Από Λεωνίδας Βατικιώτης

Οι μισθοί μπορεί να καθηλώνονται από την μια άκρη της γης ως την άλλη και οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης μπορεί να βαίνουν διαρκώς μειούμενοι, αλλά υπάρχει ένα μέγεθος που διαρκώς αυξάνεται και κάθε χρόνο καταρρίπτει το ρεκόρ του προηγούμενου: είναι οι πολεμικοί εξοπλισμοί!

Τα στοιχεία που όπως κάθε έτος έδωσε αυτές τις μέρες στη δημοσιότητα το Διεθνές Ίδρυμα Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) δείχνουν ότι ο κόσμος ζει σε έναν χωρίς προηγούμενο πυρετό πολεμικών δαπανών (δες εδώ)∙ κι ας σταματήσουν πια να αποκαλούνται αμυντικές, λες κι όλη αυτή η προετοιμασία γίνεται επειδή αναμένουμε επίθεση από άλλους πλανήτες…

Οι συνολικές πωλήσεις όπλων των 100 μεγαλύτερων εταιρειών κατά το 2017 αυξήθηκαν 2,5% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο φθάνοντας τα 398,2 δισ. δολ. Μέσα δε σε μόλις 16 χρόνια, από το 2002 που ξεκίνησε το SIPRI τις μετρήσεις του, οι πωλήσεις έχουν αυξηθεί κατά 44%! Το πραγματικό δε μέγεθος είναι πολύ μεγαλύτερο καθώς οι σουηδοί ερευνητές δεν συμπεριλαμβάνουν την Κίνα.

Το κράτος που σέρνει το χορό των πολεμικών εξοπλισμών, συσσωρεύοντας κάθε λεπτό επιπλέον εύφλεκτη ύλη σε ένα ναρκοπέδιο που είναι ήδη έτοιμο να εκραγεί, είναι οι ΗΠΑ. Οι 42 αμερικανικές εταιρείες που συμμετέχουν στην ομάδα των 100 μεγαλύτερων εταιρειών πολεμικού εξοπλισμού ανά τον κόσμο, ελέγχοντας  το 57% της συνολικής αξίας τους, αύξησαν τις πωλήσεις τους κατά 2% φθάνοντας τα 226,6 δισ. δολ. Ενδεικτικό στοιχείο της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας είναι ότι στη λίστα με τις 10 μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου οι 5 προέρχονται από τις ΗΠΑ,καταλαμβάνοντας μάλιστα τα 3 πρώτα βάθρα (Lockheed Martin, Boeing και Raytheon ενώ σε άλλες θέσεις της δεκάδες βρίσκονται η Northrop Grumman και η General Dynamics). Αυτή η «επιτυχία» ωστόσο μόνο δεινά συνεπάγεται για τον αμερικανικό λαό, τα εκατομμύρια των ανασφάλιστων κι όσων πρέπει να πάρουν δάνειο για να σπουδάσουν. Γιατί, το ζεστό χρήμα που εισρέει στα ταμεία των βιομηχανιών του θανάτου προέρχεται πρώτα και κύρια από τον αμερικανικό κρατικό προϋπολογισμό.Τα έσοδα για παράδειγμα της Lockheed Martin προέρχονται πρωτίστως από τις προμήθειες στον αμερικανικό στρατό που τον προμηθεύει συγκεκριμένα με το μαχητικό αεροσκάφος F-35 Lightning και το μεταγωγικό C-130 Hercules. Οι δε χρυσές δουλειές της Boeing προέρχονται από την παραγγελία δύο προεδρικών αεροπλάνων εκ μέρους του Λευκού Οίκου, συνολικής αξίας 3,9 δισ. δολ. Οι πακτωλοί του δημόσιου αμερικανικού χρήματος που ρέουν προς τη βιομηχανία του θανάτου περιλαμβάνουν επίσης παραγγελίες στη Lockheed Martin ενός νέου τύπου υπερηχητικού πυραύλου κι άλλες μυθικής αξίας παραγγελίες που αφορούν το διάστημα, όπου εξελίσσεται σε ένα νέο θέατρο πολέμου κι ο Τραμπ έχει δεσμευθεί ότι οι ΗΠΑ θα κυριαρχήσουν.

Η σημασία που αποδίδει ο πρόεδρος Τραμπ στη χρηματοδότηση της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας είναι τέτοια ώστε για το νέο οικονομικό έτος εξήγγειλε ότι ο στρατιωτικός προϋπολογισμός θα φτάσει τα 750 δισ. δολ. Η αύξηση των πολεμικών δαπανών αποτελεί πρόκληση όχι μόνο γιατί το δημοσιονομικό έλλειμμα θα καταγράψει ρεκόρ 6ετίας, αλλά γιατί ο Τραμπ ζήτησε από όλες τις κυβερνητικές υπηρεσίες να προβούν σε μειώσεις δαπανών ύψους 5%. Από που αλλού θα ταϊστεί ο Μινώταυρος της πολεμικής βιομηχανίας, αν όχι από τα χρήματα που διαφορετικά θα πήγαιναν σε κοινωνική πολιτική;

Ενδιαφέρον παράλληλα έχει ότι στη λίστα των μεγαλύτερων εταιρειών πολέμου αργά αλλά σταθερά, και χωρίς φυσικά να αμφισβητούν την αμερικανική πρωτοκαθεδρία, συνωστίζονται ομοειδείς εταιρείες κι άλλων χωρών. Θεαματική για παράδειγμα είναι η «πρόοδος» που καταγράφει η Ρωσία,στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του οπλοστασίου της, που εξελίχθηκε στον δεύτερο μεγαλύτερο παραγωγό οπλικών συστημάτων, απορροφώντας το 9,5% του συνόλου των πωλήσεων των 100 μεγαλύτερων εταιρειών. Οι δέκα μεγαλύτερες ρωσικές εταιρείες που εντάσσονται στη λίστα των 100 είδαν τις πωλήσεις τους να αυξάνονται κατά 8,5% το 2017 φθάνοντας τα 37,7 δισ. δολ., με μεγαλύτερο πελάτη, ως είθισται, τη Μόσχα.

Η Ρωσία μάλιστα μπορεί να καυχιέται γιατί το 2017 κατέλαβε για πρώτη φορά τη δεύτερη θέση, που ως πέρυσι κατείχε η Αγγλία, η οποία διατηρεί ωστόσο τα πρωτεία στις πολεμικές δαπάνες της Δυτικής Ευρώπης,ελέγχοντας το 9% του συνόλου των πωλήσεων όπλων. Στη λίστα των 100 βρίσκονται επτά βρετανικές εταιρείες που το 2017 αύξησαν τις πωλήσεις τους κατά 2,3%, σε σχέση με το 2016. Κορυφαία μεταξύ αυτών η BAE Systems που απασχολεί 83.000 εργαζόμενους, καταλαμβάνει την τέταρτη παγκοσμίως θέση και συμμετέχει στην παραγωγή του Eurofighter, το οποίο πουλήθηκε μαζικά, μεταξύ άλλων χωρών, στη Σαουδική Αραβία. Πίσω από αυτή τη βρετανική «επιτυχία»επομένως βρίσκονται χιλιάδες άμαχοι νεκροί σε λαϊκές αγορές και σχολεία της Υεμένης.

Σε σημαντικά υποδεέστερη θέση βρίσκεται η Γερμανία, καθώς στη λίστα των 100 κορυφαίων εταιρειών περιλαμβάνονται μόνο τέσσερις εταιρείες της, που όλες όμως είδαν τα κέρδη τους να αυξάνονται το 2017.

Βελτιωμένη είδε κι η Τουρκία τη θέση της,καθώς η προτεραιότητα που έδωσε η Άγκυρα στην ανεξαρτητοποίηση των προμηθειών της αύξησε σημαντικά τις παραγγελίες στην εγχώρια εθνική της βιομηχανία, που είδε το περιθώριο κέρδους της να αυξάνεται κατά 24%!

Η άνοδος των πολεμικών παραγγελιών, που παντού γίνονται υπό την επίκληση της άμυνας, φέρνουν ολοένα και πιο κοντά το ενδεχόμενο ενός καταστροφικού για την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό πολέμου.

Πηγή: Εφημερίδα Νέα Σελίδα - iskra.gr

Ο κρατικός προϋπολογισμός του 2019, αν και «αντιμνημονιακός» κατά την κυβέρνηση, περιλαμβάνει όλες τις δεσμεύσεις των μνημονίων. Παρά τα «φτιασιδώματα» των προεκλογικών «παροχών» είναι αντιλαϊκός και αντιαναπτυξιακός

Συζητείται αυτές τις μέρες στη βουλή ο κρατικός προϋπολογισμός 2019. Παρά τα όσα επικαλούνται τα κυβερνητικά στελέχη ότι πρόκειται για «τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό», «προϋπολογισμό χωρίς μέτρα λιτότητας», «με θετικά μέτρα ελάφρυνσης της κοινωνικής πλειοψηφίας» «με δημοσιονομική επέκταση», «ακύρωση του μέτρου της περικοπής και όχι αναστολή του μέτρου της περικοπής των προσωπικών διαφορών σε κύριες και επικουρικές συντάξεις» κ.λπ., μια απλή ανάγνωση σε βάθος των μεγεθών του, σε συνδυασμό με την κατάσταση της οικονομίας και του λαού, αποδεικνύουν πως για μία ακόμα φορά η κυβέρνηση στήνει ένα ακόμα επικοινωνιακό σώου στο πλαίσιο της προεκλογικής περιόδου που έχει ανοίξει. Στο παρόν άρθρο δεν θα αναλύσουμε συνολικά τον προϋπολογισμό που είναι αντίστοιχος με τους προηγούμενους αλλά θα επισημάνουμε μια σειρά ψεύδη της κυβέρνησης καθώς και τα προβλήματα που δημιουργεί στην οικονομία.

Οι ψευδεπίγραφες δηλώσεις της κυβέρνησης

Ο προϋπολογισμός μόνο τυπικά είναι «μεταμνημονιακός» με την έννοια ότι δεν υπάρχει μνημόνιο νομικά. Όμως οι δεσμεύσεις που ανέλαβε η παρούσα κυβέρνηση στην διάρκεια του τρίτου μνημονίου είναι όλες ενεργές και εφαρμόζονται τυπικότατα. Άρα δεν μπορούμε να λέμε για μεταμνημονιακό προϋπολογισμό, αφού ακολουθεί όλους τους κανόνες των μνημονίων. Οι επιμέρους ελαφρύνσεις που παρουσιάζει η κυβέρνηση κινούνται εντός των ορίων των μνημονιακών πολιτικών, και προέρχονται αποκλειστικά από το συνεχώς διογκούμενο υπερπλεόνασμα που επιδεινώνει την κατάσταση της οικονομίας.

Φυσικά δεν έχει νέα μέτρα λιτότητας, αφού δεν χρειάστηκε να νομοθετηθεί κάτι τέτοιο, μετά από ένα αρμαγεδδώνα φορομπηχτικών μέτρων κατά τα τέσσερα τελευταία έτη από την παρούσα κυβέρνηση. Επιπλέον δε υπάρχουν και μέτρα προς εφαρμογή που διασφαλίζουν την επίτευξη των στόχων. Όμως αυτά δεν εμποδίζουν να αυξηθούν ξανά οι φόροι και μάλιστα των ασθενέστερων στρωμάτων. Οι φόροι είναι περισσότεροι κατά 1 δισ. συγκριτικά με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα Ιουνίου 2018 και προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα (700 εκ. από κατανάλωση, 200 εκ. από τα φυσικά πρόσωπα και μόλις 160 εκ. από τα νομικά πρόσωπα τα κέρδη των οποίων συνεχώς ανεβαίνουν σε ψηλότερα επίπεδα). Τυπικά όμως υπάρχει ένα νέο μέτρο. Πρόκειται για τον ΕΝΦΙΑ. Στο όνομα της μιας ελάχιστης μείωσης της τάξης του 10% για τα φτωχότερα στρώματα ουσιαστικά μονιμοποίησαν των ΕΝΦΙΑ για όλα τα ακίνητα των ιδιωτών, χωρίς να εξαιρείται κανένας, μέχρι το 2060! Αυτό είναι ένα ακόμη μνημονιακό μέτρο από την κυβέρνηση που εκλέχτηκε το 2015 με κεντρικό σύνθημα «ο ΕΝΦΙΑ δεν διορθώνεται, καταργείται».

Στο πλαίσιο της προεκλογικής παροχολογίας της κυβέρνησης υπάρχουν κάποια κοινωνικά μέτρα στήριξης των πλέον αδύναμων. Όμως ούτε ο χαρακτήρας τους ούτε το ύψος τους καθορίζουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Πρόκειται για επιμέρους μέτρα αναδιανομής της φτώχειας μεταξύ αυτών «που οριακά βρίσκονται πάνω από το όριο της φτώχειας και των οριστικά φτωχών». Αυτές οι κοινωνικές δαπάνες όχι μόνο δεν αυξάνονται αλλά μειώνονται σε οριακά επίπεδα σε σχέση με το σύνολο του προϋπολογισμού δαπανών. Ειδικότερα οι κοινωνικές παροχές στο Ισοζύγιο Γενικής Κυβέρνησης μειώνονται από 2,4 δισ. στο μεσοπρόθεσμο σε 1,7 δισ. στον προϋπολογισμό 2019 (-30%). Μπορεί να εμφανίζονται αυξημένες συγκριτικά με τον προϋπολογισμό 2018 κατά 500 εκ. αυτά αφορούν το επίδομα ενοικίου (400 εκ. και άλλα μικροποσά) που είναι αναγκαία για το λαό, αλλά ούτε λύνουν το πρόβλημα ούτε διαμορφώνουν «κοινωνικό πρόσωπο» καθώς αντιστοιχούν μόλις στο 2,9%(!) σε ένα προϋπολογισμό 59 δισ. ευρώ.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι ο προϋπολογισμός είναι σχεδιασμένος για δημοσιονομική επέκταση. Το ερώτημα είναι από που το ανακάλυψε; Ένας προϋπολογισμός που έχει έσοδα 53 δισ. και συνολικά έξοδα 57,8 δισ. από τα οποία τα 6,6 δισ. είναι τόκοι για το δημόσιο χρέος και παράλληλα έχει πρωτογενές πλεόνασμα 7 δισ. όχι μόνο δεν προσφέρει δημοσιονομική επέκταση αλλά συνεχίζει στη μνημονιακή λογική να συρρικνώνει τις δημόσιες δαπάνες που κατευθύνονται στο εσωτερικό της χώρας για να εξυπηρετεί τους δανειστές.

Όσον αφορά την «ακύρωση» του μέτρου της περικοπής των παλαιών συντάξεων και όχι την «προσωρινή αναστολή» του μέτρου προς «άγρα ψήφων» είναι για «γέλια». Ας μας παρουσιάσουν το νόμο που καταργήθηκε η σχετική διάταξη και έτσι δεν θα επανέλθει μαζί με τη μείωση του αφορολόγητου, κυρίως για τα λαϊκά στρώματα στα 5.600 ευρώ, από 1/1/2020. Δυστυχώς στην προσπάθεια τους να κάνουν το μαύρο άσπρο δεν έχουν κανένα ενδοιασμό.

Στον προϋπολογισμό δεν υπάρχουν νέα μέτρα λιτότητας αφού αυτά έχουν νομοθετηθεί κατά κόρον τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Την ίδια στιγμή όμως οι φόροι είναι περισσότεροι κατά 1 δισ. συγκριτικά με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα Ιουνίου 2018 και προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα. Παράλληλα οι κοινωνικές παροχές μειώνονται από 2,4 δισ. στο μεσοπρόθεσμο σε 1,7 δισ. στον προϋπολογισμό 2019 (-30%). Όσον αφορά την «ακύρωση» του μέτρου της περικοπής των παλαιών συντάξεων, αυτό είναι μόνο στα λόγια αφού νόμος όπου υπάρχει η κατάργηση του μέτρου δεν υφίσταται

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕ ΤΑ ΥΠΕΡΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. μιμούμενη τη τακτική Σαμαρά έχει ανάγει σε προσωπική της πατέντα τα «υπερπλεονάσματα». Τα «αξιοποιεί» για να δίνει ψίχουλα στους ιθαγενείς που θα μπορέσουν να ενταχθούν στα αυστηρά κριτήρια που θέτει, τα οποία έχουν σαν αποτέλεσμα να αποκλείεται πάνω από το 40% των εξαθλιωμένων λαϊκών στρωμάτων. Επίσης αξιοποιεί το υπερπλεόνασμα και στη λογική της ελεημοσύνης, οργανώνει δράσεις (κουπόνια, συσσίτια κ.λπ.) που δεν καταπολεμούν τις βαθύτερες αιτίες της φτωχοποίησης, αντίθετα τη διαιωνίζουν.

Σύμφωνα με δημοσιευμένα πρόσφατα στοιχεία προκύπτει ότι για κάθε 1 δισ. υπερπλεόνασμα η αρνητική του επίδραση στο ΑΕΠ είναι μείον 1,5 έως 1,7 δισ. Δηλαδή η κυβέρνηση μοιράζει κοινωνικό μέρισμα που προέρχεται από την αφαίμαξη της οικονομίας και μειώνει την παραγωγική δυνατότητα της χώρας. Ενώ όμως η διανομή του υπερπλεονάσματος αφορά μόνο τον τρέχοντα χρόνο η αρνητική επίπτωση στην παραγωγή είναι σωρευτική-πολλαπλασιαστική και αφορά το τρέχον αλλά και τα επόμενα έτη. Ουσιαστικά η κυβέρνηση με τα υπερπλεονάσματα κανιβαλίζει την οικονομία συνολικά.

Φυσικά αυτό το κοινωνικό μέρισμα όπως επανειλημμένα έχουμε δείξει, προκύπτει παραπάνω από τη νέα αύξηση των φόρων, το πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα με τις πάσης φύσεως επιβαρύνσεις. Μας ξεζουμίζει η κυβέρνηση επί 12 μήνες για να φτάσει στο υπερπλεόνασμα και μετά μας «επιστρέφει» ένα κλάσμα της τάξης του 10-15% από αυτά τα κλεμμένα. Επί της ουσίας συζητάμε για λογικές ελεημοσύνης αντί για οργανωμένες πολιτικές στήριξης των λαϊκών στρωμάτων με ένα πολυετές ουσιαστικό σχέδιο που τα βγάζει από τη φτώχεια. Με αυτές τις κυβερνητικές πρακτικές διαχρονικά αυξήθηκε η φτώχεια στη χώρα. Σύμφωνα με την Eurostat η φτώχεια στην Ελλάδα αυξήθηκε από το 20% του πληθυσμού το 2008 στο 46,3% το 2017. Αυτό λέγεται «κοινωνική πολιτική» κυβέρνησης Τσίπρα.

ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ

Εάν ίσχυαν οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης οι δανειστές θα είχαν κάθε λόγο να ανησυχούν και να πιέζουν στο πλαίσιο της μεταμνημονιακής εποπτείας που έχει αποδεχθεί και υπογράψει η κυβέρνηση. Όμως αντί για ανησυχίες είδαμε με συνοπτικές διαδικασίες έγκριση του προϋπολογισμού από τους θεσμούς. Επειδή φυσικά, όπως μας έδειξαν εννιά χρόνια δεν είναι γαλαντόμοι για το λαό μας αλλά πιέζουν μέχρις εσχάτων για την πλήρη λεηλασία της χώρας, η θετική τους άποψη για τον προϋπολογισμό 2019 σημαίνει ότι τα συμφέροντά τους είναι διασφαλισμένα.

Πρακτικά η πλέον μνημονιακή, εθελόδουλη κυβέρνηση έχει ικανοποιήσει σε όλα τις απαιτήσεις τους για το 2019 και συνεπώς της έδωσαν περιθώριο για το συνταξιοδοτικό και τα επιμέρους κοινωνικά μέτρα που είναι «σταγόνα στον ωκεανό». Αυτοί και οι λοιποί δανειστές θα εισπράξουν 6,6 δισ. τόκους (το 11,5% των δαπανών) ενώ παράλληλα έχουν εξασφαλισμένες τις απαιτήσεις τους με το υπερταμείο αλλά και τους ψηφισμένους με δυνατότητα άμεσης εφαρμογής «αυτόματους σταθεροποιητές» της οικονομίας α) το δημοσιονομικό κόφτη, β) τη μείωση των συντάξεων, γ) τη μείωση του αφορολόγητου.

Συνεπώς οι λεγόμενοι θεσμοί υπό αυτές τις συνθήκες δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τον προϋπολογισμό 2019.

ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΤΟΥ Κ. ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΡΗ

Μία καταγέλαστη δήλωση από έναν «ειδικό» της οικονομίας. Από το 2016 μας βομβαρδίζουν συνεχώς για τεράστια αύξηση των «ξένων άμεσων επενδύσεων» στη χώρα, για παραγωγικές επενδύσεις και άλλα ευτράπελα. Η ανάλυση των στοιχείων δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Η δε αύξηση των «ξένων άμεσων επενδύσεων» είναι στην ουσία πλιάτσικο στον παραγωγικό ιστό της χώρας, κύρια του δημόσιου τομέα, αλλά και του ιδιωτικού καθώς και στην προσωπική περιουσία των ιδιωτών, όλα αυτά με την αμέριστη βοήθεια των τραπεζών. Η αποκάλυψη πρόσφατα του σκανδάλου Παπαευαγγέλου της Jumbo μας έδειξε πως λειτουργούν αυτοί οι μηχανισμοί. Ότι τα εισερχόμενα χρήματα κατά μεγάλο μέρος επιστρέψουν στις τσέπες των αγοραστών εξωτερικού. Αυτή είναι η ανάπτυξη της εποχής ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. για τη χώρα.

Αυτό επιβεβαιώνουν και οι ισχνοί ρυθμοί ανάπτυξης συνολικά καθώς μετά από 12 χρόνια και αφού το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 28% (-68 δισ.) έως το 2016 έχει βελτιωθεί μόλις κατά 11 δισ. από τότε και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι θα επιτευχθούν οι στόχοι, καθώς όλα τα χρόνια σημειώνεται μεγάλη υστέρηση μεταξύ αρχικών κυβερνητικών ανακοινώσεων και τελικών στοιχείων ΕΛ.ΣΤΑΤ.

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Eurobank οι καθαρές επενδύσεις παγίων για την ελληνική οικονομία (νέες επενδύσεις μείον αποσβέσεις) μειώνονται συνεχώς επί 7 έτη (2011-2017). Δηλαδή οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίων ήταν μονίμως χαμηλότερες από τις αντίστοιχες αποσβέσεις. Αυτή η κατάσταση έχει δημιουργήσει ένα επενδυτικό κενό μείον 68 δισ. συγκριτικά με το 2011. Συνεπώς οι επενδύσεις συρρικνώνονται στην ελληνική οικονομία, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη ότι επίσης ένα μεγάλο μέρος των επενδύσεων δεν λειτουργεί καθόλου ή υπό-απασχολείται, με αποτέλεσμα οι αξιοποιούμενες τελικά επενδύσεις να είναι ακόμα πιο κάτω. Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση θεωρεί ότι έχουμε «ανάπτυξη» και γι’ αυτό περιορίζει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) 2019 κατά 250 εκ. συγκριτικά με το προσχέδιο προϋπολογισμού (Οκτωβρίου 2018). Αν λάβουμε υπόψη ότι το ΠΔΕ α) είναι ουσιαστικά στάσιμο εδώ και τρία χρόνια και β) μεγάλο μέρος των δαπανών του δεν συμβάλουν στην αύξηση των παραγωγικών επενδύσεων αλλά είναι προγράμματα κοινωνικής απασχόλησης για κοινωφελείς σκοπούς, κατανοούμε την πλήρη υποβάθμισή του ως αναπτυξιακό εργαλείο.

Σύμφωνα με το προϋπολογισμό ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου (χωρίς να έχουν αφαιρεθεί οι αποσβέσεις για να δείχνουν τα νούμερα μεγαλύτερα) εκτιμάται πως θα αυξηθεί το 2019 με ρυθμό 11,9%. Αντίστοιχη ήταν η πρόβλεψη για το 2018 και τελικά θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι αν η αύξηση ξεπεράσει τελικά το 0, η κυβέρνηση προβλέπει 0,8%!

Με αυτά τα δεδομένα ο κ. Φλαμπουράρης και η κυβέρνηση υπόσχονται για μία ακόμα χρονιά «καθρεφτάκια» ήτοι «παραγωγικές επενδύσεις. Καλό θα ήταν να μας που σε ποιους τομείς και κλάδους, με ποιο σχεδιασμό και με ποια τραπεζική χρηματοδότηση όταν είναι γνωστά τα «μαύρα χάλια» των τραπεζών. Παράλληλα να λάβουμε υπόψη ότι όσες ελληνικές επιχειρήσεις αντέχουν στον ανταγωνισμό μεταφέρουν την έδρα τους τα τελευταία χρόνια σε αναπτυγμένες χώρες στο εξωτερικό (ας θυμηθούμε ΦΑΓΕ, Βιοχάλκο, S&B Βιομηχανικά Ορυκτά, η Coca Cola-3E και προσφάτως η Τιτάν).

Πηγή: Παύλος Δερμενάκης – «Δρόμος της Αριστεράς» - vathikokkino.gr

Με 154 ψήφους υπέρ, κυρώθηκε από την Ολομέλεια της Βουλής ο αντιλαϊκός – φορομπηχτικός προϋπολογισμός του 2019.

Σε σύνολο 297 βουλευτών, που συμμετείχαν στην ονομαστική ψηφοφορία, 143 βουλευτές των κομμάτων της αντιπολίτευσης καταψήφισαν τον προϋπολογισμό.

Υπέρ ψήφισε ο βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων, Γιάννης Σαρίδης.

«Όπως έχω δηλώσει ψηφίζω σε όλα “ναι” στον προϋπολογισμό, εκτός από τις απόρρητες δαπάνες που δεν περνάνε από τη Βουλή. Έχω ζητήσει από την κυβέρνηση να υιοθετήσει τη θέση, όπως οι απόρρητες δαπάνες του υπουργείου Εξωτερικών, περνάνε από τη Βουλή, να περνάνε όλες από τη Βουλή», δήλωσε κατά την ψηφοφορία του προϋπολογισμού ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς.

Συνεδριάζει, τέλος, την Τετάρτη, το υπουργικό συμβούλιο, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.

Όπως ανακοινώθηκε από το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού, η συνεδρίαση θα πραγματοποιηθεί στις 11:00, στη Βουλή.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr