Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ για την εξουσία

Προεκλογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ευρύτερη ρεφορμιστική Αριστερά διατυμπάνιζαν τη δυνατότητα της «αριστερής» κυβέρνησης ν’ αλλάζει ριζικά τη χώρα και ειρωνεύονταν τη μαρξιστική κριτική ως «παλαιολιθική». Βέβαια, οι περισσότεροι και τότε γνώριζαν και τώρα γνωρίζουν ότι χωρίς ρήξη με το σύστημα σ’ ένα μείγμα διαχείρισής του θα αρκεστούν με προεξάρχουσα τη νεοφιλελεύθερη πολιτική, που αποτελεί νομοτελειακή επιλογή του κεφαλαίου στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό.

Στον κολοφώνα της δημοκοπίας η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επαγγελλόταν ότι το ζήτημα του χρέους θα λυνόταν με ευρωπαϊκή συνδιάσκεψη, συμμαχία του Νότου και παρεμφερή φληναφήματα. Η παραγνώριση της υπερεξουσίας του κεφαλαίου, διεθνούς και εθνικού (δευτερευόντως), η ιδεαλιστική απολυτοποίηση της πολιτικής έναντι της οικονομίας, που θα παραμέριζε τα δυσθεόρατα εμπόδια, δεν έπειθε παρά τους ορυμαγδούς της ούτε τον χιλιοπροδομένο λαό μας, που απλώς αναζητούσε μια αχτίδα φωτός στο σκοτάδι των μνημονίων. Αυτή την ελάχιστη ελπίδα εξέφρασε χαρακτηριστικά το λαϊκό μότο: «Και το ένα δέκατο να κάνετε από όσα υπόσχεστε, θα είμαστε ευχαριστημένοι»! Αλλά και αυτό το «ένα δέκατο» απομακρύνεται, οι επιπτώσεις των μνημονίων θα μας καταδυναστεύουν, αφού αποτελούν στρατηγικές αναδιαρθρώσεις του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, ενώ οι ελαφρύνσεις, όταν και όσο υπάρξουν, θα συνοδεύονται και από νέες επιβαρύνσεις, που θα επιβάλει το νέο, αναπόφευκτο, όπως φαίνεται μνημόνιο, που θα συναφθεί τον Ιούνιο…

Η επίκληση του σκληρού πυρήνα του κράτους για τα ανυπέρβλητα όρια που θέτει ακόμη και σε απλές ρυθμίσεις σε μεγάλο βαθμό γίνεται εκ του πονηρού, για να δικαιολογηθεί η αδυναμία της μεταρρυθμιστικής ορμής ακόμη και στις «πρώτες εκατόν ημέρες» που αποτελεί κλαστικό πλέον γνώρισμα της διαχειριστικής πολιτικής, για να υπάρξει μια δέσμη αλλαγών ικανή να προδιαθέσει θετικά για ένα διάστημα τουλάχιστον τις μάζες. Αλλά η σκληρότητα του κράτους και γενικότερα της πολιτικής εξουσίας του ολοκληρωτικού ελληνικού καπιταλισμού, αλλά και του «μισοκράτους» των Βρυξελλών αποτελούν πραγματικότητα και όχι απλό άλλοθι αβελτηρίας. Όταν, για παράδειγμα, ο υπουργός Υγείας εξανίσταται για την αδυναμία αλλαγής διοικητών νοσοκομείων δεν ψεύδεται υποχρεωτικά. Το ίδιο ισχύει και για τις δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για την ανεξέλεγκτη δράση της αστυνομίας στις Σκουριές. Και αυτή η αδυναμία δεν θα είναι παροδική, αλλά διαρκής για όποιον επιλέγει την κυβερνητική διαχείριση και όχι τη σύγκρουση και τη ρήξη με το σύστημα, για να υπάρξουν έτσι προωθητικές κατακτήσεις με ολοκλήρωσή τους στην επανάσταση.

Το ζήτημα της εξουσίας δεν λύνεται με εκλογές

Γιατί η αστική θεωρία, αλλά και η μικροαστική ρεφορμιστική που επαγγέλλεται την κοινωνική αλλαγή, αδυνατούν να διατυπώσουν μια ριζοσπαστική θεωρία του κράτους; Όχι κυρίως λόγω γνωστικών ή λογικών αδυναμιών, αλλά κυρίως λόγω των ταξικών περιορισμών του γνωστικού ορίζοντά τους. Την αστική και μικροαστική σκέψη κυριαρχεί η θετικισμός, δηλαδή η απολυτοποίηση του θετικού, του υπάρχοντος, άρα και η αλλαγή του, το αρνητικό περιορίζεται στη βελτίωση του υπάρχοντος απ’ τις παθογένειές του, δεν οδηγεί στην ανατροπή του.

Η πρόβλεψη του Μαρξ για την επαναστατική κατάργηση του καπιταλισμού επαληθεύτηκε σε περιορισμένο χώρο (σε ορισμένες χώρες) και χρόνο (περιορισμένη διάρκεια). Απεναντίας, η αστική και μικροαστική θεωρία και πολιτική (ακόμη κι όταν αυτοαποκαλείται μαρξιστική) στην καλύτερη περίπτωση βελτιώνουν το σύστημα απλώς δεν παράγουν μια ανώτερη κοινωνία. Αλλά οι εγγενείς αντιφάσεις του καπιταλισμού και οι αναπόφευκτες κρίσεις του καθιστούν παροδικές και αυτές τις βελτιώσεις, οδηγούν σε επιδείνωση οικονομική, κοινωνική πολιτική, ηθική. Ο θετικισμός δεν εμβαθύνει στο κοινωνικό υπάρχον και στις αντιθέσεις του. Μένει στο φαίνεσθαι και σε δευτερεύουσες αντιθέσεις. Τις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές σχέσεις δεν τις προσδιορίζει με το κριτήριο της ταξικής αντιθετικότητας, τις αναγνωρίζει ως σχέσεις πραγμάτων (φετιχισμός). Το κράτος δεν θεωρείται όργανο, με σχετικό αυτοτέλεια, της αστικής τάξης, για να εμπεδώνει την εξωοικονομική και την οικονομική κυριαρχία της, αλλά «πράγμα» που δύναται να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν απ’ τον πολιτικά κυρίαρχο (αστικός πλουραλισμός – εργαλειακή θεωρία). Κατ’ εξοχήν μορφή φετιχιστικού κράτους αποτελεί η αστική δημοκρατία: Η υποτιθέμενη λαϊκή κυριαρχία μέσω γενικών εκλογών, ο πολυκομματισμός, η ανάδειξη κυβέρνησης απ’ την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η διάκριση των εξουσιών, η ισότητα έναντι του αστικού δικαίου (κράτος δικαίου).

Στην πραγματικότητα, η αστική δημοκρατία είναι μορφή δικτατορίας της αστικής τάξης. Το αστικό κράτος θεμελιώνεται στη διχοτόμηση της ανθρώπινης πραγματικότητας σε πολίτη και ιδιώτη. Ως ιδιώτης ο άνθρωπος δεν έχει συμμετοχή στη δημόσια ζωή, ως πολίτης συμμετέχει σ’ αυτήν στοιχειωδώς με τις βουλευτικές εκλογές, ενώ η βούλησή του αλλοιώνεται με τους νοθευτικούς τρόπους διεξαγωγής τους και την αναντιστοιχία, κατά κανόνα, της διακυβέρνησης προς τη λαϊκή εντολή.

Η ανάλυση του πολιτειακού συστήματος της αστικής δημοκρατίας ιδιαίτερα στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό επιβεβαιώνει το χαρακτηρισμό της ως κοινοβουλευτικής δικτατορίας. Αυτός ο χαρακτήρας της αστικής δημοκρατίας επιβεβαιώνεται και απ’ τον αποκλεισμό στη διαχείρισή της δυνάμεων αντιπάλων του συστήματος ή απλώς αφερέγγυων. Αυτός ο αποκλεισμός συντελείται με τους αντιδημοκρατικούς όρους των εκλογών, την κινδυνολογία, τον πόλεμο των ΜΜΕ, την ακατάσχετη δημαγωγία. Αλλά αν μια ανεπιθύμητη δύναμη περάσει απ’ αυτά τα φίλτρα αλώβητη και καταλάβει την κυβερνητική εξουσία, τότε θ’ ακολουθήσει πολύπλευρη συστηματική υπονόμευση και τελικά ανατροπή (Βενεζουέλα, Χιλή, Νικαράγουα κ.ά.). Εξάλλου, ακόμη και για τον ακίνδυνο για το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ είχε εξαπολυθεί προεκλογικά έντονη κινδυνολογία.

Ο θεσμός της κυβέρνησης στην αστική δημοκρατία διευθύνει συνολικά το κράτος και τους μηχανισμούς του. Δημιουργείται η εντύπωση ότι έχει απόλυτη εξουσία επί όλων των μηχανισμών και λειτουργιών του κράτους και συνακόλουθα ότι όποιος κατέχει την κυβερνητική εξουσία κατέχει και την κρατική εξουσία συνολικά. Στην πραγματικότητα, οι κρατικοί θεσμοί έχουν αυτοτέλεια, ιδιαίτερα οι κατασταλτικοί.

Μάλιστα, όταν αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση μια αφερέγγυα δύναμη, οι μηχανισμοί αυτοί στεγανοποιούνται πλήρως και συγκεντρώνουν την πραγματική εξουσία. Η ιστορική εμπειρία είναι αψευδής μάρτυρας αυτής της αλήθειας. Παράλληλα, στο σύγχρονο αστικό κράτος έχει δημιουργηθεί ένα πλήθος «ημικρατικών» οργάνων (ανεξάρτητες αρχές, επιμελητήρια, επιτροπές της Βουλής ή των υπουργείων, όπως το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας, διαιτητικοί θεσμοί) που με την ευρύτερη έννοια εντάσσονται στο κράτος και διευρύνουν την εξουσία του. Τα συστημικά κόμματα που δεν ασκούν κυβερνητική εξουσία, συμμετέχοντας στη Βουλή, αλλά και ως εξωκοινοβουλευτικά, αποτελούν ενεργό παράγοντα της αστικής εξουσίας. Ιδιαίτερα, αν τα κυβερνητικά ηνία αναλάβει αφερέγγυα δύναμη, αναβαθμίζουν το ρόλο τους ως ομάδες πίεσης και υπονόμευσης της κυβέρνησης.

Τμήμα ισχυρό της εξωκρατικής εξουσίας αποτελεί ευρύτατο δίχτυ θεσμών, γεγονός που κύρια ώθησε τον Γκράμσι να διατυπώσει τη θεωρία του πολέμου θέσεων: Ιδιωτικά ΜΜΕ, Εκκλησία, συνδικαλιστική γραφειοκρατία, συνδικάτα, οργανώσεις, παντός είδους σύλλογοι, που τάσσονται υπέρ του συστήματος και του κράτους. Τα ιμπεριαλιστικά κράτη και οι διεθνείς ενώσεις, όπως η ΕΕ, παρεμβαίνουν συστηματικά και θεσμικά στα κράτη – μέλη τους, επηρεάζουν την πολιτική τους με θεσμούς δανεισμού, «συναπόφασης» ελέγχου και επιτροπείας όπως το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, που επιβάλει διαρκή λιτότητα, ελέγχοντας τους προϋπολογισμούς με θεσμούς ελέγχου και επιτροπείας.

Τεράστια και άμεση επίδραση ασκούν στο κράτος τα διεθνή και εθνικά μονοπώλια. Η σχετική αυτοτέλεια του κράτους απ’ το κεφάλαιο έχει σαφώς μειωθεί, όσον αφορά την υπεράσπιση στοιχειωδών συμφερόντων των εργαζομένων απ’ τις απαιτήσεις των κεφαλαίων, όπως και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, απ’ την εντεινόμενη συγκεντροποίηση των μονοπωλίων. Παράλληλα, όλο και πιο έντονα παρεμβαίνουν στο κράτος τα όργανα των καπιταλιστών (όπως ο ΣΕΒ που τάχτηκε αναφανδόν υπέρ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ), ενώ αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός ανώτατων στελεχών των μεγάλων επιχειρήσεων που αναλαμβάνουν κυβερνητικά και κρατικά αξιώματα. Η μείωση της σχετικής αυτοτέλειας του κράτους συνδυάζεται με την αύξηση του επιτελικού λειτουργικού ρόλου του, ακόμη και στην οικονομία (ρύθμιση μισθών, εισφοροαπαλλαγές και φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, εξασφάλιση αγορών, δάνεια προνομιακά στο κεφάλαιο, ιδιωτικοποιήσεις κ.ά.). Είναι προφανές ότι όποιος θεωρεί ότι το ζήτημα της εξουσίας ισοδυναμεί με απλό κοινοβουλευτικό περίπατο πλανάται και αποπλανά…

Ο Μαρξ γράφοντας την Κριτική του προγράμματος της Γκότα άσκησε σκληρή κριτική στον Φ. Λασσάλ για τις μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις του με τον Μπίσμαρκ, που αποσκοπούσαν στην αποδοχή του αστικού κράτους και του αστικού θεσμικού πλαισίου απ’ την εργατική τάξη. Η κριτική ισχύει και για τα σημερινά ανάλογα…

Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ, 11.4.2015

Γράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος

Δεν τους φτάνει ότι διαλύουν το ΚΚΕ, δεν τους αρκεί ότι στο όνομα του κόμματος και της προλεταριακής επανάστασης επιτίθενται στην κομματική ιστορία για να ξεριζώσουν την ιστορική συνείδηση των κομμουνιστών, έχουν το θράσος να ζητούν και τα ρέστα. Στον πασχαλιάτικο Ριζοσπάστη δημοσιεύτηκε ένα δισέλιδο το οποίο υπογράφει το μέλος του τμήματος ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ Κώστας Σκολαρίκος. Τίτλος του κειμένου του: «Για την έκδοση ‘‘Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-41’’- Μια πρώτη απάντηση σε αστικές και οπορτουνιστικές επιθέσεις». Περί τίνος πρόκειται; Περί μιας δήθεν απάντησης η οποία τσουβαλιάζει τα όσα έγραψαν το ΕΘΝΟΣ και η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ για την εν λόγω έκδοση με τα όσα έγραψε ο ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ. Ποιος ο στόχος; Να εμφανιστεί ο ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ότι ταυτίζεται με τον αστικό Τύπο ή το αντίστροφο που είναι το ίδιο και το αυτό πράγμα. Παλιά η μέθοδος. Την έχει χρησιμοποιήσει κατά κόρον ο ταξικός αντίπαλος και η Ασφάλεια σε βάρος του κόμματος και των κομμουνιστών. Καθείς εφ’ ω ετάχθη…

Με πρόσχημα τον αστικό Τύπο χτυπάνε το ΚΚΕ και το Ν. Ζαχαριάδη

Ας περάσουμε όμως στο προκείμενο. Τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ και του ΕΘΝΟΥΣ ανέφεραν ότι η έκδοση του τμήματος ιστορίας της ΚΕ για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο αναιρεί τις παλιότερες εκτιμήσεις του κόμματος για το ιστορικό πρώτο γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη αναφορικά μ’ εκείνον τον πόλεμο, το οποίο τώρα- από την ηγεσία του ΚΚΕ- θεωρείται ότι ήταν λανθασμένο. Είναι αλήθεια ή ψέματα κάτι τέτοιο; Γράφουν ψέματα οι εν λόγω εφημερίδες ή γράφουν κάτι που είναι γεγονός; Σ’ αυτό το ζήτημα ο Κ. Σκολαρίκος σφυρίζει αδιάφορα. Αντί να απαντήσει ευθέως και να αποδεχτεί το γεγονός ότι η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ αποκηρύσσει το πρώτο γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη, προτίμησε να μας θυμίζει τι έγραφαν οι συντάκτες του ΕΘΝΟΥΣ και της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ (Π. Τσούτσιας και Φ. Παπούλιας αντίστοιχα) όταν το σημερινό ΚΚΕ αποκαθιστούσε τον Ζαχαριάδη το 2011!!!

Επειδή όμως δεν μπορούσε να αποφύγει μια απάντηση επί της ουσίας, έδωσε την παρακάτω: Οι εν λόγω συντάκτες του ΕΘΝΟΥΣ κα της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ «αποκρύπτουν τις δεκάδες σελίδες της έκδοσης (σ.σ. ‘‘Το ΚΚΕ ΣΤΟΝ ΙΤΑΛΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ 1940- 1941’’) στις οποίες αναλύεται λεπτομερώς ότι ο Ν. Ζαχαριάδης δεν έγραψε ένα αλλά τρία γράμματα για τον ιταλοελληνικό πόλεμο… Αποκρύπτουν το γεγονός ότι ο ίδιος ο Ν. Ζαχαριάδης, όπως δημοσιεύεται στο βιβλίο, έγραψε ότι χωρίς το σκεπτικό των επόμενων γραμμάτων το Α' γράμμα καταντούσε ένα ‘‘σοσιαλπατριωτικό προδοτικό ντοκουμέντο..». Δηλαδή, εμμέσως πλην σαφώς, ο Κ. Σκολαρίκος μας λέει ότι το πρώτο γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη δεν έχει καμία αυτοτέλεια από τα άλλα δύο που ακολούθησαν. Ότι αποκομμένο από τα άλλα δύο που ακολούθησαν δεν ήταν τίποτε άλλο από ένα «σοσιαλπατριωτικό - προδοτικό ντοκουμέντο» κι ότι έτσι το είχε χαρακτηρίσει ο ίδιος ο Ζαχαριάδης!!! Άρα ο Ζαχαριάδης τοποθετήθηκε σοσιαλπατριωτικά και προδοτικά στο πρώτο του γράμμα όταν ακόμα δεν είχε συντάξει τα άλλα δύο (σημειωτέον ότι το δεύτερο γράμμα φέρει ημερομηνία 26/11/1940 και το τρίτο 15/1/1941)

Εδώ τρία πράγματα μπορούν να συμβαίνουν: Ή ο Κ. Σκολαρίκος και η ηγεσία του σημερινού ΚΚΕ θεωρούν πως απευθύνονται σε ηλίθιους ή οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν και τι γράφουν ή η προβοκάτσια και η πλαστογραφία έχει γίνει δεύτερη φύση τους. Ας διαλέξουν οι ίδιοι τι τους ταιριάζει περισσότερο. Εμείς θα αρκεστούμε στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας την οποία, οι εν λόγω κύριοι, κακοποιούν βάναυσα.

Η ιστορική αλήθεια λέει τούτο: Ουδέποτε ο Ζαχαριάδης έγραψε έτσι γενικά και αόριστα- όπως ισχυρίζεται ο Κ. Σκολαρίκος και οι υποβολείς του- ότι «χωρίς το σκεπτικό των επόμενων γραμμάτων το Α' γράμμα καταντούσε ένα ‘‘σοσιαλπατριωτικό προδοτικό ντοκουμέντο’’». Αντίθετα, κατηγόρησε την Προσωρινή Διοίκηση (δηλαδή την χαφιέδικη καθοδήγηση του ΚΚΕ που είχε στήσει ο Μανιαδάκης) ότι χρησιμοποιούσε το πρώτο γράμμα του κατά τέτοιο τρόπο που να καταντάει «σοσιαλπατριωτικό προδοτικό ντοκουμέντο». Ας δούμε πώς ακριβώς είχαν τα ιστορικά γεγονότα.

Το πρώτο γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη γράφτηκε στις 31/10/1940 και δημοσιεύτηκε στον Τύπο στις 2/11/1940, δηλαδή με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου. Σ’ εκείνο το γράμμα ο Ζαχαριάδης χαρακτήριζε τον πόλεμο από μεριάς της Ελλάδας εθνικοαπελευθερωτικό και αντιφασιστικό. Γνωρίζοντας όμως πολύ καλά την μαρξιστική θεωρία για τους πολέμους γνώριζε άριστα πως ένας πόλεμος, στην εξέλιξή του, μπορεί να τροποποιηθεί και να αλλάξει χαρακτήρα. Αυτό ακριβώς συνέβηκε και με τον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Η ιταλική επίθεση αποκρούστηκε από τον ελληνικό στρατό, αλλά η κυβέρνηση Μεταξά αντί να επιδιώξει τον τερματισμό του πολέμου και μια δίκαιη ειρήνη συνέχισε να πολεμά με στόχους εντελώς διαφορετικούς από τους αρχικούς. Η κατάσταση άρχισε να αντιστρέφεται. Τα ελληνικά στρατεύματα προέλαυναν στην Αλβανία και η εθνικιστική και σοβινιστική προπαγάνδα της μεγάλης ιδέας για την μεγάλη Ελλάδα έδιναν κι έπαιρναν στο εσωτερικό της χώρας. Κάποιοι ονειρεύονταν να μπουν στην Ρώμη. Σ’ εκείνες τις συνθήκες (όπου ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος είχε ξεσπάσει) και με τα δεδομένα που είχαν δημιουργηθεί (οι περιοχές της Αλβανίας έπεφταν η μία μετά την άλλη στα χέρια του ελληνικού στρατού), ο εθνικισμός και ο σοβινισμός της μεταξικής δικτατορίας δεν εξυπηρετούσε την ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας αλλά τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα του αγγλογαλλικού ιμπεριαλισμού. Ο εθνικοαπελευθερωτικός - αντιφασιστικός πόλεμος του ελληνικού λαού είχε μετατραπεί σε προέκταση του ιμπεριαλιστικού πολέμου των αγγλογάλλων.

Ο Ν. Ζαχαριάδης είδε έγκαιρα αυτή την αλλαγή κι έτσι μέσω της Προσωρινής Διοίκησης (την οποία αξιοποιούσε χωρίς να εμπιστεύεται), στις 26-11-1940, έστειλε το δεύτερο γράμμα του το οποίο έλεγε: «Ολόκληρος ο Λαός της Ελλάδας ξεσηκώθηκε σαν ένας άνθρωπος και χάλασε τα σχέδια του φασισμού. Με το αίμα του ο Λαός εξασφάλισε τη Λευτεριά και την Ανεξαρτησία του. Έξω απ’ αυτά η Ελλάδα δεν έχει καμμιά θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και Ιταλία-Γερμανία. Αφού ο λαός μας υπεράσπισε αποτελεσματικά την Ανεξαρτησία και την Εθνική Λευτεριά του, σήμερα ένα μονάχα πράμα θέλει, ειρήνη και ουδετερότητα με τούτους τους όρους: 1) Να ξανάρθουν τα πράγματα όπως ήταν στις 28 του Οχτώβρη 1940, δίχως καμμιά εδαφική-οικονομική-πολιτική ζημιά σε βάρος της Ελλάδας. 2) Οι πολεμικές δυνάμεις της Αγγλίας να φύγουν όλες απ’ τα χώματα και τα νερά της Ελλάδας. Με βάση τους δυο αυτούς όρους να ζητήσουμε αμέσως απ’ την κυβέρνηση της ΕΣΣΔ να μεσολαβήσει για να γίνει ελληνοϊταλική ειρήνη. Αυτό είνε σήμερα το μοναδικό εθνικολαϊκό συμφέρο. Και η πράξη έχει αποδείξει ότι μόνον η ΕΣΣΔ σήμερα έσωσε την ειρήνη και ουδετερότητα της Γιουγκοσλαβίας-Βουλγαρίας-Τουρκίας. Είμαστε υποχρεωμένοι να ζητήσουμε ειρήνη έντιμη και δίχως κυρώσεις, και για να ξεκαθαρίσουμε άλλη μια φορά τόσο τον εθνικό-αμυντικό-απελευθερωτικό χαρακτήρα του πολέμου που κάνουμε, όσο και ότι είμαστε ξένοι προς τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που κάνουν οι πλουτοκρατικές μεγάλες δυνάμεις. Αν σήμερα δεν παλαίψουμε για μια έντιμη ειρήνη, ο πόλεμος θα χάσει για μας τον εθνικό αμυντικό χαρακτήρα του, θα γίνει καταχτητικός, και τότε θάχει αντίθετο το λαό».

Στο ίδιο πνεύμα, ο Ν. Ζαχαριάδης, έστειλε στην Προσωρινή Διοίκηση και ένα σχέδιο πολιτικής απόφασης με την απαίτηση και τα δύο (το δεύτερο γράμμα του και το σχέδιο απόφασης) να δημοσιευτούν. Η Προσωρινή Διοίκηση- όπως ήταν φυσικό αφού ήταν όργανο της Ασφάλειας και της Δικτατορίας του Μεταξά- αποσιώπησε εντελώς τη νέα γραμμή που έβαζε ο Ζαχαριάδης και συνέχισε να προβάλει ως πολιτική του ΚΚΕ το πρώτο γράμμα του ηγέτη του κόμματος. Δηλαδή, στην πράξη, διακήρυσσε πως η πολιτική του κόμματος έπρεπε να είναι ίδια ανεξαρτήτως αν ο ελληνικός στρατός προστάτευε τα σύνορα της χώρας όπως συνέβαινε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 ή αν είχε καταλάβει μεγάλες εκτάσεις της της Αλβανίας, επιδιώκοντας να καταλάβει κόμη περισσότερες, όπως συνέβαινε στις 26 Νοεμβρίου του ιδίου έτους. Μια τέτοια πολιτική πρακτική δεν μπορούσε παρά να βρει αντίθετο τον τότε Γ.Γ. της ΚΕ του Κόμματος, ο οποίος σε γράμμα του προς την Προσωρινή Διοίκηση με ημερομηνία 6-1-1941, έγραψε ανάμεσα σε άλλα: «έχετε υποχρέωση τιμής τη γνώμη μου αυτή, δηλ. το ανοιχτό γράμμα που δεν δημοσιεύσατε, το σχέδιο απόφασης που σας πρότεινα και πιστή απόδοση αυτού εδώ του γράμματος να τα δημοσιεύσετε στο ‘‘Ριζ(οσπάστη)’’ συνοδεύοντάς τα με όλες τις αντιρρήσεις σας κ.τ.λ. αν δεν πειστείτε ότι έχω δίκηο. (Κοκορεύεστε ότι ανακαλύψατε το ‘‘νέο’’, και όμως δεν βλέπετε το ΝΕΟ στην κατάσταση που επιβάλλει τη στροφή που σας προτείνω. Δίχως τη στροφή αυτή και το ‘‘ανοιχτό γράμμα’’ μου της 31.Χ καταντά ένα σοσιαλπατριωτικό προδοτικό ντοκουμέντο. Έχετε υποχρέωση τιμής να κάνετε αμέσως τις δημοσιεύσεις που ζητώ πιο πάνω. Αλλοιώς θα πεισθώ τελειωτικά ότι πίσω απτήν Π.Δ. κρύβεται ύποπτη βρωμοδουλειά του Μανιαδάκη και της ασφάλειας».

Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια. Η σημερινή όμως ηγεσία του ΚΚΕ- μέσω του εντολοδόχου της Κ. Σκολαρίκου- όχι μόνο την αποκρύβει, όχι μόνο την διαστρεβλώνει και την πλαστογραφεί αλλά κάνει και κάτι πολύ χειρότερο. Το ξεσκέπασμα που ο Ν. Ζαχαριάδης κάνει- σε συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες- στη χαφιέδικη Προσωρινή Διοίκηση, το ξεσκέπασμα που κάνει στη βρωμοδουλειά, σε βάρος του ΚΚΕ, της Ασφάλειας και του Μανιαδάκη το εμφανίζει ως χτύπημα του ίδιου του Ζαχαριάδη στο πρώτο του Γράμμα!!! Αυτό ούτε ο ταξικός εχθρός δεν διανοήθηκε ποτέ να το πράξει.

Η επίθεση κατά του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Όπως αναφέραμε στην αρχή ο Κ. Σκολαρίκος επιτίθεται και στον ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ για τα άρθρα του γράφοντος (Γιώργος Πετρόπουλος- Γ.Π.) που δημοσιευτήκαν στην ιστοσελίδα μας (εδώ, εδώ κι εδώ) απ’ αφορμή την έκδοση του τμήματος ιστορίας της ΚΕ για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Στην πραγματικότητα, όπως φαίνεται από το άρθρο του, έχει διαβάσει μόνο το πρώτο άρθρο του γράφοντος για το «Πώς προσδιορίζεται ο χαρακτήρας ενός πολέμου» με βάση τον Μαρξισμό Λενινισμό. Με την ουσία του άρθρου ούτε που καταπιάνεται. Προσπαθεί όμως να απαντήσει στην κατηγορία που απευθύναμε ότι η θεωρία της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΕ πως ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος ήταν ιμπεριαλιστικός από την αρχή ως το τέλος πηγάζει από το νεοτροτσκισμό. Επειδή, όμως ούτε σ’ αυτό το ζήτημα μπορεί να αντιτάξει το παραμικρό το γυρίζει στον… καλαματιανό. Παρά το γεγονός ότι εμείς καμία αναφορά δεν κάναμε στη σημερινή στρατηγική του ΚΚΕ, γιατί δεν ήταν αυτό το θέμα μας, ο Κ. Σκολαρίκος ισχυρίζεται ότι ως νεοτροτσκισμό περιγράφουμε αυτή τη στρατηγική. Γιατί αναφέρεται σε πράγματα που δεν γράψαμε; Προφανώς θα ξέρει κάτι περισσότερο από εμάς για τις πηγές της σημερινής στρατηγικής του ΚΚΕ.

Εκεί βέβαια που αποθεώνει τον παραλογισμό είναι σε τούτο: «Ο νεοτροτσκισμός- γράφει- βρίσκεται μέσα και έξω από το ΣΥΡΙΖΑ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλους, δυνάμεις με τις οποίες επιδιώκουν συμπράξεις οι του ‘‘Εργατικού Αγώνα’’, ενώ με στελέχη του κάνουν και κοινές εμφανίσεις – ομιλίες». Μάλιστα. Δηλαδή, όποιος μιλάει σε εκδηλώσεις στις οποίες μιλάνε και νεοτροτσιστές, ανεξαρτήτως του τι λέει, είναι περισσότερο ένοχος για προσχώρηση στο νεοτροτσκισμό από την σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ που επιτίθεται στην ιστορία του κόμματος και του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος με επιχειρήματα παρμένα κατευθείαν από τα απομνημονεύματα του Άγι Στίνα. Εδώ η λογική σηκώνει τα χέρια ψηλά!!!

Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο στις «Σκολαρίκειες» ανοησίες της σημερινής ηγεσίας του κόμματος. Δεν έχει νόημα. Όταν μας απαντήσουν σ’ αυτά που τους γράφουμε, όταν θα εγκαταλείψουν το «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε», τις διαστρεβλώσεις και τις συκοφαντίες θα τους ανταπαντήσουμε με τον ίδιο τρόπο που το κάνουμε πάντα: με επιχειρήματα και με ντοκουμέντα.

Αντί επιλόγου

Αντί επιλόγου, όμως, θα κάνουμε μερικές επισημάνσεις.

Στο ζήτημα που θέτει ο Κ. Σκολαρίκος για την οδηγία της Κομμουνιστικής Διεθνούς (8/9/1939) έχουμε δώσει όλα τα στοιχεία για τις κακοποιήσεις που κάνει η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ στο τρίτο κατά σειρά άρθρο μας. Προφανώς δεν το διάβασε. Όταν το διαβάσει να έρθει να μας τα ξαναπεί. Η οδηγία ήρθε μετά το σύμφωνο «Ρίμπεντροπ - Μόλοτοφ», όπως ισχυρίζεται, ή μετά την κήρυξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου;

Στον ισχυρισμό του ότι «για μια σειρά χρόνια, ο χαρακτήρας της επανάστασης στην Ελλάδα οριζόταν ως σοσιαλιστικός και πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ίδιο όριζαν και οι αποφάσεις της ΚΔ» έχουμε απαντήσει πριν από 15 μήνες στο άρθρο μας «Ο πλαστογράφος της ιστορίας του ΚΚΕ Μ. Μαΐλης».

Στο ερώτημά του, προς τον γράφοντα, «πού βρήκε στο βιβλίο την εκτίμηση ότι το 7ο Συνέδριο δεν όρισε τον πόλεμο ως ιμπεριαλιστικό;», η απάντηση είναι απλή: Στη σελίδα 26 του πονήματος του ιστορικού τμήματος διαβάζουμε ότι η Κομμουνιστική Διεθνής με το 7ο Συνέδριο της το 1935 «διαμόρφωσε στρατηγική που προσανατόλιζε τα ΚΚ στη σύμπραξη με τη μία ιμπεριαλιστική πλευρά, τη λεγόμενη δημοκρατική, εναντίον της άλλης, της φασιστικής. Εκ των πραγμάτων η νέα στρατηγική της ΚΔ ωθούσε να διεξάγεται η πάλη του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος υπό ξένη σημαία». Επίσης, στις σελίδες 32- 33 του πονήματος οι φωστήρες της ηγεσίας γράφουν: «Στις 8 Σεπτέμβρη 1939, δηλαδή 15 μέρες μετά την υπογραφή του Συμφώνου Ρίμπεντροπ - Μόλοτοφ, η ΚΔ τροποποίησε τη γραμμή της και υιοθέτησε την παρακάτω θέση για τον πόλεμο, στην Οδηγία της που υπογραφόταν από τον Γκ. Ντιμιτρόφ: ‘‘Ο παρών πόλεμος είναι ιμπεριαλιστικός και άδικος, για τον οποίο είναι εξίσου υπεύθυνη η αστική τάξη όλων των εμπολέμων κρατών…’’. Στην παραπάνω Οδηγία είναι φανερή η στροφή που γινόταν στη γραμμή της ΚΔ, σε σχέση με την από το 1935 θέση της για το χαρακτήρα του πολέμου, ο οποίος χαρακτηριζόταν ιμπεριαλιστικός μετά τη σύναψη του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μόλοτοφ». Χρειάζονται κι άλλες αποδείξεις; Συνήθως οι αποδείξεις έχουν αξία εκεί που υπάρχει ακόμα ντροπή.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΑΛΛΑ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΕ ΚΑΜΙΑ !

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΚΠΟΙΕΙΤΑΙ, ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ !

 Ο ΝΕΟΣ ΑΓΩΓΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΠΕΝ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ, ΣΤΟΝ Ρ/Σ «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ FM 90,1» ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟ

 Την εκτίμηση ότι οι πρόσφατες συνομιλίες στη Μόσχα αποτελούν ένα πρωτόγνωρα θετικό άνοιγμα της Ελληνικής Κυβέρνησης, που αφορά την φθηνή ενέργεια στη χώρα μας, τα οικονομικά οφέλη που μπορούμε να έχουμε, αλλά και την διεθνή αναβάθμιση της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο, εξέφρασε ο Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, σε συνέντευξή του την Τρίτη (14/4) στον ραδιοσταθμό «Παραπολιτικά 90,1» και στην εκπομπή «Παραφιλολογίες» με τον Νίκο Ευαγγελάτο.

Ο Παν. Λαφαζάνης υποστήριξε ότι η κατασκευή του αγωγού που θα μεταφέρει Ρωσικό αέριο στην κεντρική Ευρώπη «είναι ένα μεγάλο οικονομικό και πολιτικό πρότζεκτ, τεράστιας σημασίας και για το μέλλον του τόπου μας», ενώ η συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, ίσως και την επόμενη εβδομάδα.

Όπως είπε ο Υπουργός ΠΑΠΕΝ, η κατασκευή του αγωγού στο ελληνικό του τμήμα θα φτάσει στα 2 δισεκ. ευρώ, θα απασχοληθούν περίπου 20.000 άνθρωποι μέχρι την ολοκλήρωσή του το 2019, ενώ θα υπάρξουν εξαιρετικά σημαντικές επιπτώσεις από αυτό το έργο, με πολύ φθηνές τιμές και μεγάλες εκπτώσεις στην προμήθεια της χώρας μας με φυσικό αέριο, καθώς και δυνατότητα εμπορίας του προς τις τρίτες χώρες και σημαντικές επενδύσεις παρεμφερείς με τον αγωγό.

«Το έργο αυτό ανταποκρίνεται πλήρως στα ελληνικά συμφέροντα. Καταλαβαίνω βέβαια τις αντιδράσεις των κυρίαρχων κύκλων της Δύσης, αλλά δεν κατανοώ την γκρίνια στην Ελλάδα» δήλωσε ο Παν. Λαφαζάνης, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι οικόπεδο κανενός, ούτε να τη διαχειρίζονται ως μπανανία και ως προτεκτοράτο. Σημείωσε, μάλιστα, το οξύμωρο να υπάρχουν αντιδράσεις για την Ελλάδα που επιχειρεί μια συμφωνία για τη διέλευση του ρώσικου αγωγού, ενώ κανείς δεν μιλά κατά της Γερμανίας που προμηθεύεται όλο το φυσικό της αέριο σε προνομιακές τιμές από τη Ρωσία μέσω του Βόρειου Αγωγού και επιχειρεί να μονοπωλήσει τη ροή του αερίου στην Ευρώπη.

Ο Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μίλησε για ισχυρότατη πιθανότητα μαζί με τη συμφωνία για τον αγωγό να υπάρξει και μια άμεση οικονομική συνδρομή από τη Ρωσία προς τη χώρα μας, ως προκαταβολή που θα αποπληρωθεί από τα οφέλη που θα έχει το Δημόσιο από τη λειτουργία του έργου μετά το 2019.

Αναφερόμενος στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές, ο Παν. Λαφαζάνης τόνισε ότι το ενδεχόμενο να μην επιτευχθεί συμφωνία στο Eurogroup της 24ης Απριλίου «δεν είναι το τέλος για την Ελλάδα, η οποία έχει πολλές και διαφορετικές εναλλακτικές λύσεις και προοπτικές» και σημείωσε πως «αν τα πράγματα δεν πάνε καλά οι επιπτώσεις θα είναι πιο επώδυνες για τους κυρίαρχους κύκλους της Ευρώπης και πρώτα απ’ όλα για το γερμανικό κατεστημένο και όχι για την Ελλάδα και για τον ελληνικό λαό».

Τέλος, επανέλαβε πως σε ολόκληρο τον ενεργειακό τομέα η πολιτική του Δημοσίου θα είναι κυρίαρχη. Για την ΔΕΗ ανέφερε ότι δεν θα τεμαχιστεί, δεν θα ιδιωτικοποιηθεί, αλλά θα ανασυγκροτηθεί ως δημόσια επιχείρηση, ενώ πώληση δεν θα υπάρξει ούτε σε ΑΔΜΗΕ και ΔΕΠΑ. «Αυτό επιβάλλει το συμφέρον της χώρας μας και το συμφέρον του ελληνικού λαού» κατέληξε στην συνέντευξή του ο Υπουργός ΠΑΠΕΝ.

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη του Παναγιώτη Λαφαζάνη, στον ραδιοσταθμό «Παραπολιτικά FM 90,1».

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Λαφαζάνη, θα έλεγα ότι οι δικές σας Υπουργικές ημέρες είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες. Τουλάχιστον έτσι όπως τις παρακολουθώ εγώ δημοσιογραφικά. Γιατί αυτό το διπλωματικό παιχνίδι και ενεργειακό ταυτόχρονα, που προσπαθεί να κάνει η Ελλάδα προς τη Ρωσία, ή με άλλους όρους προς την Κίνα, έχει μια ιδιαίτερη αξία. Να μείνουμε λοιπόν στην Ρωσία για αρχή. Τι περιμένουμε από δω και πέρα από τη Ρωσία; Γιατί η αλήθεια είναι κ. Λαφαζάνη ότι είχατε πάει και σεις και μετά πήγε ο Πρωθυπουργός και όλοι περίμεναν κάτι πιο συγκεκριμένο από τους Ρώσους μετά την επίσκεψη Τσίπρα.  

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Κατ’ αρχάς, δεν κάνουμε πειράματα, ούτε επιχειρούμε μια γεωστρατηγική κατεύθυνση άγνωστη και περίεργη για τη χώρα. Αυτό που προσπαθούμε είναι να υπηρετήσουμε την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό σε μια κρίσιμη φάση. Να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντά μας, τόσο από οικονομική άποψη όσο και από πολιτική άποψη. Και θέλω να πω ότι αυτό το οποίο συνέβη στη Μόσχα είναι ένα πρωτόγνωρα θετικό άνοιγμα της Ελληνικής Κυβέρνησης, το οποίο αφορά τον απλό πολίτη διότι αφορά την φθηνή ενέργεια στη χώρα μας, αφορά τα οικονομικά οφέλη που μπορούμε να έχουμε, αφορά την διεθνή μας αναβάθμιση σε ενεργειακό κόμβο. Με δυο λόγια, έχουμε να κάνουμε με ένα μεγάλο οικονομικό και πολιτικό πρότζεκτ, τεράστιας σημασίας και για το μέλλον αυτού του τόπου. Διότι, αναβαθμίζει τις σχέσεις Ελλάδας και Ρωσίας και με αυτή την έννοια αλλάζει την εικόνα της περιοχής μας και όλης της Ευρώπης. Και αυτό, πιστεύω, ότι δεν είναι καθόλου πείραμα. Είναι μια θετικότατη πρόταση, συμφέρουσα όχι μόνο για την Ελλάδα, τη Ρωσία και τους λαούς μας, αλλά όλους τους λαούς της περιοχής και όλη την Ευρώπη. Αυτό επιχειρήσαμε στη Μόσχα και αυτό πετύχαμε.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Να το δούμε λίγο συγκεκριμένα, γιατί βάλατε τρεις παραμέτρους : φθηνή ενέργεια, οικονομική βοήθεια …

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ : Οικονομικά οφέλη.  

ΕΡΩΤΗΣΗ :Αυτό εννοώ. Να τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά. Φθηνή ενέργεια είναι πρώτα απ΄ όλα η μείωση της τιμής του Φυσικού Αερίου, αν καταλαβαίνω σωστά.    

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Κατ’ αρχάς, άνοιξε ο δρόμος με αυτή την επίσκεψη για να κατασκευαστεί ένας νέος αγωγός στην Ελλάδα πέραν απ΄ αυτόν του ΤΑΡ ο οποίος έχει ξεκινήσει. Ένας νέος αγωγός που θα ξεκινάει από τα Ελληνοτουρκικά σύνορα, θα διέρχεται από το ελληνικό έδαφος και θα φτάνει στα σύνορα της ΦΥΡΟΜ με κατεύθυνση την Ευρώπη. Η συμφωνία γι’ αυτόν τον αγωγό αναμένεται να υπογραφεί και να ολοκληρωθεί το αμέσως επόμενο διάστημα, ίσως και την επόμενη εβδομάδα. Ίσως λέω, για να μην καταγραφεί ως είδηση η οποία πρέπει να προεξοφληθεί οπωσδήποτε. Λοιπόν, αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Από την Ελλάδα θα περνάει και ένα νέος, δεύτερος αγωγός, πάρα πολύ σημαντικός…  

ΕΡΩΤΗΣΗ: …κύριε Λαφαζάνη, το φυσικό αέριο πώς θα φτάνει σ΄ αυτόν τον αγωγό; Δηλαδή, με ποιόν δρόμο θα φτάνει;  

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Από τη Ρωσία. Από τη Ρωσία θα ξεκινάει, θα περνάει υποθαλάσσια από τη Μαύρη Θάλασσα, θα φτάνει στην ευρωπαϊκή Τουρκία, από εκεί στα ελληνοτουρκικά σύνορα και από τα ελληνοτουρκικά σύνορα θα ξεκινάει το ελληνικό τμήμα του αγωγού. Θα διασχίζει περίπου 450 χιλιόμετρα και θα φτάνει μέχρι τα σύνορα με τη ΦΥΡΟΜ. Και από εκεί, η προοπτική είναι να κατευθυνθεί προς Σκόπια-Σερβία-Αυστρία-Ουγγαρία και τα λοιπά. Θα είναι ένας αγωγός ο οποίος κατά βάση θα τροφοδοτεί την κεντρική Ευρώπη και ίσως και άλλες χώρες που γειτνιάζουν στην Κεντρική Ευρώπη. Είναι ένα πολύ μεγάλο πρότζεκτ. Στην Ελλάδα για την κατασκευή του θα δαπανηθούν 2 δις ευρώ, θα απασχοληθούν περίπου 2000 άνθρωποι μέχρι το τέλος του 2019, θα είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό έργο για την οικονομία. Οι επιπτώσεις για την Ελλάδα από αυτό το έργο θα είναι εξαιρετικά σημαντικές, διότι θα έχουμε πολύ φθηνές τιμές αερίου, μεγάλες εκπτώσεις δηλαδή στην προμήθεια της χώρας μας με φυσικό αέριο, θα έχουμε δυνατότητα εμπορίας του φυσικού αερίου (transit) από τα σύνορα τα ελληνοτουρκικά προς τις τρίτες χώρες, θα έχουμε δυνατότητα για επενδύσεις παρεμφερείς με τον αγωγό και το φυσικό αέριο πάρα πολύ σημαντικές. Επομένως η Ελλάδα, πέραν της αναβάθμισής της διεθνώς, ως ενεργειακού κόμβου θα μπορέσει να αποκτήσει αυτό που λέμε φτηνή ενέργεια και εκατοντάδες εκατομμύρια δημοσιονομικό όφελος ετησίως. Μένω στη φτηνή ενέργεια γιατί είναι κάτι πολύ σημαντικό, είναι θεμελιώδες συστατικό για την αποδοτικότητα της οικονομίας μας. Γιατί χωρίς φτηνή ενέργεια, φτηνότερη ενέργεια από αυτήν που έχουμε σήμερα και η οποία είναι ακριβή, δεν μπορούμε να βρούμε εύκολα μια διέξοδο από την κρίση.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μας έλεγε νωρίτερα ο ανταποκριτής μας στο Βερολίνο ότι υπάρχει ένα κλίμα στη Γερμανία που λέει ότι οι Έλληνες πήγαν στη Ρωσία, δεν τους έδωσε λεφτά ο Πούτιν, δεν τους έδωσε βοήθεια. Άρα είναι αναγκασμένοι ακόμη πιο πολύ να πέσουν στην αγκαλιά της Μέρκελ και των Γερμανών. Ναι μεν με τη Ρωσία μπορεί να χτίστηκε κάτι σαν αυτό που μας περιγράφετε, αλλά άμεση βοήθεια ή ανάσα σε αυτό που η Ελλάδα ψάχνει, χρήμα δηλαδή, ρευστό, δεν πήραν απ΄ τη Ρωσία.

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Κατ’ αρχάς αυτά που σας είπα είναι πάρα πολύ σημαντικά. Είναι από τα μεγαλύτερα οικονομικά έργα που έχουν γίνει στη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και από τα μεγαλύτερα έργα στην Ευρώπη. Αν αυτό δεν γινόταν από μια χώρα όπως η Ρωσία, αν δηλαδή δεν προερχόταν το φυσικό αέριο απ’ τη Ρωσία, αυτήν την ώρα όλη η Δύση θα έβγαζε ιαχές θριάμβου. Θα έλεγε ότι η Ελλάδα γίνεται επενδυτικό Ελντοράντο. Αλλά επειδή το φυσικό αέριο προέρχεται από τη Ρωσία, καταλαβαίνετε ότι υπάρχουν αντιδράσεις. Κατανοώ βέβαια τις αντιδράσεις των κυρίαρχων κύκλων της Δύσης, αλλά δεν κατανοώ τις αντιδράσεις και την γκρίνια στην Ελλάδα, απέναντι σ’ αυτό το έργο. Διότι το έργο αυτό ανταποκρίνεται πλήρως στα ελληνικά συμφέροντα και στα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι οικόπεδο κανενός, ούτε να τη διαχειρίζονται ως μπανανία και ως προτεκτοράτο κι όλα όσα επιτρέπονται στους άλλους σε μας να απαγορεύονται.  Ξέρετε ότι αγωγό με τον οποίο προμηθεύεται φυσικό αέριο από τη Ρωσία έχει η Γερμανία. Έχει τον λεγόμενο Βόρειο Αγωγό που ξεκινάει από τη Ρωσία, υποθαλάσσια περνάει από τη Βαλτική και φτάνει στη Γερμανία. Όλο το φυσικό της αέριο η Γερμανία το προμηθεύεται από αυτόν τον αγωγό, απ’ τη Ρωσία και σε προνομιακές τιμές. Γιατί, λοιπόν, υπάρχουν αντιδράσεις για την Ελλάδα, η οποία επιχειρεί μια συμφωνία για τη διέλευση του ρώσικου αγωγού και δεν υπάρχουν αντιδράσεις για τη Γερμανία, η οποία μάλιστα θέλει να μονοπωλήσει τη ροή του ρώσικου φυσικού αερίου στην Ευρώπη, διεκδικώντας να διευρυνθεί ο αγωγός της Βαλτικής, προκειμένου να μη γίνει ο Νότιος Διάδρομος. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι εδώ παίζεται ένα παιχνίδι σε βάρος της χώρας. Όχι σε βάρος της κυβέρνησης. Σε βάρος της χώρας. Σε βάρος των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Ο ελληνικός λαός, όμως, καταλαβαίνει τι παίζεται και γι’ αυτό στηρίζει αυτό το έργο, στηρίζει την κυβέρνηση, στηρίζει την αναβάθμιση των ελληνορωσικών σχέσεων.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Νομίζω ότι το έργο του αγωγού, όποιος το αμφισβητεί πολύ κακώς το αμφισβητεί. Και καταλαβαίνω καλά πως είναι κάτι που εσάς σας έχει δώσει ένα μεγάλο ενδιαφέρον και είναι κάτι που το πιστεύετε και το στηρίζετε με θέρμη και καλά κάνετε. Πάμε όμως στο άλλο ζήτημα: Η προσφορά σε ρευστό, που έχουμε άμεση ανάγκη, δεν ήρθε από τη Μόσχα, όπως κάποιοι ήθελαν να καλλιεργούν ότι θα έρθει. Άρα σας είπα το κλίμα στη Γερμανία που υπάρχει και λέει ότι θα πέσουμε στην αγκαλιά της Μέρκελ.  

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Να προχωρήσω άλλο λίγο στα ωφελήματα που θα έχουμε από τον αγωγό προς ενημέρωση των ακροατών και θα φτάσω και σ’ αυτό. Μόλις θα υπάρξει συμφωνία, κατά πάσα πιθανότητα, θα έχουμε περεταίρω μείωση για τις τιμές του φυσικού αερίου μέχρι το 2019 που θα κατασκευαστεί ο αγωγός. Υπάρχει επίσης πιθανότητα να μειωθεί περεταίρω, μέχρι και εκμηδενισμού, το «take or pay», η τιμή που πρέπει να πληρώσουμε στους Ρώσους μέσω της ΔΕΠΑ για τις λιγότερες ποσότητες φυσικού αερίου που έχουμε πάρει. Και τρίτον θα έχουμε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή χώρα συμμετοχή εταιρειών από τη Ρωσία στους διαγωνισμούς εξόρυξης υδρογονανθράκων που κάνουμε ως χώρα τώρα στο Ιόνιο Πέλαγος και Νότια της Κρήτης. Πράγματα που είναι αρκετά σημαντικά. Τώρα ως προς τα άμεσα οικονομικά οφέλη, τα οποία είπατε. Αν έχουμε δυνατότητα άμεσης οικονομικής συνδρομής από τη Ρωσία. Και εδώ υπάρχει ισχυρότατη πιθανότητα να έχουμε ρευστό προς την ελληνική πλευρά, έναντι των ωφελειών που θα έχει το Δημόσιο μετά το 2019. Δηλαδή υπάρχει ισχυρή πιθανότητα, μαζί με τη συμφωνία για τον αγωγό να έχουμε και μία χρηματοδοτική ένεση προς τη χώρα μας η οποία θα αποπληρωθεί από τα οφέλη που θα έχει το Δημόσιο από τον αγωγό μετά το 2019.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το εντάσσετε και αυτό σε εκείνο που είπατε ότι ακόμη και μέσα στην βδομάδα είναι ενδεχόμενο να κλείσει η συμφωνία; Είναι παρακολούθημα, δηλαδή;

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Κοιτάξτε. Μιλάω για διεργασίες οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη. Και επομένως δεν μπορώ να μιλήσω με βεβαιότητα. Δεν μπορώ να προεξοφλήσω τις εξελίξεις. Δεν θα ήταν καλό και για την ενημέρωση των πολιτών. Οι συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη. Πιστεύω ότι γρήγορα, ανέφερα ίσως και μέσ’ τη βδομάδα, να έχουμε υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας με τη Ρωσία, όσον αφορά τον αγωγό. Και στο πλαίσιο αυτό είναι αρκετά πιθανό, δεν μπορώ να το προεξοφλήσω τώρα, να έχουμε και μια χρηματοδοτική ένεση με την έννοια που σας ανέφερα προς το ελληνικό δημόσιο.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτή η χρηματοδοτική ένεση είναι προφανώς προαπαιτούμενο από την ελληνική πλευρά και θα δοθεί άμεσα, δηλαδή με την υπογραφή της συμφωνίας, ή είναι κάτι που πάει για αργότερα;  

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Όχι, όχι δεν βάζουμε προαπαιτούμενα, δεν βάζουμε όρους. Η συμφωνία για τον αγωγό που επιχειρούμε να ολοκληρώσουμε αυτό το διάστημα είναι πάρα πολύ σημαντική για την Ελλάδα, με σημαντικά οφέλη, τα εξήγησα προηγουμένως. Από κει και πέρα καταβάλλεται προσπάθεια μέσα από τις συζητήσεις που έχουμε να υπάρξει και μια χρηματοδοτική ένεση, μια πιστωτική διευκόλυνση θα έλεγα, προς το ελληνικό Δημόσιο, έναντι των ωφελημάτων που θα υπάρξουν από τον αγωγό. Μιλάμε για άμεση. Δεν είναι κάτι το βέβαιο, όπως σας είπα. Υπάρχει όμως μια ισχυρή πιθανότητα μέσα από τις συζητήσεις να έχουμε μια θετική κατάληξη και ως προς αυτό το σημείο. Αλλά καλύτερα να αναμένουμε τις συζητήσεις και την έκβασή τους και να μην τις προεξοφλήσουμε.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι εκτιμάτε ότι θα γίνει με τους δανειστές μας μέχρι τις 24 Απριλίου; Θα μπορέσουμε να φτάσουμε σε συμφωνία;  

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Αυτή τη στιγμή οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε ένα πολύ κρίσιμο και ένα πολύ λεπτό σημείο, που είναι παρακινδυνευμένο κανένας, όταν δεν μετέχει σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, να κάνει μία ασφαλή εκτίμηση ή να προσεγγίσει, έστω, την έκβασή τους. Επομένως δεν θα ήθελα αυτή τη στιγμή εγώ να πω κάτι για τις διαπραγματεύσεις. Καλύτερα να μιλήσουν αυτοί που χειρίζονται το θέμα και έχουν μια καλύτερη γνώση και είναι σε θέση να πουν κάτι που είναι πιο ασφαλές. Ελπίζουμε όλοι για το καλύτερο, βεβαίως και αισιοδοξούμε. Αλλά τα γεγονότα και οι εξελίξεις θα κριθούν σε ένα πεδίο το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη και το οποίο δεν μπορώ εγώ να εκτιμήσω με ακρίβεια.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αλλά κύριε Λαφαζάνη εδώ υπάρχει το μείζον ερώτημα που λέει ότι αν δεν φτάσουμε σε συμφωνία, οι απαιτήσεις των δανειστών παραμείνουν όπως έχουν μέχρι σήμερα και η κυβέρνηση δεν μπορέσει να συμφωνήσει. Τι γίνεται μετά;  

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν θα ήθελα να κάνω παρακινδυνευμένες υποθέσεις οι οποίες βεβαίως δεν είναι και το καλύτερο δυνατό σε εξέλιξη για τη χώρα μας. Αλλά από κει και πέρα θέλω να σημειώσω ότι δεν είναι το τέλος για την Ελλάδα η μη συμφωνία στο Eurogroup της 24^ης Απριλίου. Η Ελλάδα έχει πολλές και διαφορετικές εναλλακτικές λύσεις. Έχει εναλλακτικές προοπτικές. Δεν είμαστε όμηροι των πιστωτών. Δεν είμαστε όμηροι των κυρίαρχων κύκλων της ΕΕ και του ΔΝΤ και των πιστωτών.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι εναλλακτικές όμως ποιες είναι; Είναι εναλλακτική στο νόμισμα; Είναι εναλλακτική στη θέση της χώρας γεωστρατηγικά;

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν θα ήθελα εγώ να κάνω μια συγκεκριμένη αναφορά, αυτήν την ώρα. Όλοι ευχόμαστε να πάνε τα πράγματα στην καλύτερη κατεύθυνση. Αυτό επιδιώκουμε. Αλλά από κει και πέρα δεν πάμε στη διαπραγμάτευση λέγοντας ότι ή θα συμφωνήσουμε ή χανόμαστε. Όχι. Η Ελλάδα δεν θα χαθεί. Έχει εναλλακτικές δυνατότητες να ακολουθήσει. Θα τις ακολουθήσει αν τα πράγματα δεν πάνε καλά και νομίζω ότι οι επιπτώσεις θα είναι πιο επώδυνες για τους κυρίαρχους κύκλους της Ευρώπης και πρώτα απ’ όλα για το γερμανικό κατεστημένο και όχι για την Ελλάδα και για τον ελληνικό λαό.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσαμε να σκεφτούμε την Ελλάδα έξω από το ευρώ αν τα πράγματα δεν πάνε καλά;  

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Tο πάτε πολύ μακριά. Αναφέρομαι σε εναλλακτικούς δρόμους που έχει η χώρα μας και οι οποίοι μπορεί να είναι και βιώσιμοι και να έχουν προοπτική για τον ελληνικό λαό. Αλλά εν πάση περιπτώσει, αυτό το τονίζω για να υπογραμμίσω ότι η Ελλάδα δεν πάει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεμένη χειροπόδαρα. Και δεν τίθεται το δίλημμα: ή υποτάσσεστε, ή καταστρέφεστε. Τα δίλημμα αυτό είναι απολύτως παραπλανητικό για τη χώρα και δεν ισχύει.  

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων, που είναι κομμάτι και δικό σας κ. Λαφαζάνη. Επειδή γίνεται κουβέντα και τώρα στη διαπραγμάτευση αλλά και διαχρονικά, παραμένουν οι θέσεις της Κυβέρνησης; Δηλαδή, δεν ιδιωτικοποιούνται, για παράδειγμα ρωτάω, αεροδρόμια που είναι υποδομή; Δίνονται ή δεν δίνονται για το διαγωνισμό που ήδη έχει γίνει;  

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν μπορώ να μπω σε εξειδικευμένες λεπτομέρειες, γιατί δεν ξέρω τους χειρισμούς που γίνονται. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι η Ελλάδα δεν πωλείται. Δεν πωλούνται οι στρατηγικές επιχειρήσεις της και οι στρατηγικές υποδομές της.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε αυτό εντάσσετε και τον ΟΣΕ, ας πούμε;  

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Η Ελλάδα στις στρατηγικές επιχειρήσεις της θα έχει πάντοτε το πλειοψηφικό πακέτο, δηλαδή τη δημόσια πλειοψηφική ιδιοκτησία και αυτές οι επιχειρήσεις θα βρίσκονται υπό δημόσιο έλεγχο. Όπως και οι στρατηγικές υποδομές. Γι’ αυτό να είστε σίγουρος. Δεν είμαστε μια Κυβέρνηση της εκποίησης, δεν είμαστε μια Κυβέρνηση που ήρθαμε για να ξεπουλήσουμε την Ελλάδα στο όνομα των πιέσεων των πιστωτών, που επιχειρούν να λεηλατήσουν τη χώρα. Αυτό που μπορώ να σας αναφέρω, επίσης, όσον αφορά τον δικό μου τομέα όπου έχω άμεσα την ευθύνη, είναι ότι δεν πρόκειται να γίνει καμία απολύτως ιδιωτικοποίηση στους Δημόσιους ενεργειακούς Φορείς. Η ΔΕΗ δεν θα τεμαχιστεί, η ΔΕΗ δεν ιδιωτικοποιείται, δεν θα πωληθεί, η ΔΕΗ θα μείνει δημόσια και θα ανασυγκροτηθεί ως δημόσια επιχείρηση. Το ίδιο και ο ΑΔΜΗΕ. Δεν πρόκειται να υπάρξει πώληση. Δεν πρόκειται να υπάρξει πώληση στην ΔΕΠΑ επίσης. Και επομένως, σε ολόκληρο τον ενεργειακό τομέα ο λόγος και η πολιτική του δημοσίου θα είναι κυρίαρχη. Αυτό επιβάλλει το συμφέρον της χώρας μας και το συμφέρον του ελληνικού λαού.

πηγη: iskra.gr

ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ

ΆΡΩΜΑ» ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΣΟΒΙΕΤΙΚΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Με ψήφους 254 έναντι 226 η Ουκρανική βουλή ψήφισε νόμο σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύονται κόμματα και δραστηριότητες που έχουν σχέση με τον κομμουνισμό και τον ναζισμό. Ο συγκεκριμένος νόμος θέτει στην παρανομία και τα ανάλογα σύμβολα καθώς και τα ΜΜΕ που προπαγανδίζουν παρόμοιες δραστηριότητες, συλλογικότητες και οργανώσεις με σχετικό προσανατολισμό.  

Στις δικαστικές αρχές της χώρας ανατίθεται η αποστολή να καθορίσουν ποιες οργανώσεις εμπίπτουν στην απαγόρευση του νόμου και να τις κηρύξουν παράνομες.  

Είναι μια τακτική που έχει εφαρμοστεί τα προηγούμενα χρόνια και σε πρώην σοσιαλιστικές χώρες ενώ η ταύτιση κομμουνισμού – φασισμού χρησιμοποιείται σαν πρόσχημα γιατί στην πραγματικότητα ξεκάθαρος στόχος είναι το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα. Ειδικά στην Ουκρανία οι ναζιστικές οργανώσεις έχουν μεγάλη πρόσβαση στον κυβερνητικό μηχανισμό και οι δραστηριότητες τους είναι ανεμπόδιστες σε όλες τις πτυχές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.

Τα μνημεία που είχαν ανεγερθεί προς τιμήν μπολσεβίκων ηγετών γκρεμίστηκαν από νεαρούς που είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους, όπως φαίνεται σε βίντεο που έχει αναρτηθεί στον ιστότοπο YouTube από τους φιλο-ουκρανούς ακτιβιστές του κινήματος Nakipelo στο Χάρκοβο.

Οι νεαροί εμφανίζονται να σκαρφαλώνουν σε ένα μνημείο χρησιμοποιώντας μια μεταλλική σκάλα και να τοποθετούν στο πάνω μέρος του αγάλματος ένα σκοινί το οποίο τραβούν με τα βοήθεια ενός μικρού φορτηγού.

Η αστυνομία παρακολούθησε χωρίς να επεμβαίνει το γκρέμισμα ενός από αυτά τα μνημεία στο Χάρκοβο, πρωτεύουσα της επαρχίας που συνορεύει με τις φιλορωσικές επαρχίες του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ.

Οι Αρχές δεν έχουν σχολιάσει τις ενέργειες αυτές που σημειώθηκαν δύο ημέρες μετά την υιοθέτηση από το κοινοβούλιο της Ουκρανίας  νόμου που απαγορεύει «κάθε κομμουνιστική ή ναζιστική προπαγάνδα», καθώς και τη χρήση των συμβόλων τους. Βάσει του νόμου αυτού, που μένει να επικυρωθεί από τον Ουκρανό πρόεδρο Πέτρο Ποροσένκο, τα μνημεία που έχουν ανεγερθεί προς τιμήν αξιωματούχων του κομμουνιστικού καθεστώτος -μεταξύ αυτών και πολλά αγάλματα του Λένιν- πρέπει να γκρεμιστούν, ενώ πρέπει να αλλάξουν ονομασία τοποθεσίες, δρόμοι ή επιχειρήσεις τα ονόματα των οποίων παραπέμπουν στον κομμουνισμό.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

«Το Κίεβο χρησιμοποιεί μεθόδους αληθινά ολοκληρωτικές, οι οποίες επιτίθενται στην ελευθερία της σκέψης, της γνώμης και της συνείδησης», τόνισε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του, προσθέτοντας ότι «η ουκρανική πολιτική ηγεσία διχάζει την κοινωνία και προωθεί μια εθνικιστική ιδεολογία».

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ

Το ΚΚΕ, με ανακοίνωσή του, καταδίκασε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την «απαράδεκτη απόφαση του ουκρανικού κοινοβουλίου, να ταυτίσει τον κομμουνισμό με το φασισμό και να απαγορεύσει την δράση των κομμουνιστών και τη διάδοση των κομμουνιστικών ιδεών, προχωρώντας ταυτόχρονα στην ιστορική δικαίωση των ντόπιων φασιστών, του λεγόμενου “Ουκρανικού απελευθερωτικού στρατού”».

«Οι πολιτικές δυνάμεις που αναδείχτηκαν στην κυβέρνηση και πλειοψηφούν στο σημερινό κοινοβούλιο της Ουκρανίας, επιδιώκουν με τον συγκεκριμένο νόμο να ακολουθήσουν ως ‘μοντέλο’ το δρόμο των Βαλτικών χωρών, όπου εδώ και πάνω από 20 χρόνια εφαρμόζονται ανάλογοι νόμοι ταύτισης κομμουνισμού - φασισμού, την ώρα που οι ντόπιοι φασίστες δικαιώνονται ιστορικά και επιπλέον παρουσιάζονται ως ‘πατριώτες’ και ‘δημοκράτες’ γιατί πολέμησαν κατά της σοβιετικής εξουσίας, στο πλευρό των ναζί», ανέφερε στην ανακοίνωσή του ο Περισσός.

πηγη: iskra.gr

Έμμυ Χριστούλα

Ανοιχτή επιστολή της κόρης του αυτόχειρα, που έδωσε τέλος στη ζωή του στο Σύνταγμα, κ. Έμμυς Χριστούλα, δημοσιογράφου

«Δίπλα στα ονόματα του κ. Μπεγλίτη, του κ. Κουκουλόπουλου και άλλων διάσημων τηλεοπτικών πραιτοριανών, που πριν τρία χρόνια ενοχλήθηκαν σφοδρά από την πολιτική πράξη του Δημήτρη Χριστούλα, καθώς έσπαγε τη σιωπή της γενικευμένης κοινωνικής αυτοχειρίας που ήθελαν να επιβάλλουν στην ελληνική κοινωνία, προστίθεται τώρα και αυτό της Λιάνας Κανέλλη.

Με τη γνωστή παραληρηματική της λεξιθηρία, δύο μέρες ακριβώς μετά την επέτειο των 3 χρόνων από τη δημόσια αυτοκτονία του, πρόσβαλλε βάναυσα τη μνήμη του.

Έτσι γίνεται όταν δεν εντρέπεσαι. Εκτρέπεσαι. Παρεκτρέπεσαι…

Δε θα παραθέσω τις λερές λέξεις με τις οποίες έντυσε τον κανιβαλισμό της, καθώς δεν μπορούν να βρίσκονται ούτε καν στην ίδια αράδα με το όνομα ενός ανθρώπου που υπήρξε στρατευμένος στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Θα αναγκαστώ όμως να ειπώ ότι ο Χριστούλας δεν ήταν ο κακόμοιρος ανθρωπάκος που δεν άντεξε και έφυγε εν κρυπτώ στην αδιέξοδη απελπισία κάποιου ιδιωτικού χώρου, όπως η κ. Κανέλλη θέλησε να τον παρουσιάσει.

Οι χιλιάδες των συμπολιτών μας, οι χιλιάδες πολίτες από την Ευρώπη, διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης κατάλαβαν το αυτονόητο.

Το αυτονόητο που δεν μπόρεσε να καταλάβει η Λιάνα Κανέλλη, αφού η πολιτική της εμπάθεια, η μικροπολιτική της μιζέρια, η παντελής έλλειψη πολιτικής κουλτούρας, αλλά και η πλήρης άγνοιά της ιστορίας των κινημάτων, την εμποδίζουν.


Οι πολίτες κατάλαβαν και τον ύψιστο συμβολισμό μιας πράξης ανοικτής, δημόσιας, ενώπιον του Δήμου και του ελληνικού κοινοβουλίου, αλλά και το περιεχόμενο του ιδιόχειρου σημειώματος, στο οποίο χρησιμοποιεί απαγορευμένες λέξεις για τον πολιτικό καθωσπρεπισμό μιας κυρίας που έχει τόση σχέση με τον κομμουνισμό, όση είχε και με τα υπόλοιπα κόμματα, στα οποία ως πολιτικός χαμαιλέων προσέτρεχε για να την εντάξουν στις γραμμές τους.

Η Λιάνα Κανέλλη δεν κατάλαβε για αυτόν ακριβώς το λόγο.

Όταν το αξιακό πολιτικό σου σύστημα είναι ένα λάστιχο που τεντώνεται και μαζεύεται ανά δεκαετία, αναλόγως του ποιος σου προσφέρει πολιτική ασυλία, πώς να καταλάβεις τη θυσία του Κώστα Γεωργάκη;

Άλλωστε τότε η κ. Κανέλλη πρέπει να… διάβαζε και δεν κατάλαβε ότι για κάποιους η αυτοκτονία φαντάζει αυτονόητη όχι σα φυγή, αλλά σαν πράξη που θρυμματίζει τη σιωπή, σαν πράξη που ερεθίζει τη συνείδηση, που ενισχύει την ευθύνη των πολιτών ως χειριστών και συμμετεχόντων του δημόσιου χώρου, σαν πράξη που ενδεχομένως γίνει το εργαλείο για την ίδια τη ζωή.

"Το σπάραγμα της ζωής που ζητάει να ζήσει" το περιγράφει ο Γιάννης Ρίτσος, αλλά τούτος ο ποιητής πέφτει βαρύς και πολύ κομμουνιστής, όταν για δεκαετίες παρέα σου είναι η αυλή των κολάκων της κ. Λιάνη – Παπανδρέου, ο Κώστας Κυδωνιάτης και προσφάτως ο ΄΄ γεννημένος αντικομμουνιστής ΄΄ Μπαλτάκο


"Απ΄ όλα όσα έχουν γραφτεί αγαπώ μόνον αυτό που γράφει κανείς με το αίμα του. Γράφε με αίμα και θα νιώσεις ότι το αίμα είναι πνεύμα." 


Αυτό το τόσο απλό κατάλαβαν και όλα τα μέλη της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που το Σάββατο απέτισαν φόρο τιμής σε ένα σύντροφό τους, αφού ο Δημήτρης Χριστούλας υπήρξε δραστήριο μέλος της Επιτροπής για την πρωτοβουλία ελέγχου του δημόσιου χρέους, από το 2011.


Φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που πέθανε όπως έζησε, σκεφτόμενος πολιτικά.


Ψιλά γράμματα αυτά για τη Λιάνα Κανέλλη.

Ψιλά γράμματα η πολιτική ως οντολογική έννοια, που ενυπάρχει και που συστήνει αδιάκοπα τον τρόπο που ζεις και τον τρόπο που φεύγεις.



Ψιλά γράμματα η συν-τροφικότητα .

Τρέφει ο ένας τον άλλον και τρεφόμαστε ο ένας από τον άλλον, έλεγε ο Μακρονησιώτης παππούς μου, γιατί οι κομμουνιστές είναι "ένα κράμα από ήθος Τσε, εντιμότητα Πλουμπίδη και αυτοκτονικό πείσμα Άρη Βελουχιώτη".


Σύντροφοι και φίλοι του ΚΚΕ, σεις που το μόνο που διαθέτετε είναι οι καλύβες σας και οι πεζούλες σας, σεις τιμήσατε έμπρακτα τον Δημήτρη Χριστούλα.

Γιατί σεις ξέρετε χρόνια τώρα ότι  "ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του".


Έμμυ Χριστούλα»

TΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΑΠΟ ΔΝΤ ΚΑΙ «ΕΤΑΙΡΟΥΣ»!!

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟ

Λίγες μέρες μετά το ΕWG και το κυνικό τελεσίγραφο των δανειστών προς την ελληνική κυβέρνηση οι λεγόμενοι εταίροι ως νέου τύπου «αποικιοκράτες» εντείνουν τις πιέσεις προς την ελληνική πλευρά για την λήψη αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων.

Και ενώ τα χρονικά περιθώρια στενεύουν εν όψει του κρίσιμου ΕYROGROUP τις 24^ης Απριλίου οι αξιωματούχοι της ΕΚΤ και του ΔΝΤ  απαιτούν από την Ελληνική κυβέρνηση ουσιαστικά να μην προχωρήσει στο νομοσχέδιο  για την αναστολή των πλειστηριασμών της α’ κατοικίας καθώς επίσης και σύμφωνα με δηλώσεις της Κριστιν Λαγκάρτν απαιτούν μειώσεις  συντάξεων.

Οι εκβιασμοί που με περισσή κυνικότητα και αγριότητα  τίθενται ακόμα και στις γιορτινές μέρες του Πάσχα από τους «θεσμούς» και το πλαστό δίλημμα υποταγή ή στραγγαλισμός της οικονομίας είναι εμφανές, καθώς οι λεγόμενοi «εταίροι» βάζουν το πιστόλι στον κρόταφο της κυβέρνησης ζητώντας να βγουν στο σφυρί σπίτια και να μειωθούν ξανά οι συντάξεις .

Δημοσιεύματα του Reuters  αναφέρουν ότι σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της ΕΚΤ το Ελληνικό προσχέδιο του νόμου για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ξεπερνά τα όρια της προστασίας των προσώπων με χαμηλά εισοδήματα και πιθανώς να ενθαρρύνει κάποιους να προβούν σε ηθελημένη στάση αποπληρωμής των δανείων τους.

«Είναι πολύ πιθανό ότι οι απαγορεύσεις στο προσχέδιο του νόμου, να δώσουν κίνητρα στους δανειολήπτες που δεν τελούν σε ανάγκη προστασίας, ώστε να μην είναι συνεπείς ως προς τις υποχρεώσεις τους ή να τις μειώσουν σε σημαντικό βαθμό, παρότι θα είναι ικανοί να τις εκπληρώσουν», συνεχίζει η ΕΚΤ, θέτωντας  προφανώς στο στόχαστρο των δανειστών τη λαϊκή κατοικία των ελλήνων. 

Την ίδια στιγμή, η διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ ζητά να προχωρήσουν διαρθρωτικές αλλαγές, βάζοντας στο τραπέζι και "δύσκολα θέματα" καθώς μεταξύ άλλων ζητά  να αναμορφωθεί το συνταξιοδοτικό που θεωρεί ότι δεν είναι βιώσιμο. «Το συνταξιοδοτικό σύστημα είναι καταδικασμένο να επιβαρύνει αρκετά την ελληνική οικονομία, δεν είναι βιώσιμο και πρέπει να αναμορφωθεί» σύμφωνα με σηλώσεις της επικεφαλής του ΔΝΤ.Τοποθετώντας στην «κλίνη του Προκρούστη» τις συντάξεις, στόχος είναι η εξοικονόμηση 3,3 δισ. ευρώ από τις συνταξιοδοτικές δαπάνες. Οι δανειστές επίσης ζητούν μείωση 1,6 εκατομμυρίου επικουρικών συντάξεων κατά 90%, η οποία θα θίξει κυρίως τους χαμηλοσυνταξιούχους του ΙΚΑ. Αλλιώς θα πρέπει να μειωθούν οι 2,9 εκατομμύρια κύριες συντάξεις κατά 13%.

Αν δεν γίνει καμία μείωση στις συντάξεις, ενδέχεται να μην ξεμπλοκαριστούν οι δόσεις των νεοαποικιοκρατών δανειστών προς την Ελλάδα σύμφωνα με πηγές αξιωματούχων.

Για την κυβέρνηση αποτελεί προτεραιότητα  να εφαρμόσει άμεσα το μεταβατικό ριζοσπαστικό  πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση με βάση το οποίο την εξέλεξε ο ελληνικός λαός προκειμένου να δοθεί  «ανάσα ζωης» στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα και να μην υποταχθεί στους κυνικούς εκβιασμούς των δανειστών.

Αποτελεί επίσης πρώτιστη ανάγκη για τη νέα ελληνική κυβέρνηση η χώρα να μην αποτελέσει οικονομικό και πολιτικό προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών της  ΕΕ και του ΔΝΤ αλλά να αντιταχθεί στον νεοφιλελεύθερο μονόδρομο που της επιβάλλουν. Μέσα από την  αναβάθμιση της γεωπολιτικής της θέσης και  την πολυδιάστατη  εξωτερική της πολιτική να προβεί σε τολμηρές εναλλακτικές επιλογές απέναντι  στην Γερμανική ευρωζώνη παρόλες τις δυσκολίες που παρουσιάζουν.  

ΣΠΥΡΟΣ ΒΡΑΝΑΣ

Στη συνέχεια η Iskra παραθέτει χωρίς κρίσεις και σχόλια σχετικά ρεπορτάζ από διάφορες ιστοσελίδες :

ΦΡΕΝΟ ΑΠΟ ΕΚΤ ΣΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Το προσχέδιο νόμου για την προστασία της α' κατοικίας από τους πλειστριασμούς υπερβαίνει την προστασία των οφειλετών με χαμηλά εισοδήματα και ενδέχεται να ενθαρρύνει τους "στρατηγικούς κακοπληρωτές", αναφέρει η ΕΚΤ σε νομική της θέση επί του κειμένου το Σάββατο.

Σημειώνεται ότι δεδομένου πως ο υπουργός οικονομίας Γιώργος Σταθάκης έχει δηλώσει ότι δεν σκοπεύει να προχωρήσει μονομερώς τη ρύθμιση, οι ενστάσεις της ΕΚΤ ενδέχεται να οδηγήσουν σε αλλαγές στη σχεδιαζόμενη ρύθμιση.

Σύμφωνα με το Reuters το ελληνικό υπουργείο οικονομίας ζήτησε την άποψη της ΕΚΤ για το προσχέδιο, που έχει στόχο την προστασία των υπερχρεωμένων πολιτών από το ρίσκο να χάσουν την βασική τους κατοικία - ενώ εκπληρώνει και μια προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση.

Το προσχέδιο προσφέρει προστασία πρώτης κατοικίας αξίας έως 300.000 ευρώ ενώ θέτει προϋπόθεση, ο δανειζόμενος να μην έχει εισοδήματα υψηλότερα από 50.000 ευρώ ετησίως. Επίσης θέτει περιουσιακό κριτήριο ύψους 500.000 ευρώ για τους οφειλέτες, εκ των οποίων οι τραπεζικές καταθέσεις και άλλα ρευστοποιήσιμα στοιχεία δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα 30.000 ευρώ.

Οι όροι είναι πιο γενναιόδωροι από το προηγούμενο νομοσχέδιο για πάγωμα των πλειστηριασμών, η ισχύς του οποίου έληξε πέρυσι. Υπενθυμίζεται ότι παρείχε προστασία για κατοικίες έως 200.000 ευρώ και έθετε προϋπόθεση, οι οφειλέτες να μην έχουν εισόδημα μεγαλύτερο από 35.000 ευρώ ετησίως και συνολική περιουσία μικρότερη των 270.000 ευρώ.

"Η διεύρυνση των οφειλετών που μπορούν να μπουν στη ρύθμιση πηγαίνει πέραν της προστασίας των αδύνατων και των οφειλετών με χαμηλά εισοδήματα, δημιουργεί ηθικούς κινδύνους και θα μπορούσε να οδηγήσει σε στρατηγικές στάσεις πληρωμών, υπονομεύοντας την κουλτούρα πληρωμών και τη μελλοντική πιστωτική επέκταση", τονίζει η ΕΚΤ.

"Το προσχέδιο νόμου θέτει ευρύτερα κριτήρια σε όρους αξίας της προστατευόμενης περιουσίας, των ετήσιων εσόδων του νοικοκυριού, της αξίας των κινητών και ακίνητων περιουσιακών στοιχείων και του ύψους των καταθέσεων", αναφέρει σύμφωνα με το πρακτορείο η ΕΚΤ, συγκρίνοντάς το με την προηγούμενη ρύθμιση.

Όπως αναφέρει η κεντρική τράπεζα, οι διευρυμένοι περιορισμοί από τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας δεν είναι μια βιώσιμη λύση για την αντιμετώπιση των υψηλών κόκκινων δανείων στις ελληνικές τράπεζες.

"Είναι πιθανό, οι περιορισμοί στο προσχέδιο νόμου να δώσουν κίνητρο σε οφειλέτες που δεν έχουν πραγματική ανάγκη προστασίας, να σταματήσουν να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους ή να τις μειώσουν σημαντικά, ακόμη και αν έχουν τα μέσα να τις καλύψουν στο έπακρο", αναφέρει.

Σημειώνεται ότι τα "κόκκινα" δάνεια των ελληνικών τραπεζών είχαν αυξηθεί στο 34,2% των συνολικών χαρτοφυλακίων χορηγήσεων έως τα τέλη του γ' τριμήνου του 2014, από 31,9% το Δεκέμβριο του 2013, σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος.

Πηγή: euro2day.gr

«ΒΟΜΒΕΣ» ΛΑΓΚΑΡΝΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

To συνταξιοδοτικό σύστημα στην Ελλάδα πρέπει να αναμορφωθεί δήλωσε η επικεφαλής του ΔΝΤ Κ. Λαγκάρντ σε συνέντευξη στο Public Broadcasting Service.

Η ίδια εμφανίστηκε επιφυλακτική για το αν όσα συμφώνησε με τον υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη στη συνάντηση που είχαν το Πάσχα των Καθολικών, θα υλοποιηθούν. Συγκεκριμένα σε ερώτηση για το αν ανακουφίστηκε που η Ελλάδα κατέλαβε τη δόση η κα. Λαγκάρντ απάντησε: «Ο κ. Βαρουφάκης μου είπε στην συνάντηση μας την Κυριακή του καθολικού Πάσχα ότι η πληρωμή θα γίνει και η πληρωμή έγινε. Αυτό είναι καλό».

Πρόσθεσε ωστόσο: «Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι αν θα εφαρμοστεί και το υπόλοιπο της συζήτησης μας. Δηλαδή να ενεργοποιήσουμε τον διάλογο, τις συζητήσεις των μεταρρυθμίσεων που οι ελληνικές αρχές πρότειναν ώστε να επιτύχουν τους στόχους του συμβολαίου που έχουν με τους εταίρους».

Η επικεφαλής του ΔΝΤ ανέφερε για την ελληνική οικονομία ότι τα περισσότερα δύσκολα δημοσιονομικά μέτρα έχουν ληφθεί.

Εκείνο όμως που απαιτείται άμεσα είναι η εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα απελευθερώσουν τη δυναμική της ελληνικής οικονομίας, την αγορά αγαθών και υπηρεσιών και θα επιτρέψουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας για τους νέους.

Τόνισε ότι διάφορες μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα δεν προχώρησαν και αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο βρεφικό γάλα και στις μεταφορές. «Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Το βρεφικό γάλα πωλείται μόνο στα φαρμακεία. Δεν υπάρχει κανένας συγκεκριμένος λόγος για αυτό. Δοκιμάστηκε, πουλιόταν για λίγο στην λιανική αγορά, οι τιμές έπεσαν και επέστρεψε γρήγορα στα φαρμακεία. Αυτό δεν είναι καλή ιδέα.

Οι μεταφορές είναι υπερβολικά ρυθμισμένες και αποτρέπουν την είσοδο νέων παιχτών» επισήμανε η κ. Λαγκάρντ.

Σε ό,τι αφορά το ασφαλιστικό ειδικότερα, η επικεφαλής του ΔΝΤ δήλωσε «Το συνταξιοδοτικό σύστημα είναι καταδικασμένο να επιβαρύνει αρκετά την ελληνική οικονομία, δεν είναι βιώσιμο και πρέπει να αναμορφωθεί».  

Πηγή: euro2day.gr

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Και ξαφνικά τα media ανακάλυψαν και πάλι την... Αμερική! Το θέμα των μεταναστών γίνεται πρώτο θέμα παντού κι έχει γεμίσει η Αθήνα, όχι μόνο μετανάστες, αλλά και ρεπόρτερς και κάμεραμεν, οι οποίοι πέφτουν πάνω σε κάθε ανθρώπινη ψυχή και αρχίζουν την ανάκριση, με σκοπό να καταδειχτεί, το πόσο ανίκανη είναι η νέα κυβέρνηση να δώσει λύση, εδώ και τώρα, στο τεράστιο αυτό θέμα.

Το pireas2day.gr, με αλλεπάληλα δημοσιεύματα από τον Ιούλιο του 2014, «φωνάζει», ότι στο Αιγαίο εξελίσσεται μία πρωτοφανής ανθρωπιστική κρίση, καθώς βλέποντας τα ερπίσημα του Λιμενικού, έβλεπε ότι είχε αρχίσει η αθρόα εισροή, με ρυθμό χιλιάδων κάθε μήνα.

Ηταν τότε που βλέπαμε να μπαίνουν κάθε μήνα στη χώρα από τα θαλάσσια σύνορά μας πάνω από 5.000 ανθρώπινες ψυχές κάθε μήνα και τον, τότε, πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, να βγαίνει τον Σεπτέμβριο και να πανηγυρίζει για το μεγάλο επίτευγμα της κυβέρνησής του, που με βάση την επίσημη δήλωσή του, έλυσε το θέμα της παράνομης μετανάστευσης.

Και ω! Του θαύματος. Μονομιάς τα media, ξέχασαν τι γινόταν στο Αιγαίο! Παρέβλεψαν το γεγονός ότι ο αριθμός των ανθρώπων που έμπαιναν στη χώρα μας, αυξανόταν κάθε μήνα.

Το πρόβλημα της αθρόας εισροής παράνομων μεταναστών, είχε λυθεί με «εντολή Σαμαρά».

Και ερχόμαστε στο σήμερα...

Οπου η παράνομη μετανάστευση, ξαφνικά, έλαβε δραματικές διαστάσεις και πως στο τρίμηνο Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2015, 10.445 μετανάστες μπήκαν στη χώρα μας!

Πως έγινε κατάληψη στις πλατείες της πρωτεύουσας. Και πως η νέα κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα, αν και βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 2,5 μήνες!

Και γίνεται μια απλή αναφορά στο γεγονός ότι η νέα κυβέρνηση έχει απευθυνθεί σε ευρωπαϊκούς μηχανισμούς για την αντιμετώπιση του προσφυγικού ρεύματος ενώ έχει ζητηθεί μέσω της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ, η μετεγκατάσταση προσφύγων από τη Συρία σε άλλες χώρες

Και περνάει στα ψηλά η δήλωση του Υπουργού Εθνικής Αμυνας και κυβερνητικού εταίρου, πως το μεταναστευτικό δεν είναι μόνο ελληνικό ζήτημα, αλλά ευρωπαϊκό, και η αναφορά του στον ρόλο της Τουρκίας από την οποία ξεκινούν οι διακινητές για να μεταφέρουν τους μετανάστες στη χώρα μας.

Θέση που συζητήθηκε στη σημερινή συνάντηση με τον πρωθυπουργό, πριν από τη σύσκεψη για το θέμα των μεταναστών.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Γιάννης Πανούσης, ο αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας κ. Θοδωρής Δρίτσας, η αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κυρία Τασία Χριστοδουλοπούλου, ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος - Ελληνική Ακτοφυλακή Αντιναύαρχος Λ.Σ. κ. Αθανάσιος Αθανασόπουλος και ο Β΄ Υπαρχηγός του Σώματος Υποναύαρχος Λ.Σ. κ. Νικόλαος Πατρινός ενώ είχε προσκληθεί και ο αρμόδιος Ευρωπαίος Επίτροπος κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος.

πηγη: pireas2day.gr

Περίπου 400 πρόσφυγες πνίγηκαν όταν το πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν βυθίστηκε στη Μεσόγειο στην προσπάθειά τους να φτάσουν από τη Λιβύη στην Ιταλία, ανέφερε σήμερα η μη κυβερνητική οργάνωση "Σώστε τα παιδιά" επικαλούμενη τις μαρτυρίες επιζώντων που διασώθηκαν από ένα άλλο πλοίο και μεταφέρθηκαν σε ιταλικό λιμάνι.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της οργάνωσης, μεταξύ των θυμάτων ήταν και "πολλοί νέοι άνδρες, πιθανότατα ανήλικοι".

Την ίδια στιγμή, επισημαίνεται πως τις τελευταίες ώρες περίπου 150 είναι όσοι αποβιβάστηκαν στο Ρέτζο Καλάμπρια, εκ των οποίων αρκετοί ανήλικοι.

Όπως διευκρινίζει η Save the Children , τις τελευταίες ημέρες περίπου 450 είναι τα παιδιά, εκ των οποίων 317 ασυνόδευτα, που έφτασαν στις ιταλικές ακτές.

"Πολλά από αυτά έχουν βιώσει φρικτές εμπειρίες βίας και έχουν χάσει πολλούς φίλους, συγγενείς, γονείς", αναφέρει ο γενικός διευθυντής της ανθρωπιστικής οργάνωσης, Βαλέριο Νέρι.

"Είναι απαραίτητο να υπάρξει μία επαρκής υποδοχή και η απαραίτητη ψυχολογική υποστήριξη, κυρίως για τους πιο ευάλωτους", συμπλήρωσε ο Νέρι

πηγη: newsit.gr

Μπανάσιος Απόστολος:

Ο απαράδεκτος διαχωρισμός λόγω επικινδυνότητας του καιρού μεταξύ ενός επιβατηγού οχηματαγωγού πλοίου και ενός πλοίου τύπου RORO έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, με άμεσους κινδύνους της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των εργαζομένων αυτών των πλοίων.

Τα πρόσφατα κρούσματα στα πλοία "ΤΑΛΟΣ" και "ΠΕΛΑΓΙΤΗΣ" τύπου RORO έδειξαν σαφέστατα πως χρειάζεται άμεσα να αλλάξει η υπάρχουσα κατάσταση η οποία δεν δίνει την δυνατότητα στις υπηρεσίες του ΥΝΑ και των τοπικών λιμεναρχείων στην λήψη της απόφασης για απαγόρευση του απόπλου του πλοίου λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών και το αφήνει στην κρίση της εταιρείας και του Πλοιάρχου.

Η ΠΕΝΕΝ έχοντας πλήρη επίγνωση των γεγονότων λόγω και της πληρέστερης ενημέρωσης από τα μέλη της τα οποία απασχολούνται επαγγελματικά σε τέτοιου είδους πλοία διαπιστώνει πως οι μειώσεις των οργανικών συνθέσεων μέσω των Υπουργικών αποφάσεων από τις εκάστοτε κυβερνήσεις αγνόησαν επιδεικτικά τον παράγοντα άνθρωπο - ναυτεργάτη ωφελώντας οικονομικά τις εφοπλιστικές εταιρίες οι οποίες απαιτούσαν την μείωση των οργανικών συνθέσεων κυρίως όμως στον χώρο του καταστρώματος αφού απαλλάχθηκαν από 4-5 θέσεις εργασίας σε κάθε πλοίο.

Από την νέα ηγεσία του ΥΝΑ και κυρίως από τον αναπληρωτή Υπουργό κ. Θ. Δρίτσα ζητάμε να επανεξετάσουν το σοβαρό ζήτημα που αφορά τα δύο θέματα που αναφέραμε (απαγόρευση απόπλου, αύξηση των οργανικών συνθέσεων) για τα πλοία τύπου RORO αποκαθιστώντας την νομιμότητα και όχι τον διαχωρισμό στην ομαλή λειτουργία του πλοίου, σεβόμενοι κυρίως την ανθρώπινη ζωή και ακεραιότητα των Ναυτεργατών και παράλληλα η αποκατάσταση της οργανικής σύνθεσης που θα καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες των πλοίων αυτών και η οποία δεν θα δημιουργεί συνθήκες υπερεργασίας και εντατικοποίησης.

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αθήνα,7/4/2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΑΚΥΡΟΣ Ο Ν. 4046/12 ΚΑΙ Η ΠΥΣ Νο 6/2012 ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΝ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 25 ΕΤΩΝ ΚΑΤΑ 32%

Με μια πρωτοποριακή απόφαση του Ειρηνοδικείου Κατερίνης (Αριθμ. 34/2015), η οποία νομικά βασίζεται απόλυτα στο πνεύμα και το γράμμα εφαρμογής του Συντάγματος, κρίνονται ως αντισυνταγματικοί και αντίθετοι στο κοινοτικό δίκαιο και κατά συνέπεια ως άκυροι, τόσο ο μνημονιακός Ν. 4046/12, καθώς και η «εφαρμοστική» Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου Νο 6/2012 του νόμου αυτού, όπου μεταξύ άλλων επιβλήθηκε και η μείωση κατά 32% των κατώτατων μισθών των νέων κάτω των 25 ετών.

Η υπόθεση αφορά συνάδελφό μας, συνδικαλίστρια και νέα ηλικιακά εργαζόμενη στα Σ/Μ Αρβανιτίδης στην Κατερίνη, η οποία καλυπτόμενη από την κλαδική ΣΣΕ του Εμπορίου της Ομοσπονδίας μας και με την ταυτόχρονη νομική υποστήριξη της ΟΙΥΕ, του ΕΚ Κατερίνης και των σωματείων – μελών μας στο Νομό, δεν αποδέχθηκε την προσπάθεια μείωσης των αποδοχών της σχεδόν κατά 50%, (από 1027 Ευρώ μικτά σε 562 Ευρώ!) και προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, η οποία και τη δικαίωσε !!!

Υπενθυμίζουμε ότι, η βάρβαρη αυτή «επιχείρηση» μείωσης των κατώτατων μισθών είχε εφαρμοστεί οριζόντια και χωρίς καμία διάκριση σε όλους τους νέους ανεξαρτήτως κλάδου και επαγγέλματος και ανεξαρτήτως εάν οι εργαζόμενοι καλύπτονταν από κλαδικές ΣΣΕ, μέσω της παράνομης και κατάπτυστης ερμηνευτικής εγκύκλιου της τότε ηγεσίας του Υπουργείου Εργασίας με αριθμ. 4601/304/12.3.2012 (γνωστή και ως «Εγκύκλιος Βρούτση - Στρατινάκη»), η οποία επέτρεπε σε επιχειρήσεις που δεσμεύονταν από ισχύουσες κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, να επιβάλουν μονομερώς τον εξευτελιστικό μνημονιακό κατώτατο μισθό των 510 Ευρώ.

Η Απόφαση αυτή του Ειρηνοδικείου Κατερίνης είναι εξαιρετικά σημαντική και πρωτοπόρα, αφού ανοίγει το δρόμο και στη νέα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας να παρέμβει άμεσα ως προς την άμεση αποκατάσταση του Κράτους Δικαίου, της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων, την προστασία των νέων και της εφαρμογής των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, που αποδιαρθρώθηκαν κατά την περίοδο του Μνημονίου.    

   Τα βασικά σημεία της απόφασης της Δικαιοσύνης είναι τα εξής:

Ο μνημονιακός Ν. 4046/12 και η ΠΥΣ Νο 6/2012, που επέβαλαν μείωση των κατώτατων μισθών κατά 22% και κατά 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών, είναι κατάφωρα αντισυνταγματικοί, αντίθετοι στο κοινοτικό δίκαιο και συνεπώς άκυροι, καθώς:

• Καταλύουν την αρχή της συνταγματικής ισότητας (άρθρο 4 παραγρ 1) και της ίσης μισθολογικής μεταχείρισης των εργαζομένων για την ίδια ή ίσης αξία παρεχόμενη εργασία (άρθρο 22 παραγρ. 1 εδ. β).
• Καταλύουν τη συνταγματική προσταγή της προστασίας της νεότητας ( άρθρο 21, παραγρ. 3) για την οποία μόνο θετικές διακρίσεις μπορούν να εφαρμοστούν.
• Δεν νοείται μισθολογική ηλικιακή διάκριση, ενώ οι μνημονιακοί νόμοι δεν επικαλούνται καν μια αξιοκρατική μισθολογική διάκριση που θα μπορούσε να ευσταθεί, όπως π.χ. διάκριση με βάση το είδος, την ποσότητα ή/και την ποιότητα της εργασίας.
• Δεν συνιστούν νομοθετική παρέμβαση, για την οποία να είναι δυνατή η επίκληση της αναγκαιότητας εφαρμογής της, καθώς δεν συντρέχουν λόγοι γενικότερου ή δημοσίου συμφέροντος, ενώ δεν υπάρχει επίσης κανένας σύνδεσμος με την προστασία της εθνικής οικονομίας.
• Η μείωση των αποδοχών στους νέους κατά 32% δεν έχει οδηγήσει ούτε σε μείωση της ανεργίας, ούτε σε αύξηση της απασχόλησης, ενώ λειτουργεί εις βάρος των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων και οδηγεί το σύνολο των μισθωτών σε μισθολογικά επίπεδα στα οποία δεν εξασφαλίζεται ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.
• Καταλύουν δύο θεμελιώδεις αρχές του Κοινοτικού Δικαίου (που υπερέχει) και των σχετικών Ευρωπαϊκών Οδηγιών (2000/43/ΕΚ, 2000/78/ΕΚ): α) στην αρχή απαγόρευσης των διακρίσεων των μεταξύ εργαζομένων με κριτήριο το είδος της σύμβασης εργασίας ή το χρόνο σύναψής της (παλαιοί/νέοι, μερικής ή πλήρους απασχόλησης, αορίστου ή ορισμένου κ.λπ) και β) στην αρχή της απαγόρευσης διακρίσεων με κριτήριο την ηλικία.
• Αντίκεινται στη Διεθνή Σύμβαση Εργασίας Αριθμ/111, που κυρώθηκε με το Ν. 1424/84 «για τη διάκριση στην απασχόληση και το επάγγελμα».

Επίσης, η έκδοση της ΠΥΣ Νο 6/2012 είναι αντίθετη στα άρθρα του Συντάγματος 26 και 43, παρ.2, και συνεπώς άκυρη, καθώς ο αποδέκτης της εξουσιοδότησης θα έπρεπε να είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με έκδοση ΠΔ και όχι το Υπουργικό Συμβούλιο.

Το δικαστήριο σημειώνει τέλος ότι ο Ν. 4046/12 παραπέμπει απλώς σε κεφάλαια των μνημονίων τα οποία προσαρτήθηκαν αυτούσια και δεν περιέχουν κανόνες δικαίου. Είναι απλώς «προγραμματικές διακηρύξεις» που δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση κανονιστικής δέσμευσης.

• Με άλλα λόγια, η δικαστική αυτή απόφαση, αναδεικνύει σε όλη της την έκταση τη βάρβαρη καταπάτηση βασικών συνταγματικών διατάξεων ως προς τα μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα, η οποία συντελέστηκε εν μια νυκτί και στο όνομα της διάσωσης δήθεν της χώρας, από τη μνημονιακή Κυβέρνηση κατ΄ εντολήν των εργοδοτών και της Τρόικας, ρίχνοντας τους εργαζόμενους σε μια χωρίς προηγούμενο εργασιακή ζούγκλα, πάμφθηνης εργασίας και εργοδοτικής τρομοκρατίας.

Η απόφαση αυτή πρέπει να γίνει όπλο στα χέρια της Κυβέρνησης, η οποία υποχρεούται άμεσα να προχωρήσει στην αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας, με την επαναφορά των κατώτατων μισθών στα προ ΠΥΣ Νο 6 επίπεδα, την επανακατοχύρωση των ΣΣΕ και ιδιαίτερα την υπερίσχυση και εφαρμογή των κλαδικών ΣΣΕ έναντι όλων, χωρίς ηλικιακές ή άλλες διακρίσεις.

Για την ΟΙΥΕ