πηγη: ergatikosagwnas.gr
Η ΕΕ δεσμεύθηκε να μειώσει κατά 40% την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου ως το 2030
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.Οι χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν χθες Παρασκευή για τη συνεισφορά τους στη Διάσκεψη του Παρισιού για το Κλίμα, που θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο, δεσμευόμενες να μειώσουν ως το 2030 κατά τουλάχιστον 40% την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με το επίπεδό τους το 1990.
«Υπήρξε συμφωνία, όμως δεν ήταν εύκολη υπόθεση», δήλωσε ο Ευρωπαίος επίτροπος αρμόδιος για το Κλίμα Μιγκέλ Αρίας Κανιέτε μετά το πέρας μιας συνόδου των υπουργών Περιβάλλοντος της ΕΕ στις Βρυξέλλες.
«Η Ευρώπη είναι η πρώτη ήπειρος που καταθέτει τη συνεισφορά της, όπως το έχει ζητήσει ο ΟΗΕ», σχολίασε η Γαλλίδα υπουργός Περιβάλλοντος Σεγκολέν Ρουαγιάλ.
Η πρόταση της ΕΕ, που ευθύνεται για το 9% του συνόλου των αερίων του θερμοκηπίου που εκλύονται στην ατμόσφαιρα, εστάλη στη γραμματεία του ΟΗΕ, πρόσθεσε ο Κανιέτε.
Οι Ευρωπαίοι υπουργοί συμφώνησαν «στον κατάλογο όλων των συγκεκριμένων δράσεων και όλων των οικονομικών τομέων που αφορά η προσπάθεια αυτή», εξήγησε η Ρουαγιάλ.
Ο κατάλογος αναφέρει συγκεκριμένα όλα τα αέρια που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου η έκλυση των οποίων πρόκειται να μειωθεί, τους βιομηχανικούς τομείς που θα πρέπει να περιορίσουν τις εκπομπές των αερίων αυτών, ενώ σε αυτούς περιλαμβάνει τη γεωργία και τα απορρίμματα.
Οι χώρες «που είναι σε θέση να το κάνουν» θα πρέπει να ανακοινώσουν τις δεσμεύσεις τους, την αποκαλούμενη εθνική συνεισφορά, για τον περιορισμό της έκλυσης των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου πριν τις 31 Μαρτίου.
Οι ΗΠΑ, που ευθύνονται για το 12% των αερίων αυτών, έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να τα μειώσουν κατά 26 με 28% ως το 2025 σε σχέση με το επίπεδό τους το 2005. Η Κίνα, που ευθύνεται για το 25%, έχει δεσμεύθηκε να σταθεροποιήσει τις εκπομπές της ως το 2030.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Το λόμπι των ορυκτών καυσίμων ορίζει τι εστί ρύπανση στην Ε.Ε.
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.Το ευρωπαϊκό λόμπι των ορυκτών καυσίμων έχει εισχωρήσει, με την ευλογία των κυβερνήσεων, στα γραφεία όπου συνεδριάζουν τα ευρωπαϊκά όργανα, αυτά που αποφασίζουν για τα όρια των εκπομπών ρύπων των μεγάλων βιομηχανιών και των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, οι οποίες προκαλούν την ατμοσφαιρική ρύπανση.
Οπως αποκαλύπτει έρευνα του διεθνούς γραφείου της Greenpeace, με τίτλο «Smoke & Mirrors» που παρουσιάζει αποκλειστικά η «Εφ.Συν.», η εισχώρηση των στελεχών της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων γίνεται μέσω της συμμετοχής τους στις εθνικές αντιπροσωπείες που λαμβάνουν μέρος στις σχετικές τεχνικές συζητήσεις, προκειμένου να αποφασίσουν για την επικαιροποιημένη ευρωπαϊκή Οδηγία (το πρώτο κείμενο της οποίας θα κατατεθεί στις 15 Μαρτίου) που ορίζει τον σχετικό Κανονισμό για τους βιομηχανικούς ρύπους.
Το αποτέλεσμα αυτής της διείσδυσης στα όργανα που διαμορφώνουν την περιβαλλοντική πολιτική της Ε.Ε. είναι ότι οι προτεινόμενες ευρωπαϊκές προδιαγραφές για τους ρύπους ως προς τις ανώτερες τιμές τους είναι χειρότερες από τις προδιαγραφές που ισχύουν ακόμη και στην Κίνα, που κατά τα λοιπά θεωρείται η πλέον ρυπογόνος χώρα.
Ετσι, με ευθύνη των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, το λόμπι των ορυκτών καυσίμων, προκειμένου να διαφυλάξει τα συμφέροντά του, παίζει με την υγεία των Ευρωπαίων πολιτών, καθώς μόνο οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα στην Ε.Ε. θεωρούνταν υπεύθυνες το 2010 για 22.300 πρόωρους θανάτους.
«Εφ.Συν.»
Ουραγός
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η έκθεση της Greenpeace την αξιολογεί ως ένα από τα χειρότερα παραδείγματα εθνικών αντιπροσωπειών που συμμετέχουν στον σχετικό διάλογο, καθώς η κυβέρνηση έχει αφήσει εν λευκώ την εκπροσώπηση της χώρας στις ευρωπαϊκές συζητήσεις, που διεξάγονται στη Σεβίλη για την εφαρμογή των βέλτιστων αντιρρυπαντικών τεχνολογιών, αποκλειστικά σε στελέχη επιχειρήσεων και εν προκειμένω των ΕΛ.ΠΕ. και της ΔΕΗ. Οπως αναφέρεται, η ελληνική αντιπροσωπεία επιχειρεί συνεχώς να εμποδίσει την εφαρμογή των βέλτιστων τεχνικών στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και να διεκδικήσει εξαιρέσεις που θα επιτρέψουν την παράταση λειτουργίας των υφιστάμενων μονάδων πετρελαίου και λιγνίτη, αλλά και την κατασκευή νέων.
Η Οδηγία για τις βιομηχανικές εκπομπές συνιστά μια νομοθεσία της Ε.Ε. που αποσκοπεί στη μείωση της ρύπανσης της ατμόσφαιρας από τις διάφορες βιομηχανικές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα, σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις πρέπει να διαθέτουν περιβαλλοντική άδεια, στην οποία περιλαμβάνονται δεσμευτικά όρια για τις εκπομπές τους (π.χ. για το διοξείδιο του θείου, οξείδια του αζώτου), με βάση τις υπάρχουσες «Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές» περιορισμού της ρύπανσης.
Στο πλαίσιο της Κοινοτικής Οδηγίας 96/61/ΕΚ για την «Ολοκληρωμένη Πρόληψη και Ελεγχο της Ρύπανσης» πραγματοποιούνται συναντήσεις στη Σεβίλη, με σκοπό την επικαιροποίηση του Κανονισμού για τους Βιομηχανικούς Ρύπους. Ο σημερινός Κανονισμός περιλαμβάνει τις βέλτιστες τεχνικές, όπως είχαν αναγνωριστεί με σχετικό κείμενο αναφοράς (BREF) το 2006. Η επικαιροποίηση του νέου BREF πραγματοποιείται από ομάδες εργασίας, στις οποίες έχουν δικαίωμα συμμετοχής εκπρόσωποι της βιομηχανίας, ΜΚΟ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των κρατών-μελών. Η επικαιροποίηση του BREF με τις νέες διαθέσιμες τεχνικές ολοκληρώνεται σύντομα και θα δημοσιευθεί μέσα στον Μάρτιο.
Η προετοιμασία για την υιοθέτηση του νέου Κανονισμού για τους Βιομηχανικούς Ρύπους συντονίζεται από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Ολοκληρωμένης Πρόληψης και Ελέγχου της Ρύπανσης. Η Τεχνική Ομάδα Εργασίας είναι ένα από τα πιο κρίσιμα όργανα στην όλη διαδικασία, καθώς οι προτάσεις που απορρίπτονται από αυτήν είναι απίθανο να επανέλθουν στην τελική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Η Greenpeace διαπίστωσε ότι η Τεχνική Ομάδα Εργασίας κυριαρχείται από μέλη της ενεργειακής βιομηχανίας, κάτι που σημαίνει ότι οι ρυπαντές καλούνται να αποφασίσουν για τα μέτρα μείωσης της ρύπανσης που οι ίδιοι προκαλούν και ότι καταρτίζουν κανονισμούς που θα διέπουν τη δική τους βιομηχανία.
Αν και οι αντιπροσωπείες των κρατών-μελών στις τεχνικές συναντήσεις της Σεβίλης θα έπρεπε να αποτελούνται από ευρύτερο φάσμα της κοινωνίας (πολιτικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί φορείς), οι περισσότερες αντιπροσωπείες απαρτίζονται κυρίως από έμμισθους υπαλλήλους της άμεσα ενδιαφερόμενης βιομηχανίας. Σε πολλές περιπτώσεις, δε, οι ίδιοι οι «ανεξάρτητοι» εκπρόσωποι των υπουργείων υιοθετούν τις απόψεις της βιομηχανίας, χρησιμοποιώντας συχνά δηλώσεις που αντιγράφουν απευθείας από τους εκπροσώπους της.
Την πιο αλγεινή εντύπωση προκαλεί η ελληνική αντιπροσωπεία, καθώς και τα επτά μέλη της προέρχονται από το λόμπι της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων, και συγκεκριμένα από τη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (6 μέλη) που λειτουργεί μερικούς από τους πιο ρυπογόνους λιγνιτικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής σε ολόκληρη την Ε.Ε., και από την εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛ.ΠΕ.). Ετσι, το υπουργείο Περιβάλλοντος έχει αναθέσει εν λευκώ στη ΔΕΗ και στα Ελληνικά Πετρέλαια να εκπροσωπούν τη χώρα σε ένα κρίσιμης σημασίας ζήτημα για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την εθνική οικονομία.
Στην 9μελή επιτροπή του Ηνωμένου Βασιλείου, τα 5 μέλη είναι εκπρόσωποι μεγάλων ρυπαντών, όπως είναι οι ανθρακικές RWE, EDF και E.ON και τα διυλιστήρια Stanlow. Στη 12μελή επιτροπή της Ισπανίας τα 8 μέλη είναι εκπρόσωποι των ανθρακικών Endesa και Iberdrola, καθώς και της Ενωσης Ηλεκτροπαραγωγών UNESA. Οι τρεις αυτές χώρες, μαζί με την Πολωνία, την Τσεχία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, έχουν αναγνωριστεί από την Greenpeace ως οι 7 χειρότερες και πιο δραστήριες αντιπροσωπείες με μόνιμο στόχο την υπονόμευση των διαδικασιών, ενώ η διείσδυση μελών του λόμπι της βιομηχανίας καταγράφεται στις αντιπροσωπείες της Κροατίας, της Εσθονίας και της Σλοβακίας.
Στοιχεία-σοκ
Οι παρασκηνιακές δράσεις της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων στη Σεβίλη έχουν φέρει τα θεμιτά γι’ αυτήν αποτελέσματα που -αν μη τι άλλο- είναι σοκαριστικά, καθώς το σχέδιο που θα υποβληθεί σύντομα θα προτείνει την κατασκευή εργοστασίων άνθρακα και λιγνίτη το 2019 που ρυπαίνουν έως και 5 φορές περισσότερο σε σχέση με τη σημερινή βέλτιστη τεχνολογία και έως 80% περισσότερο σε σχέση με τα ανώτατα όρια στην Κίνα!
Εάν εγκριθεί η δρομολογούμενη ευρωπαϊκή πρόταση, οι εταιρείες θα έχουν τη δυνατότητα να κατασκευάσουν από το 2019 νέα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής που θα εκπέμπουν 5 φορές περισσότερο διοξείδιο του θείου, 2,5 φορές περισσότερα οξείδια του αζώτου, 2 φορές περισσότερα μικροσωματίδια και 5 φορές περισσότερο υδράργυρο, συγκριτικά με τα εργοστάσια ανά τον κόσμο που ήδη εφαρμόζουν τις βέλτιστες τεχνολογίες περιορισμού της ρύπανσης. Τα προτεινόμενα ανώτερα όρια των ρύπων είναι τόσο ελαστικά που τα νέα εργοστάσια θα μπορούν να εκπέμπουν 30% περισσότερο διοξείδιο του θείου και 80% περισσότερα οξείδια του αζώτου απ’ ό,τι επιτρέπουν τα ανώτατα όρια ρύπων στην Κίνα!
Κι όλα αυτά συμβαίνουν, όταν τα εργοστάσια άνθρακα αποτελούν τη μεγαλύτερη πηγή του διοξειδίου του θείου και των εκπομπών υδραργύρου στην Ευρώπη και μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές πηγές εκπομπών οξειδίων του αζώτου, αρσενικού, μόλυβδου και καδμίου. Οταν η ατμοσφαιρική ρύπανση από σταθμούς παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα της Ε.Ε. εκτιμάται ότι προκάλεσε 22.300 πρόωρους θανάτους το 2010 -εκ των οποίων 1.200 στη χώρα μας- από τη λειτουργία των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, καθώς και την επιδείνωση του άσθματος και έχει συμβάλει στην καταγραφή επικίνδυνων επίπεδων υδραργύρου που βρίσκονται στο αίμα 200.000 μωρών που γεννιούνται κάθε χρόνο στην Ευρώπη που βλάπτουν την ψυχική και νευρολογική ανάπτυξή τους.
Κι όταν η έκθεση σε αιωρούμενα σωματίδια αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την υγεία του περιβάλλοντος στην Ευρώπη, αυξάνοντας τον κίνδυνο θανάτου από καρδιακές νόσους, αναπνευστικές παθήσεις και καρκίνων του πνεύμονα, και μείωση του προσδόκιμου ζωής κατά 6-12 μήνες στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
PHGHq left.gr
Τι μας έμαθε η Φουκουσίμα: ένα καθαρό και ασφαλές ενεργειακό μέλλον δεν περιλαμβάνει πυρηνικά
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Σήμερα, 11 Μαρτίου 2015, είναι η τέταρτη επέτειος από τη μέρα που ξεκίνησε μία από τις χειρότερες πυρηνικές καταστροφές: η τριπλή τήξη του πυρήνα και οι ρωγμές στο δοχείο πίεσης του αντιδραστήρα στον πυρηνικό σταθμό Νταίτσι της Φουκουσίμα. Μία πυρηνική κρίση που δυστυχώς ξετυλίγεται ακόμα.
Η εκτεταμένη μόλυνση του περιβάλλοντος με ραδιενέργεια παραμένει σε μεγάλο βαθμό. Οι προσπάθειες απομόλυνσης συχνά δεν επιτυγχάνουν τους στόχους της κυβέρνησης. Τεράστιες ποσότητες εξαιρετικά ραδιενεργού νερού ρέουν καθημερινά στη θάλασσα από τον χώρο του αντιδραστήρα. Το σημείο όπου βρίσκονται οι πυρήνες του αντιδραστήρα που έχουν υποστεί τήξη στις Μονάδες 1-3 παραμένει άγνωστο – ένα πρόβλημα που απαιτεί καθημερινά μεγάλες ποσότητες νερού για ψύξη ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος μίας ακόμα σημαντικής διαρροής ραδιενέργειας.
Παρά τα συνεχιζόμενα προβλήματα και το γεγονός ότι πολλοί από τους περισσότερους από 120.000 εκτοπισμένους πυρηνικούς πρόσφυγες εξακολουθούν να ζουν σε δύσκολες συνθήκες τέσσερα χρόνια μετά, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Άμπε της Ιαπωνίας πιέζει για την επανεκκίνηση των παροπλισμένων πυρηνικών σταθμών της χώρας.
Ο Άμπε θεωρεί ότι η πυρηνική ενέργεια είναι απαραίτητη στο ενεργειακό μίγμα της χώρας, προκειμένου η Ιαπωνία να μπορέσει να ανταποκριθεί στις κλιματικές της υποχρεώσεις. Στην πραγματικότητα όμως είναι εξαιρετικά απίθανο η Ιαπωνία να φτάσει τον στόχο της παραγωγής ενέργειας από πυρηνικά κατά 15-20%. Επιπλέον, η προώθηση της πυρηνικής ενέργειας για την τήρηση των κλιματικών υποχρεώσεων της Ιαπωνίας θέτει σε κίνδυνο το μέλλον των επόμενων γενεών και του πλανήτη.
Γιατί, πόσο «ασφαλής» και «καθαρή» είναι αυτή η πηγή ενέργειας στην πραγματικότητα; Αν πιστέψουμε τους υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας, είναι πολύ ασφαλής. Όπως ισχυρίζονται, ένα καταστροφικό ατύχημα συμβαίνει μόνο μία φορά κάθε 250 χρόνια.
Δεν χρειάζεται όμως να είναι κάποιος πυρηνικός επιστήμονας για να γνωρίζει ότι τα πυρηνικά ατυχήματα που έχουν συμβεί στα 70 χρόνια που χρησιμοποιείται η πυρηνική ενέργεια είναι περισσότερα. Το ατύχημα στη Φουκουσίμα με την τήξη πυρήνα σε 3 αντιδραστήρες, το καταστροφικό ατύχημα στο Τσερνόμπιλ και η μερική τήξη πυρήνα στους πυρηνικούς σταθμούς του Three Mile Island και Fermi 1 των ΗΠΑ είναι μερικά μόνο παραδείγματα.
Δυστυχώς, η πυρηνική βιομηχανία αλλά και πολλές ρυθμιστικές αρχές εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι η πυρηνική ενέργεια είναι ασφαλής, ενώ την ίδια στιγμή μειώνουν τις απαιτήσεις ασφαλείας ώστε οι γερασμένοι αντιδραστήρες να ανταποκρίνονται σε αυτές. Το αποτέλεσμα είναι η διαρκώς αυξανόμενη επικινδυνότητα των πυρηνικών αντιδραστήρων σε πολλά μέρη του κόσμου.
Η ασφάλεια της πυρηνικής ενέργειας όμως δεν περιορίζεται μόνο στους ίδιους τους πυρηνικούς σταθμούς αλλά επεκτείνεται στο σύνολο του πυρηνικού κύκλου και τους σοβαρούς κινδύνους που ενέχει για το περιβάλλον και τη δημόσια ασφάλεια. Αυτός περιλαμβάνει την εξόρυξη ουρανίου, την επεξεργασία του για τη δημιουργία πυρηνικού καυσίμου (μεταλλουργία, μετατροπή, εμπλουτισμός και παρασκευή – σε κάθε ένα από αυτά τα στάδια επεξεργασίας χρησιμοποιούνται ορυκτά καύσιμα και παράγονται ραδιενεργά απόβλητα), τις διαρροές ραδιενέργειας κατά τη λειτουργία (συνήθεις διαρροές και οφειλόμενες σε ατυχήματα) και το διαρκώς αυξανόμενο πρόβλημα των πυρηνικών αποβλήτων. Η πυρηνική τεχνολογία, μετά από 7 δεκαετίες χρήσης, δεν έχει καταφέρει να λύσει το πρόβλημα της διαχείρισης των αναλωμένων πυρηνικών καυσίμων πουθενά στον κόσμο. Κάποιες χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Ρωσία, επιδεινώνουν το πρόβλημα της διαχείρισης των ραδιενεργών αποβλήτων με την «επανεπεξεργασία» του αναλωμένου πυρηνικού καυσίμου. Πρόκειται για μία χημική διεργασία διαχωρισμού του πλουτωνίου από εξαιρετικά ραδιενεργά απόβλητα, που όχι μόνο δημιουργεί τεράστιες ποσότητες αέριων και υγρών ραδιενεργών αποβλήτων, αλλά και αυξάνει τον κίνδυνο διάδοσης της πυρηνικής βόμβας.
Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι οι πυρηνικοί σταθμοί είναι επικίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία, και ιδιαίτερα για τα παιδιά, ακόμα και χωρίς να συμβεί κάποιο μεγάλο ατύχημα.
Τα καλά νέα είναι ότι δεν χρειαζόμαστε αυτή τη βρώμικη, επικίνδυνη και ξεπερασμένη τεχνολογία – ούτε για να έχουμε επαρκή ενέργεια ούτε για να μειώσουμε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Πουθενά αλλού δεν είναι αυτό τόσο προφανές όσο στην Ιαπωνία. Ενώ κλείνουν τέσσερα χρόνια από την καταστροφή στη Φουκουσίμα, η χώρα κλείνει την ίδια στιγμή σχεδόν 1,5 χρόνο χωρίς πυρηνική ενέργεια – αλλά και χωρίς μπλακάουτ. Και ενώ διαδοχικά οι κυβερνήσεις της χώρας έχουν αποτύχει να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, εφαρμόζοντας ολοκληρωμένες πολιτικές για την επέκταση των ανανεώσιμων πηγών και την εξοικονόμηση ενέργειας, οι τοπικές αυτοδιοικήσεις αναλαμβάνουν τις απαραίτητες πρωτοβουλίες.
Η Πόλη της Φουκουσίμα ανακοίνωσε το Δεκέμβριο του 2012 ότι ο πρώτος στόχος για την αναγέννηση της περιοχής είναι «η δημιουργία μίας ασφαλούς και βιώσιμης κοινωνίας χωρίς πυρηνική ενέργεια.» Το 2014 η τοπική αυτοδιοίκηση ακολούθησε με τη δέσμευση σε ένα στόχο για 100% ανανεώσιμες πηγές ενέργειες μέχρι το 2040.
Η Μητροπολιτική Κυβέρνηση του Τόκιο μόλις ανακοίνωσε μείωση ρεκόρ κατά 23% στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, στον τέταρτο χρόνο του προγράμματος εμπορίας ρύπων – κάτι που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται σε μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας που λήφθηκαν έπειτα από την πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα.
Αυτά τα σημαντικά βήματα βρίσκονται σε έντονη αντίθεση με τις κινήσεις της κυβέρνησης του Άμπε που εξακολουθεί να υποστηρίζει την πυρηνική ενέργεια, ενώ την ίδια στιγμή ενεργοποιεί μηχανισμούς για την υπονόμευση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Οι υπεύθυνοι για την πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα όμως γνωρίζουν ότι η πυρηνική ενέργεια δεν έχει θέση στην Ιαπωνία. Το κόστος των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας πέφτει διαρκώς, ενώ το μερίδιό τους στην αγορά αυξάνεται συνεχώς σε ολόκληρο τον πλανήτη. Το λόμπυ της βρώμικης πυρηνικής βιομηχανίας προσπαθεί να σταματήσει αυτές τις εξελίξεις για να συνεχίσει να βγάζει κέρδη βασισμένα στη βρώμικη ενέργεια.
Για τους ανθρώπους της Ιαπωνίας όμως, που στην πλειονότητά τους αντιτίθενται στην επανεκκίνηση των πυρηνικών σταθμών, υπάρχουν πολύ μεγάλες ευκαιρίες για ένα μέλλον πραγματικά ασφαλές και καθαρό. Η Greenpeace θα συνεχίσει να βρίσκεται μαζί τους σε κάθε βήμα μέχρι να εξασφαλίσουμε ότι το καθαρό και ανανεώσιμο μέλλον θα γίνει πραγματικότητα.
Ένωσε κι εσύ τη φωνή σου με τους ανθρώπους της Ιαπωνίας και ζήτα ένα μέλλον χωρίς πυρηνικά εδώ >>
ΠΗΓΗ: greenpeace.org
Τα πλοία-τέρατα της Ευρώπης λεηλατούν τον τόνο του Ειρηνικού
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Συνήθως αναφερόμαστε σε αυτά απλά ως νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού, έχοντας την εικόνα μικρών κουκίδων στο χάρτη, στη μέση ενός τεράστιου ωκεανού. Ωστόσο, χώρες όπως το Κιριμπάτι είναι κάτι παραπάνω, αφού περιλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις ωκεανού. Το Κιριμπάτι αποτελείται από 33 ατόλες, δηλαδή κοραλλιογενείς νησίδες, διασκορπισμένες σε περισσότερα από 3,5 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα του Ειρηνικού Ωκεανού, μια έκσταση μεγαλύτερη και από την Ινδία, με κατοίκους που αναπόφευκτα είναι είτε ναυτικοί είτε ψαράδες.
Το Κιριμπάτι έχει μία από τις μεγαλύτερες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ) στον κόσμο και μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έχει έναν από τους πιο παραγωγικούς κλάδους της αλιείας τόνου. Περισσότεροι από 250.000 τόνοι τόνου αλιεύονται εκεί κάθε χρόνο, καθιστώντας το Κιριμπάτι το δεύτερο μεγαλύτερο προμηθευτή σούπερ μάρκετ στον κόσμο, μετά την Παπούα Νέα Γουινέα. Ωστόσο, σχεδόν το σύνολο των ψαριών της περιοχής αλιεύονται από ξένα σκάφη.
Η αλιεία λειτουργεί ως πηγή εισοδήματος και απασχόλησης στο Κιριμπάτι. Τα ψάρια είναι απαραίτητα για τη διατροφική ασφάλεια του πληθυσμού, ιδιαίτερα για αυτό το αναπτυσσόμενο κράτος, το οποίο ταλανίζεται από τη φτώχεια και τις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών. Τα ψάρια που πιάνουν οι κάτοικοι ισοδυναμούν με το 75% της καθημερινής τροφής όλου του πληθυσμού, παρέχοντάς του το μεγαλύτερο μέρος της αναγκαίας πρωτεΐνης. Καθώς τα οικοσυστήματα των κοραλλιογενών υφάλων υποβαθμίζονται, τα πελαγικά ψάρια όπως ο τόνος, γίνονται ακόμη πιο σημαντικά για τη διατροφής τους.
Μερικά από τα μικρότερα, αλλά και μεγαλύτερα αλιευτικά σκάφη του κόσμου
Ο τρόπος με τον οποίο ψαρεύουν οι ντόπιοι έχει αλλάξει ελάχιστα εδώ και δεκαετίες. Μικρά πληρώματα τριών ψαράδων βγαίνουν καθημερινά με ξύλινες βάρκες και με κίνδυνο της ζωής τους, για να εφοδιάζουν με τόνο τις τοπικές πόλεις και χωριά. Προσπαθούν να μείνουν κοντά στην ακτή για να μην χαθούν στη θάλασσα, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει αρκετές φορές. Τα σκάφη τους δεν έχουν GPS, ούτε ραντάρ, εφεδρική μηχανή ή ασύρματο. Ψαρεύουν με μοναδικό τους εφόδιο την εμπειρία και με κινητήρια δύναμη την ανάγκη τους να επιβιώσουν.
Δαυίδ vs. Γολιάθ
Η μικροσκοπική εικόνα της τοπικής αλιείας επισκιάζεται από το γιγαντιαίο θέαμα των ισπανικών γρι-γρι. Είναι από τα μεγαλύτερα στον κόσμο και λεηλατούν τη λιμνοθάλασσα του κύριου νησιού, Ταράουα. Δύο από αυτά, το Albatun Tres και το Albacora Uno, ανήκουν στη μεγαλύτερη εταιρεία αλιείας τόνου στην Ευρώπη, την Albacora. Τα δύο αυτά πλοία μπορούν να πιάσουν περισσότερα ψάρια σε τρία αλιευτικά ταξίδια από ό, τι πιάνουν όλοι οι ντόπιοι ψαράδες μαζί σε ένα χρόνο!
Η τεχνολογική τους ικανότητα είναι συγκλονιστική σε σχέση με αυτή που έχουν οι αλιείς του Κιριμπάτι, οι οποίοι βασίζονται στην ανάγνωση της φύσης, χρησιμοποιώντας δεξιότητες και εμπειρία που έχουν περάσει από πατέρα σε γιο. Αυτά τα δύο πλοία-τέρατα είναι εξοπλισμένα με δορυφορικά συστήματα και ραντάρ για να εντοπίζουν τα κοπάδια των ψαριών, καθώς και με καταστροφικές συσκευές συγκέντρωσης ψαριών που προσελκύουν, εκτός από τεράστια κοπάδια ψαριών και άλλα θαλάσσια είδη τα οποία ρίχνονται και πάλι νεκρά στη θάλασσα.
Μία καταστροφική «μπίζνα» με τις ευλογίες της Ε.Ε.
Η αλιεία του τόνου αποτελεί μια τεράστια οικονομική επιχείρηση αξίας δισεκατομμυρίων, κάτι που όμως δεν αντικατοπτρίζεται στην εθνική οικονομία του Κιριμπάτι. Τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτηρίζουν το Κιριμπάτι ως λιγότερο αναπτυγμένη χώρα, η οποία έχει σοβαρά προβλήματα φτώχειας, υψηλής ανεργίας και μικρό προσδόκιμο ζωής. Πέρυσι, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της ήταν 169 εκ. δολάρια, για ένα κράτος με περισσότερους από 100.000 κατοίκους.
Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν αλιευθεί στα ύδατα του Κιριμπάτι τόνοι αξίας 2 δις δολαρίων, ενώ από αυτά μόνο ένα ελάχιστο ποσό επεστράφη στη χώρα. Τα συνολικά έσοδα της Albacora ΑΕ και των θυγατρικών της ήταν περισσότερα από 475 εκ. ευρώ το 2012, ενώ έχει λάβει και εκατομμύρια ευρώ σε επιδοτήσεις της Ε.Ε. για την κατασκευή αυτών των πλοίων.
Η συμφωνία, την οποία υπέγραψε η Ε.Ε με το Κιριμπάτι, που επιτρέπει στην Albacora να αλιεύει σε αυτά τα παραγωγικά νερά, δίνει ελάχιστα πίσω στους ανθρώπους που έχουν δικαίωμα στην πρόσβαση αυτών των πόρων. Επιπλέον, υπονομεύει τις προοδευτικές προσπάθειες των νησιωτικών χωρών του Ειρηνικού να συνδιαχειριστούν τους φυσικούς τους πόρους για να έχουν ένα βιώσιμο μέλλον.
Μέχρι η Ε.Ε. να ανταμείψει με δίκαιο τρόπο το Κιριμπάτι, τα «τέρατά» της πρέπει να φύγουν από την περιοχή. Δεν είναι δίκαιο για τους κατοίκους. Δεν είναι δίκαιο για τις θάλασσές τους. Δεν είναι δίκαιο για όλους εμάς. Τα πλοία-τέρατα δεν έχουν θέση πουθενά.
Πάρε κι εσύ θέση υπέρ της βιώσιμης αλιείας και κατά των πλοίων-τεράτων που καταστρέφουν τα πάντα στο πέρασμά τους.
ΠΗΓΗ: greenpeace.org
Εκλογές ή δημοψήφισμα στην Ελλάδα «βλέπει» το Stratfor
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
«Τους επόμενους μήνες η ελληνική κυβέρνηση θα δεχτεί μεγαλύτερες πιέσεις και για αυτό τον λόγο θα μπορούσε να καταστεί πραγματικότητα το ενδεχόμενο ενός δημοψηφίσματος ή πρόωρων εκλογών» αναφέρεται σε ανάλυση του αμερικανικού κέντρου στρατηγικών μελετών Stratfor.
Η ανάλυση επικαλείται δηλώσεις Βαρουφάκη και Καμμένου σχετικά με το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος ή πρόωρων εκλογών, επισημαίνοντας ότι «αυτό που υποδηλώνουν, το λιγότερο, είναι ότι διενεργείται μια συζήτηση μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και του κυβερνητικού εταίρου (των ΑΝΕΛ), σχετικά με το ενδεχόμενο να ερωτηθούν οι πολίτες εάν θα πρέπει να εφαρμοσθούν οι πολιτικές που ζητά η ΕΕ και το ΔΝΤ».
Εκφράζει σε την άποψη ότι «τους επόμενους μήνες η ελληνική κυβέρνηση θα δεχτεί μεγαλύτερες πιέσεις και για αυτό τον λόγο θα μπορούσε να καταστεί πραγματικότητα το ενδεχόμενο ενός δημοψηφίσματος ή πρόωρων εκλογών».
«Το ενδεχόμενο εκλογών ή δημοψηφίσματος είναι σήμερα περισσότερο πιθανό από ό,τι το 2011, όταν το πρότεινε ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, για τον απλό λόγο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέχθηκε για να επαναδιαπραγματευθεί το χρέος της Ελλάδας, να θέσει τέλος στα μέτρα λιτότητας και για να κρατήσει τη χώρα στην ευρωζώνη» προσθέτει το Stratfor.
Το Stratfor σημειώνει ότι η Αθήνα έχει όλο και περισσότερες δυσκολίες καθώς η ΕΕ δεν πρόκειται να δώσει χρήματα αν δεν γίνουν μεταρρυθμίσεις, όπως η μείωση δαπανών, το εργασιακό, το ασφαλιστικό και οι ιδιωτικοποιήσεις, ενώ η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να μην υλοποιήσει πολιτικές που αντιβαίνουν τις προεκλογικές υποσχέσεις.
Αναφορά γίνεται και στις φωνές διαφοροποίησης εντός του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στην πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη Γερμανία. «Το δίλημμα κάνει την εμφάνισή του την ώρα που αναδύονται εσωτερικές διαμάχες στον ΣΥΡΙΖΑ, με ορισμένες αριστερές ομάδες να επικρίνουν τις πρόσφατες προτάσεις της κυβέρνησης ή και να αντιπροτείνουν την έξοδο της χώρας από το ευρώ».
» Οι πιστωτές της Ελλάδας αντιμετωπίζουν επίσης τους δικούς τους πολιτικούς περιορισμούς, οι οποίοι επιδρούν στις διαπραγματευτικές τους θέσεις. Στη Γερμανία, οι πιο συντηρητικές ομάδες του κυβερνώντος κόμματος αντιτίθενται στις παραχωρήσεις έναντι της Αθήνας, ενώ η Γερμανία ανησυχεί ότι οι παραχωρήσεις προς τον ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγούσαν στην ενίσχυση άλλων αντισυστημικών κομμάτων στην ευρωζώνη, ενώ μια επιτυχής κατάληξη για τον ΣΥΡΙΖΑ στις διαπραγματεύσεις θα οδηγούσε και άλλες κυβερνήσεις, στο μέλλον, να διεκδικήσουν παρόμοιες υποχωρήσεις».
Επίσης αναφέρεται ότι «εξαιτίας αυτών των αντικρουόμενων συμφερόντων, θα υπάρξει πολιτική ένταση τους επόμενους μήνες στην ευρωζώνη. «Η τρέχουσα συμφωνία μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της είναι τόσο εύθραυστη ώστε θα μπορούσε να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή τους επόμενους τέσσερις μήνες».
«Η στρατηγική της Αθήνας είναι να προβεί σε επιλεκτικές υποσχέσεις προς τους πιστωτές της και να ψηφίσει τόσες μεταρρυθμίσεις όσες απαιτούνται για να διασφαλίσει την τελευταία δόση του σχεδίου διάσωσης (περίπου 7 δισ. ευρώ) χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεις στο εσωτερικό.
» Η Ελλάδα θα μπορέσει πιθανώς να ολοκληρώσει το σχέδιο διάσωσης στα τέλη Ιουνίου, αλλά αμέσως μετά θα βρεθεί αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερες προκλήσεις, καθώς δεν θα μπορέσει ενδεχομένως να επιστρέψει στις πιστωτικές αγορές λόγω του υψηλού δανειακού κόστους και συνεπώς η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ασκήσει πιέσεις για ένα τρίτο σχέδιο διάσωσης. Κάτι που θα ήταν πολιτικά απαράδεκτο για τον ΣΥΡΙΖΑ».
Τέλος, επισημαίνεται ότι «κατά συνέπεια, η Ελλάδα θα ασκήσει πιέσεις για ελάφρυνση του χρέους, το πιθανότερο υπό την μορφή επέκτασης της περιόδου ωρίμανσης των δανείων, χαμηλότερων ειτοκίων ή με αποπληρωμές συνδεδεμένες με την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Μολονότι κάποιες κυβερνήσεις της ευρωζώνης θα αποδέχονταν ενδεχομένως αυτές τις προτάσεις, η όποια συμφωνία θα εμπεριείχε αυστηρούς όρους.
» Οι όροι αυτοί θα ασκούσαν στον ΣΥΡΙΖΑ ισχυρές πιέσεις, καθώς θα έπρεπε να αποφασίσει εάν θα εγκατέλειπε ορισμένες από τις προεκλογικές του υποσχέσεις και θα αποδέχονταν τα αιτήματα της ΕΕ ή εάν θα τις απέρριπτε, προκαλώντας ενδεχομένως την χρεοκοπία και την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Αυτό είναι το πλαίσιο εντός του οποίου η ελληνική κυβέρνηση θα αισθάνονταν ενδεχομένως ότι δεν διαθέτει την εντολή του εκλογικού σώματος για τη λήψη μιας τόσο κρίσιμης απόφασης, καθιστώντας πιθανό ένα δημοψήφισμα ή τη διενέργεια πρόωρων εκλογών».
ΠΗΓΗ: tvxs.gr
Και ο Άκης και ο Βαγγελάκης (δις) και ο Γιαννάκης
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Του Κώστα Βαξεβάνη
Το σύνολο σχεδόν των υπουργών Άμυνας μετά τον Άκη, ερευνάται αν είναι Άκηδες. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης και ο Γιάννος Παπαντωνίου, σύμφωνα με δικογραφία που έφτασε στη Βουλή, πρέπει να ερευνηθεί αν υπέγραψαν τις συμβάσεις για τα οπλικά συστήματα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και αυτό της Άμυνας.
Σκεφθείτε το λίγο. Το σύνολο σχεδόν των Υπουργών μετά τον Άκη, κατά τον εισαγγελέα πιθανόν να είναι Άκηδες.
Σε μια χώρα που είναι ο τέταρτος εισαγωγέας όπλων στον κόσμο και δαπανά το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ σε εξοπλισμούς σε όλη την Ευρώπη, η Άμυνα και τα λοιπά εθνικοπατριωτικά πιθανόν να μην είναι τίποτα άλλο από κονόμα.
Η πρόσφατη υπόθεση με τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τις ερωτήσεις στη Βουλή προκειμένου να προωθηθούν συγκεκριμένα οπλικά συστήματα, θύμισε σε όσους το είχαν ξεχάσει, πως υπήρχαν περίοδοι που η Βουλή είχε μετατραπεί σε ανοιχτή αντιπαράθεση βουλευτών και υπουργών, οι οποίοι αλληλοκατηγορούνταν ως νταβατζήδες συμφερόντων εταιρειών όπλων. “Εκβιαστές” αποκαλούσε ο Μεϊμαράκης τους βουλευτές του ΛΑΟΣ που έκαναν ερωτήσεις για τους εξοπλισμούς, “είσαστε μπροστάντζες” απαντούσε ο Καρατζαφέρης στον Μεϊμαράκη. Και βέβαια είναι αξέχαστες οι στιγμές με τον Βενιζέλο, όταν στην πρώτη Επιτροπή της Βουλής που ερευνούσε το σκάνδαλο εξοπλισμών του Άκη, βγήκε και είπε πως οι λογαριασμοί του Άκη ήταν αριθμοί τηλεφώνων. Είχε διατυπώσει μάλιστα ευθαρσώς στη Βουλή απειλή προς τη ΝΔ για τα δικά της εξοπλιστικά λέγοντας “είναι αριθμοί τηλεφώνων, πήρα και απάντησε ο Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος”. Μέσα στη Βουλή ο Βενιζέλος έστειλε έτσι το μήνυμα στη ΝΔ, “αν συνεχίσετε θα βγάλουμε τα εξοπλιστικά του δικού σας υπουργού”.
Όλα αυτά δημόσια και σε κοινή θέα.
Στη Βουλή λοιπόν υπάρχει δικογραφία που ζητά να ερευνηθεί ο ρόλος των τεσσάρων στους εξοπλισμούς. Το περιεχόμενο της δικογραφίας το οποίο δημοσιεύει το HOT DOC, είναι συγκλονιστικό. Όχι μόνο επέλεγαν όπλα χωρίς διαγωνισμούς υποστηρίζοντας πως ικανοποιούνται επείγουσες και επιτακτικές ανάγκες της Άμυνας, αλλά έδιναν το δημόσιο χρήμα χωρίς να υπάρχει αντίκρυσμα σε έργο. Τα υποβρύχια πληρώθηκαν από το Βενιζέλο παρότι δεν είχαν παραδοθεί τα προηγούμενα, ενώ έδινε ποσά στον Ισκαντάρ Σάφα των Ναυπηγείων χρεώνοντας άλλα εξοπλιστικά τα οποία είχαν ήδη πληρωθεί. Τα εξοπλιστικά τα οποία βάφτιζαν κατεπείγοντα για να κάνουν ανάθεση έργου και όχι διαγωνισμό ήταν τόσο επείγοντα που τέλειωναν με καθυστέρηση δεκαετιών.
Ούτε εγγυητικές τραπεζικές επιστολές δεν ζητούσαν οι αθεόφοβοι για να εξασφαλίζουν την καλή παράδοση και λειτουργία.
Ο Άκης λοιπόν, έγινε κάποια στιγμή ο αδύναμος κρίκος σε ένα σύστημα διαφθοράς μέσα στο Υπουργείο Άμυνας. Όσο και αν οι υπόλοιποι αποδειχθούν Άκηδες, δεν πρόκειται να δικαστούν γιατί με το νόμο Βενιζέλου φυσικά περί ευθύνης Υπουργών τα αδικήματα έχουν παραγραφεί.
Το ερώτημα είναι τι θα κάνει η κυβέρνηση. Θα κάνει μια παραδοχή «νομιμότητας» και θα πει «ε τι να κάνουμε αυτός είναι ο νόμος»;
Από νομικής άποψης φαινομενικά δεν υπάρχει διέξοδος σε αυτό. Πολιτικά όμως υπάρχει και ίσως δημιουργήσει και νομικές διεξόδους. Η κυβέρνηση μπορεί να ξεκινήσει στη Βουλή έρευνα για τα εξοπλιστικά με βάση τις δικογραφίες. Να κληθούν μάρτυρες και να ανοίξουν λογαριασμοί όσων πολιτικών χειρίστηκαν εξοπλιστικά. Να γίνει έλεγχος όχι στο Έσχες, αλλά στο Πόθεν. Όχι στο αν ο Βενιζέλος για παράδειγμα έχει 10 εκατομμύρια και 100 ακίνητα, αλλά στο να δικαιολογείται η απόκτησή τους με την προίκα που επικαλείται.
Η διαδικασία αυτή ακόμη και αν δεν καταλήξει ποινικά, πρέπει να έχει ως συνέχεια τη δημοσιοποίηση των στοιχείων που προκύπτουν. Να μαθαίνει δηλαδή ο πολίτης, ανεξάρτητα αν υπάρχει τιμωρία, ποιός έκανε τι. Ότι ο Μεϊμαράκης έδωσε 100 εκατομμύρια για τα υποβρύχια αντί να καταγγείλει τις συμβάσεις, ότι ο Γιάννος Παπαντωνίου υπέγραψε με τον τρόπο που υπέγραψε τα εξοπλιστικά, ότι ο Βενιζέλος όχι μόνο συνέχισε τις συμβάσεις Άκη στα υποβρύχια αλλά αμνήστευσε τους Γερμανούς για φορολογικές παραβάσεις, χρέη, ποινικές ρήτρες και εγκλήματα κατά του Δημοσίου.
Να γίνεται συζήτηση στη Επιτροπή της Βουλής και να δημοσιοποιούνται τα αποτελέσματα αφού πρόκειται για δημόσια πρόσωπα που άσκησαν εξουσία.
Είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει μια δημοκρατική κυβέρνηση για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη του κόσμου προς την πολιτική και τους πολιτικούς. Αν οι πολίτες δεν γνωρίζουν τι έκαναν αυτοί που τους κυβέρνησαν, δεν θα έχουν ούτε ορθή κρίση. Αν δεν έχουν ορθή πολιτική κρίση τότε είναι εύκολο να ξεγελαστούν από τους διεφθαρμένους που εμφανίζονται σωτήρες.
Είναι σίγουρο πως στη διάρκεια μιας τέτοιας διαδικασίας θα βρεθεί και ο δρόμος του χρήματος και το χρήμα. Στόματα θα ανοίξουν και πολλοί θα κελαηδήσουν. Αν γίνει αυτό τότε τα αδικήματα δεν θα έχουν παραγραφεί γιατί τα αδικήματα που αφορούν το μαύρο χρήμα δεν παραγράφονται. Άλλωστε και ο Άκης δεν καταδικάστηκε για τα αδικήματα που αφορούσαν τη θητεία του ως υπουργού γιατί είχαν παραγραφεί, αλλά για το μαύρο χρήμα που βρέθηκε στους λογαριασμούς.
Η σημερινή κυβέρνηση είναι η μόνη η οποία μην έχοντας δεσμεύσεις και εμπλοκή σε όλο τον κύκλο της διαφθοράς, μπορεί να προσφέρει στην κοινωνία την άπλετη αλήθεια. Και αν δεν προσφέρεις την αλήθεια τότε που μπορείς, σύντομα θα βρεθείς υπόλογος στο ψέμα το οποίο μοιραία θα επικρατήσει ως αλήθεια γιατί εσύ δεν την είπες όταν έπρεπε.
ΠΗΓΗ: koutipandoras.gr
Αμνησία έπαθαν οι Γερμανοί για τις αποζημιώσεις
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Από τη κοινή συνέντευξη Τύπου του Νίκου Κοτζιά με τον Γερμανό ομόλογο του, Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγιερ, στο Βερολίνο στις 10 Φεβρουαρίου
Νέα ανταλλαγή ανακοινώσεων μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας σήμερα (Τετάρτη) για το θέμα των γερμανικών επανορθώσεων, μετά την κατηγορηματική απόρριψη των διεκδικήσεων της Αθήνας από την κυβέρνηση Μέρκελ. Εκπρόσωπος του γερμανικού Υπ.Εξ. υποστήριξε ότι το θέμα δεν συζητήθηκε ούτε στη συνάντηση Κοτζιά- Σταϊνμάγιερ τον Φεβρουάριο για να διαψευστεί άμεσα από την Αθήνα.
«Το ζήτημα των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων ετέθη κατά την επίσκεψη του Υπ. Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, στο Βερολίνο, στις 10 Φεβρουαρίου 2015, τόσο στην κοινή συνέντευξη Τύπου όσο και στην κατ' ιδίαν συνάντηση των δύο υπουργών», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κούτρας, προσθέτοντας, μάλιστα, ότι ο κ. Κοτζιάς είχε προτείνει στον Γερμανό ομόλογό του τη σύσταση κοινής Ελληνογερμανικής Επιτροπής σοφών που θα εξετάσει όλες τις πλευρές του ζητήματος.
Δείτε το σχετικό βίντεο από τη συνέντευξη Τύπου/ Πηγή euronews
Νωρίτερα, η αναπληρώτρια εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, Sawsan Chebli, είχε υποστηρίξει ότι, εξ όσων γνωρίζει, το θέμα δεν συζητήθηκε κατά τη διάρκεια της κατ' ιδίαν πρόσφατης συνάντησης των δύο Υπουργών Εξωτερικών στο Βερολίνο, δήλωση που κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με αυτή του εκπροσώπου της Καγκελαρίας, Στέφεν Ζάιμπερτ, αλλά και του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών αλλά και του εκπροσώπου της ΚΟ των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) για δημοσιονομικά θέματα Χανς Μίχελμπαχ.
«Σε περίπτωση που πραγματοποιηθούν ελληνικές επιθέσεις εναντίον γερμανικής ιδιοκτησίας, η Γερμανία θα ξέρει να αμυνθεί», διακήρυξε ο Μίχελμπαχ, υποστηρίζοντας ότι «το θέμα έχει διευθετηθεί ήδη από τη δεκαετία του '50».
ΠΗΓΗ: efsyn.gr
ΜΠΡΑΪΖΑ ΠΡΟΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗ: ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΥΤΙΚΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ!!!
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
ΟΙ ΗΠΑ ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΡΩΣΙΚΟ ΑΓΩΓΟ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΟΧΙ, ΟΜΩΣ, ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ!
Ως έναν ενεργειακό δορυφόρο των δυτικο – αμερικανικών συμφερόντων, που θα εφαρμόζει πιστά τις εντολές τους και την πολιτική τους, λειτουργώντας ουσιαστικά σαν προτεκτοράτο, θέλουν οι ΗΠΑ την Ελλάδα. Αυτό προκύπτει και από την τοποθέτηση στο Athens Energy Forum που πραγματοποιείται στην Αθήνα, του πρώην υφυπουργού των ΗΠΑ Ματ Μπράιζα ο οποίος μίλησε με την ιδιότητα του συμβούλου κρατικών εταιρειών Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν, που πλέον κατέχει.
Στην συνέχεια η Iskra παραθέτει αυτούσιο το σχετικό ρεπορτάζ της ιστοσελίδας euro2day.gr:
«Η στροφή προς τη Ρωσία θα αποβεί σε βάρος της Ελλάδας λέει ο πρώην υφυπουργός των ΗΠΑ Ματ Μπράιζα. Ο νότιος διάδρομος θα μεταφέρει επιπλέον ποσότητες αερίου. Βέβαιο ότι η ΕΕ δεν θα επιτρέψει να λειτουργήσει ρωσικός κόμβος φυσικού αερίου στα ελληνοτουρκικά σύνορα.
Δεν πρόλαβε ο υπουργός ΠΑΠΕΝ να εκφράσει τις θέσεις του περί «ανεξάρτητης ενεργειακής πολιτικής» με αναφορές σε ενεργειακή μπανανία κ.λπ., η απάντηση ήρθε υπερατλαντικά, από τον Ματ Μπράιζα, πρώην υφυπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ, με αρμοδιότητα στα θέματα ενεργειακής πολιτικής.
Ο Κ. Μπράιζα, με την ιδιότητα πλέον του επικεφαλής του think tank Center for Defence Studies (σύμβουλος κρατικών εταιρειών Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν) μιλώντας στην ίδια διοργάνωση, εξέφρασε την ικανοποίηση του για την στήριξη που προσφέρει η νέα κυβέρνηση στον αγωγό TAP.
Ωστόσο, όπως υποστήριξε, εφόσον αλλάξει πολιτική σε ότι αφορά τις πηγές εφοδιασμού, με αξιοποίηση του ρωσικού αγωγού που θα διέρχεται από την Τουρκία, τότε θα επιστρέψει στον ένα και μοναδικό προμηθευτή, τη Ρωσία που επιπλέον πουλά αέριο στην Ελλάδα με τις υψηλότερες τιμές.
Ο ίδιος, εξέφρασε σχεδόν βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να λειτουργήσει κόμβος (hub) στα ελληνοτουρκικά σύνορα όπως ανήγγειλε οι πρόεδρος Πούτιν. Ο κ. Μπράιζα εκτίμησε ότι η ΕΕ δεν πρόκειται να αφήσει στους Ρώσους να έχουν ένα ακόμη κλειδί για την τροφοδοσία της Ευρώπης καθώς κάτι τέτοιο αντίκειται στις πολιτικές της. Όσο για το νότιο διάδρομο φυσικού αερίου, δηλαδή τον αγωγό ΤΑΡ, τόνισε ότι μπορεί να ξεκίνησε ως «μικρός δρόμος», ωστόσο θα γίνει «αυτοκινητόδρομος».
Την αισιοδοξία του αποδίδει στις έντονες διεργασίες μεταξύ ΕΕ και χωρών της Κασπίας, για την αξιοποίηση του αερίου του Τουρκμενιστάν. Σύντομα θα δούμε αέριο από τη χώρα αυτή και από τα άλλα πεδία του Αζερμπαϊτζάν, τονίζει ο ίδιος.
Όσο για το ρόλο της Τουρκίας, ο κ. Μπράιζα επισημαίνει πως στοχεύει στην αύξηση των ποσοτήτων αερίου που θα συγκεντρωθούν στο έδαφος της, ώστε να έχει διαπραγματευτική ισχύ στις σχέσεις της με κάθε συνεργαζόμενη χώρα. Η Τουρκία, παρά τη στρατηγική της συνεργασία με τη Ρωσία στον αγωγό Turkish Stream, σε καμία περίπτωση δεν υποβαθμίζει τις σχέσεις της με το Αζερμπαϊτζάν,
Με αφορμή την παρουσία του στο συνέδριο το πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του State Department, έκανε την αυτοκριτική του, επειδή στο ίδιο συνέδριο πριν από τρία χρόνια, και ενώ δεν είχε επιλέγει ακόμη ο αγωγός του νότιου διαδρόμου, είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ του αγωγού Nabucco. Όπως είπε, «έκανα λάθος» στηρίζοντας τον αγωγό Nabucco. Ωστόσο αυτά τα «σήματα» είχα από το Μπακού και τις ΗΠΑ. Εντέλει ο ΤΑΡ, επελέγη λόγω του χαμηλού κόστους».
ΠΗΓΗ: iskra.gr
ΟΙ ΗΠΑ ΤΡΕΜΟΥΝ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΡΩΣΙΑΣ
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
ΣΠΕΚΧΑΡΝΤ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟ ΟΣΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ
FORTUNE: Η ΣΚΛΗΡΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ
Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα δήλωσε στο περιοδικό «Fortune» πως «οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών κοιτάζουν τα δέντρα και χάνουν το δάσος». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο του περιοδικού, Κρις Μάθιους, σε δηλώσεις του σχετικά με την ελληνική κρίση χρέους, ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ υπογράμμισε ότι «η Ελλάδα είναι πολύ πιο σημαντική από όσο πιστεύει ο κόσμος» και πως αν η Ευρώπη συνεχίσει να την αντιμετωπίζει με σκληρό τρόπο θα την οδηγήσει μακριά από τη σφαίρα επιρροής της Δύσης.
Ο Αμερικανός αρθρογράφος επισημαίνει ότι τα σχέδια διάσωσης που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα «κράτησαν μακριά τους πιστωτές της χώρας» αλλά αποτέλεσαν «βραχυπρόθεσμο εφιάλτη για την οικονομία της, ενώ η ύφεση οδήγησε μια αριστερή κυβέρνηση στην εξουσία, που υποσχέθηκε να θέσει τέλος στη λιτότητα». Κατηγορεί τους αξιωματούχους ευρωζώνης και ειδικότερα της Γερμανίας πως « υιοθέτησαν σκληρή γραμμή κατά της Ελλάδας, αρνούμενοι να χαλαρώσουν τους όρους των σχεδίων διάσωσης λόγω του φόβου ότι μια τέτοια κίνηση θα ενίσχυε τα αριστερά κόμματα άλλων χωρών, όπως στην Ισπανία και στην Πορτογαλία».
«ΝΑ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ»
Ο Κρις Μάθιους κάνει ειδική αναφορά στον πρώην πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ο οποίος επισήμανε ότι η λογική να επικεντρώνονται στα δέντρα χάνοντας το δάσος, θα μπορούσε να κοστίσει στη Γερμανία και στην ευρωζώνη πολύ περισσότερα, από τη σκοπιά της ρευστότητας και της γεωπολιτικής εξουσίας.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο «Fortune», ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ επισήμανε τον κίνδυνο να απομακρυνθεί η Ελλάδα από τη σφαίρα επιρροής της Δύσης και της Γερμανίας, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα είναι «ένα κρίσιμης σημασίας κράτος για την άσκηση της αμερικανικής και δυτικής επιρροής, τόσο στη Μέση Ανατολή, όπως και στην Αν. Ευρώπη».
Ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ υποστήριξε ότι «η Ελλάδα είναι πολύ πιο σημαντική από όσο πιστεύει ο κόσμος» και ότι «η συμβατική σοφία λέει σήμερα ότι μπορούμε να επιτρέψουμε ένα Grexit και να επουλώσουμε την πληγή, αλλά το πράγμα δεν είναι τόσο απλό».
ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΡΩΣΙΑΣ
Όσον αφορά την ευρύτερη πολιτική και τους διεθνείς συσχετισμούς, ο Αμερικανός πρώην πρεσβευτής στην Αθήνα αναφέρθηκε «στο γεγονός ότι η σημερινή αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη στενές σχέσεις με τη Ρωσία, καθώς ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, μια μέρα μετά την εκλογή του, αντιτάχθηκε στην επιβολή νέων κυρώσεων στη Ρωσία, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, υποβάθμισε την επιβολή νέων κυρώσεων. Ο ελληνικός λαός διατηρεί επίσης πολιτισμικούς δεσμούς με τη Ρωσία, όπως την κοινή θρησκεία, γεγονός που διευκολύνει τη συνεργασία».
Στο άρθρο αναφέρεται, επίσης, ότι «λόγω του μικρού μεγέθους της χώρας, μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ δεν μοιάζει με μεγάλη απώλεια, αλλά εάν λάβουμε υπόψη ότι η καταπολέμηση της ρωσικής επιθετικότητας στην Αν. Ευρώπη είναι σημαντική για τη διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας στην περιοχή, τότε ίσως αξίζει μακροπρόθεσμα η υιοθέτηση μιας πιο ήπιας στάσης έναντι του ελληνικού χρέους».
Καταλήγοντας, τονίζεται ότι «ο κ. Σπέκχαρντ εξέφρασε την άποψη ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να χαλαρώσει τους όρους του σχεδίου διάσωσης, παρέχοντας στους πολίτες τον χρόνο να συνειδητοποιήσουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να εκπληρώσει τις λαϊκιστικές του υποσχέσεις και να παραμείνει μέλος του ευρώ».
Ο πρώην πρεσβευτής υποστήριξε επίσης ότι «η υιοθέτηση σκληρής γραμμής έναντι της Ελλάδας δεν πρόκειται να αποτρέψει τις εξελίξεις σε άλλες χώρες, όπως την Ισπανία. Με οικονομικούς όρους, η Ελλάδα δεν είναι ίσως τόσο σημαντική παγκοσμίως, αλλά σε μια στιγμή όπου οι ΗΠΑ και η Ευρώπη διεξάγουν πολυέξοδες πολιτικές μάχες στην Αν. Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή, η εκδίωξη μιας χώρας όπως η Ελλάδα, που βρίσκεται στο σταυροδρόμι αυτών των περιοχών, θα ήταν πολύ πιο δαπανηρή μακροπρόθεσμα».
ΠΗΓΗ: iskra.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή