Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ξεμπροστιάστηκε το παραμύθι περί «ανάπτυξης» και «εξόδου στις αγορές»

του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα θα συνεχίσουν να βρίσκονται ανάμεσα στις «συμπληγάδες» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να είναι ο εντολοδόχος-διαχειριστής των επιλογών τους που θα γίνονται όλοένα και πιο ακραίες.
Αυτή την πραγματικότητα απεικονίζει –με κυνικό μάλιστα τρόπο– η δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που συνιστά καταρχάς συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση. Αν και το ταμείο δεν ξεκαθαρίζει τη θέση του για την μελλοντική εμπλοκή του ή όχι στο ελληνικό πρόγραμμα, ωστόσο αποσαφηνίζει πως οποιαδήποτε εξέλιξη περνά μέσα από την παγίωση και επέκταση των αντιλαϊκών πολιτικών με έμφαση στην περαιτέρω μείωση του εργατικού κόστους. Τα περί πιστοληπτικής γραμμής στήριξης 1,6 δισ. ευρώ είναι προφανώς δευτερεύουσας σημασίας, ενώ το ΔΝΤ φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι όλα τα προβλεπόμενα μέτρα της συμφωνίας του Eurogroup της 15ης Ιουνίου θα εφαρμοστούν το 2019 χωρίς τα πολυθρύλητα «αντίμετρα» που …πάνε γι’ αργότερα.
Η εξέλιξη αυτή ξεμπροστιάζει όλη την κυβερνητική «φιλολογία» περί «έτους ανάπτυξης» έως το επόμενο καλοκαίρι που λήγει το ελληνικό πρόγραμμα, καθώς και το παραμύθι περί εξόδου στις αγορές ως στοιχείο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Πρόκειται για μια επικοινωνιακή τακτική που ξεκίνησε αμέσως μετά την συμφωνία. Η έκθεση του ΔΝΤ αποδίδει εύσημα στους κυβερνώντες για τις πολιτικές μείωσης των συντάξεων, νέων φορολογικών επιβαρύνσεων και περιστολής των εργασιακών δικαιωμάτων. Όπως χαρακτηριστικά άλλωστε επισήμανε η Κριστίν Λαγκάρντ, «τα πρόσφατα νομοθετημένα μέτρα για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης εισοδήματος και για τη μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών δαπανών έχουν αποφασιστική σημασία για την επανεξισορρόπηση του προϋπολογισμού προς πολιτικές φιλικές προς την ανάπτυξη. Μεσοπρόθεσμα, θα συμβάλουν στην επίτευξη ενός φιλόδοξου πρωτογενούς πλεονάσματος, ύψους 3,5% του ΑΕΠ». Φυσικά η Κ. Λαγκάρντ επανέφερε στο «τραπέζι» το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους λέγοντας ότι «ο στόχος αυτός θα πρέπει να περιοριστεί σε ένα πιο βιώσιμο επίπεδο του 1,5% του ΑΕΠ το συντομότερο δυνατό, να δημιουργηθεί χώρος για δημοσιονομικούς περιορισμούς για καλύτερη στόχευση της κοινωνικής βοήθειας, τόνωση των δημόσιων επενδύσεων και μείωση των φορολογικών συντελεστών για τη στήριξη της ανάπτυξης». Το ΔΝΤ δεν ζητάει μικρότερες θυσίες από τα λαϊκά στρώματα αλλά μεγαλύτερο βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης μέσω θεσμοθετημένων μέτρων για την αγορά εργασίας και το συνταξιοδοτικό σύστημα. Αυτά τα στοιχεία θα οδηγήσουν τηχώρα σε έναν «παράδεισο» για τους επενδυτές χωρίς δημοσιονομικούς κινδύνους. Η επικεφαλής του ταμείου άλλωστε ήταν ξεκάθαρη και ως πρός αυτό αφού επισήμανε: «παρά την πρόοδο στο μέτωπο των δομικών μεταρρυθμίσεων, βασική πρόκληση για την Ελλάδα παραμένει η απελευθέρωση από τους περιορισμούς που επιβαρύνουν το επενδυτικό κλίμα». Έτσι η Κριστίν Λαγκάρντ δηλώνει πως «οι αρχές θα πρέπει να επανεξετάσουν τα σχέδιά τους να αντιστρέψουν μεταρρυθμίσεις στις συλλογικές διαπραγματεύσεις μετά το τέλος του προγράμματος,και αντ’ αυτού, να επικεντρωθούν στο να διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους για να ανοίξουν κλειστές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών». Η εντολή είναι ξεκάθαρη: Διατήρηση της εργασιακής ζούγκλας και ούτε σκέψη για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων που –ούτως ή άλλως– απλά θα παγίωναν τη μείωση των αποδοχών που έχουν υποστεί οι μισθωτοί την τελευταία 8ετία.
Οι πρώτες αντιδράσεις από την πλευρά της Ευρώπης (ΕΕ-ESM-EKT) καταδεικνύουν μεν τις γνωστές «αντιπαλότητες» σχετικά με το θέμα του χρέους. όμως αποσαφηνίζουν και τη βάση επί της οποίας υπάρχουν αυτές οι διαφωνίες: Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των αγορών εξαρτάται από «την πιστή υλοποίηση του προγράμματος», θα πει ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι σε δηλώσεις του την περασμένη Πέμπτη, «καθαρίζοντας» το τοπίο.
Τα δημοσιονομικά πλεονάσματα θα είναι καθεστώς — όπως άλλωστε συμφωνήθηκε και στο Γιούρογκρουπ του Ιουνίου. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο των διεθνών δεσμεύσεων που πρόθυμα αναλαμβάνει, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕλ καλείται να διαχειριστεί τα «ταβάνια» του χρέους που θέτει το ΔΝΤ υπολογίζοντας με βάση τις δαπάνες της κεντρικής κυβέρνησης και όχι της γενικής κυβέρνησης περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τα δημοσιονομικά δεδομένα. Δηλαδή καλείται από τη μία πλευρά να διατηρήσει τις φορομπηχτικές πολιτικές και τα υψηλά πλεονάσματα και από την άλλη να βαθύνει τις αντεργατικές «μεταρυθμίσεις». Μέσα σε αυτό το κλίμα ουσιαστικά οδηγείται στο να κάνει και τα δύο, φέρνοντας ένα ακόμη μνημόνιο.
Συναγερμός από τα χρέη ΕΟΠΥΥ και Νοσοκομείων. Ιδού η αναβάθμιση του Δημοσίου Συστήματος Υγείας!

Τα 1,214 δισ. ευρώ αγγίζουν πλέον τα ληξιπρόθεσμα χρέη τουΕΟΠΥΥ προς τις επιχειρήσεις της Υγείας, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για την εκτέλεση του προϋπολογισμού για το μήνα Ιούνιο, αυξημένα κατά 200 εκατ. σε σύγκριση με το ύψος των οφειλών κατά το Μάιο (1,199 δισ. ευρώ).
Επιπλέον 554 εκατ. ευρώ χρωστούν τα δημόσια νοσοκομείαπρος τους προμηθευτές, γεγονός που επιτείνει τις συνθήκες οικονομικής ασφυξίας στον κλάδο της Υγείας. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό πως από τα 3,88 δισ. ευρώ που είναι οι συνολικές οφειλές του Δημοσίου, τα 1,7 δισ. πηγάζουν από τον ΕΟΠΥΥ και το ΕΣΥ.
Οι πληρωμές προς ιδιώτες γιατρούς, φαρμακοποιούς, διαγνωστικά κέντρα και ιδιωτικές κλινικές που δέχονται ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ γίνονται με μεγάλη δυσκολία, όπως εξηγούν στελέχη από το χώρο της ιδιωτικής περίθαλψης, τονίζοντας πως ο Οργανισμός λαμβάνει φέτος 200 εκατ. ευρώμικρότερη επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά.
Σοβαρές είναι οι απώλειες και για τα νοσοκομεία. Ο φετινός προϋπολογισμός του ΕΣΥ δεν ξεπερνά το 1,156 δισ. ευρώ,μειωμένος δηλαδή κατά 350 εκατ. σε σύγκριση με το 2015.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται με τα αναλώσιμα που διατίθενται από τα φαρμακεία, καθώς λόγω προβλημάτων στις πληρωμές από τον ΕΟΠΥΥ για το πρώτο τρίμηνο της χρονιάς, οι φαρμακοποιοί της Αθήνας και του Πειραιά προχώρησαν σε αναστολή της πίστωσης προς τους ασφαλισμένους για σκευάσματα ειδικής διατροφής, ιατροτεχνολογικά προϊόντα και αναλώσιμα για τον σακχαρώδη διαβήτη.
Με ανακοίνωσή τους οι φαρμακοποιοί της Αθήνας είχαν προειδοποιήσει από τα μέσα Ιουλίου για την αναστολή της πίστωσης, λόγω της μη συνεπούς στάσης του ΕΟΠΥΥ ως προς την αποπληρωμή τους. Το Σάββατο μάλιστα συνεδριάζει εκτάκτως το προεδρείο του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου με βασικό θέμα την πορεία των πληρωμών.
Οι καθυστερήσεις στην εξόφληση των χρεών όμως αφορούν και άλλους κλάδους της αγοράς περίθαλψης. Μόλις πριν από λίγες ημέρες υπήρξε ενημέρωση από τη διοίκηση του Οργανισμού προς τους ιδιοκτήτες των διαγνωστικών κέντρων πως ξεκινά η οριστικοποίηση των απαιτήσεων για το Μάρτιο, ώστε να αρχίσει η διαδικασία εξόφλησης.
Σε ό,τι αφορά τις οφειλές που διατηρεί ο ΕΟΠΥΥ προς τις φαρμακευτικές εταιρείες, από το υπουργείο Υγείας κατατέθηκε τροπολογία, που περιλαμβάνει συμψηφισμό ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού στην περίπτωση κατά την οποία υφίστανται ληξιπρόθεσμες οφειλές (rebate ή clawback) από τις επιχειρήσεις φαρμάκου.
Από την πλευρά της, η διοίκηση του ΕΟΠΥΥ σημειώνει πως ο Οργανισμός καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να εξομαλυνθεί ο ρυθμός των πληρωμών προς τους παρόχους και πως έχει γίνει σημαντική πρόοδος στις εξοφλήσεις των φαρμακείων σε σχέση με το παρελθόν.
Πηγή: iskra.gr
Εγκλωβισμός στο παραπλανητικό σκηνικό που στήνεται ή αγωνιστική διέξοδος

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.
Από καιρό, κυρίως όμως μετά την έξοδο στις αγορές, η κυβέρνηση θριαμβολογεί σε όλους τους τόνους με στόχο, απ’ ότι φαίνεται, να το εμπεδώσουμε καλύτερα και γρηγορότερα. «Η επιτυχία που σημείωσε στην αγορά, η έκδοση του ομολόγου δείχνει ακριβώς την μεγάλη πρόοδο της χώρας, την εμπιστοσύνη των αγορών στην πρόοδο της ελληνικής οικονομίας και φυσικά στην κυβέρνηση. Αυτό έδειξε η μεγάλη ανταπόκριση των αγορών. Η χώρα βαδίζει προς την κανονικότητα, απαλλάσσεται οριστικά από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018» και αυτό οφείλεται στην σταθερή και επιτυχημένη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Βεβαίως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Καμία εμπιστοσύνη δεν δείχνουν οι αγορές στην οικονομία της χώρας, αν αυτή υπήρχε θα την δάνειζαν με χαμηλό επιτόκιο, πχ όσο την Πορτογαλία 1,22% και όχι με κόστος που φτάνει το 4,625%. Συγκρίνοντας με το επιτόκιο που δανείζεται η χώρα σήμερα, μικρότερο του 1%, είναι 4,5 φορές περισσότερο. Αυτό το κόστος δανεισμού για μια υπερχρεωμένη χώρα είναι καταστροφικό. Αν και το 2018 ο δανεισμός προσφερθεί με αυτό το κόστος έξοδος στις αγορές δεν μπορεί να υπάρξει και καλό είναι να μην κινείται η κυβέρνηση με αμιγώς επικοινωνιακά κίνητρα. Ακόμη και ομόλογα που εκδίδουν ελληνικές εταιρίες, π.χ. Μυτιληναίος, έχουν πολύ χαμηλότερο επιτόκιο στο 3,1%. Έτσι εκφράζεται η εμπιστοσύνη των αγορών στην κυβέρνηση και στις επιτυχίες της. Φυσικά υπάρχει και άλλο ένα σοβαρό θέμα. Ο νέος δανεισμός της χώρας με 3 δις ευρώ, ουσιαστικά η χρέωση του ελληνικού λαού και μάλιστα με απαγορευτικό επιτόκιο μόνο δεν επιτρέπει θριαμβολογίες. Την κατάσταση εξέφρασαν με ακρίβεια ευρωπαίοι παράγοντες και έντυπα, όπως ο Μοσκοβισί που υπέδειξε στην κυβέρνηση «συνεχίστε να κάνετε ποδήλατο» και η γερμανική εφημερίδα Χάντελσμπλατ που έγραφε ότι «η Ελλάδα βρίσκεται ακόμη πολύ μακρυά για μια κανονική έξοδο στις αγορές».
Η πραγματικότητα είναι αυτή που όλοι γνωρίζουμε, ότι η οικονομία βρίσκεται στο ίδιο τέλμα, τα μνημόνια είναι παρόντα και επί της ουσίας θα παραμείνουν για πολλά χρόνια. Οι θετικοί δείκτες που παρουσιάζει η κυβέρνηση είναι παραπλανητικοί, πχ η μείωση της ανεργίας, αφού περισσότερο από το 50% των νέων προσλήψεων είναι για εργασία μερικής απασχόλησης.
Η κυβέρνηση φυσικά γνωρίζει πολύ καλά την κατάσταση, γνωρίζει τι έχει μπροστά της και καταστρώνει ανάλογα τα σχέδια της, Έχει πάρει ήδη τις αποφάσεις της, να επιταχύνει την υλοποίηση όλων όσων συμφώνησε και επιπλέον όλα όσα ζητήσουν οι δανειστές. Υλοποιεί και θα υλοποιήσει τα πιο ακραία μέτρα, νέους αντεργατικούς νόμους, επιτάχυνση της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, ξεμπλοκάρει επενδύσεις που καθυστερούν πολλά χρόνια και για πολύ σοβαρούς λόγους, κόβει «οικόπεδα» και παραδίδει τον ορυκτό πλούτο της χώρας κυρίως τους υδρογονάνθρακες στις πολυεθνικές, υποχωρεί σε όλες τις απαιτήσεις αμερικανών και ευρωπαίων. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση Τσακαλώτου ότι «το κατενάτσιο Υπουργών για να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν την υλοποίηση των δεσμεύσεων της Κυβέρνησης διατηρεί την αβεβαιότητα και οδηγεί στην απώλεια ευκαιριών». Προσέθεσε μάλιστα ότι το παραπάνω αξίωμα το συμμερίζεται η μεγάλη πλειοψηφία των μελών της κυβέρνησης. Να σημειώσουμε ότι η δήλωση αυτή προέρχεται από τον αρχηγό, της πιο αριστερής τάσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα παραπάνω δεν σημαίνουν σε καμία περίπτωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να πάει άκλαυτος, θα αντισταθεί με κάθε μέσον αξιοποιώντας όσα όπλα έχει ή αυτά που θεωρεί ως όπλα του.
«Δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Εμείς δεν βάλαμε το δάκτυλο στο μέλι, όταν όλοι οι άλλοι αποδείχτηκαν διεφθαρμένοι» θα είναι το κεντρικό επιχείρημα το επόμενο διάστημα. Η τακτική του θα στοχεύει στον καθησυχασμό και στην δημιουργία κάποιων ελπίδων στο λαό και κυρίως στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους και το κόμμα του, ιδιαίτερα όσο βλέπει ότι η ΝΔ δεν φαίνεται να πολυπείθει. Θα συνεχίσει το υποτιθέμενο μέτωπο στους θεσμούς και κυρίως στο ΔΝΤ, θα σηκώνει την εντιμότητα, «πλεονέκτημα» της «αριστεράς» που εκπροσωπεί, θα θυμηθεί αριστερές αγωνιστικές παραδόσεις και θα σηκώνει στα ύψη την αντιπαράθεση με την ΝΔ, όχι για την ουσία και τα πραγματικά προβλήματα, αλλά σε θέματα που σηκώνουν δημαγωγία και αποπροσανατολισμό.
Φυσικά η ΝΔ θα ανταποκριθεί ασμένως παρά τις δυσκολίες που της δημιουργούν οι ακραίες νεοφιλελεύθερες θέσεις της, ενδεικτική των οποίων είναι η πρόσφατη δήλωση Γεωργιάδη στην τηλεόραση ότι «το ΔΝΤ θα απαιτήσει να μην τεθούν σε ισχύ οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αντίθετα να καταργηθούν οριστικά, η προϋπόθεση για να προκηρύξουν τα συνδικάτα απεργία να είναι η θετική ψήφος του 50% συν 1 των εργαζομένων κλπ και αυτό θα το ψηφίσουν από κοινού στην Βουλή ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, μόνο που αυτές είναι θέσεις της ΝΔ και τις διακηρύσσει δημόσια σε αντίθεση με το ΣΥΡΙΖΑ». Θα συνεχίσει το μοτίβο ότι όλα τα δεινά προέκυψαν το 2015 διότι η κυβέρνηση δεν συμφώνησε με τις απαιτήσεις των δανειστών από την πρώτη στιγμή, τη φιλολογία γύρω από το ποιά έξοδος στις αγορές ήταν καλύτερη της ΝΔ το 2014 ή του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, όταν και οι δύο είχαν μεγάλο οικονομικό κόστος, μόνο που κατά τον Τσακαλώτο τα ομόλογα του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πίσω τους ολόκληρη λογική και σχέδιο. Ουσιαστικά θα συνεχιστεί η αντιπαράθεση με επιχειρήματα ποιος έβαλε τη μικρότερη φωτιά στο ρημαγμένο τοπίο.
Μ’ αυτά τα δεδομένα και με γνωστό ότι το 2019 εφαρμόζονται τα σκληρά μέτρα της 2ης αξιολόγησης , η προκήρυξη εκλογών εντός του 2018 είναι πιθανή. Πρέπει η κομμουνιστική και η μαχόμενη αριστερά να την εντάξουν στα σχέδιά τους. Ο εργαζόμενος λαός δεν έχει να περιμένει απολύτως τίποτα από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και τα υπόλοιπα μνημονιακά κόμματα και έχει στα χέρια του όλα τα δεδομένα για να το συνειδητοποιήσει πλήρως.
Η μόνη αποτελεσματική απάντηση στην αποπροσανατολιστική αντιπαράθεση και στον επιχειρούμενο εγκλωβισμό του λαού σε ποιόν από τους δύο η ψήφος θα είναι λιγότερο οδυνηρή είναι η ανάπτυξη μαζικών ενωτικών αγώνων των εργαζομένων με στόχο την αποτροπή της εφαρμογής των αποφασισμένων αντιλαϊκών μέτρων και την λήψη νέων, την παραδειγματική τιμωρία των υπεύθυνων πολιτικών δυνάμεων και να πάει η χώρα στις εκλογές σε κλίμα αγωνιστικό με σχέδιο που να απαντά στις ανάγκες του λαού σήμερα και να δίνει προοπτική. Μόνο που για αυτό είναι απολύτως αναγκαίο η αριστερά των αγώνων να πάρει τις ευθύνες της και να μην περιορίζεται σε κινήσεις οπισθοφυλακής στην ουρά των εξελίξεων και σε άγονες και άχρηστες ενδοαριστερές αντιπαραθέσεις.
Πηγή: ergatikosagwnas.gr/
Τρεις στους δέκα δεν πλήρωσαν την πρώτη δόση του φόρου εισοδήματος
Τρεις στους δέκα φορολογούμενους δεν κατέβαλαν τελικά ούτε την πρώτηδόση του φόρου εισοδήματος στις 31 Ιουλίου.
Tι σημαει αυτό; Ότι, πολύ απλά, νέα χρέη προς τις εφορίες έρχονται να προστεθούν στο «βουνό» των 95 δισ. ευρώ των ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έστειλαν οι τράπεζες στις Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) μέχρι τις 31 Ιουλίου που έληγε και η προθεσμία για την πληρωμή της πρώτης δόσης του φόρου εισοδήματος, 671.000 φορολογούμενοιδεν κατάφεραν να καταβάλουν το ποσό που τους αναλογούσε και το οποίο συνολικά υπολογίζεται σε 360 εκατομμύρια ευρώ.
Σύμφωνα με τα εκκαθαριστικά φόρου εισοδήματος, φέτος από τους 6,2 συνολικά φορολογούμενους, 2,5 εκατομμύρια θα έπρεπε να πληρώσουν 3,7 δισ ευρώ σε τρεις δόσεις. Άρα ως πρώτη δόση θα έπρεπε να εισπραχθούν περίπου 1,2 δισ ευρώ. Κάποιοι από τους φορολογούμενους κατάφεραν να πληρώσουν απευθείας συνολικά το ποσό χωρίς να το χωρίσουν σε τρεις δόσεις, ενώ κάποιοι άλλοι, 100.000 περίπου, το εξόφλησαν μέσω των πιστωτικών τους καρτών και σε 12 άτοκες δόσεις.
Από τις δύο παραπάνω κατηγορίες φορολογούμενων το Δημόσιο εισέπραξε 775 εκατομμύρια ευρώ. Το υπόλοιπο ποσό όμως από τα 1,2 δισ ευρώ της πρώτης δόσης τελικά δεν εισπράχθηκε καθώς τρεις στους 10 φορολογούμενους δεν κατάφεραν να πληρώσουν κανονικά τον φόρο τους.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι η εισπραξιμότητα από τον φόρο εισοδήματος έπεσε κάτω από 70% και ότι δημιουργείται ανησυχία για αν τελικά οι φορολογούμενοι καταφέρουν να ανταποκριθούν και στις επόμενες δύο δόσεις που πρέπει να καταβληθούν η δεύτερη έως τις 29 Σεπτεμβρίου και η τρίτη έως τις 30 Νοεμβρίου.
Πηγή: iskra.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή