Μπάμπης Συριόπουλος

Το Φλεβάρη του 1848 ανατρέπεται επαναστατικά ο γάλλος βασιλιάς και ανακηρύσσεται η δημοκρατία, με ορισμένες κατακτήσεις για την εργατική τάξη. Η ταξική πάλη φούντωσε και τον Ιούνιο η αστική κυβέρνηση επιχείρησε την εξάλειψη κάθε «σοσιαλιστικού αρώματος». Οι εργάτες του Παρισιού αντιστάθηκαν και προχώρησαν σε εξέγερση, η οποία καταπνίγηκε από το στρατό, υπό την ηγεσία του «χασάπη του Ιούνη» του στρατηγού Καβενιάκ.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

1848, 27 Φεβρουαρίου Ανακήρυξη της δημοκρατίας από την προσωρινή κυβέρνηση, μετά την επανάσταση που ανέτρεψε τον βασιλιά

23 Απρίλη Εκλογές για τη Συντακτική Εθνοσυνέλευση

26 Απρίλη Διαδήλωση μετά τα αποτελέσματα των εκλογών που καταστέλλεται με δεκάδες νεκρούς

15 Μάη Εισβολή εργατικής διαδήλωσης στην Εθνοσυνέλευση, σύλληψη των σοσιαλιστών ηγετών

23-25 Ιούνη Εργατική εξέγερση στο Παρίσι, ήττα και καταστολή.

Η αστική και μικροαστική Γαλλία έδειξε όλο της το μένος απέναντι στους εξεγερμένους εργάτες

170 χρόνια ακριβώς πριν, η παρισινή εργατική εξέγερση στις 23-25 Ιούνη 1848 συγκλόνισε για μια ακόμα φορά την Ευρώπη, μια Ευρώπη που βρισκόταν ήδη στο μέσο του κύματος των επαναστάσεων που χαρακτηρίστηκαν «η άνοιξη των λαών». Πώς όμως φτάσαμε στην αιματηρή ένοπλη εξέγερση του Ιούνη; Η αρχή είχε γίνει με την επανάσταση του Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς που είχε ανατρέψει την «ιουλιανή μοναρχία» του Λουδοβίκου Φίλιππου, του «αστού βασιλιά». Η διπλή κρίση του 1846-1847 (αγροτική και βιομηχανική ταυτόχρονα) είχε οδηγήσει στην ανέχεια και στην εξαθλίωση τον γαλλικό λαό, ενώ το «κοινωνικό ζήτημα» (ή αλλιώς το εργατικό πρόβλημα) δέσποζε ήδη στο δημόσιο διάλογο στην Ευρώπη. Το αποτέλεσμα της επανάστασης ήταν η ανακήρυξη της δημοκρατίας με καθολικό εκλογικό δικαίωμα (για τους άντρες) στις 27 Φεβρουαρίου.

Οι εργάτες του Παρισιού που βρίσκονταν στους δρόμους από την πρώτη στιγμή επιδίωξαν να σφραγίσουν τις εξελίξεις με τις δικές τους κοινωνικές διεκδικήσεις. Στην 11μελή προσωρινή κυβέρνηση συμμετείχαν δύο σοσιαλιστές, ο Λουί Μπλαν κι ο εργάτης Αλμπέρ. Ο εργάσιμος χρόνος περιορίστηκε για πρώτη φορά στις 10 ώρες για το Παρίσι και στις 12 για την επαρχία. Η πρόταση για την καθιέρωση της κόκκινης σημαίας απορρίφθηκε γρήγορα υπέρ της τρίχρωμης. Μετά από μια μεγάλη διαδήλωση καθιερώθηκε για πρώτη φορά υπουργείο Εργασίας που μετονομάστηκε αργότερα σε Εργατικό Επιμελητήριο με την αποστολή να βρει τρόπους για τη βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης. Το νέο Επιμελητήριο ( «η επιτροπή του Λουξεμβούργου») με επικεφαλής τους δύο σοσιαλιστές, εκτός από τις επιτρεπόμενες ακόμα (στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας) σοσιαλιστικές ονειροπολήσεις, έπρεπε να βρει άμεσες λύσεις για την ανεργία (αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που είχε προκαλέσει την επανάσταση του Φεβρουαρίου). Υπήρξε η πρόταση για «κοινωνικά εργαστήρια» που οι ίδιοι οι εργάτες μέσω συνεταιρισμών θα έπαιρναν στα χέρια τους βιομηχανίες που αδυνατούσαν να τις λειτουργήσουν οι ιδιοκτήτες τους. Αντίθετα η λύση που υιοθετήθηκε (τέτοια που δεν αμφισβητούσε την ατομική ιδιοκτησία) από την προσωρινή κυβέρνηση ήταν τα «εθνικά εργαστήρια», που μετέτρεπαν όλους τους εργάτες σε ανειδίκευτους σε βαριές και κακοπληρωμένες εργασίες οδοποιίας και επιχωμάτωσης, λύση ανάλογη με τα αγγλικά «σπίτια εργασίας» (work houses).

Η ταξική πάλη στο εσωτερικό πια της αστικής κοινωνίας και δημοκρατίας φούντωνε, τις εργατικές διαδηλώσεις τις υποδέχονταν ο αστικός πληθυσμός και οι εθνοφρουροί με κραυγές «κάτω οι κομμουνιστές». Οι εκλογές για τη Συντακτική συνέλευση έγιναν στις 23 Απρίλη, παρά το αίτημα του Μπλανκί (του γνωστού σοσιαλιστή επαναστάτη ηγέτη) για αναβολή τους ώστε να προχωρήσει η ζύμωση στην καθυστερημένη πολιτικά επαρχία. Η Εθνοσυνέλευση. με το βάρος της επαρχίας, αποτελούνταν από μια μετριοπαθή δημοκρατική (αστική) πλειοψηφία, ενώ οι σοσιαλιστές ήταν μικρή μειοψηφία. Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων η απάντηση στις διαδηλώσεις της 26^ης Απριλίου ήταν πυροβολισμοί, με αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς εργάτες. Στις 15 Μάη μια διαδήλωση υπέρ της Πολωνίας (σήμερα αναρωτιόμαστε γιατί όχι υπέρ της απελευθέρωσης της γαλλοκρατούμενης Αλγερίας) εισέβαλλε στην Εθνοσυνέλευση, δίνοντας έτσι το πρόσχημα για τη σύλληψη των σοσιαλιστών ηγετών της εργατικής τάξης όπως ο Μπλανκί, ο Αλμπέρ, ο Ρασπάιγ και άλλοι. Η αστική πλειοψηφία μαζί με τους φιλομοναρχικούς της Εθνοσυνέλευσης κραύγαζε «πρέπει να τελειώνουμε» με τα εθνικά εργαστήρια και το σοσιαλιστικό άρωμα του Φεβρουαρίου. Στις 21 Ιούνη η Εκτελεστική Επιτροπή της Εθνοσυνέλευσης αποφάσισε την υποχρεωτική ένταξη των εργατών κάτω των 25 ετών στο στρατό, ενώ οι υπόλοιποι όποτε διατάσσονταν υποχρεούνταν να φύγουν στην επαρχία αλλιώς θα έπαυαν να μισθοδοτούνται. Στην πράξη καταργούνταν τα εθνικά εργαστήρια και ό,τι αυτά συμβόλιζαν.

Οι εργάτες του Παρισιού σήκωσαν το γάντι και οι διαδηλώσεις στις 22 Ιούνη μετατράπηκαν σε ένοπλη εξέγερση την επόμενη. Από τη μια πλευρά οι 40-45 χιλιάδες εξεγερμένοι που κυριαρχούσαν στο εργατικό ανατολικό Παρίσι με δεκάδες οδοφράγματα και από την άλλη οι κυβερνητικές δυνάμεις της εθνοφυλακής, του στρατού και της «κινητής φρουράς» (μισθοδοτούμενο σώμα αποτελούμενο από εργάτες!). Αρχηγός των κυβερνητικών δυνάμεων ήταν ο στρατηγός Καβενιάκ, ο «χασάπης του Ιούνη» όπως ονομάστηκε μετά, πρώην κυβερνήτης στην Αλγερία. Οι εξεγερμένοι εργάτες έβαζαν κόκκινες σημαίες στα οδοφράγματα και τα συνθήματά τους ήταν «Ζήτω η κοινωνική δημοκρατία», «Δικαίωμα εργασίας» και «ψωμί ή μολύβι». Στον άνισο αυτό αγώνα οι εξεγερμένοι δεν κατάφεραν να καταλάβουν το Δημαρχείο και στις 25 του μήνα άρχισε η αντεπίθεση του στρατού. Το πρωί της 26^ης είχαν καταληφθεί και τα τελευταία οδοφράγματα ενώ ακολούθησαν πολυάριθμες συνοπτικές εκτελέσεις και συλλήψεις, περίπου 15.000 φυλακίστηκαν, περιμένοντας τον εκτοπισμό τους στην Αλγερία.

Η αστική και μικροαστική Γαλλία έδειξε όλο της το μένος απέναντι στους εξεγερμένους εργάτες. Όπως ανέφερε ο Μαρξ, μέχρι κι οι φοιτητές της ιατρικής αρνήθηκαν «στους τραυματίες πληβείους την αρωγή της επιστήμης τους». Στο κλασικό του έργο για τα γεγονότα στη Γαλλία «Οι ταξικοί αγώνες στη Γαλλία από το 1848 ως το 1850» συγκρίνει τις δύο επαναστάσεις: «Η επανάσταση του Φλεβάρη ήταν η όμορφη επανάσταση, η επανάσταση που συγκέντρωνε τη γενική συμπάθεια, γιατί οι αντιθέσεις που ξέσπασαν μέσα της ενάντια στη βασιλεία κοιμούνταν ανεξέλιχτα, αρμονικά, η μια πλάι στην άλλη, γιατί η κοινωνική πάλη που αποτελούσε το βάθρο της είχε αποκτήσει μονάχα μιαν αέρινη ύπαρξη, την ύπαρξη της φράσης, του λόγου. Η επανάσταση του Ιούνη είναι η άσχημη επανάσταση, η αποκρουστική επανάσταση, γιατί στη θέση της φράσης μπήκε το πράγμα, γιατί η δημοκρατία ξεγύμνωσε το κεφάλι του ίδιου του τέρατος αφαιρώντας το στέμμα που το προστάτευε και το έκρυβε».

πηγη: prin.gr

Δεν αποτελεί προτεραιότητα για τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυρ. Μητσοτάκη, η επαναδιαπραγμάτευση των δημοσιονομικών στόχων της μεταμνημοναιακής εποχής. Αντίθετα δηλώνει έτοιμος να πείσει τους πιστωτές της χώρας και τις αγορές ότι έρχεται για να «υλοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις». 

Τα παραπάνω ξεκαθάρισε ο πρόεδρος της ΝΔ, σε συνέντευξη του, στην ιστοσελίδα «Politico». Συγκεκριμένα απατώντας στο ερώτημα, εάν «η ΝΔ θα προσπαθήσει να επαναδιαπραγματευθεί τους μετά το πρόγραμμα όρους», ο Κυρ. Μητσοτάκης ξεκαθάρισε: «Αυτό που θέλω είναι να πείσω τους πιστωτές και τις αγορές ότι είμαστε εδώ για να υλοποιήσουμε τις μεταρρυθμίσεις, όχι επειδή μας επιβλήθηκαν, αλλά γιατί πιστεύουμε σε αυτές. Μόλις το κάνουμε αυτό, νομίζω ότι ίσως στο μέλλον υπάρξει περιθώριο για να συζητήσουμε τους δημοσιονομικούς στόχους. Αλλά δεν θα είναι η πρώτη μου προτεραιότητα»…

Ο Κυριακός Μητσοτάκης θα εφαρμόσει λοιπόν την πολιτική της σκληρής λιτότητας  προκειμένου να «πιάσει» τους δημοσιονομικούς στόχους. 

Θα προχωρήσει στην περικοπή των συντάξεων προκειμένου να πείσει τους πιστωτές της χώρας ότι θα υλοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις. 

Με άλλα λόγια δεν έχει καμιά απολύτως διάθεση να αμφισβητήσει την επίτευξη των πρωτογενών πλεονασμάτων που θα ισοπεδώσουν τη ζωή του ελληνικού λαού.

Πρόκειται για τον κ. Μητσοτάκη που από το βήμα της βουλής στη διάρκεια της συζήτησης του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος κατήγγειλε τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Μιλούσε για νέο μνημόνιο. Καταδίκαζε τα μέτρα λιτότητας και τα καταψήφισε μαζί με τους βουλευτές της ΝΔ. 

Αυτά πριν μερικές μέρες στη Βουλή για το «Θεαθήναι». Τώρα υπόσχεται ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα …συζητήσει με τους πιστωτές για τους δημοσιονομικούς στόχους. 

Οι δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη, δεν αποτελούν έκπληξη. Έρχονται όμως για μια ακόμα φορά να αποδείξουν ότι οι δήθεν …διαφωνίες του και η καταψήφιση νόμων και μέτρων που φέρνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες και σε καμιά περίπτωση δεν αμφισβητούν την εφαρμοζόμενη πολιτική των μνημονιακών και μεταμνημονιακών κανόνων. 

Στην ίδια συνέντευξη ο κ. Μητσοτάκης που σήμερα «πνέει τα μένεα» κατά της συμφωνίας των Πρεσπών δήλωσε ότι εάν επικυρωθεί η συμφωνία υπό την παρούσα κυβέρνηση, «δεν θα προσπαθήσει να την ακυρώσει αργότερα»… Βλέπετε οι εντολές ΗΠΑ και ΕΕ, για την επίλυση του θέματος του ονόματος της γειτονικής χώρας, ώστε να προχωρήσει η ένταξη της στους ευρωαντλαντικούς μηχανισμούς, φαίνεται ότι είναι αρκετή για τον κ. Μητσοτάκη ώστε να την αποδεχτεί, παρότι σήμερα την καταγγέλλει… Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.

Υ.Γ: Μετά τα παραπάνω η …σύσταση Μητσοτάκη προς το Μοσχοβισί «να είναι πιο προσεκτικός στις δημόσιες τοποθετήσεις του» σχετικά με την έξοδο της Ελλάδας από τα μνημονιακά προγράμματα μοιάζει με ανέκδοτο. Εξάλλου ο ίδιος είναι έτοιμος να εφαρμόσει απλόχερα όσα μέτρα έχουν συμφωνηθεί εντός ή εκτός μνημονίων…

πηγη: imerodromos.gr

Σύμφωνα με πληροφορίες μας οι υπηρεσίες του ΕΦΚΑ εξέδωσαν αξιόλογο και πάντως ενδεικτικό αριθμό συντάξεων που αφορούν μεταβίβαση σύνταξης, δηλαδή μεταβίβαση σύνταξης θανόντων ναυτικών στις χήρες τους.

Οι νέες αυτές συντάξεις υπολογίστηκαν ανατρέχοντας στην σύνταξη των θανόντων ναυτικών και με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου και πάνω σε αυτό θα καταβάλλονταν οι νέες συντάξεις που θα χορηγούσαν σε ποσοστό 50%.

Οι προαναφερόμενες συντάξεις σύμφωνα με τον νέο υπολογισμό δεν ξεπερνούν τα 700 ευρώ μικτά και είναι κάτω από 40% των συντάξεων που έπαιρναν οι δικαιούχοι Ναυτεργάτες.

Αυτό γίνεται και παρά το γεγονός ότι ο χρόνος έχει προσαυξηθεί κατά 20% επιπλέον της συνθετικής υπηρεσίας.

Η μείωση αυτή σύμφωνα με την σχετική ανάλυση προκύπτει διότι οι συντάξιμες αποδοχές που λαμβάνονται πλέον υπόψη για να υπολογιστούν οι συντάξιμες αποδοχές των χηρών είναι εκείνες που πήρε σύνταξη ο δικαιούχος.

Σύμφωνα με τον ιδρυτικό ασφαλιστικό νόμο για το ΝΑΤ τον 792/78 όπως τροποποιήθηκε τελικά, λαμβάνονταν ως συντάξιμες αποδοχές ο βασικός μισθός και το επίδομα Κυριακών και αδειών.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ως παράδειγμα ότι ενώ ένας Α΄ Πλοίαρχος ή Α΄ Μηχανικός πλήρωνε εισφορές επί του ανώτατου μισθού της ΣΣΕ, στην συγκεκριμένη περίπτωση 5040 ευρώ, ο υπολογισμός της σύνταξης γινόταν στα 3400 ευρώ γιατί ήταν διαφορετικός ο τρόπος υπολογισμού.

Στους νέους συνταξιούχους με τον αντιασφαλιστικό νόμο Κατρούγκαλου μετά τις 13/5/2016 οι συντάξιμες αποδοχές θα είναι στα 5040.

Στην περίπτωση του επαναϋπολογισμού των «παλιών» συντάξεων, δηλαδή πριν τον νόμο Κατρούγκαλου, η προσωπική διαφορά θα φθάσει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα και νούμερα…..

Η περικοπή θα φθάσει το 18% όμως θα βρίσκεται πάντα κάτω από την «δαμόκλειο σπάθη» της κατάργησης της προσωπικής διαφοράς όπως έγινε για παράδειγμα με τους μισθούς των υπαλλήλων του Δημοσίου.

Μπροστά στην διαφαινόμενη και αδιαμφισβήτητη συντριβή και της δραματικής συρρίκνωσης των συντάξεων η μόνη ρεαλιστική και αναγκαία ρύθμιση που επιβάλλεται να γίνει είναι να υπολογίζονται και οι παλιές συντάξεις τουλάχιστον στον μισθό που έγιναν οι κρατήσεις και όχι σε αυτόν τον οποίο πήρε σύνταξη ο δικαιούχος.

Η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει άμεσα και ταχύτατα στην προτεινόμενη από την ΠΕΝΕΝ λύση διότι σε διαφορετική περίπτωση αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες απέναντι στην ναυτεργατική οικογένεια για την σφαγιαστική πολιτική της στις συντάξεις των Ναυτεργατών.

Ταυτόχρονα οι εξελίξεις αυτές επιβάλουν να βγει από τον λήθαργο η ηγεσία και η πλειοψηφία της ΠΝΟ και να παρθούν αποφάσεις, όπως επανειλημμένα έχει προτείνει η ΠΕΝΕΝ, για αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις με άξονα και κατεύθυνση τα προβλήματα τα κοινωνικοασφαλιστικά, των ΣΣΕ και τα γενικότερα εργασιακά Ναυτεργατικά προβλήματα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Συνηθισμένα πράγματα για τους Έλληνες ακτοπλόους ναυτικούς μας οι οποίοι δίνουν μάχες χειμώνα-καλοκαίρι με σκοπό να εξυπηρετηθούνε οι νησιώτες μας και οι τουρίστες.

Δείτε το βίντεο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο

πηγη: e-nautilia.gr