Η συνέχιση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής λιτότητας, παρότι στις 21 Αυγούστου έληξε το τρίτο Μνημόνιο, αποτυπώνεται σε μια πλειάδα επίσημων στοιχείων από εγχώριες και διεθνείς πηγές, που από κοινού δείχνουν ότι το κλίμα ευφορίας για χαλάρωση  της περιοριστικής πολιτικής που δημιουργεί η κυβέρνηση απέχει σημαντικά από την πραγματικότητα.

Ο δείκτης που συμπυκνώνει πιο πιστά την οικονομική ασφυξία των νοικοκυριών παραμένουν τα ανεξόφλητα χρέη προς την εφορία. Με βάση πρόσφατες ανακοινώσεις της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, τον Σεπτέμβριο του 2018 τα ληξιπρόθεσμα χρέη αυξήθηκαν κατά 1,4 δισ. ευρώ. Ακόμη κι αν αφαιρέσουμε από αυτό το σύνολο τα 900 εκ. ευρώ που δημιουργήθηκαν από 4 μόνο μεγαλοοφειλέτες, η αύξηση τον μήνα Σεπτέμβριο, όταν έπρεπε να καταβληθεί η πρώτη δόση του ΕΝΦΙΑ και η δεύτερη δόση του φόρου εισοδήματος, ανέρχεται σε 513 εκ.

Δεδομένων των αλλεπάλληλων φορολογικών υποχρεώσεων από τον Οκτώβριο και μετά, όταν θα πρέπει να καταβάλλονται οι επόμενες δόσεις προς την εφορία και τα τέλη κυκλοφορίας των οχημάτων, τα σχετικά χρέη θα αυξάνονται ιλιγγιωδώς. Μέχρι το τέλος του έτους επομένως κάλλιστα μπορούμε να εικάσουμε ότι το σύνολο των απλήρωτων φόρων που αυτή τη στιγμή ανέρχεται σε 185 δισ. ευρώ (εκ των οποίων οι καθαροί φόροι ανέρχονται σε 103 δισ. ευρώ και το υπόλοιπο ποσό αφορά προσαυξήσεις και πρόστιμα) θα υπερβεί το ΑΕΠ της χώρας, που με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό του 2019 για το τρέχον έτος θα ανέλθει σε 185,658 δισ. ευρώ.

Χρωστάει στην εφορία ο 1 στους 2

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει να δούμε ότι αυτό το δυσθεώρητο ποσό αναλογεί σε 4.312.395 πολίτες (όταν μόλις τον Αύγουστο όσοι είχαν χρέη στην εφορία ανέρχονταν σε 3.801.967). Σχεδόν ο 1 στους 2 επομένως οφείλει στην εφορία. Οι κίνδυνοι που εγκυμονούνται από τα χρέη στην εφορία γίνονται εμφανείς αν λάβουμε υπ όψη μας ότι από τα 4,3 εκ. πολιτών που χρωστούν, τα 1,1 εκ. είναι αντιμέτωποι με αναγκαστικά μέτρα και τα 1,8 εκ. είναι ανοιχτοί σε κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και δεσμεύσεις προσωπικών στοιχείων.

Ανάλογη κατάσταση οικονομικής αποπνιξίας προκύπτει επίσης από την εικόνα των χρεών που έχουν συγκεντρωθεί στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών (ΚΕΑΟ). Με βάση τα στοιχεία της τρίτης τριμηνιαίας έκθεσης, το χρέος στα ταμεία ανέρχεται σε 34,3 δισ. ευρώ, από 33,8 δισ. που ήταν μέχρι και το δεύτερο τρίμηνο του τρέχοντος έτους. Η αύξηση μέσα σε τρεις μήνες (που αντιστοιχεί σε 38.648 νέους οφειλέτες) έφτασε τα 493.520.772 ευρώ, εκ των οποίων το μεγαλύτερο μέρος (363.228.371 ευρώ) αφορά πρόσθετα τέλη και το υπόλοιπο (130.292 ευρώ) κύριες οφειλές.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η συσσώρευση χρεών από παλιότερες ρυθμίσεις. Εκτιμάται ειδικότερα ότι από τις 3 ρυθμίσεις, μόνο η 1 παραμένει ενεργή (128.370 σε 417.942) και οι άλλες 2 έχουν χαθεί. Αποδείχθηκε δηλαδή ότι οι όροι ήταν υπερβολικά δυσμενείς για να μπορέσουν να τους εφαρμόσουν οι οφειλέτες ή δεν επιτεύχθηκε η ανάκαμψη εσόδων στην οποία προσδοκούσαν, με αποτέλεσμα η πλειοψηφία να υποπέσει ξανά στην πρότερα κατάσταση. Στο κενό έπεσαν επομένως οι ρυθμίσεις.

Η άλλη όψη της υπερφορολόγησης και της συνακόλουθης αδυναμίας των φορολογουμένων να ανταποκριθούν στις φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις τους είναι το «άδειασμα» των τραπεζικών λογαριασμών. Τον Οκτώβριο οι καταθέσεις μειώθηκαν κατά 346 εκ. ευρώ (με τα 289 εκ. να αφορούν εταιρικούς λογαριασμούς και τα 56 λογαριασμούς νοικοκυριών), όταν τον Σεπτέμβριο αυξήθηκαν κατά 101 εκ.

Δραματική είναι η κατάσταση και με τα τιμολόγια της ΔΕΗ, παρά τα μέτρα ελάφρυνσης που έχουν εφαρμοστεί κατ’ επανάληψη, στοχεύοντας στα πιο φτωχά νοικοκυριά που εξακολουθούν να ζουν στο σκοτάδι ή να χρησιμοποιούν έμμεσους τρόπους για να καλύψουν τις ανάγκες τους σε ηλεκτρικό. Με βάση στοιχεία που δόθηκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα από τη Γενική Διεύθυνση Εμπορίας της ΔΕΗ από τα 7,1 εκ. ρολόγια, τα 2,3 εκ. έχουν οφειλές.

Το ύψος τους στο τέλος Ιουνίου ανερχόταν σε 2,429 δισ. ευρώ (ελαφρώς μειωμένο σε σχέση με το τέλος του προηγούμενου χρόνου όταν οι οφειλές ανέρχονταν σε 2,536 δισ. ευρώ). Πρέπει να σημειωθεί ότι ειδικά οι οφειλές των οικιακών καταναλωτών εμφανίζονται μειούμενες προϊόντος του χρόνου, όχι λόγω κάποιας επιστροφής των οφειλετών στα γκισέ της εταιρείας, αλλά λόγω της έκδοσης εντολών διακοπής ηλεκτροδότησης! Ως αποτέλεσμα, από περίπου 1 δισ. ευρώ που ήταν οι συγκεκριμένες οφειλές στις 31/12/2017, πλέον ανέρχονται σε 886 εκ. ευρώ, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει κάτι θετικό για την ενεργειακή αφθονία των νοικοκυριών.

Η αδυναμία των νοικοκυριών αλλά και των επιχειρήσεων να ανταποκριθούν στις φορολογικές, ασφαλιστικές, ακόμη και τις υποχρεώσεις τους απέναντι στη ΔΕΗ, είναι αποτέλεσμα των απογοητευτικών εξελίξεων στην αγορά εργασίας. Η ανεργία στην Ελλάδα, παρά την μείωση που καταγράφει, τον Αύγουστο έπληττε το 18,9%  του οικονομικά ενεργού πληθυσμού (ή 897.000 άτομα), καταγράφοντας πανευρωπαϊκό ρεκόρ. Για να φανούν καλύτερα οι ελληνικές …επιδόσεις, να αναφερθεί ότι ο μέσος ευρωπαϊκός όρος ανεργίας είναι 8,1%...

Αύξηση ευέλικτων μορφών εργασίας

Κάπου εδώ με τη μείωση της ανεργίας σταματούν και τα καλά νέα, καθώς όλοι οι ποιοτικοί δείκτες αν κάτι υπογραμμίζουν είναι ότι στην ελληνική αγορά εργασίας εξακολουθεί να επικρατεί άγριος νεοφιλελευθερισμός. Για παράδειγμα, με βάση στοιχεία από το πληροφοριακό σύστημα Εργάνη που ανακοινώθηκαν  Παρασκευή βράδυ 16 Νοεμβρίου (έτσι ώστε να προσλάβουν όσο το δυνατό μικρότερη δημοσιότητα) η αγορά εργασίας τον Οκτώβρη κατέρρευσε, καταγράφοντας μιας από τις χειρότερες επιδόσεις της: Απώλεια περισσότερων από 120.000 θέσεων εργασίας και ταυτόχρονα έκρηξη των ευέλικτων μορφών απασχόλησης που αντιπροσωπεύουν το 62,05% των θέσεων εργασίας, όταν οι σχέσεις πλήρους απασχόλησης αντιπροσώπευαν μόνο το 37,95% του συνόλου.

Η επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα αντικατοπτρίζεται και σε πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (με τίτλο Global Wage Report 2018/2019) που αναφέρει ότι στην Ελλάδα το 2017 παρατηρήθηκε η χειρότερη επίδοση στους πραγματικούς μισθούς των εργαζομένων: μείωση κατά 3,5%, όταν ακόμη και χώρες με αγορές εργασίας – σκλαβοπάζαρα όπως η Βουλγαρία και  Ρουμανία οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 10,5% και 12,8%!

Επιδείνωση σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια παρατηρείται στην Ελλάδα κι αν εξετάσουμε ως κριτήριο τον ονομαστικό μισθό, καθώς όπως φαίνεται στο συνημμένο διάγραμμα, ο ονομαστικός μισθός στην Ελλάδα το 2017 ήταν χαμηλότερος ακόμη κι από το 2015, 2014 και 2013, δηλαδή τα χρόνια της ΝΔ η οποία ομολογουμένως πάσχισε για να συντρίψει όλους τους μισθούς.

Η Ελλάδα διατηρεί τη χειρότερη επίσης επίδοση μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών κρατών καθώς όλη την προηγούμενη δεκαετία (2008-2017) η μέση μείωση των πραγματικών μισθών ήταν 3,1%. Τα …χάλια μας φαίνονται καλύτερα αν λάβουμε υπ’ όψη ότι η αμέσως χειρότερη επίδοση ανήκει στην Ιταλία κι αφορά για την ίδια πάντα χρονική περίοδο μείωση κατά 0,6%, ενώ η γενική μέση τάση ήταν αύξηση κατά 0,7%.

Στη βάση όλων των παραπάνω (στα οποία δεν έχουμε συμπεριλάβει άλλα πολύ σημαντικά βάρη όπως είναι για παράδειγμα τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στις τράπεζες που βαραίνουν 200.000 δανειολήπτες) η εμφάνιση ενός επιδόματος ή των αναδρομικών στα ειδικά μισθολόγια ως όαση ελπίδας και πολύ περισσότερο  ως δείγμα άλλης πολιτικής, είναι πρόκληση…

πηγη: kommon.gr

Η προσπάθεια απόλυτου στρατηγικού ελέγχου της Ανατολικής Μεσογείου, των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής από τις ΗΠΑ εντείνεται, και φυσικό είναι η αντιπαράθεση με την Ρωσία να οξύνεται. Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Βασικός πυλώνας προώθησης της δράσης των ΗΠΑ είναι ο άξονας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ υπό την εποπτεία τους και η πίεση για εμπλοκή και άλλων χωρών όπως η Αίγυπτος, η Ιορδανία, ο Λίβανος και η Παλαιστίνη.

Από την πλευρά της η Ρωσία κινείται για την ενίσχυση της δικής της παρουσίας και επιρροής. Εδραιώθηκε καλά στην Συρία, διαμόρφωσε τη συνεργασία της με την Τουρκία, κράτος μέλος του ΝΑΤΟ με ενεργό και ουσιαστικό ρόλο στις δομές και την δράση του, διαμόρφωσε σχέσεις συνεργασίας με το Ιράν, επιδιώκει παρουσία στον Λίβανο. Παρομοίως στα Βαλκάνια τα οποία θεωρούνται από τις ΗΠΑ ως ενιαίος χώρος με την ανατολική Μεσόγειο και τις κοντινές αραβικές χώρες. Έχουν εντάξει στο ΝΑΤΟ σχεδόν όλες τις χώρες των Βαλκανίων και ετοιμάζουν την FYROM. Η τελευταία εξέλιξη είναι η δημιουργία από την αλβανική ηγεσία του Κοσσόβου τακτικού στρατού που μέχρι σήμερα δεν υπάρχει. Γι’ αυτή την εξέλιξη οι ΗΠΑ εξέφρασαν την απόλυτη ικανοποίηση τους. Οι τελευταίες εξελίξεις στο Κόσσοβο οδηγούν σε ένα βάθος χρόνου σε ανακατατάξεις που μπορεί να φτάσουν ως τον διαμελισμό του, την διαμόρφωση κάποιου είδους συνομοσπονδίας του με την Αλβανία, ενίσχυση του αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού και είναι σίγουρο ότι θα δρομολογηθούν εξελίξεις στην FYROM.

Στις εξελίξεις αυτές συμπράττει ενεργητικά και με απροκάλυπτο τρόπο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Σε τέτοιο βαθμό που «οι ΗΠΑ επαίνεσαν τον ηγετικό ρόλο και το όραμα της Ελλάδας στην προώθηση της περιφερειακής σταθερότητας και συνεργασίας, ειδικότερα τις πρωτοβουλίες της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο και τα βαλκάνια προς όφελος κοινών περιφερειακών κερδών στην οικονομία και την ασφάλεια», όπως αναφέρεται στην κοινή δήλωση που εκδόθηκε μετά την συνάντηση του αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών Γ. Κατρούγκαλου με τον αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών Μάικλ Πομπέο. Είναι γεγονός ότι μέσω του στρατηγικού διαλόγου Ελλάδας-ΗΠΑ οι δύο χώρες διαμορφώνουν μια βάση κοινών στρατηγικών συμφερόντων, αναφέρεται και αντιλαμβάνεται κανείς γνωρίζοντας την ιστορία της χώρας και βασικά στοιχεία των διεθνών σχέσεων, ότι η δήλωση του Γ. Κατρούγκαλου για διαμόρφωση «στρατηγικής και ισότιμης συμμαχικής σχέσης της Ελλάδας με τις ΗΠΑ στο πλαίσιο της ενεργητικής πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής» μόνο ως ωμός εμπαιγμός στον ελληνικό λαό μπορεί να εκληφθεί. Τι είδους ισότιμη στρατηγική σχέση μπορεί να διαμορφώσει η Ελλάδα με τις ΗΠΑ στις σημερινές ιδιαίτερα συνθήκες, χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί παλαιότερα, αφού το κριτήριο της διαμόρφωσης των στρατηγικών σχέσεων είναι ο συσχετισμός δυνάμεων και τα συμφέροντα κάθε χώρας; Αυτό για μια μικρή χώρα με τεράστια προβλήματα και ανοιχτά πολλά και μεγάλα θέματα σημαίνει ότι η στρατηγική συμπόρευση γίνεται στη βάση των αμερικάνικων επιδιώξεων και σχεδιασμών και σ’ αυτή τη βάση η αστική τάξη της χώρας ελπίζει σε κάποια κέρδη νομιμότερα ή προσωρινά μέσω της αναβάθμισης του ρόλου της στα στρατηγικά σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και στο κενό που διαμορφώνει η αντιπαράθεση Τουρκίας-ΗΠΑ.

Στην συνάντηση των δύο υπουργών μπήκαν όλα προς συζήτηση. Κατ’ αρχήν οι αμερικάνικες βάσεις και γενικότερα οι διευκολύνσεις. Δεν είναι μόνο η βάση της Σούδας και ο Άραξος, αρκεί να θυμηθούμε τις παλαιότερες δηλώσεις Καμένου κατά την επίσκεψη του στην Ουάσινγκτον που έκανε λόγο για τρείς νέες βάσεις που θα προστεθούν στις ήδη λειτουργούσες στην Λάρισα για να φιλοξενηθούν αμερικάνικα Drones, στον Βόλο που θα φιλοξενηθεί δύναμη ελικοπτέρων και στην Αλεξανδρούπολη που θα στηρίζει την μεταφορά συμμαχικών δυνάμεων στην περιοχή των Βαλκανίων. Συζητήθηκαν θέματα διεύρυνσης της συνεργασίας στην αμυντική βιομηχανία. Ήδη στα ηγετικά κλιμάκια των ενόπλων δυνάμεων της χώρας συζητείται η κάλυψη αναγκών του πολεμικού ναυτικού με την ένταξη νέων μονάδων επιφανείας, ενώ με θετικό μάτι βλέπουν και οι δύο πλευρές την αξιοποίηση των ελληνικών ναυπηγείων για την ναυπήγηση πλοίων, ιδιαίτερα φρεγατών νέας γενιάς. Επιπλέον συζητήθηκαν θέματα σχετικά με τις τεχνολογίες και την οικονομία, ενώ έχει σημασία να σημειώσουμε ότι τα ΕΛΠΕ αγόρασαν ποσότητες αμερικάνικου LΝG.

Από τα παραπάνω είναι προφανές ότι η εμπλοκή της χώρας γίνεται πολύ μεγαλύτερη και πολύ πιο επικίνδυνη και ενώ συμβαίνουν αυτά ο πρωθυπουργός πραγματοποιεί επίσκεψη στην Μόσχα και συναντάται με την ηγεσία της χώρας αυτής, μόλις λίγους μήνες μετά την απέλαση Ρώσων διπλωματών με έωλα επιχειρήματα και καταφανώς κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ και οι Ρώσοι απάντησαν με αντίστοιχο μέτρο. Εδώ οι αντιφάσεις και τα αδιέξοδα είναι μεγάλα. Και επειδή η κυβέρνηση τα γνωρίζει καλά όλα αυτά και επειδή έκανε τις επιλογές της να ταχθεί με ενεργητικό τρόπο στο πλευρό των ΗΠΑ οι κινήσεις προς την Ρωσία δείχνει να είναι για το θεαθήναι ή να μην έχουν προοπτική.

Στα Βαλκάνια η κυβέρνηση ενεργητικά προωθεί τα αμερικάνικα σχέδια. Δεν έχει αναγνωρίσει το Κόσσοβο, συμφωνεί όμως με την πολιτική των αμερικανών που το ενισχύει υπονομεύοντας την Σερβία με την οποία υποτίθεται θέλει να συνάψει ειλικρινείς σχέσεις. Παρομοίως στη FYROMπαρότι έχει διαφορές η μία περίπτωση με την άλλη. Στο Ουκρανικό στήριξε και στηρίζει την πολιτική της Δύσης και της ουκρανικής αντίδρασης, η οποία είναι σε μετωπική σύγκρουση με την Ρωσία. Στην ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή διεκδικεί ρόλο ηγήτορα στην υλοποίηση των αμερικάνικων σχεδιασμών, που όμως στρέφονται ολοκληρωτικά κατά της Ρωσίας και των συμμάχων της. Όλα αυτά δεν είναι δυνατόν να συνδυαστούν με ένα ομαλό τρόπο να αναπτυχθεί μια ομαλή και αμοιβαία επωφελής σχέση με την Ρωσία γι αυτό και οι αντιπαραθέσεις με την χώρα αυτή θα συνεχιστούν. Η ισορροπία σε δύο βάρκες και μάλιστα με τόσο ανισομερώς κατανεμημένο το «βάρος» δεν μπορεί να αντέξει.

Η πολυδιάστατη και ισότιμη πολιτική της κυβέρνησης που έχει ως βάση της τα λαϊκά συμφέροντα, την ανόρθωση του κύρους της χώρας και την επιτάχυνση της ανάπτυξης, κατά το ΣΥΡΙΖΑ, οδηγεί στην ανατροπή όλων των ισορροπιών στην περιοχή, στο στρατηγικό έλεγχο της από τις ΗΠΑ και φέρνει την Ελλάδα σε συνθήκες της δεκαετίας του 50, στην εποχή του «στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σας».

Η νεώτερη ελληνική ιστορία διδάσκει ότι η πρόσδεση της χώρας στις ηγέτιδες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ποτέ δεν της βγήκε σε καλό. Ας σκεφτεί κάποιος την μικρασιατική καταστροφή, την ουκρανική εκστρατεία, την δικτατορία, το διαμελισμό της Κύπρου κλπ. Τέτοιος κίνδυνος υπάρχει σήμερα που με αφορμή την διαταραχή της σχέσης ΗΠΑ -Τουρκίας και στο κενό που δημιουργείται η Ελλάδα προσδένεται ολοκληρωτικά στα αμερικάνικα σχέδια με στόχο την επέκταση της επιρροής και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της ανατολικής Μεσογείου από την αστική τάξη της χώρας μας.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Την επίτευξη συμφωνίας με τη Ρώμη για τον ιταλικό προϋπολογισμό επιβεβαίωσε η Κομισιόν, με τον αντιπρόεδρό της Βάλντις Ντομπρόβσκις ωστόσο να διαμηνύει ότι παραμένουν οι ανησυχίες, αν και το νέο σχέδιο βασίζεται σε πιο ρεαλιστικές μακροοικονομικές υποθέσεις.

Σε δηλώσεις του, ο κ. Ντομπρόβσκις είπε ότι η συμφωνία δεν είναι ιδανική, ωστόσο επιτρέπει σε αυτό το στάδιο την αποφυγή πειθαρχικών ενεργειών σε βάρος της Ρώμης, βάσει της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Προειδοποίησε, δε, ότι η αποφυγή πειθαρχικών μέτρων θα αποφευχθεί μόνο εφόσον εφαρμοστούν πλήρως από τη Ρώμη τα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί, διαμηνύοντας ότι αν κάτι πάει στραβά, η Ε.Ε. θα επανεξετάσει το ζήτημα τον Ιανουάριο.

Ο νέος ιταλικός προϋπολογισμός προβλέπει έλλειμμα 2,04% (έναντι 2,4% στο αρχικό σχέδιο), με τον κ. Ντομπρόβσκις να στέκεται στην ανάγκη μείωσης του ιταλικού χρέους και να επισημαίνει ότι δεν έχει δοθεί μακροπρόθεσμη λύση στα οικονομικά προβλήματα της Ιταλίας. Είπε επίσης ότι η Ε.Ε. θα παρακολουθήσει την έγκριση του ιταλικού προϋπολογισμού από τη Ρώμη, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η τήρηση της συμφωνίας.

Πάντως, το διαρθρωτικό έλλειμμα της Ρώμης πρόκειται να παραμείνει στα ίδια επίπεδα με το 2018, με τον κ. Ντομπρόβσκις να κάνει λόγο για συμβιβασμό πάνω σε διαχωριστική γραμμή. Βάσει των κανόνων της Ε.Ε., η Ιταλία θα έπρεπε να μειώσει το διαρθρωτικό της έλλειμμα κατά 0,6%, ωστόσο στο αρχικό της πλάνο η Ρώμη προέβλεπε αύξησή του κατά 1,2%.

Υπενθυμίζεται ότι η Κομισιόν, τον περασμένο Οκτώβριο, απέρριψε το αρχικό προσχέδιο του προϋπολογισμού της ιταλικής κυβέρνησης, το οποίο προέβλεπε έλλειμμα της τάξης του 2,4% του ΑΕΠ. Τη Δευτέρα, η Ρώμη υπέβαλε ένα αναθεωρημένο προσχέδιο προϋπολογισμού.

Σε δηλώσεις του στη Γερουσία της ιταλικής Βουλής, ο πρωθυπουργός της χώρας Τζουζέπε Κόντε είπε ότι «αποφύγαμε τη διαδικασία κυρώσεων, αλλά δεν ενδώσαμε σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο του προϋπολογισμού».

πηγη: iskra.gr