Μέχρι και 2 βαθμούς Κελσίου, σε σχέση με τα επίπεδα της προβιομηχανικής περιόδου, αναμένεται να αυξηθεί η θερμοκρασία της Γης, σε περίπτωση που δεν πετύχει ο στόχος της Παγκόσμιας Συμφωνίας για το Κλίμα, κάτι που θα οδηγήσει σε άνοδο της στάθμης της θάλασσας, με οδυνηρές οικονομικές συνέπειες.

Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο «Environmental Research Letters», η οποία διεξήχθη από το Εθνικό Ωκεανογραφικό Κέντρο του Ηνωμένου Βασιλείου (NOC) και αναμεταδίδεται από το Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα μπορούσε να κοστίσει 14 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε παγκόσμιο επίπεδο έως το 2100.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι πολλές χώρες με υψηλά-μεσαία εισοδήματα, όπως η Κίνα θα υποστούν τη μεγαλύτερη αύξηση του κόστους εξαιτίας των πλημμυρών, ενώ οι χώρες με τις υψηλότερες εισοδηματικές εισροές θα υποστούν μικρότερες συνέπειες, χάρη στα υπάρχοντα υψηλά επίπεδα υποδομών προστασίας.

Η δρ. Σβετλάνα Γιεβρέγιεβα από την NOC, είναι ο κύριος συγγραφέας της μελέτης. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «περισσότεροι από 600 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε παράκτιες περιοχές, σε απόσταση μικρότερη από 10 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσας. Σε μία υπερθέρμανση του κλίματος, η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας θα αυξηθεί λόγω της τήξης χερσαίων παγετώνων και πάγων, γεγονός που αποτελεί μία από τις πλέον επιζήμιες πτυχές της αλλαγής του κλίματος στον πλανήτη μας».

Η επιστημονική ομάδα διερεύνησε το ρυθμό και τις συνέπειες της παγκόσμιας και περιφερειακής αύξησης της στάθμης της θάλασσας με περιορισμένη αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 ºC και 2 ºC και τις συνέκρινε με τις προβολές της στάθμης της θάλασσας.

Χρησιμοποιώντας ομάδες εισοδήματος της Παγκόσμιας Τράπεζας (χώρες υψηλού, ανώτερου μεσαίου, κατώτερου μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος), αξιολόγησαν έπειτα τον αντίκτυπο της αύξησης της στάθμης της θάλασσας στις παράκτιες περιοχές.

Ο κ. Γιεβρέγιεβα δήλωσε σχετικά: «Βρήκαμε ότι με μια τροχιά ανόδου της θερμοκρασίας 1,5 ° C, μέχρι το 2100 η μέση στάθμη της θάλασσας θα έχει αυξηθεί κατά 0,52μ.. Αλλά, αν ο στόχος των 2 ° C χαθεί, θα δούμε μια μέση άνοδο της στάθμης της θάλασσας της τάξης των 0,86 μ., και στη χειρότερη περίπτωση, μέση άνοδο που θα φθάσει το 1,8 μ.».

«Εάν η αύξηση της θερμοκρασίας δεν μετριαστεί και ακολουθήσει τις προβολές αύξησης της στάθμης της θάλασσας, το παγκόσμιο ετήσιο κόστος πλημμυρών, χωρίς μέτρα προσαρμογής θα αυξηθεί στα 14 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, για μια μέση αύξηση της στάθμης της θάλασσας κατά 0,86μ., ενώ μπορεί να φθάσει και στα 27 τρισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για άνοδο 1,8 μ. Αυτό θα ισοδυναμούσε με το 2,8% του παγκόσμιου ΑΕΠ το 2100», επισήμανε σχετικά.

«Μικρά νησιωτικά νησιά όπως οι Μαλδίβες θα επηρεαστούν πολύ εύκολα και οι πιέσεις στους φυσικούς τους πόρους και το περιβάλλον θα γίνουν ακόμα μεγαλύτερες», τόνισε η επικεφαλής της έρευνας και καταληκτικά ανέφερε: «Τα αποτελέσματα αυτά δίνουν έμφαση στην προσπάθεια να καταβληθούν ακόμα μεγαλύτερες προσπάθειες για την άμβλυνση των αυξανόμενων παγκόσμιων θερμοκρασιών».

πηγη: newsbeast.gr

Τετάρτη 11 Ιούλη, 9.00 πμ Κινητοποίηση στο ΣΤΕΑΤ (ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΤΑΞΕΩΝ)- Πινδάρου 4, Αθήνα – Στάση εργασίας έως 12πμ.

Θα ακολουθήσει κινητοποίηση στο Υπ. Εργασίας (σταδίου 29) όπου θα πραγματοποιηθεί συνάντηση του Σωματείου με εκπροσώπους του Υπουργείου για τις αναδρομικές ασφαλιστικές εισφορές που μετατρέπουν σε ανασφάλιστους όσους δεν μπορούν να τις πληρώσουν & για το δελτίο παροχής υπηρεσιών.

Ακολουθεί ανακοίνωση του Σωματείου Τεχνικών Μισθωτών:

Παλεύουμε για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με ριζικές αυξήσεις στους μισθούς

Με την ψήφιση των δεκάδων αντιλαϊκών προαπαιτούμενων για την 4η αξιολόγηση και την συμφωνία για το χρέος η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μόνο για «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια δεν μπορεί να μας πείσει. Η επίθεση κυβέρνησης – Κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – Εργοδοσίας απέναντι στον κόσμο της εργασίας δεν πρόκειται να σταματήσει. Το νέο τσεκούρωμα στις συντάξεις, η νέα μείωση του αφορολόγητου, τα ματωμένα και διαρκώς αυξανόμενα πρωτογενή πλεονάσματα, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί, η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας που υποθηκεύεται και ξεπουλιέται και τα υπόλοιπα αντιλαϊκά μέτρα αποδεικνύουν την κοροϊδία της κυβέρνησης και διαφόρων επιτελείων, περί «τέλους των μνημονίων», «αντίμετρων», «ενίσχυσης της κοινωνικής προστασίας» κλπ. Η πραγματικότητα είναι ότι πρόκειται συνολικά για βάρβαρη συνέχιση του μνημονιακού μεσαίωνα σε βάθος δεκαετιών! Οι διακηρύξεις για μια καλύτερη «μεταμνημονιακή» περίοδο από τον Αύγουστο του 2018, η απόλυτη σύμπλευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τις απαιτήσεις του ΣΕΒ, των «επενδυτών» και της ΕΕ, επιβεβαιώνει ότι η «δίκαιη ανάπτυξη» όχι μόνο δεν φέρνει ανάκτηση απωλειών για τους εργαζόμενους, αλλά προϋποθέτει ένταση της επίθεσης.

Η κυβέρνηση με πομπώδης ανακοινώσεις προσπαθεί να πείσει πως επανέρχονται οι συλλογικές συμβάσεις, όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Η κυβέρνηση θεσμοθετεί νέα εμπόδια για την υπογραφή των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας . Η καθολικότητα των συλλογικών συμβάσεων θα γίνεται μόνο αν συμφωνούν οι εργοδότες, ενώ η επαναφορά του κατώτατου μισθού παραπέμπεται σε κάποιο απροσδιόριστο μέλλον. Ταυτόχρονα ο ΣΕΒ και οι άλλοι εργοδοτικοί φορείς, απαιτούν εδώ και τώρα την κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων και του κατώτατου μισθού. Την ίδια ώρα, τα εργασιακά δικαιώματα μοιάζουν να ανήκουν στο παρελθόν και η εργοδοτική αυθαιρεσία ολοένα και αυξάνεται. Μισθοί πείνας, ωράρια λάστιχο είναι το σήμα κατατεθέν της εργοδοσίας, η οποία προσπαθεί να καταστρατηγήσει κάθε δικαίωμα.

