Ακίνητα αξίας 2 δισ. ευρώ θα βγουν σε πλειστηριασμό από τις τράπεζες το 2019, ενώ συνολικά για την προσεχή τριετία η εκτιμώμενη αξία των ακινήτων που θα εκπλειστηριαστούν υπολογίζεται στα 8 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το 2018 θα κλείσει με 20.000 πλειστηριασμούς, ενώ ο αριθμός τους θα αυξηθεί στις 25.000 το 2019 , στις 35.000 το 2020 και τις 40.000 το 2021. Αντίστοιχα, γεωμετρικά θα αυξηθεί και η αξία των ακινήτων που θα βγουν σε πλειστηριασμό και από 1, 6 δισ. ευρώ το 2018 θα αυξηθεί στα 2 δισ. ευρώ το 2019 , στα 2,8 δισ. ευρώ το 2020 και στα 3,2 δισ. ευρώ το 2021

Πηγή: πληροφοριών: "Καθημερινή"

πηγη: enikos.gr

Μετά την χειρότερη εβδομάδα του, την τελευταία δεκαετία, το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης κατέγραψε και πάλι σήμερα μεγάλη πτώση, σε μια συνεδρίαση που σημαδεύτηκε από τις πολιτικές αναταράξεις στην Ουάσινγκτον και την πτώση της τιμής του πετρελαίου.

Ο βιομηχανικός δείκτης Dow Jones έκλεισε στις 21.792,2 μονάδες, μειωμένος κατά 653,17 μονάδες ή -2,91%. Ο δείκτης Nasdaq των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας απόλεσε 140,08 μονάδες (-2,21%) και έκλεισε στις 6.192,92 μονάδες.

Ο δείκτης Standard & Poor’s 500, που είναι ενδεικτικός της γενικής τάσης, έκλεισε στις 2.351,1 μονάδες, με απώλειες 65,52 μονάδων ή -2,71%. Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο του S&P από τον Απρίλιο του 2017. Ο δείκτης έχει χάσει 19,8% από τα τέλη Σεπτεμβρίου, όταν είχε φτάσει στο υψηλότερο επίπεδό του.

Σημειώνεται ότι η η εβδομάδα που πέρασε υπήρξε η χειρότερη από τον Αύγουστο του 2011 για τον S&P 500, ενώ η αγορά πρόκειται να ολοκληρώσει τον χειρότερο Δεκέμβριο από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης του 1929!

Η σημερινή συνεδρίαση ήταν μειωμένη σε διάρκεια, λόγω της γιορτής των Χριστουγέννων.

πηγη: imerodromos.gr

του Δημήτρη Σταμούλη

Εργοδοτικά κόλπα για τσάμπα εργασία και μη καταβολή Δώρου, κυβερνητικές υποσχέσεις για αυξήσεις-ψίχουλα

Την περασμένη εβδομάδα, η Ε. Αχτσιόγλου έκανε μνεία για την «κορυφαία στιγμή της αύξησης του κατώτατου μισθού τον Ιανουάριο του 2019» τάζοντας και την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, αλλά σχεδόν αμέσως ο πρόεδρος των ξενοδόχων Γ. Ρέτσος τον επανέφερε από την… πίσω πόρτα! Λέγοντας ότι «ο ΣΕΤΕ ως κοινωνικός εταίρος έχει συμβάλει τα μάλα για την διατήρηση της συλλογικής σύμβασης εργασίας στον ξενοδοχειακό κλάδο το διάστημα 2012-2018» -με μηδενικές αυξήσεις ή έστω ψίχουλα 1%!-, ζήτησε να υπάρξει «ρύθμιση για τους νεοεισερχόμενους εργαζόμενους». Συγκεκριμένα πρότεινε την καθιέρωση ενός μισθού εισαγωγής στην ξενοδοχειακή αγορά, κατώτερου του κατώτατου μισθού, και μάλιστα χωρίς όριο ηλικίας, με ισχύ για 2 χρόνια! Ο κατώτατος μισθός που κυμαίνεται από 780 ως 850 ευρώ (μεικτά), βάσει της ΣΣΕ του 2018, είναι πολύ… υψηλός για έναν κλάδο, όπου τα κέρδη των 610 μεγαλύτερων ξενοδοχειακών μονάδων από 83,8 εκατ. ευρώ το 2015 ανήλθαν σε 125 εκατ. ευρώ το 2016, ενώ για το 2017 εκτιμάται ότι 200 ξενοδοχειακές επιχειρήσεις αύξησαν τα κέρδη τους κατά 51,6% και νέα άνοδος της κερδοφορίας αναμένεται στο 2018. Το «παραμύθι» των ξενοδόχων είναι γνώριμο: ο «κατώτερος του… κατώτατου» θα αποτελέσει κίνητρο για τις τουριστικές επιχειρήσεις να προβούν σε προσλήψεις και θα δώσει δουλειά σε μακροχρόνια άνεργους.

Εάν αυτά σκαρφίζονται οι ξενοδόχοι για να διατηρήσουν όλα τα κέρδη για πάρτη τους, άλλοι εργοδότες από κλάδους όπως του λιανικού εμπορίου, της εστίασης, της καθαριότητας, των υπηρεσιών ασφάλειας, του εμπορίου, είναι ακόμα πιο θρασείς, καθώς έχουν λανσάρει την απασχόληση… υπό δοκιμήν, ώστε να αποφεύγουν την ασφάλιση αλλά και την αμοιβή, κυρίως σε περιόδους αυξημένων αναγκών, όπως είναι οι ημέρες των εορτών. Δεν είναι τυχαίο ότι ανθούν πλέον οι ιδιόχειρες ταμπέλες «ζητείται υπάλληλος» έξω από καταστήματα για μεγάλα χρονικά διαστήματα που δεν δικαιολογούνται όταν η επίσημη ανεργία είναι στο 20%. Οι καταγγελίες πληθαίνουν και αφορούν ανασφάλιστη και τις περισσότερες φορές χωρίς αμοιβή, «δοκιμαστική εργασία», μη καταβολή δώρου Χριστουγέννων, αλλά και εντατικοποίηση της εργασίας, με υπερωρίες που δεν δηλώνονται γιατί εμφανίζονται ως… διάλειμμα. Η συνήθης εργοδοτική πρακτική, σε κλάδους όπως εμπόριο και εστίαση, περιλαμβάνει δοκιμαστικές «προσλήψεις» που όμως δε φαίνονται πουθενά επισήμως, αφού οι εργαζόμενοι δεν υπογράφουν καμιά σύμβαση. Το χρονικό διάστημα της «δοκιμής» ποικίλλει από 3 έως 10 μέρες, κατά τις οποίες ο υποψήφιος εργαζόμενος απασχολείται ανασφάλιστος, αδήλωτος στο ΣΕΠΕ και ανύπαρκτος για τον ΕΦΚΑ. Μάλιστα, εκτιμάται ότι 3 στους 5 εργαζόμενους με αυτήν τη μορφή, στο τέλος απορρίπτονται ως μη κατάλληλοι, μην εισπράττοντας ούτε ευρώ!

Μια ακόμα καθιερωμένη εργοδοτική πρακτική τις ημέρες των εορτών είναι η μη καταβολή του δώρου των Χριστουγέννων. Σε πολλούς κλάδους (επισιτισμός, φροντιστήρια κ.α.) οι εργαζόμενοι υπογράφουν ότι το έλαβαν αλλά είτε δε γίνεται καμιά σχετική πληρωμή, είτε οι εργοδότες, για να αποφύγουν το αυτόφωρο, πιστώνουν το σχετικό ποσό στον τραπεζικό λογαριασμό του εργαζομένου και στη συνέχεια το ζητούν πίσω, ενίοτε και με συνοδεία… μπράβων σε ΑΤΜ! Ένα άλλο εργοδοτικό τρικ είναι ο λογιστικός συμψηφισμός του ποσού με έναν μισθό που ο εργαζόμενος φαίνεται πως έχει πάρει ως προκαταβολή.

Βέβαια η κυβέρνηση, παρά τις φιλεργατικές κορώνες της, υπηρετεί με στοχοπροσήλωση τα συμφέροντα του κεφαλαίου, που μετά από τρία χρόνια «αριστερής» διακυβέρνησης βλέπει τις 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες να εμφανίζουν συνολικά κέρδη προ φόρου της τάξης των 7,2 δισ. ευρώ το 2017 και αύξηση της καθαρής κερδοφορίας κατά 25,8%. Αυτούς αφορούν οι «θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης» για τους οποίους μιλά η υπουργός Εργασίας, και όχι το εργατικό εισόδημα ή τα ποσοστά ανεργίας. Άλλωστε, σύμφωνα με την διεθνή οργάνωση εργασίας, oι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα μειώθηκαν και το 2017 κατά 3,5% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, μείωση που είναι η μεγαλύτερη από το 2013 αλλά και η μεγαλύτερη στην Ευρώπη για το 2017. Tη δεκαετία 2008-2017 οι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα μειώνονταν 3,1% τον χρόνο κατά μέσον όρο.

Όσον αφορά το… success story της κυβέρνησης με τις 300.000 νέες θέσεις εργασίας από το 2015 έως σήμερα, η αλήθεια είναι άλλη. Μόνο τον περασμένο Νοέμβριο 2018, έγιναν 229.000 απολύσεις έναντι 196.000 προσλήψεων. Στο 11μηνο 2018, έγιναν 2,3 εκατ. απολύσεις και 2,4 εκατ. προσλήψεις, δηλαδή πρόκειται για ένα γαϊτανάκι εργασίας-ανεργίας, με κύριο στοιχείο την ανακύκλωση των ανέργων. Μάλιστα στις προσλήψεις αυτές, μόλις το 45,8% είναι πλήρους απασχόλησης, το 41,5% είναι μερικής και το 12,64% εκ περιτροπής. Μόνο τον περασμένο Νοέμβριο η μερική απασχόληση ξεπέρασε την πλήρη -44,12% έναντι 42,5%- ενώ στο 13,29% ανήλθε η εκ περιτροπής απασχόληση. Από την άλλη, η Eurostat δίνει «πρωτιά» στην Ελλάδα που κατέχει τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στους νέους, με το 36,6% των νέων, ηλικίας έως 25 ετών, να είναι εκτός εργασιακού στίβου.

Τον εμπαιγμό κυβέρνησης και εργοδοτών ανέδειξαν την Πέμπτη νέοι και νέες από επτά εργατικές συλλογικότητες σε οκτώ τουλάχιστον πόλεις (Αttack, Λάντζα, Εμπάργκο, Radical IT, Αγωνιστική Ενότητα ιδιωτ. εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης, Aγωνιστική Παρέμβαση ιδιτ. υπαλλήλων Ιωαννίνων-Πρέβεζας, Δίκτυο Ανέργων & Επισφαλώς εργαζομένων Θεσσαλονίκης, Generation 400), οργανώνοντας πανελλαδική ημέρα δράσης και κεντρικό σύνθημα «το Δώρο των Χριστουγέννων δε χαρίζεται!». Στην Αθήνα συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Εργασίας και ακολούθησε πορεία προς το Μοναστηράκι, στη Θεσσαλονίκη έγιναν αποκλεισμοί καταστημάτων και πορεία στην Τσιμισκή, ενώ εξορμήσεις έγιναν σε Πάτρα, Γιάννενα και Βέροια. «Φέτος το δώρο των Χριστουγέννων θα το πάρουμε εμείς! Να δείξουμε στους εργοδότες ότι θα αγωνιστούμε μέχρι να συμμορφωθούν είτε το θέλουν είτε όχι!», τόνισαν στο σχετικό κάλεσμά τους. Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι σημαντικό να κλιμακωθούν και γενικευθούν μαζί με το μαχόμενο ταξικό εργατικό κίνημα, ώστε να έρθουν στο προσκήνιο τα εργατικά συμφέροντα με πραγματικούς και μαζικούς αγώνες.

Πηγή: prin.gr

Του Κυριάκου Ταπακούδη – Συγγραφέα και παλιού ναυτικού

Ταξιδεύοντας με το πλοίο “Southern Union”

Η θάλασσα είναι όμορφη ακόμα και το χειμώνα. Όταν ο φλοίσβος γίνεται βρυχηθμός που τρομάζει τις ήρεμες αισθήσεις, ακόμα και αυτός ο φόβος που προκαλεί έχει την ομορφιά του. Όταν η θάλασσα αγριεύει και δείχνει το θυμό της, όταν τα γαλάζια νερά ασπρίζουν και θολώνουν, όταν τα ρέματα και η ορμή της παρασέρνουν και εξαφανίζουν πλοία και στεριές, όταν τα κύματα ψηλώνουν στον αέρα και εξατμίζουν μυριάδες υδρατμούς και αλμυρίζουν την ατμόσφαιρα, τότε μπορεί κάποιος να τη γευτεί, να τη μυρίσει και να την ευφρανθεί, και να σκεφτεί το μεγαλείο που εμπερικλείει και κρύβει μέσα της. Πόση είναι η δύναμη της.

Το ζήτημα πολλές φορές είναι πως βλέπει κανείς τη θάλασσα. Μέσα σε ένα όρμο να σκάζει αγριεμένη τα κύματα της χτυπώντας με βία τη στεριά, ή να κατατρώει με ορμή τις ακτές σε κάποιο ακρωτήριο. Ή ακόμα αντικρίζοντας την από μακριά στέκοντας σε κάποιο ύψωμα και απολαμβάνοντας ολόκληρη τη θέα της στο σωστό της μεγαλείο, χωρίς όμως να μπορούν όλες οι αισθήσεις να νιώσουν την πραγματική της διάσταση, αφού το θυμό της να αφουγκραστεί δεν δύναται, ούτε την μεγάλη της δύναμη να νιώσει όταν με αγριότητα ανακατεύει τα ύδατα της.
Εγώ το μεγαλείο της το έχω αντικρύσει και το έχω νιώσει καταμεσής της θάλασσας μέσα σε άγρια και φουρτουνιασμένα πελάγη, όταν ταξιδεύοντας με ποντοπόρα πλοία διασχίζαμε ωκεανούς επικίνδυνους από μια χώρα σε άλλη, πέρα πολύ μακριά στα πέρατα του κόσμου.

Αντιμετωπίζοντας κρύο τσουχτερό, χιόνια και παγετό που έψυχε το πόσιμο νερό μέσα στα τάγκια στα πλευρικά του πλοίου. Σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν, που ακόμα και τα καζάνια του ατμού κάτω στις μηχανές εξωτερικά τα πάγωνε η κρυότης, και που με ευχαρίστηση τα αγγίζαμε για να ζεσταθούμε. Σε ταξίδια μακρινά και πρωτόγνωρα, σε τόπους που πάγωνε η θάλασσα και τα κύματα έμεναν μετέωρα σαν υδάτινα γλυπτά σε στερεά μορφή.

Ήταν το πλοίο παλιό, δεν είχε κλιματισμό, και γι αυτό τα καλοκαίρια ψηνόμασταν στη ζέστη, ενώ το χειμώνα παγώναμε στο κρύο. Υπήρχε κλιματισμός μόνο στη καμπίνα του καπετάνιου και του πρώτου μηχανικού. Όλοι οι άλλοι απομέναμε στη κακή μας μοίρα, και όποιος ήθελαι αντέξει.

Ήταν Χριστούγεννα. Ο άνεμος τσουχτερός και το αγιάζι φαρμακερό σκέπαζε τη θάλασσα.
Μέσα στο πλοίο ναύτες και μηχανικοί με τις σκέψεις μας στη στεριά και στους αγαπημένους, παγωμένοι ανάβαμε τσιγάρο σάμπως ο καπνός να μας ζέστεναι τα σωθικά και την κρύα καρδιά. Κάναμε σουλάτσα πάνω κάτω στις σκάλες και στους διαδρόμους τάχα να ζεσταθούμε.
Ο αγέρας ήταν κρύος που μας έκαιγε σαν φωτιά και το ψύχος δριμύ διαπερνούσε τις κατάκλειστες σιδερένιες πόρτες που ήταν ερμητικά κλειστές, και μας πάγωνε τις άκριες του κορμιού και μας γέμιζε κρυοπαγήματα.

Και εγώ σκεφτόμουν, άραγε υπάρχει κόλαση, ή ο Θεός την έκαμε και τούτην πάνω στη γη; Είναι δυνατόν η κόλαση που την καίει η φωτιά να είναι χειρότερη από τον αδυσώπητο καιρό που με τόση μανία καίει η κρυότης;
Κουνώντας το κεφάλι μου δίπλα στα καζάνια του ατμού όπου είχα αράξει για να ζεσταθώ, αυτά έλεγα στον τον εαυτό μου. Και δίπλα μου ο γέρο θερμαστής ο Γκασφίκης, είπε πως καμιά άλλη φορά στην πολύχρονη θαλασσινή ζωή του δεν είχε συναντήσει τέτοιο παγωμένο καιρό. Καμιά άλλη φορά δεν γιόρτασε Χριστούγεννα όπως τώρα, με τόσο αβάσταχτο κρύο.
Και οι ναύτες πάνω στην κουβέρτα στην τραπεζαρία, περισσότερο κρύωναν και με έκσταση παρακολουθούσαν τη γιάλλα που θάμπωνε τα φινιστρίνια, ενώ ο άνεμος έξω που λυσσομανούσε, έμοιαζε να είχε αποκτήσει στέρεα μορφή καθώς πάγωναν οι υδρατμοί της θάλασσας μέσα στον αέρα.

Οι γιορτές και ιδίως οι θρησκευτικές, στις θάλασσες και στα πελάγη μακριά από αγαπημένους προκαλούν αισθήματα λύπης. Η μοναξιά και η νοσταλγία των Χριστουγέννων θλίβει τους ναυτικούς, που με το νου στα αγαπημένα τους πρόσωπα, βυθίζονται στις βαριές τους σκέψεις αναπολώντας τις όμορφες στεριανές οικογενειακές συνάξεις αυτών των γιορτινών καιρών. Όσο κι αν έχουν συμβιβαστεί με την μοναξιά της απομόνωσης μακριά από τους ανθρώπους, εντούτοις κυρίως τις μέρες των Χριστουγέννων, οι αγαπημένες θύμισες πνίγουν τις σκέψεις και οι φωνές των αγαπημένων ηχούν απόμακρες προκαλώντας τους περισσότερη νοσταλγία.

Έτσι περνούν τα Χριστούγεννα, και όλες οι γιορτές πάνω στα ποντοπόρα πλοία που ταξιδεύουν μέρες πολλές με ορίζοντα μόνο τη θάλασσα σε όλες τις μεριές. Και όσοι αποφασίσουν αυτό το επάγγελμα, γνωρίζουν την μοναξιά της απομόνωσης.
Όμως σ αυτό το ταξίδι δεν αρκούσαν οι στεριανές σκέψεις που μας στενοχωρούσαν, ήταν από πάνω ο κρύος καιρός που μας πάγωνε τα κόκκαλα και μας μούδιαζε τα κορμιά. Ήταν τα μεγάλα κύματα που σκαμπανέβαζαν το πλοίο, ήταν και η παγωμένη πνοή του ανέμου που έψυχε τις αναπνοές μας και μας έκανε να πονούμε από το αφόρητο κρύο.

Ήταν ένα καιρός που εγώ και οι άλλοι ναυτικοί σε κεινο το πλοίο, δεν είχαμε άλλη φορά συναντήσει στις θάλασσες που είχαμε ταξιδεύσει. Ήταν ένας παγωμένος καιρός ανήμερα Χριστουγέννων, όπου ο αγέρας κρύος σαν τη φωτιά μας έκαιγε, και το ψύχος δριμύ μας διαπερνούσε και μας πονούσε.

πηγη! e-nautilia.gr