Το 2015, η Google κατέγραψε κέρδη 22 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό μεγαλύτερο από τo ΑΕΠ 100 χωρών του πλανήτη. Για το σύνολο αυτών των κερδών, τα μισά εκ των οποίων παράχθηκαν εκτός ΗΠΑ όπου εδρεύει η μητρική εταιρεία Alphabet, η Google πλήρωσε φόρο 900 εκατομμύρια ευρώ - δηλαδή λιγότερα από 8 ευρώ ανά 100 ευρώ κέρδους! Πριν αρχίσουν χώρες, όπως η Γαλλία, η Βρετανία, η Ιταλία, η Ινδονησία και η Ταϊλάνδη να διώκουν τον διαδικτυακό κολοσσό για καταχρηστική φορολογική πολιτική, το ποσό αυτό ήταν ακόμη μικρότερο. Πως, όμως, λειτουργεί αυτός ο… αλγόριθμος, που επιτρέπει στην Google να πληρώνει ελάχιστοους φόρους για αυτά τα δυσθεώρητα κέρδη;

Καταρχάς, τα έσοδα της εταιρείας προέρχονται κατά κύριο λόγο από τις διαφημίσεις που τοποθετούνται στην σελίδα αναζήτησής της. Οποιοσδήποτε στην Ευρώπη θέλει να τοποθετήσει μια διαφήμιση σε αυτή την σελίδα «υπογράφει» ένα συμβόλαιο με την εταιρεία Google Ireland Limited, που εδρεύει στην Ιρλανδία.

Η Ιρλανδία έχει εταιρική φορολόγηση 12,5%. Όμως τα έσοδα της Google δεν μένουν στην Google Ireland Limited. Αντιθέτως, μάλιστα, διοχετεύονται μέσω μιας εταιρείας-φάντασμα στην Ολλανδία, την Google Netherlands Holdings BV, σε μια δεύτερη εταιρεία στην Ιρλανδία, την Google Holdings Ireland, που ο διαχειριστής της εδρεύει στις Βερμούδες και οι οποίες κατά τον ιρλανδικό νόμο παραμένουν αφορολόγητες.

Διαβάστε επίσης: «Κατεβάζοντας ζωή από το διαδίκτυο» του Ιωακείμ Παπαχρόνη

Η στρατηγική αυτή, που παραβιάζει τους φορολογικούς νόμους τρεις φορές σε κάθε χώρα, έχει όνομα: «Σάντουιτς με Ολλανδό και διπλό Ιρλανδό». Για τα έσοδα από την Ασία, το μόνο που αλλάζει είναι η πρώτη ιρλανδική εταιρεία, που αντικαθίσταται με μια αντίστοιχη της Σιγκαπούρης.

Υπόμνημα: «Η περίπτωση της Google»

Ένας Γερμανός νοικιάζει χώρο διαφήμισης διαδικτυακά στην Google. Ο μεσάζων για το συμβόλαιο είναι η Google Ireland Limited (B). Δεν προκύπτει, συνεπώς, κέρδος για την Google Γερμανίας.
Υπό την μορφή δικαιωμάτων χρήσης, τα κέρδη διοχετεύονται από το Β σε μια εταιρεία-φάντασμα της Google στην Ολλανδία (C ). Στην Ιρλανδία, ως εδώ, δεν προκύπτει φορολογίσιμο κέρδος.
Για δικό της λογαριασμό η C, πληρώνει δικαιώματα χρήσης στην Google Ιρλανδίας/Βερμούδων (D). Τα κέρδη όλου του ομίλου συγκεντρώνονται εδώ. Δεν προκύπτει φορολογίσιμο κέρδος ούτε στην Ολλανδία.

Η D είναι μια εταιρεία υπό ιρλανδικό νομικό καθεστώς, που ελέγχεται από τις Βερμούδες. Δεν είναι υπόχρεη φορολόγησης ούτε στην Ιρλανδία, ούτε στις Βερμούδες. Για να μπορεί να κυκλοφορήσει το χρήμα έτσι, η μητρική εταιρεία της Google στις ΗΠΑ (Ε), μεταφέρει την άδεια χρήσης της τεχνολογίας της στην D μόνιμα. Έτσι αποφεύγεται η καταβολή φόρων στις ΗΠΑ.

Η συνταγή του «σάντουιτς»

Η Google Ireland Limited, η πρώτη εταιρεία δηλαδή, δεν έχει καμία φορολογική παρουσία στις διάφορες χώρες όπου πουλά διαφήμιση, επομένως είναι φορολογικά υπόχρεη μόνο στην Ιρλανδία την στιγμή που δραστηριοποιείται σε πολλές ηπείρους. Οι κατά τόπους θυγατρικές φορολογούνται στις χώρες δραστηριοποίησής τους, όμως παρέχουν υπηρεσίες όπως marketing ή εξυπηρέτηση πελατών - δραστηριότητες που αποφέρουν ελάχιστα κέρδη με αποτέλεσμα να καταβάλεται ελάχιστος αν όχι καθόλου φόρος.

Αυτή η εταιρεία πληρώνει δικαιώματα χρήσης της τεχνολογίας της Google στην ολλανδική εταιρεία-φάντασμα, που με την σειρά της τα προωθεί στην τρίτη ιρλανδική εταιρεία με διαχείριση στις Βερμούδες.

Αρχικά, η άδεια χρήσης αυτής της τεχνολογίας, όπως και της σελίδας αναζήτησης της Google, ήταν καταχωρημένη στις ΗΠΑ, όπου και ιδρύθηκε η εταιρεία. Όμως πριν αρκετό καιρό, η πατέντα μεταφέρθηκε στην εταιρεία Ιρλανδίας-Βερμούδων για να αποφευχθεί η φορολόγηση. Αυτή η εταιρεία έχει συσταθεί υπό ιρλανδικό νομικό καθεστώς, επομένως στα «μάτια» των φορολογικών αρχών των ΗΠΑ, πρόκειται για μια ιρλανδική εταιρεία. Κατά συνέπεια, οι αρχές αυτές δεν μπορούσαν να επιβάλλουν πρόστιμα στην μεταφορά της άδειας, όπως έκαναν σε πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις περιπτώσεις μεταφοράς οικονομικών στοιχείων σε φορολογικούς παραδείσους. Παρόλα αυτά, η εταιρεία «ελέγχεται» από τις Βερμούδες, όπου σύμφωνα με τις καταγγελίες λαμβάνονται όλες οι σημαντικές αποφάσεις. Σύμφωνα με τον ισχύοντα ιρλανδικό νόμο, λοιπόν, δεν μπορεί να φορολογηθεί στην Ιρλανδία.

Για να μπορέσει να γίνει η μεταφορά των εσόδων, από την μια ιρλανδική εταιρεία στην άλλη, η εταιρεία Ιρλανδίας/Βερμούδων δανείζει στην εταιρεία-φάντασμα της Ολλανδίας την άδεια χρήσης της τεχνολογίας της Google και εισπράττει σε αντάλλαγμα τις εισπράξεις από τα δικαιώματα που προκύπτουν. Απευθείας πληρωμές μεταξύ των δυο ιρλανδικών εταιρειών θα έδιναν στις ιρλανδικές φορολογικές αρχές τις αποδείξεις ώστε να επιβάλλουν πρόστιμα για συναλλαγές με φορολογικούς παραδείσους, μιας και σύμφωνα με τα δεδομένα που διαθέτουν, η μια εκ των δυο εδρεύει στις Βερμούδες.

Η Ολλανδία, πάλι, δεν έχει θεσπίσει τέτοιες κυρώσεις για πληρωμές προς φορολογικούς παραδείσους. Οι εξερχόμενες πληρωμές από την Google Ireland Limited προς την Ολλανδία δεν φορολογείται σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Συνεπώς, η παράκαμψη μέσω Ολλανδίας επιτρέπει στα έσοδα που παράγονται στην Ευρώπη να μεταφερθούν στις Βερμούδες, όπου δεν υπάρχει καμία φορολογία για εταιρικά κέρδη.

Έτσι η Google βρίσκεται με ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό αφορολόγητων χρημάτων, που μπορούν να αξιοποιηθούν είτε για διόγκωση της εταιρείας είτε για καταβολή μερισμάτων στους μετόχους μέσω άλλων… αλγορίθμων!

Παρόλα αυτά, κατόπιν έντονης διεθνούς κριτικής, η Ιρλανδία ανακοίνωσε στα τέλη του 2014 ότι θα αλλάξει την νομοθεσία κάνοντας τα πράγματα για την Google και άλλες εταιρείες πιο δύσκολα. Συγκεκριμένα, ανακοίνωσε μεταρρυθμίσεις που προβλέπουν ότι οποιαδήποτε εταιρεία είναι εγγεγραμμένη στην Ιρλανδία θα είναι και φορολογικά υπόχρεη εκεί. Αυτό θα ισχύει, δηλαδή, και για την ελεγχόμενη από τις Βερμούδες, Google Ireland Holdings.

Βέβαια, αυτές οι αλλαγές δεν θα εφαρμοστούν πλήρως μέχρι το 2020, καθώς δόθηκε αυτή η περίοδος χάριτος στις εταιρείες που λειτουργούν υπό το διπλό ιρλανδικό φορολογικό μοντέλο ήδη πριν από το 2014, για να προσαρμόσουν την εταιρική δομή τους. Όμως, οι ίδιες ρήτρες που επιτρέπουν στην Google να κάνει αυτά τα φορολογικά παιχνίδια, συνεχίζουν να υπάρχουν σε διάφορες Συμφωνίες Αποφυγής Διπλής Φορλόγησης, με φορολογικούς παραδείσους, όπως ο Παναμάς, το Χόνγκ Κόνγκ ή η Ολλανδία. Αυτές οι συμφωνίες πιθανότατα θα υπερισχύσουν της εθνικής νομοθεσίας αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο σε αυτές τις πρακτικές να συνεχιστούν.

* Τα στοιχεία για την καταχρηστική φορολογική πολιτική της Google, που παρουσιάζονται εδώ, αντλήθηκαν από την μελέτη Panama Papers: Dirty Money and Tax Tricks, που εκπονήθηκε με πρωτοβουλία της Ευρωομάδας της Αριστεράς (GUE/NGL), και ειδικότερα των ευρωβουλευτών-μελών της Εξεταστικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα Panama Papers: Στέλιου Κούλογλου (ΣΥΡΙΖΑ), Tάκη Χατζηγεωργίου (ΑΚΕΛ), Matt Carthy (Sinn Féin), Fabio De Masi (DIE LINKE), Patrick Le Hyaric (PCF), Miguel Urbán (Podemos), Marina Albiol (Izquierda Unida), Miguel Viegas (PCP), Curzio Maltese (L’Altra Europa con Tsipras)

Πηγή: tvxs.gr

Γράφει ο Τάκης Παπακωνσταντινόπουλος.

Ποιοι ευθύνονται για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας ή για να ακριβολογούμε ποιοι «τα έφαγαν» σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Θ. Πάγκαλο;

Ας δούμε αρχικά την “ιστορική” δήλωση του εμπνευστή της περίφημης ατάκας, που χαρακτηρίστηκε ατάκα της δεκαετίας, Θ. Πάγκαλου για πολλά χρόνια υπουργού και κορυφαίου στελέχους του ΠΑΣΟΚ:

«Η απάντηση εις την κατακραυγή που υπάρχει εναντίον του πολιτικού προσωπικού της χώρας "πώς τα φάγατε τα λεφτά", που μας ρωτάει ο κόσμος είναι αυτή: Σας διορίσαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί. Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης πολιτικής πελατείας, διαφθοράς, εξαγοράς και εξευτελισμού της έννοιας της ίδιας της πολιτικής» (Θεόδωρος Πάγκαλος, Βουλή, 21.09.2010).

Αυτή η κυνική δήλωση δεν έγινε σε μια φάση κρίσης συνείδησης και επιθυμίας αυτοκριτικής και αληθινής μεταμέλειας γιατί κάτι τέτοιο δεν αποδείχτηκε από τις επεξηγήσεις που έδωσε και την πολιτική στάση που τηρεί μέχρι σήμερα.

Η δήλωση έγινε για να μεταθέσει τις ευθύνες αλλού στους «κοπρίτες», όπως αποκάλεσε τους δημόσιους υπάλληλους, και να φορτώσει στα παιδιά, τους γονείς τους -που έστω κόντρα στην συλλογική και διεκδικητική συνείδηση που έπρεπε να είχαν, υπέκυψαν στον εκβιασμό και στην ανάγκη για μια “θέση στον ήλιο”- ίση ευθύνη με αυτούς που ασκούσαν πολιτική στο βούρκο της ρουσφετολογίας, της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας.

Για να στηρίξουν την προπαγάνδα τους συνεπικουρούμενοι από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, που είναι στην πλειοψηφία τους τα ΜΜΕ, επέλεξαν τους δημόσιους υπάλληλους σαν κύριους υπεύθυνους για την διόγκωση του χρέους, τα εκατομμύρια των κοπριτών που έλεγαν.

Τελικά η απογραφή έδειξε λιγότερο από 700.000 δημόσιους υπάλληλους εκ των οποίων οι 300.000 δουλεύουν στην εκπαίδευση και την υγεία που λειτουργούν αναμφίβολα με σημαντικές ελλείψεις, ενώ κοντά στους 150.000 δουλεύουν στα σώματα ασφαλείας ή είναι κληρικοί.

Το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα επί του συνόλου των εργαζομένων είναι περί το 11%, από τα χαμηλότερα της Ευρώπης. Οι δαπάνες για την μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων είναι της τάξης του 9% επί του ΑΕΠ και είναι μικρότερες από της Γαλλίας και της Φινλανδίας (13%), της Σουηδίας και της Δανίας (15%).

Αυτοί που πραγματικά έφαγαν τα λεφτά και βέβαια είναι οι ιδιώτες και αυτό που κατέρρευσε είναι η ιδιωτική οικονομία των πολυεθνικών, των τραπεζών, των κεφαλαιοκρατών.

Αυτή λοιπόν την ιδιωτική οικονομία χρόνια την τάιζαν με κρατικό χρήμα που πήγαινε κατευθείαν στις τσέπες των βιομήχανων ,των εφοπλιστών και των μεγαλοεργολάβων. Και τώρα προσπαθούν να ενοχοποιήσουν το λαό με το ακράδαντο “επιχείρημα” ότι ζούσε πάνω από τις δυνατότητές του και πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα.

Σύμφωνα με το ίδιο το ΔΝΤ το 50% των ελλειμμάτων το δημιούργησε η φοροδιαφυγή του μεγάλου κεφαλαίου και η αποπληρωμή τόκων για προηγούμενα δάνεια των κυβερνήσεων, ενώ η αύξηση των δημοσίων   δαπανών   επιβαρύνει λιγότερο από 10% (πηγή enikos.gr).

Το όφελος από τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες στο δημόσιο από το 2013 μέχρι το 2018 θα είναι μόνο 100 εκατομμύρια ευρώ.

Αυτά τα στοιχεία που έχουν γραφεί και έχει αποδειχτεί η ορθότητά τους δείχνουν πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα από αυτά που προσπαθούν οι κύριοι υπεύθυνοι της οικονομικής κατάρρευσης να περάσουν στον λαό.

Αυτό λοιπόν το χρέος που βέβαια δεν το δημιούργησαν οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης ή η κρίση είναι αποτέλεσμα του χρέους;

Τα κόμματα που κυβέρνησαν για δεκαετίες την χώρα αποδίδουν τόσο την οικονομική κρίση όσο και το χρέος στη διαφθορά, στις μίζες στο σπάταλο κράτος. Δηλαδή η κύρια αιτία είναι ο λεγόμενος δημόσιος τομέας που αναμφίβολα και σπάταλος και αντιπαραγωγικός είναι και όχι τόσο φιλικός με τον απλό πολίτη. Όμως ποιος τον δημιούργησε αυτό τον δημόσιο τομέα μέσω της ρουσφετολογίας και της αναξιοκρατίας να υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τώρα κατηγορούν τους εργαζόμενους σαν υπεύθυνους ;

Είναι τελικά το χρέος αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης ή κρίση είναι αποτέλεσμα του χρέους;

Αρχικά πρέπει να επισημάνουμε ότι στην παρούσα φάση δεν υπάρχει κάποια ελληνική ιδιαιτερότητα, αλλά η κρίση αφορά τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές χώρες του κόσμου. Και, βέβαια, η κύρια αιτία της κρίσης δεν ήταν το “σπάταλο” κράτος, οι μίζες, ή η διαφθορά του δημόσιου τομέα, όπως λέει ο Θ. Πάγκαλος και όλοι οι υποστηριχτές του αστικού συστήματος, που παραπλανητικά εμφανίζουν τις συνέπειες αυτού του συστήματος (π.χ. διαφθορά, μίζες ) σαν αιτίες του προβλήματος.

Και δείχνουν σαν ενόχους οι μεν τους δε και επιδίδονται στις γελοίες αλληλοκατηγορίες για το ποιος ήταν περισσότερο ή λιγότερο μιζαδόρος ποιος έκανε τα μεγαλύτερα σκάνδαλα κ.ο.κ.

Ο σκοπός είναι προφανής: να φανούν σαν αποκλειστικοί ένοχοι οι “διεφθαρμένοι πολιτικοί” και να μείνουν απέξω οι κύριοι υπεύθυνοι που είναι η οικονομική ολιγαρχία στις τσέπες της οποίας κατέληξαν τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης

Άρα λοιπόν ούτε οι μίζες, ούτε η διαφθορά, αλλά ούτε και το χρέος αποτελούν το βασικό πρόβλημα που οδήγησε στην κρίση. Για το τελευταίο (δηλαδή αν το χρέος είναι αποτέλεσμα της κρίσης ή αν η κρίση δημιούργησε το χρέος και βέβαια αν αυτό προέκυψε από τις μίζες και την κρατική διαφθορά) η αλήθεια είναι ότι αυτό αποτελεί το αναγκαίο αποτέλεσμα της παρέμβασης του καπιταλιστικού κράτους στον οικονομικό κύκλο.

Συμπερασματικά, το χρέος είναι αποτέλεσμα της παρέμβασης του καπιταλιστικού κράτους στον οικονομικό κύκλο, με στόχο να διευκολύνει την αναπαραγωγή του κοινωνικού κεφαλαίου σε διευρυμένη κλίμακα.

Με δυο λόγια, η τεράστια ενίσχυση του κεφαλαίου από τα κρατικά ταμεία για να κάνουν δήθεν επενδύσεις, οι παρεμβάσεις τρισεκατομμυρίων για να στηριχτούν τραπεζικοί και άλλοι επιχειρηματικοί όμιλοι φούσκωσαν το χρέος και όχι ο φτωχός λαός που επικαλείται ο Θ. Πάγκαλος και όσοι κρύβονται πίσω από αυτόν.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

Η ιλιγγιώδης αύξηση, κατά Bloomberg, του πλούτου που κατέχουν οι πιο πλούσιοι του κόσμου, δείχνει ότι ποτέ η ανθρωπότητα δεν είχε τόσο αβυσσαλέες ανισότητες, οι οποίες και αποτελούν μια πραγματική πυρηνική βόμβα απανθρωπιάς και βαρβαρότητας στα θεμέλια του πλανήτη.

Οι πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο έγιναν πιο πλούσιοι κατά 1 τρισ. δολάρια το 2017, περίπου τέσσερις φορές περισσότερο από τα περσινά κέρδη, καθώς οι αγορές “αψήφησαν” τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά διλήμματα και διαμορφώθηκαν σε ιστορικά υψηλά.

Συγκεκριμένα, ο Billionaires Index του Bloomberg, ο οποίος “καταγράφει” καθημερινά τους 500 πιο πλούσιους ανθρώπους του κόσμου, σημείωσε άνοδο 23% έναντι της ανόδου 20% του MSCI World Index και του Standard & Poor’s 500.

Ο ιδρυτής της Amazon.com Inc, Jeff Bezos, ήταν αυτός που είδε την περιουσία του να αυξάνεται περισσότερο το 2017, καθώς αυξήθηκε κατά 34,2 δισ. δολάρια, εκτοπίζοντας τον Bill Gates της Microsoft από την θέση του πιο πλούσιου ανθρώπου στον κόσμο τον Οκτώβριο.

Ο 62χρονος Gates κατείχε τη θέση αυτή από το Μάιο του 2013, και έχει δωρίσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του σε φιλανθρωπίες.

Ο Bezos, του οποίου η περιουσία έφθασε τα 100 δισ. δολάρια στο τέλος Νοεμβρίου, αυτή τη στιγμή η περιουσία του ανέρχεται σε 99,6 δισ. δολάρια έναντι των 91,3 δισ. δολαρίων του Gates.

Στο τέλος της χθεσινής συνεδρίασης στα χρηματιστήρια, οι 500 δισεκατομμυριούχοι ήλεγχαν 5,3 τρισ. δολάρια, έναντι των 4,4 τρισ. δολαρίων στις 27 Δεκεμβρίου 2016.

Οι κερδισμένοι
Οι 38 Κινέζοι επιχειρηματίες του δείκτη του Bloomberg αύξησαν την περιουσία τους κατά 177 δισ. δολάρια το 2017 ή κατά 65%. Πρόκειται για την μεγαλύτερη αύξηση που καταγράφθηκε μεταξύ των 49 χωρών που εκπροσωπούνται στο δείκτη.

Ο Hui Ka Yan, ιδρυτής της  China Evergrande Group, αύξησε την περιουσία του κατά 25,9 δισ. δολάρια ή 350% σε σχέση με πέρυσι.

Ο δισεκατομμυριούχος της Tencent Holding, Ma Huateng, έγινε ο δεύτερος πιο πλούσιος άνθρωπος στην Ασία όταν η περιουσία του σχεδόν διπλασιάστηκε, στα 41 δισ. δολάρια.

Ο αριθμός των Ασιατών δισεκατομμυριούχων ξεπέρασε αυτόν των Αμερικανών για πρώτη φορά, σύμφωνα με έκθεση της UBS Group και PricewaterhouseCoopers.

Οι ΗΠΑ έχουν την μεγαλύτερη παρουσία στο δείκτη με 159 δισεκατομμυριούχους, που πρόσθεσαν 315 δισ. δολάρια στις περιουσίες τους, παρουσιάζοντας αύξηση 18% και συνολική περιουσία 2 τρισ. δολάρια.

Οι 27 πιο πλούσιοι άνθρωποι της Ρωσίας άφησαν πίσω τους τα οικονομικά προβλήματα και προσέθεσαν 29 δισ. δολάρια στη συνολική περιουσία τους των 275 δισ. δολαρίων, υπερβαίνοντας τη συνολική αξία που είχαν πριν ξεκινήσουν οι δυτικές οικονομικές κυρώσεις.

Επίσης, οι 57 επιχειρηματίες του τεχνολογικού κλάδου που έχουν παρουσία στο δείκτη, αύξησαν την περιουσία τους κατά 262 δισ. δολάρια ή κατά 35%, αύξηση που ήταν η μεγαλύτερη από όλους τους κλάδους.

Ο συνιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg είχε την τέταρτη μεγαλύτερη αύξηση προσθέτοντας στην περιουσία του 22,6 δισ. δολάρια (+45%).

Συνολικά, οι 440 δισεκατομμυριούχοι του δείκτη που αύξησαν την περιουσία τους το 2017, κέρδισαν συνολικά 1,05 τρισ. δολάρια.

Πηγή: iskra.gr

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Ο κ.Τσίπρας μιλούσε για «σεισάχθεια». Αποκαλούσε «πογκρόμ» κατά του λαού τους πλειστηριασμούς. Υποσχόταν από προεκλογικά μπαλκόνια «κανένα σπίτι σε χέρι τραπεζίτη».

Είναι αλήθεια!

Λίγες μόλις μέρες μετά από τα περισπούδαστα δημοσιεύματα (πχ του TVXS) που βάφτισαν τις κατασχέσεις/πλειστηριασμούς σαν απλά «εξώδικα» (!), μάθαμε (και μάλιστα με κυβερνητική βούλα) ότι η «απρόσκοπτη» διενέργεια των πλειστηριασμών, μέσω των οποίων απειλούνται δεκάδες χιλιάδες λαϊκές κατοικίες, αποτελεί θεμέλιο λίθο της εύρυθμης λειτουργίας του τόπου!

Μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι οι πλειστηριασμοί είναι «υπέρτερο δημόσιο συμφέρον»! Μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι οι πλειστηριασμοί συνιστούν «προστασία της εθνικής οικονομίας»! Μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι όποιος διαμαρτύρεται προβαίνοντας σε παρακώλυση, διατάραξη, παρεμπόδιση, ή πολύ περισσότερο επιδιώκοντας την διακοπή της θεάρεστης ιεροτελεστίας του πλειστηριασμού, τότε διαπράττει έγκλημα και διώκεται με φυλάκιση! Εν ολίγοις, μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι δεν υπάρχει τίποτα… πατριωτικότερο και «αριστερότερο» από την «ενίσχυση της ρευστότητας» των τραπεζών!

Θα το επαναλάβουμε, λοιπόν, για πολλοστή φορά: Ο,τι και να ψήφισαν, ό,τι και να ψηφίσουν, ό,τι κι αν κάνουν, όσα ψέματα κι αν πουν, όση καταστολή κι αν σχεδιάζουν να επιστρατεύσουν, όση στήριξη κι αν περιμένουν από την δήθεν «αντιπολίτευση» (σημειώνουμε ότι στη Βουλή η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, σαν γνήσια μνημονιακά «παγώνια» επέλεξαν κατά την ψηφοφορία της τροπολογίας το… «παρών») τίποτα δεν θα σταματήσει την αλληλεγγύη στα Ειρηνοδικεία. Με δυο λόγια: Μην τολμήσουν να απλώσουν χέρι στα σπίτια του λαού.

Γιατί, ως γνωστόν, δεν αρκεί να βγάλουν στα χαρτιά στο σφυρί το σπίτι του μεροκαματιάρη. Θα πρέπει να εκτελέσουν κιόλας την αρπαγή. Αλλά πως θα την εκτελέσουν με παρόντες τους γείτονες; Ας τολμήσουν να το πράξουν. Κι αυτά δεν είναι λόγια δικά μας. Είναι κάποιου υπεράνω υποψίας. Τα είχε πει, βέβαια, λίγο παλιότερα. Τσίπρα τον λένε… 

Πηγή:enikos.gr