Σήμερα: 16/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

_σε_ένδεια_εργαζόμενοι_των_300.gif

Τα λόγια είναι περιττά», τουίταρε πριν από λίγες ημέρες η Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Ρ. Αντωνοπούλου, αναφερόμενη στην «επιτυχία» της κυβέρνησης να μειώσει το επίσημο ποσοστό ανεργίας στο 21,7% τον περασμένο Απρίλιο. Ωστόσο πίσω από τους αριθμούς που θέλει να δείχνει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ — όπως άλλωστε και οι προκάτοχοί της- υπάρχει η άθλια πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες άνεργοι και νεόπτωχοι της μνημονιακής καπιταλιστικής Ελλάδας. Αψευδής μάρτυρας η πρόσφατη έρευνα της Icap που παραδέχεται «βαριές απώλειες στο επίπεδο της απασχόλησης και εκτινάσσοντας την ανεργία σε επίπεδα ρεκόρ» και ποσοστά ανεργίας που παραμένουν «ανεπίτρεπτα υψηλά»! Μπορεί οι τελευταίες έρευνες εργατικού δυναμικού, να δείχνουν ότι το πρώτο τρίμηνο του 2017 οι απασχολούμενοι στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 1,5% σε σχέση με τις αρχές του 2016, και το πλήθος των ανέργων να μειώθηκε κατά 6,7% (σε ετήσια βάση), ωστόσο το εντυπωσιακά υψηλό ποσοστό της μακροχρόνιας ανεργίας που έχει παγιωθεί στο 70%, καθώς και η ανεργία των νέων που παραμένει τραγικά υψηλή, έχει να καταρρίψει τους μύθους που καλλιεργεί η κυβέρνηση, το εγχώριο κεφάλαιο και οι δήμιοι-δανειστές του ελληνικού λαού ότι η «ανάπτυξη» …έρχεται και φέρνει και νέες θέσεις εργασίας…

Άλλωστε είναι πλέον γνωστό ότι οι νέες δουλειές που προσφέρουν στον κόσμο της δουλειάς είναι κυρίως υπό καθεστώς ελαστικής εργασίας και κακοπληρωμένες, και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που να δημιουργούν ένα νέο μαζικό τμήμα νεόπτωχων εργαζόμενων στην σύγχρονη Ελλάδα. Ας δούμε ορισμένα στοιχεία πιο συγκεκριμένα για το 2016. Το ποσοστό μερικής απασχόλησης κάλυψε το 10,5% της συνολικής σχεδόν διπλασιάζοντάς το μέσα σε μια πενταετία (ήταν 6,9% το 2011). Το δε ποσοστό προσωρινής απασχόλησης κάλυψε το 9,44% της συνολικής, στο πρώτο τρίμηνο του 2017. Εάν εστιάσει κανείς στις νέες προσλήψεις (αναγγελίες προσλήψεων που καταγράφει το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ), θα δει ότι η πλειοψηφία των νέων προσλήψεων αφορά συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόληση. Κατά το 2016 το 54,7% των νέων προσλήψεων αφορά συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόληση, ενώ οι προσλήψεις μισθωτών με σχέση πλήρους απασχόλησης μειοψηφούν εμφανώς (καλύπτουν πλέον το 45,3% του συνόλου). Η ριζική αλλαγή στην αγορά εργασίας είναι λοιπόν γεγονός με την μείωση της ανεργίας να προέρχεται κυρίως από την επέλαση των νέων μορφών ελαστικής εργασίας την οποία κατά κόρον προτιμούν οι εργοδότες.

Όσον αφορά την ανεργία των νέων (ηλικίες 15-24 ετών), παραμένει εξαιρετικά υψηλή καθώς το 45,2% των ατόμων αυτής της ομάδας δεν βρίσκουν θέση στην αγορά εργασίας. Χωρίς δουλειά παραμένει ακόμα και ένας στους 10 διδακροτικούςή μεταπτυχιακούς (12,2%) και περίπου 2 στους 10 πτυχιούχους ΑΕΙ (17,6%), ενώ τα ποσοστά γιγαντώνονται για πιο χαμηλής μόρφωσης τμήματα της νέας εργατικής βάρδιας. Αλλά και σε πιο μεγάλες ηλικίες τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Από το 1,124 εκατομμύριο άνεργους (Δ΄ Τρίμηνο του 2016), ποσοστό 41,0% είναι άτομα ηλικίας 30-44 ετών, ενώ το ποσοστό ανέργων ηλικίας 45-64 ετών αυξήθηκε περαιτέρω, σε 32,7%, γεγονός ενδεικτικό της λογικής που έχει υιοθετήσει το κεφάλαιο να «σκοτώνει τα άλογα όταν γερνούν». Ένα ακόμα στοιχείο που πρέπει να κρατήσουμε σχετικά με την ανεργία είναι η εξαιρετική αντοχή της μακροχρόνιας ανεργίας, καθώς από το σύνολο των ανέργων (Δ τρίμηνο 2016) το 71,8% είναι μακροχρόνια άνεργοι, ποσοστό αυξημένο κατά 26,3% την τελευταία εξαετία.

Το τι γίνεται λοιπόν με την ανεργία και την ελαστική εργασία είναι η μία όψη του νομίσματος. Διότι η άλλη είναι τα διαρκώς αυξανόμενα τμήματα νεόπτωχων εργαζόμενων που εργάζονται λίγο και προσωρινά και αμείβονται με αμοιβές 200-300 ευρώ τον μήνα! Μάλιστα το ανησυχητικό είναι ότι οι εργαζόμενοι αυτοί είναι κυρίως μεταξύ 20 και 29 ετών. Αυτοί οι εργαζόμενοι δεν καταφέρνουν να πιάσουν σε ετήσια βάση ούτε καν το επίσημο όριο φτώχειας, αφού το εισόδημά τους υπολείπεται κατά πολύ των 4.500 ευρώ ετησίως. Αποκαλυπτικός ήταν ο καθηγητής Σ. Ρομπόλης, ο οποίος σημείωσε ότι «εκτός από τις παραδοσιακές ομάδες οι οποίες σήμερα αποτελούν την κατηγορία των φτωχών (άνεργοι και κοινωνικά αποκλεισμένοι, όσοι δεν λαμβάνουν σύνταξη κι όσοι λαμβάνουν επίδομα πρόνοιας 200 έως 250 ευρώ), έρχεται προοδευτικά με αυξανόμενη τάση να προστεθεί άλλη μια κατηγορία φτωχών που θα είναι οι εργαζόμενοι-φτωχοί». Το φαινόμενο έχει υπαίτιους και είναι οι κυβερνήσεις και οι δανειστές ΕΕ-ΔΝΤ που επέβαλαν και ψήφισαν το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο της λεγόμενης απελευθέρωσης (για το κεφάλαιο!) των εργασιακών σχέσεων, που αμείβονται με ψίχουλα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα ο μέσος μισθός για πάνω από 100.000 εργαζομένους μερικής απασχόλησης διαμορφώνεται στα 393,79 ευρώ, ενώ ο ένας στους δύο εργαζομένους λαμβάνει μισθό κάτω των 800 ευρώ. Πώς να μην είναι το 35,6% του πληθυσμού, δηλαδή 3.789.300 άτομα, αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας ή τον κοινωνικό αποκλεισμό, όπως ομολογεί και η ΕΛΣΤΑΤ, όταν η Ελλάδα τείνει να γίνει Βουλγαρία και Ρουμανία, καθώς κατέχει την τρίτη χειρότερη θέση για τον κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού;

Πηγή: prin.gr

_αλλαγή_μια_άλλη_πτυχή_του_Συριακού_πολέμου.jpg

Ο συριακός πόλεμος συνεχίζεται για έκτο χρόνο. Υπάρχει όμως μια ανάγνωση, που δίνει μια άλλη πτυχή στην ιστορία, συνδέοντας τις συγκρούσεις με μια μεγάλη ξηρασία, που προκάλεσε η κλιματική αλλαγή, και με την σειρά της πυροδότησε μια μαζική μετανάστευση από τις αγροτικές περιοχές στα αστικά κέντρα. Αυτό το κύμα συγκέντρωσης συνέβαλε κατά κάποιους αναλυτές αλλά και τον πρώην αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Αλ Γκορ, στην εξέγερση εναντίον του Άσαντ το 2011. 

Σύμφωνα με αυτή την θεώρηση, υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ της ξηρασίας, της μετανάστευσης και των συγκρούσεων. Παρόλα αυτά, αμφισβητείται από πολλούς καθώς αποδίδει μεγάλες ευθύνες στο κλίμα αγνοώντας τους πολιτικούς και κοινωνικο-οικονομικούς παράγοντες, που καθιστούν ευάλωτο ένα λαό σε ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες. 

Η ανάλυση Αλ Γκορ

Σύμφωνα με τα όσα είπε -αν και όχι πρώτος - ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ σε ένα συνέδριο στο Λονδίνο τον περασμένο Μάρτιο, από το 2006 έως το 2010 το 60% των αγροτικών εκτάσεων της Συρίας καταστράφηκαν από μια σφοδρή ξηρασία και αφέθηκαν στην τύχη τους. Το 80% των ζώων σκοτώθηκαν. "Ήταν η χειρότερη ξηρασία στην ανατολική Μεσόγειο που καταγράφηκε ποτέ", είχε πει. Κατά τον ίδιο αυτή η κατάσταση έστειλε στις πόλεις εκατομμύρια Σύρους, όπου συναντήθηκαν με εξίσου πολλούς μετανάστες του πολέμου στο Ιράκ. Ο πρώην αντιπρόεδρος επικαλέστηκε, μάλιστα, και έγγραφα των WikiLeaks που αποκάλυπταν συνομιλίες εντός της συριακής κυβέρνησης. Κατά τα έγγραφα, οι Σύροι αναγνώριζαν τις πιέσεις που ασκούνταν στην κοινωνία και φοβούνταν πως θα υπάρξει έκρηξη.

"Σίγουρα υπήρξαν και άλλοι λόγοι για τον συριακό εμφύλιο, όμως αυτός ήταν ο κυριότερος", σχολίασε ο Αλ Γκορ. Κάποιοι, βέβαια, αμφισβητούν την σημασία της ξηρασίας και της μετανάστευσης στην ανάλυση των αιτιών του πολέμου.  

Η ξηρασία

Σύμφωνα με την έρευνα του TheConversation, που προσπάθησε να αποδείξει την θέση του Αλ Γκορ και των αναλυτών που υποστηρίζουν το ίδιο, διαπιστώθηκε πως είναι πολύ δύσκολο να διασαφηνιστούν οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και αναζητούν ευκαιρίες αλλού. Βέβαια, οι κλιματικές αλλαγές είναι ένας λόγος που θα ωθούσε σε μια τέτοια απόφαση, αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση ο βασικός. Εξάλλου χρειάζεται κεφάλαιο για να πραγματοποιηθεί μια τέτοια μετακίνηση, οπότε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η ξηρασία θα ωθούσε μαζικά πληθυσμούς σε μετατόπιση. 

Επίσης, στην περίπτωση της Συρίας, δεν υπάρχει επιστημονική απόδειξη ότι συνδέεται η μαζική μετανάστευση προς τα αστικά κέντρα με τις μειωμένες βροχοπτώσεις ή τις κατεστραμμένες σοδειές. Τα συμπεράσματα που δείχνουν κάτι τέτοιο, προκύπτουν από τις αναλύσεις της συριακής κυβέρνησης και του ΟΗΕ, και κύρια αιτιολογία είναι πως συνέβησαν ταυτόχρονα. Ακόμη, οι βροχοπτώσεις ήταν λιγότερες από το 2006 έως το 2010, αλλά μόνο το 2008 υπήρξε πραγματικά σημαντική απόκλιση από τις κανονικές συνθήκες. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ξηρασία μπορεί να είναι καταστροφική για μια τοπική κοινωνία, αλλά σε μια άλλη να μην γίνει καν αισθητή. Για παράδειγμα τις ίδιες συνθήκες βίωσαν και οι Κούρδοι του Ιράκ, χωρίς όμως να καταγραφούν τα ίδια κύμματα μετανάστευσης. Συνεπώς, μεγαλύτερη σημασία και από την ίδια την ξηρασία έχει το πόσο ευάλωτη είναι μια κοινωνία σε αυτή. 

Διάφοροι παράγοντες δείχνουν ότι οι Σύροι αγρότες ήταν ιδιαίτερα ευάλωτοι στην ξηρασία: Η υπέρογκη χρήση του νερού για να τραφούν οι υδρόφιλες σοδειές άφησε την γη ξερή. Η κυβέρνηση επίσης ακύρωσε κάποιες επιδοτήσεις καυσίμων με τα οποία λειτουργούσαν οι αντλίες καθιστώντας την παραγωγή ακριβότερη και καταστρέφοντας ένα μικροοικονομικό σύστημα χρηματοδότησης, το οποίο λειτουργούσε σαν δικλείδα ασφαλείας για εκείνους. Τέλος, μια εθνική στρατηγική για περίπτωση ξηρασίας παρέμεινε στο αρχείο και δεν εφαρμόστηκε ποτέ. 

Η μετανάστευση

Το δεύτερο μέρος της ανάλυσης αυτής έχει να κάνει με την μετανάστευση και τον ρόλο της ως καταλύτη στο ξέσπασμα βίαιων συγκρούσεων. Κοιτάζοντας σε βάθος χρόνου στα μεταναστευτικά κύματα, οι βίαιες συγκρούσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σπάνιες. Σε πολλές περιπτώσεις, δε, η μετανάστευση ενισχύει τους κοινωνικούς και οικονομικούς όρους με τους οποίους οι κοινωνίες προσδιορίζονται στον ανεπτυγμένο κόσμο. Παρόλο που η μετανάστευση προς τα αστικά κέντρα δεν παράγει ανάπτυξη εκ προοιμίου, μια σταθερή αναπτυξιακή τροχιά της οικονομίας δεν υφίσταται χωρίς αυτή. 

Από την άλλη, η μετανάστευση όντως μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις εξαιτίας του αυξημένου ανταγωνισμού για πόρους και υπηρεσίες, όπως επίσης και εξαιτίας των εντάσεων που δημιουργούνται από τις εθνοτικές και δημογραφικές αλλαγές. Οι πιθανότητες συγκρούσεων επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό και από την ικανότητα μιας αστικής περιοχής να αποτελέσει τόπο προορισμού αφενός και αφετέρου από τις δυνατότητες που έχει για απορρόφηση των μεταναστών. Το τελευταίο, μάλιστα, επηρεάζεται με τη σειρά του από τον χρόνο παραμονής των μεταναστών στον νέο τόπο και από το εάν προϋπάρχει κοινωνική και πολιτική αστάθεια.

Στην περίπτωση της Συρίας, καταγράφηκε μια μαζική έξοδος των αγροτικών οικογενειών από περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από την ξηρασία προς τις γειτονικές πόλεις της Δαμασκού, της Χάμα και του Χαλεπίου. Όμως μέχρι στιγμής δεν μπορεί να διαπιστωθεί ο ρόλος που έπαιξε αυτή η μετακίνηση στο ξέσπασμα των συγκρούσεων. Τα γεγονότα ξέσπασαν στην πόλη της νοτιοανατολικής Συρίας, Νταράα, όπου είχαν συλληφθεί μια ομάδα νέων κατηγορούμενη πως ζωγράφισε αντικυβερνητικά γκράφιτι. Η τοπική εξέγερση μεταδόθηκε σε άλλες περιοχές της χώρας, όπου υπήρχε βαθειά κοινωνικοπολιτική δυσαρέσκεια ετών.

Επί της ουσίας στα γεγονότα οδήγησε η συσσώρευση τέτοιων παραγόντων που δομούνταν επί δεκαετίες. Ανάμεσα σε αυτούς θα μπορούσαν να είναι, αναπόδεικτα βέβαια, η ξηρασία και η μετανάστευση. Αυτό που μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα είναι ότι η οικονομική στενότητα που προκλήθηκε από την ξηρασία, την απώλεια των επιδομάτων και την μείωση των αγροτικών μισθών, συνέβαλε στην αύξηση αυτής της δυσαρέσκειας.  

Πηγή: tvxs.gr

_Νταλακογεώργος2.JPG

Όπως διαβάσαμε στην οικονομική εφημερίδα «Ναυτεμπορική» στις 27/7/2017, (η οποία διακρίνεται για την σκανδαλώδη μονομέρειά της να προβάλει τις θέσεις των εφοπλιστών και κατά κανόνα να αγνοεί και να ρίχνει στο καλάθι των αχρήστων τις παρεμβάσεις, τα κείμενα και τις θέσεις μας και στο σχετικό της ρεπορτάζ επιλεκτικά και αποσπασματικά δημοσιεύει την δήλωση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ…) ο Πρόεδρος του ΣΕΕΝ έκανε αναλυτικό σχόλιο σε απάντησή του στην χθεσινή δήλωση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ Αντώνη Νταλακογεώργου.

Παραθέτουμε το πλήρες σχόλιο του κ. Σακέλλη όπως αυτό δημοσιεύτηκε στην «Ναυτεμπορική»:

«Η «Ν» επικοινώνησε με τον κ. Σακέλλη, ο οποίος σε δηλώσεις του εκφράζει την απορία του για την τοποθέτηση του προέδρου της ΠΕΝΕΝ. «Ο πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ κ. Νταλακογιώργος τοποθετήθηκε πρώτος και μετά αποχώρησε. Κίνηση ιδιαίτερα προσβλητική για τους συνομιλητές του και τους συναδέλφους του. Και στην συνέχεια προέβη σε δηλώσεις για το περιεχόμενο των συζητήσεων, χωρίς όμως να έχει ακούσει την ολοκληρωμένη τοποθέτηση των εκπροσώπων του ΣΕΕΝ, σύμφωνα με την οποία τα αποτελέσματα των ακτοπλοϊκών εταιρειών της περιόδου 2009-2016 ανέρχονται σε ζημιές ύψους 966 εκατ. ευρώ».

Καταλήγοντας, ο κ. Σακέλλης επεσήμανε ότι οι εκπρόσωποι του ΣΕΕΝ δεσμεύτηκαν να ενημερώσουν άμεσα τα μέλη τους για την πορεία των διαπραγματεύσεων και για τα αιτήματα τα οποία κατατέθηκαν, καθώς επίσης και για την δέσμευσή τους για τον άμεσο καθορισμό νέας συνάντησης προκειμένου να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις.»

Λέξη για την ταμπακιέρα ο κ. Σακέλλης!!

Όπως προκύπτει από την απάντηση του Προέδρου του ΣΕΕΝ, ο ίδιος δεν αμφισβητεί κατ’ ελάχιστον την κερδοφορία των Ακτοπλοϊκών εφοπλιστικών επιχειρήσεων για την περίοδο 2015-2016 όπως αναλυτικά καταγράφεται στην δήλωση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ. Επίσης επιβεβαιώνεται ότι η αξιοποίηση της κρίσης τόσο για το 2015 όσο και για το 2016 από την πλευρά του ΣΕΕΝ χρησιμοποιήθηκε έντεχνα από την γνωστή πλειοψηφία της ΠΝΟ για να υπογραφτούν οι κατάπτυστες και προδοτικές για τα συμφέροντα των Ναυτεργατών ΣΣΕ με μηδενικές αυξήσεις.

Η επίκληση από τον ΣΕΕΝ των ίδιων αβάσιμων και ανυπόστατων επιχειρημάτων στις διαπραγματεύσεις για το 2017 πέφτει στο κενό και ουδείς από την πλειοψηφία της ΠΝΟ δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε για το έγκλημα…. Εξάλλου οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι οι Ναυτεργάτες δεν ήταν και δεν είναι μέτοχοι των εταιριών προκειμένου να διεκδικούν μέρισμα όταν οι εταιρίες έχουν θετικά αποτελέσματα και ούτε από την άλλη να αποδέχονται τα αρνητικά – ζημιογόνα αποτελέσματα όταν έτσι αυτά διαμορφώνονται από την πορεία των ναυτιλιακών επιχειρήσεων!!

Αναφορικά με το σχόλιο του κ. Σακέλλη ότι ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ μίλησε και ακολούθως αποχώρησε είναι μεν σωστό αλλά κατά το ήμισυ αφού ήδη είχε παρουσία ο Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ ο οποίος τον αντικατέστησε καθ’ όλη την διάρκεια της διαπραγματευτικής συνάντησης ΠΝΟ – ΣΕΕΝ και προφανώς ενημέρωσε ακολούθως τον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ.

Μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι ο κ. Σακέλλης διυλίζει τον κώνωπα και καταπίνει την κάμηλο, δηλαδή δεν κρίνει την ουσία των αναφερομένων στην δήλωση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ αλλά προσπαθεί να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα λέγοντας ότι ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ δεν άκουσε τους εκπροσώπους του ΣΕΕΝ, σημειώνουμε ότι τις θέσεις αυτές όπως διατυπώθηκαν από τον Πρόεδρο του ΣΕΕΝ τις ακούμε σταθερά και μονότονα επί εφτά συναπτά έτη……

Τέλος σε ότι αφορά την αποχώρηση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ, ο κ. Σακέλλης γνωρίζει άριστα ότι το διάστημα του τελευταίου τριημέρου με αφορμή την εξαγγελία της ΠΕΝΕΝ για απεργιακές κινητοποιήσεις (στα πλαίσια της Πανελλαδικής αγωνιστικής δράσης της ΠΕΝΕΝ που έχει ξεκινήσει από τις αρχές του 2017) είχε δεκάδες επαφές, συναντήσεις και διαπραγματεύσεις με τα μέλη του ΣΕΕΝ και τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΕΝ προκειμένου να δοθούν θετικές λύσεις σε σειρά προβλημάτων που αφορούν την καταστρατήγηση και την παραβατικότητα των Ακτοπλοϊκών εταιριών σε γενικευμένη κλίμακα στον χώρο της επιβατηγού ναυτιλίας που εκπροσωπεί ο ΣΕΕΝ και ο κ. Σακέλλης!!!  

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ

 

**********************************************

 

Δήλωση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ  - Μια οφειλόμενη απάντηση στον Πρόεδρο του ΣΕΕΝ

Κατά την χθεσινή διαπραγματευτική συνάντηση μεταξύ της ΠΝΟ και του ΣΕΕΝ (Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας), στην τοποθέτησή του ο Πρόεδρος του ΣΕΕΝ αμφισβήτησε τα στοιχεία και τις εκτιμήσεις που κατέθεσε στην παρέμβασή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σχετικά με την ανάκαμψη της Ακτοπλοΐας την τελευταία διετία και την κερδοφορία που σημείωσαν οι βασικές και μεγάλες Ακτοπλοϊκές εταιρίες.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, όπως αυτά δημοσιεύονται στους ισολογισμούς των 4 μεγάλων Ακτοπλοϊκών εταιρειών που έχουν επίσημα δημοσιοποιηθεί, προκύπτουν τα παρακάτω:    

2015 Καθαρά κέρδη μετά φόρων
ATTICA GROUP 33.182.000,00
MINOAN LINES 17.696.000,00
ANEK 559.000,00
HELLENIC SEAWAYS 3.878.000,00
2016 Καθαρά κέρδη μετά φόρων
ATTICA GROUP 20.250.000,00
MINOAN LINES 20.700.000,00
ANEK 600.000,00
HELLENIC SEAWAYS 6.500.000,00

Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ότι την τελευταία 2ετία τα συνολικά κέρδη των τεσσάρων Ακτοπλοϊκών εταιρειών που το μερίδιό τους στην αγορά στις Ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες ξεπερνάει το 80% είχαν καθαρά κέρδη που ανήλθαν στο ποσόν των 103.365.000 ευρώ!!!

Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η πραγματικότητα απέχει παρασάγγας από την εικόνα της μιζέριας και της βαθειάς κρίσης που επικαλούνται οι εκπρόσωποι των Ακτοπλοϊκών εταιριών προκειμένου να απορρίψουν τα δίκαια και τεκμηριωμένα αιτήματα του Ναυτεργατικού μας κόσμου για αναπλήρωση των απωλειών στα καταβαραθρωμένα ναυτεργατικά εισοδήματα.

Μαζί με τα παραπάνω κερδοφόρα αποτελέσματα της τελευταίας 2ετίας πρέπει να προσθέσουμε και το ποσόν των 175 εκατομμυρίων ευρώ που εισέπραξαν οι Ακτοπλοϊκές εταιρίες από το ελληνικό δημόσιο και τον κρατικό προϋπολογισμό για την εκτέλεση των άγονων γραμμών την διετία 2015 – 2016!!!!

Κατά τα λοιπά οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των εφοπλιστών πέφτουν στο κενό από τα ίδια τα στοιχεία που αφορούν την πορεία των Ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών.

Αντίθετα με την κερδοφορία των εφοπλιστών σε συνθήκες βαθειάς και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, οι Ναυτεργάτες έχουν υποστεί συντριβή όσον αφορά το βιοτικό τους επίπεδο και το πραγματικό ετήσιο εισόδημά τους από τις διαδοχικές κυβερνητικές φοροεπιδρομές (ΕΝΦΙΑ – Εισφορά Αλληλεγγύης – Αύξηση φορολογίας) αλλά και από τις δρακόντιες περικοπές και μειώσεις αποδοχών που έχουν προχωρήσει οι περισσότερες Ακτοπλοϊκές ναυτιλιακές εταιρίες.

Η ΠΕΝΕΝ όπως χαρακτηριστικά υπογράμμισε ο Πρόεδρός της στην συνάντηση με τον ΣΕΕΝ, όχι μόνο δεν πρόκειται να συγκατατεθεί σε ανανέωση ΣΣΕ με μηδενικές αυξήσεις αλλά αντίθετα διερμηνεύοντας τα αισθήματα και την αγωνιστική βούληση όλων των Ναυτεργατών απαιτεί, προβάλει και διεκδικεί την υπογραφή ικανοποιητικής ΣΣΕ μέσα από την οποία θα καλύπτονται οι απώλειες του Ναυτεργατικού εισοδήματος και ταυτόχρονα θα επιλύονται μια σειρά ώριμα θεσμικά και κλαδικά αιτήματα.  

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Αντώνης Νταλακογεώργος

_όχι_και_τόσο_φυσική_εξαφάνιση_ζώων__φυτών_εξαιτίας_του_ανθρώπου.jpg

Τα είδη των φυτών και των ζώων που εξαφανίζονται από τα τέλη του 19ου αιώνα και μετά είναι εκθετικά περισσότερα από τους προηγούμενους αιώνες, εξαιτίας της βιομηχανοποίησης των κοινωνιών, της ραγδαίας αύξησης του ανθρώπινου πληθυσμού και της κλιματικής αλλαγής.

Τα είδη των φυτών και των ζώων που εξαφανίζονται από τα τέλη του 19ου αιώνα και μετά είναι εκθετικά περισσότερα από τους προηγούμενους αιώνες, εξαιτίας της βιομηχανοποίησης των κοινωνιών, της ραγδαίας αύξησης του ανθρώπινου πληθυσμού και της κλιματικής αλλαγής.

Οι εξελίξεις αυτές έχουν συνδράμει στην εξαφάνιση ειδών αλλά και στην ραγδαία μείωση πληθυσμών, που απειλούνται να εξαφανιστούν τις προσεχείς δεκαετίες.

Μια νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Nacional Autónoma του Μεξικό που δημοσιεύθηκε από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών των ΗΠΑ αναφέρει πως το 50% των ειδών ζώων έχουν εξαφανιστεί τις τελευταίες δεκαετίες και ότι το ένα τρίτο των ειδών ζώων που χάνουν πληθυσμούς δεν θεωρούνται ότι βρίσκονται υπό εξαφάνιση.

Δισεκατομμύρια πτηνά, θηλαστικά, ερπετά και αμφίβια έχουν ήδη αφανιστεί από τον πλανήτη, κάνοντας τους επιστήμονες να δηλώνουν ότι η 6η μαζική εξαφάνιση ειδών έχει εξελιχθεί περισσότερο και γρηγορότερα από όσο είχε γίνει αντιληπτό μέχρι σήμερα.

Από ένα δείγμα 177 ειδών χερσαίων θηλαστικών που εξετάστηκαν στα πλαίσια της έρευνας, βρέθηκε ότι περίπου τα 88 είδη χερσαίων θηλαστικών έχουν χάσει το 80% των ενδιαιτημάτων και του φυσικού περιβάλλοντος διαβίωσής τους κατά την χρονική περίοδο 1900-2015.

Κύριοι λόγοι για αυτή την εξαφάνιση της άγριας ζωής είναι ο υπερπληθυσμός, η τοξική ρύπανση και μόλυνση του περιβάλλοντος, η προαναφερόμενη καταστροφή των ενδιαιτημάτων, η εισβολή ξένων ειδών που διαταράσσουν την φυσική ισορροπία στα οικοσυστήματα, η αύξηση του κυνηγιού και φυσικά η κλιματική αλλαγή.

Η έρευνα ανέλυσε δεδομένα από ένα δείγμα 27.500 ειδών χερσαίων σπονδυλωτών ζώων. Από αυτά τα 9.200 αντιμετωπίζουν τη συρρίκνωση του φυσικού τους περιβάλλοντος.

Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί το λιοντάρι όπου ιστορικά διαβίωνε στο μεγαλύτερο μέρος της Αφρικής, στην νότια Ευρώπη, στην Μέση Ανατολή και έως την βορειοδυτική Ινδία, ενώ σήμερα συναντάται μόνο στην κεντρική και νότια Αφρική με τον πληθυσμό του να έχει μειωθεί θεαματικά.

Αντίστοιχη εξαφάνιση ειδών και πληθυσμών ζώων
σε τόσο μεγάλη κλίμακα έχει παρατηρηθεί άλλες 5 φορές στην ιστορία του πλανήτη, όπου ποσοστά άνω του 60% των πληθυσμών ζώων είχαν εξαφανιστεί λόγω ακραίων περιβαλλοντικών γεγονότων.

Πριν από 443 εκατομμύρια χρόνια, για παράδειγμα, μια παρατεταμένη Εποχή Παγετώνων οδήγησε σε πτώση της στάθμης της θάλασσας και των ωκεανών κατά 100 μέτρα, πράγμα που εξαφάνισε το 60-70% όλων των ειδών και αποτέλεσε ένα τεράστιο γεγονός κλιματικής αλλαγής.

Παρόλα αυτά είναι η πρώτη φορά που μια τέτοιου μεγέθους και κλίμακας μαζική εξαφάνιση ειδών ζώων και φυτών οφείλεται σε ανθρωπογενή αίτια.

Γιώργος Κωστόπουλος, Μηχανικός Περιβάλλοντος
Πηγή: skai.gr


Σελίδα 3696 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή