Μείωση των μεγάλων επιχειρήσεων αλλά και του προσωπικού τους το 2018 καταγράφει η ετήσια έκθεση του συστήματος ροών της μισθωτής απασχόλησης “Εργάνη“.

Πιο συγκεκριμένα, μεταξύ 2017 -2018, οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα με πάνω από 1.500 άτομα προσωπικό έπεσαν στις 49  έναντι 51.

Παράλληλα, το προσωπικό τους μειώθηκε κατά 12.549. Σημαντική είναι, επίσης, η αυξομείωση η οποία καταγράφεται μεταξύ της κατηγορίας των εταιρειών με προσωπικό 2001-2500 ατόμων και των εταιρειών με προσωπικό 2501 -3000 ατόμων.

Και αυτό γιατί 2 εταιρείες έφυγαν από την κατηγορία με προσωπικό 2501 -3000 και έπεσαν στην κατηγορία των εταιρειών με προσωπικό 2001-2500.

Έτσι στην κατηγορία των επιχειρήσεων με προσωπικό 2001-2500 ανήκουν πλέον 10 επιχειρήσεις έναντι 8 πέρσι, ενώ στην ανώτερη κατηγορία των εταιρειών με 2501-3000 άτομα προσωπικό ανήκουν πλέον 6 εταιρείες έναντι 8 πέρσι.

Αντίθετη είναι η εικόνα του πλήθους των επιχειρήσεων με κάτω από 1000- 1500 άτομα προσωπικό και προπαντός για τις επιχειρήσεις με κάτω από 50 άτομα προσωπικό. Και αυτό γιατί, καταγράφηκε φέτος σημαντική άνοδο σε σχέση με πέρσι.

Αριθμός επιχειρήσεων κατά τάξεις μεγέθους (με βάση τον αριθμό εργαζομένων που απασχολούν)

Συγκεκριμένα, οι επιχειρήσεις με κάτω από 1500 άτομα προσωπικό ανήλθαν το 2018 σε 257.264 έναντι 247.185. Μ΄άλλα λόγια, αυξήθηκαν κατά 10.079. Εξ αυτών  οι 8473 (νέες επιχειρήσεις) απασχολούν 1 έως 10 άτομα.Κατά 1357  αυξήθηκαν οι επιχειρήσεις με 11 έως 50 άτομα προσωπικό. Κατά 206 αυξήθηκαν οι επιχειρήσεις με 51 έως 250 άτομα προσωπικό, κατά 36 αυξήθηκαν οι εταιρείες με 251-500 εργαζόμενους.

Το  88,3% των επιχειρήσεων απασχολεί 1 έως 10 άτομα. Το 9,9% απασχολεί 11 έως 50 άτομα, ενώ το 14% απασχολεί 51-250 άτομα και μόλις το 0,14% απασχολεί πάνω από 251 εργαζομένους.

Επίσης το 16,6% των εργαζομένων απασχολείται σε επιχειρήσεις με προσωπικό 1 έως 4 ατόμων. Το 11,8% εργάζεται σε επιχειρήσεις 5 -9 ατόμων. Το 27,5% απασχολείται σε εταιρείες με προσωπικό 10 -49 ατόμων. Το 18,2% εργάζεται σε επιχειρήσεις με προσωπικό  50 -249 ατόμων. Τέλος, το 25,7% των εργαζομένων απασχολείται σε εταιρείες με πάνω από 250 άτομα.

Βασική πηγή: capital.gr – Δημ. Κατσαγάνη

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Τα μέτρα που υπόσχεται η ΝΔ  παραπέμπουν σε προεκλογικές πλειοδοσίες σε περίοδο πόλωσης, όπως στην περίπτωση Σημίτη-Καραμανλή

Ο «πυρήνας» είναι μικρό κράτος, μείωση δαπανών, ασυδοσία για το κεφάλαιο και ενίσχυση της καταστολής

Ο Μητσοτάκης, στην αφετηρία της αρχηγίας του, πρόβαλε ένα σχεδόν τυπικό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα, με περιορισμένες σε αριθμό και βάθος παροχές.Οι εμπειρότεροι, όμως, σύμβουλοί του και η επιχείριση-ρελάνς του ΣΥΡΙΖΑ με την επιδοματική πολιτική, έπεισαν τον πούρο νεοφιλελεύθερο αρχηγό της ΝΔ να ρίξει νερό στο κρασί του και να στραφεί στην παραδοσιακή συνταγή. Βεβαίως, οι προσδοκίες των Ελλήνων από τις δημαγωγικές επαγγελίες των κυβερνώντων στη μνημονιακή εποχή τούς κάνουν επιφυλακτικούς απέναντι στη δημαγωγία ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η απελπισία και η εξαθλίωση καθιστά μια σημαντική μερίδα τους ευάλωτη στην προεκλογική υποσχεσιολογία.

Σε αυτό το φόντο, ο πρόεδρος της ΝΔ διατύπωσε πολιτικά μηνύματα για το πλαίσιο και τις γενικές αρχές διακυβέρνησής του, ενώ εξήγγειλε ποταμό μέτρων στον αγώνα δρόμου της παροχολογίας με αντίπαλο τον ΣΥΡΙΖΑ – που υπερτερεί όμως, αφού κρατάει την κουτάλα της διακυβέρνησης. Για αμφότερους, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, ισχύει μια λαϊκή ρήση παραλλαγμένη: «Τ’αφεντικό τρελλάθηκε και μοιράζει λεφτά που δεν έχει». Ο Τσίπρας, ειδικά, εκτός του πελονεκτήματος της κουτάλας δίνει και ανέξοδες υποσχέσεις, αφού γνωρίζει ότι κατά πάσα πιθανότητα θα χάσει τις εκλογές. Άρα, μπορεί να υπόσχεται ακατάσχετα, αφού δεν θα είναι υποχρεωμένος ως επόμενος κυβερνήτης να υλοποιήσει υποσχέσεις, για τις οποίες δεν υπάρχουν οι αντίστοιχοι πόροι ούτε η έγκριση των δανειστών.

Πάντως, και οι δύο μονομάχοι στην προεκλογική δημαγωγία τους είναι ασυνεπείς και ανεύθυνοι, αφού και οι δύο υιοθετούν νεοφιλελεύθερη πολιτική, που εξ ορισμού επιβάλλει τη λιτότητα. Ο μέν ΣΥΡΙΖΑ έχει δρέψει τα εύσημα, δια στόματος Σόιμπλε μάλιστα, επειδή η κυβέρνησή του θεωρήθηκε η κατ’ εξοχήν μνημονιακή κυβέρνηση, που με τη μεγαλύτερη προθυμία και αποτελεσματικότητα υλοποίησε τις πιο επώδυνες απαιτήσεις των δανειστών. Η δε ΝΔ, αν και πολεμά τον λαϊκισμό  και τη διόγκωση του κράτους και των δαπανών του,  συναγωνίζεται επάξια τον λαϊκιστικό ΣΥΡΙΖΑ, σε υποσχέσεις, που είναι αδειανά πουκάμισα, αφού στον ελληνικό καπιταλισμό των μνημονίων, είναι αδύνατον να εκπληρωθούν, έστω και ενμέρει.

Είναι απορίας άξιο πώς η ΝΔ προβαίνει σε παχυλές εξαγγελίες, ενώ κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι έχει οδηγήσει την ελληνική οικονομία στα τάρταρα. Πώς λοιπόν απ’τον πρώτο και δεύτερο χρόνο της διακυβέρνησής της, εάν πάρει την κυβέρνηση, θα εξασφαλίσει την ανάδυση της οικονομίας απ’τα τάρταρα, ώστε να πραγματοποιήσει μέρος έστω των παχυλών υποσχέσεών της;

Όντως, η οικονομία της χώρας έχει βουλιάξει, πράγμα που επιβεβαιώνει την ψευδολογία και ανευθυνότητα του δικομματισμού. Το εξωτερικό χρέος, που θα διέγραφε ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει αυξηθεί απ’τα 327 δισ. ευρώ στην αρχή των μνημονίων στα 357 δισ. ευρώ στην υποτιθέμενη λήξη τους. Αν συνυπολογιστεί και το εσωτερικό χρέος (δημόσιο, ταμεία, τράπεζες) που έχει υπερβεί τα 200 δισ. ευρώ, αντιλαμβάνεται κανείς πόσο εξωπραγματικά είναι τα ευχολόγια ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Η δήθεν ρύθμιση του χρέους απ’τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις δημαγωγικές τυμπανοκρουσίες, είναι ψευδώνυμη, αφού στην πραγματικότητα έγινε μετάθεση απλώς της αποπληρωμής του χρέους με τ’αντίστοιχα επιτόκια βέβαια, που καθιστά μακροχρόνιο το βρόχο της ελληνικής οικονομίας.

Οι τράπεζες στα χέρια των funds ουσιαστικά, έχουν εξαερώσει σχεδόν τ’αποθέματά τους,αδυνατώντας ν’ ασκήσουν το ρόλο του αιμοδότη της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Οι φόροι πνίγουν την ελληνική οικονομία και εξοντώνουν τα λαϊκά στρώματα. Υπάρχει άπνοια επενδύσεων και απ’το εσωτερικό και απ’το εξωτερικό, με εξαίρεση τη ληστρική αρπαγή φιλέτων κυρίως του δημοσίου έναντι πινακίου φακής. Το γεγονός ότι η έξοδος στις αγορές είναι αδύνατη όχι μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως καταγγέλλει η ΝΔ, αλλά και για τη δική της κυβέρνηση ασφαλώς επιβεβαιώνει τον ουτοπισμό,τη ψευδολογία ορθότερα, των ηγεσιών των δύο κυβερνητικών κομμάτων.

Κορυφαίες επιβεβαιώσεις της αναξιόχρεης και άκρως προβληματικής ελληνικής οικονομίας αποτελούν η υποθήκευση για 99 χρόνια του δημόσιου πλούτου, ακόμη και των πολιτιστκών θησαυρών, στο ελεγχόμενο απ’τους δανειστές Υπερταμείο, αλλά και τα θηριώδη υπερπλεονάσματα άνω του 3,5% μέχρι το 2022 και άνω του 2% του ΑΕΠ μέχρι το 2060. Κατορθώματα και τα δύο του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, παρά τη σφοδρή στηλίτευση του ΣΥΡΙΖΑ τα μέτρα αυτά υιοθετεί και η ΝΔ. Το παράδοξο και ακραία απατηλό είναι ότι η τελευταία αναζητεί εναγώνια τον ρεαλισμό για την υλοποίηση των υποσχέσεών της στη συγκατάνευση των δανειστών για μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος στο 2% περίπου, ρύθμιση που εξοικονομεί 2,5 δισ. σχεδόν ετήσια για το πρόγραμμα της ΝΔ. Πρόκειται για φρούδα ελπίδα όμως, αφού την επιβολή των πρωτογενών πλεονασμάτων την έχουν επιβάλει οι δανειστές ως αναφαίρετο όρο της επιστροφής των χρημάτων τους. Άρα, είναι αδύνατο να υποχωρήσουν. Όπως δεν θα υποχωρήσουν στην απελευθέρωση του δημόσιου πλούτου ή στη μακροπρόθεσμη έστω διαγραφή μέρους του χρέους.

Το οικονομικό και κοινωνικό πρόγραμμα της ΝΔ έχει στοιχεία «κεϊνσιανισμού» ανάμεικτα με νεοφιλελεύθερες αρχές και αόριστες εξαγγελίες: Μειώσεις άμεσων και έμμεσων φόρων, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, ρύθμιση 120 δόσεων για χρέη, κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου με εξασφάλιση αξιοπρεπών συντάξεων, αύξηση του προϋπολογισμού για επιδόματα ανεργίας, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για 800.000 μη έχοντες, μείωση φόρου στις επιχειρήσεις. Η ΝΔ δεσμευτηκε για βοήθημα 2.000 ευρώ στις νέες οικογένειες για κάθε παιδί που θα γεννιέται, αύξηση του κατώτατου μισθού με ρυθμό διπλάσιο από την αύξηση του ΑΕΠ της χώρας, μείωση των τιμών στα βρεφικά είδη, αύξηση του αφορολόγητου κατά 1.000 ευρώ για κάθε παιδί, καθιέρωση του προγράμματος «βοήθεια στις εργαζόμενες μητέρες». Με κάποιες μικροεξαιρέσεις το πρόγραμμα αυτό θα «πάει άπατο», όπως και το αντίστοιχο προεκλογικό πρόγραμμα της ΔΕΘ του ΣΥΡΙΖΑ.

Την ίδια στιγμή, με έμφαση προβάλλονται οι γνωστές αυταρχικές θέσεις της ΝΔ για ενίσχυση των σωμάτων ασφαλείας, μείωση των κοινωνικών δαπανών, έλεγχο-γκετοποίηση  των Εξαρχείων, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Τέλος, δεν είναι καθόλου πειστική η ακροδεξιάς κοπής αδιάλλακτη στροφή της ΝΔ στο Μακεδονικό, αφού απαιτεί σύγκρουση με ΝΑΤΟ και ΕΕ, στα οποία η ΝΔ είναι χειροπόδαρα δεμένη.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

«Ο Τσίπρας ακούει τα κάλαντα από διαπολιτισμικό σχολείο κι ο Μητσοτάκης από τους Βορειοηπειρώτες. Είναι τόσο συντριπτικές οι πολιτισμικές και πολιτικές διαφορές που δεν έχουμε πλέον κανένα σημείο σύγκλισης», διαβάζουμε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) τις τελευταίες ώρες, παράλληλα με τον «πόλεμο» που μαίνεται ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ- ΝΔ για το αν ήταν πρόσφυγας ή όχι ο Χριστός.

Πριν προχωρήσουμε στο σύντομο, εορταστικό σχόλιό μας, καλό είναι να διευκρινίσουμε μερικά πράγματα.

Έχουν διαφορές τα κόμματα; Απαντάμε: Ναι, δίχως άλλο. Ακόμη κι όταν μιλάμε- έπειτα από την από κοινού υπογραφή της τρίτης μνημονιακής χημειοθεραπείας, το 2015-  για τους δύο κεντρικούς πυλώνες της πολιτικής σκηνής, του νέου δικομματισμού. Όμως, αυτές οι διαφορές είναι αρκετές για να διαφοροποιήσουν τον πυρήνα της πολιτικής που ακολουθούν; Το 2015 και όσα ακολούθησαν δίνουν μια επίσης ευθεία απάντηση: Όχι, δίχως άλλο.

Κι αφού (ξανα)συστηθήκαμε, ας δούμε τώρα τα δύο στρατόπεδα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ο προοδευτικός πόλος αυτής της ιστορίας, προσπάθησε διαμέσου της παραβολής με τον Χριστό- για να μείνει και στο κλίμα των ημερών- να παρουσιάσει εαυτόν ως αμύντορα των δικαιωμάτων των προσφύγων.

Και πολύ καλά έκανε. Θα πούμε εμείς. Ωστόσο, ίσως κάποιος- κακοπροαίρετος– να ισχυριζόταν ότι την ώρα που οι κ.κ. της κυβέρνησης εμφανίζονται ως προστάτες της ιδιότητας του πρόσφυγα, ταυτόχρονα, είναι οι ίδιοι που:

• Συμμετέχουν και διευκολύνουν (μετατρέποντας τη χώρα απ’ άκρου εις άκρον σε μια απέραντη πολεμική βάση) ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΝΑΤΟ-ΕΕ) να γεννούν πολέμους και προσφυγιά,
• διατηρούν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (λέγε με “hot spot”) στα ελληνικά νησιά, όπου χιλιάδες άνθρωποι ζουν σε απαράδεκτες συνθήκες, ενώ άλλοι (όπως στη Σάμο) κοιμούνται μέσα σε χωράφια, με τα παιδιά τους να παίζουν δίπλα στα σκουπίδια,
• πριν λίγα χρόνια, πόζαραν στις κάμερες δίπλα στους δηλωμένους διώκτες των προσφύγων, τους φασίστες, σε εθνικοπατριωτικές φιέστες προς τόνωση του εθνικού φρονήματος.

Από την άλλη, οι… φιλελεύθεροι «Σταυροφόροι της Ορθοδόξου», με αρχηγό τους έναν άνθρωπο για τον οποίο «η ανισότητα είναι κάτι φυσικό» και υπαρχηγό εκείνον που πριν μερικά χρόνια φώναζε ναζιστικά συνθήματα (αμφότεροι καλλιτέχνες στη ρευστοποίηση του φόβου, έμποροι της τυφλής οργής) αρνούνται την ιδιότητα του «πρόσφυγα» στον Χριστό, εναρμονισμένοι με την «ορμπανοποίηση» της ευρωπαϊκής Δεξιάς.

Κι εκείνοι όμως, κατά σατανική σύμπτωση, συμφωνούν με τη χρήση της Ελλάδας ως πολεμικής ορντινάντσας των μηχανισμών εκείνων που σκορπούν τον θάνατο και ξεσπιτώνουν εκατομμύρια ανθρώπους. Επίσης, είναι εκείνη η παράταξη που εγκαινίασε τη σύγχρονη ντροπή της ευρωπαϊκής κοινότητας, το κέντρο φιλοξενίας (!) της Αμυγδαλέζας και συνομιλούσε με τη Χ.Α. μέσω «μπαλτάκων».

Εν ολίγοις, θα κατέληγε ο… κακοπροαίρετος, οι κυβερνητικοί κατηγορούν τη ΝΔ για αντιπροσφυγική υστερία και ρατσισμό, αλλά για την αντιπροσφυγική πολιτική της ΕΕ, στα όρια του απαρτχάιντ (βλ. το πρόσφατο παράδειγμα στη Δανία, με τα νησιά –κελιά για τους πρόσφυγες) και τη μέχρι προ ολίγων ημερών συμμετοχή τού «σατανικά καλού» συμμάχου μας, Τραμπ στον πόλεμο της Συρίας, ούτε λόγος.

Η ΝΔ, από την άλλη, ψέγει την κυβέρνηση για τη Μόρια και τη διασάλευση του νόμου και της τάξης, λόγω του προσφυγικού, αλλά ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιταγές των παλικαράδων της ΕΕ και του ΕΛΚ που θέλουν την Ελλάδα αποθήκη ψυχών· έχοντας ξαμολήσει ταυτόχρονα τους δικούς της βιομήχανους της προπαγάνδας να μας υπενθυμίζουν καθημερινά την αναγκαιότητα «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» του τόπου, ακόμη κι αν αυτό μάς καθιστά αυτόματα στόχο εξτρεμιστικών οργανώσεων.

Ως εκ τούτου, στη βάση όσων προεκτέθηκαν, μπορεί τα κάλαντα να ειπώθηκαν από διαφορετικά χείλη. Ο σκοπός όμως, στον οποίο χορεύουν οι δύο αλληλογρονθοκοπούμενοι διεκδικητές της εξουσίας έχει τους ίδιους οργανοπαίχτες…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr