Γράφει ο Τάκης Παπακωνσταντινόπουλος.

Ποιοι ευθύνονται για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας ή για να ακριβολογούμε ποιοι «τα έφαγαν» σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Θ. Πάγκαλο;

Ας δούμε αρχικά την “ιστορική” δήλωση του εμπνευστή της περίφημης ατάκας, που χαρακτηρίστηκε ατάκα της δεκαετίας, Θ. Πάγκαλου για πολλά χρόνια υπουργού και κορυφαίου στελέχους του ΠΑΣΟΚ:

«Η απάντηση εις την κατακραυγή που υπάρχει εναντίον του πολιτικού προσωπικού της χώρας "πώς τα φάγατε τα λεφτά", που μας ρωτάει ο κόσμος είναι αυτή: Σας διορίσαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί. Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης πολιτικής πελατείας, διαφθοράς, εξαγοράς και εξευτελισμού της έννοιας της ίδιας της πολιτικής» (Θεόδωρος Πάγκαλος, Βουλή, 21.09.2010).

Αυτή η κυνική δήλωση δεν έγινε σε μια φάση κρίσης συνείδησης και επιθυμίας αυτοκριτικής και αληθινής μεταμέλειας γιατί κάτι τέτοιο δεν αποδείχτηκε από τις επεξηγήσεις που έδωσε και την πολιτική στάση που τηρεί μέχρι σήμερα.

Η δήλωση έγινε για να μεταθέσει τις ευθύνες αλλού στους «κοπρίτες», όπως αποκάλεσε τους δημόσιους υπάλληλους, και να φορτώσει στα παιδιά, τους γονείς τους -που έστω κόντρα στην συλλογική και διεκδικητική συνείδηση που έπρεπε να είχαν, υπέκυψαν στον εκβιασμό και στην ανάγκη για μια “θέση στον ήλιο”- ίση ευθύνη με αυτούς που ασκούσαν πολιτική στο βούρκο της ρουσφετολογίας, της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας.

Για να στηρίξουν την προπαγάνδα τους συνεπικουρούμενοι από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, που είναι στην πλειοψηφία τους τα ΜΜΕ, επέλεξαν τους δημόσιους υπάλληλους σαν κύριους υπεύθυνους για την διόγκωση του χρέους, τα εκατομμύρια των κοπριτών που έλεγαν.

Τελικά η απογραφή έδειξε λιγότερο από 700.000 δημόσιους υπάλληλους εκ των οποίων οι 300.000 δουλεύουν στην εκπαίδευση και την υγεία που λειτουργούν αναμφίβολα με σημαντικές ελλείψεις, ενώ κοντά στους 150.000 δουλεύουν στα σώματα ασφαλείας ή είναι κληρικοί.

Το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα επί του συνόλου των εργαζομένων είναι περί το 11%, από τα χαμηλότερα της Ευρώπης. Οι δαπάνες για την μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων είναι της τάξης του 9% επί του ΑΕΠ και είναι μικρότερες από της Γαλλίας και της Φινλανδίας (13%), της Σουηδίας και της Δανίας (15%).

Αυτοί που πραγματικά έφαγαν τα λεφτά και βέβαια είναι οι ιδιώτες και αυτό που κατέρρευσε είναι η ιδιωτική οικονομία των πολυεθνικών, των τραπεζών, των κεφαλαιοκρατών.

Αυτή λοιπόν την ιδιωτική οικονομία χρόνια την τάιζαν με κρατικό χρήμα που πήγαινε κατευθείαν στις τσέπες των βιομήχανων ,των εφοπλιστών και των μεγαλοεργολάβων. Και τώρα προσπαθούν να ενοχοποιήσουν το λαό με το ακράδαντο “επιχείρημα” ότι ζούσε πάνω από τις δυνατότητές του και πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα.

Σύμφωνα με το ίδιο το ΔΝΤ το 50% των ελλειμμάτων το δημιούργησε η φοροδιαφυγή του μεγάλου κεφαλαίου και η αποπληρωμή τόκων για προηγούμενα δάνεια των κυβερνήσεων, ενώ η αύξηση των δημοσίων   δαπανών   επιβαρύνει λιγότερο από 10% (πηγή enikos.gr).

Το όφελος από τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες στο δημόσιο από το 2013 μέχρι το 2018 θα είναι μόνο 100 εκατομμύρια ευρώ.

Αυτά τα στοιχεία που έχουν γραφεί και έχει αποδειχτεί η ορθότητά τους δείχνουν πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα από αυτά που προσπαθούν οι κύριοι υπεύθυνοι της οικονομικής κατάρρευσης να περάσουν στον λαό.

Αυτό λοιπόν το χρέος που βέβαια δεν το δημιούργησαν οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης ή η κρίση είναι αποτέλεσμα του χρέους;

Τα κόμματα που κυβέρνησαν για δεκαετίες την χώρα αποδίδουν τόσο την οικονομική κρίση όσο και το χρέος στη διαφθορά, στις μίζες στο σπάταλο κράτος. Δηλαδή η κύρια αιτία είναι ο λεγόμενος δημόσιος τομέας που αναμφίβολα και σπάταλος και αντιπαραγωγικός είναι και όχι τόσο φιλικός με τον απλό πολίτη. Όμως ποιος τον δημιούργησε αυτό τον δημόσιο τομέα μέσω της ρουσφετολογίας και της αναξιοκρατίας να υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τώρα κατηγορούν τους εργαζόμενους σαν υπεύθυνους ;

Είναι τελικά το χρέος αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης ή κρίση είναι αποτέλεσμα του χρέους;

Αρχικά πρέπει να επισημάνουμε ότι στην παρούσα φάση δεν υπάρχει κάποια ελληνική ιδιαιτερότητα, αλλά η κρίση αφορά τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές χώρες του κόσμου. Και, βέβαια, η κύρια αιτία της κρίσης δεν ήταν το “σπάταλο” κράτος, οι μίζες, ή η διαφθορά του δημόσιου τομέα, όπως λέει ο Θ. Πάγκαλος και όλοι οι υποστηριχτές του αστικού συστήματος, που παραπλανητικά εμφανίζουν τις συνέπειες αυτού του συστήματος (π.χ. διαφθορά, μίζες ) σαν αιτίες του προβλήματος.

Και δείχνουν σαν ενόχους οι μεν τους δε και επιδίδονται στις γελοίες αλληλοκατηγορίες για το ποιος ήταν περισσότερο ή λιγότερο μιζαδόρος ποιος έκανε τα μεγαλύτερα σκάνδαλα κ.ο.κ.

Ο σκοπός είναι προφανής: να φανούν σαν αποκλειστικοί ένοχοι οι “διεφθαρμένοι πολιτικοί” και να μείνουν απέξω οι κύριοι υπεύθυνοι που είναι η οικονομική ολιγαρχία στις τσέπες της οποίας κατέληξαν τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης

Άρα λοιπόν ούτε οι μίζες, ούτε η διαφθορά, αλλά ούτε και το χρέος αποτελούν το βασικό πρόβλημα που οδήγησε στην κρίση. Για το τελευταίο (δηλαδή αν το χρέος είναι αποτέλεσμα της κρίσης ή αν η κρίση δημιούργησε το χρέος και βέβαια αν αυτό προέκυψε από τις μίζες και την κρατική διαφθορά) η αλήθεια είναι ότι αυτό αποτελεί το αναγκαίο αποτέλεσμα της παρέμβασης του καπιταλιστικού κράτους στον οικονομικό κύκλο.

Συμπερασματικά, το χρέος είναι αποτέλεσμα της παρέμβασης του καπιταλιστικού κράτους στον οικονομικό κύκλο, με στόχο να διευκολύνει την αναπαραγωγή του κοινωνικού κεφαλαίου σε διευρυμένη κλίμακα.

Με δυο λόγια, η τεράστια ενίσχυση του κεφαλαίου από τα κρατικά ταμεία για να κάνουν δήθεν επενδύσεις, οι παρεμβάσεις τρισεκατομμυρίων για να στηριχτούν τραπεζικοί και άλλοι επιχειρηματικοί όμιλοι φούσκωσαν το χρέος και όχι ο φτωχός λαός που επικαλείται ο Θ. Πάγκαλος και όσοι κρύβονται πίσω από αυτόν.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

Η ιλιγγιώδης αύξηση, κατά Bloomberg, του πλούτου που κατέχουν οι πιο πλούσιοι του κόσμου, δείχνει ότι ποτέ η ανθρωπότητα δεν είχε τόσο αβυσσαλέες ανισότητες, οι οποίες και αποτελούν μια πραγματική πυρηνική βόμβα απανθρωπιάς και βαρβαρότητας στα θεμέλια του πλανήτη.

Οι πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο έγιναν πιο πλούσιοι κατά 1 τρισ. δολάρια το 2017, περίπου τέσσερις φορές περισσότερο από τα περσινά κέρδη, καθώς οι αγορές “αψήφησαν” τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά διλήμματα και διαμορφώθηκαν σε ιστορικά υψηλά.

Συγκεκριμένα, ο Billionaires Index του Bloomberg, ο οποίος “καταγράφει” καθημερινά τους 500 πιο πλούσιους ανθρώπους του κόσμου, σημείωσε άνοδο 23% έναντι της ανόδου 20% του MSCI World Index και του Standard & Poor’s 500.

Ο ιδρυτής της Amazon.com Inc, Jeff Bezos, ήταν αυτός που είδε την περιουσία του να αυξάνεται περισσότερο το 2017, καθώς αυξήθηκε κατά 34,2 δισ. δολάρια, εκτοπίζοντας τον Bill Gates της Microsoft από την θέση του πιο πλούσιου ανθρώπου στον κόσμο τον Οκτώβριο.

Ο 62χρονος Gates κατείχε τη θέση αυτή από το Μάιο του 2013, και έχει δωρίσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του σε φιλανθρωπίες.

Ο Bezos, του οποίου η περιουσία έφθασε τα 100 δισ. δολάρια στο τέλος Νοεμβρίου, αυτή τη στιγμή η περιουσία του ανέρχεται σε 99,6 δισ. δολάρια έναντι των 91,3 δισ. δολαρίων του Gates.

Στο τέλος της χθεσινής συνεδρίασης στα χρηματιστήρια, οι 500 δισεκατομμυριούχοι ήλεγχαν 5,3 τρισ. δολάρια, έναντι των 4,4 τρισ. δολαρίων στις 27 Δεκεμβρίου 2016.

Οι κερδισμένοι
Οι 38 Κινέζοι επιχειρηματίες του δείκτη του Bloomberg αύξησαν την περιουσία τους κατά 177 δισ. δολάρια το 2017 ή κατά 65%. Πρόκειται για την μεγαλύτερη αύξηση που καταγράφθηκε μεταξύ των 49 χωρών που εκπροσωπούνται στο δείκτη.

Ο Hui Ka Yan, ιδρυτής της  China Evergrande Group, αύξησε την περιουσία του κατά 25,9 δισ. δολάρια ή 350% σε σχέση με πέρυσι.

Ο δισεκατομμυριούχος της Tencent Holding, Ma Huateng, έγινε ο δεύτερος πιο πλούσιος άνθρωπος στην Ασία όταν η περιουσία του σχεδόν διπλασιάστηκε, στα 41 δισ. δολάρια.

Ο αριθμός των Ασιατών δισεκατομμυριούχων ξεπέρασε αυτόν των Αμερικανών για πρώτη φορά, σύμφωνα με έκθεση της UBS Group και PricewaterhouseCoopers.

Οι ΗΠΑ έχουν την μεγαλύτερη παρουσία στο δείκτη με 159 δισεκατομμυριούχους, που πρόσθεσαν 315 δισ. δολάρια στις περιουσίες τους, παρουσιάζοντας αύξηση 18% και συνολική περιουσία 2 τρισ. δολάρια.

Οι 27 πιο πλούσιοι άνθρωποι της Ρωσίας άφησαν πίσω τους τα οικονομικά προβλήματα και προσέθεσαν 29 δισ. δολάρια στη συνολική περιουσία τους των 275 δισ. δολαρίων, υπερβαίνοντας τη συνολική αξία που είχαν πριν ξεκινήσουν οι δυτικές οικονομικές κυρώσεις.

Επίσης, οι 57 επιχειρηματίες του τεχνολογικού κλάδου που έχουν παρουσία στο δείκτη, αύξησαν την περιουσία τους κατά 262 δισ. δολάρια ή κατά 35%, αύξηση που ήταν η μεγαλύτερη από όλους τους κλάδους.

Ο συνιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg είχε την τέταρτη μεγαλύτερη αύξηση προσθέτοντας στην περιουσία του 22,6 δισ. δολάρια (+45%).

Συνολικά, οι 440 δισεκατομμυριούχοι του δείκτη που αύξησαν την περιουσία τους το 2017, κέρδισαν συνολικά 1,05 τρισ. δολάρια.

Πηγή: iskra.gr

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Ο κ.Τσίπρας μιλούσε για «σεισάχθεια». Αποκαλούσε «πογκρόμ» κατά του λαού τους πλειστηριασμούς. Υποσχόταν από προεκλογικά μπαλκόνια «κανένα σπίτι σε χέρι τραπεζίτη».

Είναι αλήθεια!

Λίγες μόλις μέρες μετά από τα περισπούδαστα δημοσιεύματα (πχ του TVXS) που βάφτισαν τις κατασχέσεις/πλειστηριασμούς σαν απλά «εξώδικα» (!), μάθαμε (και μάλιστα με κυβερνητική βούλα) ότι η «απρόσκοπτη» διενέργεια των πλειστηριασμών, μέσω των οποίων απειλούνται δεκάδες χιλιάδες λαϊκές κατοικίες, αποτελεί θεμέλιο λίθο της εύρυθμης λειτουργίας του τόπου!

Μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι οι πλειστηριασμοί είναι «υπέρτερο δημόσιο συμφέρον»! Μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι οι πλειστηριασμοί συνιστούν «προστασία της εθνικής οικονομίας»! Μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι όποιος διαμαρτύρεται προβαίνοντας σε παρακώλυση, διατάραξη, παρεμπόδιση, ή πολύ περισσότερο επιδιώκοντας την διακοπή της θεάρεστης ιεροτελεστίας του πλειστηριασμού, τότε διαπράττει έγκλημα και διώκεται με φυλάκιση! Εν ολίγοις, μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι δεν υπάρχει τίποτα… πατριωτικότερο και «αριστερότερο» από την «ενίσχυση της ρευστότητας» των τραπεζών!

Θα το επαναλάβουμε, λοιπόν, για πολλοστή φορά: Ο,τι και να ψήφισαν, ό,τι και να ψηφίσουν, ό,τι κι αν κάνουν, όσα ψέματα κι αν πουν, όση καταστολή κι αν σχεδιάζουν να επιστρατεύσουν, όση στήριξη κι αν περιμένουν από την δήθεν «αντιπολίτευση» (σημειώνουμε ότι στη Βουλή η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, σαν γνήσια μνημονιακά «παγώνια» επέλεξαν κατά την ψηφοφορία της τροπολογίας το… «παρών») τίποτα δεν θα σταματήσει την αλληλεγγύη στα Ειρηνοδικεία. Με δυο λόγια: Μην τολμήσουν να απλώσουν χέρι στα σπίτια του λαού.

Γιατί, ως γνωστόν, δεν αρκεί να βγάλουν στα χαρτιά στο σφυρί το σπίτι του μεροκαματιάρη. Θα πρέπει να εκτελέσουν κιόλας την αρπαγή. Αλλά πως θα την εκτελέσουν με παρόντες τους γείτονες; Ας τολμήσουν να το πράξουν. Κι αυτά δεν είναι λόγια δικά μας. Είναι κάποιου υπεράνω υποψίας. Τα είχε πει, βέβαια, λίγο παλιότερα. Τσίπρα τον λένε… 

Πηγή:enikos.gr

«Επιχειρούμε και πολεμάμε σε κάθε γωνιά του κόσμου» καυχήθηκε πρόσφατα ο επικεφαλής της Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (US Special Operations Command - SOCOM), στρατηγός, Ρέιμοντ Τόμας.

Δεν είναι υπερβολή. Είναι ένα επικίνδυνο ρεκόρ που καταγράφει η αμερικανική πολεμική μηχανή, υπό την προεδρία Τραμπ, οδεύοντας προς το τέλος του 2017: Οι ειδικές επιχειρησιακές μονάδες των ΗΠΑ, όλων των όπλων, συμπεριλαμβανομένων και των ειδικών δυνάμεων των «πράσινων μπερέ», αναπτύχθηκαν σε 149 χώρες μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, ένα άλμα της τάξης του 150% σε σχέση με την διοίκηση του Μπους του νεότερου και ένα σύγχρονο ρεκόρ για την στρατιωτική πολιτική των ΗΠΑ ανά τον κόσμο.

«Αντί για μια απλή δύναμη που εμπλέκεται σε περίπτωση πολέμου, τώρα προωθούμαστε προληπτικά σε “πολεμικά πεδία” της ενιαίας στρατιωτικής διοίκησης» λέει ο Τόμας ενθουσιασμένος, προσθέτοντας, ότι οι αμερικανικές δυνάμεις παγκοσμίως «παρείχαν βασικές δυνατότητες για την υποστήριξη εκστρατειών και επιχειρήσεων», σύμφωνα με το «The Nation».

Ωστόσο, αυτή η παγκόσμιας κλίμακας εφαρμογή του αμερικανικού στρατιωτικού δόγματος, εκτός των άλλων, «εξαπλώνει» και τους οικονομικούς πόρους των ΗΠΑ, οι οποίες φαίνεται ήδη πως θέλουν να εμπλακούν ακόμη περισσότερο στις υποθέσεις άλλων χωρών, με τα μέλη της Γερουσίας να ανησυχούν γι’ αυτό, παρά, ίσως, για το αίμα αμάχων που χύνουν ασταμάτητα τα αμερικανικά όπλα.

«Δεν ξέρουμε πού είμαστε και τι κάνουμε εκεί»

Τα πράγματα, όμως, φαίνεται πως είναι ακόμη χειρότερα: «Δεν ξέρουμε, ούτε πού ακριβώς επιχειρούμε στον πλανήτη στρατιωτικά, ούτε και τι κάνουμε εκεί» δήλωσε, μάλλον σοκαρισμένος, ο γερουσιαστής, Λίντσεϊ Γκράχαμ, της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, τον Οκτώβριο, με αφορμή τον θάνατο τεσσάρων Αμερικανών στρατιωτών των ειδικών δυνάμεων στον Νίγηρα της Δυτικής Αφρικής.

«Οι περισσότεροι Αμερικανοί θα εκπλαγούν όταν μάθουν ότι οι Ειδικές Επιχειρησιακές Δυνάμεις των ΗΠΑ έχουν αναπτυχθεί στα τρία τέταρτα των χωρών του πλανήτη», δήλωσε ο διευθυντής του τμήματος οπλων και ασφάλειας του Κέντρου Διεθνούς Πολιτικής, Γουίλιαμ Χάρτουνγκ. «Υπάρχει ελάχιστη ή καθόλου διαφάνεια ως προς το τι κάνουν σε αυτές τις χώρες και εάν αυτό που κάνουν προάγουν την ασφάλεια ή προκαλούν περαιτέρω ένταση και σύγκρουση», προσθέτει.

Μετά την 9/11, η SOCOM αύξησε το μέγεθος της στρατιωτικής δύναμης των ΗΠΑ κατά 75% δήλωσε τον Μάιο στην Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας των ΗΠΑ, ο στρατηγός Τόμας. Και δεν υπάρχουν σημάδια χαλάρωσης της παγκόσμιας κλίμακας στρατιωτική εμβέλεια των ΗΠΑ για το 2018. Το αντίθετο αναμένεται. Αλλωστε, από τα πρώτα πράγματα που έκανε ο Τραμπ μετά την ορκωμοσία του, ήταν να δώσει στις στρατιωτικές διοικήσεις στις ζώνες συγκρούσεων, συμπεριλαμβανομένων της Υεμένης και της Σομαλίας, πρόσθετη εξουσία έναρξης επιθέσεων, χωρίς να απαιτείται η άδεια του Πενταγώνου.

Το αποτέλεσμα ήταν, οι δυνάμεις της SOCOM, να έχουν πραγματοποιήσει, κατά τους πρώτους έξι μήνες της προεδρίας Τραμπ, πέντε φορές τον αριθμό των θανατηφόρων αποστολών που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών της προεδρίας Ομπάμα, σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα εθνικής ασφάλειας, Micah Zenko, στην «δεξαμενή σκέψης», Chatham House.

Μέσα στο 2017, στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ σκοτώθηκαν στο Ιράκ, την Συρία, το Αφγανιστάν, την Υεμένη και την Σομαλία, τον Νίγηρα και το Μάλι και αυτές οι χώρες είναι μόνο ένα μικρό μέρος του μεγάλου καταλόγου των παγκόσμιων σημείων «ενδιαφέροντος» των ΗΠΑ. Στο πλαίσιο Στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων επιχειρήσεων στην Λιβύη, αμερικανικές ειδικές δυνάμεις του ναυτικού, απήγαγαν έναν ύποπτο για τις επιθέσεις στην Μπενγκάζι το 2012 (επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στόχων στην πόλη Μπενγκάζι στην ανατολική Λιβύη το 2012), ενώ, στις Φιλιππίνες οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις πολέμησαν μαζί με τα στρατεύματα της Μανίλα στην αιματηρή μάχη ανακατάληψης της πόλης Marawi από ισλαμιστές μαχητές.

‘Ομως, εκτός από οικονομική «αιμορραγία» για τις ΗΠΑ, η σημαντική αύξηση της ανάπτυξης της SOCOM σε ολόκληρο τον κόσμο, δυσχεραίνει και την ικανότητα της αμερικανικής διπλωματίας να κάνει τη δουλειά της χωρίς «μπαρούτι». «Αυτό είναι ένα κολοσσιαίο λάθος», εκτιμά ο Hartung, ιδιαίτερα «αν ανησυχεί κανείς για την επανεμφάνιση της παγκόσμιας στρατιωτικής στρατηγικής της εποχής μετά την 9/11, η οποία έκανε περισσότερο κακό από καλό και έκανε ελάχιστα για να περιορίσει την τρομοκρατία».

Το μέγεθος σίγουρα μετράει, τουλάχιστον στις περιπτώσεις των στρατιωτικών επεμβάσεων σε ξένες χώρες, ωστόσο, είναι επίσης σημαντικό να μην ξεχνιέται, ότι η προεδρία Τραμπ, με όλη την αναβιωμένη ψυχροπολεμική και γκροτέσκα ρητορική της, πατά πάνω σε ήδη διαμορφωμένες ράγες αναφορικά με τις παμπάλαιες μυστικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr