Σήμερα: 01/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

ote-cosmote.jpg

Θλίψη, οργή και αγανάκτηση. Αυτά τα συναισθήματα προκαλούν οι αποφάσεις του ΔΣ της ΟΜΕ-ΟΤΕ σε όλους εκείνους που στο ξεκίνημα αυτής της μάχης, πείστηκαν ότι αυτήν την φορά υπάρχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις για μια νικηφόρα έκβαση της διαπραγμάτευσης.

Θλίψη για την κατάντια ενός άλλοτε ισχυρού συνδικάτου που στο παρελθόν έδωσε μεγάλες μάχες κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ και για τα δικαιώματα των εργαζομένων του.

Οργή γιατί διαπιστώνεται ότι οι δύο αιώνιοι συνεταίροι του παλιού συνδικαλιστικού δικομματισμού (Δ)ΑΚΕ-ΣΥΝ1 (ΠΑΣΚΕ), υπαναχώρησαν πλήρως και αμαχητί από το διεκδικητικό μας πλαίσιο και τις τέσσερεις κόκκινες γραμμές και υιοθέτησαν ως φύλλο συκής το πλαίσιο της διοίκησης. Στο εξής θα διαπραγματεύονται τα ήδη προσυμφωνηθέντα, η δε διοίκηση θα παριστάνει την αδιάλλακτη.

Αγανάκτηση γιατί εκτός της έλλειψης σεβασμού στους εργαζόμενους που έδειξαν ότι είναι αγωνιστικά διαθέσιμοι με την μαζική συμμετοχή τους στις δυο 48ωρες απεργίες του Οκτώβρη και του Δεκέμβρη, παραχώρησαν και το τελευταίο διαπραγματευτικό μας ατού. Δηλαδή τους όρους εκείνους της ΣΣΕ 2014-2017 που η άμεση εφαρμογή τους, θα έδινε πίσω το 11% του μισθού μας όπως είχε συμφωνηθεί στην προηγούμενη ΣΣΕ. Η παραχώρηση στον εργοδότη της ρήτρας επαναφοράς στα κλιμάκια του 2011, θα στοίχιζαν για τρείς μήνες πάνω από 6 εκατ. €. Στην DT.

Κατανοητό από την πλευρά της διοίκησης ΟΤΕ να θελήσει να διευκολύνει αυτούς που «την διευκολύνουν». Από την πλευρά της ΟΜΕ-ΟΤΕ ποια είναι η σκοπιμότητα μιας τόσο επιζήμιας επιλογής; Ξεκίνησαν ήδη – παριστάνοντας και τους νομομαθείς – να ισχυρίζονται ότι το ‘καναν για το καλό μας! Γιατί λέει, δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι ο όρος για την διασφάλιση των θέσεων εργασίας θα ήταν σε ισχύ το πρώτο τρίμηνο του 2018! Σοβαρά; Ας είμαστε ειλικρινείς!  Όλο το θέατρο είναι για να φτάσουν ως τις κάλπες της ΠΕΤ-ΟΤΕ χωρίς αβαρίες. Χωρίς να χρεωθούν την αγανάκτηση και την οργή, ειδικά των νέων συναδέλφων για το αισχρό ξεπούλημα.

Πως να εξηγήσουν – και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο – ότι για τους παλιούς ζητούν 9,5% μείωση για το 2018 και 8% μείωση για το 2019 στον μισθό τους; Πως να πείσουν τους νέους εργαζόμενους των 650€ να αρκεστούν σε αυξήσεις 3,5% & 3,5% (μεσοσταθμικά 5,25%) και κουπόνια 20€ ανά μήνα; Πως θα τους καταφέρουν να έρθουν στις κάλπες όταν οι νέοι θα δουλεύουν 8ωρο και οι παλιοί 7ωρο; Πως να τους εξαπατήσουν ξανά, ότι  – ειδικά οι νέοι – δεν χρειάζονται την διασφάλιση της θέσης εργασίας τους;

Παλιοί και νέοι γίνεται να ξεχάσουν πόσο απέχει αυτό το μίζερο πακέτο, από τις κόκκινες γραμμές για τις οποίες απέργησαν; Ούτε αυξήσεις για όλους, ούτε διασφάλιση θέσεων εργασίας για όλους, ούτε άρση διαχωρισμών μεταξύ εργαζομένων, ούτε σύμβαση στον όμιλο και τις θυγατρικές του ΟΤΕ. Μηδέν στα τέσσερα!

Με την συμφωνία παράτασης της υποταγής, που το ΔΣ της ΟΜΕ-ΟΤΕ στις 29-12-2017 αποφάσισε να υπογράψει, στην πραγματικότητα παραπέμπει την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης στα τέλη του Μάρτη. Για την ιστορία, αυτή η ντροπιαστική απόφαση – μια ακόμα μελανή σελίδα στην ιστορία της ΟΜΕ-ΟΤΕ – πήρε στο συμβούλιο 25 θετικές ψήφους. Την υπερψήφισαν οι 15 σύμβουλοι της (Δ)ΑΚΕ και της ΔΑΚΕ2 (ακομμάτιστη) και οι 10 σύμβουλοι του ΣΥΝ1 (ΠΑΣΚΕ όλων των αποχρώσεων). Την καταψήφισαν 5 μέλη της Αγωνιστικής Συνεργασίας –Ενωτικής σ.κ. , 3 μέλη της ΕΣΚ και 2 μέλη της ΑΣΕ.

Εκτιμούμε ότι αυτή η πληροφορία πρέπει να αξιοποιηθεί εκλογικά από τα μέλη της ΠΕΤ-ΟΤΕ στις επικείμενες εκλογές του σωματείου.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να μείνουν θεατές αυτήν την κρίσιμη στιγμή. Απαιτούνται πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα. Συνελεύσεις εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, υπομνήματα διαμαρτυρίας, συλλογή υπογραφών, ψηφίσματα των σωματείων μελών της ΟΜΕ-ΟΤΕ και των τοπικών διοικουσών τους, με όλα τα μέσα να στείλουμε το μήνυμα:

ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ ΝΑ ΦΕΡΕΤΕ ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΜΒΑΣΗ – ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ

Πηγή: ergasianet.gr

dry_land.jpg

Η ξηρασία αυξάνεται συνεχώς εδώ και αρκετά χρόνια στη Μεσόγειο και στη Νότια Ευρώπη λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά η κατάσταση θα επιδεινωθεί σημαντικά, αν η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας φθάσει τους δύο βαθμούς Κελσίου, από τον ένα βαθμό περίπου που είναι σήμερα, σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα.

Αυτό προειδοποιεί μια νέα διεθνής επιστημονική μελέτη, σύμφωνα με την οποία είναι ζωτικό η άνοδος της θερμοκρασίας να μην ξεπεράσει τον ενάμιση βαθμό Κελσίου, κάτι που αφορά άμεσα την Ελλάδα ως χώρα ταυτόχρονα της νότιας Ευρώπης και της Μεσογείου, καθώς η αυξημένη ξηρασία, εκτός των άλλων συνεπειών, θα προκαλέσει και περισσότερες πυρκαγιές.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον δρα Μανότζ Τζόσι της Σχολής Περιβαλλοντικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής «Nature Climate Change», προβλέπουν ότι πάνω από το ένα τέταρτο του κόσμου (έως το 30%) θα γνωρίσει σημαντικά περισσότερη ξηρασία, αν όχι ερημοποίηση, σε περίπτωση που η άνοδος της θερμοκρασίας φθάσει τελικά τους δύο βαθμούς Κελσίου.

Η μελέτη των επιστημόνων -που έλαβε υπόψη της τις προβλέψεις από 27 διαφορετικά παγκόσμια κλιματικά μοντέλα- δείχνει ότι, αν η άνοδος της θερμοκρασίας συγκρατηθεί έως τον ενάμιση βαθμό, θα μειωθεί κατά πολύ η έκταση της Γης που θα υποστεί τις επιπτώσεις της ξηρασίας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, αν η άνοδος της θερμοκρασίας δεν ξεπεράσει το όριο του ενάμιση βαθμού Κελσίου, οι περιοχές που θα ωφεληθούν περισσότερο από τη συγκράτηση της ξηρασίας, θα είναι η Νότια Ευρώπη, η Νοτιοανατολική Ασία, η Νότια Αφρική, η Κεντρική Αμερική και η Νότια Αυστραλία, όπου ζει πάνω από το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Μια δεύτερη αμερικανική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο ίδιο επιστημονικό περιοδικό, αναδεικνύει τη σημασία του ανθρώπινου παράγοντα για τη συγκράτηση της κλιματικής αλλαγής, όπως γράφει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Σύμφωνα με τη μελέτη, με επικεφαλής τον Μπράιαν Μπέκατζ του Πανεπιστημίου του Βερμόντ, οι άνθρωποι μπορεί να είναι η βασική αιτία για την άνοδο της θερμοκρασίας, αλλά επίσης μπορούν να παίξουν ρόλο-κλειδί για την αντιμετώπισή της.

Η γκάμα των επιθυμητών συμπεριφορών είναι μεγάλη: από την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών και τη μεγαλύτερη έμφαση στα δημόσια μέσα μεταφοράς αντί για τα ιδιωτικά, έως τη στροφή στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και τη σωστή μόνωση των σπιτιών. Είναι θέμα τόσο συλλογικό όσο και ατομικό να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις, επισημαίνουν οι επιστήμονες.

Πηγή: newsbeast.gr

Τετάρτη, 03 Ιανουαρίου 2018 08:30

Να αλλάξει το κίνημα ρότα και ρυθμό

_αλλάξει_το_κίνημα_ρότα_και_ρυθμό.jpg

ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΙΖΟΣ

Η κυβέρνηση φέρνει άμεσα τα νέα μέτρα και το αντιαπεργιακό

To 2018 δεν θα είναι μια «κανονική» χρονιά. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχοντας ολοκληρώσει τρία χρόνια «βρόμικης δουλειάς», αρχίζει και εξαντλεί τα αποθέματα πολιτικής ανοχής από τους εργαζόμενους και τη φτωχολογιά. Όσο κι αν προσπαθεί η Αχτσιόγλου να (ξανα)τάξει αύξηση του μισθού πείνας, ο Πολάκης να (ξανα)απειλήσει για την αντιδεξιά του πρόθεση με σκάνδαλα τύπου ΚΕΕΛΠΝΟ κι ο Τσίπρας να (ξανα)φέρει το σαπισμένο πρότυπο του «σφάξε με αγά μου να πάρω το κοινωνικό μέρισμα». Με ψίχουλα δεν φτιάχνεις ψωμί! Από την άλλη μεριά, τα πράγματα δεν περιμένουνε. Οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στη μνημονιακή (ή «μεταμνημονιακή» κατά ΣΥΡΙΖΑ) Ελλάδα δεν έχουν τελειώσει, το «ματωμένο» αντεργατικό σύμφωνο κυβέρνησης – Ε.Ε. – δανειστών ισχύει μέχρι το 2060. Όπως ο Μεφιστοφελής απέναντι στον Φάουστ, η ελληνική αστική τάξη και το καθεστώς επιτροπείας ζητούν όλο και περισσότερα «προαπαιτούμενα». Μέχρι την άνοιξη πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η 4η αξιολόγηση (με 82 εξίσου σκληρές νομοθετικές ρυθμίσεις). Και μέχρι τον Ιούνιο πρέπει να έχει αποσαφηνιστεί (με «πρόγραμμα» = νέο σφαγείο) η στρατηγική της βιώσιμης ανάκαμψης, το πως δηλαδή θα πληρώσει ακόμα πιο άγρια ο λαός την ανάπτυξη και τον επενδυτικό «μεσαίωνα» που προσδοκούν.

Το «σήμα» στην κυβέρνηση και όλο το αστικό πολιτικό σύστημα έχει δοθεί: «Καμιά άλλη καθυστέρηση, προχωρήστε σε ότι έχει συμφωνηθεί, ανεξάρτητα από αντιδράσεις ή κόστος». Γι αυτό κλιμακώνουν πολύμορφα την αντιλαϊκή επίθεση: Τροπολογία – ιδιώνυμο για όποιον αγωνίζεται ενάντια στους πλειστηριασμούς, ψήφιση προϋπολογισμού ληστείας του εργατικού εισοδήματος, πλεόνασμα (αλίμονο!) 4,6 δισ. ευρώ, αρκετά πάνω από το στόχο. Και, το κυριότερο, η ψήφιση του πακέτου της 3ης αξιολόγησης (μαζί με τον αντιαπεργιακό διάταγμα), αμέσως μετά τα Φώτα (για να μας τα αλλάξουνε!).

Το εργατικό κίνημα, όμως, δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Πρωτοπόρες δυνάμεις και ταξικά σωματεία, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κράτησαν τα πανό του αγώνα, όλη την προηγούμενη βασανιστική περίοδο της προσμονής, των αυταπατών, της απογοήτευσης. Τώρα όμως είναι η ώρα το κίνημα να αλλάξει ρότα, ρυθμό και ταχύτητα. Ο αντίπαλος συσπειρώνεται και κινητοποιεί όλες τις εφεδρείες του γιατί ανησυχεί. Σε ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ οι παρατάξεις ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν την πρόταση για απεργία ενάντια στα νέα μέτρα.

Σε ποια κατεύθυνση πρέπει να ανασυγκροτηθεί το μαζικό κίνημα;

Καταρχήν πολιτική: Το μέτωπο απέναντι σε κυβέρνηση – καθεστώς επιτροπείας (Ε.Ε. κλπ) πρέπει να είναι πιο ισχυρό και καθαρό. Γιατί τα μνημόνια και οι αξιολογήσεις δεν έχουν τέλος. Ανατροπή αυτής της πολιτικής, της επιτροπείας ΕΕ-ΔΝΤ, διαγραφή χρέους, ρήξη με κεφάλαιο και κέρδη. Ήττα, ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής και όσων τη στηρίζουν. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις – εθνικοποιήσεις τραπεζών και κλάδων στρατηγικής σημασίας. Με έντονη ανάδειξη της εργατικής, δημοκρατικής πάλης, του δίκιου που είναι «ο νόμος του εργάτη» και που πάει να καταργηθεί πλήρως (απαγόρευση-ποινικοποίηση απεργιών, ληστείες μισθών, συντάξεων, σπιτιών, τροπολογία για φυλακίσεις). Ιδιαίτερη όμως ανάδειξη απαιτούν και ορισμένα βασικά και ενοποιητικά για όλη την τάξη αιτήματα: μόνιμη δουλειά για όλους, απαγόρευση απολύσεων, παράταση και μετατροπή σε αορίστου χρόνου όλων των συμβάσεων, μείωση χρόνου εργασίας, αυξήσεις μισθών και συντάξεων – κάλυψη όλων των απωλειών των μνημονίων, ΣΣΕ εργασίας παντού, ρήξη με τα κέρδη, όχι στους νέους μποναμάδες – πρόκληση στο κεφάλαιο.
Οι μάχες αυτές απαιτούν και άλλο πολιτικό πνεύμα. Πιο μαχητικό, πιο φρέσκο. Η πρόταση για «απεργία όταν …. η κυβέρνηση φέρει το πολυνομοσχέδιο για ψήφιση» δεν πείθει, δεν κλιμακώνει, δεν εξεγείρει. Τι θα πει όταν; Η εργατική τάξη έχει πειστεί ότι εντός της Βουλής δεν αλλάζουν τα πράγματα, ζητά ένα σχέδιο προοπτικής, όχι απεργίες με το κοινοβουλευτικό ημερολόγιο και τον αμυντισμό της «διαμαρτυρίας, όταν ψηφίζονται». Η λογική αυτή φέρνει μεγαλύτερη απογοήτευση και τροφοδοτεί τον φαύλο κύκλο. Η απάντηση πρέπει να είναι άμεση (οργανωμένη φυσικά) και με επιθετικό πλαίσιο αιτημάτων. Που συνοψίζεται στα: Συσπείρωση και ανεξάρτητο αγωνιστικό σχέδιο των ταξικών δυνάμεων, με μπλοκ πρωτοβάθμιων σωματείων, επιτροπών αγώνα, συλλογικοτήτων, συντονισμών κλπ. και όχι εξάρτηση από ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ κλπ σε μορφές, περιεχόμενο, προοπτική. 48ωρη λαϊκή δράση και κινητοποίηση (π.χ. στις 10-11 Γενάρη), όπου η πρώτη μέρα θα περιλαμβάνει αγωνιστικές δραστηριότητες για τα λαϊκά αγαθά (ιδιωτικοποιήσεις πχ ΔΕΗ, υγεία, παιδεία, λαϊκή κατοικία – πλειστηριασμοί) και η δεύτερη απεργία, περικύκλωση της Βουλής κλπ.

Απαιτείται τέλος μεγαλύτερη δουλειά, προσανατολισμός και λογική κοινής δράσης με όλες τις ταξικές δυνάμεις, κυρίως στα πρωτοβάθμια σωματεία. Με συνελεύσεις, πρωτοβουλίες, δράση να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να σπάσουν την τρομοκρατία και την απεργοσπασία, να συντονιστούν στο κίνημα και σε ταξικά κέντρα αγώνα. Με ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, βασικές ομοσπονδίες δεν υπάρχει μέλλον. ΠΑΜΕ και ΜΕΤΑ πρέπει να υπερβούν τις «αυταπάτες» της «πίεσης-αποκάλυψης» στις συμβιβασμένες ηγεσίες για να ξεδιπλωθούν αγώνες. Η εργατική βάση και οι οργανώσεις της πρέπει τώρα να μιλήσουν.

Πηγή: prin.gr

tsipras-papadimitriou.jpg

Η σημερινή συνέντευξη του υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης Δ. Παπαδημητρίου «Στο Κόκκινο», σε σχέση με τις προοπτικές του 2018, είναι εξόχως αποκαλυπτική για το πώς και πόσο αυτή η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει όχι μόνον τον ριζοσπαστισμό-βασικό χαρακτηριστικό του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2015, αλλά και τη στοιχειώδη φιλεργατική μεταρρυθμιστική φιλολογία και πολιτική.

Τι είπε ο καλός υπουρ­γός:

«Το 2017 είναι χρο­νιά ορό­ση­μο για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία κι αυτό συμ­βαί­νει γιατί για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρό­νια η οι­κο­νο­μία, σε όλα τα τρί­μη­να, θα έχει θε­τι­κό ρυθμό ανά­καμ­ψης […] Οι Ξένες Άμε­σες Επεν­δύ­σεις για τους δέκα πρώ­τους μήνες είναι 3,129 δισ., που είναι στα επί­πε­δα του 2006. Ο στό­χος είναι να πε­τύ­χου­με 4 δισ. μέχρι το τέλος του χρό­νου κάτι που είναι πολύ εφι­κτό. Ως πο­σο­στό του ΑΕΠ είναι πα­ρα­πά­νω από 2% και θα έχου­με ρεκόρ δε­κα­πε­ντα­ε­τί­ας». Και πρό­σθε­σε: «Επί­σης άμα κοι­τά­ξου­με τις ει­σηγ­μέ­νες εται­ρεί­ες στο χρη­μα­τι­στή­ριο οι κερ­δο­φο­ρία τους είναι πολύ υψηλή, όχι μόνο το 2016, αλλά συ­νε­χί­ζε­ται και το 2017». Επί­σης τό­νι­σε: «Μας εν­δια­φέ­ρουν οι επεν­δύ­σεις στην πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία γιατί αυτές οι επεν­δύ­σεις δη­μιουρ­γούν θέ­σεις ερ­γα­σί­ας και οι πε­ρισ­σό­τε­ρες από αυτές είναι θέ­σεις ερ­γα­σί­ας πλή­ρους απα­σχό­λη­σης».

«Εκτός από την απα­σχό­λη­ση και τις επεν­δύ­σεις είναι και η εξω­στρέ­φεια» ση­μεί­ω­σε ο κ. Πα­πα­δη­μη­τρί­ου και συ­μπλή­ρω­σε: «Βλέ­που­με τε­ρά­στια αύ­ξη­ση των εξα­γω­γών, η οποία είναι 8,6% σε ετή­σια βάση. Εάν δούμε την ανα­το­μία των εξα­γω­γών και εξαι­ρέ­σου­με, πα­ρα­δείγ­μα­τος χάριν, τα πε­τρε­λαιοει­δή και τις θα­λάσ­σιες με­τα­φο­ρές, τότε οι εξα­γω­γές αγα­θών είναι κοντά στο 12%. Το κλίμα είναι τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κό απ' ό,τι εί­χα­με πριν».

«Το και­νού­ριο πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο που έχει ανα­πτύ­ξει η κυ­βέρ­νη­ση είναι κάτι που κα­τα­γρά­φε­ται από αυτά τα στα­τι­στι­κά στοι­χεία», τό­νι­σε ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μί­ας και Ανά­πτυ­ξης.

Σχο­λιά­ζο­ντας τους οι­κο­νο­μι­κούς δεί­κτες ανέ­φε­ρε: «Θα ήθελα επί­σης να πω ότι όλοι οι άλλοι δεί­κτες, είτε είναι οι δεί­κτες που έχουν να κά­νουν με τις υπεύ­θυ­νες προ­μή­θειες, τις με­τα­ποι­ή­σεις, αυτό που λέμε PMI, τη βιο­μη­χα­νι­κή πα­ρα­γω­γή, την κα­τα­να­λω­τι­κή εμπι­στο­σύ­νη, το οι­κο­νο­μι­κό κλίμα, όλοι αυτοί οι δεί­κτες μας δεί­χνουν ότι η χώρα έχει μπει πλέον στον δρόμο της ανά­πτυ­ξης». Για την επό­με­νη χρο­νιά υπο­γράμ­μι­σε: «Για το 2018 το momentum που υπάρ­χει να αυ­ξή­σου­με τις επεν­δύ­σεις, τις εξα­γω­γές, την εξω­στρέ­φεια και να μας βάλει στο δρόμο της κα­νο­νι­κό­τη­τας».

Σε όλο αυτό τον ορυ­μα­γδό, δια­βά­σα­τε τί­πο­τε για μι­σθούς και συ­ντά­ξεις, για σχο­λεία, υγεία και κοι­νω­νι­κή πρό­νοια; Μετά τις τόσες τε­ρά­στιες επι­τυ­χί­ες που μας αρά­δια­σε υπάρ­χει κά­ποια νύξη για τον κα­τώ­τα­το μισθό; Έκανε κά­ποια ανα­φο­ρά ο υπουρ­γός στην τε­ρά­στια έκρη­ξη των κερ­δών και στη συ­να­κό­λου­θη μεί­ω­ση μι­σθών και άλλων ει­σο­δη­μά­των των υπο­τε­λών τά­ξε­ων; Όχι βέ­βαια. Το μόνο στοι­χείο που ανέ­φε­ρε ήταν η απα­σχό­λη­ση, όμως ακόμη και ο Τραμπ έχει πολύ πιο φι­λο­λαϊ­κή ρη­το­ρι­κή όταν μι­λά­ει για τις θέ­σεις απα­σχό­λη­σης.  Και επί­σης δεν μας είπε ότι η αύ­ξη­ση αυτή οφεί­λε­ται στη μεί­ω­ση του αριθ­μού των όσων ανα­ζη­τούν ερ­γα­σία και κυ­ρί­ως στη μεί­ω­ση του από­λυ­του αριθ­μού της ερ­γα­τι­κής τάξης της οποί­ας η ερ­γα­σια­κή αφρό­κρε­μα έχει φύγει με­τα­νά­στρια στο εξω­τε­ρι­κό.

Δεν μας είπε επί­σης με τι μι­σθούς υπάρ­χει αυτή η απα­σχό­λη­ση. Δεν μας είπε για τα 350 ευρώ μη­νιαίο μισθό και για τις άλλες τρα­γι­κές συν­θή­κες που βιώ­νει η ερ­γα­τι­κή τάξη στη χώρα μας.

Γιατί ακρι­βώς όλες αυτές οι επι­τυ­χί­ες ήρθαν στην πλάτη των ερ­γα­ζο­μέ­νων (και των ανέρ­γων που με την ανερ­γία τους επι­δο­τούν τα κέρδη των κα­πι­τα­λι­στών). Η ανά­πτυ­ξη και οι επεν­δύ­σεις δεν συ­νο­δεύ­ο­νται με αύ­ξη­ση του πο­σο­στού του ει­σο­δή­μα­τος που καρ­πώ­νε­ται η ερ­γα­τι­κή τάξη, αλλά με μεί­ω­ση αυτού του πο­σο­στού, αλλά και αυτό ξέ­χα­σε να μας το πει ο καλός υπουρ­γός, που δεν δια­φέ­ρει απο­λύ­τως σε τί­πο­τε από τους τε­χνο­κρά­τες του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού.

Είναι σαφές, σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, ότι ο καλός υπουρ­γός, ακόμη και με την ορο­λο­γία που χρη­σι­μο­ποιεί, απευ­θύ­νε­ται στην άρ­χου­σα τάξη και μόνον (ούτε καν στα μι­κρο­α­στι­κά στρώ­μα­τα όπου πα­ρα­δο­σια­κά απευ­θυ­νό­ταν η Δεξιά). Ταυ­τό­χρο­να όμως απο­δει­κνύ­ει για άλλη μια φορά ότι η κυ­βέρ­νη­ση χρή­ζει ψυ­χια­τρι­κής βο­ή­θειας: Αν όλα αυτά τα φο­βε­ρά επι­τεύ­χθη­καν με την εφαρ­μο­γή των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών –και μά­λι­στα με πι­στό­τε­ρη εφαρ­μο­γή απ΄ ό,τι έκα­ναν οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις, όπως έχει δη­λώ­σει ο Δ. Πα­πα­δη­μού­λης– τότε πώς γί­νε­ται ταυ­τό­χρο­να ο πρω­θυ­πουρ­γός να κα­ταγ­γέλ­λει την τρόι­κα (συ­γνώ­μη, τους θε­σμούς) ότι μας επέ­βα­λαν εκ­βια­στι­κά μια αντια­να­πτυ­ξια­κή πο­λι­τι­κή;

Τε­λι­κά μόνη δια­φο­ρά του Πα­πα­δη­μη­τρί­ου με τον Στουρ­νά­ρα είναι ότι «η χώρα δεν χρειά­ζε­ται την πι­στο­λη­πτι­κή γραμ­μή στή­ρι­ξης που λέει ο κ. Στουρ­νά­ρας». Ασφα­λώς τέ­τοιου τύπου δια­φο­ρές είναι υπαρ­κτές με­τα­ξύ των τε­χνο­κρα­τών της άρ­χου­σας τάξης. Γιατί σε όλα τα άλλα συμ­φω­νούν.

Η κυ­βέρ­νη­ση αυτή έχει λε­κιά­σει ανε­πα­νόρ­θω­τα το όνομα και την ιστο­ρία της πα­γκό­σμιας Αρι­στε­ράς. Και η κυ­νι­κή συ­νέ­ντευ­ξη του Πα­πα­δη­μη­τρί­ου, ενό­ψει 2018, ήρθε και πάλι να επι­βε­βαιώ­σει αυτό την τρα­γι­κή δια­πί­στω­ση.

Πηγή: rproject.gr

Σελίδα 3555 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή