Απίστευτα φαινόμενα με εργοδότες που καταβάλλουν το δώρο Χριστουγέννων και στη συνέχεια το ζητούν πίσω από τους εργαζόμενους καταγράφονται στα Χανιά, σύμφωνα με καταγγελίες που φθάνουν στο Εργατικό Κέντρο και το Σωματείο Επισιτισμού

Συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι εργαζομένων αναφέρουν ότι υπήρξε ακόμη και περίπτωση που υπάλληλος και επιχειρηματίας πήγαν μαζί στο ΑΤΜ για να γίνει η ανάληψη των χρημάτων και να επιστραφεί άμεσα στον δεύτερο το χρηματικό ποσό που κατέθεσε.

Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Χανίων κ. Γιάννης Μανωλικάκης μίλησε για φαινόμενα που παραπέμπουν σε εργασιακό μεσαίωνα και για περιπτώσεις που αποτελούν την πιο τρανταχτή καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων. Και όμως συμβαίνουν χωρίς ποτέ να παίρνουν τον δρόμο της δικαιοσύνης.

Γίνονται δε γνωστά μετά την περίοδο των γιορτών και όταν πια τα θύματα έχουν χάσει και το δώρο που δικαιούνται και πολύτιμο χρόνο για τη διεκδίκησή του. Υπό τον φόβο της απόλυσης και της ανεργίας, οι εργαζόμενοι που υποκύπτουν στις επιταγές των εργοδοτών τους σπάνια προβαίνουν σε επίσημη καταγγελία.

Της χτύπησε την πόρτα του σπιτιού

«Γνωρίσαμε περιπτώσεις συναδέλφων που πήγανε στο ΑΤΜ μαζί με κάποιους από τους εργοδότες. Γνωρίσαμε ακόμη και περίπτωση αλλοδαπής που χτύπησε την πόρτα του σπιτιού της ο εργοδότης και της είπε φέρε μου τα χρήματα του δώρου πίσω» τόνισε ο πρόεδρος του Σωματείου Επισιτισμού Χανίων Ιωσήφ Αποστολάκης.

Ο ίδιος εξήγησε ότι στον κλάδο του επισιτισμού παρατηρήθηκε το φαινόμενο ο εργοδότης να ζητάει όχι από έναν εργαζόμενο, αλλά από το σύνολο του προσωπικού να του επιστρέψουν το ποσό που κατέθεσε στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Ετσι ο ίδιος φαινόταν νόμιμος και ταυτόχρονα κερδισμένος αφού επί της ουσίας δεν έδωσε ούτε ευρώ ως δώρο στους εργαζομένους του.

«Οι καταγγελίες, δυστυχώς, γίνονται όταν περάσουν οι γιορτές και τα χρήματα έχουν δοθεί ήδη πίσω.

Οι πιέσεις και η τρομοκρατία στην αγορά εργασίας είναι τεράστια μπροστά στον φόβο την ανεργίας αλλά από την άλλη κανένας συνάδελφος δεν πρέπει να επιστρέφει δεδουλευμένες αποδοχές» τόνισε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Χανίων.

Πού να απευθύνονται

Μάλιστα, προέτρεψε τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που πέφτουν θύματα τέτοιων συμπεριφορών να απευθύνονται στις αρμόδιες υπηρεσίες, στις κατά τόπους Επιθεωρήσεις Εργασίας ή στα πρωτοβάθμια σωματεία και το Εργατικό Κέντρο, καταγγέλλοντας τέτοιου είδους φαινόμενα.

«Εμείς καλούμε τους συναδέλφους να μην επιστρέφουν το δώρο. Είναι κόπος δικός τους και είναι κρίμα να το χάνουν από το οικογενειακό τους εισόδημα» σημείωσε ο κ. Μανωλικάκης.

Το Εργατικό Κέντρο Χανίων καλεί τους εργαζόμενους στους οποίους είτε δεν καταβληθεί το δώρο Χριστουγέννων, είτε καταβληθεί και ζητηθεί να επιστραφεί, να απευθυνθούν στα πρωτοβάθμια σωματεία ή στις κατά τόπους επιθεωρήσεις εργασίας.

Σήμερα, είναι η τελευταία ημέρα κατά την οποία οι εργοδότες υποχρεούνται να καταβάλλουν στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα το δώρο Χριστουγέννων.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

του Βασίλη Λιόση

Το να επισημαίνουμε τον κίνδυνο επέλασης του φασισμού, είναι μάλλον περιττό. Μόνο οι πολιτικά τυφλοί δεν μπορούν να δουν τον κίνδυνο. Τι άλλο χρειάζεται να αναλογιστεί κάποιος από το ότι στην Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Δανία, την Ουγγαρία, την Ουκρανία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία, την Αυστρία, την Ελλάδα ακόμη και στη Βραζιλία, έχουμε είτε νεοφασιστικά κόμματα με διακριτή κοινοβουλευτική δύναμη και με κινηματικά χαρακτηριστικά, είτε νεοφασιστικά και ακροδεξιά κόμματα που λαμβάνουν μέρος στην κυβέρνηση, είτε κόμματα που βρίσκονται στο κατώφλι της κυβερνητικής εξουσίας; Δεν είναι άραγε συγκλονιστικά διαφορετική η κατάσταση αν την συγκρίνουμε με τους προ δεκαετίες πολιτικούς και ιδεολογικούς συσχετισμούς;

Το κρίσιμο από εδώ κι έπειτα είναι ποια απάντηση δίνουμε: Ποιος τη δίνει, σε τι βάση, με τι πολιτικά χαρακτηριστικά;

Στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες σημειώθηκε μία πλημμυρίδα γεγονότων που είναι κάτι παραπάνω από ανησυχητικά. Γεγονότων που αναδύουν φασίζουσες ή και καθαρόαιμες φασιστικές συμπεριφορές:

• Η αντίδραση «νοικοκυραίων» στη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου·
• φίλαθλοι σε αγώνα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου που σήκωσαν ναζιστικά σύμβολα· 
• οπαδός του Ολυμπιακού που αποκάλεσε τηλεοπτικά τον Ατεντοκούμπο πίθηκο·
• η απόφαση της ΕΛΜΕ Μυτιλήνης που κάνει αναφορά σε λαθρομετανάστες·
• ο δημοτικός σύμβουλος Χίου που έκανε λόγο για «ξένες γκαστρωμένες που τριγυρνάνε» και για «το σχέδιο επιμιξίας που υπάρχει»·
• ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων που δεν γιόρτασαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου με βουλευτή της Χρυσής Αυγής που τους έδωσε συγχαρητήρια·
• τα εθνικιστικά συλλαλητήρια και οι καταλήψεις σε σχολεία για το Μακεδονικό·
• μαθητές στον Γέρακα που στην παρέλαση της 28^ης Οκτωβρίου φώναζαν συνθήματα των ΟΥΚ·
• το αίτημα ορισμένων οδηγών λεωφορείων στη Β.  Ελλάδα που ζήτησαν λεωφορεία ειδικά για μετανάστες·
• η πρόσφατη δολοφονία του Αλβανού εργάτη στη Λευκίμμη της Κέρκυρας από χρυσαυγίτη·
• η μεταστροφή της τακτικής της ΧΑ στη δίκη όπου πλέον αποδέχεται τον ναζιστικό της χαρακτήρα …. 

Θα προσθέταμε σε όλα τα παραπάνω και τα αποτελέσματα από μία έρευνα που πραγματοποιείται σε όλο τον κόσμο. Σε ερωτήσεις που αφορούν την ανεκτικότητα απέναντι στον διπλανό οι απαντήσεις στην Ελλάδα είχαν ως εξής:

Η αριστερά που μετά το 2010 έχασε την ευκαιρία να βρεθεί στο προσκήνιο με όρους κινηματικούς (δεν αναφέρομαι στον ΣΥΡΙΖΑ που ούτε και πριν τη διακυβέρνηση του δικαιούτο να έχει τον πολιτικό προσδιορισμό αριστερά), πρέπει όχι αύριο, αλλά ΤΩΡΑ να πάρει πρωτοβουλίες. Απαιτείται η συζήτηση για τη δημιουργία αντιφασιστικών συσπειρώσεων και παρεμβάσεων σε κάθε χώρο.

Σε τι βάση πρέπει να γίνουν οι όποιες συσπειρώσεις και με τι στόχο;

[α] Η συσπείρωση πρέπει να έχει ως στόχο τη διαφύλαξη των όποιων αστικοδημοκρατικών ελευθεριών καθώς και να εμποδίσει τη δράση των νεοναζί: οι νεοναζί δεν πρέπει να παρεμβαίνουν στη γειτονιά, στα σωματεία, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια.

[β] Ειδικά στη νεολαία πρέπει να υπάρξει επίμονη και μεθοδική παρέμβαση: με κείμενα, με εκδηλώσεις, με συζητήσεις, με προβολή βίντεο. Όλοι οι τρόποι παρέμβασης πρέπει να εστιάζουν: στην ιστορική διαδρομή του φασισμού/ναζισμού, στην αποκάλυψη του ρόλου της ΧΑ, στη διαμόρφωση πρότασης για πολύ κρίσιμα ζητήματα όπως το μεταναστευτικό και το προσφυγικό.

[γ] Να αποκαλύπτονται τα αίτια γέννησης του φασισμού. Ο φασισμός είναι γέννημα του καπιταλισμού και ειδικότερα του μονοπωλιακού καπιταλισμού. Φασιστικά κινήματα δεν υπήρξαν πριν την εμφάνιση του ιμπεριαλισμού. Σε αυτό το σημείο, όμως, χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Είναι άλλο οι πολιτικές πρωτοπορίες να αποκαλύπτουν τις γενεσιουργές αιτίες ενός φαινομένου, εν προκειμένω του φασισμού, κι άλλο η θεωρητική ανάλυση να τίθεται ως προϋπόθεση συμμαχιών και συσπειρώσεων. Ας ειπωθεί διαφορετικά: δεν χρειάζεται η απαίτηση από τον άλλο να είναι αντικαπιταλιστής προκειμένου να αποτελέσει κινηματικό σύμμαχο. Αν είναι έτσι, τότε ας μείνουμε για άλλη μια φορά μόνοι μας, εμείς η αίρεση των καθαρών, και ας περιμένουμε μία μεταλλαγή των συνειδήσεων που θα έρθει με ένα μεταφυσικό τρόπο. Κι επιπλέον όποιο κίνημα και να συγκροτείται είτε αυτό είναι φοιτητικό, είτε μαθητικό, είτε εργατικό, είτε περιβαλλοντικό, είτε αντιπολεμικό, είτε κίνημα για τη δημόσια υγεία κ.λπ. θα έπρεπε να είναι αντικαπιταλιστικό. Αλλά στα αλήθεια μπορεί να συγκροτηθεί ένα τέτοιο κίνημα και να είναι ρωμαλέο και μαζικό;

[δ] Ένας σίγουρα αποτυχημένος δρόμος για τη συγκρότηση αντιφασιστικών συσπειρώσεων είναι η άποψη που λέει «τι φασισμός, τι αστική δημοκρατία. Όλα είναι εκφάνσεις της δικτατορίας της αστικής τάξης». Πρόκειται για καταστροφική άποψη που άλλωστε έχει δοκιμαστεί ιστορικά: το σχήμα του σοσιαλφασισμού ήταν βαθιά λανθασμένο και αναποτελεσματικό για την ανάπτυξη του κινήματος στην περίοδο του μεσοπολέμου. Οι πρεσβευτές αυτού του σχήματος θα πρέπει να απαντήσουν αν είναι το ίδιο να κυκλοφορούν οι εφημερίδες, να γίνονται εκλογές, να μην είναι καταργημένα τα κόμματα και τα εργατικά σωματεία, με την απαγόρευση της δράσης των πολιτικών κομμάτων και των λαϊκών συλλογικοτήτων, με το οι κομμουνιστές και οι προοδευτικοί να φυλακίζονται, διώκονται, βασανίζονται, δολοφονούνται. Αν κάποιος απαντήσει ότι είναι το ίδιο τότε δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συζήτησης και συνεννόησης.

[ε] Μήπως, όμως, μία πλατύτητα του αντιφασιστικού κινήματος θα έδινε συγχωροχάρτι σε δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ; Ας μην θέτουμε, όμως, ερωτήσεις σε πράγματα που δεν τίθενται στο τραπέζι, τουλάχιστον από την πλευρά μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ευθύνη για την καθυστέρηση της δίκης της ΧΑ, για την μη κατάργηση των ΜΑΤ που υποσχόταν προεκλογικά, για μία από τις πιο φιλονατοϊκές στάσεις που έχει ποτέ παρουσιάσει ελληνική κυβέρνηση, για την συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η εξακολούθηση της φτώχιας και της ανεργίας είναι σημαντικός παράγοντας για τη διατήρηση της επιρροής των νεοναζί. Επομένως, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να πάρει πιστοποιητικά δημοκρατικής ευαισθησίας. Άλλο αυτό κι άλλο όμως η ανάγκη για ευρύτερη συσπείρωση στη βάση.

Αν αργήσουμε, αν δεν αντιληφθούμε την κρισιμότητα της κατάστασης, αν δεν συνειδητοποιήσουμε πως ο φασισμός έστω και μεταλλαγμένος αποτελεί μία από τις στρατηγικές επιλογές των μονοπωλίων, τότε το ναζιστικό τέρας θα μας έχει βάλει στο στόμα του, θα μας μασάει κι εμείς θα συζητάμε για το αν ο αντιφασισμός πρέπει να είναι αντικαπιταλισμός ή όχι. Μετά απλώς θα μας χωνεύει το τέρας στο στομάχι του.

ΠΗΓΗ:  kordatos.org

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2052 στις 20-12-2018 – Πηγή: topontiki.gr

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Η Εναλλακτική Πολιτική ….όχημα ελπιδοφόρας προοπτικής

Στην εκδήλωση της «Λαϊκής Ενότητας» που διοργάνωσε η ΝΕ Α’ Αθήνας με το Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής, για τον «Προϋπολογισμό 2019» (Ξενοδοχείο Oscar, 19.12.18), ο Γιάννης Τόλιος, μέλος της ΠΓ της ΛΑΕ και υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής, τόνισε μεταξύ άλλων, ότι ο νέος Προϋπολογισμός έχει στο …DNA του, τις σκληρές δεσμεύσεις του νέου «άτυπου» Μνημονίου που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τον Ιούνιο 1018 για την περίοδο 2019-2022, που διαιωνίζει τη Λιτότητα και την Επιτροπεία σε βάθος χρόνου.

Η «υποσχεσιολογία παροχών» του νέου Προϋπολογισμού στηρίζεται στις υπεραισιόδοξες προβλέψεις (αύξηση ΑΕΠ 2,1% το 2018 και 2,5% το 2019), καθώς και στα «υπερ-πλεονάσματα» (3,96% του ΑΕΠ το 2018 και 4,25% το 2019), προϊόν «φτωχοποίησης» του ελληνικού λαού προκειμένου να εξασφαλίσει η κυβέρνηση …«προεκλογικό μέρισμα».!! Ειδικότερα ο νέος Προϋπολογισμός, προβλέπει αύξηση εσόδων κατά 450 εκατ., κυρίως από έμμεσους φόρους που πλήττουν τα λαϊκά στρώματα (ΦΠΑ 200 εκατ., ΕΦΚ 140 εκατ., κά), ενώ το ποσοστό των φόρων στο ΑΕΠ θα ανέλθει το 39,4% σε σχέση με 34,2% που είναι ο μέσος όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ.!! Ο ΕΝΦΙΑ μειώνεται μεσοσταθμικά 10%, ενώ προβλέπει μείωση φορολογίας «εταιρικών κερδών» από 29% σε 25% και «μερισμάτων» από 15% σε 5% και επιδότηση 50% ασφαλιστικών εισφορών για την απασχόληση νέων ως 24 ετών. Από την άλλη προβλέπει μείωση «αφορολόγητου» κατά 40% από το 2020 (από 8.386 σε 5.386 €), η οποία θα εξαερώσει την όποια αύξηση το 2019 στον κατώτατο μισθό.

Με το νέο Προϋπολογισμό οι κοινωνικές και αναπτυξιακές δαπάνες, θα υποστούν νέες περικοπές. Ειδικότερα οι δαπάνες για μισθοδοσία θα μειωθούν -500 εκατ., οι επιχορηγήσεις σε ασφαλιστικά ταμεία -935 εκατ., Νοσοκομεία -75 εκατ., παροχές ασθενείας -380 εκατ., επιδόματα ανεργίας -63 εκατ., αθλητισμός-πολιτισμός -13 εκατ., επιχορηγήσεις ΟΤΑ – 1 δις, ενώ οι δημόσιες επενδύσεις (ΠΔΕ) μείωση κατά -350 εκατ. Όλα αυτά για την επίτευξη των «πρωτογενών πλεονασμάτων» χάριν των πιστωτών. Να σημειωθεί ότι το «δημόσιο χρέος» στο όνομα του οποίου εφαρμόστηκαν τα Μνημόνια, θα ανέβει στο τέλος του 2018 σε 335 δις € (180,4% του ΑΕΠ) από 297 δις (113% του ΑΕΠ) το 2009, ενώ το σύνολο των δαπανών εξυπηρέτησης του (τοκοχρεολύσια) στο διάστημα 2009-2017 ανήλθαν σε 336,2 δις.!

Με το νέο προϋπολογισμό συνεχίζεται η λαφυραγώγηση της δημόσιας περιουσίας (ΔΕΚΟ, ακίνητα, γη, υποδομές, κά) και επιταχύνονται οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί λαϊκών κατοικιών, χάριν των τραπεζών. Στο νέο άτυπο Μνημόνιο, υπάρχει «ρήτρα» ότι τα περιουσιακά στοιχεία του Υπερ-Ταμείου (μέχρι ύψος 25 δις), δεσμεύονται για αποπληρωμή του χρέους. Το 2019 εκτός από την πώληση κερδοφόρων ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, Αεροδρόμιο Αθήνας, ΟΑΚΑ, κά), θα συνεχιστεί η πώληση και «αξιοποίηση» 10.119 ακινήτων του δημοσίου σε εγχώριους και ξένους ιδιώτες.

Συνολικά ο νέος Προϋπολογισμός 2019, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να του φορέσει μανδύα «κοινωνικής ευαισθησίας», είναι κοινωνικά ανάλγητος, βαθιά αντιλαϊκός και ηθικά υποκριτικός, διότι με τα «υπερ-πλεόνασμα» προωθεί στην πράξη τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού και λειτουργεί ως όχημα κατάργησης της λαϊκής κυριαρχίας.

Οι πολιτικές δυνάμεις του «Μνημονιακού τόξου» (κυβέρνηση και ευρύτερη αντιπολίτευση), αποφεύγουν να μιλήσουν για τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης και εξαντλούν την κριτική τους σε αλληλοκατηγορίες για τον τρόπο διαχείρισης των νεοφιλελεύθερων μέτρων. Προβάλλουν μάλιστα ως «εναλλακτική πολιτική» δευτερεύουσες ρυθμίσεις, στη βάση των οποίων επιχειρούν να δημιουργήσουν ψευτοδιλήμματα και μια «αληθοφανή» πολιτική αντιπαλότητα. Ειδικότερα κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση με τη βοήθεια των κυρίαρχων media, προβάλλουν το δίπολο μεταξύ «προοδευτικών» και «συντηρητικών» δυνάμεων, μεταξύ Τσίπρα και Μητσοτάκη, κά, ως τη μόνη δυνατή και ρεαλιστική επιλογή.! Αποσιωπούν ότι «συγκλίνουν» στην πολιτική της «Λιτότητας και Επιτροπείας», στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων κατευθύνσεων της Ευρωζώνης και των επιλογών της άρχουσας ελίτ.

Για τη «Λαϊκή Ενότητα», η εφαρμογή «φιλολαϊκής πολιτικής εξόδου από την κρίση», αποτελεί τη μόνη φερέγγυα και ρεαλιστική απάντηση στα αδιέξοδα της ελληνικής κοινωνίας, με την εφαρμογή ενός «μεταβατικού προγράμματος» ανοιχτό στη σοσιαλιστική προοπτική.

Οι βασικοί άξονες ενός τέτοιου προγράμματος είναι:

Κατάργηση της Λιτότητας και Επιτροπείας και  όλων των  αντεργατικών ρυθμίσεων. Διακοπή πληρωμής του δημόσιου χρέους, με στόχο τη βαθειά διαγραφή του. Αποδέσμευση από Ευρωζώνη, ρήξη με ΕΕ, Ανάκτηση Εθνικής & Λαϊκής Κυριαρχίας. Εθνικοποίηση τραπεζών, εφαρμογή «Σεισάχθειας» στα χρέη λαϊκών νοικοκυριών. Ανάκτηση δημοσίου ελέγχου στις κερδοφόρες ΔΕΚΟ και επέκταση σε στρατηγικούς τομείς. Πρόγραμμα παραγωγικής ανόρθωσης, αύξησης δημοσίων επενδύσεων για νέες θέσεις εργασίας, μείωσης ανεργίας και αύξηση του ΑΕΠ. Κλαδικές πολιτικές (βιομηχανία, γεωργία,  ενέργεια,  τουρισμός, κά) με φροντίδα στο Περιβάλλον. Αύξηση κοινωνικών δαπανών στην Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμό, Πρόνοια, στήριξη  ΑμεΑ και Πολύτεκνων. Άμεση αύξηση κατώτατου μισθού στα 751 € και παροχή 13^ης σύνταξης.  Προοδευτική κλίμακα φορολογίας εισοδήματος και αφορολόγητο 12.000 €. Δραστική μείωση των έμμεσων φόρων σε είδη πρώτης ανάγκης και υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Μείωση φορολογίας στα καύσιμα και ιδιαίτερα στο πετρέλαιο θέρμανσης. Κατάργηση ΕΝΦΙΑ και επιβολή φορολογίας στη μεγάλη περιουσίας (ακίνητη και κινητή). Πάταξη λαθρεμπορίου, κατάργηση προνομίων ολιγαρχίας, έλεγχος στις «τριγωνικές συναλλαγές», στις off-shore εταιρίες και στις διάφορες «λίστες» φοροδιαφυγής. Ανάπτυξη διεθνών σχέσεων με όλες τις χώρες, στη βάση της ισότιμης συνεργασίας, τη ειρήνης και του αμοιβαίου οφέλους, κά.

Η προώθηση των παραπάνω μέτρων συνδέεται άμεσα με την ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων και τη δημιουργία κοινωνικού και πολιτικού μετώπου αριστερών, αντιμνημονιακών, πατριωτικών δυνάμεων για την ανάδειξη μιας λαϊκής κυβέρνησης που θα ανοίξει ελπιδοφόρες προοπτικής στον ελληνικό λαό και στη χώρα.

ΠΗΓΗ: iskra.gr