Σήμερα: 10/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2020 07:03

Kρούσματα κορωνοϊού σε ναυτικούς ( ; )

202001291221255547-640x395.jpg

Έξι ναυτικοί, υπήκοοι Σρι Λάνκα, ναυτολογημένοι στο containership «CMA CGM Ural» ασθένησαν κατά τη διάρκεια ταξιδιού από την Κίνα προς την Αίγυπτο, αυξάνοντας τους φόβους ότι πρόκειται για τους πρώτους ναυτικούς που προσβλήθηκαν από τον νέο κορωνοϊό.

Καθώς το πλοίο πλέει στον Κόλπο του Άντεν, με τελικό προορισμό την Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα, ΜΜΕ της Σρι Λάνκα μεταδίδουν ότι οι ναυτικοί είναι πιθανό να αρρώστησαν ενόσω το εν λόγω πλοίο ήταν αγκυροβολημένο στα κινεζικά λιμάνια Ningbo, Xiamen και Shenzhen, στα μέσα Ιανουαρίου. Ωστόσο, δεν είναι εξακριβωμένο αν οι συγκεκριμένοι ναυτικοί προσβλήθηκαν από τον συγκεκριμένο ιό, καθώς για να διαπιστωθεί κάτι τέτοιο θα πρέπει να εξεταστούν σε λιμάνι που διαθέτει τις απαραίτητες νοσοκομειακές υποδομές.

Καθώς ο κορωνοϊός έχει ήδη προκαλέσει ανησυχίες στη ναυτιλιακή κοινότητα, σημαντικός αριθμός εταιρειών κρουαζιέρας έχουν αποκλείσει την επιβίβαση στα πλοία τους σε τουρίστες που βρέθηκαν στην πόλη-επίκεντρο Γουχάν ή στην εκεί κινεζική επαρχία. Πέντε εταιρείες, οι Royal Caribbean, MSC Cruises, Costa Cruises, Genting Cruise Lines και Astro Ocean Cruises, προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, αναστέλλοντας τον ελλιμενισμό των κρουαζιερόπλοιων στα λιμάνια της Κίνας.

Φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγη: naftikachronika.gr

flu-woman-bed.jpg

Μια και το ενδημικό κύμα της γρίπης πλησιάζει την κορύφωσή του, με ολοένα και περισσότερα περιστατικά τις τελευταίες ημέρες, καλό είναι να έχουμε υπ' όψιν μας μερικούς τρόπους αποφυγής όχι μόνο της έκθεσής μας στον ιό αλλά και της μετάδοσής του στο επαγγελματικό και κοινωνικό περιβάλλον μας

Η γρίπη μεταδίδεται από άτομο σε άτομο μέσω των αναπνευστικών εκκρίσεων (με βήχα ή φτάρνισμα), είτε άμεσα είτε μέσω επαφής με κάποια μολυσμένη επιφάνεια (όπου μπορεί να επιβιώσει μέχρι και 8 ώρες).

Η περίοδος επώασής της είναι 1-4 ημέρες. Οι ενήλικοι μπορεί να μεταδίδουν τον ιό από μία ημέρα πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι και πέντε ημέρες μετά – τα παιδιά για περισσότερες από 10 ημέρες.

Το ιικό φορτίο τις μέρες που έχουμε τα συμπτώματα είναι πολύ μεγαλύτερο. Αλλά και στην ανάρρωση μπορεί να μεταδοθεί ο ιός.

Αν εμφανίσουμε συμπτώματα γρίπης, λοιπόν, πρέπει να παραμείνουμε στο σπίτι τουλάχιστον για μερικές μέρες, για να μη μεταδώσουμε τον ιό στα άτομα με τα οποία ερχόμαστε σε επαφή στον επαγγελματικό μας χώρο ή αλλού. Ειδικά αν αυτά ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες.

Η ατομική υγιεινή είναι πολύ σημαντική. Πρέπει να αποφεύγουμε τον συγχρωτισμό σε κλειστούς χώρους με άτομα που εμφανίζουν συμπτώματα λοίμωξης στο αναπνευστικό και να πλένουμε συχνά τα χέρια μας με σαπούνι και νερό ή να χρησιμοποιούμε αλκοολούχα αντισηπτικά διαλύματα, γιατί σε πολλές περιπτώσεις εμείς οι ίδιοι εισάγουμε τον ιό με τα χέρια στο στόμα και στη μύτη. Με αυτόν το τρόπο τον εμβολιάζουμε κατευθείαν στον αναπνευστικό βλεννογόνο.

Επίσης, μια διατροφή ισορροπημένη, πλούσια σε φρούτα και λαχανικά, με τα πολύτιμα αντιοξειδωτικά τους, θωρακίζει σε σημαντικό βαθμό τον οργανισμό μας.

Υπενθυμίζεται ότι φέτος στη χώρα μας κυριαρχούν και τα δύο στελέχη της γρίπης τύπου Α (Η1Ν1 και Η3Ν2), γεγονός που συμβάλλει στην αυξημένη νοσηρότητα και στην επιβάρυνση του συστήματος υγείας.

* Ο Αθανάσιος Τσακρής είναι Αντιπρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Μικροβιολογίας

πηγη: ygeiamou.gr

ergatiko-kentro-patras.jpg

«Υπερασπιζόμαστε τη μάχη που δώσαμε για να ξεμπερδέψει το Εργατικό Κέντρο Πάτρας από τη νοθεία και τις παρανομίες. Δεν παραδινόμαστε! Είμαστε πολλοί και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας! Αυτή είναι η δύναμή μας!», αναφέρει η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πάτρας, καλώντας «όλους και όλες  συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια, την Πέμπτη 6 Φλεβάρη στις 9 π.μ.», όπου στο Εφετείο αναμένεται να εκδικαστεί η προσπάθεια των νόθων να ανατρέψουν τη νόμιμη διοίκηση του ΕΚΠ.

Στην ανακοίνωσή της η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πάτρας αναφέρει τα εξής:

«Τις τελευταίες μέρες εξελίσσεται μια καμπάνια δημιουργίας εντυπώσεων και αθώωσης της βρώμικης, παράνομης και νόθας πρακτικής της ομάδας Καραγεωργόπουλου - Νικολάου. Πρωτοσέλιδα εφημερίδων, άρθρα επί άρθρων, ρεπορτάζ και αφιερώματα του τοπικού Τύπου, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, όλοι μαζί για ποιο λόγο; Για ποιο πράγμα τους έπιασε όλους αυτούς ο πόνος; Γιατί δεν προβάλλουν με τέτοιο ζήλο και τους αγώνες, τις ανησυχίες των εργαζομένων, τις πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις του ΕΚ Πάτρας;

Συγνώμη, κύριοι των τοπικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, ποιον εκπροσωπεί η κυρία Σταυρούλα Νικολάου; Είναι δημόσιο πρόσωπο; Μήπως είναι κάπου εκλεγμένη και δεν το ξέρουμε; Έστω σε κάποιο σύλλογο, πολιτιστικό ή αθλητικό; Σαν τι τελικά γράφει κατά καιρούς και της παίρνετε και συνεντεύξεις;

Όπως και να 'χει, είναι θράσος και πρόκληση, να μιλούν αυτοί για "δημοκρατική εκπροσώπηση όλων των σωματείων στο ΕΚ Πάτρας"; Οι εργάτες και τα ζωντανά σωματεία τους δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Ποιος πέταγε με το έτσι θέλω, και μάλιστα μόνο με την εντολή προέδρου, ολόκληρα κλαδικά συνδικάτα έξω από το ΕΚΠ, με ταυτόχρονες μηνύσεις και ασφαλιστικά; Γιατί τον έλεγχο των αντιπροσώπων του ΕΚΠ δεν τον έφερναν ποτέ για συζήτηση και έγκριση από τη διοίκηση του ΕΚ και αποφάσιζε μόνο η πρώην πρόεδρος; Ποιος έκανε νόθες αρχαιρεσίες για να αλλοιώνει το συσχετισμό στο ΕΚ Πάτρας και έγραφε ανύπαρκτα σωματεία στο μητρώο του ΕΚ; Ποιος συγκροτούσε πανελλαδικά σωματεία και ψήφιζε όλη η Ελλάδα, βγάζοντας αντιπροσώπους για το ΕΚ Πάτρας; Ποιος χειριζόταν τα οικονομικά του ΕΚ Πάτρας και υπάρχουν τέτοια ελλείμματα, ατασθαλίες, μη κατάθεση φορολογικών δηλώσεων για κάποια έτη, χρέη στα ασφαλιστικά ταμεία από όταν ήταν αυτοί διοίκηση; Αυτή τη δημοκρατία εννοείτε στο συνδικαλιστικό κίνημα; Σας τη χαρίζουμε!

Μιλούν αυτοί για "στέρηση σχεδόν στους μισούς εργαζόμενους να εκπροσωπηθούν στο ΕΚ Πάτρας"; Για ποια σωματεία μιλούν και ποιους εργαζόμενους; Αυτούς τους χιλιάδες που ψήφισαν από όλη την Ελλάδα μέσα από το σωματείο του εργοδότη-συνδικαλιστή Καραγεωργόπουλου; Ή τους εκατοντάδες ναυτεργάτες, που οι ίδιοι με εξώδικη παρέμβαση δηλώνουν ότι δεν ψήφισαν ποτέ στο Σωματείο Ναυτεργατών Δυτικής Ελλάδας και ουδέποτε εργάστηκαν σε πλοία της περιοχής; Ή τους νεκρούς ψηφίσαντες του σωματείου της πρώην προέδρου;

Και τέλος πάντων, από πότε ανησυχούν αυτοί για τους εργαζόμενους και τις συλλογικές τους διαδικασίες; Λέμε ξανά, δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου! Επί των ημερών τους, για ποιο πρόβλημα των εργαζόμενων παρενέβησαν; Σε ποια κινητοποίηση και απεργιακή συγκέντρωση πρωτοστάτησαν; Γιατί δεν οργάνωσαν ούτε έναν αγώνα σε κάποιο χώρο δουλειάς ή κλάδο; Ποιοι έκαναν συναντήσεις και έκοβαν πίτες με την εργοδοσία και τον ΣΕΒ; Ποιοι είχαν κάνει το ΕΚΠ παραμάγαζο του ΙΝΕ ΓΣΕΕ και των εργοδοτών, κρατώντας ομήρους εκατοντάδες εργαζόμενους με προγράμματα; Ποιοι έβαλαν πλάτη στα χρόνια της κρίσης για να περάσουν οι απαιτήσεις της εργοδοσίας, ώστε οι εργαζόμενοι να αποδεχτούν όλα τα αντεργατικά μέτρα; Ας μας πει, στην τελική, η πρώην πρόεδρος πότε έβγαλε έστω μια ανακοίνωση ή πήρε μια πρωτοβουλία το νόθο και ανύπαρκτο σωματείο της τα τελευταία χρόνια;

Αυτές οι δυνάμεις πάντα απουσίαζαν από τους αγώνες και τις ανησυχίες των εργαζομένων. Είναι, ακριβώς, αυτές οι δυνάμεις που με σωματεία νόθα και σφραγίδες, έλεγχαν το ΕΚ για λογαριασμό των εργοδοτών, που απέκλειαν κάθε σωματείο και εργαζόμενο όταν τους χάλαγε τη σούπα, που υπονόμευσαν κάθε αγωνιστική διάθεση και αγώνα. Είναι αυτές οι δυνάμεις που έχουν την κύρια ευθύνη για την άσχημη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα. Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι τους γύρισαν την πλάτη. Και για όποιον ξεχνάει, ας ανατρέξει στις συγκεντρώσεις τους τα τελευταία χρόνια… δύσκολη η μοναξιά…

Η αλλαγή προσανατολισμού της νέας διοίκησης είναι που τα προηγούμενα χρόνια κινητοποίησε μάζες, που ζωντάνεψε το ΕΚΠ πετώντας έξω τους νόθους και παράνομους, που έδωσε ελπίδες σε εργαζόμενους. Αυτή τη στάση μας και τη γραμμή μας, για ανάπτυξη αγώνων, για σωματεία εργατών και όχι των εργοδοτών, είναι που χειροκρότησε και στήριξε μεγάλο τμήμα εργαζομένων της περιοχής μας. Σε αυτόν το δρόμο θα συνεχίσουμε, δεν παραιτούμαστε!

Απευθύνουμε πλατύ κάλεσμα για ενότητα και συσπείρωση σε όλους τους εργαζόμενους, δίπλα στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας, στα σωματεία τους, τα ζωντανά, αγωνιστικά συνδικάτα που τα τελευταία χρόνια έχουν βάλει τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις. Αυτοί είναι και οι εγγυητές για να συνεχίσει το ΕΚΠ να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα, για να οργανώνει την πάλη των εργατών για όλα όσα έχουμε πραγματικά ανάγκη, κόντρα σε κυβέρνηση και εργοδοσία.

Όλοι και όλες στη συγκέντρωση έξω από τα Δικαστήρια, την Πέμπτη 6 Φλεβάρη στις 9 π.μ.

Υπερασπιζόμαστε τη μάχη που δώσαμε για να ξεμπερδέψει το Εργατικό Κέντρο Πάτρας από τη νοθεία και τις παρανομίες. Δεν παραδινόμαστε! Είμαστε πολλοί και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας! Αυτή είναι η δύναμή μας!»

πηγη: 902.gr

zcobe.jpg

Γράφει ο Νικόλας Ακτύπης.

Περίπου 55 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο. Με απλά μαθηματικά, αυτό μεταφράζεται σε 151.600 θανάτους την ημέρα. Ανάμεσα σε αυτούς, χθες Κυριακή, καταγράφονται κι εκείνοι του Κόμπι Μπράιαντ, της κόρης του και των άλλων επιβαινόντων στο μοιραίο ελικόπτερο που κατέπεσε στην ευρύτερη περιοχή του Λος Άντζελες.

Αν θες να το περιγράψεις με απλές γραμμές, ένας πατέρας σκοτώθηκε με το παιδί του, ενώ πήγαιναν για προπόνηση. Το NBA, τα συμβόλαια εκατομμυρίων, η παγκόσμια φήμη, οι χλιδές και τα ελικόπτερα, έπονται της είδησης. Την ακολουθούν και την «ντύνουν», χωρίς όμως να αλλοιώνουν την ουσία, που δεν είναι άλλη από τον θάνατο. Ένα γεγονός τόσο κορυφαίο και τελεσίδικο, που επισκιάζει τα πάντα.
Ανάμεσα στα αμέτρητα μηνύματα έκφρασης θλίψης, βρίσκει κανείς και αρκετά που έρχονται να κουνήσουν τον δάχτυλο με αποδοκιμασία, κατηγορώντας τους συμμετέχοντες στο πένθος για υποκρισία. Θεωρώντας δηλαδή ότι αυτή η διαδικασία προϋποθέτει ότι ο καθένας μας βγάζει μια ζυγαριά με την οποία αξιολογεί την κάθε ανθρώπινη ζωή και αποφασίζει ατομικά ότι για εκείνον κάποια έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος και αξία από μια άλλη.
Ο Κόμπι δεν ήταν άγιος. Και η θέση του στον «παράδεισο» δεν είναι εγγυημένη όπως συνέβαινε σχεδόν για 20 χρόνια στην πεντάδα των Λέικερς. Έζησε όπως εκείνος επέλεξε και είχε την σπάνια τύχη και ικανότητα να επιβάλει τον δικό του τρόπο στους άλλους και να γίνει αποδεκτός για αυτό που ήταν.
Παίχτες και παιχταράδες υπήρξαν πολλοί και στο μέλλον αυτή η παραγωγική διαδικασία δεν πρόκειται να σταματήσει. Λίγοι, όμως, από αυτούς θα έχουν ανάλογη συνεισφορά στο σύνολο. Όχι λόγω των τίτλων ή των ρεκόρ που σημείωσε αυτός ο τύπος στην καριέρα του, αλλά κυρίως επειδή εξαιτίας και όλων αυτών, κατάφερε να αφήσει πίσω του ένα αποτύπωμα πολύ μεγαλύτερο και σπουδαιότερο από τους ξερούς αριθμούς του.
Η είδηση του θανάτου του σόκαρε τους πάντες. Κι ας μην μπορούσαν να ταυτιστούν μαζί του ή να θεωρήσουν τον Μπράιαντ «έναν από αυτούς». Η ταύτιση με ανθρώπους σαν τον Κόμπι έρχεται σε ένα άλλο επίπεδο. Φαντασιακό και βγαλμένο μέσα από παιδικά ανεκπλήρωτα όνειρα και απρόσιτες επιδιώξεις. Αντιγράφεις ένα step back καθοριστικό σουτ του με τον ίδιο τρόπο που αναπαριστάς την αγαπημένη σου σκηνή στον κινηματογράφο ή σιγομουρμουράς τους στίχους του τραγουδιού που σε σημάδεψε, όχι για να αισθανθείς ότι υποδύεσαι κάποιον άλλον, ούτε για να «κλέψεις» την ζωή του. Το κάνεις χωρίς να μπορείς κι εσύ καλά-καλά να εξηγήσεις το γιατί. Το κάνεις επειδή σε μια λέξη, ένα πλάνο ή μια φάση είχες την ευκαιρία να «δεις» κι εσύ κάπου εκεί, φευγαλέα, τον εαυτό σου.
Αν κάτσεις να το σκεφτείς λιγάκι παραπάνω, θα συμφωνήσεις ότι αυτή είναι η κληρονομιά που αφήνουν πίσω τους απώλειες σαν κι αυτή του Κόμπε. Τα πλατιά χαμόγελα και τα έντονα συναισθήματα που μοιράστηκαν χωρίς να το ξέρουν εκατομμύρια άνθρωποι την ίδια στιγμή, στο ίδιο αποτύπωμα του χρόνου σε ένα και μοναδικό «παγωμένο» καρέ, είναι ο λόγος για αυτήν την «παγκόσμια υστερία», που σου δίνει την λανθασμένη εντύπωση ότι κάποιες ζωές αξίζουν παραπάνω από άλλες.
Εκείνο που δεν πρέπει να ξεχνάμε, είναι ότι άτομα όπως ο Κόμπι έχουν μια επιρροή και μια επίδραση πολύ μεγαλύτερη από αυτή που περιγράφει η αθλητική σταδιοδρομία τους. Αν το σκεφτείς, ο Μπράιαντ –και άλλοι σαν κι αυτόν- έχουν επηρεάσει περισσότερο και από προέδρους ή πρωθυπουργούς κρατών, που κατά την διάρκεια της θητείας τους ανεξάρτητα από τους πόσους νόμους ή διατάγματα υπέγραψαν, προκάλεσαν μικρότερη επίδραση στην κοινωνία από τον πρώην σταρ του ΝΒΑ. Τα «δυσκολεμένα» παιδιά και οι «φτωχοδιάβολοι» των κακόφημων γειτονιών των αμερικανικών μεγαλουπόλεων μπορούν να μιλήσουν γι΄ αυτό. Και να εξηγήσουν όχι δίχως ανθρώπους που τα κατάφεραν τόσο καλά όσο αυτός, δεν θα είχαν ποτέ το κουράγιο, την δύναμη και σε τελική ανάλυση το πρότυπο για να κυνηγήσουν κι εκείνοι το δικαίωμά τους σε μια άλλη, καλύτερη ζωή. Μπορεί όχι τόσο χλιδάτη σαν κι αυτή που ευτύχισε να έχει ο συγχωρεμένος, αλλά σίγουρα διαφορετική (προς το πολύ καλύτερο) σε σχέση με αυτή που προόριζε για εκείνους η «εργοστασιακή» κατασκευή τους την ημέρα που γεννήθηκαν σε μια άθλια συνοικία.
Προφανώς και δεν μπαίνει ζύγι στην αξία της ανθρώπινης ζωής. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως στην περίπτωση του Κόμπι ο δείκτης… τερμάτισε, με κάθε σεβασμό στους υπόλοιπους 151.599 ανθρώπους που έφυγαν χθες από τον κόσμο, έχοντας ζήσει στην πλειοψηφία τους πολύ χειρότερα κι έχοντας βιώσει –πριν το φευγιό- απαίσιες καταστάσεις. Κάποιοι από αυτούς ίσως να χαμογέλασαν ελάχιστες φορές στην ζωή τους. Κι ενδεχομένως μερικά χαμόγελά να σχηματίστηκαν στα πρόσωπά τους μετά από ένα απίθανο σουτ του Μπράιαντ…

Πηγή: sport-fm.gr

Σελίδα 2568 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή