφως (…) τους έστειλα δεκασέλιδο έγγραφο με τις τεχνικές προδιαγραφές του συστήματος».

Σύμφωνα λοιπόν με τον Γ. Βαρουφάκη, υπήρχε έτοιμο σχέδιο για την εφαρμογή παράλληλων πληρωμών. Θα μοίραζε «κουπόνια» στους δημοσίους υπαλλήλους, ως μέρος του μισθού τους για να πληρώνουν φορολογικές υποχρεώσεις, ενώ θα ήταν συνδεδεμένο με την υλοποίηση του προγράμματος της ανθρωπιστικής κρίσης.

Ο Τσίπρας «εντυπωσιάστηκε». Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές. Ο ίδιος έγινε υπουργός, προφανώς για το εφαρμόσει. Αλλά το σχέδιο έμεινε στα «συρτάρια». Ακόμα και όταν ο Ντράγκι, σταμάτησε την χρηματοδότηση και ο Γιάνης έκλεισε τις τράπεζες. Γιατί; Σύμφωνα με τον κ. Βαρουφάκη, γιατί: «Όταν η τρόικα μας »έστησε» στον τοίχο, τους είπα ότι πρέπει να τρέξουμε το παράλληλο σύστημα. Υπήρξε μόνο ένας που με στήριξε! Προφανώς δεν μειοψήφησε ο πρωθυπουργός. Έθεσε βέτο ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, με όλους σχεδόν τους υπουργούς να τάσσονται κατά του σχεδίου».

Αυτό ήταν λοιπόν. Οι Τσίπρας και Δραγασάκης, που το 2014 είχαν «ενθουσιαστεί» με τον σχέδιο Βαρουφάκη, το 2015 τον «άδειασαν». Οι περιγραφές με πρόσωπα και λίγο από «ίντριγκα» ομολογουμένως μπορεί να κερδίσουν το κοινό, αλλά δυστυχώς για το Βαρουφάκη, δεν μπορούν να «σβήσουν» τα πραγματικά γεγονότα.

«Καλό το παραμύθι σου, αλλά δεν έχει δράκο»…

«Καλό το παραμύθι σου, αλλά δεν έχει δράκο», όπως λέει και ο λαός μας. Δεν αμφισβητούμε την ύπαρξη σχεδίου «παράλληλου συστήματος πληρωμών». Όμως είναι «παραμύθι» ότι η τυχόν εφαρμογή του, θα οδηγούσε σε ρήξη με τους δανειστές. Γιατί ακόμα και αν εφαρμοζόταν θα αποτελούσε ένα πλήγμα κατά των λαϊκών συμφερόντων, αφού θα ήταν κίνηση «αντιπερισπασμού» σε μια δρομολογημένη πορεία.

Όπως «παραμύθι» είναι και η σημερινή στάση της ΝΔ και των υπόλοιπων μνημονιακών κομμάτων της αντιπολίτευσης που ζητούν εξεταστική επιτροπή κάνοντας λόγο για σχέδιο καταστροφής της χώρας.

Πίσω από τους «αλαλαγμούς» προσπαθούν να κρύψουν, ότι η μόνη καταστροφή ήταν αυτή που συνυπέγραψαν όλοι μαζί στις 14 Αυγούστου 2015, όταν ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι υπερψήφιζαν τη λαίλαπα του 3^ου μνημονίου.

Η πρώτη φορά «Αριστερά», όπως και ο Βαρουφάκης, ποτέ δεν διανοήθηκαν να εφαρμόσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα οδηγούσε σε ρήξη. Το «πάση θυσία στο ευρώ» και στη ΕΕ και άρα στην πολιτική των μνημονίων, αποτελούσε «ευαγγέλιο» για τον ΣΥΡΙΖΑ. «Ισχυρίζομαι και το λέω με όλη τη δύναμη της φωνής μου ότι η χώρα πράγματι είναι μια χώρα που ανήκει στο δυτικό πλαίσιο, ανήκει στην Ε.Ε,. στο ΝΑΤΟ, αυτό δεν αμφισβητείται». Αυτό δήλωνε ο αριστερός Τσίπρας ήδη από τον Μάιο του 2014, σε συνέντευξή του στον ΑΝΤ1.

Η «περιβόητη» διαπραγμάτευση, του πρώτου εξαμήνου του 2015, αποτέλεσε το προπέτασμα καπνού. Το κατάλληλο εργαλείο για την εξαπάτηση του λαού. Την αναγκαία συνθήκη για να συνεχίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, την πολιτική των μνημονίων και των ευρωενωσιακών πολιτικών, πουλώντας στο πόπολο το ρόλο του «εκβιαζόμενου» που συνθηκολόγησε…

Ο Βαρουφάκης λοιπόν, δίνοντας νέα «στοιχεία» για τα δήθεν ανατρεπτικά σχέδια του που προσωρινά είχε υιοθετήσει και η ηγεσία  ΣΥΡΙΖΑ, έρχεται να λανσάρει το δικό του αφήγημα. Αυτού του «διωκόμενου υπουργού», που δεν τον άφησαν να εφαρμόσει την πολιτική του. Πιθανά να προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα κάθοδο στον εγχώριο «πολιτικό στίβο».

Σε αυτό το πλαίσιο για να γίνει ακόμα πιο πειστικός, δηλώνει: «Ένα μήνα πριν από τις εκλογές (του Ιανουαρίου του 2015) 14 Δεκεμβρίου του 2014, είχα πει ότι αν δεν είμαστε διατεθειμένοι σε περίπτωση ρήξης, να κλείσουμε το τηλέφωνο στον Ντράγκι όταν απειλήσει με κλείσιμο των τραπεζών τότε δεν υπάρχει λόγος να εκλεγούμε, και τότε πρέπει να βρούμε δικό μας σύστημα να παράξουμε τη δική μας ρευστότητα. Δεν θέλουμε τη ρήξη, αλλά και δεν πρέπει να τη φοβόμαστε».

Πουλάει λοιπόν εκ’ νέου ότι δεν φοβάται τη ρήξη αλλά σπεύδει να ξεκαθαρίσει σε όλους τους τόνους, ότι: «Σε καμία περίπτωση δεν προετοίμαζα έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και είχα μόνιμη στάση ότι μια έξοδος θα ήταν καταστροφικό σενάριο. Έλεγα να μη φοβηθούμε τόσο το Grexit έτσι ώστε να δεχτούμε παράλογα πράγματα»…

Τα έργα και η ημέρες του υπουργού Βαρουφάκη

Με απλά ελληνικά να αποδεχτούμε τα μνημόνια, την ΕΕ και τη «δικτατορία» του ευρώ, αλλά με …σκληρή διαπραγμάτευση. Αυτή την τακτική ακολούθησε και ως υπουργός Οικονομικών, τότε που στα λόγια «συγκρούονταν» με τους δανειστές, αλλά στα χαρτιά υπέγραφε τις εντολές τους, οδηγώντας τη χώρα το τρίτο μνημόνιο.

Στις 9 Φεβρουαρίου 2015, ο Γ. Βαρουφάκης, μιλώντας στη Βουλή στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δηλώνει: «Η δική μας πρόταση είναι η εξής: Ού­τε θα σκίσουμε το ισχύον πρόγραμμα, ού­τε εσείς θα απαιτήσετε την τυφλή εφαρμο­γή του, λες και δεν έγιναν εκλογές (…) Ως σώφρονες άνθρωποι, δεν έχουμε καμία αντίρρηση στο 70% των μεταρρυθμίσεων που περιέχει το Μνημόνιο». Το 70% των μέτρων που περιέχει το μνημόνιο που πρότειναν τότε οι δανειστές στην κυβέρνηση ήταν «καλό».

Στις 11 Φεβρουαρίου 2015, ο Γ. Βαρουφάκης που δήθεν είχε έτοιμο σχέδιο ρήξης με τους δανειστές, μετά το πρώτο Eurogroup στο οποίο συμμετείχε δήλωνε: «Η Ελλάδα έχει κάνει μια τεράστια προσαρμογή την τελευταία πενταετία (…) Η νέα κυβέρνηση θεωρεί αυτή την προσαρμογή ως σημείο εκκίνησης. Τώρα θέλουμε να πάμε παραπέρα (…) Όσον αφορά στις ιδιωτικοποιήσεις και την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, η κυβέρνηση είναι απολύτως μη δογματική. Οι αναφορές των μίντια ότι η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά ακυρώθηκε δεν θα μπορούσαν να απέχουν περισσότερο από την αλήθεια».

Στις 20 Φερβουαρίου 2015, ο Γ. Βαρουφάκης μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα, βάζουν την υπογραφή τους για τη συνέχιση του μνημονίου. Με την επαίσχυντη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ υπέγραφε με κάθε κόστος την παραμονή της Ελλάδα στην ευρωζώνη και την ΕΕ. Σε λιγότερο από ένα μήνα στην εξουσία αποδεχόταν τα μνημόνια, αλλά ο Βαρουφάκης συνέχιζε να πουλά «παραμύθια» περί ανατροπών. Με την υπογραφή της στην συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση Τσίπρα είχε ανανεώσει τη Δανειακή Σύμβαση παρότι δεν πήρε χρήματα καθώς και το αγγλικό της δίκαιο μαζί με τις 41 αναφορές της στα Μνημόνια.

Όπως όριζε το κείμενο της συμφωνίας της 20^ης Φερβουαρίου:

• «Οι ελληνικές αρχές εξέφρασαν τη σθεναρή δέσμευσή τους σε μια ευρύτερη και βαθύτερη διαδικασία εφαρμογής διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», δηλαδή την επιβολή νέων μέτρων.
• «Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τιμήσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς όλους τους πιστωτές τους πλήρως και εγκαίρως», δηλαδή αποδέχονταν το σύνολο του δημόσιου χρέους και να πληρώσουν όλες τις δόσεις των δανείων προς τους πιστωτές. Ο Γ. Βαρουφάκης, εκταμίευσε κανονικά όλες τις δόσεις προς τα δάνεια, μέχρι τον Ιούνιο του 2015, αδειάζοντας τα κρατικά ταμεία και βάζοντας ταυτόχρονα χέρι στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Βέβαια σήμερα, ο ίδιος ισχυρίζεται η εφαρμογή του σχεδίου παράλληλων πληρωμών προϋπέθετε την απομόνωση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος με αλλαγή του νομικού πλαισίου της ΤτΕ και κούρεμα ομολόγων ύψους 27 δισεκ. ευρώ. Την κρίσιμη στιγμή όμως ούτε ομόλογα κούρεψε, ούτε τις δόσεις των δανειστών άφησε απλήρωτες για να ενίσχυση τη θέση του.
• «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου του 2012», δηλαδή να εφαρμόσουν νέες πολιτικές λιτότητες, όπως και τελικά έπραξαν προκειμένου να διασφαλιστούν τα πρωτογενή πλεονάσματα.
• «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από την ακύρωση μέτρων και από μονομερείς αλλαγές των πολιτικών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους», αποδέχονταν πλήρως όλα τα μνημονιακά μέτρα των προηγούμενων κυβερνήσεων που είχαν υποσχεθεί ότι θα καταργούσαν με ένα νόμο.
• «Βάσει του αιτήματος, των δεσμεύσεων των ελληνικών αρχών, των γνωμοδοτήσεων των θεσμών και τη σημερινή συμφωνία, θα ξεκινήσουμε τις εθνικές διαδικασίες με σκοπό να καταλήξουμε σε μια οριστική απόφαση για την παράταση της τρέχουσας Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης του ΕΤΧΣ για έως και τέσσερις μήνες από το διοικητικό συμβούλιο του ΕΤΧΣ». Προχώρησε σε ανανέωση της δανειακής σύμβασης αλλά και των μέτρων που έπρεπε να επιβάλει με την ψήφιση τρίτου μνημονίου.
• «Τα κεφάλαια που μέχρι σήμερα ήταν διαθέσιμα στο πλαίσιο του HFSF θα τεθούν στην ευθύνη του EFSF, χω­ρίς κανείς τρίτος να έχει οποιοδήποτε δικαίω­μα πάνω τους καθ’ όλη τη διάρκεια του παρα­τεινόμενου προγράμματος (…) Τα κεφάλαια αυ­τά θα εκταμιευθούν μόνο μετά από αίτημα της ΕΚΤ και του SSM (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Εποπτείας των Τραπεζών)». Η κυβέρνηση αποδεχόταν να επιστρέψει τα 11 δισ. του ταμείου ανακεφαλαίωσης των τραπεζών που είχε στην κατοχή της και υποτίθεται θα τα χρησιμοποιούσε για την εφαρμογή του προγράμματος της Θεσσαλονίκης.

 Στις 23 Φεβρουαρίου 2015, ο κ.Βαρουφάκης στην επιστολή που έστειλε στο «Eurogroup», ανέφερε:

«Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τηρήσουν τις δανειακές υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές, πλήρως και έγκαιρα»…

Παράλληλα, φρόντιζε να ξεκαθαρίσει ότι:

 «Οι ελληνικές αρχές θα δεσμευτούν ότι δεν θα καταργήσουν τις ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ολοκληρωθεί» όπως και εκείνες τις ιδιωτικοποιήσεις για τις οποίες «ο διαγωνισμός έχει προκηρυχτεί» καθώς και ότι η ελληνική κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση «μέσω ιδιαίτερα στοχευμένων μη χρηματικών μέσων (π.χ. κουπόνια τροφίμων)» και με «πρόγραμμα κουπονιών σίτισης»…

Αυτά έπραττε ο κ. Βαρουφάκης παρέα με τον κ. Τσίπρα. Σήμερα, ωστόσο ισχυρίζεται ότι «μειοψήφησε» όταν πρότεινε να εφαρμοστεί το σύστημα των «παράλληλων πληρωμών» που θα οδηγούσε σε δήθεν σύγκρουση με τους δανειστές.

Τα έργα και οι ημέρες του, παρά τις σημερινές φιλότιμες προσπάθειες του, είναι αποκαλυπτικά. Τα μόνα «κουπόνια» που  ξέμειναν σε τούτο τον τόπο από τα σχέδια του Βαρουφάκη, είναι αυτά που δίνονται στα πλέον φτωχοποιημένα τμήματα του πληθυσμού της χώρας, για να «φυτοζωούν» μέσα στα μνημόνια των πολιτικών θιασωτών της ευρω-ενωσιακής εξαθλίωσης…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή: imerodromos.gr

Από Σαβ. Ρομπόλης Βασ. Μπέτσης

Το κεντρικό αίτημα των διαδηλωτών στο Αμβούργο της Γερμανίας, στο πλαίσιο της Συνόδου τoυ G-20 (7-8/7/2017), ήταν η αποτελεσματική αντιμετώπιση τόσο του εργασιακού και κοινωνικού αποκλεισμού, όσο και των κοινωνικών – εισοδηματικών ανισοτήτων που πλήττουν, ιδιαίτερα, τα τελευταία τριάντα χρόνια τους πολίτες των χωρών τους, εξαιτίας των ασκούμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών της απελευθέρωσης και της ευελιξίας της αγοράς εργασίας.

Πράγματι, ιδιαίτερα κατά την δεκαετία του 2010, η διεθνής και ευρωπαϊκή πολιτική απήντησε και απαντά, μεταξύ άλλων, στην κρίση της παγκοσμιοποίησης και της ανεξέλεγκτης διεύρυνσης του χρηματο-πιστωτικού και τραπεζικού τομέα, με την επέκταση της απορρύθμισης της αγοράς εργασίας, την διεύρυνση της ευελιξίας της απασχόλησης, την αύξηση των κοινωνικών – εισοδηματικών ανισοτήτων και την φτωχοποίηση της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού.

Χαρακτηριστική περίπτωση της αύξησης της ανισοκατανομής του εισοδήματος και των κοινωνικών ανισοτήτων αποτελεί, εκτός από την Ευρώπη, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου το ποσοστό εισοδήματος του πλουσιότερου 1% του πληθυσμού, αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια, σε τέτοιο βαθμό, που αντιστοιχεί με το επίπεδο εισοδήματος εκατόν ετών πριν. Ταυτόχρονα, όπως προκύπτει από την έρευνα, η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας (επέκταση κάθε μορφής ευελιξίας, δηλαδή της απασχόλησης, του χρόνου εργασίας, των αμοιβών, του τρόπου και του χρόνου καταβολής των αμοιβών, κλπ) σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο (αλλαγή του οικονομικού, κοινωνικού και εργασιακού παραδείγματος), βασίζεται, κατά βάση, στην στρατηγική καταπολέμησης της ανεργίας και των εισοδηματικών – κοινωνικών ανισοτήτων διαμέσου της ευελιξίας της απασχόλησης.

Όμως, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, η στρατηγική αυτή επιλογή αποδείχθηκε λανθασμένη και αναποτελεσματική, εξαιτίας της αντικειμενικής ανεπάρκειας της ευελιξίας της αγοράς εργασίας και της απασχόλησης να συμβάλλουν, σε συνθήκες στασιμότητας ή ύφεσης της οικονομίας, τόσο στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας όσο και στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων. Αντίθετα, συμβάλλουν στην απόκρυψη του υψηλού, στην πραγματικότητα, επιπέδου της ανεργίας, στην διεύρυνση των ανισοτήτων και των διακρίσεων καθώς και στην διάβρωση της κοινωνικής συνοχής. Οι δυσμενείς αυτές επιπτώσεις της ευελιξίας της αγοράς εργασίας και των μορφών απασχόλησης, εξηγούνται από το γεγονός ότι οι ανισότητες μεταξύ εργασίας – τεχνολογίας βασίζονται στην άνιση κατανομή του κόστους (σε χρήμα με το χαμηλό επίπεδο των μισθών και σε είδος με το χαμηλό επίπεδο της απασχόλησης) σε βάρος της εργασίας και των ευέλικτα εργαζομένων.

Στις δυσμενείς αυτές συνθήκες της αγοράς εργασίας, η ευελιξία, δηλαδή η ανασφάλεια της απασχόλησης, όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος, ασκεί, μεταξύ των άλλων, σοβαρή πίεση στους ανέργους και ιδιαίτερα στους νέους, να αποδεχθούν ως γέφυρα μετάβασης στην είσοδο τους στην αγορά εργασίας την βραχυχρόνιας διάρκειας ευέλικτη απασχόληση, η οποία όμως στην πράξη της λειτουργίας της αγοράς εργασίας μετεξελίσσεται σε μόνιμης διάρκειας ευέλικτη, χαμηλά αμειβόμενη, αδήλωτη και ανασφάλιστη απασχόληση. Στις συνθήκες αυτές παρατηρείται η ταυτόχρονη συρρίκνωση του ΑΕΠ με τη δημιουργία περισσότερων αλλά ευέλικτων και χαμηλά αμειβόμενων θέσεων απασχόλησης.

Πιο συγκεκριμένα στην Ελλάδα, η σημερινή δυσμενής και ευέλικτη πραγματικότητα της αγοράς εργασίας, αναδεικνύει στην πράξη ότι η γενικευμένη ευελιξία των μορφών απασχόλησης στην χώρα μας, αποτελεί εξίσου σοβαρό πρόβλημα της αγοράς εργασίας αντίστοιχο με αυτό του κατώτατου μισθού και γενικότερα των αμοιβών της μισθωτής εργασίας, των ομαδικών απολύσεων, της κυριαρχίας των επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων έναντι των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, κλπ. Έτσι, σήμερα στην Ελλάδα, η στατιστική ανεργία βρίσκεται στο επίπεδο του 21,5% (η πραγματική ανεργία σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της ΕΚΤ είναι 31,5%) και η μερική απασχόληση αποτελεί το 11,5% της συνολικής μισθωτής απασχόλησης, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση προσεγγίζει το 21%. Πιο συγκεκριμένα στην Ελλάδα αξίζει να σημειωθεί ότι σε έξι κλάδους αιχμής (βιομηχανία τροφίμων και ποτών, χονδρικό εμπόριο, λιανικό εμπόριο, καταλύματα, δραστηριότητες υπηρεσιών εστίασης, εκπαίδευση) της μερικής απασχόλησης στην Ελλάδα, σε σύνολο μισθωτής απασχόλησης 949.015 ατόμων, τα 794.451 άτομα εργάζονται με πλήρη απασχόληση και 154.474 άτομα (16,3%) εργάζονται με μερική απασχόληση.

Ειδικότερα, από αυτόν τον αριθμό των 154.474 εργαζομένων με μερική απασχόληση στους έξι κλάδους αιχμής της ευέλικτης απασχόλησης, οι περισσότεροι μερικώς απασχολούμενοι (53.251 άτομα – 19,3%) εργάζονται στο Λιανικό εμπόριο και ακολουθούν με 50.204 μερικώς απασχολούμενους (30,9%) ο κλάδος των δραστηριοτήτων υπηρεσιών εστίασης και με 34.827 μερικώς απασχολούμενοι (12,6%) ο κλάδος της εκπαίδευσης. Παράλληλα, η μερική απασχόληση αποτελεί (2016) το 50,3% των νέων προσλήψεων, η ανασφάλιστη εργασία αφορά 1 στους 5 εργαζόμενους και 38% των εργαζομένων έχουν αποδοχές χαμηλότερες από τον κατώτατο μισθό.

Στις δυσμενείς αυτές εξελίξεις των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, η νεοφιλελεύθερη αντίληψη αναθεωρώντας την άποψη της, υποστηρίζει ότι η ευελιξία της αγοράς εργασίας μπορεί να μη καταπολεμά την ανεργία αλλά συμβάλλει στην μείωση των ανισοτήτων, στο πλαίσιο της κατάτμησης της αγοράς εργασίας, με την έννοια ότι κάποιοι εργαζόμενοι απασχολούνται σε επισφαλείς και χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας (393 ευρώ μικτά τον μήνα στην Ελλάδα), συμβάλλοντας στην διεύρυνση της φτωχοποίησης, ιδιαίτερα, του νεανικού πληθυσμού και κάποιοι άλλοι εργαζόμενοι σταδιοδρομούν επαγγελματικά σε σταθερές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Όμως, η προσφυγή στην ανάλυση των στατιστικών στοιχείων, αποδεικνύει ότι οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης ακόμη και από την μεθοδολογική οπτική της κατάτμησης της αγοράς εργασίας αυξάνουν τις εισοδηματικές – κοινωνικές ανισότητες τόσο μεταξύ των ευέλικτα εργαζομένων, όσο και μεταξύ των ευέλικτα και των μη ευέλικτα απασχολουμένων.

Κι΄ αυτό γιατί η τμηματοποίηση της αγοράς εργασίας ουσιαστικά αποτελεί μία αντιθετική σχέση μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας και ως εκ τούτου οι ασκούμενες πολιτικές της ευελιξίας της απασχόλησης ικανοποιούν μονομερώς τα αιτήματα των επιχειρήσεων, επιφορτίζοντας το κόστος της προσαρμογής της εργασίας, στην τεχνολογία και στο νέο εργασιακό και κοινωνικό παράδειγμα, στην εργασία και ιδιαίτερα στην ευέλικτη απασχόληση. Ιδιαίτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εκτός της Γερμανίας, όπου η αναπτυξιακή προοπτική, κατά βάση, μέσης τεχνολογικής εξειδίκευσης, εκτιμάται ότι θα συνυπάρχει, κατά τα επόμενα χρόνια, με ρυθμούς μεταβολής του ΑΕΠ της τάξης του 1%-1,5%, επίπεδο ανεργίας της τάξης του 10%, αύξηση της ευελιξίας της αγοράς εργασίας και των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, ως στρατηγικής επιλογής χαμηλού κόστους και υψηλών ανισοτήτων, με την προσδοκία βελτίωσης του επιπέδου ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Αντίθετα, στο σύνολό της, η παραγωγική – τεχνολογική προσαρμογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις νέες διεθνείς προκλήσεις της ρομποτικής, του αυτοματισμού, της ηλεκτρονικής τεχνολογίας, της νανοτεχνολογίας, κ.λ.π., προϋποθέτει την ισορροπία μεταξύ της τεχνολογικής αναβάθμισης – ανασυγκρότησης της ευρωπαϊκής οικονομίας και της ποιοτικής βελτίωσης της εργασίας. Έτσι, η αλλαγή και οργάνωση ενός νέου προτύπου παραγωγής προϊόντων – υπηρεσιών υψηλής ποιότητας και διεθνώς εμπορεύσιμων, θα συνδυαστεί με πολιτικές ρύθμισης της αγοράς εργασίας και των μορφών απασχόλησης καθώς και με πολιτικές αποτροπής των ανισοτήτων και των συνθηκών φτώχειας στην εργασία (Ευρωπαϊκός Πυλώνας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, 2017), στοχεύοντας στην βελτίωση του επιπέδου της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας με όρους παραγωγικότητας, τεχνολογίας – καινοτομίας και ποιότητας της εργασίας.

*Ο Σάββας Γ. Ρομπόλης είναι Ομότ. Καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου και ο Βασίλειος Γ. Μπέτσης είναι Υποψ. Διδάκτορα Παντείου Πανεπιστημίου

Πηγή: iskra.gr

Γολγοθά άμεσων φόρων ύψους 16,6 δις ευρώ θα αρχίσουν να ανεβαίνουν από το τέλος του μήνα μισθωτοί, συνταξιούχοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, αγρότες και επιχειρήσεις για να επιτευχθεί το πρωτογενές πλεόνασμα του 1,75% του ΑΕΠ του χρόνου.

Μέχρι τις 31 Ιουλίου θα πρέπει να πληρωθεί η πρώτη δόση του φόρου εισοδήματος στις 30 Σεπτεμβρίου η δεύτερη και στις 30 Νοεμβρίου η τρίτη και τελευταία.

Μόνο από το φόρο εισοδήματος μισθωτοί συνταξιούχοι ελεύθεροι επαγγελματίες και επιχειρήσεις θα πρέπει να πληρώσουν άλλα 10 δις φόρων.

Μόλις ολοκληρωθεί ο φόρος εισοδήματος θα ξεκινήσει ο υπολογισμός του ΕΝΦΙΑ του 2017 ο οποίος παρά τις εξαγγελίες θα μείνει ίδιος και απαράλλαχτος με αυτό αυτόν που πληρώθηκε και το 2016.

Η καθαρή είσπραξη θα πρέπει και φέτος να φτάνει τα 2,65 δις ευρώ και θα πληρωθεί σε πέντε δόσεις των 530 εκ ευρώ από το τέλος Σεπτεμβρίου μέχρι και το τέλος Δεκεμβρίου.

Τον Οκτώβριο θα ξεκινήσει ο υπολογισμός των τελών κυκλοφορίας του 2018 τα οποία αναμένεται να φέρουν ελαφρύνσεις για κατόχους ΙΧ ηλικίας μεγαλύτερης των 10 ετών αλλά επιβαρύνσεις σε υβριδικά πετρελαιοκίνητα και καινούργια αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού.

Ο στόχος και σε αυτήν την περίπτωση είναι το δημόσιο να εισπράξει και φέτος 1,2 δις ευρώ . τα τέλη κυκλοφορίας όπως και κάθε χρονιά θα πρέπει να πληρωθούν μέχρι και το τέλος Δεκεμβρίου.

Μαζί με αυτά θα πρέπει να εισπραχθούν με βάση τον προϋπολογισμό άλλα 2,4 δις ευρώ από τους λοιπούς άμεσους φόρους και ένα υπόλοιπο περίπου 450 εκ ευρώ από ρυθμίσεις οφειλών παρελθόντων οικονομικών ετών.

Όσοι καθυστερήσουν - σκόπιμα ή λόγω αδυναμίας - να εξοφλήσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεων και η οφειλή τους υπερβαίνει τα 500 μπαίνουν στην μαύρη λίστα της ΑΑΔΕ και στα περίπου 4,1 εκ φορολογούμενων που έχουν οφειλές στην εφορία και κινδυνέυουν με κατασχέσεις των τραπεζικών τους λογαριασμών.

Στα 1.350 ευρώ μέχρι στιγμής ο μέσος φόρος

Στο μεταξύ ενώ απομένουν πια τρείς μέρες και 220.000 δηλώσεις να υποβληθούν μέχρι την λήξη και της δεύτερης παράτασης που έδωσε το υπουργείο οικονομικών η οποία λήγει την Παρασκευή 21 του μήνα ο μέσος φόρος για όσους λαμβάνουν χρεωστικό εκκαθαριστικό φτάνει τα 1350 ευρώ και αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά με την λήξη της διαδικασίας.

Με βάση τα στοιχεία της ΑΑΔΕ μαζί με τις περίπου 50.000 δηλώσεις που υποβλήθηκαν την Δευτέρα, ο αριθμός των δηλώσεων Ε1 που έχει υποβληθεί έφτασε στα 5,9 εκατομμύρια και υπολογίζεται ότι απομένανε ακόμα περίπου 220 .000 δηλώσεις για να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Από τα 5,9 εκατομμύρια δηλώσεις οι 2.410.509 δηλώσεις (ποσοστό 41,1%) είχαν βγει χρεωστικές. Πέρυσι, και αφού είχαν υποβληθεί όλες οι δηλώσεις, χρεωστικές είχαν βγει οι 2.318.902, δηλαδή προς το παρόν βγήκαν χρεωστικές 91.607 περισσότερες δηλώσεις Ε1 και ο αριθμός τους συνεχώς αυξάνεται.

Αυτοί που έχουν χρεωστικό εκκαθαριστικό, καλούνται να πληρώσουν (ως τώρα) 3,245 δισ. ευρώ, δηλαδή 1.346 ευρώ κατά μέσον όρο ο καθένας –ενώ στην πράξη πολλοί θα πληρώσουν πολλά περισσότερα.

Οι 921.663 είχαν βγει πιστωτικές (15,71% των υποβληθέντων) και οι δικαιούχοι των επιστροφών φόρου θα μοιραστούν 341.524.786 ευρώ. Δηλαδή αναλογούν 370 ευρώ επιστροφή φόρου στον καθέναν -κατά μέσον όρο. Πέρυσι είχαν βγει πιστωτικές 1.018.518 δηλώσεις μέχρι το τέλος της υποβολής Ε1.

Οι υπόλοιπες 2.532.734 δηλώσεις (43,18% του συνόλου που έχει εκκαθαριστεί) έδειξαν μηδενικό ποσό πληρωμής φόρου. Πέρυσι είχαν βγει μηδενικές 2.772.457 δηλώσεις (ή 45,38% του συνόλου).

Πηγή: enikonomia.gr

Η προχθεσινή απόφαση του πενταμελούς Εφετείου της Αθήνας με την οποία συνεχίζει την φυλάκιση της Ηριάννας συνιστά μια προκλητική, άδικη και βάναυση απόφαση η οποία έχει ξεσηκώσει την δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση του λαού και των εργαζομένων.

Με αυτήν και άλλες τέτοιες αποφάσεις δημιουργούνται εύλογες ανησυχίες για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες!!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και οι αρμόδιοι Υπουργοί αντί να χύνουν υποκριτικά κροκοδείλια δάκρυα και να μιλούν για άδικη απόφαση, το λιγότερο που οφείλουν να κάνουν είναι να καταργήσουν το αντιδημοκρατικό και αυταρχικό νομοθετικό πλαίσιο μέσα από το οποίο συλλαμβάνονται, κρατούνται, φυλακίζονται και καταδικάζονται άνθρωποι οι οποίοι αποδεδειγμένα δεν έχουν καμιά σχέση με τις πράξεις που τους καταλογίζονται.

Η διατήρηση αυτής της αντιδημοκρατικής – αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, η ενίσχυση και η θωράκιση του αυταρχισμού και της καταστολής αποτελούν την βάση που πάνω της λαμβάνονται τέτοιες απαράδεκτες δικαστικές αποφάσεις.

Η ΠΕΝΕΝ ενώνει την φωνή της και την αγωνιστική της δράση με όλους και όλες τους αγωνιστές – αγωνίστριες που συγκροτούν ένα αγωνιστικό – μαχητικό κίνημα αλληλεγγύης και απαιτεί την άμεση αποφυλάκιση της Ηριάννας και του Περικλή καθώς και όλων των άλλων θυμάτων της κρατικής βίας και της δικαστικής σκευωρίας και αξιώνει την κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου που παράγει τον αυταρχισμό, την ανελευθερία και την καταστολή των αγώνων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Διαδήλωση οργής για Ηριάννα – Περικλή στην Αθήνα

Μεγάλη διαδήλωση έγινε στην Αθήνα το απόγευμα της Τρίτης 18 Ιουλίου 2017. Διαδήλωση οργής και καταδίκης της χθεσινής απόρριψης αναστολής εκτέλεσης ποινής της Ηριάννας Β. Λ. και του Περικλή Μ.

Στη συγκέντρωση και την πορεία που ακολούθησε καλούσαν με κοινή ανακοίνωση οι οργανώσεις:

Ανασύνθεση ΟΝΡΑ, ΑΡ.ΑΝ– τομέας νεολαίας, ΑΡ.Α.Σ. – τομέας νεολαίας, Α.ΡΙ.Σ. – τομέας νεολαίας, Αριστερό Ρεύμα Νεολαίας, Α.Ρ.Κ., ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α – επιτροπή νεολαίας, Δ.Ε.Α, Ε.Π.Π.Δ., νέοι/νέες ΛΑ.Ε., νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Ο.Ε.Ν.-νεολαία ΕΕΚ, νεολαία Ο.Κ.Δ.Ε. Σπάρτακος, Ξεκίνημα, Παρέμβαση, νέοι/ νέες Σ.Ε.Κ., Συσπείρωση νεολαίων Ε.Κ.Κ.Ε.

Συμμετείχαν ακόμη αγωνιστές από την Πορεία, το ΚΚΕ(μ-λ), την Α.Π. Ροσινάντε κ.ά.

Η πορεία ξεκίνησε από τα Προπύλαια και ακολούθησε τη διαδρομή Πανεπιστημίου – Χαυτεία – Σταδίου – Σύνταγμα – Όθωνος – Αμαλίας – Πανεπιστημίου.

Ανάλογη συγκέντρωση και πορεία πραγματοποιήθηκε και στη Θεσσαλονίκη, από την Καμάρα στις 7μμ.

«Δεν θα σταματήσουμε μέχρι να απελευθερωθούν η Ηριάννα και ο Περικλής. Ο αγώνας ενός μαχητικού και ανυποχώρητου κινήματος αλληλεγγύης στα θύματα της κρατικής και δικαστικής σκευωρίας μπορεί να ανατρέψει το καθεστώς αυταρχισμού, ασφυξίας και ανελευθερίας! Η νεολαία θα ζήσει ελεύθερη!»,

αναφέρουν μεταξύ άλλων οι διοργανωτές –Ολόκληρη η ανακοίνωση εδώ: Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στην Ηριάννα Β.Λ και στον Περικλή Μ., Τρίτη 18/7 Προπύλαια.

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί, στιγμιότυπα από ένα μέρος της αποψινής πορείας στην Αθήνα:

Πηγή: pandiera.gr