Γράφει ο kokkiniotis

Συνεχίζουμε το αφιέρωμά μας στον Κόκκινο Δεκέμβρη του 1944 με ένα απόσπασμα από το κλασικό βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη «Ο Μεγάλος Δεκέμβρης». (Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος, που θα συνεχιστεί τις επόμενες ημέρες, μπορείτε να διαβάσετε παλαιότερο σημαντικό κείμενο του Τάσου Κατιντσάρου: Δεκέμβρης ’44: «Αυτά τα κόκκινα σημάδια είναι από αίμα…»)

Ο Μενέλαος Λουντέμης στο βιβλίο του αυτό περιγράφει λογοτεχνικά τη μάχη των 33 ημερών, τη μάχη της Αθήνας, το «πριν» και το «μετά» της. Το βιβλίο γράφτηκε φορτισμένα, στη φωτιά των γεγονότων και του αγώνα. Ολοκληρώθηκε στις 16 Νοέμβρη του 1945. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, κρατώντας την απόσταση των αρχαίων τραγικών, δεν παρουσιάζει «επί σκηνής» το έγκλημα.

Η ημερομηνία «10 του Δεκέμβρη» που αναφέρεται στο κείμενο, είναι η προθεσμία που είχαν επιβάλει οι άγγλοι ιμπεριαλιστές για τον αφοπλισμό του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, του τιμημένου ΕΛΑΣ.

Ο «ψηλός ολέθριος άνθρωπος», είναι βέβαια ο πρωθυπουργός του Σκόμπι και των άγγλων ιμπεριαλιστών Γεώργιος Παπανδρέου. Ο «προτέκτορας», όπως τον αναφέρει, «που αποκοίμιζε το λαό με τη ‘Λαοκρατία’ του». Εδώ ο συγγραφέας αναφέρεται στον λόγο του Γ. Παπανδρέου για την απελευθέρωση της Αθήνας στο Σύνταγμα, όπου είχε πει το περίφημο: «Πιστεύομεν και εις την Λαοκρατίαν!».

Έτσι έχει καταγραφεί στην ιστορική μνήμη. Ακριβέστερα, ο “διάλογός του με το λαό” είχε διαμειφθεί -αμιγώς παπανδρεϊκά- ως εξής:

– «Ακούω ορισμένους από εσάς, να φωνάζουν δια Λαοκρατίαν».

Χαμός από κάτω τα συνθήματα: «ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α, ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α».

– «Ακούω άλλους πάλιν να φωνάζουν δια Μεγάλην Ελλάδα»

(τρεις κι ο κούκος… Όλη η πλατεία βροντοφώναζε ξανά: «ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α, ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α».)

– «Πιστεύομεν και εις την Λαοκρατίαν. Πιστεύομεν και εις την Μεγάλην Ελλάδα. Και θα φτιάξωμεν μίαν λαοκρατουμένην Μεγάλην Ελλάδα!»

Ας διαβάσουμε όμως το λογοτεχνικό απόσπασμα και θα επανέλθουμε.

…Και ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη. Τρεις του Δεκέμβρη!…

Όποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει.

Ο προορισμός του ανθρώπου, που είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο, εκπληρώνεται. Γιατί ο λαός, ο Αθηναϊκός λαός, κείνη τη μεγάλη μέρα αποκαλύφθηκε μπροστά στο ίδιο του το μεγαλείο.

Η μέρα αποβραδίς ήτανε βροχερή. Ήτανε μια νύχτα βαριά από γεγονότα. Ο λαός είχε οχτώ χρόνια να πει: «Θα γίνει το δικό μου!» Οι δολοφόνοι τροχίζανε τα σπαθιά τους, ο λαός ετοίμαζε τη φωνή του.

Αύριο θα μιλήσουμε κι οι δυο. Είναι χιλιάδες χρόνια τώρα που η φωνή του λαού ακούεται, φτάνει να μην είναι παράφωνη.

Όλοι κοιμηθήκαμε σίγουροι και αποφασισμένοι. Ούτε στιγμή από κανενός το μυαλό δεν πέρασε ο δισταγμός. Ούτε στιγμή δεν ταλαντεύτηκε η ψυχή.

-Αύριο λοιπόν.

Ήτανε μια νύχτα που στα σπλάχνα της επώαζε τη θύελλα. Μέσα στους δρόμους της ψυχής άρχιζαν υπόκωφοι οι βρυχηθμοί του ανήμερου εκείνου θηρίου, που λέγεται «προδομένος άνθρωπος». Ο Λαός είναι λίμνη, δεν είναι ωκεανός, όμως- αλί στον που θα την ταράξει. Πρέπει νάναι ή τρελός ή κακούργος. Κι αλλοίμονο! ο δικός μας ήταν κι απ’ τα δυο.

Όμως ας ξαναγυρίσουμε στη νύχτα, σ’ αυτή τη νύχτα του μεγάλου διλήμματος.

Στους κρύους δρόμους κυλούσαν ύπουλες οι σκιές του κακού.

Ένας ψηλός ολέθριος άνθρωπος σηκώθηκε να πάει στο κρεβάτι του γράφοντας πάνω στο φάκελο της συνείδησής του τη λέξη Σφαγή.

Όλη τη νύχτα έβρεχε. Η ψυχή ήταν μουσκεμένη από ιδρώτα και δάκρυα.

Ολονυχτίς οι καμπάνες χτυπούσαν το σηκωμό του γένους. «Η πατρίδα σε κίνδυνο». Ολονυχτίς. Αύριο θα κατεβαίναμε όλοι, γιατί όλοι ήμασταν σύμφωνοι κι όλοι αδικημένοι. Την άλλη μέρα κλείσανε όλες οι πόρτες, τα παράθυρα, οι φάμπρικες κι ένας άνθρωπος κατέβηκε μέσα στην Αθήνα και τη γιόμισε. Ήταν 3 χιλιάδων χρόνων (όσο ήταν κι η αδικία).

Ήταν ήρεμος, αποφασιστικός. Είχε μια ολύμπια αταραξία και σιγουριά.

Πέρασε. Και στους δρόμους έμειναν τα’ αχνάρια του σαν αντίλαλοι απ’ την παντοδύναμη σιωπή. Περπάτησε με τα βήματα των προγονικών του θεών και ηρώων.

Μέσα στη φάτνη της ψυχής έσπαζαν μια μια οι πόρτες της μνήμης. Όσο όξος τον πότισαν οι προαιώνιοι δυνάστες, όσα λογχίσματα του δώσανε οι μισθοφόροι δούλοι. Ο άνθρωπος μ’ όσες φορεσιές και μ’ όσα χρώματα φόρεσε πάνω στη γη ο προλύτης, ο κάφρος, ο πληβείος, ο δουλοπάροικος.. με το χιτώνα, με τη μπλούζα, με την κελεμπία, με τη φέρμελη. Όλος ο άνθρωπος που έπασχε σ’ όλα τα κλίματα και τους καιρούς βρήκε τη φωνή του στις τρεις ακριβώς του Δεκέμβρη του 1944 μέσα στους δρόμους της Αθήνας. Λευτεριά ή θάνατος!

Οι φονιάδες είχανε αποφασίσει αποβραδίς: «Θάνατος!»

Είκοσι μερόνυχτα, οι Εγγλέζοι και οι δούλοι τους κόλλησαν απάνω σε μια ημερομηνία: «10 του Δεκέμβρη». Και σε μια λέξη: «αφοπλισμός». Ο προτέκτορας πήγαινε με τα νερά του Λαού. Τον αποκοίμιζε με την ισοπολιτεία και τη «Λαοκρατία» του.

Την 1 του Δεκέμβρη αδιάντροπα, απροειδοποίητα, δίνοντας μια κλωτσιά στα προσχήματα, φανερώνει ολόκληρο τον αποτρόπαιο σκοπό του. Ν’ αφοπλίσει, χωρίς όρους, τον Ελληνικό Στρατό για χάρη και προς όφελος των Εγγλέζων.

Αυτή ήταν η απότομη στροφή των 360 μοιρών που είχε υποσχεθεί.

Η υπαναχώρηση έγινε την 1 του Δεκέμβρη. Οι αντιπρόσωποι του Λαού στην Κυβέρνηση αποχώρησαν και το ανακοίνωσαν στο Λαό. Ο Λαός εγκαταλείπει τα έργα του και κατεβαίνει στο δρόμο να ζητήσει το λόγο. Ο υψηλός βλάκας απαντάει με φωτιά. Δεν τον συγκινούσε η φωνή του Λαού. Κείνος άκουε μόνο τη «φωνή του Κυρίου του»…

Ο Λαός κατεβαίνει να θάψει τα θύματά του…

Ήταν μια κηδεία που οι ζωντανοί δε θα ξαναδούν άλλη.

Οι μεγάλες αρτηρίες της πρωτεύουσας πλημμύρισαν από τον οργισμένο Λαοχείμαρρο.

Με βήματα βουβά και ψυχή γιομάτη κοχλασμό ο λαός σταμάτησε πάνω απ’ τα 28 φέρετρα. ήταν 28 κορμιά που έφυγαν απ’ ανάμεσά μας με έκπληκτα μάτια. Τα φέρετρα έκλειναν 28 στόματα που φώναξαν ως το θάνατο «Δικαιοσύνη!».. Και τώρα ξαπλωμένα διαμαρτύρονται δυνατότερα.
….

Το πλήθος πήγαινε με ασάλευτα, σκληρά μάτια προς το κοιμητήρι. Πάνω απ’ το κεφάλι του σάλευαν σαν καπνοί τα μαύρα πανιά και ματωμένες παντιέρες. Τα πόδια αυτά, αυτά τα μυριάδες πόδια, ήταν αποφασισμένα όλα να μην τον ξανακάνουν αυτό το δρόμο!

Στις τρεις η ώρα ολόκληρη η Αθήνα γονάτισε. Ένα φαρδύ ματωμένο πανί συγκέντρωνε σε δυο γραμμές όλο το νόημα του όρκου και της απόφασης:

«ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ: ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Η ΤΑ ΟΠΛΑ»

Ήταν σαν μια φωνή καφτερή και αμετάκλητη.

Ύστερα η πομπή τράβηξε για το κοιμητήρι. Η Αθήνα λυσίκομη ακολούθησε. Κι εκεί, πάνω απ’ το νωπό αίμα, πάνω απ’ το νωπό χώμα ο Λαός ορκίστηκε όρκο φοβερό: «Θάβω τους τελευταίους 28 μου νεκρούς. Ο 29ος θάναι ο φονιάς. Ή εγώ!»

Στο γυρισμό απ’ το κοιμητήρι οι ζεστές ακόμα κάννες των φονιάδων ξανάδιασαν και ξαναξάπλωσαν νέα κορμιά.

Τα γερμανικά βόλια, από Ελληνικό χέρι, ρίχτηκαν καφτερά πάνω στο λαό. Τότε το είδαμε ολοφάνερα: Πίσω απ’ τις πλάτες των φονιάδων μας σημάδευε τα κορμιά μας η ίδια η Αγγλία!

Το βασικό υλικό αυτού του άρθρου είχαμε αναρτήσει στις 3.12.2012 εδώ: http://vathikokkino.com/2012/12/%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BE%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B5-%CE%B7-3-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B7-%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF/

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

ην ώρα που το 92% θεωρεί απίθανο να μπορέσει να αποταμιεύσει μέσα στο επόμενο έτος και το 65% απαντά ότι «μετά βίας τα βγάζει πέρα».

Με μελανά χρώματα εξακολουθούν να προβλέπουν το μέλλον τους τα νοικοκυριά στην Ελλάδα καθώς, σύμφωνα με την έρευνα Οικονομικής Συγκυρίας του ΙΟΒΕ για το Νοέμβριο, το 60% (από 58% τον Οκτώβριο) αναμένει ελαφρά ή αισθητή επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης τους επόμενους 12 μήνες, ενώ το 2% (από 5%) προβλέπει μικρή βελτίωση.

Το ίδιο απαισιόδοξοι εμφανίζονται οι Έλληνες και για την πορεία της χώρας καθώς το 64% των καταναλωτών προβλέπει ελαφρά ή αισθητή επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της
χώρας το επόμενο έτος, έναντι του 9% το οποίο αναμένει ελαφρά βελτίωση.

Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο «μαύρη» όταν η έρευνα φτάνει στο ερώτημα για τη δυνατότητα αποταμίευσης των νοικοκυριών καθώς το 92% (έναντι 89% τον Οκτώβριο) δεν θεωρεί καθόλου πιθανή την αποταμίευση το επόμενο 12μηνο. Πολύ πιθανή απαντά, αντίθετα, μόνο το 8% (από 10% τον προηγούμενο μήνα).

Στο ίδιο κλίμα και οι απαντήσεις στην ερώτηση για το πώς τα βγάζουν πέρα τα νοικοκυριά καθώς το 65% (έναντι 60% τον Οκτώβριο) απαντά ότι «μόλις τα βγάζει πέρα» ενώ παραμένει στο 13% το ποσοστό όσων αναφέρουν ότι αντλούν από τις αποταμιεύσεις τους. Έτσι οι καταναλωτές που δηλώνουν ότι αποταμιεύουν λίγο ή πολύ μειώνονται στο 9% (από 12%) του συνόλου, ενώ όσοι δηλώνουν ότι «έχουν χρεωθεί» περιορίζονται στο 13% (από 15%).

Έξι στους 10 Έλληνες πιστεύουν επίσης ότι θα υπάρξει μικρή ή αισθητή αύξηση της ανεργίας με το 13% των ερωτηθέντων να αναμένει ελαφρά ή αισθητή μείωσή της.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Η έναρξη των πλειστηριασμών, της υφαρπαγής δηλαδή της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, βοήθησε στο να κλείσει γρήγορα η γ’ αξιολόγηση της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος να ανακοινώσει στις 9 το βράδυ του Σαββάτου, υπερήφανος, συμφωνία με τους δανειστές. Μεταξύ των συμφωνηθέντων, η πώληση λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, η αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, όσον αφορά στην προκήρυξη απεργία, αλλά και η δίωξη των αγωνιστών, πολιτών, συλλογικοτήτων και εργαζομένων, που αντιδρούν στους πλειστηριασμούς.

Για την εφαρμογή των προαπαιτούμενων θα κατατεθούν νομοσχέδια στη Βουλή πριν τα Χριστούγεννα και ένα πολυνομοσχέδιο μετά τα Χριστούγεννα. Σε κάθε περίπτωση θα έχουν ψηφιστεί όλα ως το Γιούρογκρου της 22 Ιανουαρίου. Κατά τον υπουργό Οικονομικών, μετά τις 22 Ιανουαρίου θα αρχίσει η διαδικασία διαπραγμάτευσης για την ελάφρυνση του χρέους, την 4η αξιολόγηση και την έξοδο από το πρόγραμμα.

Μεταξύ των «συμφωνηθέντων»:

Πώληση μονάδων ΔΕΗ

Θα ξεπουληθούν δύο λιγνιτικές μονάδες στη Μεγαλόπολη, μία στη Μελίτη και μία άδεια κατασκευής μονάδας στη Μελίτη. Το «market test» θα ξεκινήσει την ερχόμενη εβδομάδα και θα διεξαχθεί από την Κομισιόν. Σε ό,τι αφορά το φυσικό αέριο, συμφωνήθηκε η αποχώρηση της ΔΕΠΑ από Θεσσαλία και Θεσσαλονίκη και η απόκτηση της διοίκησης και ίσως επιπλέον μετοχών στην Αττική.

Πλειστηριασμοί – διώξεις αγωνιστών

Θα ψηφιστεί νόμος για να διώκεται αυτεπάγγελτα η παρεμπόδιση πλειστηριασμών και θα ληφθούν μέτρα για την «επαρκή προστασία» τους από την αστυνομία. Θα αυστηροποιηθεί ο νόμος Κατσέλη, θα ψηφιστεί νόμος για τη δημιουργία Ανεξάρτητης Αρχής Πιστοληπτικής Αξιολόγησης, η οποία θα βαθμολογεί το αξιόχρεο των πολιτών με βάση τις οφειλές τους σε τράπεζες και δημόσιο.

Εργασιακά

Θα ψηφιστεί νόμος που θα προβλέπει ότι για την προκήρυξη απεργίας απαιτείται το 50% συν 1 στα πρωτοβάθμια σωματεία. Επίσης, θα συνταχθεί Κώδικας Εργατικού Δικαίου, όπου θα ενταχθούν όλοι οι σχετικοί μνημονιακοί νόμοι,.

Μείωση αφορολόγητου

Το ΔΝΤ θα κληθεί πιθανότατα να αποφασίσει αν θα χρειαστούν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα για το 2019 . Αυτό θα γίνει το Μάιο και σε μια τέτοια περίπτωση θα εφαρμοστεί ταυτόχρονα με τις μειώσεις των συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου.

ΠΗΓΉ: ergasianet.gr

Γράφει ο Γιώργος Χελάκης.

Έληξε λοιπόν κι αυτή η συζήτηση στη Βουλή, όπου το φιλοθεάμον κοινό είχε τη δυνατότητα να «απολαύσει» μια ακόμα κοινοβουλευτική μονομαχία ανάμεσα στον κ. Τσίπρα και τον κ. Μητσοτάκη. Οι δυο «μονομάχοι» προσπάθησαν, σε ένα κακόγουστο ριμέικ των μονομαχιών Ανδρέα Παπανδρέου και Κώστα Μητσοτάκη, να κερδίσουν τις εντυπώσεις με τη βοήθεια των επικοινωνιολόγων και των λογογράφων που τους πλαισιώνουν.

Τώρα θα αναλάβουν τα media και ειδικά τα social media να εκλαϊκεύσουν τα κέρδη και τις ζημίες στο επίπεδο των εντυπώσεων. Πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη ο πάντα απρόσεχτος και επιρρεπής σε ατοπήματα υπουργός Εθνικής Άμυνας; Έχει και η αξιωματική αντιπολίτευση σκελετούς στα ντουλάπια της σχετικά με τους μεσάζοντες για πωλήσεις και αγορές όπλων; Με άλλα λόγια, ποιανού η φωλιά είναι περισσότερο λερωμένη; Ακυρώθηκε πλέον το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα της λεγόμενης αριστερής κυβέρνησης, έγιναν τα μούτρα της σαν τα μούτρα των προηγούμενων;
Η απάντηση είναι πως έγιναν, αλλά όχι για τους λόγους που ακούστηκαν μέσα στη Βουλή από τους μονομάχους και τους υπασπιστές τους. Το θέμα δεν είναι αν ο Βασίλης Παπαδόπουλος ήταν μεσάζων και όχι εκπρόσωπος ή αν κάποιοι θα ενθυλάκωσαν ορισμένα ακόμα εκατομμύρια από προμήθειες.
Το θέμα είναι ότι η κυβέρνηση της «κάποια φορά αριστεράς» είχε συμφωνήσει να πουλήσει όπλα στη Σαουδική Αραβία που μακελεύει άμαχους και αθώους στην Υεμένη. Ότι η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστερά» έγραψε εκεί που δεν πιάνει μελάνι τις φιλειρηνικές, αντιπολεμικές και αντιιμπεριαλιστικές διακηρύξεις της και έφτασε να πουλάει όπλα σε μακελάρηδες.

Αυτό το ηθικό και πολιτικό ατόπημα διέπραξε η κυβέρνηση Τσίπρα και για αυτό θα έπρεπε να απολογηθεί στην Βουλή των Ελλήνων. Θα ήταν βέβαια παράδοξο να την καλέσουν να απολογηθεί για αυτό το ατόπημα όσοι την αντιπολιτεύονται από δεξιά. Κι όμως, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από τον Φεβρουάριο του 2016 με ψήφισμά του ζητούσε, μεταξύ άλλων, να υπάρξει εμπάργκο πώλησης ή μεταφοράς όπλων στη Σαουδική Αραβία λόγω της γενοκτονίας στην Υεμένη. Εδώ γίνεται λόγος για κοινή θέση όλων των πολιτικών ομάδων του ευρωκοινοβουλίου που πρόκειται να υιοθετηθεί και στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την Πέμπτη 30.11.2017.
Στην κοινή τους θέση οι πολιτικές ομάδες καταδικάζουν «τις χωρίς διάκριση αεροπορικές επιθέσεις από τον συνασπισμό με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία, με θύματα άμαχους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων και παιδιών, και την καταστροφή πολιτικών και ιατρικών υποδομών…» και επαναλαμβάνει τη θέση που είχε υιοθετηθεί από το 2016.
Θα μου πείτε ότι αυτά είναι ψιλά γράμματα και στην Ευρωπαϊκή Ενωση γράφουν στα παλιά τους παπούτσια τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Έτσι είναι. Σημασία έχει αν κατά τη συζήτηση στη Βουλή κέρδισε τις εντυπώσεις ο Τσίπρας ή ο Μητσοτάκης. Αν η Ελλάδα με «κυβέρνηση αριστεράς» ετοιμαζόταν να οπλίσει χέρια δολοφόνων μικρών παιδιών δεν έχει σημασία και δεν χρειάζεται να απολογηθεί για αυτό ο πρωθυπουργός.
Άλλωστε το ζήτημα έχει ήδη απαντηθεί από τον ανεκδιήγητο διευθυντή της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ζαχαριάδη…

Πηγή: parapolitika.gr