Οι τεχνικοί δεν θα μπορούσε να είμαστε έξω από όλη αυτή την επίθεση. Οι καταγγελίες που γίνονται στο σωματείο για την κατάσταση στους χώρους εργασίας είναι ενδεικτικές. Απολύσεις, μη καταβολή δεδουλευμένων και αποζημιώσεων, εξαντλητικά ωράρια και απλήρωτες υπερωρίες, μειώσεις μισθών ενώ και η εγκυμοσύνη και η μητρότητα βρίσκονται στο στόχαστρο της εργοδοσίας. Οι επισφαλείς μορφές εργασίας, με κορυφαία το μπλοκάκι ως υποχρεωτική μορφή δήθεν «συνεργασίας» με τους εργοδότες διαμορφώνουν ένα εργασιακό περιβάλλον ανασφάλειας και τρομοκρατίας. Ο εργαζόμενος καλείται να θυσιάσει όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από την εξαρτημένη σχέση εργασίας (άδειες, δώρα, επιδόματα, προστασία από ομαδικές απολύσεις κ.ά.). Στο ασφαλιστικό, ο νόμος Κατρούγκαλου, αφού «νομιμοποίησε» το μπλοκάκι, έφερε νέες απώλειες καθώς πολλοί εργοδότες αρνήθηκαν να αναλάβουν τη συμμετοχή τους στην ασφάλιση, και μετακύλησαν στις πλάτες μας την εργοδοτική εισφορά. Την ίδια ώρα οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες μέσα από «κώδικες δεοντολογίας» προσπαθούν να βάλουν εμπόδια σε συνδικαλιστικές, πολιτικές ελευθερίες των εργαζομένων και να διαμορφώσουν ένα πειθήνιο μοντέλο εργαζόμενου.

Μάχη για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας – Διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας!

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνιτών δίνει με σταθερό τρόπο και επίμονα μάχες για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων, με αγώνες για την κατάργηση του δελτίου παροχής υπηρεσιών, για την αναγνώριση της εξαρτημένης σχέσης εργασίας ανεξάρτητα από τον τρόπο αμοιβής, ενάντια στις απολύσεις, ενάντια στον εργοδοτικό δεσποτισμό και αυθαιρεσία, για την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας, για να πληρώσει η εργοδοσία το κόστος της ασφάλισης και τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα.

Το Σωματείο ιεράρχησε ως βασικό το ζήτημα της υπογραφής ΣΣΕ και είχε καταφέρει να υπογράψει με τους εργοδοτικούς φορείς του κλάδου, αποτελώντας βασικό σταθμό για τους εργαζόμενους τεχνικούς. Θέτοντας ως βασική επιδίωξη την εργασιακή κάλυψη των εργαζόμενων τεχνικών, ανεξάρτητα από τη μορφή εργασίας (δελτίο παροχής υπηρεσιών ή κανονική πρόσληψη), ήρθε η ώρα να βγούμε στο προσκήνιο διεκδικώντας με μαζικούς όρους, την υπογραφή αξιοπρεπούς συλλογικής σύμβασης εργασίας στον κλάδο.

Η διεκδίκηση για συλλογική σύμβαση εργασίας δεν είναι μια μάχη που το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών θα δώσει μόνο του. Σε μια σειρά κλάδους και επιχειρήσεις, ταξικά και αγωνιστικά σωματεία παλεύουν για την υπογραφή αξιοπρεπών συλλογικών συμβάσεων, με αυξήσεις στους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Βασική προϋπόθεση είναι ο συντονισμός της πάλης μας με τα σωματεία του κλάδου και κάθε σωματείου που παλεύει σε ταξική αγωνιστική κατεύθυνση.

Με κριτήριο τις ανάγκες μας, διεκδικούμε την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης για τον κλάδο που να αποτελεί πραγματική ασπίδα και θωράκιση για τους εργαζόμενους, να κατοχυρώνει τα δικαιώματά μας, ενάντια στην επίθεση Κυβέρνησης – ΕΕ- Κεφαλαίου.

Διεκδικούμε συλλογική σύμβαση εργασίας που να κατοχυρώνει:

• Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς. Άμεση κάλυψη όλων των απωλειών από τα μνημόνια. Επαναφορά επιδομάτων και ωριμάνσεων που θα σημάνει σημαντικές αυξήσεις στο μισθό.

• Κατάργηση του δελτίου παροχής υπηρεσιών και όλων των μορφών της ελαστικής εργασίας. Κανονικές προσλήψεις με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

• Μόνιμη, σταθερή δουλειά για όλους. Απαγόρευση των απολύσεων, διασφάλιση των θέσεων εργασίας μας.

• Καμία απόλυση εγκύου εργαζόμενης. Το δικαίωμα στη μητρότητα είναι αδιαπραγμάτευτο. Πλήρη κατοχύρωση των εργαζόμενων μητέρων με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, εξασφαλίζοντας πλήρη προστασία μαζί με όλες τις άδειες και τα επιδόματα.

• Μείωση των ωρών εργασίας, κόντρα στην εντατικοποίηση που προτάσσει το κεφάλαιο. Τα κέρδη της εργοδοσίας χτίζονται στα δεκάωρα. 35ωρο, 7ωρο, 5ήμερο.

• Κατάργηση του υποκατώτατου μισθού για τους νέους εργαζόμενους

• Πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες για όλους τους εργαζόμενους

Παλεύουμε για καθολική ισχύ και υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που να δεσμεύει όλες τις εταιρείες του κλάδου.

Μακριά από λογικές ανάθεσης και ατομικής διαπραγμάτευσης, αγωνιζόμαστε συλλογικά

Οι εργαζόμενοι τεχνικοί μέσα από το σωματείο μας πρέπει να χαράξουμε έναν άλλο, αγωνιστικό δρόμο, χωρίς να περιμένουμε κάποιο «σωτήρα», σπάζοντας την απραξία και οργανώνοντας τη δική μας αντίσταση!

Να παλέψουμε με τις δικές μας ανάγκες, ενάντια στην κυβέρνηση, την ΕΕ, την εργοδοσία

Για την κατάργηση των μνημονίων και όλου του αντιδραστικού νομοθετικού πλαισίου

Για δουλειά-μισθό-ζωή με αξιοπρέπεια

πηγη: iskra.gr

Μέχρι η Ελλάδα να οδηγηθεί στην πλήρη δημοσιονομική ελευθερία θα υπόκειται σε ελέγχους πάνω σε «γνωστές-άγνωστες» μεταρρυθμίσεις

Έτοιμο είναι το κείμενο του προγράμματος αυξημένης εποπτείας (Enhanced Surveillance) στο οποίο θα υπαχθεί η χώρα μετά τις 20 Αυγούστου και θα φέρει την υπογραφή της ελληνικής κυβέρνησης.

Είναι ένα κείμενο-πλαίσιο με βάση τα τελευταία εδάφια που έχουν ανταλλάξει Αθήνα-Βρυξέλλες μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, το οποίο θα συζητηθεί στο Eurogroup της επόμενης Πέμπτης 12 Ιουλίου και εν συνεχεία θα δοθεί στη δημοσιότητα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ενσωματώνει είκοσι βασικές μεταμνημονιακές δεσμεύσεις, όπως π.χ. οι περικοπές σε συντάξεις και η μείωση του αφορολόγητου, η μείωση των «κόκκινων» δανείων, η αναβάθμιση του ηλεκτρονικού συστήματος συλλογής των φόρων, αλλά και «ρήτρες» ότι καμία μεταρρύθμιση δεν θα αναστραφεί χωρίς την έγκριση των τεσσάρων δανειστών (E.E., ΔΝΤ, ESM, ΕΚΤ) που θα συνεχίσουν το εποπτεύουν το ελληνικό πρόγραμμα.

Θα υπάρχουν τριμηνιαίες αξιολογήσεις και εξαμηνιαίες αναλύσεις της προόδου της ελληνικής οικονομίας, όχι όμως με τη μορφή που γνωρίζουμε τα τελευταία οχτώ χρόνια.

Από τη στιγμή που η Ελλάδα δεν θα λαμβάνει χρήματα-δάνεια από τον ESM, παρά μόνο από τις αγορές, δεν θα έχει και σκληρά προαπαιτούμενα για να υλοποιήσει.

Από την άλλη όμως υπάρχει και το «αγκάθι» των μεταρρυθμίσεων που έχουν συνδεθεί με την επιστροφή των κερδών των κεντρικών τραπεζών και της ΕΚΤ από τις αγοραπωλησίες ελληνικών ομολόγων και θα πρέπει να επιδείξει συνέπεια.

Στο κρας τεστ του Δεκεμβρίου 2018 «κληρώνει» για τα πρώτα 600 εκατ. ευρώ από αυτά τα κέρδη.

Γεγονός είναι πάντως ότι η έξοδος από το Μνημόνιο δεν θα σημάνει την πλήρη απεξάρτηση της χώρας από τους πιστωτές.

Αυτό θα συνέβαινε μόνο με την αποπληρωμή του 75% των δανείων που έχει λάβει από τις χώρες της ευρωζώνης αρχικά και εν συνεχεία από τον EFSF και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM).

Μέχρι η Ελλάδα να οδηγηθεί στην πλήρη δημοσιονομική ελευθερία θα υπόκειται σε ελέγχους πάνω σε «γνωστές-άγνωστες» μεταρρυθμίσεις, οι οποίες είναι:

1. Μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων από 1ης Ιανουαρίου 2019.

2. Μείωση αφορολογήτου ποσού από 1ης Ιανουαρίου 2020.

3. Εξίσωση των αντικειμενικών τιμών των ακινήτων με τις εμπορικές τιμές.

4. Περιορισμός των «κόκκινων» δανείων στα 60 δισ. από 92,4 δισ. που είναι σήμερα.

5. Πλήρης γεωγραφική κάλυψη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.

6. Εφαρμογή σχεδίου δράσης για τα αφερέγγυα νοικοκυριά με στόχο την εξάλειψη των καθυστερημένων περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας εκκρεμών αιτήσεων, μέχρι τα τέλη του 2021.

7. Πώληση μεριδίων που διατηρεί το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στις συστημικές τράπεζες.

8. Αναβάθμιση του ηλεκτρονικού συστήματος συλλογής των φόρων.

9. Μηδενισμός των ληξιπροθέσμων χρεών και αποφυγή συσσώρευσης νέων από οργανισμούς, υπουργεία και φορείς του Δημοσίου που πραγματοποιούν συναλλαγές με ιδιώτες προμηθευτές.

10. Επανεξέταση των επιδομάτων αναπηρίας και εκσυγχρονισμός του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας.

11. Σταδιακή χαλάρωση των ελέγχων κεφαλαίου (capital controls).

12. Σχέδιο δράσης για την αδήλωτη εργασία.

13. Αδειες «fast track» για επενδύσεις.

14. Ολοκλήρωση κτηματολογίου (δασικές χάρτες, κτηματολογικό γραφείο κ.λπ.).

15. Αγορά ενέργειας.

16. Ιδιωτικοποιήσεις: ΔΕΣΦΑ, ΕΛΠΕ, Μαρίνα του Αλίμου, Εγνατία, ΔΕΠΑ Εμπορίου, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, περιφερειακά λιμάνια Αλεξανδρούπολης, Καβάλας, Ηγουμενίτσας, Κέρκυρας, Δίκτυο ΔΕΠΑ, μεταφορά σταδίου ΟΑΚΑ στο υπερταμείο, αναδιάρθρωση ΕΤΑΔ.

17. Εκσυγχρονισμός δημόσιας διοίκησης.

18. Διορισμός γενικών διευθυντών και όλων των γενικών διευθυντών σύμφωνα με τον νόμο 4369/2016.

19. Εφαρμογή 3ου κύκλου αξιολόγησης/ κινητικότητας στο Δημόσιο.

20. Ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού (ψηφιακό οργανόγραμμα για όλους τους δημόσιους φορείς και σύνδεση με την Αρχή Ενιαίας Πληρωμής).

*Πηγή: bankingnews.gr/ – Μάριος Χριστοδούλου

-του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Ο κ. Τσίπρας αποκάλεσε «πολιτικό απατεώνα» τον πρόεδρο της ΝΔ και τον κατηγόρησε ότι ζήτησε από τη Γερμανική κυβέρνηση να παρέμβει ώστε να προχωρήσουν οι περικοπές των συντάξεων.

Ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε «χυδαίο ψεύτη» τον πρωθυπουργό και ισχυρίστηκε ότι τις μειώσεις των συντάξεων τις ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Τη σκυτάλη πήρε η κ. Γεννηματά που κατήγγειλε τους δύο αρχηγούς ότι επιλέγουν την «πόλωση και τον διχασμό» και τους κάλεσε να ψηφίσουν την πρόταση νόμου του κόμματος της, ώστε να μην περικοπούν οι συντάξεις..

Η παράσταση που στήθηκε στη Βουλή στη συζήτηση για την οικονομία, «ντυμένη» με σκληρές φραστικές αντιπαραθέσεις και εκφράσεις, αποτυπώνει σε όλο το μεγαλείο της, την αγυρτεία ενός πολιτικού συστήματος που ενώ, εδώ και οκτώ χρόνια ψηφίζει και επιβάλει νόμους που μειώνουν μισθούς, συντάξεις και εισοδήματα, με τους ίδιους πάνω – κάτω πρωταγωνιστές, εμφανίζεται σήμερα να υπερασπίζεται τα δικαιώματα του λαού!

Οι Τσίπρας, Μητσοτάκης, Γεννηματά, Καμμένος και Θεοδωράκης, ψήφισαν όλοι μαζί το τρίτο μνημόνιο που δέσμευσε τη χώρα, να επιβάλλει μείωση της κρατικής χρηματοδότησης προς το ασφαλιστικό σύστημα, κατά 1% του ΑΕΠ (1,8 δις. ευρώ) από το 2016 και μετά.

Το τρίτο μνημόνιο, ο νόμος 4336/2015 με τον τίτλο: «Συνταξιοδοτικές διατάξεις − Κύρωση του Σχεδίου Σύμβασης Οικονομικής Ενίσχυσης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και ρυθμίσεις για την υλοποίηση της Συμφωνίας Χρηματοδότησης», ψηφίστηκε, κατά πλειοψηφία, από τη Βουλή και έθεσε την οριστική ταφόπλακα στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας!

Με «πυξίδα» του τρίτο μνημόνιο ήρθε ο νόμος Κατρούγκαλου, ο οποίος αφού αντέγραψε όλη τη φιλοσοφία και τη δομή του νόμου 3863/2010 (του πρώτου μνημονίου) του ΠΑΣΟΚ και όλες τις αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου (η κ. Γεννηματά θα θυμάται), ήρθε για να πετσοκόψει συντάξεις και να αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης.

Όλοι αυτοί που σήμερα έδωσαν μια παράσταση για το «θεαθήναι» στη Βουλή, έχουν ενστερνιστεί την πολιτική τριών μνημονίων. Οι κυβερνήσεις των μνημονίων έχουν επιβάλλει 12 περικοπές στις συντάξεις χωρίς ποτέ κάποια από αυτές να καταργήσει έστω και μια αντιασφαλιστική παράγραφο από τους νόμους των προηγούμενων.

Τώρα μπροστά στη νέα σφαγή, είτε έρθει με μικρή ή μεγάλη καθυστέρηση, ο καθένας από το πόσοστο του, μοιράζουν υποσχέσεις στο λαό και ανταλλάσουν κατηγορίες και χαρακτηρισμούς. Στήνουν μια κάλπικη αντιπαράθεση για το ποιος έκοψε περισσότερο τις συντάξεις.

Η πραγματικότητα είναι ότι την τελευταία οκταετία, ξεπερνούν τα 62 δισ. ευρώ οι συνολικές μνημονικές απώλειες για τους συνταξιούχους. Με τη νέα περικοπή της προσωπικής διαφοράς το 2019 και τη μείωση του αφορολογήτου, οι συντάξεις και τα εισοδήματα των απόμαχων της δουλειά θα μετατραπούν σε φιλοδωρήματα.

Η «έξοδος» από τα μνημόνια και η έναρξη της μεταμνημονιακής εποχής, θα βρει τους συνταξιούχους φτωχότερους, με τα χειρότερα όμως δυστυχώς να έπονται…

πηγη: imerodromos.gr