Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ελλάδα, ο απέραντος... ΧΥΤΑ των πλαστικών μιας χρήσης
Είναι οι μικρές μας συνήθειες. Ο καφές «από τον δρόμο», το μπουκαλάκι με το νερό, το αναψυκτικό, για κάποιους και το τσιγάρο. Προϊόντα που πολλοί από εμάς καταναλώνουμε σε καθημερινή βάση, συχνά αρκετές φορές την ημέρα. Η «συνήθεια» είναι ισχυρή και δύσκολα κλονίζεται, ακόμα και αν ενοχλείσαι από τις θαμμένες «γόπες» στην άμμο ή τα πλαστικά καλαμάκια, ποτήρια και καπάκια που παρασύρει ο αέρας στη θάλασσα ή στοιβάζονται στα ταλαιπωρημένα καλαθάκια απορριμμάτων.
Μια νέα ευρωπαϊκή έρευνα για διαδεδομένα πλαστικά μιας χρήσης έρχεται να εκτιμήσει τις συνέπειες των επιλογών και στη χώρα μας: τουλάχιστον 666 εκατ. πλαστικά μπουκάλια νερού «καταναλώνονται» κάθε χρόνο στην Ελλάδα, 202 εκατ. πλαστικά ποτήρια καφέ, 900 εκατ. καλαμάκια, 37 εκατ. πλαστικά ταπεράκια φαγητού ή γλυκού. Oσο για τις «γόπες»; Περί τα 19 δισ. τσιγάρα καταναλώνονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα και όλοι ξέρουμε πού καταλήγουν τα περισσότερα από τα αποτσίγαρα...
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον μη κυβερνητικό οργανισμό Seas At Risk (που ασχολείται με την προστασία των θαλασσών), με κοινοτική χρηματοδότηση και είναι μια πρώτη απόπειρα καταγραφής της έκτασης του προβλήματος των πλαστικών μιας χρήσης στην καθημερινότητά μας. Η έκθεση εξετάζει ορισμένες από τις πιο δημοφιλείς κατηγορίες προϊόντων μιας χρήσης: πλαστικά μπουκάλια, ποτήρια και καπάκια καφέ, καλαμάκια και πλαστικούς αναδευτήρες, συσκευασίες φαγητού και «γόπες» τσιγάρων (οι οποίες συγκαταλέγονται στα πλαστικά μιας χρήσης, καθώς τα φίλτρα εμπεριέχουν πλαστικές ίνες).
Τα στοιχεία
Ελλείψει αναλυτικών δεδομένων, οι μελετητές χρησιμοποίησαν ως βάση διαθέσιμα στοιχεία ανά προϊόν από όσες χώρες αυτά υπάρχουν, κάνοντας αναγωγή στις υπόλοιπες με βάση τον πληθυσμό ή το κατά κεφαλήν εισόδημα. Eτσι, όπως προκύπτει για την Ελλάδα, «καταναλώνονται» ετησίως:
• Από 666 εκατ. έως 1,28 δισ. πλαστικά μπουκάλια (συνολικά στην Ε.Ε. 45-60 δισ.).
• Από 202 έως 369 εκατ. πλαστικά ποτήρια και καπάκια (συνολικά στην Ε.Ε. 13,7-17 δισ.).
• Περίπου 900 εκατ. καλαμάκια μόνο από τα ταχυφαγεία (46,5 δισ. σε όλη την Ε.Ε.).
• Από 37 έως 58 εκατ. πλαστικές συσκευασίες φαγητού (συνολικά στην Ε.Ε. 2,4-2,6 δισ.).
• Τέλος, στη χώρα μας «καταναλώνονται» 19 δισ. τσιγάρα ετησίως (580 δισ. σε όλη την Ε.Ε.).
Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον σε σχέση με τη χώρα μας είναι ότι οι αναγωγές αυτές... είναι σίγουρα πολύ μικρότερες από την πραγματικότητα. Για παράδειγμα, οι αναγωγές βάσει πληθυσμού δεν συμπεριλαμβάνουν το –ιδιαίτερα σημαντικό για τη χώρα μας– μέγεθος του τουρισμού (11 εκατ. πληθυσμού έναντι 20 εκατ. επισκεπτών).
Η περιβαλλοντική οργάνωση Greenpeace προσπάθησε πριν από μερικούς μήνες να συγκεντρώσει στοιχεία για την ίδια κατηγορία προϊόντων: χρησιμοποιώντας στοιχεία για την κατανάλωση καφέ στη χώρα μας εκτός σπιτιού (315.000 σάκοι καφέ τον χρόνο, που σημαίνει 1,3 δισ. καφέδες) και στοιχεία από τις αλυσίδες πώλησης καφέ take away, κατέληξε ότι ετησίως χρησιμοποιούνται περισσότερα από 300 εκατ. πλαστικά ποτήρια μιας χρήσης, περίπου ένα εκατ. την ημέρα.
Πού καταλήγουν τα πλαστικά αυτά; Στους ΧΥΤΑ (καθώς δεν είναι ανακυκλώσιμα) και στις θάλασσες. Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος για τα απορρίμματα στις παραλίες (2015), σε κάθε 100 μέτρα παραλίας στη Μεσόγειο συλλέγονται 112 «γόπες», 110 καπάκια ποτηριών, 91 πλαστικά μπουκάλια και 131 καλαμάκια. Παρά την «ορατότητα» του προβλήματος στην Ελλάδα, η χώρα μας δεν έχει λάβει μέτρα για τον περιορισμό των καθημερινών προϊόντων μιας χρήσης, η κατανάλωση των οποίων είναι διαρκώς αυξανόμενη (τουλάχιστον για τις κατηγορίες προϊόντων που αναφέρθηκαν).
Τι μπορεί να γίνει
Ενα από τα βασικά ζητήματα είναι ότι, εκτός από τα πλαστικά μπουκάλια, τα υπόλοιπα προϊόντα που εξετάζονται στην έκθεση δεν καλύπτονται από την ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία, καθώς δεν θεωρούνται προϊόντα συσκευασίας (επομένως δεν υπάρχουν στόχοι ανακύκλωσης κ.λπ.). Το ερώτημα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αφορά τον βαθμό ανάληψης ευθύνης από τη βιομηχανία παραγωγής πλαστικού και τους εισαγωγείς. Η πρώτη «Στρατηγική για τα Πλαστικά στην Ε.Ε.», που αναμένεται να παρουσιαστεί στο τέλος του έτους, έχει ως γενικό στόχο τη δημιουργία ενός πλαισίου για την επένδυση στην καινοτομία, ώστε τα πλαστικά προϊόντα να ενταχθούν περισσότερο στην κυκλική οικονομία – είναι άγνωστο όμως τι θα προβλέπει για τα πλαστικά μιας χρήσης. Υπάρχουν, όμως, ορισμένα καλά παραδείγματα ευρωπαϊκών πόλεων ή χωρών που έχουν ήδη αναλάβει δικές τους πρωτοβουλίες:
• Η πιο εντυπωσιακή προέρχεται από τη Γαλλία. Οπως έχει ανακοινώσει, θα απαγορεύσει από την 1/1/2020 την πώληση πλαστικών (ποτήρια, πιάτα, μαχαιροπίρουνα) σε σούπερ μάρκετ. Η απαγόρευση, όμως, δεν αφορά σε όλα τα καταστήματα λιανικής.
• Στο Μόναχο ο δήμος έχει ήδη από το 1990 απαγορεύσει τη χρήση ποτηριών ή μπουκαλιών μιας χρήσης σε οποιαδήποτε μεγάλη εκδήλωση πραγματοποιείται από τον δήμο ή σε χώρο του δήμου (ανάμεσα στις οποίες και η παγκοσμίως γνωστή Oktoberfest). Αντ’ αυτών, ενοικιάζονται στους διοργανωτές φορητά πλυντήρια πιάτων.
• Στην Κοπεγχάγη ο δήμος εγκατέστησε 60 πηγές πόσιμου νερού για να ενθαρρύνει τη χρήση μπουκαλιών πολλαπλών χρήσεων.
• Στη Νορβηγία έχει από το 1994 δημιουργηθεί ένα σύστημα επιστροφής μπουκαλιών και κουτιών από ποτά και αναψυκτικά. Για παράδειγμα, επιστρέφοντας ένα μπουκάλι μισού λίτρου, ο πολίτης παίρνει μια νορβηγική κορώνα. Εκτιμάται ότι το σύστημα έχει οδηγήσει σε ανάκτηση του 95% των συσκευασιών του είδους.
• Στο Φράιμπουργκ (Γερμανία) ο δήμος και το τοπικό πανεπιστήμιο δημιούργησαν την πρωτοβουλία «Freiburg cup»: προωθούν την πώληση, έναντι ενός ευρώ μιας επαναχρησιμοποιούμενης κούπας καφέ, την οποία ο πολίτης μπορεί να αφήσει σε οποιοδήποτε συνεργαζόμενο καφέ ή αρτοποιείο, λαμβάνοντας πίσω το ποσό.
Φόρτσα, Φάρσα!
Είμαι βραβευμένος. Ο Τσίπρας αφιέρωσε το βραβείο που έλαβε για τις υπηρεσίες του στην Τρόικα και το Διευθυντήριο των Βρυξελλών (εν ονόματι του Βερολίνου) στον ελληνικό λαό! Το αφιέρωσε τιμώντας! (και αποτιμώντας) τις «θυσίες του ελληνικού λαού». Συνεπώς, είναι και η αφεντιά μου
Η οικονομική πολιτική του δος ημίν σήμερον
Το προσχέδιο προϋπολογισμού που μόλις κατέθεσε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος περιέχει τα εξής στοιχεία για το Δημόσιο Χρέος:
Το Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης – η σημαντικότερη μορφή του Δημοσίου Χρέους – αυξήθηκε από 321 δις το 2015 στα 326 δις το 2016 και προβλέπεται να φτάσει τα 335 δις το 2017 και τα 345 δις το 2018. Πρόκειται για άλμα 7,5%.
Ας αφήσουμε κατά μέρος την ιλαρή – και συνάμα τραγική – πλευρά του θέματος, δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα «διέγραφε» αυτό το χρέος τον καιρό της «ριζοσπαστικής» του επέλασης προς την εξουσία. Γιατί το διογκώνει εντυπωσιακά;
Στο προσχέδιο του καλού υπουργού αναφέρεται ότι το 2017 η Ελλάδα ήδη δανείστηκε 7,7 δις από τον ESM, μετά την δεύτερη αξιολόγηση, και θα δανειστεί άλλα 5,5 δις, μετά την ολοκλήρωση της τρίτης. Το συνολικό ποσό των 13,2 δις θα χρησιμοποιηθεί για να σχηματισθούν ταμειακά διαθέσιμα ασφαλείας (cash buffer). Η ίδια διαδικασία θα ακολουθηθεί και το 2018 και τα συνολικά διαθέσιμα μπορεί να ξεπεράσουν τα 20 δις.
Αυτή είναι η κύρια αιτία του άλματος του Δημοσίου Χρέους. Η Ελλάδα δανείζεται τεράστια ποσά από τον ESM, ώστε να σχηματίσει ταμειακά διαθέσιμα ασφαλείας για να μπορέσει να βγει στις αγορές … και να δανείζεται. Ή αλλιώς, δανείζεται απ’ τον Χανς, ώστε να βάλει χρήματα στην άκρη για να πείσει τον Τζον να της δανείζει κι αυτός. Αν πετύχει το μεγαλοφυές αυτό σχέδιο, η κυβέρνηση θα μπορέσει ίσως να μειώσει σταδιακά τα ταμειακά αποθέματα. Αν δεν πετύχει, θα χρησιμοποιήσει τα χρήματα του ESM για ένα διάστημα και μετά βλέπουμε.
Ο προφανής στόχος είναι να αποφευχθεί η ανάγκη υπογραφής νέου μνημονίου τον Αύγουστο του 2018, δηλαδή όταν τελειώνει το Τρίτο. Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει πάση θυσία να το αποφύγει, ώστε να παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία και να προετοιμάσει τις επόμενες εκλογές. Οι δανειστές θέλουν επίσης να το αποφύγουν, καθώς δεν υπάρχει πολιτική ανοχή για Τέταρτο Μνημόνιο, ιδίως στη Γερμανία. Έτσι η χώρα επιχειρεί μια ιλαροτραγική μανούβρα, την οποία θα εκτελέσει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Τα επακόλουθα για την κοινωνία θα είναι σκληρότατα. Για να εκταμιευθούν τα χρήματα του ESM οφείλει η κυβέρνηση να μην παρεκκλίνει ίχνος από τις επιταγές των δανειστών. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να διασφαλίσει και σημαντικά ποσά εξ ιδίων για το 2017 και το 2018, ώστε να συμβάλει στα ταμειακά διαθέσιμα. Η πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν για την ελληνική κρίση – η οποία είναι καταπέλτης για την αποτυχία του προγράμματος – εκτιμά ότι η Ελλάδα θα συμβάλει στη χρηματοδότηση των δανειακών της αναγκών το 2017 με 1,4 δις από δημοσιονομικούς πόρους και 3,2 δις από ιδιωτικοποιήσεις. Για τους πρώτους οκτώ μήνες του 2018 εκτιμά αντίστοιχα 3 και 1,6 δις. Πράγμα που σημαίνει συστηματικό ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας και γιγαντιαία πρωτογενή πλεονάσματα.
Προσηλωμένος στα διαθέσιμα ο κ. Τσακαλώτος προβλέπει πλεόνασμα 3,82% για το 2018 και όχι απλώς το 3,5% του Τρίτου Μνημονίου. Η φορολογική αφαίμαξη του ελληνικού λαού, η βαθιά περικοπή των δημοσίων δαπανών και η ασφυκτική υφεσιακή πίεση που ασκείται στην οικονομία πηγάζουν από την εξυπηρέτηση του τεράστιου χρέους. Όλα γίνονται χειρότερα από την ανερμάτιστη μανούβρα η οποία τώρα επιχειρείται και θα παρατείνει το μαρτύριο σε βάθος χρόνου.
Θα πρέπει επίσης η κυβέρνηση να κλείσει την τρίτη αξιολόγηση χωρίς παρατράγουδα. Το κύριο πρόβλημα είναι ο τεράστιος όγκος των προβληματικών δανείων των τραπεζών, για τα οποία δέχτηκε να μειωθούν μέσω διαγραφών, ρευστοποιήσεων και πωλήσεων. Τα ποσά που προβλέπονται μέχρι το 2019 είναι θηριώδη – 13,9 δις από διαγραφές, 11,5 δις από ρευστοποιήσεις και 7,4 δις από πωλήσεις. Αναπόφευκτα οι πλειστηριασμοί θα ενταθούν, με βαριές κοινωνικές επιπτώσεις. Οι αντιδράσεις θα είναι έντονες, καθώς θα γίνεται ευρύτερα αντιληπτή η σκληρή πραγματικότητα.
Τέλος, για να μπορέσει έστω κι έτσι να βγει η κυβέρνηση στις αγορές θα πρέπει το Δημόσιο Χρέος, παρά το άλμα δισεκατομμυρίων, να μην εκτιναχθεί ως προς το ΑΕΠ. Ο πίνακας του Ευκλείδη Τσακαλώτου σεμνά μας πληροφορεί ότι θα παραμείνει γύρω στο 185%. Έχει όμως υπολογίσει το ΑΕΠ του 2016 με τα αισιόδοξα στοιχεία του Μαρτίου και όχι με τα αναθεωρημένα του Οκτωβρίου που έδειξαν ύφεση –0,2%. Έχει επίσης αισιόδοξα προβλέψει ανάπτυξη 2,4% για 2017 και 3,6% για το 2018. Ακόμη και μια σχετικά μικρή απόκλιση για τα δύο αυτά χρόνια, πράγμα διόλου απίθανο στις σημερινές τραγικές συνθήκες της ελληνικής οικονομίας, μπορεί να ανεβάσει το χρέος πάνω από 190% του ΑΕΠ.
Η πορεία αυτής της κυβέρνησης έχει χαρακτηριστεί από την υποταγή στους δανειστές και το δος ημίν σήμερον, με μοναδικό στόχο την παραμονή της στην εξουσία. Η συμπεριφορά της πλέον λαμβάνει εξωφρενικές διαστάσεις. Διογκώνει το Δημόσιο Χρέος ώστε να κερδίσει πολιτικό χρόνο, ποντάροντας ότι θα πάρει και άλλα δάνεια από αλλού, αργότερα. Αδιαφορεί για τις κοινωνικές τριβές, την αφόρητη υφεσιακή πίεση και τον κίνδυνο μόνιμης διόγκωσης του χρέους. Πρόκειται για την πιο πειθήνια και την πιο επιπόλαιη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος στα χρόνια της κρίσης.
ΠΗΓΗ: iskra.gr
«Πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης» σε σποτ
Μα τι καλός αυτός ο κύριος στο σποτ! Δίνει σε αυτούς που «έχουν λίγα» με μια υπογραφή του!
Kαι τι ωραίο σπότ, «αριστερό»!
Δεν είναι καμια αμερικανιά! Δείχνει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια!
Με το σποτ, κυρίως, δεν προσπαθεί (αποτυχημένα) να εξαπατήσει μέσω της εικόνας και του συναισθήματος. Δεν επιδιώκει να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα.
Μην φανταστείτε, δε, πως δίνει κανένα «ξεροκόμματο της άγνοιας και της περιφρόνησης» ,όπως περιέγραφε κάποτε ο ίδιος ο κύριος του σποτ για ανάλογες …φιλανθρωπίες.
Μην κοιτάτε αυτούς τους πεισματάρηδες τους αριθμούς που οδηγούν αβίαστα στο συμπερασμα πως ο «Χότζας» έδωσε μέρισμα…
Ο κύριος του σποτ, όπως λέει, έχει ως βασική αρχή την εξής φράση: «Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη».
Εάν δεν το πιστεύει κάποιος αυτό αποδεικνύεται και από το κοντινό πλάνο στο βλέμμα και στο χαμόγελο του κυρίου του σποτ, που υπογράφει τις …φιλανθρωπίες.
Και όποιος τολμήσει να πει ότι ο κύριος του σποτ γύρισε σε βίντεο κάτι που ο ίδιος περιέγραφε κάποτε με τον τρόπο που θα διαβάστε παρακάτω, τότε …να του κοπεί το μέρισμα!
«Και θεωρούμε πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας: Από τη μια να αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι εκατομμυρίων ανθρώπων. Και από την άλλη να τους πετούν κάποια ψίχουλα, για να τον εξαγοράσουν. Όπως φαντάζονται ότι θα κάνουν, να εξαγοράσουν τη στήριξή στην ίδια πολιτική που έκλεψε το ψωμί από το τραπέζι κι έχει σκοπό, αν τους αφήσουμε, όχι μόνο το ψωμί, αλλά και το ίδιο το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι να αρπάξει. Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος πολιτικός ξεπεσμός τότε νομίζω ότι οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους» (Αλέξης Τσίπρας, 21 Μαρτίου 2014, Γιάννενα).
ΠΗΓΗ: imerodromos.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή