ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ

Τον Αύγουστο του 1918, για τέσσερις μέρες, από τις 2 ως τις 5 Αυγούστου,10.000 Καναδοί βετεράνοι του  Α΄  Παγκόσμιου Πολέμου μαζί με ένα πλήθος 40.000 «πατριωτών» Καναδών, εξαπέλυσαν ένα ανελέητο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων μεταναστών του Τορόντο. Το αποτέλεσμα αυτού του ρατσιστικού πογκρόμ ήταν ο θάνατος αρκετών μεταναστών, μεταξύ των οποίων 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά καθώς και υλικές ζημιές πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια.

Τη νύχτα το Τορόντο «κυνηγάει Έλληνες». Τίτλος εφημερίδας της εποχής

Καναδάς, Τορόντο 1918

Οι Ελληνες μετανάστες, ήταν κυρίως ιδιοκτήτες εστιατορίων ή δούλευαν σαν μάγειροι, ψήστες, σερβιτόροι ή υπάλληλοι εμπορικών καταστημάτων. Στο Τορόντο, στις αρχές του 20ου αιώνα, αν και οι Ελληνες αποτελούσαν μόνο το 0,5% του πληθυσμού της πόλης, είχαν στην ιδιοκτησία τους πάνω από το  35% από τα εστιατόρια και τις καφετέριες. Οι ξενοφοβικοί και ρατσιστές Καναδοί τους αποκαλούσαν υποτιμητικά Slackers (τεμπέληδες), επειδή ασχολούνταν με τον επισιτισμό και κατά τους ρατσιστές απέφευγαν τις βαριές δουλειές του φορτοεκφορτωτή, του ξυλοκόπου ή του βιομηχανικού εργάτη.

Στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Ελλάδα ήταν επισήμως ουδέτερη για το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου, με αποτέλεσμα οι Ελληνες του Καναδά να μην κατατάσσονται στον στρατό, η δε Καναδική κυβέρνηση ήταν εχθρική προς την ιδέα της στρατολόγησης  των Ελλήνων  και της πρόσληψής τους στο δημόσιο από φόβο μήπως τελικά η Ελλάδα μπει στον πόλεμο με τη πλευρά της Γερμανίας.

Από τη διαμαρτυρία των βετεράνων πολέμου στο Τορόντο, 1918

Στις 2 Αυγούστου χιλιάδες βετεράνοι του πολέμου είχαν προγραμματίσει το συνέδριο του Μεγάλου Συνδέσμου Βετεράνων Πολέμου στο Τορόντο για την αντιμετώπιση των οξυμένων προβλημάτων που αντιμετώπιζαν γυρνώντας από το μέτωπο, ανάπηροι, ταλαιπωρημένοι και σε άθλια κατάσταση.  Επιστρέφοντας οι χιλιάδες των βετεράνων Καναδών από τη σφαγή των χαρακωμάτων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πολλοί απ’ αυτούς, ανάπηροι και σε άθλια οικονομική κατάσταση, βρήκαν τους Ελληνες μετανάστες να ευημερούν έχοντας στην κατοχή τους το 35% των μικρομεσαίων καταστημάτων.  Για αυτή τους τη κατάσταση πολύ εύκολα θεώρησαν υπεύθυνους τους «Slackers Ελληνες».

Η κυρίαρχη αντίληψη μεταξύ του πληθυσμού, και των βετεράνων ιδιαίτερα,  ήταν ότι ενώ οι Άγγλο-Καναδοί συμμετείχαν στον Πόλεμο, οι «Slackers, αντί να πολεμούν και αυτοί όπως έπρεπε, κέρδιζαν χρήματα στο Τορόντο».

Από 2 έως 5 Αυγούστου 1918, όχλος 50.000 βετεράνων και πολιτών διαδήλωσαν στους δρόμους του Τορόντο, λεηλατώντας και καταστρέφοντας τις ελληνικές επιχειρήσεις (Ειδικές Συλλογές, University of Washington Libraries).

Η αφορμή

Το απόγευμα της 1ης Αυγούστου, ένας από τους χιλιάδες απογοητευμένους βετεράνους , ο Κλόντ Κλιντερνάι (Claude Cludernay), στρατιώτης πεζικού, οποίος είχε χάσει το ένα του πόδι στη μάχη, μεθυσμένος και σε άθλια κατάσταση μπήκε στο ελληνικής ιδιοκτησίας White City Café, στην Yonge Street  του Τορόντο, προκάλεσε καυγά και χτύπησε έναν σερβιτόρο, ο οποίος αφού τον πέταξε έξω από το μαγαζί, κάλεσε την αστυνομία.

Ο Κλιντερνάι συνελήφθη και πέρασε το βράδυ του, μεθυσμένος, σε ένα κελί ενός κοντινού αστυνομικού τμήματος. Την άλλη μέρα επέστρεψε στο White City Café, του οποίου ήταν τακτικός θαμώνας, για να ζητήσει συγγνώμη.

Το επεισόδιο όμως δεν έληξε εκεί. Η αφορμή είχε βρεθεί. Το γεγονός ότι ο Κλιντερνάι δεν επέστρεψε σπίτι του το προηγούμενο βράδυ, σε συνδυασμό με τις έντονες φήμες που κυκλοφόρησαν ότι οι «βρωμο-Έλληνες» τον είχαν ξυλοκοπήσει, απελευθέρωσε το ρατσιστικό μίσος. Ο «Βίαιος Αύγουστος» είχε ήδη ξεκινήσει.

Την επόμενη μέρα, Παρασκευή 2 Αυγούστου και για 4 μέρες (2 – 5 Αυγούστου 1918) 50.000 πολίτες του Τορόντο εξαπέλυσαν πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων και των επιχειρήσεών τους. Η περιοχή που περικλείεται από τις οδούς  Jarvis, Yonge, Carleton και Dundas παραδόθηκε στους βάνδαλους που κατάστρεφαν ότι έβρισκαν μπροστά τους.

Το ανθρωποκυνηγητό και ο ξυλοδαρμός των Ελλήνων ξεκινούσε το πρωί και σταματούσε στις 3 τα ξημερώματα. Το White City Café καταστράφηκε τελείως, δεκάδες άλλες επιχειρήσεις και σπίτια μεταναστών λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν.

Η περιφερειακή εθνοφυλακή και η αστυνομία όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούσε χωρίς να επεμβαίνει, ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου Καναδοί αστυνομικοί έπαιρναν ενεργά μέρος στο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων.

Το ανθελληνικό πογκρόμ, ο «Βίαιος Αύγουστος» τέλειωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της  6ης Αυγούστου, αφήνοντας πίσω του αδιευκρίνιστο αριθμό νεκρών (ανάμεσά τους 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά), εκατοντάδες τραυματίες και ζημιές σε ελληνικές περιουσίες και σπίτια, ύψους 1.250.000 δολαρίων, όταν ο δήμαρχος της πόλης αναγκάστηκε να επιβάλλει απαγόρευση της κυκλοφορίας και την επέμβαση του στρατού για να καθαρίσει τους δρόμους.

Κανένας Ελληνας δεν αποζημιώθηκε ποτέ για τις ζημιές με πρόσχημα τις διαφορές που υπήρχαν ανάμεσα στην ελληνική, την καναδική και την βρετανική κυβέρνηση.

Χιλιάδες επισκέπτες μαζεύονται στο Greektown του Τορόντο κάθε χρόνο στις αρχές του Αυγούστου, για ένα τριήμερο φεστιβάλ ελληνικού φαγητού κατά μήκος της λεωφόρου Danforth. Οι μνήμες του ρατσιστικού πογκρόμ της πόλης του Τορόντο έχουν μετατραπεί σήμερα σε φιέστα όπου αντιρατσιστές συγκεντρώνονται στις συνοικίες των ελληνόφωνων και τρώνε μαζικά greek souvlaki, tzatziki, mousaka κλπ μεσογειακά εδέσματα.

Βίαιος Αύγουστος: Ένα ντοκιμαντέρ για το πογκρόμ 
εναντίον των Ελλήνων μεταναστών στο Τορόντο το 1918

Το 2009 γυρίστηκε το ντοκιμαντέρ «Violent August» από τον John Burry με θέμα το πογκρόμ του Τορόντο, που περιέχει εικόνες της εποχής και κυκλοφορεί σε dvd με υπότιτλους και στα ελληνικά. Ένα δεκάλεπτο τρέιλερ του ντοκιμαντέρ:

Ο λαός μας έχει υποστεί την τύχη του ξεριζωμένου πρόσφυγα, του απελπισμένου και εξαθλιωμένου μετανάστη, έχει ζήσει το ρατσισμό, το κυνήγι, την απαξίωση, την βία των πογκρόμ και τα ολοκαυτώματα του φασισμού.

«Το Προσφυγάκι», το μαρμάρινο άγαλμα του 150 μ.Χ. βρέθηκε το 1922 σε ανασκαφές του Έλληνα αρχαιολόγου Κουρουνιώτη στον αρχαιολογικό χώρο του Βουλευτηρίου ή Γεροντικού της Νύσσης. Το Προσφυγάκι ακολούθησε τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής και βρίσκεται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Από τη δημιουργία του σύγχρονου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, το 1830, οι άθλιες οικονομικές συνθήκες δημιουργούν τα πρώτα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα. Από την Πελοπόννησο,  τη Στερεά Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου χιλιάδες Έλληνες προσπαθούν να ξεφύγουν από την άθλια οικονομική κατάσταση και τις συνέπειες της πρώτης πτώχευσης του 1827 και να βρουν καλύτερες συνθήκες ζωής κύρια προς τις επαρχίες της …Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στην Κωνσταντινούπολη και τις μικρασιατικές ακτές.

Ακολούθησαν η δεύτερη πτώχευση του 1843, η Τρίτη πτώχευση, του Τρικούπη, το 1893, ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 και οι Βαλκανικοί πόλεμοι του 1912 – 1913 που συνοδεύτηκαν από τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα προς την Ευρώπη και την Αμερική.

Η μικρασιατική καταστροφή του 1922 οδήγησε πάνω από 1.500.000 Ελληνες πρόσφυγες στη χώρα μας από την Τουρκία, οι οποίοι αντιμετώπισαν άθλιες συνθήκες επιβίωσης και την αντιπροσφυγική, ξενοφοβική συμπεριφορά αρκετών Ελλήνων της «παλαιάς Ελλάδας».

Οι Ελληνες μετανάστες, αντιμετώπισαν εχθρότητα, ρατσισμό, υποτίμηση. Αισθάνθηκαν ανεπιθύμητοι, πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Αυτές οι συμπεριφορές έφτασαν ακόμα και σε επίπεδα πογκρόμ. Χαρακτηριστικά ήταν τα γεγονότα στις ΗΠΑ το 1909, και στην Αυστραλία το 1935. Περισσότερα για αυτά τα πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων μεταναστών εδώ.

Είναι υποχρέωσή μας να κρατήσουμε τις μνήμες μας ζωντανές. Είναι ανάγκη να ενισχυθούν τα χαρακτηριστικά της αλληλεγγύης μας προς τους κολασμένους αυτής της γης. Είτε πρόκειται για Ελληνες θύματα της οικονομικής κρίσης, είτε για μετανάστες και πρόσφυγες θύματα των οικονομικών ή πολεμικών παρεμβάσεων των ιμπεριαλιστών.

Στη φωτογραφία βετεράνοι στρατιώτες, πιθανά τραυματισμένοι, έξω από ένα νοσοκομείο αποκατάστασης τραυματιών, μπροστά σε ένα απειλητικό σύνθημα: «Slackers (τεμπέληδες – φυγόπονοι) προσέξτε το τέρας με το πράσινο μάτι, την στρατολογία» (από τα Αρχεία της πόλης του Τορόντο).

Από τον Ημεροδρὀμο, 5 Αυγούστου 2017

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

του Βασίλη Λιόση

Ο τίτλος δεν κυριολεκτεί. Αφορά το μανιτάρι που σχηματίστηκε από τη ρίψη της ατομικής βόμβας στις 6 Αυγούστου του 1945 στις πόλεις Ναγκασάκι και Χιροσίμα της Ιαπωνίας. Επρόκειτο για ένα έγκλημα πολέμου. Αλλά γιατί οι ΗΠΑ αποφάσισαν να κλείσουν την αυλαία του πολέμου με μία ανείπωτη φρίκη;

ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ

Οι ΗΠΑ συγκρινόμενες με τη Σοβιετική Ένωση και άλλους λαούς (π.χ. τον ελληνικό και τον σέρβικο) υπέστησαν πολύ λίγες συνέπειες από τον πόλεμο (στο πολεμικό μέτωπο η Σοβιετική Ένωση μέτρησε 9.750.000 νεκρούς ενώ οι ΗΠΑ 416.800, πράγμα που σημαίνει πως η Σοβιετική Ένωση είχε περίπου 23πλάσιους νεκρούς στρατιώτες σε σχέση με τις ΗΠΑ). Άλλωστε οι ΗΠΑ εισήλθαν επί της ουσίας στον πόλεμο προς το τέλος του (απόβαση στη Νορμανδία το 1944). Η ρίψη των ατομικών βομβών το 1945 έστειλε μηνύματα σε πολλούς αποδέκτες:  

α) Δήλωσε στους ηττημένους πως από εδώ κι έπειτα θα τελούν υπό σχέσεις υποταγής.

β) Δήλωσε στους νικητές καπιταλιστές ότι η Αμερική θα ηγείται από τούδε και στο εξής των ιμπεριαλιστικών χωρών και

γ) δήλωσε στη Σοβιετική Ένωση πως θα μπορούσε να έχει ανάλογη τύχη με αυτή της Ιαπωνίας.

Η ρίψη, λοιπόν, των ατομικών βομβών ήταν εκτός των άλλων μια πολιτική δήλωση κυριαρχίας και ηγεμονίας. Ανέδειξε, μαζί και με άλλες παραμέτρους, τις ΗΠΑ ως τη νούμερο ένα δύναμη του καπιταλιστικού κόσμου.

ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο άξονας (Γερμανία-Ιταλία-Ιαπωνία) διέπραξε τεράστιας έκτασης εγκλήματα πολέμου, αλλά αυτό ουδόλως δικαιολογεί τον βομβαρδισμό της Δρέσδης και τη ρίψη των ατομικών βομβών. Ο σύγχρονος ιμπεριαλισμός και ιδιαίτερα ο αμερικανικός έχει αποδείξει, πέρα πάσης αμφιβολίας, ότι δεν διστάζει να σφάξει ανηλεώς λαούς και άμαχους πολίτες προκειμένου να διατηρήσει τη θέση του (ατράνταχτη απόδειξη τα έργα και οι ημέρες των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, το Βιετνάμ, το Ιράκ κ.ά.). Στις δυο ιαπωνικές πόλεις όχι μόνο δολοφονήθηκαν πάνω από 100.000 άνθρωποι εκ των οποίων η συντριπτική πλειονότητα ήταν άμαχοι, αλλά οι ζώντες πλήρωσαν και πληρώνουν ακόμη τις επιπτώσεις της ραδιενέργειας με σοβαρά προβλήματα υγείας και τερατογενέσεις. Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε πως υπάρχουν ισχυρότατες ενδείξεις για το ότι οι ΗΠΑ γνώριζαν πολύ καλά για την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ και δεν έκαναν τίποτα για να την αποτρέψουν. Μία επίθεση που τους έδωσε την ευκαιρία να αποκτήσουν ηθικό έρισμα για το μετέπειτα έγκλημα τους ή τουλάχιστον έτσι να νομίζουν.   

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΥΜΑΝ

Είναι γνωστό πως την εποχή ρίψης των ατομικών βομβών πρόεδρος των ΗΠΑ υπήρξε ο Χάρι Τρούμαν. Την κύρια ευθύνη για τα εγκλήματα πολέμου την είχαν και την έχουν τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, με άλλα λόγια τα μονοπώλια. Αυτό, ωστόσο, δεν αφαιρεί την ευθύνη της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Ο Τρούμαν είναι υπεύθυνος για αυτό το έγκλημα πολέμου ενώ συγχρόνως έμεινε γνωστός για το δόγμα Τρούμαν, δηλαδή εκείνο το δόγμα βάσει του οποίου επιχειρήθηκε με ωμό τρόπο να εμποδιστεί η νίκη των προοδευτικών δυνάμεων στην Ελλάδα και όχι μόνο. Σε κάθε περίπτωση οι ταγοί του ελληνικού έθνους επιμένουν να έχουν το άγαλμα ενός δολοφόνου αποδεικνύοντας τόσο την υποταγή τους στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό όσο και την ευγνωμοσύνη τους στους Αμερικανούς που βοήθησαν αποφασιστικά στην αποτροπή της νίκης του λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα μεταπολεμικά.   

ΜΕΡΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ  

Η ρίψη των ατομικών βομβών έγινε σε μία φάση που ο Άξονας είχε ηττηθεί. Το κλασικό επιχείρημα των ΗΠΑ με βάση το οποίο με αυτό τον τρόπο απεφεύχθη ο θάνατος κι άλλων στρατιωτών δεν αντέχει σοβαρής κριτικής. Το επιχείρημα λέει με απόλυτο κυνισμό: «Τιμωρούμε (για την ακρίβεια δολοφονούμε) παιδιά και αμάχους για να γλυτώσουμε δικούς μας στρατιώτες». Άλλωστε η Ιαπωνία ήταν έτοιμη να παραδοθεί αφού στην απέλπιδα προσπάθειά της να κρατηθεί στον πόλεμο είχε επιλέξει την τακτική της αυτοκτονίας (καμικάζι). Είναι αλήθεια ότι η Ιαπωνία ήθελε παράδοση υπό όρους και οι ΗΠΑ άνευ όρων, αλλά ήταν ζήτημα χρόνου να παραδοθεί τελικά άνευ όρων. Επομένως αξίζει με αφορμή αυτό το συμβάν να κρατήσουμε ορισμένα συμπεράσματα:  1. Ο ναζισμός ηττήθηκε από την αντίσταση των λαών και κυρίως στο στρατιωτικό μέτωπο από τη σθεναρή αντίσταση της Σοβιετικής Ένωσης. 2. Ο ιμπεριαλισμός είναι αδίστακτος. Μπορεί να διαπράξει κι έχει διαπράξει εγκλήματα κατά των λαών δίχως κανένα ενδοιασμό.

                Η ιστορική μνήμη και γνώση πρέπει να διατηρηθούν. Είναι χρέος κάθε προοδευτικού και ανήσυχου ανθρώπου να τις μεταφέρει στους γύρω του και κυρίως στις νέες γενιές. Και τα εγκλήματα στο Ναγκασάκι και τη Χιροσίμα είναι από εκείνες τις ιστορικές στιγμές που αξίζει και να τις γνωρίζουμε και να τις αποκωδικοποιούμε.  

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Η αδιαφορία και η αδράνεια της κυβέρνησης και των αρμοδίων υπηρεσιών στην καταβολή της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης έχει χτυπήσει προ πολλού κόκκινο, χωρίς κανείς να ευαισθητοποιείται (ο λόγος για την έκτακτη αποζημίωση των μηνών Μάη – Ιούνη 2020).

Και το χειρότερο είναι ότι αυτή η καθυστέρηση αφορά μόνο τους Ναυτεργάτες!!!! Εκεί στην κυβέρνηση και στα αρμόδια υπουργεία (Εργασίας - Ναυτιλίας και Οικονομικών) δεν αντιλαμβάνονται με τίποτα ότι και αυτά τα ψίχουλα των 534 € αποτελούν όρο για την επιβίωση των Ναυτεργατών και των οικογενειών τους.

Η αναστολή της σύμβασης λόγω της υγειονομικής κρίσης αφορά χιλιάδες Ναυτεργάτες των οποίων έχει ανασταλεί η σύμβαση εργασίας από το Μάρτη του 2020.

Παρά τις επαναλαμβανόμενες (σχεδόν σε καθημερινή βάση) παρεμβάσεις μας, οι υπηρεσιακοί παράγοντες πετάνε το μπαλάκι ο ένας στον άλλον, αλλά τις συνέπειες τις υφίστανται Ναυτεργάτες, οι οποίοι βρίσκονται στα όρια της απόγνωσης.

Παράλληλα με τα παραπάνω, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η ΠΕΝΕΝ ήταν το μοναδικό ναυτεργατικό σωματείο που διεκδίκησε το ποσόν της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης να ανέλθει στο ύψος του μισθού των νεοεισερχομένων Ναυτεργατών, σύμφωνα με τη ΣΣΕ της ακτοπλοΐας. Το Υπουργείο Ε. Ν. έκανε μερικώς αποδεκτό το αίτημα της ΠΕΝΕΝ, και καθόρισε το ύψος της ενίσχυσης για κάθε έναν από τους μήνες Μάη και Ιούνη 2020 στο ποσό των 800€. 

Ακολούθως προχώρησαν οι συναρμόδιοι Υπουργοί Ναυτιλίας και Εργασίας στην υπογραφή της ΚΥΑ 2242.10/32718/2020, προσθέτοντας το άρθρο 4 στην προηγούμενη υπ' αριθμόν 2242/10/21372/2020 (2/4/2020), η οποία με τη σειρά της δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 2209 τεύχος Β στις 6/6/2020. Με το άρθρο 4 προστέθηκε η εξής διάταξη: "οι ναυτικοί της περ. Α, της παρ. 1 του άρθρου 1, για χρονικό διάστημα 30 ημερών και της περ. Β, της παρ. 1, του άρθρου 1, λαμβάνουν ως έκτακτη οικονομική ενίσχυση, αποζημίωση ειδικού σκοπού ύψους 800€.   

Τελικά το αναφερόμενο ποσόν ουδέποτε καταβλήθηκε ή πιστώθηκε στους τραπεζικούς λογαριασμούς των Ναυτεργατών. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και έως τώρα (6/8/2020), οι δικαιούχοι Ναυτεργάτες δεν έχουν πάρει ούτε τα 534 €, προκαλώντας με το τρόπο αυτό την έντονη και απολύτως δικαιολογημένη αγανάκτηση τους.

Η πρωτοφανής αυτή κυβερνητική αθλιότητα ολοκληρώνεται στο προχθεσινό φορολογικό νομοσχέδιο (Ν. 4714 άρθρο 23. ΦΕΚ τεύχος β 3243/4/8/2020. Αριθμός ΚΥΑ 32988 άρθρο 1,παρ.5.), στο οποίο επανέρχεται το ποσόν των 534 € για τους μήνες Μάη - Ιούνη 2020. Και ο λαλίστατος Υπουργός Ε. Ν. Γ. Πλακιωτάκης, ο οποίος είναι ο θλιβερός πρωταγωνιστής της επιχείρησης κατάργησης της ΣΣΕ στη ποντοπόρο ναυτιλία, βγάζει το σκασμό, υποχωρεί κατά κράτος απέναντι στους συναδέλφους του, Γ. Βρούτση - Θ. Σκυλακάκη, με τους οποίους μοιράζεται τις ίδιες ιδέες και οράματα...

Τι συνέβη;;; Προφανώς ο Γ. Πλακιωτάκης, για να εξισορροπήσει τη βρώμικη πολιτική δουλειά για την υπονόμευση της ΣΣΕ και γνωρίζοντας άριστα ο ίδιος ότι πολιτικά η κίνησή του αυτή θα πέσει στο κενό, επιδίωξε να δημιουργήσει εντυπώσεις ότι δήθεν νοιάζεται - κόπτεται για μια καλύτερη αντιμετώπιση των Ναυτεργατών που ανεστάλη η σύμβαση τους λόγω covid-19!!!!!

Με το τρόπο αυτό η κυβέρνηση αποδεικνύει ότι έστησε ένα αισχρό και άθλιο παιχνίδι στις πλάτες των Ναυτεργατών, αφού από τη μια η ρύθμιση για τα 800 € πήγε στα αζήτητα και στον κάλαθο των αχρήστων και από την άλλη με αυτή την κακοστημένη φαρσοκωμωδία επέτεινε δραματικά την καταβολή και αυτών των 534 € στους δικαιούχους Ναυτεργάτες.

Τα συμπεράσματα ανήκουν στον Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας. 

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ

Ενός κακού μύρια έπονται. Αν και μοιρολατρικό, το ρητό επιβεβαιώνεται στα στοιχεία για την ύφεση που έχει προκαλέσει η πανδημία στις μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη. Μια μέρα μετά την ανακοίνωση για μείωση-ρεκόρ στο ΑΕΠ των ΗΠΑ (-33%) και της Γερμανίας (-10,1%), των δύο κατά τεκμήριο ισχυρότερων οικονομιών του πλανήτη, το δεύτερο τρίμηνο του έτους, η Ισπανία φαίνεται να διεκδικεί το ευρωπαϊκό ρεκόρ ύφεσης.

Το διάστημα Απριλίου- Ιουνίου, περίοδο που περιλαμβάνει τη μεγάλη καραντίνα, το ΑΕΠ της χώρας συρρικνώθηκε κατά 18,5%, έναντι 16,6% που ανέμεναν οι αναλυτές. Η βουτιά στο ΑΕΠ εξανεμίζει σχεδόν όλη την ανάκαμψη των έξι τελευταίων ετών. Η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης το πρώτο τρίμηνο του χρόνου κατέγραψε ύφεση 5,2%. Η εκτίμηση για όλο το έτος μιλάει για συρρίκνωση 9,2%, που υπερβαίνει και τη μείωση του ΑΕΠ κατά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008-2013.

Συνολικά η επίδοση της ευρωζώνης είναι αποκαρδιωτική, αφού το ΑΕΠ της μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου μειώθηκε κατά 12,1% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, ενώ σε σχέση με το περσινό αντίστοιχο τρίμηνο η ύφεση είναι 15%.

Επόμενη σε ύφεση τριμήνου μετά την Ισπανία είναι η Πορτογαλία με συρρίκνωση ΑΕΠ 14,1% και ακολουθούν η Γαλλία με 13,8%%, η Ιταλία με 12,4%, το Βέλγιο με 12,2%. Ηπιότερη ύφεση -μεταξύ πρώτου και δεύτερου τριμήνου- καταγράφουν οι βαλτικές χώρες Λιθουανία (-5,1%) και Λετονία (-7,5%). Για την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης δεν υπάρχουν ακόμη διαθέσιμα στοιχεία, ενώ σύμφωνα με τη Eurostat η συρρίκνωση του ΑΕΠ των 27 το δεύτερο τρίμηνο υπολογίζεται σε 11,9% (ή 14,4% σε ετήσια βάση). Η Eurostat, που έδωσε στη δημοσιότητα τα σχετικά στοιχεία, διευκρινίζει ότι υπόκεινται σε αναθεώρηση.

Η κρίση ως... ευκαιρία

Στον αντίποδα της δραματικής εικόνας στις οικονομίες Αμερικής και Ευρώπης -ή ίσως και εξαιτίας αυτής της εικόνας- οι επιδόσεις τριών κατ’ εξοχήν παγκόσμιων εταιρειών το ίδιο τρίμηνο επιβεβαιώνουν το κλισέ ότι η κρίση είναι για κάποιους ευκαιρία. Εχουμε και λέμε:

● H Apple Inc. ανακοίνωσε εντυπωσιακά αποτελέσματα τριμήνου. Μόνο από τις πωλήσεις iPhone είχε έσοδα 26,42 δισ. δολαρίων, 4 δισ. πάνω από τις προβλέψεις των αναλυτών. Η τιμή της μετοχής της κατέγραψε αύξηση εταιρείας 5%, μετά την ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων.
● H Amazon διπλασίασε τα καθαρά κέρδη της στο δεύτερο τρίμηνο σε σχέση με το 2019. Τα έσοδά της κατέγραψαν ετήσια αύξηση 40%, στα 88,9 δισ. δολάρια.
● Η Facebook ανακοίνωσε έσοδα διαφημίσεων 18,3 δισ. δολαρίων, στο δεύτερο τρίμηνο του έτους, αυξημένα κατά 10% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο. Οι ενεργοί χρήστες του Facebook σε μηνιαία βάση αυξήθηκαν στα 2,7 δισεκατομμύρια.

πηγη: efsyn.gr