Σήμερα: 16/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

_εργατικά_δικαιώματα_στην_κλίνη_του_Προκρούστη.jpg

Η κυβέρνηση, μετά τη 2η Αξιολόγηση, διακηρύττει σε όλους τους τόνους ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις κατάφερε να διατηρήσει τα εργατικά κεκτημένα και πως από το δεύτερο εξάμηνο του 2018 θα επανέλθουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις (οι επιχειρησιακές και οι κλαδικές). Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Παρακολουθώντας κάποιος με προσοχή τι έχει συμφωνηθεί, θα διαπιστώσει μια διαφορετική και δυσοίωνη εικόνα για το παρόν και το μέλλον των εργατικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Σε γενικές γραμμές οι αλλαγές που έχουν επέλθει είναι οι εξής:

1 Απελευθερώνεται πλήρως η κυριακάτικη εργασία για έξι μήνες κάθε έτος σε γεωγραφικές περιοχές όπου, ειδικά την τουριστική περίοδο (Μάιος-Οκτώβριος), απασχολείται η πλειονότητα των εμποροϋπαλλήλων της χώρας (Αθήνα, Πειραιάς, Θεσσαλονίκη). Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας εντάσσεται στην προσπάθεια καθιέρωσης ενός μοντέλου εργασίας, στο οποίο οι εργοδότες θα έχουν εργαζόμενους που θα δουλεύουν όποτε τους χρειάζονται, για όσο χρόνο τους χρειάζονται, και οποιαδήποτε ημέρα και ώρα της εβδομάδας.
Οι εμποροϋπάλληλοι, έρμαια ενός συστήματος εκφοβισμού, θα αναγκαστούν να θυσιάσουν τη μοναδική ημέρα ανάπαυσης και μαζί την κοινωνική και οικογενειακή ζωή τους, προκειμένου να μη ρισκάρουν την απόλυσή τους. Διαλύεται έτσι με αυτό τον τρόπο η προσωπική ζωή των ανθρώπων. Επιπλέον η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας εντάσσεται στο πλαίσιο της βίαιης αναδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων, προκειμένου το κεφάλαιο να διατηρήσει υψηλή την κερδοφορία του.

Τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, προκειμένου να πιάσουν μεγάλους τζίρους, θα υποχρεώνουν τους εργαζόμενους σε ένα ατελείωτο-συνεχές 12ωρο εργασίας, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις δεν θα ανταμειφθεί. Ο καταναλωτής από την άλλη μεριά μπορεί να ακυρώσει στην πράξη την αναχρονιστική «μεταρρύθμιση» του ανοίγματος των καταστημάτων τις Κυριακές, με το να μην πηγαίνει να ψωνίζει.

2 Διευκολύνονται οι ομαδικές απολύσεις, εφόσον καταργείται η διοικητική έγκριση (βέτο) του υπουργού Εργασίας, ενώ παράλληλα καταργείται και η αντίστοιχη αρμοδιότητα των περιφερειαρχών. Επίσης, λόγω κατάργησης του βέτο του υπουργού, έχουν απαλειφθεί από τη νέα ρύθμιση τα τρία κριτήρια που συνεκτιμούσε ο υπουργός προκειμένου να παρατείνει τις διαβουλεύσεις ή να μην εγκρίνει (μερικά ή ολικά) τις ομαδικές απολύσεις:

α) οι συνθήκες της αγοράς εργασίας,

β) η κατάσταση της επιχείρησης,

γ) το συμφέρον της Εθνικής Οικονομίας.
Αντίθετα, το ζήτημα παραπέμπεται σε ειδικό τμήμα του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (ΑΣΕ), το λεγόμενο «Τμήμα Ελέγχου Ομαδικών Απολύσεων», στο οποίο η εργατική πλευρά είναι μειοψηφία εφόσον στην τριμερή σύνθεσή του εκπροσωπούνται ισομερώς κράτος, εργαζόμενοι και εργοδότες. Το ΑΣΕ, μέσω αυτού του Τμήματος, ως μόνη αρμοδιότητα έχει να ελέγχει αποκλειστικά την τυπική διαδικασία, δηλαδή αν τηρήθηκαν οι υποχρεώσεις του εργοδότη για ενημέρωση και διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, καθώς και η υποχρέωση κοινοποίησης των σχετικών εγγράφων.

Οσον αφορά την εκπόνηση εναλλακτικού κοινωνικού πλάνου προστασίας των απολυμένων είναι προαιρετική και αφηρημένη. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν ο εργοδότης δεν τηρήσει έστω κι αυτές τις προαιρετικές υποχρεώσεις, οι ομαδικές απολύσεις πραγματοποιούνται κανονικά.

3 Επεκτείνονται οι λόγοι νόμιμης απόλυσης προστατευόμενων συνδικαλιστικών στελεχών και προστίθενται οι εξής περιπτώσεις: α) τέλεσης κλοπής ή υπεξαίρεσης σε βάρος του εργοδότη ή του εκπροσώπου του, και β) αδικαιολόγητης αποχής από την εργασία για διάστημα μεγαλύτερο των τριών ημερών. Συνδικαλιστές έχουν πικρή εμπειρία για το πώς στοιχειοθετούνταν ψευδείς κατηγορίες από την εργοδοσία σε βάρος τους, ώστε μετά να έχει το πρόσχημα να τους απολύσει.

4 Ο νόμος 1264/82 έδωσε τη δυνατότητα ώστε τα συνδικαλιστικά στελέχη να μπορούν να λαμβάνουν κάποιες άδειες, προκειμένου να ασκήσουν τα καθήκοντά τους πιο αποτελεσματικά, λόγω του μεγάλου χρόνου που απαιτεί η συνδικαλιστική δραστηριότητα, και αυτό από μόνο του δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό. Ομως με το άρθρο 19 του καινούργιου σχεδίου νόμου μειώνεται ο αριθμός των ημερών αμειβόμενης συνδικαλιστικής άδειας για κάποιες περιπτώσεις συνδικαλιστών σε μη αντιπροσωπευτικές οργανώσεις, κυρίως του ιδιωτικού τομέα, εμποδίζοντας έτσι τη δράση σε χώρους που επικρατεί εργασιακό γκούλακ και στους οποίους η συνδικαλιστική δράση και κάλυψη είναι αναγκαία προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εργοδοτική αυθαιρεσία.

5 Νομιμοποιείται ρητά η έμμεση ανταπεργία από μεριάς του εργοδότη και μάλιστα η πλέον σκληρή εκδοχή της, το μισθολογικό lock-out, δηλαδή η δυνατότητα μη καταβολής μισθού σε αυτούς που δεν απεργούν, ωθώντας τους έτσι σε φαινόμενα «κοινωνικού αυτοματισμού» με βίαιες αντιπαραθέσεις με τους απεργούς για να σπάσει η απεργία. Το επόμενο βήμα είναι η δημιουργία εργοδοτικών στρατών, όπου το ένα κομμάτι των εργαζομένων θα στρέφεται απέναντι στο άλλο σε μια λογική ανθρωποφαγίας.

6 Επεκτείνεται, έπειτα και από την τροπολογία της 9-6-2017, επ’ αόριστον η αναστολή της ισχύος της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης και της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, εφόσον η αναβίωσή τους εξαρτάται άμεσα από την επίτευξη των οικονομικών στόχων του Μνημονίου.

Τέλος, να υπενθυμίσουμε ότι εξακολουθεί να ισχύει το κείμενο του 3ου Μνημονίου, που υπογράφτηκε τον Αύγουστο του 2015, στο οποίο η ελληνική πλευρά δεσμεύτηκε ρητά να απόσχει από οποιαδήποτε βελτιωτική παρέμβαση στην αγορά εργασίας, από την οποία θα μπορούσε να προέλθει η επαναφορά της εργατικής νομοθεσίας στα προ Μνημονίου επίπεδα (δες Α. Καψάλης: «Τα εργατικά δικαιώματα μετά το 4ο Μνημόνιο…»).

Και δεν φτάνουν όλα αυτά, αλλά επέρχονται και άλλες αλλαγές. Στην επιστολή Τσίπρα-Τσακαλώτου προς το Συμβούλιο του ΔΝΤ, με την οποία ζητείται η ένταξη της Ελλάδας στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα του Ταμείου, μεταξύ άλλων δεσμεύονται ότι θα σεβαστούν τις υποσχέσεις για τον περιορισμό των συμβασιούχων και για περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις, ενώ μέχρι τον Σεπτέμβριο θα νομοθετήσουν αντι-απεργιακά μέτρα, όπως ότι για να έχει απαρτία μια συνέλευση, η οποία θα αποφασίζει για απεργία, θα απαιτείται η παρουσία του 50%+1 των μελών, σε αντίθεση με αυτό που ισχύει μέχρι τώρα, που λαμβάνονται αποφάσεις στη βάση της απαρτίας με βάση τα καταστατικά των σωματείων.

