Από Στάθη Σταυρόπουλο

«Το τελευταίο σημείωμα», η τελευταία ταινία του κ. Παντελή Βούλγαρη και της κυρίας Ιωάννας Καρυστιάνη, έμεινε πολλές βδομάδες στις αίθουσες και την είδε πολύς κόσμος επιβραβεύοντας έτσι την αξία της. Η ταινία διεύρυνε το κοινό της πηγαίνοντας «από στόμα σε στόμα», καθ’ ότι προκάλεσε συζητήσεις ανάμεσα στις παρέες. Κι αυτό επειδή είχε (έχει) πολλά να πει, πολιτικά, φιλοσοφικά, ηθικά και αισθητικά περί τα ανθρώπινα.

  Η προβολή της ταινίας παρατείνεται, συνεχίζεται – αναζητήστε την. Όσο για την άχαρη συζήτηση (κι ευτυχώς βραχεία) που ξέσπασε με την εμφάνιση του φιλμ, γύρω από την αντικατάσταση της λέξης «κομμουνιστές» με τη λέξη «Έλληνες» στη διαταγή εκτέλεσης των ηρώων, καλό θα ήταν να μην ξεχνάμε ότι εκείνην την εποχή κι εκείνη τη στιγμή οι δύο λέξεις συχνά ταυτίζονταν.

Καλημέρα σας – και αντίο 2017! «Κάθε πέρσι και καλύτερα» έλεγαν οι παλιοί, παρότι στην εποχή τους το πάλευαν, αγωνίζονταν, ελπίζοντας πάντα σε μια καλύτερη μέρα. Σήμερα ο καπιταλισμός παγκοσμίως και στην Ελλάδα ειδικώς, ετοιμάζει μονίμως και για τους πάντες, πλην των Κροίσων, ακόμα χειρότερες μέρες. Μόνον

οι υπερπλούσιοι ελπίζουν σε ακόμα περισσότερο πλούτο (τον οποίον, είναι βέβαιον, θα πάρουν μαζί τους στον Άδη). Στο μεταξύ κάνουν τη ζωή των ανθρώπων κόλαση, αλλά τι σημασία έχει αυτό μπροστά στο κατόρθωμα των 500 πλουσιοτέρων (φιλοσοφικώς) κρετίνων να αυξήσουν την περιουσία τους κατά ένα τρισεκατομμύριο δολάρια μέσα σε έναν χρόνο – τρέλα δίχως σύνορα! μόνον τέσσερις απ’ αυτούς διαθέτουν το ΑΕΠ της Ελλάδας συν το χρέος της, σε ατομική περιουσία. Φοβάμαι

ότι ο τάφος του καθενός απ’ αυτούς θα πρέπει να είναι τόσο μεγάλος όσο το Ελληνικό για να χωρέσει τα λεφτά που θα πάρουν μαζί τους – δολάρια σε κτερίσματα και σε χοές ευρώ.

Όμως το έτος τελειώνει, ο Άη Βασίλης, ο άγιος προστάτης της κυρίας Θεανώς Φωτίου, επιστρέφει στο υπερβόρειο σέλας, έρχονται οι καλικάντζαροι και

φεύγοντας κι αυτοί με τα Φώτα θα μας απομείνουν συντροφιά τα τρολ.

Τα τρολ είναι όντα παράξενα, αηδή, χωρίς ψυχή τα ίδια, τρώνε τις ψυχές των άλλων. Έχουν πολλά ονόματα, πιο πολλά απ’ όσα έχει ο Διάβολος, και ρουφούν σαν βδέλες τη λογική από τις λέξεις. Κάποιοι, λίγοι ή πολλοί, εξακολουθούν να νομίζουν ότι η ανοχή στα τρολ είναι δημοκρατική. Είναι το αντίθετο. Είναι αυτή η ανοχή κάτι σαν επιβράβευση εκείνων που τα χρησιμοποιούν για να υπονομεύσουν τον δημοκρατικό διάλογο, τη διακίνηση των ιδεών και, εν τέλει, τη δημοκρατία. Χειρότερα απ’ τα τρολ είναι μόνον τα αφεντικά τους.

Και η Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ιδιαιτέρως ο ΣΥΡΙΖΑ, έχουν πλέον οργανώσει τις ορδές των τρολ σε στρατιές. Μάλιστα, όπως εύστοχα παρατηρεί ο κ. Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, η χρήση των τρολ είναι «το πιο ραδιενεργό στρατήγημα του ΣΥΡΙΖΑ». Γράφει (στο Ημερολόγιό του στη LIFO): «Καθώς κλείνει μια από τις πιο περίεργες χρονιές στα ελληνικά media, θέλω να το πω άπαξ: η χρησιμοποίηση των social media αρχικά απ’ τον Σύριζα και μετά απ’ όλους, για δολοφονία χαρακτήρων και απαξίωση μέσων, διέχυσε στην κοινωνία τόση αρρώστια, που θα περάσουν πολλά χρόνια για να αποκατασταθεί μια στοιχειώδης διαύγεια. (…) Κατηγορούν τον Σύριζα για πολλά. Για μένα η στράτευση των τρολ και η μεθοδική διασπορά ψευδών ειδήσεων, προεκλογικά, ήταν το πιο ραδιενεργό τους στρατήγημα.

»Που αναμφίβολα, μια μέρα, θα γίνει και η δική τους νέμεση».

Αλλά, αν τα τρολ είναι τα ζόμπι της υπόθεσης το ίδιο μιαροί και μιασματικοί γίνονται όλο και περισσότεροι δημοσιογράφοι που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αρέσει, φερ’ ειπείν, ένα σκίτσο του Αρκά στον Καρανίκα κι αμέσως αναλαμβάνουν τα τρολ ή οι αυτόκλητοι δημοσιογράφοι που φέρονται σαν τρολ να κάνουν τον Αρκά ψητόν στα κάρβουνα (της κόλασης που καίει μέσα τους).

Πρόκειται για ένα τεράστιο πρόβλημα που η λύση του (αν ποτέ υπάρξει χωρίς αυταρχικές παρεκτροπές) δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Για την ώρα «επαφίεται στο φιλότιμο» των αναγνωστών η ακύρωση και η κατά το δυνατόν εξουδετέρωση των τρολ. Και όσων ενστερνίζονται τον τρόπο τους…

 Καλή χρονιά σε όλους μας (όπως το καθήκον της ευχής την υποχρεώνει να λέει) – θα τα ξαναπούμε μετά τον Άη Βασίλη, με τα… καλικαντζαράκια…

Πηγή: iskra.gr

— Λίγες μέρες μετά την «ιστορική» επίσκεψη Ερντογάν έκαναν κι αυτό:

Η (κάθε λέξη του Συντάγματος) κυβέρνηση προχώρησε σε αίτηση ακύρωσης κατά του πολιτικού ασύλου που δόθηκε σε έναν εκ των οκτώ Τούρκων αξιωματικών!

H συνέχεια αναμενόμενη:

— Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για πολιτικο/νομικο/διπλωματικό… «ελιγμό». «Ελιγμός» που προφανώς δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από «ελιγμούς» όπως Μνημόνιο, αγγελικός Τραμπ, ψηφισμένα μέτρα για 2019-20, τροπολογία για πλειστηριασμούς, αεροδρόμια σε Γερμανούς και Ελληνικό σε Λάτση…

— Η ΝΔ του «ανήκομεν εις την Δύσιν» και το ΠΑΣΟΚ του Οτσαλάν και της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, μαζί με όλα τα «Γερούν γερά», παριστάνουν τους Ηρακλείς της «εθνικής ανεξαρτησίας», της «εθνικής κυριαρχίας» και της «εθνικής αξιοπρέπειας¨…

— Τα ναζιστόμουτρα, οι απόγονοι των χουνταίων που παρέδωσαν την Κύπρο στους Τούρκους και των δοσίλογων που γερμανοντύθηκαν επί Κατοχής, πουλάνε (χωρίς κανένα αντίλογο από ΜΜΕ της αστικά δημοκρατικής εκτροφής του φιδιού) τη συνήθη πατριδοκαπηλία.

— Κι αυτό είναι, τελικά, το χειρότερο που διαπράττουν  οι σημερινοί κυβερνώντες.

Αυτή είναι η πιο βρώμικη δουλειά που διαπράττουν:

— Όπως ακριβώς με τα Μνημόνια, παρέχουν στο σύστημα τη δυνατότητα να παρουσιάζει σαν «δικαίωση» – και μάλιστα σαν «αριστερή» (!) «δικαίωση»

— όλα όσα προηγήθηκαν πριν από αυτούς και συνεχίζονται με αυτούς.

— Μπρος στο μέγεθος της ρυπαρότητας αυτής της βρώμικης δουλειάς, ίσως το ερώτημα μοιάζει και να είναι ρητορικό:

Υπάρχει πάτος;

Πηγή: Από το facebook του Νίκου Μπογιόπουλου

του Δημήτρη Σταμούλη

Ακάματη και εν μέσω γιορτών είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία με-θοδεύει το αντεργατικό νομοσχέδιο με όλα τα προαπαιτούμενα, μαζί και τον αντιαπεργιακό νόμο και πιθανώς ως τις 8 Ιανουαρίου να το καταθέσει στη βουλή, επιδιώκοντας να πιάσει στον ύπνο το ταξικό εργατικό κίνημα. Ωστόσο, οι εκπρόσωποι του αστικοποιημένου, εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού «κοιμούνται ήσυχοι», έχοντας από τώρα διαλέξει στρατόπεδο. ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, αλλά και μεγάλες ομοσπονδίες δεν κάνουν το παραμικρό για να οργανώσουν έναν αποφασιστικό αγώνα για την αντίσταση και την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής.

Χαρακτηριστικά, στην τελευταία Εκτελεστική Επιτροπή (ΕΕ) της ΑΔΕΔΥ φάνηκε πως η πλειοψηφία που έχουν διαμορφώσει οι ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚΕ) και ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ), έχει περάσει ανοιχτά σε αποδοχή των μέτρων της τρίτης αξιολόγησης, χωρίς καμία προσπάθεια αποτροπής τους, αρνούμενες οποιοδήποτε απεργιακό σχέδιο, ενώ οδηγούν την ΑΔΕΔΥ σε ακόμα πιο διαχειριστική και υποταγμένη κατεύθυνση. Φρένο σε αυτή την εξέλιξη επιχειρούν να βάλουν 6 μέλη της ΕΕ, από Παρεμβάσεις, ΠΑΜΕ και ΜΕΤΑ, που με κοινό αίτημά τους ζητούν τη σύγκληση νέας ΕΕ στις 3/1 με θέμα την κήρυξη νέας απεργίας ενάντια σε όλα αυτά που ετοιμάζει η κυβέρνηση.

Στην προηγούμενη ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων Δημοσίου κατέθεσαν μια διαφορετική λογική αγώνα, ενώ τόνισαν την ανάγκη να θέσει η ΑΔΕΔΥ το θέμα της ανατροπής των μέτρων και της τρίτης αξιολόγησης, με συγκεκριμένο αγωνιστικό σχέδιο. Πρότειναν σύσκεψη ομοσπονδιών και σωματείων για τις 8/1, απόφαση για απεργία πριν τις 12/1 –μέρα πιθανής ψήφισης των μέτρων– ώστε να μπορεί να συνεχιστεί άμεσα ο αγώνας με συνέχιση της απεργίας και άλλες δράσεις — και νέο κύκλο γενικών συνελεύσεων σε όλους τους χώρους δουλειάς και τα πρωτοβάθμια σωματεία, καταθέτοντας πρόταση για κλιμάκωση μέχρι το τέλος Γενάρη, με επιπλέον αιχμές στα μέτωπα της αντιδραστικής αξιολόγησης των εργαζόμενων στο Δημόσιο και των συμβασιούχων που αναμένουμε μαζικές απολύσεις το επό-μενο διάστημα.

Οι κατεστημένες παρατάξεις, του παλιού και νέου κυβερνητικού συν-δικαλισμού, ωστόσο κινήθηκαν σε εντελώς άλλη κατεύθυνση. Καταρχάς, δεν ήταν τυχαία η ομοφωνία των «τριών» (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ) στο ζήτημα της συγκρότησης του προεδρείου της ΑΔΕΔΥ που προτάχθηκε στη συζήτηση. Το ουσιαστικό όμως, πέρα από την διαφαινόμενη συμφωνία τους για το μοί-ρασμα των θέσεων στο προεδρείο, που παραπέμφθηκε τελικά σε επόμενη συνεδρίαση, είναι ότι εξυφαίνονται ευρύτερες συναινέσεις στην πολιτική κατεύθυνση της ΑΔΕΔΥ και την ακύρωση όποιων αντιπολιτευτικών και εν δυνάμει αγωνιστικών δυνατοτήτων έχουν απομείνει. Αυτό εκφράστηκε με σαφήνεια τόσο στην κατηγορηματική τους, από κοινού, άρνηση της απεργιακής πρότασης των Παρεμβάσεων αλλά και κάθε πρότασης για απεργία απέναντι στο νόμο με τα προαπαιτούμενα όσο στον τρόπο που στάθηκαν στο ζήτημα της συνέχισης του αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση και στις απολύσεις των συμβασιούχων. Μάλιστα επιστράτευσαν επιχειρήματα του τύπου, «η απεργία δεν πήγε» και πως «δεν μπορούμε να ξαναβάλουμε απεργία ακόμα και να ψηφίζονται τα μέτρα»!!!

Μετά από έντονη αντιπαράθεση αποδέχτηκαν μόνο, αντί για ένα απογευματινό συλλαλητήριο που αρχικά πρότειναν, να αποφασίσουν τρίωρη στάση εργασίας και μεσημεριανό συλλαλητήριο, το οποίο ούτε καν θέλησαν να ανακοινώσουν από τώρα. Επιπλέον, αντί για ζωντανές διαδικασίες κινήματος, όπως γενικές συνελεύσεις, μάχιμες συσκέψεις συντονισμού ομοσπονδιών και πρωτοβάθμιων σωματείων, πάνω σε ένα αγωνιστικό σχέδιο, επέλεξαν να διοργανώσουν …ημερίδες και συνδιάσκεψη με τους προέδρους ομοσπονδιών και νομαρχιακών τμημάτων στις αρχές Φλεβάρη, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο της αλλαγής στάσης στο θέμα της αξιολόγησης. Να σημειωθεί ότι το ΠΑΜΕ και το ΜΕΤΑ πρότειναν επίσης 24ωρη πανελλαδική απεργία «τη μέρα που θα ψηφίζονται τα μέτρα», μια λογική που δυστυχώς δίνει την πρωτοβουλία των κινήσεων στον ταξικό αντίπαλο αντί για μια λο-γική αποτροπής, ενώ δεν δίνει καμιά προοπτική ανατροπής για το «μετά την ψήφιση του νόμου τι;».

Από τη μεριά της, η ΓΣΕΕ, μετά την απεργία που κήρυξε για τα μάτια του κόσμου στις 14 Δεκεμβρίου, δήλωσε δήθεν ότι είναι «μονόδρομος η συνέχεια του αγώνα»! Ωστόσο, «αντιγράφοντας» την ΑΔΕΔΥ, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, από κοινού, απέρριψαν ακόμα και την μετριοπαθή πρόταση του ΠΑΜΕ για τη συνηθισμένη 24ωρη απεργία όταν κατατεθούν τα μέτρα στη βουλή! Φυσικά τίποτα δεν έχει κριθεί, παρά το γεγονός ότι ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ρίχνουν νερό στο μύλο της κυβέρνησης, των «θεσμών», της ΕΕ και του κεφαλαίου. Ζητούμενο από τη μεριά των ταξικών δυνάμεων είναι η συσπείρωση και ένα ανεξάρτητο αγωνιστικό σχέδιο, με μπλοκ πρωτοβάθμιων σωματείων, επιτροπών αγώνα, συλλογικοτήτων, συντονισμών, μακριά και σε αντιπαράθεση από τους σχεδιασμούς των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, σε μορφές, περιεχόμενο, και προοπτική την ανατροπή.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ στις 30/12/2017

Η 24ωρη απεργία των Ναυτεργατών πραγματοποιήθηκε σε πανελλαδική κλίμακα και σημείωσε μεγάλη επιτυχία.

Τα πληρώματα στις συσκέψεις που έγιναν στα καράβια από κλιμάκια και αντιπροσώπους της ΠΕΝΕΝ εξέφρασαν την στήριξη του κλάδου στους στόχους και το διεκδικητικό πλαίσιο του ιστορικού μας Σωματείου και ζήτησαν η απεργία να συνεχισθεί με σκοπό την απόσυρση των αντιλαϊκών μέτρων που περιλαμβάνονται στο πακέτο των μέτρων για την Γ΄ αξιολόγηση όσο και στα Ναυτεργατικά προβλήματα που συνδέονται με το ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό, την ανεργία, τις ΣΣΕ και τα υπόλοιπα εργασιακά προβλήματα στα οποία η κυβέρνηση αρνείται να δώσει θετικές λύσεις.

Στο μεταξύ η κεντρική συγκέντρωση που πραγματοποίησαν από κοινού πρωτοβάθμια εργατικά Σωματεία στην Αθήνα ήταν ογκώδης, μαζική και αγωνιστική και σε αυτήν κυριάρχησαν τα συνθήματα κατά της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, της κατάργησης της απεργίας, των πλειστηριασμών, κατά των ιδιωτικοποιήσεων κ.λπ.

Στην συνέχεια έγινε πορεία που κατέληξε στην Βουλή. Η ΠΕΝΕΝ συμμετείχε με δικό της πανό στην συγκέντρωση στα Προπύλαια και στην πορεία στην Βουλή.

******************////////////////*******************

24ωρη Πανελλαδική απεργία Ναυτεργατών στις 12 Γενάρη 2018 - Παλεύουμε ενάντια στα αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα της Γ΄ αξιολόγησης - Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα του Ναυτεργατικού κόσμου

Έπειτα από αίτημα της ΠΕΝΕΝ συνήλθε στις 9/1/2018 η Διοίκηση της ΠΝΟ και αποφάσισε ομόφωνα την κήρυξη 24ωρης Πανελλαδικής απεργίας σε όλες τις κατηγορίες πλοίων στις 12/1/2018 (ώρα έναρξης 00.01- ώρα λήξης 24.00) με προοπτική κλιμάκωσης.

Στο Πολυνομοσχέδιο που ήδη κατέθεσε στην Βουλή η κυβέρνηση προωθούνται μια σειρά αντιλαϊκά μέτρα που αποτελούν συνέχεια των αντιλαϊκών μέτρων που έχουν ληφθεί στα πλαίσια των μνημονιακών δεσμεύσεων και με τα οποία έχουν χτυπηθεί και υπονομευτεί με τον πιο αδίστακτο τρόπο τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, οι εργασιακές σχέσεις, οι ΣΣΕ, με τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων και του δημόσιου πλούτου, έχει εκτιναχθεί η ανεργία σε επίπεδα πανευρωπαϊκού ρεκόρ ενώ τα διαδοχικά φοροληστρικά μέτρα σε βάρος των εργαζομένων και των μικρομεσαίων στρωμάτων έχουν κυριολεκτικά τσακίσει τους εναπομείναντες μισθούς και το λαϊκό εισόδημα. Επίσης οι πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας και η προώθηση πρόσφατα της ποινικοποίησης του αγώνα των κινημάτων ενάντια στην αρπαγή της πρώτης κατοικίας, δείχνουν ότι η κυβέρνηση ενσωματωμένη και πλήρως υποταγμένη στα κελεύσματα του μεγάλου κεφαλαίου και των δανειστών είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην συνέχεια και να υλοποιήσει το σύνολο των μέτρων που έχει συνομολογήσει στα πλαίσια του τρίτου μνημονίου και των προαπαιτούμενων και της Δ΄ αξιολόγησης που θα ακολουθήσει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της Γ΄ αξιολόγησης.

Στην κατεύθυνση αυτή κυβέρνηση – μεγάλο κεφάλαιο – δανειστές επιλέγουν να χτυπήσουν το δικαίωμα της απεργίας, ιδιαίτερα σε πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό επίπεδο ώστε να ενισχυθεί η εργοδοτική αυθαιρεσία - τρομοκρατία και να επιβληθεί σιγή ιχθύος στους χώρους δουλειάς γεγονός που αποτελεί διακαή πόθο και επιδίωξη του ΣΕΒ και ευρύτερα της εργοδοσίας.

Ταυτόχρονα με τα μέτρα της Γ΄ αξιολόγησης σειρά παίρνουν μια σειρά νέες ιδιωτικοποιήσεις, οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, τα προνοιακά επιδόματα, το ΕΚΑΣ και τα ασφαλιστικά δικαιώματα βρίσκονται στο στόχαστρο ριζικών ανατροπών της αντιλαϊκής κυβερνητική πολιτικής.

Οι συμβιβασμένες και υποταγμένες ηγεσίες των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ που πρόσκεινται σε ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ με την άρνησή τους στην απεργία αποδεικνύουν και στον πλέον δύσπιστο εργαζόμενο ότι ανοιχτά και ξεδιάντροπα βάζουν πλάτη να περάσει το νέο σκληρό επώδυνο αντεργατικό πακέτο αποδείχνοντας με τον τρόπο αυτό ότι λειτουργούν σε διατεταγμένη υπηρεσία και εξυπηρετούν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική με το συστημικό πολιτικό κατεστημένο και το μεγάλο κεφάλαιο. Εξάλλου από τις θέσεις τους όπως αυτές διατυπώνονται, η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, η «ανάπτυξη» με τους ίδιους όρους και η καταστροφή και τα συντρίμμια στις εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματα είναι το μοντέλο που και οι ίδιοι προκρίνουν για την ανάκαμψη του καπιταλισμού στην χώρα μας και της κερδοφορίας των αφεντικών τους.

Ευθύνες για την κατάσταση και την πορεία του συνδικαλιστικού κινήματος έχουν και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ οι οποίες από την μια πιστές στον δρόμο της κομματικής και πολιτικής περιχαράκωσης εμποδίζουν την ανάπτυξη ενός ενωτικού μαχητικού ταξικού κινήματος και από την άλλη με την αυταπάτη της πίεσης προς τις συμβιβασμένες ηγεσίες αρνούνται πεισματικά την πρωτοβουλία για την δημιουργία ενός άλλου αγωνιστικού κέντρου δράσης – διεκδίκησης και συνεπούς πάλης ενάντια στην επίθεση της κυβέρνησης, του μεγάλου κεφαλαίου και της ευρωενωσιακής ελίτ.

Στον χώρο της Ναυτεργασίας συνεχίζεται η επίθεση της κυβέρνησης και των εφοπλιστών ενάντια στα δικαιώματά μας. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής βρίσκεται στο επίκεντρο η νομιμοποίηση της φοροαπαλλαγής των εφοπλιστών και για τον σκοπό αυτό διεξάγονται διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες με την επιτροπή ανταγωνισμού της Ε.Ε, επίσης έχουν στα σκαριά να προωθήσουν το χτύπημα των ΣΣΕ αρχικά στην ποντοπόρο ναυτιλία και ακολούθως σε όλες τις άλλες κατηγορίες πλοίων.

Παράλληλα είναι σε εκκρεμότητα ο επαναϋπολογισμός των Συντάξεων των Ναυτεργατών και το ποσοστό αναπλήρωσης ενώ η πρόθεση της κυβέρνησης είναι να επιβάλει νέες περικοπές όπως έκανε στην επικουρική ασφάλιση αλλά και στα εφάπαξ.

Τα προβλήματα που συνδέονται με τα εργασιακά δικαιώματα στα πλοία, τις ΣΣΕ, τις παραβιάσεις της ναυτικής νομοθεσίας και την αυξανόμενη ανεργία έχουν οδηγήσει το ναυτικό επάγγελμα σε βαθύτατη κρίση και τον Ναυτεργατικό κόσμο σε καθεστώς μόνιμης ανασφάλειας.

Όλα τα παραπάνω προβλήματα για να αντιμετωπισθούν δεν αρκεί μια 24ωρη απεργία όπως αυτή αποφασίστηκε στα πλαίσια της ΠΝΟ και η οποία, και αυτή, λαμβάνεται με μεγάλη καθυστέρηση, ανεπαρκή οργάνωση – ενημέρωση και ελλιπέστατο διεκδικητικό πλαίσιο.

Για να αντιμετωπισθεί η κλιμακούμενη επίθεση κυβέρνησης και μεγάλου κεφαλαίου χρειάζεται αγώνας διαρκείας, με πολύμορφες κινητοποιήσεις, θέληση, δύναμη, αποφασιστικότητα, αγωνιστικό και ταξικό προσανατολισμό, σύνδεση των Ναυτεργατικών προβλημάτων με τα γενικότερα λαϊκά και εργατικά προβλήματα, συντονισμένη πάλη του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος.

Σ αυτό το πλαίσιο κατευθύνονται με συνέπεια οι πρωτοβουλίες, οι δράσεις και οι αγώνες της ΠΕΝΕΝ.

Συγκέντρωση της ΠΕΝΕΝ στην Αθήνα - Προπύλαια ώρα 12.00

Πειραιάς 9/1/2018

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

ΠΕΝΕΝ: 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση όταν κατατεθεί για ψήφιση  το νέο αντεργατικό αντιλαϊκό πακέτο στην Βουλή - Καταδίκη της συναίνεσης και της υποταγής του εργοδοτικού  και κυβερνητικού συνδικαλισμού (παλιού και νέου) σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ

Κατά την σημερινή συνεδρίαση του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ η οποία ήταν ανοιχτή και έλαβαν μέρος δεκάδες Ναυτεργάτες αποφασίστηκε ομόφωνα η κήρυξη 24ωρης απεργίας κατά την ημέρα που θα έρθει για να ψηφιστεί στην Βουλή το σχετικό πολυνομοσχέδιο στο οποίο περιλαμβάνονται όλα τα προαπαιτούμενα και συμφωνηθέντα με το κουαρτέτο των δανειστών για την Γ΄ αξιολόγηση.

Το νέο αυτό αντεργατικό πακέτο αποτελεί συνέχεια των αντιλαϊκών μέτρων που έχουν ληφθεί στα πλαίσια Α΄, Β΄ και Γ΄ μνημονίου και με τα οποία έχουν χτυπηθεί και υπονομευτεί με τον πιο αδίστακτο τρόπο τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα οι εργασιακές σχέσεις, οι ΣΣΕ, με τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων και του δημόσιου πλούτου, έχει εκτιναχθεί η ανεργία σε επίπεδα πανευρωπαϊκού ρεκόρ ενώ τα διαδοχικά φοροληστρικά μέτρα σε βάρος των εργαζομένων και των μικρομεσαίων στρωμάτων έχουν κυριολεκτικά τσακίσει τους εναπομείναντες μισθούς και το εργατικό εισόδημα ενώ οι πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας και η προώθηση πρόσφατα της ποινικοποίησης του αγώνα των κινημάτων ενάντια στην αρπαγή της πρώτης κατοικίας δείχνουν ότι η κυβέρνηση ενσωματωμένη και πλήρως υποταγμένη στα κελεύσματα του μεγάλου κεφαλαίου και των δανειστών είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην συνέχεια να υλοποιήσει το σύνολο των μέτρων που έχει συνομολογήσει στα πλαίσια του τρίτου μνημονίου και των προαπαιτούμενων και της Δ΄ αξιολόγησης που θα ακολουθήσει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της Γ΄ αξιολόγησης.

Στην κατεύθυνση αυτή κυβέρνηση – μεγάλο κεφάλαιο – δανειστές επιλέγουν να χτυπήσουν το δικαίωμα της απεργίας, ιδιαίτερα σε πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό επίπεδο ώστε να ενισχυθεί η εργοδοτική αυθαιρεσία, τρομοκρατία και να επιβληθεί σιγή ιχθύος στους χώρους δουλειάς γεγονός που αποτελεί διακαή πόθο και επιδίωξη του ΣΕΒ και ευρύτερα της εργοδοσίας.

Ταυτόχρονα με τα μέτρα της Γ΄ αξιολόγησης σειρά παίρνουν μια σειρά νέες ιδιωτικοποιήσεις ενώ τα προνοιακά επιδόματα, το ΕΚΑΣ και τα ασφαλιστικά δικαιώματα βρίσκονται στο στόχαστρο ριζικών ανατροπών της αντιλαϊκής κυβερνητική πολιτικής.

Οι συμβιβασμένες και υποταγμένες ηγεσίες των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ που πρόσκεινται σε ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ με την άρνησή τους στην απεργία αποδεικνύουν και στον πλέον δύσπιστο εργαζόμενο ότι ανοιχτά και ξεδιάντροπα βάζουν πλάτη να περάσει το νέο σκληρό επώδυνο αντεργατικό πακέτο αποδείχνοντας με τον τρόπο αυτό ότι λειτουργούν σε διατεταγμένη υπηρεσία και εξυπηρετούν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική με το συστημικό πολιτικό κατεστημένο και το μεγάλο κεφάλαιο. Εξάλλου από τις θέσεις τους όπως αυτές διατυπώνονται, η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, η «ανάπτυξη» με τους ίδιους όρους και η καταστροφή και τα συντρίμμια στις εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματα είναι το μοντέλο που και οι ίδιοι προκρίνουν για την ανάκαμψη του καπιταλισμού στην χώρα μας και της κερδοφορίας των αφεντικών τους.

Ευθύνες για την κατάσταση και την πορεία του συνδικαλιστικού κινήματος έχουν και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ οι οποίες από την μια πιστές στον δρόμο της κομματικής και πολιτικής περιχαράκωσης εμποδίζουν την ανάπτυξη ενός ενωτικού μαχητικού ταξικού κινήματος και από την άλλη με την αυταπάτη της πίεσης προς τις συμβιβασμένες ηγεσίες αρνούνται πεισματικά την πρωτοβουλία για την δημιουργία ενός άλλου αγωνιστικού κέντρου δράσης – διεκδίκησης και συνεπούς πάλης ενάντια στην επίθεση της κυβέρνησης, του μεγάλου κεφαλαίου και της ευρωενωσιακής ελίτ.

Στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά αρνήθηκαν και στην ουσία απέρριψαν την πρόταση που διατύπωσε η «Εργατική Ταξική Συσπείρωση» από το προηγούμενο Δ.Σ στις 5/12/2017 σύμφωνα με την οποία ζητούσε την ανάληψη πρωτοβουλιών με συνδικαλιστικές οργανώσεις όπως: το Ε.Κ.Πειραιά, Ε.Κ.Αθήνας, ομοσπονδίες και πρωτοβάθμια συνδικάτα να πάρουν κοινή πρωτοβουλία σε αγωνιστική κατεύθυνση για να οργανώσουν – συντονίσουν και κατευθύνουν μια κοινή πάλη για να μην περάσουν τα νέα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα της Γ΄ αξιολόγησης.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ με έγγραφό της σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία τόσο της δύναμης του Ε.Κ.Πειραιά όσο και της ΠΝΟ, ζήτησε να συμπορευτούν, να πάρουν αποφάσεις και να δώσουν το αγωνιστικό τους παρόν στην απεργιακή κινητοποίηση όταν έρθει για ψήφιση το πολυνομοσχέδιο στην Βουλή.

Παράλληλα ζήτησε την σύγκληση της Διοίκησης της ΠΝΟ απαιτώντας να ληφθεί απόφαση για κάθοδο σε 24ωρη Πανελλαδική απεργία την ίδια μέρα.

Πρέπει να σημειωθεί ότι στην χθεσινή συνεδρίαση του Δ.Σ του Ε.Κ.Πειραιά οι συνδικαλιστικές δυνάμεις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ συντάχθηκαν απόλυτα με την συμβιβασμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ και παρέπεμψαν σε αυτήν την όποια απόφαση για συμμετοχή τους στην απεργία…..

Το γεγονός αυτό δείχνει ότι το υποταγμένο στην κυβέρνηση και το μεγάλο κεφάλαιο συνδικαλιστικό γραφειοκρατικό κομμάτι στα συνδικάτα παραδίδει και τυπικά το κορυφαίο δικαίωμα της απεργίας στα χέρια των αφεντικών, αποδείχνοντας τον ρόλο και την αποστολή που έχουν αναλάβει από αυτούς.

Τελικά η απόφαση της Διοίκησης του Ε.Κ.Πειραιά για συμμετοχή στην 24ωρη Παμπειραϊκή απεργία λήφθηκε κατά πλειοψηφία από τις δυνάμεις της «Εργατικής Ταξικής Συσπείρωσης» και του ΠΑΜΕ.

Βαρύτατες ευθύνες έχει και η πλειοψηφία της ΠΝΟ η οποία συμπορεύεται με την ασκούμενη κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική και το εφοπλιστικό κεφάλαιο και η οποία επί σειρά ημερών σιωπούσε και αδρανούσε γύρω από το πολυνομοσχέδιο (και όχι μόνο) και τελικά μετά από παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ όρισε συνεδρίαση για την επόμενη Τρίτη και ταυτόχρονα οι ίδιες αυτές δυνάμεις εκφράζουν την άποψη ότι δήθεν το Πολυνομοσχέδιο δεν θίγει τους Ναυτεργάτες και τα θεσμοθετημένα δικαιώματά τους, διευκολύνοντας με τον δικό της τρόπο το χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος και των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων.  

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τον κλάδο αλλά και όλους τους Ναυτεργάτες να πάρουν μαζικά και αγωνιστικά μέρος στην απεργία. Για τον σκοπό αυτό θα ανακοινώσει αναλυτικά τις επόμενες μέρες το οργανωτικό και διεκδικητικό πλαίσιο και ήδη έχει ξεκινήσει την ενημέρωση καράβι το καράβι για την ενημέρωση των Ναυτεργατών και την ανάγκη συμμετοχής στην απεργία.    

Τέλος η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ αποφάσισε την συμμετοχή του κλάδου στον αγώνα των κινημάτων ενάντια στους πλειστηριασμούς και την δραστήρια συμμετοχή της στους αγώνες για να μην περάσει καμιά πρώτη λαϊκή εργατική κατοικία στους τραπεζίτες και στα κοράκια των ξένων FUNDS.

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ

Επιβεβλημένη και αναγκαία η απεργιακή απάντηση των Συνδικάτων στη νέα κυβερνητική επίθεση

Όπως είναι γνωστό τις αμέσως επόμενες μέρες η κυβέρνηση θα καταθέσει  στη Βουλή πολυνομοσχέδιο για τα προαπαιτούμενα της Γ αξιολόγησης. Στο νέο αυτό αντεργατικό και αντιλαϊκό πακέτο προωθούνται μέτρα στα οποία περιλαμβάνεται ο δραστικός περιορισμός στην άσκηση του απεργιακού δικαιώματος από τα πρωτοβάθμια σωματεία.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικά κρίσιμο πρόβλημα στο οποίο το κουαρτέτο των δανειστών και η κυβέρνηση έχουν απόλυτα συμφωνήσει με προφανή στόχο να αποδυναμώσουν και να χτυπήσουν τα συνδικαλιστικά δικαιώματα μέσα στους χώρους δουλειάς και με το τρόπο αυτό να δημιουργήσουν ευνοϊκότερες συνθήκες για να περάσει η εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία. Επίσης στο ίδιο πολυνομοσχέδιο προβλέπονται νέα επώδυνα μέτρα εναντίον των εργαζομένων όπως είναι η περικοπή προνοιακών επιδομάτων, το ξεπούλημα του δημοσίου πλούτου, η παραπέρα μείωση των συντάξεων και πλήθος άλλων αντιλαϊκών μέτρων.

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι επιβάλλεται να δοθεί απάντηση στην επίθεση της κυβέρνησης από το συνδικαλιστικό κίνημα. Οποιαδήποτε ολιγωρία, αδράνεια και πολύ περισσότερο άρνηση στη λήψη των αναγκαίων αγωνιστικών και κυρίως απεργιακών αγώνων σε αυτή τη φάση, αυτό θα συνεπάγεται αποδοχή των νέων σκληρών αντεργατικών κυβερνητικών μέτρων.

Καλούμε την Διοίκηση της ΠΝΟ και τα Ναυτεργατικά Σωματεία να συνεδριάσουν και να αποφασίσουν άμεσα πρόγραμμα αγωνιστικής και απεργιακής δράσης. Η ΠΕΝΕΝ θα πρωτοστατήσει και σε αυτόν τον αγώνα να ματαιωθούν οι αντεργατικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης του μεγάλου κεφαλαίου και των δανειστών.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.; Για την καλύτερη οργάνωση της παρέμβασης της ΠΕΝΕΝ θα πραγματοποιηθεί τη Πέμπτη το πρωί  ανοιχτή και διευρυμένη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΝΕΝ