Σήμερα: 09/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

DSCN0526.JPG

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση που οργάνωσε η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ στο Ε/Γ-Ο/Γ «ΕΛΥΡΟΣ» στις 8/5/2016. Η συγκέντρωση έγινε στα πλαίσια της 4μερης απεργιακής κινητοποίησης των Ναυτεργατών ενάντια στο φοροασφαλιστικό νομοσχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Στο κάλεσμα της ΠΕΝΕΝ ανταποκρίθηκε η συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου μας στην ακτοπλοΐα, αλλά και συνάδελφοι άλλων ειδικοτήτων όπως θαλαμηπόλοι, μηχανικοί κλπ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών της ΠΕΝΕΝ η συγκέντρωση ήταν από πλευράς συμμετοχής υπερδιπλάσια της αντίστοιχης που πραγματοποίησε την προηγούμενη μέρα η ΠΝΟ!! Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ Αντώνης Νταλακογεώργος.

Στην ομιλία του έκανε αναφορά στο ιστορικό της εργατικής πρωτομαγιάς, στον ταξικό της χαρακτήρα, επισήμανε τις διαχρονικές αξίες της ταξικής πάλης, τον αστείρευτο πόλεμο ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλλευσης, τα επίκαιρα μηνύματα όπως αυτά διαμορφώνονται στις σημερινές συνθήκες για τους εργαζόμενους  στη χώρα μας, και την αλληλεγγύη που ήταν και είναι ένα ισχυρό όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης για να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα την οικονομική ολιγαρχία και τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς εκφραστές της.

DSCN0527.JPG

Στη συνέχεια έκανε εκτενή αναφορά στην πάλη των εργαζομένων της χώρας μας ενάντια στο αντιασφαλιστικό τερατούργημα της συγκυβέρνησης και των τοκογλύφων δανειστών και υπογράμμισε ότι άσχετα απ´ την έκβαση που θα έχει το νομοσχέδιο στη Βουλή, τα ανεξάρτητα ταξικά συνδικάτα θα βρεθούν και πάλι στη πρωτοπορία των αγώνων στις μελλοντικές μάχες κόντρα και ενάντια στις μνημονιακές καταστροφικές πολιτικές που προωθούν τα διεθνή ιμπεριαλιστικά και τοκογλυφικά κέντρα όπως είναι το Δ.Ν.Τ, η Ε.Ε, η Ε.Κ.Τ!

Σημείωσε ότι έως και σήμερα, παρά τις σοβαρές αντιξοότητες, το εργατικό κίνημα όρθωσε μετά από δυο χρόνια αναμονής και ανάθεσης το ανάστημά του, έδωσε πολύμορφους αγώνες με αποκορύφωμα την μεγάλη πανελλαδική απεργία στις 4/2/2016, όπου εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες και άλλα λαϊκά στρώματα βγήκαν μαζικά και αγωνιστικά στους δρόμους καταδικάζοντας την αντιλαϊκή κυβερνητική νεομνημονιακή πολιτική.

Δυστυχώς οι αγώνες αυτοί με ευθύνη των κατεστημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών και παρατάξεων δεν είχαν την αναμενόμενη συνέχεια. Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη διαδραμάτισαν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ που σε απόλυτη σύμπλευση με το υπόλοιπο συνδικαλιστικό κατεστημένο οδήγησαν το κίνημα στο ξεφούσκωμα, στην ανάσχεση και στην διακοπή των αγώνων. Με την τακτική τους έδωσαν πολύτιμο χρόνο στη κυβέρνηση να οργανώσει την αντεπίθεσή της, να προβεί σε νέες απαράδεκτες υπαναχωρήσεις στη διαπραγμάτευση με το κουαρτέτο των δανειστών, να παρουσιάσει σε αντιδραστικότερη μορφή τις αλλαγές για το ασφαλιστικό σύστημα και τελικά να καταθέσει το φοροασφαλιστικό έκτρωμα μέσα στη μεγάλη εβδομάδα, και να το φέρει για ψήφιση το Σαββατοκύριακο μετά το Πάσχα όπου ο δημόσιος και ιδιωτικός τομέας ήταν ουσιαστικά κλειστός!

Απ´ όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος ανεξάρτητα από επιμέρους διαφορές φάνηκε και αποδείχθηκε τραγικά ανίκανη να διαχειριστεί και να προσανατολίσει σε αγωνιστική κατεύθυνση τους εργαζόμενους. Στο χώρο της ναυτεργασίας απ´ τις αρχές του Νοέμβρη κάτω από το βάρος της επίθεσης ιδιαίτερα στο ασφαλιστικό, με την δραστήρια παρέμβαση και πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ, αναπτύχθηκαν σημαντικοί αγώνες, απεργίες, συγκεντρώσεις, πορείες, καταλήψεις και άλλες μορφές κινητοποιήσεων στις οποίες έβαλε για ακόμη μια φορά την σφραγίδα της η ΠΕΝΕΝ ώστε αυτοί να έχουν αγωνιστικό προσανατολισμό, ενωτικό διεκδικητικό πλαίσιο, αλλά έλαβε και τα κατάλληλα οργανωτικά μέτρα για την επιτυχή έκβαση τους.

DSCN0525.JPG

Τόσο πριν όσο και μετά την κορύφωση των αγώνων είχαμε να αντιμετωπίσουμε τις συνασπισμένες δυνάμεις του εργοδοτικού-κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού οι οποίες από κοινού προσπάθησαν να αναχαιτίσουν και να υπονομεύσουν την αγωνιστική θέληση των Ναυτεργατών. Στο πλαίσιο αυτό οι δυνάμεις των Προεδρείων ΠΕΜΕΝ -ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ- ΠΕΕΜΑΓΕΝ προσκολλημένες, και εξαρτημένες σε ένα παρωχημένο μοντέλο κομματικού συνδικαλισμού έδωσαν μάχη να μην αναπτυχθεί ένας πραγματικός πολύμορφος αγώνας διαρκείας και απέδειξαν για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια ότι αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξη, την μαζικοποίηση των αγώνων και του κινήματος. Είναι αυτές οι δυνάμεις που συμμάχησαν με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, με τη κυβερνητική πολιτική και το εργοδοτικό κατεστημένο στη ΠΝΟ, πήραν διαζύγιο απ´ τους Ναυτεργάτες και τα προβλήματα τους. Η απομόνωσή τους, η χρεωκοπία της τακτικής τους και η απαξίωση τους απ´ το ναυτεργατικό μας κόσμο έχει ήδη συντελεστεί!!!

DSCN0515.JPG

Κλείνοντας επισήμανε ότι μπροστά μας έχουμε νέα προβλήματα που προκύπτουν απ´ τις αντιδραστικές μνημονιακές δεσμεύσεις αλλά και τις επιλογές του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Χρειάζεται ετοιμότητα επαγρύπνηση, στενή σύνδεση με την ΠΕΝΕΝ, νέες αγωνιστικές πρωτοβουλίες, μεγαλύτερη και μαζική συμμετοχή στην πάλη και στη δράση που σχεδιάζει το ιστορικό μας σωματείο το αμέσως επόμενο διάστημα.

Στην συγκέντρωση της ΠΕΝΕΝ χαιρέτησε ο Πρόεδρος της ΠΕΑΘΕΝ Λευτέρης Σαριδάκης και μέλη του Προεδρείου του Συνδέσμου Συνταξιούχων Κατώτερων Πληρωμάτων ενώ τον λόγο επίσης πήραν δεκάδες Ναυτεργάτες διατυπώνοντας σκέψεις, απόψεις και προτάσεις για την ενίσχυση και την αποτελεσματικότερη παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ.

ΥΓ. Σημειώνουμε ότι αντιπροσωπεία της ΠΕΝΕΝ πριν την συγκέντρωση κατάθεσε στεφάνι στο Πασαλιμάνι στο μνημείο πεσόντων εργατών, αποτίοντας φόρο τιμής στους δολοφονημένους από τις κατασταλτικές δυνάμεις του εκμεταλλευτικού συστήματος εργαζόμενους που έπεσαν στη μάχη και στον αγώνα για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

meta-sintagma-koinoniki-asfalisi.jpg

Η ανασυγκρότηση του ΜΕΤΑ, που ξεκίνησε με την πρωτοβουλία 230 – σήμερα ξεπερνά τους 300 και η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται - συνδικαλιστών, αγωνιστών εργαζομένων, ανέργων και συνταξιούχων, και που έχει σαν στόχο την ενίσχυση των ταξικών χαρακτηριστικών του, την απαλλαγή του από τα “βαρίδια” του κυβερνητικού συνδικαλισμού και την ανάγκη της αντιστοίχησης των προγραμματικών του θέσεων στην σημερινή κατάσταση, με την ενσωμάτωση των εμπειριών από την κυβερνητική αλλαγή του Γενάρη του 2015 και τη συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής με τη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, βρίσκεται σε εξέλιξη.

Φι­λο­δο­ξού­με η πρώτη φάση να ολο­κλη­ρω­θεί με την πα­νελ­λα­δι­κή συν­δι­κα­λι­στι­κή σύ­σκε­ψη, που προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται για τις αρχές Ιούνη, όλων που υπο­γρά­φου­με, αλλά και άλλων που μπο­ρεί να μην υπο­γρά­φουν τώρα, αλλά θε­ω­ρούν το κεί­με­νο για την ανα­συ­γκρό­τη­ση του ΜΕΤΑ, ως βάση για συ­ζή­τη­ση και θα ολο­κλη­ρω­θεί – μέσα από έναν ευρύ διά­λο­γο που πρέ­πει να ανα­πτυ­χθεί εντός της πα­ρά­τα­ξης, αλλά και με άλλες συν­δι­κα­λι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες και ανέ­ντα­χτους, αγω­νι­στές συν­δι­κα­λι­στές - το Φθι­νό­πω­ρο του 2016. 

Τώρα το ΜΕΤΑ συ­γκρο­τεί­ται πραγ­μα­τι­κά από τα κάτω, με όρους κα­θα­ρά συν­δι­κα­λι­στι­κούς και θα το κά­νουν τα μέλη και οι συν­δι­κα­λι­στές του. 

Στό­χος μας είναι η διεύ­ρυν­ση της πα­ρά­τα­ξής μας και η συμ­βο­λή της στη συ­γκρό­τη­ση ενός ευ­ρύ­τε­ρου τα­ξι­κού πόλου μέσα στο ερ­γα­τι­κό – συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα, που θα ση­μα­δέ­ψει την πο­ρεία για την ανα­συ­γκρό­τη­ση και την ανα­σύ­ντα­ξή του, για την άρση της διαί­ρε­σης με­τα­ξύ ερ­γα­ζό­με­νων του ιδιω­τι­κού και του δη­μό­σιου τομέα και για την εκ­προ­σώ­πη­ση του κό­σμου της ελα­στι­κής ερ­γα­σί­ας και των αυ­το­α­πα­σχο­λου­μέ­νων, των ανέρ­γων και των ξένων ερ­γα­τών. 

Η πρω­το­βου­λία μας αυτή, μπο­ρεί να ξε­κί­νη­σε από την ανά­γκη της απαλ­λα­γής του ΜΕΤΑ από έναν ανα­πτυσ­σό­με­νο νέο κυ­βερ­νη­τι­κό συν­δι­κα­λι­σμό, ανέ­δει­ξε όμως απ' την αφε­τη­ρία της το πραγ­μα­τι­κό πρό­βλη­μα του συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος που είναι ο προ­σα­να­το­λι­σμός του, ο συ­ντε­χνια­σμός του, ο ορ­γα­νω­τι­κός κα­τα­κερ­μα­τι­σμός του και οι όροι ανα­πα­ρα­γω­γής της ηγε­σί­ας του. 

Δεν είναι τυ­χαίο, που την κρί­σι­μη στιγ­μή συμ­μά­χη­σαν οι φο­ρείς του νέου κυ­βερ­νη­τι­κού συν­δι­κα­λι­σμού, με «πα­ρά­γο­ντες» και πρό­σω­πα, που ανε­ξάρ­τη­τα σε τι ανα­φέ­ρο­νται πο­λι­τι­κά, επι­λέ­γουν σαν μο­να­δι­κό στόχο τη συν­δι­κα­λι­στι­κή τους επι­βί­ω­ση! Κα­θα­ρό πα­ρά­δειγ­μα απο­τε­λούν οι δια­δι­κα­σί­ες στο συ­νέ­δριο της ΓΣΕΕ. 

Δυ­στυ­χώς αυτή η αντι­πα­ρά­θε­ση και η επί­κλη­ση ορ­γά­νων, δια­δι­κα­σιών και δια­δι­κα­στι­κών προ­βλη­μά­των, εγκλω­βί­ζει αγω­νι­στές συν­δι­κα­λι­στές και συ­ντρό­φους, που δί­νουν κα­θη­με­ρι­νά τις μάχες στους χώ­ρους δου­λειάς, που όμως τε­λι­κά πρέ­πει να δια­λέ­ξουν στρα­τό­πε­δο: Ή είναι με τις δυ­νά­μεις αυτές που πα­ρα­μέ­νουν πι­στές στις αρχές και τις αξίες της ερ­γα­τι­κής τάξης, αντι­μά­χο­νται τον ερ­γο­δο­τι­κό και κυ­βερ­νη­τι­κό συν­δι­κα­λι­σμό και είναι σε ανει­ρή­νευ­τη αντι­πα­ρά­θε­ση με τον πα­ρα­γο­ντι­σμό και τη συν­δι­κα­λι­στι­κή γρα­φειο­κρα­τία ή με τη στάση και την ανοχή τους θα ανα­πα­ρά­γουν αυτά τα φαι­νό­με­να, που απα­ξιώ­νουν τη συλ­λο­γι­κή δράση και τα συν­δι­κά­τα και πα­γιώ­νουν την αντί­λη­ψη ότι εντέ­λει όλοι το ίδιο είναι. 

Όταν αντι­μά­χο­νται δύο δια­φο­ρε­τι­κές στρα­τη­γι­κές, αυτές δεν επι­λύ­ο­νται με πλειο­ψη­φί­ες και μειο­ψη­φί­ες, ούτε με συμ­ψη­φι­σμούς και με­σο­βέ­ζι­κες λύ­σεις, αλλά με κα­θα­ρές εξη­γή­σεις και με γνώ­μο­να την υπε­ρά­σπι­ση των συμ­φε­ρό­ντων της τάξης που εκ­προ­σω­πού­με. 

Κά­ποιοι άλλοι σύ­ντρο­φοι μας ασκούν κρι­τι­κή ότι κα­θυ­στε­ρή­σα­με τον τυ­πι­κό δια­χω­ρι­σμό μας. Μπο­ρεί να έχουν και δίκιο. Το σί­γου­ρο είναι ότι ένας μη­χα­νι­στι­κός δια­χω­ρι­σμός, ως πα­ρα­κο­λού­θη­μα των πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων, πέρσι το κα­λο­καί­ρι θα ήταν λάθος. 

Πρέ­πει όμως να ομο­λο­γή­σου­με ότι γί­νε­ται αδι­καιο­λό­γη­τα κα­θυ­στε­ρη­μέ­να, αφού οι όποιες προ­σπά­θειες τους τε­λευ­ταί­ους δύο-τρεις μήνες δεν καρ­πο­φό­ρη­σαν, γιατί κά­ποιοι εξα­κο­λου­θούν, είτε να έχουν αυ­τα­πά­τες, είτε να εξα­σκού­νται στην αριθ­μη­τι­κή και όχι στην πο­λι­τι­κή. 

Στα­θε­ρή μας πυ­ξί­δα απο­τε­λεί το γε­γο­νός ότι μο­να­δι­κό μας κρι­τή­ριο στις επι­λο­γές μας είναι όχι η πο­λι­τι­κή ή κομ­μα­τι­κή έντα­ξη κά­ποιου, αλλά η υπε­ρά­σπι­ση ή όχι των αρχών της πα­ρά­τα­ξης και του ερ­γα­τι­κού συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος. Όποιοι επέ­λε­ξαν να δι­καιο­λο­γούν τα μνη­μο­νια­κά κυ­βερ­νη­τι­κά μέτρα ή αι­σθά­νο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο υπο­χρε­ω­μέ­νοι να ανα­πα­ρά­γουν την κυ­βερ­νη­τι­κή προ­πα­γάν­δα και όχι τις θέ­σεις της πα­ρά­τα­ξης, αυτοί δεν έχουν καμιά θέση στις γραμ­μές της, γιατί πλέον δεν έχουν καμιά σχέση με τις ιδρυ­τι­κές της αρχές. 

Μέσα στο Μάη προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται ανοι­χτή εκ­δή­λω­ση συ­ζή­τη­ση για το ερ­γα­τι­κό συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα και την ανά­γκη της ανα­σύ­ντα­ξης και ανα­συ­γκρό­τη­σής του, με κε­ντρι­κό ομι­λη­τή τον κα­θη­γη­τή ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων Γιάν­νη Κουζή. Στη συ­ζή­τη­ση θα κλη­θούν να πα­ρα­στούν και να εκ­φρά­σουν τις από­ψεις τους όλες οι ερ­γα­τι­κές συν­δι­κα­λι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες του ευ­ρύ­τε­ρου αρι­στε­ρού και προ­ο­δευ­τι­κού αντι­μνη­μο­νια­κού χώρου, καθώς και ανέ­ντα­χτοι συν­δι­κα­λι­στές. 

Εμείς θε­ω­ρού­με ότι απο­τε­λεί ανα­γκαιό­τη­τα η συ­γκρό­τη­ση ενός μό­νι­μου “συν­δι­κα­λι­στι­κού φό­ρουμ διά­λο­γου” όλων αυτών των δυ­νά­με­ων για την τα­ξι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση του συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος, αλλά και κοι­νές πα­ρεμ­βά­σεις και κι­νη­μα­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες και δρά­σεις, που θα ξε­περ­νούν την αδρά­νειά του και θα δη­μιουρ­γούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις κι­νη­το­ποί­η­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων. 

Σή­με­ρα αυτή η απα­ξιω­μέ­νη προ­δο­τι­κή ηγε­σία της ΓΣΕΕ, που απο­τε­λεί τον κα­λύ­τε­ρο σύμ­μα­χο για την εφαρ­μο­γή των μνη­μο­νια­κών στη χώρα μας, στο πρό­σφα­το 36ο συ­νέ­δριό της ανα­βα­πτί­στη­κε και πα­ρα­μέ­νει η ίδια, μετά από επτά πέ­τρι­να για τους ερ­γα­ζό­με­νους χρό­νια, λες και δεν έγινε τί­πο­τα σ' αυτό τον τόπο. 

Αν υπάρ­χει ένας λόγος πα­ρου­σί­ας των δυ­νά­με­ων του ΜΕΤΑ εκεί, είναι να βρί­σκο­νται σε έναν κα­θη­με­ρι­νό και ανει­ρή­νευ­το πό­λε­μο απέ­να­ντι σ' αυτή την ηγε­σία και να προ­σπα­θούν να απο­κτή­σουν διαύ­λους επι­κοι­νω­νί­ας με την ερ­γα­τι­κή τάξη, που βιώ­νει τον κα­θη­με­ρι­νό της Γολ­γο­θά. 

Κά­ποιοι όμως αντί να κά­νουν αυτό, γοη­τεύ­ο­νται με την ιδέα να κά­τσουν και αυτοί δίπλα στο “θρόνο” του Πα­να­γό­που­λου! 

Αυτή η ηγε­σία της ΓΣΕΕ δεν αλ­λά­ζει πλέον από τα μέσα. Το που­κά­μι­σο είναι άδειο και ο βα­σι­λιά γυ­μνός. Αυτή η “ηγε­σία” εκλέ­γε­ται από το λι­γό­τε­ρο του 10% των ερ­γα­ζο­μέ­νων, ανα­πα­ρά­γε­ται νόθα από σω­μα­τεία σφρα­γί­δες, που στις πε­ρισ­σό­τε­ρες των πε­ρι­πτώ­σε­ων είναι σε χει­με­ρία νάρκη και “ξυ­πνά­νε” μόνο για να κά­νουν αρ­χαι­ρε­σί­ες, με “ερ­γα­ζό­με­νους” που δεν έχουν σχέση μ' αυτά. 

Το πιο συ­γκρο­τη­μέ­νο τμήμα της είναι των τέως ΔΕΚΟ και των τρα­πε­ζών και αυτό χωρίς όμως τη συμ­με­το­χή της πλειο­ψη­φί­ας που είναι οι ελα­στι­κά αμει­βό­με­νη με σχέ­σεις ερ­γα­σί­ας μα­θη­τεί­ας ή ορι­σμέ­νου χρό­νου, που γι' αυ­τούς δεν εν­δια­φέ­ρε­ται ούτε η ίδια, ούτε τα πιστά της αντί­γρα­φα που είναι οι αντί­στοι­χες κλα­δι­κές ομο­σπον­δί­ες. 

Αυτή η “ηγε­σία” κυ­ρί­ως απα­σχο­λεί­ται με την δια­χεί­ρι­ση των εκα­τομ­μυ­ρί­ων του ΕΣΠΑ και έτσι αντί για ερ­γα­τι­κό συν­δι­κά­το να με­τα­τρέ­πε­ται σε ερ­γο­δο­τι­κή ορ­γά­νω­ση, που μοι­ρά­ζει δου­λειές και λει­τουρ­γεί ως πο­λιορ­κη­τι­κός κριός της διά­λυ­σης των ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων. 

Αυτό το αλι­σβε­ρί­σι της “ηγε­σί­ας” της ΓΣΕΕ με όλες τις κυ­βερ­νή­σεις πα­ρα­μέ­νει αλώ­βη­το και βο­λεύ­ει και τις κυ­βερ­νή­σεις και την γρα­φειο­κρα­τία της ΓΣΕΕ, αφού αυ­τούς τους ερ­γα­ζό­με­νους μπο­ρείς να τους βρεις και στους εκλο­γι­κούς κα­τα­λό­γους των αρ­χαι­ρε­σιών “σω­μα­τεί­ων”. 

Το δε χρήμα που συ­γκε­ντρώ­νο­νται στα τα­μεία της ΓΣΕΕ-ΑΕ, από την προ­μή­θεια, τη δια­με­σο­λά­βη­ση και την συν­δια­χεί­ρι­ση των προ­γραμ­μά­των απα­σχό­λη­σης, χρη­σι­μο­ποιεί­ται για τον εκ­μαυ­λι­σμό και την εξα­γο­ρά συ­νει­δή­σε­ων, αλλά και για εκ­δη­λώ­σεις και συ­νέ­δρια σε πο­λυ­τε­λή του­ρι­στι­κά θέ­ρε­τρα, που προ­κα­λούν την συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία της ερ­γα­τι­κής τάξης που είναι άνερ­γη, ελα­στι­κά αμει­βό­με­νη και πα­λεύ­ει για ένα κομ­μά­τι ψωμί! 

Απο­τε­λεί λοι­πόν αδή­ρι­τη ανά­γκη η ανά­δει­ξη ενός πραγ­μα­τι­κού κέ­ντρου αγώνα που θα απο­τε­λεί­ται από πρω­το­βάθ­μια σω­μα­τεία, τα­ξι­κές ομο­σπον­δί­ες και ερ­γα­τι­κά κέ­ντρα, συν­δι­κα­λι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες και αγω­νι­στές συν­δι­κα­λι­στές, που μαζί με τους ερ­γα­ζό­με­νους του δη­μο­σί­ου και τα άλλα πλητ­τό­με­να κοι­νω­νι­κά στρώ­μα­τα, θα δώ­σουν τον αγώνα για την απαλ­λα­γή της χώρας μας απ' τα μνη­μό­νια και τη διε­θνή επι­τρο­πεία και για την επα­να­φο­ρά των ερ­γα­τι­κών, κοι­νω­νι­κών και δη­μο­κρα­τι­κών κα­τα­κτή­σε­ων και δι­καιω­μά­των. 

Και ας μεί­νουν οι “άχρη­στες”, αλλά επι­κίν­δυ­νες για τους ερ­γα­ζό­με­νους συν­δι­κα­λι­στι­κές μού­μιες στο μαυ­σω­λείο τους, στη συμ­βο­λή των οδών Πα­τη­σί­ων και Αλε­ξάν­δρας, στο Πεδίο του Άρεως!

ΠΗΓΗ: rproject.gr

2.jpg

ΌΡΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΔΡΑΣΗΣ Η ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΡΙΖΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

 

ΟΙ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΜΑΧΗ, ΑΞΙΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ

Συνάδελφοι Ναυτεργάτες όλων των κλάδων,

Η ψήφιση του αντιλαϊκού φοροασφαλιστικού νομοσχεδίου από την οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ διαμορφώνει νέα δεδομένα για την πορεία, την δράση και την παρέμβαση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος στην χώρα μας.

Η εργατική τάξη, η μικρομεσαία αγροτιά, οι αυτοαπασχολούμενοι και τα λαϊκά στρώματα κινητοποιήθηκαν και για μεγάλο διάστημα (πριν την κορύφωση των αγώνων στις 4/2/2016) έδωσαν ένα σκληρό πολύμορφο αγώνα (επικεντρώνοντας στο κοινό αίτημα να αποσυρθεί το αντιασφαλιστικό έκτρωμα που κατέθεσε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) ο οποίος συσπείρωσε, κινητοποίησε, έβγαλε στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, συνταξιούχους, άνεργους, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες και άλλα πλατιά λαϊκά στρώματα.

Όταν αυτό το κίνημα πήρε έκταση, επεκτάθηκε σε όλη την χώρα και απέκτησε σαφή αγωνιστικά χαρακτηριστικά με τις δυνάμεις του αγωνιστικού ταξικού τόξου να θέτουν πιο προωθημένα αιτήματα όπως είναι η σύνδεση του αντιασφαλιστικού με το ξήλωμα του συνόλου της μνημονιακής (παλιάς και νέας) πολιτικής ακόμη και για την ανάγκη να δρομολογηθεί ένας άλλος δρόμος εξόδου από την πολύχρονη κρίση που μαστίζει την χώρα εξ αιτίας των σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών που με ιδιαίτερη σκληρότητα εφαρμόζονται στην χώρα μας από τα ιμπεριαλιστικά και τοκογλυφικά κέντρα (ΔΝΤ – Ε.Ε – ΕΚΤ), τότε οι συστημικές δυνάμεις που κυριαρχούν στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα και ευρύτερα στα υπόλοιπα κινήματα αποφάσισαν την συνθηκολόγηση, την υποχώρηση, την απραξία, την αδράνεια και την επιχείρηση ξεφουσκώματος αυτού του κινήματος που ήταν σε εξέλιξη και καθημερινά έπαιρνε ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Το φρενάρισμα και η ανακοπή των αγώνων, η αποκλιμάκωση των κινητοποιήσεων βρήκε σύμφωνες όλες τις κυρίαρχες δυνάμεις που επικρατούν κυρίως στο συνδικαλιστικό κίνημα της εργατικής τάξης. Μάλιστα το ΠΑΜΕ πρωτοστάτησε σε αυτήν την επιχείρηση και θριαμβολογούσε διεκδικώντας την πατρότητα της πρότασης που υιοθέτησε ομόφωνα η Διοίκηση της ΓΣΕΕ, για τον παροπλισμό του κινήματος και των αγώνων!!!

Η δεύτερη φάση διακρίνεται και χαρακτηρίζεται από την πλήρη απουσία κλαδικών κινητοποιήσεων, εργατικών αγώνων ενώ ανάλογη και χειρότερη είναι η εικόνα και στα υπόλοιπα κινήματα, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι, νεολαία, άνεργοι κ.λπ.

Μάλιστα απόπειρες, προσπάθειες και πρωτοβουλίες που υπάρχουν σε διάφορους κλάδους, όπως π.χ Ναυτεργάτες, για συνέχιση και κλιμάκωση των αγώνων στοχοποιούνται από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ και διεκδικώντας τον ρόλο ιδιοκτήτη του κινήματος και της γνωστής του αντίληψης ως κατόχου της μοναδικής αλήθειας και του αλάθητου του Πάπα δίνει λυσσασμένη μάχη σε ιερή συμμαχία και από κοινού με τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού να αποτρέψει οποιαδήποτε κινητοποίηση, δράση, αγώνα και πρωτοβουλία διότι όπως διακηρύσσει το ιερατείο του, ελλοχεύει ο κίνδυνος του εκφυλισμού και κατά συνέπεια η συνέχιση των αγώνων είναι τουλάχιστον τυχοδιωκτισμός….

Οι υπόλοιπες δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα (τύπου Παναγόπουλου) σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος τόσο πριν όσο και τώρα που ήταν αυτοί που έβαζαν την πλάτη για να περάσει ο αρμαγεδώνας των βάρβαρων μονοπωλιακών πολιτικών, πανηγυρίζουν για την στροφή του ΠΑΜΕ στον ρεαλισμό….

Ενώ η κυβέρνηση συνεχώς στην περίφημη διαπραγμάτευση για ασφαλιστικό – φορολογικό, κόκκινα δάνεια, ιδιωτικοποιήσεις, προστασία πρώτης κατοικίας καταπατά για πολλοστή φορά τις κόκκινες γραμμές, εισπράττει από την συνδικαλιστική ηγεσία απάθεια, αδράνεια και το κίνημα παραμένει εγκλωβισμένο στην προδοτική γραμμή και απόφαση της ανάσχεσης των αγώνων μέχρι να πάει το νομοσχέδιο στην Βουλή….

Ταυτόχρονα το ΠΑΜΕ και οι δυνάμεις του πραγματοποιεί στο διάστημα αυτό και δύο συλλαλητήρια έτσι ώστε να διατηρούνται και τα προσχήματα της διαφορετικότητας από τις άλλες κατεστημένες δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος!!!

Η κυβέρνηση σε αντίθεση με την εξωνημένη και βαθιά φθαρμένη και χρεοκοπημένη ηγεσία Παναγόπουλου – Κουτσιούκη – Ομάδα ΜΕΤΑ στην ΓΣΕΕ (Βασιλόπουλος), σχεδιάζει τις κινήσεις της έτσι ώστε το νομοσχέδιο έκτρωμα να περάσει όσο πιο ανώδυνα, να μετριάσει και να εξουδετερώσει τις οποιεσδήποτε εργατικές αντιστάσεις.

Στο πλαίσιο αυτό επιλέγει α) να το καταθέσει την μεγάλη εβδομάδα, β) να το περάσει με την μορφή του κατεπείγοντος και γ) να το εισάγει στην ολομέλεια το Σαββατοκύριακο μετά το Πάσχα που η συντριπτική πλειοψηφία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα είναι κλειστή……

Επίσης η ηγεσία της ΓΣΕΕ παίρνει ακόμα μια «ταξική» απόφαση, αυτή του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς που την πραγματοποιεί την Κυριακή 8/5/2016 και την οποία υποτίθεται την πήρε για να μπλοκάρει τα ανοιχτά εμπορικά καταστήματα και για τα οποία ουδείς στην συνέχεια ενδιαφέρεται να μπλοκάρει την λειτουργία τους, εκτός μεμονωμένων δυνάμεων και ομάδων της αγωνιστικής και κινηματικής αριστεράς. Ο εκφυλισμός σε όλο το μεγαλείο του….

Η παραπάνω αναφορά αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι μεταξύ των άλλων η ηγεσία των συνδικάτων έχει αποκοπεί από τα προβλήματα, τις αγωνίες των εργαζομένων ενώ μέρος της είναι πλήρως ενσωματωμένο στο σύστημα και υπηρετεί τα συμφέροντά του ενώ το υπόλοιπο μέρος του έχει επικίνδυνα πρωτοφανή ανικανότητα να διαχειριστεί την κρίσιμη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στα συνδικάτα και οδηγεί τους εργαζόμενους συνέχεια με γοργούς ρυθμούς στην απομάκρυνση, στην αποχή, στην αδράνεια….

Η κρίση εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας ποτέ δεν ήταν μεγαλύτερη στην διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Είναι προφανές ότι οι δυνάμεις που αποτελούν την ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα, και οι κυρίαρχες σε αυτές παρατάξεις έχουν την απόλυτη ευθύνη για την ήττα του κινήματος καθ’ όλη την περίοδο των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών. Στις συνθήκες αυτές που διαμορφώνονται οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να επιλέξουν τον δρόμο της αποστράτευσης, της απομάκρυνσης και της αποχής από τους αγώνες, αντίθετα πρέπει και οφείλουν να συμβάλλουν με όλες τους τις δυνάμεις στην ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος και την αναγέννηση των πρωτοβάθμιων σωματείων καθώς και το συντονισμό, την κοινή δράση στην κατεύθυνση ενός αυθεντικού ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος που θα έχει την δύναμη, την θέληση και τον σωστό προσανατολισμό για να υπερασπίζονται τα συμφέροντα και τα δικαιώματά τους.       

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΥ – ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ

Οι Ναυτεργάτες από τον περασμένο Νοέμβρη του 2015 (είχε προηγηθεί η 12μηνη πάλη ενάντια στην απλήρωτη ναυτική εργασία) έχουν στο ενεργητικό τους τις περισσότερες μέρες απεργιακών αγώνων όσο κανένας άλλος κλάδος στην χώρα μας.

Με πρωτοβουλίες της ΠΕΝΕΝ έγιναν συγκεντρώσεις, πορείες, διαδηλώσεις, καταλήψεις και γενικότερα αναπτύχθηκε ένας πολύμορφος αγώνας τόσο ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο όσο και στα υπόλοιπα προβλήματα όπως ο αγώνας ενάντια στην εφοπλιστική ασυδοσία, την φοροασυλία, την μαύρη ανασφάλιστη εργασία, τις ΣΣΕ, τα εργασιακά και άλλα προβλήματα.

Ο αγώνας αυτός για πρώτη φορά με τόσο έντονο, ανάγλυφο και αποκαλυπτικό τρόπο έφερε στο προσκήνιο την απόσταση αλλά και την μεγάλη αντίθεση ανάμεσα στους Ναυτεργάτες εν ενεργεία και συνταξιούχους με την χρεοκοπημένη ηγεσία της ΠΝΟ, του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στην οποία τα τελευταία χρόνια προστέθηκε και η ομάδα του κομματικού συνδικαλισμού που από κοινού διαχειρίζονται την στρατηγική και τακτική της Ομοσπονδίας και από κοινού έχουν βαρύτατες ευθύνες για τα συντριπτικά πλήγματα που έχουν δεχθεί τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις του Ναυτεργατικού κόσμου της χώρας από τις πολιτικές τόσο των προηγούμενων κυβερνήσεων Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ αλλά και από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Οι δυνάμεις αυτές, πλέον έχει διαπιστωθεί και αποκαλυφθεί πλήρως, παρά την διαφορετική λεκτική ρητορική των ηγεσιών ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ – ΠΕΕΜΑΓΕΝ, συμπλέουν, συμπορεύονται και συναποφασίζουν και στο παραμικρό πρόβλημα σε αγαστή και αρμονική συνεργασία!!!

Από τον Νοέμβρη του 2015 έως και στον επίλογο των κινητοποιήσεων την 4ήμερη απεργία είχαν κοινή και ενιαία θέση ενάντια στις κινητοποιήσεις, τις υπονόμευσαν με τον πιο άθλιο τρόπο. Η συμμετοχή και ο ρόλος τους στην οργάνωση, την προετοιμασία και την διεξαγωγή τους ήταν παντελώς ανύπαρκτες ενώ η παρέμβασή τους, ιδιαίτερα στα πληρώματα των πλοίων, ήταν αποκαρδιωτική έως τραγική.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ όλο αυτό το διάστημα δεν κατάφεραν να κινητοποιήσουν, ιδιαίτερα στις συγκεντρώσεις, παρά ελάχιστα άτομα κατά 90% συνταξιούχους και μέσα σε αυτούς μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού εν ενεργεία Μηχανικούς, Μαγείρους και Μηχανοδηγούς….

Ανάλογη εικόνα υπήρχε και στα κλιμάκια όπου στα περισσότερα λιμάνια δεν είχαν ούτε έναν εκπρόσωπό τους να στείλουν. Είναι χαρακτηριστικό, όλο αυτό το διάστημα δεν πραγματοποίησαν ούτε μια συγκέντρωση, ούτε διαδήλωση, ούτε μια οργανωμένη σύσκεψη στα καράβια….

Το μόνο που ανακοινώνουν είναι η συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ στις οποίες δεν συμμετέχει ούτε ένα μέλος από τα πληρώματα των πλοίων με τα οποία έχουν πάρει εδώ και χρόνια διαζύγιο και η όποια επικοινωνία και σύνδεση με αυτά είναι από τραγική έως δυσάρεστη για αυτούς….

Παρ’ όλα αυτά ο ρόλος τους δεν ήταν μόνο ανεπαρκής έως ανύπαρκτος αλλά ταυτόχρονα ήταν άθλιος, υπονομευτικός και απεργοσπαστικός!!!! Ήταν αυτοί που έκαναν τα πάντα για να υπονομεύσουν το κοινό μέτωπο με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στην Ναυτιλία και τα ασφαλιστικά μας Ταμεία. Ήταν αυτοί που έβαλαν βέτο στην κοινή συμπόρευση με τους απόμαχους της θάλασσας και επανειλημμένα τους επιτέθηκαν με στόχο να αποσπασθούν από την κοινή προσπάθεια και συντονισμένη πάλη.

Ήταν αυτοί που απαίτησαν να μην συμμετέχουν στις συναντήσεις με τη ηγεσία του ΥΕΝ όπως επίσης να μην έχουν λόγο στις συγκεντρώσεις….

Ήταν αυτοί που από κοινού με τον γνωστό εργοδοτικό και φίλα προσκείμενο όλων των κυβερνήσεων Γ.Γ της ΠΝΟ αποφάσισαν 4ήμερη απεργία χωρίς να πάρουν και τα ελάχιστα οργανωτικά μέτρα, με αποτέλεσμα στην κορυφαία όπως διατείνονταν απεργιακή μάχη ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο να διαπιστωθούν δεκάδες προβλήματα που η ανικανότητα, η αμέλεια, σε συνδυασμό με την σκοπιμότητα, κινδύνευσαν να την τινάξουν στον αέρα!!!

Τα παραδείγματα πολλά και σοβαρά τα οποία ο εκπρόσωπος της ΠΕΝΕΝ ανέλυσε στην τελευταία συνεδρίαση της ΠΝΟ στην οποία αποχώρησαν οι εκπρόσωποι του κομματικού συνδικαλισμού….

Χαρακτηριστικό παράδειγμα (ένα από τα πολλά), δύο κρουαζιερόπλοια στο Τροκαντερό, δίπλα από το λιμάνι του Πειραιά, πραγματοποιούσαν κανονικά δρομολόγια επί 3ήμερο ενώ οι εκπρόσωποι των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού απολάμβαναν με τις ώρες τον καφέ τους κάθε πρωί στο λιμάνι του Πειραιά και όταν τους ζητήθηκε η παρουσία των εκπροσώπων τους στην προσπάθεια αυτή, έστω και την τελευταία μέρα, να υπάρχει συνδικαλιστική παρέμβαση στα πλοία αυτά, την αρνήθηκαν λέγοντας ότι δεν έχουν άλλες διαθέσιμες δυνάμεις, ότι ετοιμάζονται για την συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ….. Χάρις στην παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ και της ΠΕΑΘΕΝ τα πλοία αυτά απήργησαν.

Όμως φάνηκε πώς οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού εννοούν τον ρόλο τους και πόσο νοιάζονταν για την επιτυχία της απεργίας.

Είναι αυτοί οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν αναλάβει (άραγε με ποια ανταλλάγματα;) την προστασία της ηγεσίας της ΠΝΟ την οποία φανατικά υπερασπίζονται και έχουν την αξίωση οι άθλιοι ηγετίσκοι του κομματικού συνδικαλισμού τύπου Τσιμπόγλου να μην παρίστανται Ναυτεργάτες από τα πλοία και άνεργοι στα γραφεία της ΠΝΟ και στις συνεδριάσεις των οργάνων της!!!

Προφανώς οι Ναυτεργάτες είναι αντίπαλοί τους και αντιμετωπίζονται ως εχθροί και υπονομευτές αφού δεν ανταποκρίνονται στις φαιδρότητες των χρεοκοπημένων κομματικών ηγετίσκων οι οποίοι αποδεικνύεται για πολλοστή φορά ότι είναι πλήρως απομονωμένοι, αποξενωμένοι και απομακρυσμένοι πριν από όλα από τα μέλη τους και στην συνέχεια από την ολότητα του Ναυτεργατικού μας κόσμου.

Είναι τέτοιο δε το κατάντημά τους που μετατρέπονται σε καταδότες και ρουφιάνους προς τις εφοπλιστικές εταιρίες κάθε αγωνιστικού ναυτεργατικού στοιχείου που αντιστέκεται, αντιδρά και αντιπαλεύει την χρεοκοπημένη τακτική τους.

Είναι άραγε τυχαίο ότι στις πρόσφατες συνελεύσεις των Σωματείων ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ – ΠΕΕΜΑΓΕΝ δεν ξεπερνούσαν συνολικά και στα 3 σωματεία τα 70 άτομα!!!

Είναι τυχαίο ότι οι Μηχανικοί εδώ και χρόνια δεν έχουν καμιά οργανωτική, συνδικαλιστική και Σωματειακή επαφή και σχέση ενώ στα άλλα δύο Σωματεία είναι ακόμη πιο άσχημη η εικόνα τους!!

Αντίθετα τα πρόσωπα που ηγούνται αυτών των δυνάμεων κατέχουν την υψηλή «διάκριση» της μετριότητας, της ανεπάρκειας και της ανικανότητας. Πώς άραγε να προβούν σε οποιαδήποτε αγωνιστική πρωτοβουλία όταν αποδεδειγμένα και σε βάθος χρόνου δεν τους ακολουθεί ούτε ένα μέλος τους παρά μόνο ελάχιστοι συνταξιούχοι και αυτοί όχι Μηχανικοί, αλλά Ναύτες στην συντριπτική τους πλειοψηφία….

Στο πλαίσιο αυτών των εξελίξεων οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού εισπράττοντας καθημερινά την απαξίωση και την περιφρόνηση από τους Ναυτεργάτες και τα μέλη τους αντί να επανεξετάσουν την τακτική και την στρατηγική τους, τον ρόλο που διαδραματίζουν, τις άθλιες συμμαχίες που συνάπτουν και τον γενικότερο προσανατολισμό τους επιλέγουν και στοχοποιούν την ΠΕΝΕΝ και τα στελέχη της οι οποίοι, κατ΄ αυτούς, είναι η αιτία όλων των δεινών.

Στα πλαίσια αυτής της άθλιας και καταγέλαστης τακτικής στην προχθεσινή συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ στην οποία προσήλθαν μεμονωμένα 2-3 Ναυτεργάτες και ένας εξ αυτών διατύπωσε και εξέφρασε την αντίθεσή του στην τακτική της ΠΝΟ και της πλειοψηφίας της, αυτό έδωσε για άλλη μια φορά την αφορμή να προκαλέσουν και να δημιουργήσουν ένα σοβαρό επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον Πρόεδρο των Μαγείρων, τον επί σειρά ετών εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλιστή (στέλεχος της ΠΑΣΚΕ και του ΠΑΣΟΚ έως πριν λίγο καιρό), ο οποίος υπηρέτησε ως πιστό μαντρόσκυλο το πιο εξαχρειωμένο μοντέλο εφοπλιστόδουλου συνδικαλισμού και ο οποίος πρόσφατα έγινε αποδεκτός στις γραμμές του ΠΑΜΕ και μάλιστα τον εξέλεξαν και στην τοπική τους γραμματεία του Πειραιά. Ο εφοπλιστόδουλος αυτός συνδικαλιστής επιτέθηκε αναιτιολόγητα στον Ταμία της ΠΕΝΕΝ με βαρύτατους ρατσιστικού και αλήτικου περιεχομένου χαρακτηρισμούς.

Το επεισόδιο αυτό που ξεφεύγει από τα όρια της συνδικαλιστικής αντιπαράθεσης, με πρωτοβουλία του ίδιου του Ταμία της ΠΕΝΕΝ, θεωρήθηκε απαραίτητο να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά σε βάρος ενός προσώπου ο οποίος πιστεύει ότι επειδή εντάχθηκε στο ΠΑΜΕ έχει ασυλία να ξεστομίζει και να προκαλεί με τον πιο βρώμικο τρόπο!!

Είναι προφανές για την ΠΕΝΕΝ και την Διοίκησή της ότι οι διαφορές ακόμη και αυτών του υποκόσμιου τύπου από φασιστοειδή δεν μπορούν να επιλύονται στα πλαίσια των αστικών δικαστηρίων.

Κατά τα λοιπά οι δυνάμεις του κομματικού τόξου οι οποίες όσο πιο πολύ συμβιβάζονται, υποτάσσονται και υποχωρούν από τις ταξικές αναφορές τους τόσο περισσότερο αναζητούν και στοχοποιούν συνεπείς δυνάμεις που παλεύουν και μάχονται για τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων.

Τους παραδίδουμε για άλλη μια φορά στην αλάνθαστη κρίση των Ναυτεργατών και είμαστε απόλυτα βέβαιοι για την ετυμηγορία τους.

Πειραιάς 11/5/2016      

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

bloomberg.jpg

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΦΟΡΟΙ  

ΣΤΟΧΟΣ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ 3,5% ΤΟΥ ΑΕΠ ΤΟ 2018    

Μέτρα ύψους 5,2 δισ. ευρώ και πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018 προβλέπει το προσχέδιο μνημονίου που προτίθεται να υπογράψει η κυβέρνηση με τους δανειστές, με στόχο την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Όπως αναφέρει το διεθνές πρακτορείο για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας η Ελλάδα θα έχει ως μεσοπρόθεσμο στόχο την καταγραφή πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ ο οποίος θα επιτευχθεί μέσω ενός συνδυασμού δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων αλλαγών στο ΦΠΑ, στο φόρο εισοδήματος και στο ασφαλιστικό, με την υποστήριξη ενός φιλόδοξου προγράμματος για την ενίσχυση της φορολογικής συμμόρφωσης και διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών, και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, διασφαλίζοντας παράλληλα την επαρκή προστασία των ευάλωτων ομάδων.

Σύμφωνα με το προσχέδιο Μνημονίου (ΜoU) οι πιστωτές καλούν την κυβέρνηση να υπογράψει ότι:

-Εντός του Ιουνίου θα εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές για τη διαφοροποίηση του φόρου που θα καταβάλουν οι οφειλέτες με βάση την οικονομική τους κατάσταση και την ικανότητα να πληρώσουν, αλλά και την αναδιάρθρωση του ιδιωτικού χρέους με διαγραφές προστίμων και παράλογων προσαυξήσεων.

-Εντός του Ιουνίου θα γίνει ολοκληρωμένος έλεγχος για την επαλήθευση των στοιχείων στη λίστα των υφιστάμενων ληξιπρόθεσμων οφειλών στα τέλη Ιανουαρίου 2016 και τη μεταφορά των απαιτήσεων σε έναν ενιαίο λογαριασμό.

-Ως το τέλος Σεπτεμβρίου θα τροποποιήσει τη νομοθεσία με τη θέσπιση σαφών κριτηρίων για να αυξηθεί η εισπραξιμότητα των οφειλομένων ποσών που είναι υπέρογκα.

-Θα δημιουργηθεί η Μονάδα Μεγάλων Οφειλετών (LDU) στην οποία θα ενταχθούν όλοι όσοι χρωστούν πάνω από 1 εκατ. ευρώ

Οπως υπογραμμίζει στην έκθεση, «δεδομένου ότι οι φορολογούμενοι με χρέος πάνω από 1 εκατ. ευρώ αντιπροσωπεύουν το 80% των συνολικών φορολογικών χρεών προς το κράτος και ότι περίπου οι μισοί εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Μονάδας Μεγάλων Οφειλετών (LDL), οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν στην ενίσχυση των εργαλείων και στην ικανότητα της φορολογικής διοίκησης για την πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος».

-Ως το τέλος Σεπτεμβρίου 2016 θα ετοιμαστεί λίστα ταξινόμησης των μεγαλοοφειλετών ανάλογα με το ύψος του χρέους, τις οικονομικές τους δυνατότητες και την οικονομική κατάσταση.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΦΟΡΟΙ

Μπορεί το φορολογικό και ασφαλιστικό νομοσχέδιο να έχει τεθεί προς ψήφιση άρον άρον από τη βουλή αλλά νέα εφαρμόστικα νομοσχέδια έρχονται, καθώς και συμπληρωματικός προϋπολογισμός για το 2016, η ψήφιση του οποίου μάλιστα αποτελεί προαπαιτούμενο για την καταβολή δόσεων. Την ανάγκη για συμπληρωματικό προϋπολογισμό επικαλείται το Bloomberg σε δημοσίευμά του με βάση έγγραφο της Κομισιόν προς τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, το οποίο όπως αναφέρει έχει στην κατοχή του.

Το έγγραφο αναφέρει ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει για περικοπή μισθολογικού κόστους δημοσίου ύψους 0,2% του ΑΕΠ ή 350 εκατ. ευρώ, καθώς και για νέες αυξήσεις έμμεσων φόρων σε καύσιμα, ποτά, τσιγάρα, καφέ.

Επίσης, με βάση το έγγραφο που έχει στην κατοχή του το πρακτορείο, η Κομισιόν αναφέρει ως προαπαιτούμενο την τροποποίηση της νομοθεσίας για τα NPLs, ώστε να αφαιρεθούν τα φορολογικά και άλλα εμπόδια για την αποτελεσματική λειτουργία των εν λόγω αγορών.

Η Ελλάδα "θα απελευθερώσει άμεσα την πώληση όλων των εξυπηρετούμενων και μη δανείων με τη μόνη προσωρινή εξαίρεση, την πώληση των (μη εξυπηρετούμενων) δανείων για κύριες κατοικίες με αντικειμενική αξία μέχρι 140.000 ευρώ, για τις οποίες η απελευθέρωση θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2018”, αναφέρει το έγγραφο της Κομισιόν σύμφωνα με το Bloomberg.

"Συμφωνία έχει επιτευχθεί για άλλα σημαντικά μέτρα για την καταπολέμηση των NPLs και αυτά θα είναι βασικά στοιχεία για τις επόμενες αξιολογήσεις του προγράμματος”, προστίθεται.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, η Ελλάδα και οι πιστωτές συμφωνούν στην προσαρμογή του ειδικού φόρου κατανάλωσης, συμπεριλαμβανομένης της βενζίνης, του πετρελαίου ντήζελ για μεταφορές και θέρμανση, υγραέριο, κηροζίνη και φυσικό αέριο.

Ακόμη, γίνεται λόγος για την αύξηση των συντελεστών ειδικού φόρου κατανάλωσης στην μπύρα και την κατάργηση της εξαίρεσης του 50% για τον ειδικό φόρο στα αλκοολούχα ποτά για τα Δωδεκάνησα.

Αυξάνεται ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στα τσιγάρα και τον καπνό, καθιερώνεται νέος ειδικός φόρος κατανάλωσης για τον καφέ και το ηλεκτρονικό τσιγάρο, εισάγεται νέος φόρος πληρότητας στα ξενοδοχεία (με περισσότερα από δύο αστέρια και σε ενοικιαζόμενα δωμάτια), εισάγεται μια μόνιμη αύξηση του ακαθάριστου των φορολογικών εσόδων από τυχερά παιχνίδια στο 35% για να αντικαταστήσει μια εισφορά 5 σεντς για τα τυχερά παιχνίδια.

Επιπλέον, εισάγεται μια εισφορά 5% για τους συνδρομητές ευρυζωνικής και 10% για τους συνδρομητές καλωδιακής τηλεόρασης, αυξάνεται η φορολογία για τα επενδυτικά οχήματα, δηλαδή τα UCITS funds, τις real estate επενδυτικές εταιρείες, και τις εταιρείες διαχείρισης χαρτοφυλακίου.

"Αυτό το πακέτο των μέτρων θα θεσπιστούν μέσω νομοθετικών πράξεων και μέσω ενός συμπληρωματικού προϋπολογισμού για το 2016 ως προαπαιτούμενη δράση (prior action)”, για την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης, αναφέρει το draft document.

Επίσης, αναφέρεται ότι "η δημοσιονομική προσαρμογή μέχρι το 2018 αποτελείται από 1% του ΑΕΠ μέσω μιας μεγάλης συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, 1% του ΑΕΠ από τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, και άνω του 0,2% του ΑΕΠ από την αύξηση του ΦΠΑ, 0,2% από το μισθολογικό κόστος του δημοσίου τομέα, και το υπόλοιπο 0,6% από άλλα μέτρα, κυρίως στους τομείς των οχημάτων, των ειδικών φόρων και των φόρων κατανάλωσης.

Πάντως,  το "Κεφάλαιο" από τις 29 Απριλίου είχε αποκαλύψει ότι το ΥΠΟΙΚ είχε στείλει στην Κομισιόν έναν προάγγελο του νέου μνημονίου υπό τη μορφή μιας έκθεσης 89 σελίδων, με τον τίτλο "Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων 2016", από τον Γ. Χουλιαράκη (ως πρόεδρο του ΣΟΕ).

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 4 ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΟ ΔΝΤ

Μετά το σάρωμα των ασφαλιστικών κεκτημένων δεκαετιών με μέτρα, όπως η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η περικοπή όλων των συντάξεων άνω των 1.300 ευρώ, το «μαχαίρι» στις συντάξεις αναπηρίας και χηρείας και η επιβάρυνση με υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές του συνόλου των επαγγελματικών τάξεων, το Μνημόνιο 4 ανοίγει εκ νέου το εργασιακό, με κατάργηση ώς το τέλος του 2016 όλων των περιορισμών στις ομαδικές απολύσεις και με αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο ακόμη και πέραν των ευρωπαϊκών πρακτικών.

Το Βήμα της Κυριακής  παρουσιάζει το τελευταίο σχέδιο μνημονίου του ΔΝΤ το οποίο συνέταξαν τα στελέχη του, Πωλ Τόμσεν και Ντέλια Βελκουλέσκου και αποτελεί το σημείο όπου έφτασαν οι διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση στο «Χίλτον».

Η πορεία του χρέους περιγράφεται ως «εξαιρετικά μη βιώσιμη», ενώ το πλεόνασμα του 2018 τοποθετείται μόλις στο 1,5% του ΑΕΠ, παρά την καταιγίδα των νέων μέτρων.

-Το Μνημόνιο 4 ζητεί ως προαπαιτούμενα και διαρθρωτικά ορόσημα μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου:

-Μεταφορά όλων των ασφαλισμένων σε ένα και μοναδικό ασφαλιστικό ταμείο

-Εφαρμογή της νέας πλήρως ανεξάρτητης Υπηρεσίας Εσόδων του κράτους

-Εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος το οποίο θα χρηματοδοτείται από μέτρα 900 εκατ. ευρώ.

-Νωρίτερα, μέχρι το τέλος Ιουνίου:

'-Άνοιγμα επαγγελμάτων (δικηγόροι, μηχανικοί δημοσίων έργων, λιμενεργάτες) και απελευθέρωση υπηρεσιών (τουρισμός, τρόφιμα και ποτά).

-Οδικός χάρτης για την άρση των capital controls.

πηγη: iskra.gr

Σελίδα 3996 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή