Ανακοίνωση της Επιτροπής Εκπαιδευτικών του Συντονισμού Κομμουνιστικών Δυνάμεων για το Πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας.

Το ν/σ που κατέθεσε η κυβέρνηση με πανδημία, κλειστά σχολεία και μέσα στο Πάσχα αποτελεί μια ενέργεια προκλητική για τους εκπαιδευτικούς αλλά και για τη νεολαία. Δείχνει το ηθικό και πολιτικό ανάστημα των «αρίστων» της ΝΔ.

Γνώριζαν από το φθινόπωρο, όταν είχαν γίνει γνωστές οι προθέσεις τις κυβέρνησης, πως η επαναφορά ρυθμίσεων του Αρβανιτόπουλου όπως η τράπεζα θεμάτων και η αξιολόγηση, είναι casus belli για τους εκπαιδευτικούς. Οι δε εξαγγελίες για τα πολλαπλά ταξικά φίλτρα είχαν προκαλέσει ανησυχία και κινητικότητα και στους μαθητές.

Η κυβέρνηση απαντάει ότι δεν υπάρχει θέμα αντιδημοκρατικής ανηθικότητας καθώς ψηφίστηκε με αυτό το πρόγραμμα. Αυτό θα ίσχυε πιθανά αν για ένα τέτοιο ν/σ υπήρχε συναίνεση στην εκπαιδευτική κοινότητα και το λαό. Όμως κάτι τέτοιο δεν υπάρχει, γι’ αυτό και η κυβέρνηση νομοθετεί σαν τον κλέφτη. Η δημοκρατία δεν είναι απλά ένα ποσοστό 25% στις βουλευτικές εκλογές κάθε 4 χρόνια, με τα ΜΜΕ της ολιγαρχίας να προπαγανδίζουν μονομερώς τις απόψεις τους. Δεν είναι ένα εκλογικό σύστημα. Είναι η συζήτηση, η γνώση, η δυνατότητα να έχουν βήμα οι εργαζόμενοι που είναι η λαϊκή πλειοψηφία και οι άμεσα θιγόμενοι, νεολαία, γονείς και εκπαιδευτικοί.

Όμως είναι αλήθεια ότι το ν/σ έρχεται να νομοθετήσει τις βασικές επιλογές της ΝΔ. Και συγκεκριμένα: 

Μια πιο ταξική εκπαίδευση

Όχι του κ. Μητσοτάκη δεν του είχε ξεφύγει πριν ένα χρόνο η φράση για τον ψυκτικό από το Περιστέρι. Αυτή είναι η ουσία της πρότασης της ΝΔ. Οι μη έχοντες να πηγαίνουν σε μια κακιάς ποιότητας και οργάνωσης δια βίου τεχνική κατάρτιση. Οι έχοντες να φοιτούν είτε στα ακριβά ιδιωτικά πανεπιστήμια, είτε στα ΑΕΙ με τις απαιτητικές βάσεις.

Γίνεται πιο αυστηρή η προαγωγή και απόλυση των μαθητών σε γυμνάσιο και λύκειο, δείχνοντας στους πιο αδύναμους την έξοδο προς την πρόωρη κατάρτιση, με περισσότερα μαθήματα στις τελικές εξετάσεις και πιο αυστηρά κριτήρια. Τον ίδιο στόχο έχει το ηλικιακό όριο των 17 ετών για τα ΕΠΑΛ, όταν είναι γνωστό ότι το 1/3 των μαθητών των ΕΠΑΛ είναι πάνω από 17 για κοινωνικούς – ταξικούς λόγους. Και κυρίως επανέρχεται η τράπεζα θεμάτων στο γενικό λύκειο. Υπενθυμίζουμε τον εξαπλασιασμό των μεταξεταστέων και την κατά 15% αύξηση των φροντιστηρίων, στην πρώτη της εφαρμογή, το 2014.

Το επιχείρημα ότι όλα αυτά γίνονται για να αντιμετωπιστεί η πτώση του μορφωτικού επιπέδου και η απαξίωση του σχολείου, ακούγεται λογικό μόνο με βάση τη νεοφιλελεύθερη λογική της ατομικής ευθύνης. Για να ανέβει το μορφωτικό επίπεδο χρειάζονται λιγότεροι μαθητές ανά τάξη, ενισχυτική διδασκαλία, διορισμοί και όχι να υπάρχουν κενά μέχρι το Δεκέμβριο, αλλαγές στο αναλυτικό πρόγραμμα. Όλα αυτά, αν μιλάμε για την μόρφωση των παιδιών του λαού και όχι απλά να ξεχωρίζουμε τους «άξιους» από την «πλέμπα». 

Μια πιο αγοραία εκπαίδευση

Το νεοφιλελεύθερο σχέδιο εδώ και δεκαετίες μπορεί να εκφραστεί και με μια λέξη. Αξιολόγηση και κατηγοριοποίηση για να ξεπεράσουμε τον «εξισωτισμό» που είχαν δημιουργήσει τα δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα. Αυτό όπου έχει εφαρμοστεί (πχ ΗΠΑ) έχει κατηγοριοποιήσει την εκπαίδευση, ανάλογα με την ταξική θέση των μαθητών. Η εξωτερική αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, με κριτήρια έως και τις επιδόσεις των μαθητών – γι’ αυτό χρειάζεται και η τράπεζα θεμάτων – είναι το πρώτο βήμα. Το επόμενο βήμα, θα είναι η χρηματοδότηση με βάση την αξιολόγηση. Δεν είναι σενάριο, αυτό εφαρμόστηκε και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Με αυτή την πολιτική η εκπαίδευση γίνεται εμπόρευμα και ο γονιός πελάτης. Και ο πελάτης αγοράζει το αντίστοιχο «εκπαιδευτικό προϊόν», ανάλογα με το πορτοφόλι του. Ο δε εκπαιδευτικός πρέπει να υπακούει και αυτός σε αυτούς τους κανόνες και κυρίως να μην αντιδράει. Γι’ αυτό και το ν/σ έρχεται να βάλει τους άξονες και για την ατομική αξιολόγηση από το 2021-2022. Οι λάτρεις της αξιολόγησης ας ρίξουν μια ματιά στο ρεζιλίκι του σκανδάλου με τις πλατφόρμες κατάρτισης των επιστημόνων. Ή στα πάρα πολλά τριτοβάθμια ιδρύματα που λειτουργούν σαν σούπερ μάρκετ πτυχίων σε Δυτική και Ανατολική Ευρώπη. Και κυρίως ας κοιτάξουν τον εκπαιδευτικό-λάστιχο στα φροντιστήρια ή τα ιδιωτικά σχολεία που είναι υποχρεωμένος να ικανοποιεί κάθε αντιπαιδαγωγική όρεξη του αφεντικού και του «γονιού που πληρώνει». Το ίδιο πλαίσιο ενίσχυσης της αξιολόγησης έρχεται να ικανοποιήσει και η αύξηση των προτύπων σχολείων από 8 σε 24. Σχολεία που θα εγκαινιάσουν τις διαδικασίες αξιολόγησης του εκπαιδευτικού και του σχολείου.

Μια εκπαίδευση των δεξιοτήτων και όχι της γνώσης

Οι αλλαγές στα νηπιαγωγεία, με την εισαγωγή πρόσθετων μαθησιακών αντικειμένων, αλλά και οι αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα δεν έρχονται να εξυπηρετήσουν κάποια παιδαγωγική ανάγκη. Πολλές αλλαγές είναι αναγκαίες στα αναλυτικά προγράμματα. Όμως όταν δε λύνονται βασικά θέματα υποδομών και προσωπικού, αυτές οι αλλαγές απλά θα προσαρμοστούν στη λογική των κατηγοριοποιημένων σχολείων. Το κάθε σχολείο τελικά θα κάνει ό,τι μπορεί.

Η ουσία όμως είναι αλλού και είναι στόχος της Ε.Ε. εδώ και 3 δεκαετίες. Σύμφωνα με τα κείμενα της Ε.Ε. η εκπαίδευση επικεντρώνεται και δομείται γύρω από την απόκτηση οκτώ βασικών ικανοτήτων που είναι η επικοινωνία στη μητρική γλώσσα και σε ξένες γλώσσες, οι βασικές δεξιότητες στη μαθηματική παιδεία, στις θετικές επιστήμες και στην τεχνολογία, η ψηφιακή παιδεία, οι μεταγνωστικές δεξιότητες δηλαδή η ικανότητα μάθησης («μαθαίνω πώς να μαθαίνω») και η κοινωνική ευθύνη, η πρωτοβουλία και επιχειρηματικότητα, η πολιτισμική συνείδηση και έκφραση.

Κάποια από αυτά μπορούν να ακούγονται εύηχα και προφανώς στην εκπαίδευση πρέπει τα παιδιά να κατακτούν δεξιότητες. Όμως δεξιότητες κατακτάει και ο άνθρωπος, δεξιότητες κατακτάει και ένας εκγυμνασμένος πίθηκος. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα σύγχρονα εκπαιδευτικά συστήματα είναι μια συνολική απομόρφωση. Ότι ένας μαθητής δε μπορεί να κατανοήσει ένα κείμενο εφημερίδας. Πόσο μάλλον τους νόμους εξέλιξης της φύσης και της κοινωνίας. Η μήπως η αύξηση του ανορθολογισμού δεν είναι πρόβλημα για τη μόρφωση του λαού; Άρα η εισαγωγή της πληροφορικής – ρομποτικής στο νηπιαγωγείο τι ακριβώς έρχεται να εξυπηρετήσει, όταν τα νηπιαγωγεία δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη και ζητούν από τους γονείς να τους προμηθεύουν το χαρτί ή να βάφουν το σχολείο;

Μια εκπαίδευση της λιτότητας

Η αύξηση του ορίου των μαθητών ανά τμήμα από τους 22 στους 26 μαθητές και κυρίως η θεσμοθέτηση κατώτατου ορίου στους 20 μαθητές θα οδηγήσει, πέρα από την υποβάθμιση της εκπαίδευσης, σε μαζικό κλείσιμο τμημάτων και σχολείων. Για τα ολιγομελή τμήματα σε νησιά και ακριτικά χωριά φαίνεται ότι θα αξιοποιηθεί η εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Οι 10.000 διορισμοί που είχαν υποσχεθεί, θα πάνε με αυτό το μέτρο στις καλένδες. Η ΝΔ θα αντιμετωπίσει την επερχόμενη οικονομική κρίση με το δόγμα που γνωρίζει: Λιτότητα για την παιδεία και το λαό για να αποπληρώνονται τα χρέη στους δανειστές και για να μην καταρρεύσουν οι ιδιωτικές τράπεζες.

Μια συντηρητική εκπαίδευση

Σύμφωνα με το ν/σ η διαγωγή των μαθητών-τριών θα αναγράφεται πάλι στα απολυτήρια ενώ επανέρχονται οι εξαντλητικές πολυήμερες αποβολές για τους μαθητές και μαθήτριες. Στο δε γνωστικό τμήμα επανέρχονται στα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα της Γ Λυκείου: τα Λατινικά στη θέση της Κοινωνιολογίας, υπενθυμίζοντας την ιδεολογική τύφλωση της ΝΔ η οποία έχει αλλεργία με τους όρους «κοινωνία», «τάξεις», «κοινωνικές ομάδες» και κινείται μεταξύ προγονοπληξίας και «της ελληνορθόδοξης» εκπαίδευσης. 

***

Το επόμενο διάστημα πρέπει να αναπτυχθεί η ζύμωση και η συζήτηση μέσα στους εκπαιδευτικούς, τη νεολαία, το λαό για το ν/σ. Ακόμα κι αν ψηφιστεί, το λαϊκό κίνημα μπορεί να καθυστερήσει ή ακόμα και να ανατρέψει νόμους και ρυθμίσεις όπως έχει κάνει και στο παρελθόν. 

Η πολιτική της ΝΔ στην παιδεία είναι τομή και συνέχεια σε σχέση με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Τομή γιατί η ελληνική δεξιά δε μπορεί να κρατήσει ούτε τα προσχήματα για να προωθήσει τις ελιτίστικες και οπισθοδρομικές αντιλήψεις της. Συνέχεια όμως γιατί, όσον αφορά τη λιτότητα και την εμπορευματοποίηση, η ΝΔ έρχεται να συνεχίσει από εκεί που είχε μείνει η προηγούμενη κυβέρνηση. Εξάλλου η αυτοαξιολόγηση δεν αποσύρθηκε ποτέ και το κυριότερο η ψήφιση του προσοντολογίου για τους πίνακες διορισμού των εκπαιδευτικών είναι η επιτομή της αξιολόγησης στις εργασιακές σχέσεις.

Η απάντηση στο πολυνομοσχέδιο θα έρθει από τον μαζικό αγώνα του εκπαιδευτικού και λαϊκού κινήματος. Για να αναπτυχθεί αυτός ο αγώνας θα πρέπει να αντιπαρατεθεί με τη λογική της ανάθεσης, που θα καλλιεργείται από το ΣΥΡΙΖΑ, με το γνωστό «αν μας ψηφίσετε στις επόμενες εκλογές θα καταργήσουμε την τράπεζα θεμάτων και την ατομική αξιολόγηση». 

Οι κατακτήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος εδώ και δεκαετίες, όπως ότι δεν έχει προχωρήσει η αξιολόγηση παρά τις επαναλαμβανόμενες προσπάθειες ή ότι 30 χρόνια προσπαθούν να αποτρέψουν τα παιδιά του λαού από τη γενική εκπαίδευση και δεν το πετυχαίνουν, είναι αποτέλεσμα σκληρών και πολύχρονων αγώνων και όχι αναμονής αλλαγής κυβέρνησης, στα πλαίσια του συστήματος.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Δημήτρης Σταμούλης

Την ανάγκη να ευχαριστήσει δημοσίως την «ελληνική επιχειρηματική τάξη» (sic) ένιωσε ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, για τις δωρεές της προς το Εθνικό Σύστημα Υγείας, καθώς, όπως είπε σε συνέντευξή του στην Καθημερινή, «ήταν πράγματι πολλές». Αν και παραδέχτηκε ότι «θα μπορούσαν προφανώς να ήταν περισσότερες», εκτίμησε πως «έγιναν σημαντικές κινήσεις από επιφανείς Έλληνες επιχειρηματίες και ιδρύματα», ενώ δεν παρέλειψε να δηλώσει την… ευχάριστη έκπληξή του «από τη συνέπεια επιχειρηματιών ως προς τις φορολογικές και ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις». Κι ας ακολούθησε πογκρόμ αντεργατικών μέτρων, με την αρωγή της κυβέρνησης, στους χώρους εργασίας του ιδιωτικού τομέα με δεκάδες χιλιάδες απολύσεις, εκατοντάδες χιλιάδες αναστολές συμβάσεων εργασίας, μειώσεις μισθών, και πολλά… δώρα, μέσω των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, με φορολογικές, ασφαλιστικές, δανειακές και λοιπές ελαφρύνσεις προς όφελος του κεφαλαίου.
Βιομήχανοι, εφοπλιστές, κατασκευαστές, μεγαλέμποροι, μπορεί να έχουν λάβει τη μερίδα του λέοντος από τα μέτρα της κυβέρνησης, ωστόσο επιχειρούν να έρθουν στο προσκήνιο και ως… φιλεύσπλαχνοι «ευεργέτες» της δημόσιας υγείας, προβαίνοντας σε διάφορες δωρεές είτε σε υγειονομικό εξοπλισμό, είτε σε χρήμα. Εκεί που μας έσωζε το δημόσιο ΕΣΥ και οι αγωνιζόμενοι υγειονομικοί, έπρεπε να αναδυθεί στο προσκήνιο η ευαγής τάξη των ελεημόνων πλουσίων για να αντιστραφούν οι εντυπώσεις. Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια: αναγκαία η «ιδιωτική πρωτοβουλία», ελκτικό κοινωνικό προφίλ, «καλά λόγια» από υπουργούς και αστικά κόμματα, έμμεση και τσάμπα διαφήμιση. Αλλά και ένα ηγεμονικό πλασάρισμα ως «παράσιτα» πάνω στο σώμα του δημόσιου τομέα για πιο αποτελεσματική αφαίμαξή τοy μέσω ΣΔΙΤ και άλλων μορφών «συνεργασίας».

Είναι όλοι εκείνοι που απαιτούν νέα μέτρα στήριξης από τον κρατικό προϋπολογισμό, προτείνουν «δανεισμό εργαζομένων» και ανταλλαγή… εκμετάλλευσης, απαιτούν κατάργηση ακόμα και των καλοκαιρινών αδειών, προλειαίνουν το έδαφος για τσουνάμι απολύσεων μετά το πέρας του 45ήμερου «απαγόρευσης». Ζητούν γενίκευση ελαστικής εργασίας, μαζικές μειώσεις μισθών, ακόμα και επαναφορά του υποκατώτατου μισθού των 525 ευρώ.

Τσάμπα.. δωρητές οι επιχειρηματίες,  η φορολόγησή τους θα πέσει από το 28% στο 20%!

Την ικανοποίησή του για την ανταπόκριση των επιχειρήσεων στο κάλεσμά του ανακοίνωσε το «Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Αρωγής για την ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων», κάνοντας λόγο για ποσό 650.000 ευρώ, ενώ ο πρόεδρος του ΣΕΒ Α. Σαββάκης έκανε λόγο για δωρεές που ανέρχονται σε 1,7 εκατ. ευρώ, μιλώντας για «συγκινητική ανταπόκριση των επιχειρήσεων-μελών μας». Ανάλογες δωρεές, σε χρήμα ή εξοπλισμό, ανακοινώνονται διαρκώς, εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού στην Ελλάδα, διαμορφώνοντας μια εικόνα «ευγενούς εθελοντικής προσφοράς» από μια σειρά επιχειρήσεων και επιχειρηματιών.

Το εντυπωσιακό είναι ότι ούτε αυτές τις δωρεές δεν θέλει από μόνη της να διαχειριστεί η κυβέρνηση της ΝΔ που δήθεν κόπτεται για τη δημόσια υγεία. Γι’ αυτό ανέθεσε σε ιδιωτική εταιρεία αυτήν την αποστολή, στην Deloitte, μια από τις λεγόμενες «Big Four» στον τομέα της παροχής επαγγελματικών υπηρεσιών. Έτσι, όποια επιχείρηση θελήσει να προσφέρει τον… οβολό της, δεν θα απευθύνεται στο υπουργείο Υγείας ή κάποιον άλλο κρατικό φορέα, αλλά απευθείας στην ελληνική θυγατρική της πολυεθνικής! Ίσως ακολουθήσουν «δουλεμπορικές» εταιρείες για να προσλάβουν «έκτακτους» γιατρούς και νοσηλευτές, εάν χρειαστεί να αξιοποιηθούν όλες αυτές οι δωρεές. Ποιος ξέρει, ίσως και να πεταχτούν σε αποθήκες ή να σαπίσουν στα αζήτητα. Το ζήσαμε άλλωστε μετά την Ολυμπιάδα του 2004…

Ποιοι είναι όμως οι επιχειρηματικοί όμιλοι που αποφάσισαν να συνδράμουν το ΕΣΥ και τι ακριβώς προσφέρουν; Πρόκειται για μια αυθόρμητη κίνηση «αλληλεγγύης» ή επιδιώκουν κάτι; Υπάρχουν φορολογικά οφέλη; Ποια είναι η επίδραση τέτοιων ενεργειών στο κοινωνικό προφίλ τους; Αυτά που δίνουν, πόσο ισοσκελίζουν όλα όσα έχουν λάβει επί σειρά ετών από τους κυβερνώντες; Θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στα πιο πάνω ερωτήματα.

Οι ενεργειακές επιχειρήσεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ήταν από τις πρώτες που ανακοίνωσαν εκπτώσεις και προσφορές για την περίοδο της κρίσης προς τους καταναλωτές, παράλληλα με προσφορές τους προς το ΕΣΥ. Ωστόσο οι προσφορές τους είναι και ίδιες –σαν να ήταν συνεννοημένες– και πενιχρές. Η ΔΕΗ, για ένα τρίμηνο, προσφέρει δωρεάν πάγιο για όλους τους πελάτες χαμηλής τάσης και μικρές εκπτώσεις στο ρεύμα. Επιπλέον, αποφάσισε να προβεί σε δωρεά ύψους 5 εκατ. ευρώ για να καλυφθούν ανάγκες σε ιατρικό υλικό. Εδώ όμως πρόκειται για μεγάλη απάτη που την ομολόγησε ο υπουργός Ενέργειας Κ. Χατζηδάκης, λέγοντας: «Για να το σκεφτούμε όλοι καλά τι κάνει η ΔΕΗ: Παίρνει 0,8€ από τους λογαριασμούς του καθενός μας κάθε χρόνο, μαζεύει 5 εκατομμύρια –γιατί έχει 6,5 εκατ. πελάτες– και στηρίζει το ΕΣΥ»! Να θυμίσουμε πως από 1/9/2019 ανακοινώθηκαν αυξημένα τιμολόγια οικιακής κατανάλωσης και παγίου, ενώ μειώθηκε η έκπτωση συνέπειας στο 5% από 10%.

Τα ΕΛΠΕ ανακοίνωσαν πως διαθέτουν «εκατ. ευρώ για αγορά ιατρικού εξοπλισμού» και ότι από κοινού με την AEGEAN καλύπτουν το κόστος πτήσεων μεταφοράς ιατροφαρμακευτικού υλικού από Κίνα κ.α. Πρόκειται για ψίχουλα, όταν μόνο στο γ΄ τρίμηνο του 2019 ανακοίνωσε καθαρά κέρδη 90 εκατ. ευρώ. Η Motor Oil δώρισε 50 αναπνευστήρες για ΜΕΘ, κι ας είχε το 2019 καθαρά κέρδη 224 εκατ. ευρώ. Αμφότερα τα δύο διυλιστήρια έδειξαν όψιμο ενδιαφέρον για το σύστημα υγείας. Ας μην ξεχνάμε πως φέτος τον Φλεβάρη, μετά από έκρηξη σε ιατρείο των εγκαταστάσεων της Motor Oil δεν υπήρχαν διαθέσιμες κλίνες ΜΕΘ για τους τέσσερις βαριά τραυματισμένους εργάτες! Μάλιστα, δύο εγκαυματίες παρέμειναν εκτός ΜΕΘ για ένα 24ωρο. Ενώ ανάλογο εγκληματικό παρελθόν έχουν και τα ΕΛΠΕ, όταν το 2015 σε έκρηξη στον Ασπρόπυργο σκοτώθηκαν τέσσερις εργάτες. Ποια προσφορά έκαναν όλα αυτά τα χρόνια στο ΕΣΥ;

Η Mytilineos προσέφερε 65 αναπνευστήρες ΜΕΘ, όταν στο 9μηνο 2019 είχε τζίρο 1,5 δισ. και καθαρά κέρδη 120 εκατ. Άλλες ιδιωτικές εταιρείες ρεύματος είτε προσέφεραν έκπτωση 5% στην τιμή για 1 μόλις μήνα και δωρεάν πάγιο (Elpedison, ΝRG, ΖενίΘ, Volton), είτε χάρισαν ΦΠΑ ενός μήνα (Ήρων), είτε αγόρασαν εξοπλισμό (ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ).
«Πρωτεύοντα» ρόλο στην υπόθεση των δωρεών έπαιξαν και μια σειρά από ιδρύματα. Το Ίδρυμα Στ. Νιάρχου (ΙΣΝ) προσέφερε 100 εκατ. δολ. με τον πρωθυπουργό να το εξαίρει για τη «γενναιόδωρη προσφορά». Το ΙΣΝ εξελίσσεται σε «εθνικό ευεργέτη» στον χώρο της υγείας, καθώς έχει αναλάβει την κατασκευή και τον εξοπλισμό τριών νοσοκομείων (Κομοτηνή, Θεσσαλονίκη, Σπάρτη) και την ενίσχυση του «Ευαγγελισμού» με επιπλέον κλίνες ΜΕΘ-ΜΑΦ, ενώ προμήθευσε το ΕΚΑΒ με δύο νέα αεροπλάνα και δύο ελικόπτερα για αεροδιακομιδές. Εκεί όπου δεν φτάνει το χέρι του κράτους, αναλαμβάνουν τα ιδρύματα και οι επιχειρηματίες! Και έπονται οι… ΣΔΙΤ. Επίσης, το Ίδρυμα Κανελλοπούλου έδωσε ένα εκατ. ευρώ, το ίδρυμα Λάτση εξοπλισμό για ΜΕΘ στο Λάτσειο Κέντρο Εγκαυμάτων (Θριάσιο) και η οικογένεια Αγγελόπουλου ένα εκατ. ευρώ.
Από κοντά και μεγάλοι ιδιωτικοί όμιλοι, οι οποίοι, αφού εξασφάλισαν 1.800 ευρώ για κάθε κλίνη ΜΕΘ, «ανταπόδωσαν» με δώρο-άδωρο. Κι αυτό, γιατί οι διάφορες κλίνες ΜΕΘ που προσέφεραν ο Όμιλος Ιατρικού Αθηνών ή η Ευρωκλινική δεν χρειάστηκαν. Οι ιδιωτικές ασφαλιστικές διαλάλησαν την «πραμάτεια» τους σε ασφαλιστήρια υγείας, προσφέροντας 150.000 ευρώ μέσω της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών και κλίνες ΜΕΘ (Ιντεραμέρικαν).
Η Lamda Development (The Mall) που ετοιμάζεται για το μεγάλο φαγοπότι στο Ελληνικό και είχε καταγράψει κέρδη 50 εκατ. το 2019, προσέφερε (άγνωστο) χρηματικό ποσό. Ο όμιλος AVAX με περσινά κέρδη 8,8 εκατ. ευρώ, η Παπαστράτος (κέρδη 22,65 εκατ. ) και η Καρέλιας (αυξημένα κατά 44% κέρδη, στα 79 εκατ.) προσέφεραν αναπνευστήρες.

Πολλές άλλες εταιρείες προσέφεραν με κριτήριο την τοπική… αγορά. Η Green Cola από την Ορεστιάδα έδωσε υλικό στο νοσοκομείο Έβρου, η Βίκος συνέβαλε στην ανακαίνιση της Παιδιατρικής Μονάδας του «Χατζηκώστα» Ιωαννίνων, η «Όλυμπος» ενίσχυσε νοσοκομεία πόλεων όπου έχει παραγωγικές μονάδες, η ΜΕΒΓΑΛ έκανε δωρεά στην Ιατρική ΑΠΘ, η Κρι-Κρι στο νοσοκομείο Σερρών. Άλλες εταιρείες «διαφήμισαν» προϊόντα τους, όπως η Σαρακάκης που έδωσε στη ΓΓ Πολιτικής Προστασίας λεωφορεία και φορτηγά, ενώ στη λίστα των δωρητών φιγουράρουν σούπερ μάρκετ, αλυσίδες ηλεκτρικών συσκευών, ακόμα και online εταιρείες ντελίβερι.
Ειδική αναφορά θα πρέπει να γίνει στην «προσφορά» των εφοπλιστών που μέσω της Ένωσής τους προσέφεραν 10 εκατ. ευρώ και εξοπλισμό, ενημερώνοντας ότι στην «ενίσχυση του ΕΣΥ» συμμετείχαν 120 μέλη της ναυτιλιακής κοινότητας (80.000 ευρώ έκαστος κατά μέσο όρο), ενώ οι Β. Μαρινάκης και Α. Φράγκου, μαζί με την ΙΟΝ, ανέλαβαν τα έξοδα ανάπτυξης 12 κλινών ΜΕΘ στο ΓΚΝ Νίκαιας.

Εκατοντάδες εκατομμύρια φοροαπαλλαγών στο κεφάλαιο

Τα όσα προσφέρει το κεφάλαιο μέσω δωρεών εταιρειών, ιδρυμάτων ή και φυσικών προσώπων προς τα δημόσια νοσοκομεία είναι απειροελάχιστα σε σχέση με όσα τους προσφέρει το Δημόσιο για να αυξήσουν τον πλούτο και τα κέρδη τους. Αρκεί να θυμίσουμε ότι για την τρέχουσα χρήση ο συντελεστής φορολόγησης των επιχειρήσεων από το 28% έχει μειωθεί στο 24%, ενώ το 2020 θα πέσει στο 20%, με απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ο φόρος στα μερίσματα, το 2020, με βάση εξαγγελία του Κ. Μητσοτάκη, θα μειωθεί στο 5% από 10% που είναι σήμερα. Οι μεγάλες επιχειρήσεις θα κερδίσουν 541 εκατ. ευρώ.

Από τη σκληρή ταξική φορολόγηση στην Ελλάδα ωφελημένοι είναι κεφάλαιο και «δωρητές» επιχειρηματίες. Η χώρα μας κατέγραψε τη μεγαλύτερη, στον ΟΟΣΑ, αύξηση φορολογικών εσόδων (6,9%) σε σχέση με το ΑΕΠ στη δεκαετία 2008-2018. Κύρια πηγή εσόδων δεν ήταν η φορολόγηση κερδών (8,9% ΑΕΠ) ή περιουσίας (3,1% ΑΕΠ), αλλά ο ΦΠΑ και η κοινωνική ασφάλιση. Όσο για την αναλογία του εισοδήματος των μισθωτών και των συνταξιούχων ως προς το συνολικό δηλωθέν εισόδημα έχει φτάσει κοντά σε ιστορικό υψηλό. Στα 100 ευρώ δηλωθέντος εισοδήματος τα 82 προέρχονται από μισθούς και συντάξεις!

Ακόμα και ο ΣΕΒ παραδέχεται ότι στην Ελλάδα, το μέσο διαθέσιμο εισόδημα του υψηλότερου 20% είναι 5,5 φορές μεγαλύτερο από του χαμηλότερου 20% (ενώ στον ΟΟΣΑ 5,4 φορές), και το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού κατέχει το 42% του καθαρού πλούτου (έναντι 52% στον ΟΟΣΑ).

Σημαντική «συνεισφορά» σε αυτήν την τεράστια κοινωνική ανισότητα έχουν οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου και ειδικά του εφοπλιστικού. Το άρθρο 107 του Συντάγματος προβλέπει την ευνοϊκή μεταχείριση των εφοπλιστών με πάνω από 50 φορολογικά προνόμια και απαλλαγές. Αλλά και πιο πρόσφατα, την περίοδο 2014-17 το Δημόσιο εισέπραξε μόνο το 1/5 της περίφημης εθελοντικής εισφοράς που συμφωνήθηκε να πληρώσουν οι εφοπλιστές (ύψους 85 εκατ. ευρώ), ενώ πολλοί από αυτούς ζήτησαν να τα πληρώσουν σε 6 ή 12 δόσεις. Τελευταίο «σκάνδαλο», το «μεταφορικό ισοδύναμο», που προβλέπει επιδότηση με 80 εκατ. ευρώ των εφοπλιστών για φέτος, για μεταφορά επιβατών, εμπορευμάτων και για καύσιμα, με βάση τα εισιτήρια τα οποία οι ίδιοι αυξάνουν κατά βούληση. Μάλιστα, τα τελευταία πέντε χρόνια, από τις διαδοχικές αυξήσεις, οι τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων ακρίβυναν κατά 31%!

Τέλος, να θυμίσουμε ότι ακόμα και όταν επιβάλλονται φοροπρόστιμα στους πλούσιους, υπάρχουν τρόποι να τα αποφύγουν. Εσχάτως βγαίνουν «λάδι» στα δικαστήρια εμπλεκόμενοι στις λίστες Λαγκάρντ, Μπόργιανς και στη λίστα των Εμβασμάτων, κατά τους ελέγχους των οποίων, διαπιστώθηκαν λάθη ή οι υποθέσεις τους είχαν παραγραφεί, με συνέπεια να καταπέσουν στα δικαστήρια. Έτσι, τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν από το ΚΕΦΟΜΕΠ της περιόδου 2014-2016 ακυρώνονται σωρηδόν από τα δικαστήρια!

πηγη: prin.gr

Ολες οι εξουσίες χτίζουν μύθους για να επιβάλλουν, να χειραγωγήσουν, να επιβληθούν, να δικαιολογήσουν... Αλλοι απ’ αυτούς έχουν μακρύ βίο και άλλοι καταρρίπτονται με την πρώτη δοκιμασία. Το ελληνικό κράτος, από την εποχή των συνταγματαρχών μέχρι την εποχή των επί πεζοδρομίων χειροκροτητών της αοιδού, προσπάθησε και πέτυχε τελικά να χτίσει τον μύθο του τουρισμού. Ολοι οι κυβερνήτες της χώρας προσπάθησαν να πείσουν τους Ελληνες ότι για την Ελλάδα ο τουρισμός αντιπροσώπευε ό,τι το πετρέλαιο για τους Σαουδάραβες. Φυσικά ακούγεται σαν ανέκδοτο να θέλεις να εξισώσεις τα βαρέλια του αργού με τον Γερμανό οικοδόμο και τον Γάλλο εργάτη της Renault, αλλά φαίνεται ότι οι περισσότεροι Ελληνες πίστεψαν τον μύθο και προσάρμοσαν τη ζωή τους σε αυτόν.

Ο αγρότης μεταβλήθηκε σε καφετζή και σε ιδιοκτήτη τουριστικής γης, ο εργάτης και ο μικροβιοτέχνης σε σερβιτόρο και εστιάτορα, ο οικοδόμος σε εργολάβο. Τελικά το κόστος του μύθου ήταν η απομάκρυνση από την πολιτική τής αυτάρκειας. Οι κυβερνήτες κατάφεραν τελικά να συρρικνώσουν τη γεωργία, να εκμηδενίσουν την καχεκτική βιομηχανία και να μετατρέψουν τη χώρα σε μία κοινωνία υπηρεσιών. Οσοι αντιστέκονταν, χαρακτηρίζονταν από τις ηγεσίες οπισθοδρομικοί, δογματικοί, εχθροί της εξέλιξης, ακόμα και κολλημένοι στα διδάγματα της σταλινικής εκβιομηχανοποίησης και στις γραμμές παραγωγής του Ford.

Και μετά ήλθε ο κορονοϊός. Απειλητικά μεταδοτικός και αμείλικτα θανατερός. Αυτό το παράξενο μικροσωματίδιο κατάφερε σε λιγότερο από τρεις μήνες να αποκαθηλώσει ένα μύθο δεκαετιών και να παραδώσει την ελληνική οικονομία στα πιο μαύρα σενάρια. Οσοι πίστεψαν και εμπιστεύτηκαν το μέλλον τους στον Γερμανό μπετατζή, στον Αυστριακό αγρότη, στον Γάλλο φορτηγατζή και στον Τεξανό γελαδάρη άρχισαν να αισθάνονται πανικό. Συνειδητοποίησαν την ευαλωτότητά τους απέναντι σε κάθε μορφής κρίση (φυσική, υγειονομική, γεωπολιτική, πολιτική...), την εξάρτησή τους από τις επιχειρήσεις κολοσσούς που στέλνουν τουρίστες, που μεταφέρουν τουρίστες, εισάγουν αγαθά για να τρώνε, να πλένονται και να γλεντάνε τουρίστες. Συνειδητοποίησαν την αδυναμία τους απέναντι στους ντόπιους και πολυεθνικούς κολοσσούς κάθε φορά που πήγαιναν στις τράπεζες για να ζητήσουν δανεικά για να κρατηθούν όρθιοι μέχρι να φύγει ο τυφώνας. Αντιλήφθηκαν ότι οι φεγγίτες διαφυγής έκλεισαν γι’ αυτούς που πίστεψαν τα μεγάλα λόγια και τις φθηνές υποσχέσεις των πολιτικών και εγκατέλειψαν το κοπιαστικό αλλά δοκιμασμένο στις κρίσεις χθες.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι ενώ όλοι κατάλαβαν ότι ο μύθος τούς έβαλε σε περιπέτειες, κανείς δεν τόλμησε να τον αμφισβητήσει δημόσια. Πραγματικά, είναι τραγικό να βλέπεις στην τηλεοπτική οθόνη πολιτικούς, πολιτικολογούντες, οικονομολόγους, οικονομολογούντες, δημοσιογράφους, αναλυτές και κάθε λογιών ειδικούς, να τζογάρουν με το ποσοστό συρρίκνωσης του τουρισμού και την έκταση της ύφεσης και να μην αναφέρονται στην ουσία του προβλήματος: την επικινδυνότητα του τουρισμού και το εγκληματικό λάθος (;) της προσκόλλησης σε αυτόν που έχει οδηγήσει στις εποχές της σταφίδας και του καπνού.

Η σιωπή αυτή είναι εγκληματική τόσο για το παρόν όσο και για το μέλλον, το οποίο χτίζεται πάνω στα σαθρά τουριστικά θεμέλια. Η φαραωνική επένδυση του Ελληνικού, τα υπερμεγέθη τουριστικά επενδυτικά σχέδια με τις τεράστιες ξενοδοχειακές μονάδες, οι μαρίνες, το real estate, τα νέα και τα παλιά αεροδρόμια, εταιρείες ακινήτων, οι αλυσίδες μετακίνησης πλουσίων... και οι υπηρεσίες παροχής συνοδών, δηλαδή όλο το σημερινό «αναπτυξιακό» αφήγημα που με τόση επιμονή και μεθοδικότητα προβάλλουν σαν διαβατήριο για τον παράδεισο, είναι ασταθή, ευάλωτα, ευμετάβλητα και αβέβαια. Μία κινέζικη νυχτερίδα, η δολοφονική μανία ενός τζιχαντιστή, η μεγαλομανία ενός Ερντογάν, η καταστροφική ισχύς ενός σεισμού, το κατασκευαστικό «λάθος» σε έναν αγωγό μεταφοράς αερίου σαν και αυτό του Δέλτα του Νίγηρα ή μία διαρροή σαν αυτήν του κόλπου του Μεξικού, αρκεί για να τα ερημώσουν, να τα αραχνιάσουν, να τα απαξιώσουν. Και μετά; Υφεση, ανεργία, ανέχεια...

Ο Covid-19 έδωσε μία σπάνια ευκαιρία: να ξανασκεφτούμε το αναπτυξιακό μοντέλο που βασίζεται στον τουρισμό. Να το αναθεωρήσουμε. Να αναζητήσουμε νέες αναλογίες και μία διαφορετική διασπορά κινδύνου ώστε να εξισορροπηθεί ο τουριστικός κίνδυνος. Αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις τόσο του κ. Μητσοτάκη όσο και του κ. Τσίπρα, η ευκαιρία αυτή θα πάει χαμένη καθώς –για διαφορετικούς λόγους ο καθένας- δεν είναι διατεθειμένοι να πειράξουν τα κακώς κείμενα. Στη σιωπή των ηγετών, η μοναδική απάντηση είναι η ηχηρή απαίτηση των πολιτών. Αν παρόλα αυτά επιμένουν να μας οδηγούν στο μονοπάτι του τουρισμού τότε θα πρέπει να προετοιμαστούμε, γιατί η κλιματική αλλαγή, η γεωπολιτική ρευστότητα και η ανισότητα είναι τα κατάλληλα υλικά για την επόμενη μεγάλη κρίση που θα έλθει.

* Δημοσιογράφος, συγγραφέας

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Η υγειονομική κρίση που ξέσπασε παγκόσμια και στην χώρα μας έθεσε επί τάπητος τον ρόλο του συνδικαλιστικού κινήματος στις νέες συνθήκες και μέσα σε αυτό το πλαίσιο την παρέμβαση και την ηγεμονία που πρέπει να διεκδικήσει ο ταξικός πόλος μέσα σε αυτό.

Το γραφειοκρατικό κομμάτι που εκπροσωπείται από τις δυνάμεις του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού, έχει από την πρώτη στιγμή κατεβάσει τα ρολά και έχει βάλει λουκέτο σε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και άλλες οργανώσεις δηλώνοντας πειθάρχηση και υποταγή στο αστικό δόγμα «μένουμε στο σπίτι - προστατεύουμε την υγεία μας».

Τίποτα το περίεργο και τίποτα το διαφορετικό δεν μπορούσαν να παράξουν οι δυνάμεις αυτές.

Όμως η υγειονομική κρίση αυτή αποτέλεσε από την αρχή ένα κρίσιμο δίλημμα για την θέση, την πορεία και τον ρόλο των ταξικών δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Το κομμάτι αυτό έχει παρακαταθήκες, γνωρίζει από την ιστορική πείρα πώς σε ταραγμένες και πολύ χειρότερες συνθήκες έδρασε και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο το πρωτοπόρο ταξικό τμήμα και στην πράξη με την πολιτικές θέσεις, συνθήματα, διεκδικήσεις κατάφερε όχι μόνο να μείνει όρθιο αλλά να ενισχύσει, να διευρύνει τον πρωτοπόρο ρόλο του και να αναδειχθεί σε πρωταγωνιστική δύναμη μέσα στο μαζικό λαϊκό και εργατικό κίνημα.

Αντί να προβούμε σε μία κριτική αποτίμηση των θέσεων και απόψεων που εκφράστηκαν με διάφορες παραλλαγές από αυτές τις δυνάμεις, θα εστιάσουμε στην τακτική και στρατηγική της ΠΕΝΕΝ όλη αυτή την περίοδο.

Τηρώντας όλους τους βασικούς κανόνες περί υγιεινής και προστασίας της υγείας αποφασίσαμε:

- Να συνεχίσουμε κανονικά την δράση μας στους χώρους δουλειάς και την αγωνιστική μας παρέμβαση για πλήθος προβλημάτων που ανέκυψαν και οφείλαμε να τα αντιμετωπίσουμε.

- Συνεχίσαμε κανονικά την λειτουργία του Δ.Σ., των συσκέψεων στα καράβια, την προγραμματισμένη Συνέλευση μας.

- Είχαμε και έχουμε καθημερινή επαφή - σύνδεση μέσα στα καράβια διατηρώντας τους δεσμούς με τον κλάδο και τα μέλη μας.

- Κάναμε δεκάδες παραστάσεις διαμαρτυρίας στο ΥΕΝ, στον ΣΕΕΝ, σε ναυτιλιακές εταιρίες και στις Λιμενικές αρχές αναδεικνύοντας τα ναυτεργατικά προβλήματα, για την προστασία της υγείας των Ναυτεργατών και των δικαιωμάτων τους.

- Αναπτύξαμε σε συνθήκες πανδημίας και γενικευμένων απαγορεύσεων στα δημοκρατικά συνδικαλιστικά δικαιώματα, συγκεκριμένες κινητοποιήσεις εκεί και όπου διαπιστώσαμε καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των μελών μας.

- Αποτελέσαμε βασική δύναμη στην ανάληψη πρωτοβουλιών και δράσεων με σκοπό να αντιμετωπιστεί η πανδημία των αντεργατικών μέτρων και πολιτικών όπως αυτές έγιναν από τις δυνάμεις κυβέρνησης - κεφαλαίου.

- Στηρίξαμε ουσιαστικά με τη συμμετοχή μας όλες τις κινητοποιήσεις που έγιναν αυτή την περίοδο από διάφορα τμήματα του κινήματος.

- Σπάσαμε και στείλαμε στον κάλαθο των σκουπιδιών την ΠΝΠ με την οποία κυβέρνηση - εφοπλιστές επιδίωξαν την μη καταβολή του Δώρου Πάσχα στον κλάδο και ευρύτερα στους Ναυτεργάτες.

- Αναβαθμίσαμε την επικοινωνία με τους Ναυτεργάτες σε διάφορα λιμάνια της χώρας μας, ενισχύσαμε τους ελέγχους και τις παρεμβάσεις μας στους χώρους δουλειάς.

- Αντιταχθήκαμε σφόδρα με το σύνθημα «μένουμε στο σπίτι – έχουμε φωνή», δεν υιοθετήσαμε την παραλλαγή του «είμαστε ενεργοί - έχουμε φωνή»,.

- Επιβάλαμε de facto και de jure το σπάσιμο των αντιδημοκρατικών απαγορεύσεων και της δίωξης της δράσης μας, όπου αυτό επιχειρήθηκε.

- Είμαστε το πρώτο σωματείο στη χώρα που έβγαλε έγκαιρα απόφαση για απεργία την 1η Μάη 2020, ενώ με δική μας παρέμβαση και πρωτοβουλία έγινε το ίδιο και στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά. Το ίδιο αφορά και στην πρωτοβουλία με άλλα σωματεία και δυνάμεις, η εργατική Πρωτομαγιά να γιορταστεί στους δρόμους με συγκεντρώσεις, πορείες και διαδηλώσεις.

Διάφορες δυνάμεις, που ανήκουν αντικειμενικά στο μπλοκ των αγωνιστικών δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα, άλλες μας άσκησαν κριτική, άλλες πολεμική, άλλες μας πετροβόλησαν χαρακτηρίζοντας την στάση μας τυχοδιωκτική, ανεύθυνη και επικίνδυνη......

Είναι προφανές κατά την άποψή μας ότι υπήρχε λαθεμένη εκτίμηση για την χώρα σε ότι αφορά την έκταση της υγειονομικής κρίσης. Η αποστασιοποίηση από την δράση συνέβαλε στην επικράτηση της κυβερνητικής προπαγάνδας, της καλλιέργειας του φόβου, τον παροπλισμό δυνάμεων και τελικά με τον τρόπο αυτό διευκόλυνε την κυβέρνηση να ξεδιπλώσει την πολιτική της που στο επίκεντρο είχε και έχει την στήριξη των δυνάμεων του κεφαλαίου και από την άλλη το παραπέρα χτύπημα των εργατικών δικαιωμάτων.

Η ζωή δείχνει ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δυνάμεων από τις οποίες δεχτήκαμε κριτική, στην πορεία, έστω και διστακτικά, έστω και με μικρά βήματα, έστω και πολύ καθυστερημένα, εντάσσονται πλέον με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην ίδια γραμμή, αυτή της αντίστασης, της σύγκρουσης με την πολιτική Κυβέρνησης - κεφαλαίου, που αξιοποιούν την υγειονομική κρίση σήμερα για να χτυπήσουν τα εργατικά δικαιώματα και αύριο την οικονομική που αναδύεται για να κλιμακώσουν την επίθεση τους με σκοπό τις συνέπειες να τις φορτώσουν στις πλάτες των εργαζομένων.

Μπροστά μας έχουμε να επιτελέσουμε ένα τεράστιο έργο πού είναι η οργάνωση, ο συντονισμός, η αντιπαράθεση και η αντεπίθεση του συνδικαλιστικού κινήματος για την υπεράσπιση των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, των αιτημάτων και διεκδικήσεων που αναδεικνύει η κρίση αυτή και στις νέες συνθήκες ο ταξικός πόλος του συνδικαλιστικού κινήματος πρέπει να ανταποκριθεί με όλες του τις δυνάμεις σε αυτή τη μάχη.

Νταλακογεώργος Αντώνης

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της ΟΡΜΑ "Αντιφασιστική Φρουρά" Τεύχος 26 - Μάης 2020