Ετσι, αν για παράδειγμα ένα πρωτοβάθμιο σωματείο έχει πανελλαδική διάρθρωση δεν θα μπορεί εύκολα να πάρει απόφαση για απεργία, εφόσον θα είναι πρακτικά δύσκολο να παρευρεθούν όλα τα μέλη του. Ο σκοπός αυτού του μέτρου είναι επί της ουσίας να καταργήσει όλες τις καταστατικές λειτουργίες των συνδικάτων και να ακυρώσει οποιαδήποτε μορφή αντίστασης.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η πολυπόθητη ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού θα γίνεται μόνο στη βάση της συνεχούς υποβάθμισης του κόσμου της εργασίας, ανακυκλώνοντας τη στασιμότητα και την ύφεση. Τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν πλέον τα συνδικάτα είναι ιστορικής σημασίας. Η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος καθώς επίσης και η αναβάθμιση του περιεχομένου της συνδικαλιστικής παρέμβασης και διεκδίκησης τίθενται με επιτακτικό τρόπο και γι’ αυτό είναι αναγκαίο να ανιχνευτούν και νέες μορφές οργάνωσης του κόσμου της εργασίας.

Υπό αυτή την έννοια είναι επιτέλους αναγκαίο τα συνδικάτα να ανοίξουν τη συζήτηση, μεταρρυθμίζοντας την ατζέντα και τις θεσμικές πρακτικές τους με τους δικούς τους όρους, ώστε να μην επιβάλλει το κράτος κάθε φορά το δικό του πλαίσιο συζήτησης.

Πηγή: ergasianet.gr

oikonomia-ifesi-lefta-xreos.jpg

Την ώρα που ο Γ. Βαρουφάκης, παίζοντας ανοιχτά το παιχνίδι της ΝΔ, βγάζει “λάδι και “αθωώνει” τους Σαμαρά και Στουρνάρα, τα “κοράκια” και τα κέντρα της διεθνούς κερδοσκοπίας τρίβουν τα χέρια τους, σε μια περίοδο εκχυλίζουσης ρευστότητας και κατάρρευσης των επιτοκίων διεθνώς, για το κελεπούρι του ελληνικού πενταετούς ομολόγου, που θα τους εξασφαλίσει αποδόσεις, που στους σημερινούς καιρούς δεν έχουν δει ούτε στον ύπνο τους, οι οποίες θα φτάσουν, σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς, στα 4,875%, αν και η κυβέρνηση θεωρεί ότι μπορεί να κινηθούν γύρω στο 4,5% (τελικό επιτόκιο του ομολόγου 4,625%).

Η έκδοση του ομολόγου με επιτόκιο σε αυτά τα επίπεδα, την στιγμή που ο ESM των “θεσμών” μας δάνειζε με 0,89%, αντιπροσωπεύει μια μεγάλη ληστεία αρκετά πάνω από 500 εκ. ευρώ σε βάρος του χειμαζόμενου ελληνικού λαού, χώρια τα εκατομμύρια που θα τσεπώσουν σύμβουλοι και ανάδοχες τράπεζες, οι οποίες είναι και οι μεγαλύτερες ξένες τράπεζες, οι οποίες χρυσοπληρώθηκαν για να προωθήσουν στα σίγουρα το προϊόν.

Απόδειξη του βεβιασμένου της κυβερνητικής κίνησης, η οποία έγινε κυρίως ως αντιπερισπασμός για την αλλαγή ατζέντας και ως μια βλακώδης κίνηση στήριξης του νέου success story, ήταν το γεγονός ότι έγινε την ώρα που το ΔΝΤ χαρακτήριζε ως “εξαιρετικά μη βιώσιμο το χρέος”.

Με αυτήν την κίνηση του 5-ετούς η κυβέρνηση θάβει, αντί να αξιοποιήσει την εκτίμηση του ΔΝΤ για να επιδιώξει κούρεμα του χρέους και βγαίνει στις αγορές όταν αυτή η εκτίμηση του ΔΝΤ βαραίνει αρνητικά στο επιτόκιο και τέλος και το χειρότερο, η ίδια η κυβέρνηση βγάζει τα μάτια της χώρας, δηλώνοντας, εκ των πραγμάτων, με την έξοδο στις αγορές ότι μπορεί να αποπληρώσει το χρέος της, χωρίς, σχεδόν, καμιά, έστω και ανώδυνη, ελάφρυνση.

Μεγαλύτερο δώρο στην Γερμανία δεν θα μπορούσε να κάνει ο Τσίπρας!

Στην Ελλάδα με τέτοιες ληστρικές σε βάρος του λαού και της προοπτικής της χώρας εκδόσεις ομολόγων θα έπρεπε να είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες.

Και όμως όλα τα παπαγαλάκια των μίντια, το χρηματιστικό κεφάλαιο και οι μνημονιακοί ολετήρες έχουν πέσει να αποκοιμίσουν τον ελληνικό λαό, ο οποίος, φυσικά, έχει και την δική του ευθύνη για τη “νάρκωση” της κοινωνίας.

Δήλωση Παν. Λαφαζάνη, Γραμματέα του Π.Σ της ΛΑ.Ε

Παν. Λαφαζάνης: Μεγάλη ληστεία σε βάρος του λαού και ανέλπιστο δώρο στην κερδοσκοπία και στην Γερμανία η έξοδος στις αγορές 

H κυβέρνηση Τσίπρα με την συγκεκριμένη, υπό τις Γερμανικές τυμπανοκρουσίες και την θλιβερή συναίνεση της ΝΔ και όλων των μνημονιακών κολαούζων του συστήματος, έξοδο στις αγορές, προσέφερε ένα μεγάλο δώρο στην εγχώρια και διεθνή κερδοσκοπία, έκανε μια μεγάλη προσφορά στην Γερμανία, που θέλει να θάψει και την πιο ανώδυνη ελάφρυνση του χρέους, εξασφάλισε μια καλή αρπαχτή για τις ξένες Τράπεζες αναδόχους και κυρίως εκτέλεσε ένα εγκληματικό συμβόλαιο μεγάλης ληστείας σε βάρος του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού.

Το εξοργιστικό είναι ότι τα παπαγαλάκια του συστήματος πανηγυρίζουν και από πάνω για το επίτευγμα: με μια τόσο γρήγορη κίνηση, τόσοι πολλοί, να χάσουν τόσα πολλά.

Παραθέτουμε στη συνέχεια ενδιαφέρον ρεπορτάζ από άλλες ιστοσελίδες για την έκδοση του ομολόγου:

Η έξοδος της Ελλάδος στις αγορές είναι ασύμφορη – Ακριβό επιτόκιο 4,70% και σικέ υπερκάλυψη έως 3 φορές

Η έκδοση του νέου ελληνικού 5ετούς ομολόγου είναι μια μετριότητα, δεν ενθουσιάζει….
Η έξοδος της Ελλάδος στις αγορές είναι μια μετριότητα. 
Μετριότητα για πολλούς λόγους.1)Το επιτόκιο θα διαμορφωθεί στο 5ετές ομόλογο θα διαμορφωθεί στο 4,70%.
Στον διεθνή τύπο γίνονται αναφορές για 4,875% αλλά προέρχεται από τις πρώτες προσφορές.
Η τελική διαμόρφωση του επιτοκίου είναι 4,625%
2)Το 4,625% είναι μόλις 0,325% χαμηλότερο επιτόκιο από το παλαιό 5ετές του Σαμαρά λήξης 2019 που είχε επιτόκιο 4,95%.
Η διαφορά αυτή 0,25% δεν βελτιώνει το προφίλ βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους επί της ουσίας.3)Για να εκδώσει το ελληνικό δημόσιο την νέα 5ετία λήξης 2022 αγοράζει το παλαιό 5ετές λήξης 2019 στο 3,15% ή 102,60 μονάδες βάσης. 
Με την κίνηση αυτή το ελληνικό δημόσιο χάρισε 144 εκατ στους κατόχους της παλαιάς 5ετίας και περίπου 30 εκατ στις ελληνικές τράπεζες αυτό το ποσό με όρους επιτοκίου είναι 0,36%. 
Άρα εάν συμψηφιστεί η απώλεια αυτή λόγω ακριβής αγοράς της παλαιάς 5ετίας το επιτόκιο διαμορφώνεται πάνω από 4,95% του Σαμαρά περίπου στο 5%.
Πρακτικά η ελληνική κυβέρνηση του Τσίπρα δανείζεται εξίσου ακριβά με τον Σαμαρά το 2014. 4)Η υπερκάλυψη είναι σικέ.
Η υπερκάλυψη στο νέο 5ετές δεν θα έχει και τόσο μεγάλη σημασία.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχουν δύο ειδών υπερκαλύψεις.
Α) Η μια υπερκάλυψη ορίζεται ως αυξημένη συμμετοχή των επενδυτών σε μια έκδοση αυτή η εξέλιξη οδηγεί σε μείωση του επιτοκίου λόγω αυξημένης ζήτησης.
Β)Ο άλλος τύπος υπερκάλυψης είναι τεχνικής υφής.
Εάν μια έκδοση έχει καλυφθεί και ένας επενδυτής θέλει να αγοράσει μέρος της έκδοσης επιλέγει να υποβάλλει πολλαπλάσια προσφορά ώστε να καλύψει τον στόχο του.
Π.χ. ένα ένας ξένος επενδυτής θέλει να αγοράσει 100 εκατ ευρώ ίσως να χρειαστεί να εκδηλώσει ενδιαφέρον για 500 εκατ για να πάρει τα 100 εκατ.
Αυτή η υπερκάλυψη δεν βελτιώνει το επιτόκιο και στόχο έχει να καλύψει τις επενδυτικές στρατηγικές των ενδιαφερομένων θεσμικών.
Στην ελληνική περίπτωση με το νέο 5ετές φαίνεται ότι βρισκόμαστε στην δεύτερη περίπτωση μεγάλη υπερκάλυψη 3 φορές αλλά χωρίς ουσιαστικό νόημα καθώς η μεγάλη ζήτηση δεν μεταφράζεται και σε συμπιεσμένο επιτόκιο.…5)Ποιοι θα καλύψουν την νέα έκδοση του 5ετούς ομολόγου;
Οι ελληνικές τράπεζες 890 εκατ ευρώ.
Το Κοινό Κεφάλαιο 500 εκατ ευρώ
Οι ξένοι επενδυτές – ανάδοχοι 1,6 δισεκ. ευρώ
Σύνολο 3 δισεκ.

6)Ορθά πολλοί υποστήριξαν ότι δεν μπορεί η Ελλάδα να δανείζεται από τον ESM στο 0,89% και από το ΔΝΤ στο 3,80% και στην 5ετία να δανείζεται από τους ιδιώτες θεσμικούς επενδυτές 4,70%.
H Ελλάδα δανείζεται από τις αγορές με 5 φορές ακριβότερο επιτόκιο από ότι δανείζει την Ελλάδα ο ESM.
Τελικά ποιος είναι ο τοκογλύφος ο ESM ή οι αγορές; 

7)Η Ελλάδα θα υποστηρίξουν πολλοί έπρεπε να βγει στις αγορές.
Επίσης και σε άλλες χώρες οι πρώτες απόπειρες ήταν ακριβές π.χ. η Κύπρος όταν δανείστηκε στην 5ετία το 2016 πλήρωσε επιτόκιο 4,75% και μετά από ένα χρόνο πλήρωσε 2,80%.
Αυτό είναι αλήθεια αλλά υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά.
Η Ελλάδα συνεχίζει να κάνει χρήση των δανείων του ESM ενώ π.χ. η Κύπρος όταν βγήκε στις αγορές είχε βγει από τα μνημόνια.
Καμία χώρα δεν δανειζόταν από τον ESM – EFSF και ταυτόχρονα έβγαινε στις αγορές για να δανειστεί από τους ιδιώτες.
Ούτε η Πορτογαλία κινήθηκε έτσι, ούτε η Ιρλανδία.

8)Η Ελλάδα στην δεύτερη απόπειρα εξόδου στις αγορές θα δανειστεί φθηνότερα.
Ναι αυτό είναι αληθές εφόσον εκδώσει 3ετία.
Η Ελλάδα έχει μια χρονική ζώνη ασφαλείας έως το 2022.
Μέχρι τότε υπάρχουν συμφωνίες για πρωτογενή πλεονάσματα και μέτρα.
Μέσα σε αυτή την χρονική ζώνη οι εκδόσεις ομολόγων είναι ασφαλείς κοινώς θα πληρωθούν.
Ωστόσο ακόμη η Ελλάδα δεν μπορεί να εκδώσει 7ετία ή κυρίως 10ετία.
Η Ελλάδα χρειάζεται ECCL πιστωτική γραμμή που θα λειτουργήσει ως μηχανισμός ασφαλείας για τις μελλοντικές εκδόσεις.

9)Τα σενάρια ότι η Ελλάδα θα μπει μετά τις γερμανικές εκλογές στο QE είναι αέρας κοπανιστός.
Η Ελλάδα δεν θα μπει στο QE γιατί η ΕΚΤ για να πάρει τέτοια απόφαση θα πρέπει να πραγματοποιήσει έκθεση βιωσιμότητας DSA με βασικό και δυσμενές σενάριο και θα πρέπει να κρίνει το χρέος βιώσιμο.
Εάν το κρίνει βιώσιμο τότε δεν χρειάζονται μέτρα αναδιάρθρωσης.
Είναι απίθανο να κριθεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος χωρίς να υπάρχουν σοβαρά μέτρα διευθέτησης του χρέους.
Το QE είναι μια πλάνη.

Πηγή: bankingnews.gr

Πηγή: iskra.gr

zacharis-agores-skitso.png

Βγήκαμε στις αγορές, αδέρφια! «Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές δονήστε σύγκορμα τη χώρα πέρα ως πέρα…».

Ντυθείτε, στολιστείτε, γλεντοκοπήστε. Πατριώτες, βγήκαμε στις αγορές! Για να πάρουμε δάνεια. Δάνεια… Σαν αυτά που μας οδήγησαν ως εδώ… Σαν αυτά που άλλοι τα τρώνε κι άλλοι τα πληρώνουν!

Οτι αυτές οι αγορές είναι οι ίδιες που μας «δάνειζαν» τόσα χρόνια και μας έπιναν το αίμα, ότι σε αυτές τις αγορές είναι που ως λαός έχουμε καταβάλει εκατοντάδες δισ. ευρώ σε τοκογλυφικά, ότι αυτές οι αγορές είναι που λένε ότι το χρέος της Ελλάδας απέναντί τους , μετά από τόσες θυσίες και τόση δυστυχία, αντί να μειώνεται μεγαλώνει και ανέρχεται σχεδόν στο 180% του ΑΕΠ της χώρας,αυτά είναι λεπτομέρειες…

Σημασία έχει ότι ο Τσίπρας, ο «αριστερός» λαουτιέρης, μας έβγαλε στις αγορές, χορεύοντας επικοινωνιακό πεντοζάλι πάνω στις πλάτες μας. Γλεντήστε!

Αυτές οι αγορές είναι στις οποίες βασιλεύουν τα «αρπακτικά» τύπου «Γκόλντμαν Σακς». Τα ευαγή ιδρύματα τύπου ΔΝΤ. Οι τραπεζες τύπου «Ντόιτσε Μπανκ». Και οι πολυεθνικές τύπου «Ζήμενς»… Αλλά μην ακούτε τις μεμψιμοιρίες. Βγήκαμε στις αγορές, παιδιά. Ευτυχείτε!

Αυτές οι αγορές είναι που δημιούργησαν τις «φούσκες», τα «παράγωγα», τα ομόλογα που επί χρόνια σκάνε στα κεφάλια του λαού μας και των λαών όλου του κόσμου.

Αυτές οι αγορές είναι που στον κόσμο τους πεθαίνουν από ασιτία 50.000 άνθρωποι την ημέρα. Αυτές οι αγορές είναι τόσο σάπιες που στην παγκόσμια Δανιμαρκία τους πάνω από 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν τόσα εισοδήματα όσα αθροίζουν οκτώ μόλις Κροίσοι των αγορών.

Στον κόσμο των αγορών είναι που η «δημοκρατία» κόβεται και ράβεται στα μέτρα των Αμερικανικών και Ευρωπαικών Κεντρικών Τραπεζών. Για τον έλεγχο, την διεύρυνση και την κατάκτηση αυτών των αγορών είναι που διεξάγονται από «χριστιανικές σταυροφορίες» μέχρι «προληπτικοί βομβαρδισμοί».

Σε αυτές τις αγορές είναι που οι υπερδισεκατομμυριούχοι – μέσα στα χρόνια της κρίσης και της ανθρωπιστικής καταστροφής – έχουν 4πλασιάσει τα πλούτη τους. Σε αυτές τις αγορές είναι που η Υγεία, η Παιδεία, η στέγη, το νερό, το ηλεκτρικό, η θέρμανση είναι εμπορεύματα που απευθύνονται μόνο σε όποιον έχει να τα πληρώσει. Αυτές οι αγορές είναι που θεωρούν τον ίδιο τον άνθρωπο εμπόρευμα. Που άλλοτε τον αγοράζουν και τον πουλάνε σαν δούλο και άλλοτε τον αφήνουν στοιβαγμένο στην αποθήκη των ανέργων. Με αποτέλεσμα να μην μπορεί αγοράσει τίποτα από όλα αυτά που ο ίδιος δημιουργεί και παράγει.

Στις αγορές, έλεγε πριν από 3 αιώνες ο «πατέρας του καπιταλισμού», ο Ανταμ Σμιθ, έρχεται κάποια στιγμή η «αόρατος χειρ» και βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Διορθώνει τις αδικίες. Εξασφαλίζει ισορροπίες. Τιθασεύει την ακρίβεια. Επιφέρει ικανοποίηση των αναγκών.

Αλλά ξέρετε ένα μυστικό; Η «αόρατος χειρ» είναι πραγματικά… αόρατη. Και είναι αόρατη για έναν πολύ, πάρα πολύ απλό λόγο: Διότι δεν υπάρχει. Το μόνο που υπάρχει είναι η «σιδερένια φτέρνα» ενός συστήματος που στις αγορές του επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας, το «δίκαιο» του ισχυρού. Θριαμβεύει ο κανόνας «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Στη σημαία των αγορών τους ένα σύνθημα ισχύει: «Ο θάνατός σου η ζωή μου». Στο ευαγγέλιο των αγορών τους η πιο άγια γραφή είναι τούτη: «Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι».

Κυρίες και κύριοι: Εσείς που δεν έχετε τρύπιο ευρώ για να πάτε στην λαϊκή αγορά. Εσείς που βλέπετε συνανθρώπους μας να ψάχνουν ένα κομμάτι ψωμί στους σκουπιδοτενεκέδες της αγοράς. Εσείς που η αγορά φροντίζει να σιτίζεστε με ληγμένα τρόφιμα. Εσείς που τα παιδιά σας περισσεύουν για την «αγορά εργασίας». Εσείς που ό,τι αγοράσατε και αποκτήσατε με κόπο, από σπίτι μέχρι χρυσή βέρα, κληθήκατε να το καταθέσετε στον οικείο οίκο πλειστηριασμών της αγοράς, από τράπεζα μέχρι ενεχειροδανειστήριο. Εσείς που μετράτε τα εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα στην αγορά. Εσεις που τον τόπο σας, από δημόσιες εκτάσεις μέχρι δημόσιες επιχειρήσεις, από Ελληνικό μέχρι δημόσιους δρόμους, από ΟΤΕ μέχρι Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, από δημόσια νοσοκομεία μέχρι λιμάνια και αεροδρόμια, τα ρημάζουν, τα ξεπουλάνε και τα διαλύουν – μέσω των αγορών, φυσικά – πανηγυρίστε! Βγήκαμε στις αγορές!

Αλλά, οι σάλιαγκες της αγοραίας προπαγάνδας, αυτοί που πριν από τρία χρόνια απήγγειλαν το ποίημα του Στουρνάρα και σήμερα απαγγέλλουν το ποίημα του Τσακαλώτου, παρότι είναι ήδη απασχολημένα με τα προεόρτια των προεκλογικών πυροτεχνημάτων που στη συνέχεια θα φουντώσουν, ας μας εξηγήσουν:

Η Ελλάδα που βρέθηκε «εκτός αγορών», χρεοκόπησε, ναι ή όχι, μετά από τη μακρά θητεία της ως πειθήνιος μαθητής «εντός των αγορών»;

*Το σκίτσο είναι του Πάνου Ζάχαρη

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή: imerodromos.gr

zdikaiosiniast.jpg

Γράφει ο Θανάσης Κανιάρης.

Στη σκανδαλολογία κινείται η ζωή της χώρας, με πρωταγωνιστές την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ.

Από τη στιγμή που και τα δύο αυτά κόμματα –αλλά και το σύνολο των άλλων κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή– έχουν κοινή στρατηγική πλεύση –την πάση θυσία παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ και το Ευρώ, επιλογή η οποία τα έχει οδηγήσει στην εφαρμογή σκληρών, αδυσώπητων εγκληματικών πολιτικών σε βάρος του λαϊκού παράγοντα– επιδιώκουν να λύσουν τις μεταξύ τους διαφορές στο προσφιλές γι’ αυτά, πεδίο της σκανδαλολογίας.

Με το λαϊκό κίνημα παροπλισμένο και σε βαθιά κρίση, τον μόνο δηλαδή παράγοντα, που σε διαφορετικές συνθήκες, θα ήταν σε θέση να φέρει στο προσκήνιο της πολιτικής αντιπαλότητας τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν σήμερα την ελληνική κοινωνία, το πολιτικό σύστημα έχει βυθιστεί και παραδέρνεται στη δύνη των σκανδάλων.

Μόνο που η τελευταία πρωτοβουλία της ΝΔ να ζητήσει την σύσταση εξεταστικής επιτροπής προκειμένου να διερευνήσει την περίοδο κατά την οποία η χώρα οδηγήθηκε στον περιορισμό της κίνησης των κεφαλαίων και το κλείσιμο των τραπεζών, δεν επιδιώκει τόσο να φέρει σε δύσκολη θέση τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να στήσει αστικό δικαστήριο με κατηγορούμενο το ίδιο το λαϊκό κίνημα, το οποίο…τόλμησε να αμφισβητήσει τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και το ευρώ και να ψηλαφήσει μια διαφορετική πορεία για την ελληνική κοινωνία, έξω από τα ευρωενωσιακά όρια. Αυτό και μόνο είναι αρκετό να στείλει τον κατηγορούμενο – το λαϊκό κίνημα – στην πυρά. Από την άλλη βέβαια, δείχνει και τον τρόμο της αστικής τάξης απέναντι στον λαϊκό παράγοντα. Γιατί οι αιτίες που οδήγησαν στη λαϊκή έκρηξη της περιόδου 2010–2012, αλλά και στο εκκωφαντικό 61,3% στο δημοψήφισμα στις 4 Ιούλη 2015, όχι μόνο δεν έχουν εξαλειφθεί, αλλά έχουν γίνει πιο ισχυρές.

Ξέρουν πολύ καλά, ότι η σημερινή Βουλή δεν εκπροσωπεί τον λαϊκό παράγοντα, βρίσκεται σε διάσταση μαζί του και αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της κρίσης που διαπερνά το πολιτικό σύστημα στο σύνολο του.

Γνωρίζουν πολύ καλά, ότι το μόνο που τους σώζει είναι η αδυναμία του λαϊκού κινήματος να καταθέσει πολιτική πρόταση διεξόδου από την κρίση, προς όφελος της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού της χώρας. γεγονός που θα το έφερνε σε σύγκρουση με τον ευρωπαϊκό και αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, ευρύτερα με το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Ας όψονται γι’ αυτό όσοι διακήρυτταν την κρίσιμη περίοδο την ανωριμότητα των συνθηκών, θέση η οποία την συγκεκριμένη περίοδο ισοδυναμούσε με εγκατάλειψη της ταξικής αναμέτρησης και με την άνευ όρων συνθηκολόγηση με την αστική τάξη και τον ευρωαμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Παρ’ όλα αυτά τρέμουν την λαϊκή οργή. Έχουν διαπράξει τέτοια τερατώδη εγκλήματα σε βάρος του λαού, που φοβούνται την λαϊκή θύελλα, η οποία μπορεί να ξεσπάσει οποιαδήποτε στιγμή και με τέτοια ορμή που θα σαρώσει το άθλιο και σαθρό οικοδόμημα της μνημονιακής περιόδου και θα πνίξει τους αυτουργούς του   εγκλήματος στο αίμα τους.

Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, επαναλαμβάνουμε και πάλι, ότι στόχος της επίθεσης αυτής, δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε οι μικροαστικές αυταπάτες που έτρεφε τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης από τον ίδιο της χώρας από αυτόν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει προσχωρήσει ψυχή τε και σώματι στο αντίπαλο στρατόπεδο και έχει βάψει τα χέρια της στο αίμα, διαπράττοντας εγκλήματα – 3ο μνημόνιο, κλείσιμο δεύτερης αξιολόγησης – που και ακραιφνείς πολιτικοί εκπρόσωποι του αστισμού, όπως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θα δίσταζαν να κάνουν.

Η επίθεση αυτή σχεδιάστηκε και ενορχηστρώθηκε από το Βερολίνο με συνεχείς αναφορές του “Χερ Σόιμπλε” και του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλιν (επανειλημμένα ο τελευταίος έχει μιλήσει για “κόστος” ύψους 100 δισ. Ευρώ λόγω των γεγονότων που έλαβαν χώρα το α’ εξάμηνο του 2015) και υλοποιείται από τη ΝΔ και τα άλλα κόμματα του “μένουμε Ευρώπη”.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

Σελίδα 3695 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή