Ανησυχείτε για τα κιλά που βάλετε κατά τη διάρκεια της καραντίνας; Δείτε όλα τα βήματα που μπορούν να σας βοηθήσουν να επανέλθετε στο βάρος που είχατε πριν το lockdown ή ακόμα και να το μειώσετε

Υπάρχουν κάποιες εύκολες στρατηγικές που μπορείτε να ακολουθήσετε προκειμένου να παραμείνετε εντός στόχου για τα κιλά σας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Κάποιες από αυτές τις τεχνικές, μάλιστα, μπορούν να ενισχύσουν την απώλεια βάρους τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά το lockdown.

Παραμείνετε ενυδατωμένοι

Όταν μιλάμε για απώλεια βάρους, αυτά που πίνουμε είναι συχνά εξίσου σημαντικά με αυτά που τρώμε. Τα αναψυκτικά, το τσάι με γλυκαντικά και τα ενεργειακά ποτά είναι συνήθως γεμάτα με πρόσθετα σάκχαρα, ενώ στερούνται σημαντικών θρεπτικών συστατικών όπως οι βιταμίνες και τα μέταλλα. Τα ροφήματα αυτά αυξάνουν όχι μόνο την πρόσληψη θερμίδων, αλλά και τον κίνδυνο αύξησης του βάρους.

Αντίθετα, η κατανάλωση περισσότερου νερού θα σας βοηθήσει να αισθάνεστε χορτάτοι, μειώνοντας έτσι και την ημερήσια πρόσληψη θερμίδων. Για παράδειγμα, μελέτη σε 24 ηλικιωμένους με υπερβολικό βάρους και παχυσαρκία έδειξε ότι η κατανάλωση 500 mL νερό πριν το πρωινό μείνε τον αριθμό των θερμίδων που προσλαμβάνονταν στο γεύμα κατά 13%.

Ασκηθείτε

Μπορεί τα γυμναστήρια να μην είναι ανοιχτά ακόμα, αλλά υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι για να προσθέσετε κάποια σωματική δραστηριότητα στην καθημερινότητά σας. Δοκιμάστε έναν περίπατο στη γειτονιά, μερικές ασκήσεις με το βάρος του σώματος ή ένα διαδικτυακό πρόγραμμα για άσκηση στο σπίτι.

Η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης (HIIT), η γιόγκα, το αερόμπικ και το πιλάτες είναι μερικά προγράμματα που μπορείτε να κάνετε σχεδόν παντού με ελάχιστο ή καθόλου εξοπλισμό. Έτσι θα κάψετε επιπλέον θερμίδες για να αποτρέψετε την αύξηση του βάρους, αλλά θα διαχειριστείτε καλύτερα το στρες και το άγχος σας.

Επιλέξτε υγιεινά τρόφιμα

Η υγιεινή διατροφή είναι πολύ πιο εύκολη όταν έχετε ένα ψυγείο γεμάτο θρεπτικά τρόφιμα όπως τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Αντίθετα, τα πρόχειρα σνακ όπως πατατάκια, μπισκότα και κέικ μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο υπερκατανάλωσης φαγητού. Την επόμενη φορά που θα πάτε για ψώνια, λοιπόν, γεμίστε το καρότσι σας με φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής άλεσης και όσπρια.

Μαγειρέψτε στο σπίτι

Το μαγείρεμα είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να βελτιώσετε την ποιότητα της διατροφής σας όταν πειραματίζεστε με νέα τρόφιμα και γεύσης. Επιπλέον, η προετοιμασία υγιεινών γευμάτων στο σπίτι θέτει υπό έλεγχο το τι βάζετε στο πιάτο σας, καθιστώντας πιο εύκολη την ενσωμάτωση τροφίμων υψηλότερης ποιότητας.

Μια μεγάλη μελέτη σε 11.396 ανθρώπους συσχέτισε την συχνότερη κατανάλωση σπιτικών γευμάτων με συνολικά καλύτερη ποιότητα διατροφής. Επίσης, όσοι κατανάλωναν περισσότερα από πέντε σπιτικά γεύματα εβδομαδιαίως ήταν λιγότερο πιθανό κατά 28% να έχουν υπερβολικό βάρος και κατά 24% υπερβολικό σωματικό λίπος, συγκριτικά με εκείνους που κατανάλωναν λιγότερα από τρία.

Ακολουθήστε ένα πρόγραμμα

Όταν δεν βγαίνετε συχνά από το σπίτι, είναι εύκολο να ξεφύγετε από την καθημερινή σας ρουτίνα. Η δημιουργία και προσκόλληση σε ένα πρόγραμμα, όμως, είναι ένας πολύ καλός τρόπος να χτίσετε υγιεινές συνήθειες.

Για παράδειγμα, δοκιμάστε να ξυπνάτε και να κοιμάστε περίπου τις ίδιες ώρες κάθε ημέρα, να ντύνεστε ακόμα κι αν εργάζεστε από το σπίτι και να κάνετε τακτικά διαλείμματα μέσα στην ημέρα. Επίσης, μπορείτε να προγραμματίσετε τα γεύματα της εβδομάδας και να αφήσετε χρόνο για την προετοιμασία τους. Μάλιστα, μελέτες έχουν συνδέσει τον προγραμματισμό των γευμάτων με βελτιωμένη ποιότητα διατροφής, αυξημένη διατροφική ποικιλία και ένα μέσο σωματικό βάρος.

Μην πιέζετε τον εαυτό σας

Όπως προσαρμοστήκατε στην κοινωνική απόσταση, εξίσου σημαντικό είναι να προσαρμοστείτε και σε τρόπους που σας βοηθούν να διαχειριστείτε και να διατηρήσετε την υγεία σας. Παρόλο που η τροποποίηση της καθημερινότητας μπορεί να είναι δύσκολη λόγω των νέων προκλήσεων που έφερε η πανδημία, μικρά βήματα κάθε φορά μπορούν να σας βάλουν «στον ίσιο δρόμο» για καλύτερη υγεία μακροπρόθεσμα.

Αν έχετε περισσότερο ελεύθερο χρόνο, η καραντίνα μπορεί να σας προσφέρει την ευκαιρία να μάθετε περισσότερα για την υγιεινή διατροφή. Οι σταδιακές αλλαγές στη διατροφή και τον τρόπο ζωής σας είναι πολύ πιο αποτελεσματικές στην προώθηση ενός υγιούς βάρους μακροπρόθεσμα.

Να θυμάστε ότι δεν χρειάζεται να κόψετε όλα τα αγαπημένα σας φαγητά, ακόμα κι αν προσπαθείτε να χάσετε βάρος. Παρόλο που δεν είναι το καλύτερο να καταναλώνεστε ανθυγιεινά σνακ και λιχουδιές, μπορείτε και πάλι να τα απολαύσετε με μέτρο, ως κομμάτι μια θρεπτικής και ισορροπημένης διατροφής.

πηγη: ygeiamou.gr

Την κήρυξη προειδοποιητικής 48ωρης γενικής απεργίας πριν την κατάθεση στη Βουλή του νομοσχεδίου στις 2/6 και 3/6, με στόχο να μην κατατεθεί, συνεχή συλλαλητήρια διαμαρτυρίας και συγκρότηση κέντρου αγώνα ενωτικά με όλες τις αγωνιστικές δυνάμεις που εναντιώνονται στο κυβερνητικό νομοσχέδιο έκτρωμα, προτείνει η Αγωνιστική Ταξική  Ενότητα στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας. Σε κάθε περίπτωση προτείνει να προκηρυχτεί απεργία στις 3 Ιούνη μαζί την ΑΔΕΔΥ και συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα, καθώς και απεργιακή κλιμάκωση αν το νομοσχέδιο έρθει για ψήφιση.

Την ίδια ώρα, η ΓΣΕΕ αρκείται σε προτάσεις-παρατηρήσεις επί του άθλιου νομοσχεδίου, αρνείται την άμεση προκήρυξη απεργίας και μετέθεσε για την… Δευτέρα την συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου.

Ακολουθεί η πρόταση της ΑΤΕ-ΕΚΑ:

Ξεσηκωμός για να μην περάσει το νομοθετικό τερατούργημα

Το νομοσχέδιο Χατζηδάκη που επιχειρεί να επιβάλλει η κυβέρνηση της ΝΔ αποτελεί την επιτομή ενός ολόκληρου προγράμματος αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων του κεφαλαίου, μια ιστορική πρόκληση για τον κόσμο της εργασίας. Η αντεργατική σφοδρότητα του νόμου και η απογείωση της εκμετάλλευσης που θεσμοθετεί, είναι εμφανείς από τις γενικές διατάξεις του. Πυξίδα των αντεργατικών μέτρων είναι οι πολιτικές κατευθύνσεις της Ε.Ε. και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής της. Γι αυτό η ψήφισή του είναι προαπαιτούμενο για το «Ταμείο Ανάκαμψης».

Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, το νομοσχέδιο προβλέπει:

– Κατάργηση του οκταώρου και επιβολή εβδομάδας 50 ωρών εργασίας, (μέσω ατομικών συμβάσεων). Οι επιπλέον ώρες θα αποθηκεύονται σε «τράπεζα χρόνου» και θα «επιστρέφονται» στους εργαζόμενους εντός έξι μηνών με τη μορφή μειωμένου ωραρίου ή ρεπό ή ημερών άδειας, ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης. Το νομοσχέδιο δεν κάνει διάκριση εφαρμογής του μέτρου για συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου. Στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου δεν θα υπάρχει η «αναπλήρωση» σε περίπτωση απόλυσης.

– Η πολυδιαφημιζόμενη κάρτα εργασίας θα ξεκλειδώνει τις ευέλικτες μορφές εργασίας.

– Αύξηση των υπερωριών που θα μπορεί να επιβάλει σε ετήσια βάση σε 150 ώρες (από 96 στη μεταποίηση και 120 στις υπηρεσίες). Μείωση της αμοιβής των υπερωριών.

– Καταργείται ουσιαστικά η δυνατότητα νομικής διεκδίκησης επαναπρόσληψης (ακόμα και στην περίπτωση της καταχρηστικότητας) με την καταβολή μεγαλύτερης αποζημίωσης, δίνοντας έτσι στην εργοδοσία πλήρη ασυλία για τις απολύσεις.

– Μονιμοποίηση και επέκταση της τηλεεργασίας που αυξάνει την εντατικοποίηση της εργασίας, σβήνοντας τα όρια μεταξύ εργάσιμου και μη εργάσιμου χρόνου.

– Το καθεστώς αργίας της Κυριακής δέχεται ένα ακόμα σκληρό χτύπημα, καθώς προστίθενται πολλοί κρίσιμοι κλάδοι για το κεφάλαιο (courier, αποθήκες και logistics, υγειονομικών και φαρμακευτικών υλικών, πληροφορική, τηλεφωνικά κέντρα, data centers, βιομηχανία σκυροδέματος, εξορυκτικές δραστηριότητες κ.ά.)

– Κατάργηση του ΣΕΠΕ (σώμα επιθεωρητών εργασίας) και μετατροπή του σε «Ανεξάρτητη Αρχή» (στην πραγματικότητα θα ελέγχεται πλήρως από την κυβέρνηση)

– Ποινικοποίηση της απεργιακής περιφρούρησης που θα οδηγεί και στη διακοπή της απεργίας με δικαστική απόφαση. Απαιτείται η παροχή τουλάχιστον του 33,3% των υπηρεσιών και μάλιστα πέραν του προσωπικού ασφαλείας, γεγονός που σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια μιας απεργίας θα πρέπει να εργάζεται μεγάλο μέρος των εργαζόμενων.

– Για τη λήψη απόφασης για απεργία θα πρέπει στην γενική συνέλευση το σωματείο να παρέχει δυνατότητα συμμετοχής και ψήφου εξ αποστάσεως (ηλεκτρονικώς).

– Για την άσκηση συνδικαλιστικού δικαιώματος απαιτείται η απογραφή των εργαζομένων και των εργοδοτών στο ήδη νομοθετημένο Γενικό Μητρώο.

Ο νόμος έχει και «τυράκια» ώστε να διευκολυνθεί η παγίδευση των εργαζομένων στη φάκα της υπερεκμετάλλευσης (άδεια πατρότητας, «αντιμετώπιση» σεξουαλικών παρενοχλήσεων). Μπορεί ο Χατζηδάκης να υπερθεματίζει για αυτές τις ρυθμίσεις, όμως όταν η φιλοσοφία του νόμου είναι η «συμφωνία εργαζομένου-εργοδότη» και ο εργαζόμενος υποχρεούται να εργάζεται «σύμφωνα με την καλή πίστη», τέτοια μέτρα δεν θα εφαρμόζονται. Πολλές από τις άδειες είναι χωρίς αποδοχές, ενώ θα δίνονται από τον εργοδότη όταν αυτός θέλει. Για την σεξουαλική παρενόχληση (ένα αδίκημα που στα αφεντικά καταγράφεται συχνά, αφού «για ένα κομμάτι ψωμί δε φτάνει μόνο η δουλειά»)προβλέπονται κυρίως διοικητικά πρόστιμα….

Δεν θα γίνουμε σκλάβοι της ψηφιακής εποχής

Με το νομοσχέδιο η κυβέρνησης της ΝΔ θέλει να ολοκληρώσει τον κύκλο αντιδραστικών αλλαγών που ξεκίνησε πριν δέκα χρόνια, κύριο χαρακτηριστικό του οποίου ήταν η κρατική επιβολή του κατώτερου μισθού, η κατάργηση των ΣΣΕ, η υπαγωγή του χρόνου στο κεφάλαιο με μείωση των μισθών, ο έλεγχος του συνδικαλισμού, η περιστολή της απεργιακής δράσης των εργαζομένων.

Το νομοσχέδιο προσδένεται πλήρως στα μνημόνια, το δημοσιονομικό σφαγείο της ΕΕ, τη μοιρασιά της πίτας από το ταμείο ανάκαμψης. H κυβέρνηση της ΝΔ πατάει πάνω στην πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που κράτησε όλες τις αντεργατικές ρυθμίσεις, επέβαλλε το 50% για την απόφαση για απεργία και επέβαλε την διευθέτηση του χρόνου εργασίας με την «σύμφωνη γνώμη των εργαζόμενων».

Υπάρχουν δυνατότητες για πλατιά κινητοποίηση ενάντια στο αντεργατικό νομοθετικό έκτρωμα, καθώς δεν αφορά μόνο ορισμένες κατηγορίες του ιδιωτικού τομέα, που έχουν συμβάσεις, αλλά κτυπά στον πυρήνα των εργατικών δικαιωμάτων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, καθώς και τους ανέργους. Οι άνεργοι δεν θα βρίσκουν δουλειά, ούτε καν εποχιακή, όταν οι εργοδότες θα μπορούν να επεκτείνουν το ωράριο των ήδη εργαζόμενων. Ο μισθός και οι αμοιβές θα συμπιεστούν, καθώς φτηναίνουν ή καταργούνται οι υπερωρίες. Η ζωή μας θα διαλύεται από την επέκταση του ωραρίου ενώ ολόκληρη η μέρα μπαίνει στο ζυγό της εκμετάλλευσης. Ταυτόχρονα οι αντιδραστικές ρυθμίσεις στο συνδικαλισμό φανερώνουν τον πανικό της κυβέρνησης και της εργοδοσίας να ελέγξουν και να προλάβουν τους νέους αγώνες που μπορούν να γεννηθούν.

Η μάχη κατά του νομοσχεδίου δεν πρέπει να γίνει τυπικά, αλλά να πάρει χαρακτηριστικά σκληρής και αποφασιστικής σύγκρουσης, με στόχο να ηττηθεί η κυβέρνηση και να μην κατατεθεί το νομοσχέδιο στη βουλή. Το νομοσχέδιο που αφορά εξίσου και τους εργαζόμενους και τους άνεργους, πρέπει να πέσει με τον κοινό αγώνα όλων των κομματιών της εργατικής τάξης, την οποία στην ουσία πλήττει συνολικά.

Δεν μπορεί να περιμένουμε την ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ που συναινεί και διαβουλεύεται με την κυβέρνηση και βρίσκει θετικά στο αντεργατικό έκτρωμά! Καμία Ομοσπονδία, κανένα συνδικάτο δεν πρέπει να μπει στη «διαβούλευση» του Χατζηδάκη. Καμιά αναμονή, να σημάνει αγωνιστικός συναγερμός! Με συνελεύσεις σωματείων, συνεδριάσεις οργάνων μαζικών φορέων, να ληφθούν αγωνιστικές και απεργιακές αποφάσεις. Η απεργία και οι μαζικές διαδηλώσεις στις 6 Μάη, χωρίς και κόντρα στην διοίκηση της ΓΣΕΕ, ανέδειξαν τις δυνατότητες.

ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ -ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

Να πάρουμε πίσω τον χρόνο, τον πλούτο και την ζωή που μας κλέβουν!

– Μείωση του χρόνου εργασίας. Άμεσα 35ωρο 5ήμερο. Νομοθέτηση της Κυριακάτικης αργίας. Να ακυρωθούν οι νόμοι για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.

– Απαγόρευση των απολύσεων. Όχι στην «ευέλικτη απασχόληση». Όχι στη ζωή λάστιχο! Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μόνιμη και σταθερή και με ασφάλιση δουλειά για όλους.

– Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με ριζικές αυξήσεις στους μισθούς. Όχι στις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Πλήρης επαναφορά της ισχύος των ΣΣΕ, κατάργηση όλου του αντεργατικού μνημονιακού πλαισίου. Αύξηση του κατώτερου μισθού για μία αξιοπρεπή ζωή με βάση τις σύγχρονες ανάγκες.

– Κάτω τα χέρια από τις απεργίες, τις διαδηλώσεις και τα σωματεία. Όχι στον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό. Συνδικάτα ελεύθερα από κράτος, κυβερνήσεις, εργοδοσία. Κατάργηση των απεργοκτόνων νόμων.

– Επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις, ίσο με τον βασικό μισθό. Πλήρης κάλυψη των απωλειών της πανδημίας για όλους τους εργαζόμενους.

– Επίταξη των ιδιωτικών νοσοκομείων, άμεσες προσλήψεις και ενίσχυση του ΕΣΥ, αποκλειστικά δημόσια δωρεάν υγεία για όλους.

– Όχι στην ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος. Αποκλειστικά Δημόσια κοινωνική ασφάλιση, υποχρεωτική για όλους.

– Πλήρης προστασία των εργαζομένων από την παρενόχληση και τη βία στους εργασιακούς χώρους. Μισθοί υπερημερίας όταν μια εργαζόμενη εξαναγκάζεται να φύγει από τη δουλειά λόγω παρενόχλησης από τον εργοδότη. Άμεση δικαίωση των εργαζόμενων σε περιστατικά σεξιστικών, εργοδοτικών αυθαιρεσιών, ηθικής και ψυχολογικής παρενόχλησης.

– Άδειες επιμέλειας και φροντίδας των παιδιών και για τους δύο γονείς με πλήρεις αποδοχές.

Προτείνουμε

–Κήρυξη προειδοποιητικής 48ωρης γενικής απεργίας πριν την κατάθεση στην Βουλή του νομοσχεδίου στις (πχ 2/6 και 3/6) με στόχο να μην κατατεθεί. Σε κάθε περίπτωση να προκηρυχτεί απεργία στις 3 Ιούνη μαζί την ΑΔΕΔΥ και συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα. Απεργιακή κλιμάκωση αν το νομοσχέδιο έρθει για ψήφιση.

–Συνεχή συλλαλητήρια διαμαρτυρίας. Διοργάνωση παρεμβάσεων και κινητοποιήσεων στις γειτονιές το αμέσως επόμενο διάστημα. Πολύμορφες δράσεις με στόχο την ενημέρωση και την κινητοποίηση των εργαζομένων.

–Με πρωτοβουλία των συνδικάτων να δημιουργηθούν κέντρα αγώνα, ενωτικά, με όλες τις αγωνιστικές δυνάμεις που εναντιώνονται στο κυβερνητικό νομοσχέδιο έκτρωμα. Οι πλατείες να μετατραπούν σε χώρους μαζικών, καθημερινών, αγωνιστικών διαδηλώσεων των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας.

πηγη: prin.gr

Επί ποδός βρίσκονται οι κάτοικοι της Ακαδημίας Πλάτωνος, Κολωνού και Σεπολίων για να αποτρέψουν τους σχεδιασμούς του υπουργείου Πολιτισμού και του Δήμου Αθηναίων για την ανέγερση του Αρχαιολογικού Μουσείου Αθήνας σε 30 στρέμματα του άλσους, που προβλέπουν την κοπή 580 δέντρων και την κατάργηση γηπέδων άθλησης.

Σε ανακοίνωσή της η πρωτοβουλία κατοίκων τονίζει ότι περιμένουν με δεκαετίες την ανάπτυξη της περιοχής και του αρχαιολογικού χώρου, αλλά με λύπη διαπίστωσαν πως το σχέδιο της Προγραμματικής Σύμβασης δεν τους συμπεριλαμβάνει και βάζει στο επίκεντρο την τουριστική ανάπτυξη, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα προβλήματα της περιοχής και ο χαρακτήρας του χώρου.

«Τα έργα ανάδειξης των αρχαιοτήτων είναι αναγκαία αλλά το συνολικό έργο που προγραμματίζεται ελλιπές, με ανύπαρκτα αντισταθμιστικά οφέλη για τους κατοίκους και, παρά τα όσα εξαγγέλονται, περιβαλλοντική υποβάθμιση» σημειώνουν και εξηγούν τα εξής:

«1. Συγκεκριμένα, πρώτον στο σχεδιασμό προβλέπεται η κοπή 580 δέντρων (πολλά εκ των οποίων με ύψος άνω των τεσσάρων μέτρων). Αντισταθμιστικά, εξαγγέλεται η φύτευση μόλις 334 νεαρών δέντρων που θα αποδώσουν τα οφέλη τους ως ωριμο οικοσύστημα αρκετά χρόνια αργότερα. Ο χώρος είναι ήδη φυτολογικά ανεπαρκής, υποβαθμισμένος και χρειάζεται εκτεταμένη δενδροφύτευση για την ικανοποίηση των αναγκων των επισκεπτών, των κατοίκων αλλά και της ορνιθοπανίδας που ασφυκτιά λόγω έλλειψης ενδιαιτημάτων στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας.

Η κλιματική αλλαγή φέρνει περισσότερες μέρες καύσωνα στη χώρα μας. Η ώριμη υψηλή βλάστηση μειώνει το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας. Η κοπή των δέντρων, χωρίς την σχεδιασμένη και εκ προοιμίου φύτευση νέων, κάθε άλλο παρά μακρόπνοο σχεδιασμό και ολιστική μελέτη των προβλημάτων φανερώνει.

2. Δεύτερον, η χωροθέτηση του Μουσείου της Πόλης των Αθηνών είναι προβληματική. Τοποθετείται σε έκταση 30 στρεμμάτων, σε σημείο που θα αποστερήσει ζωτικό χώρο ελεύθερης χρήσης του πάρκου. Παράλληλα, θα επιφέρει την καταστροφή των γηπέδων ποδοσφαίρου και μπάσκετ, στα οποία αθλούνται δεκάδες αθλητικοί σύλλογοι και νέοι και νέες της περιοχής.

Σε αυτό το σχεδιασμό αντιπροτείνουμε το πάγιο αίτημα των κατοίκων για επαναχωροθέτηση του μουσείου στο πρώην οικόπεδο της Reds. Οικόπεδο που εντάχθηκε στον αρχαιολογικό χώρο μετά από αγώνες των κατοίκων το 2010, χώρος σκαμμένος, κενός αρχαιολογικών ευρημάτων, δίπλα στο πάρκο και τις αποθήκες της αρχαιολογίας, καθώς και στους μεγάλους οδικούς άξονες.

3. Τρίτον, στο σχεδιασμό προβλέπεται η ενοποίηση και περίφραξη των αρχαιολογικών σκαμμάτων. Η κίνηση αυτή θα αφαιρέσει από τη λαϊκή χρήση μεγάλο τμήμα του πάρκου (περίπου 60 στρεμμάτα). Ωστόσο δεν προβλέπονται αντισταθμιστικές απαλλοτριώσεις για τις ανάγκες κατοίκων και επισκεπτων. Σχετικό δείγμα της συγκεκριμένης πρακτικής έχουμε δει με την περίφραξη της Ιεράς Οικίας και εκτεταμένου χώρου γύρω της. Τακτική που αποκόπτει το σημείο από το υπόλοιπο πάρκο και δημιουργεί κρυφές γωνίες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Οι εκτάσεις προς απόσπαση από την ελεύθερη χρήση του πάρκου για τις ανασκαφές, την ανάδειξη αρχαιολογικών ευρημάτων, το μουσείο, τα αναψυκτήρια κλπ πρέπει να αποδοθούν στο δημόσιο χαρακτήρα του πάρκου προκαταβολικά. Απαιτούμε να δοθούν ισοδύναμες, αν όχι μεγαλύτερες, εκτάσεις ελεύθερης χρήσης γης, για να μην διαταραχθεί το υφιστάμενο ισοζύγιο στρεμμάτων και πρασίνου. Ισοζύγιο ήδη ελλειπές σε σχέση με τις ανάγκες των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας και του 4ου διαμερίσματος.

4. Τέταρτον, σημαντικό σημείο που με έκπληξη διαπιστώσαμε πως αποσιωπάται στον εν λόγω σχεδιασμό είναι η όποια κυκλοφοριακή και συγκοινωνιακή μελέτη, με πρώτιστη την προφανή κατάργιση της οδού Δράκοντος. Η οδός αυτή τέμνει το πάρκο, διαταράσσοντας τον ενιαίο χαρακτήρα του, ενώ είναι άκρως επικίνδυνη με μικρής ορατότητας στροφές και έξω ακριβώς από την παιδική χαρά. Η έλλειψη ακόμα και διαγράμμισης στο σημείο είναι ενδεικτική της απαξίωσης που βιώνουμε από το δήμο. Είναι καθαρή τύχη που δεν έχουμε θρηνήσει θύματα.

Αντίστοιχα, δεν προβλέπεται η κατάργηση της οδού Μοναστηρίου. Κάτι τέτοιο θα ήταν προφανές στο τμήμα τουλάχιστον, που χωρίζει το Περιστύλιο από το βόρειο τμήμα του πάρκου, καθώς και στο ύψος της πλατείας και του ψηφιακού μουσείου.

Εξαγγέλεται πως ο αρχαιολογικός χώρος θα αναδειχθεί με εκτεταμένες αποχωματώσεις και αποξηλώσεις δεντρων αποστερώντας πολύτιμη βλάστηση από την περιοχή, με ένα σχέδιο όμως από το οποίο δεν προκύπτει ένας συγκροτημένος, ενιαίος αρχαιολογικός χώρος. Ακόμη, είμαστε σε αναμονή για τη διάνοιξη των “τυφλών” δρόμων στη γύρω περιοχή.

5. Πέμπτον, περιφερειακά του πάρκου και δίπλα στα σχολεία και τα σπίτια επικρατεί μια εικόνα εγκατάλειψης. Τμήμα της περιοχής δεν είναι ενταγμένο στο σχέδιο πόλης, με αδιάνοικτες οδούς, χωρίς δίκτυο συλλογής ομβρίων υδάτων, αλλά ούτε και αποχέτευσης, πλήττεται από παράνομες αποθέσεις μπάζων, ρυπογόνες δραστηριότητες, συνεργεία και χώρους στάθμευσης των κτελ, μάντρες σκραπ, αυτοκινήτων και χαρτιού. Έναν εκτεταμένο ΒΙΟΠΑ, που η ίδια η φύση του τον καθιστά προβληματικό ως γειτνιάζουσα δραστηριότητα και ισότιμο συνομιλητή ενός αρχαιολογικού χώρου και μιας περιοχής κατοικίας.

Καταδεικνύουμε την αντίφαση της εγκατάλειψης της περιοχής της Ακαδημίας Πλάτωνος με το εμβληματικό έργο που σχεδιάζεται. Αντιπροτείνουμε την απαλλοτρίωση των γειτονικών οικοπέδων δυτικά και βόρεια, προς όφελος του πάρκου, των σχολείων και των κατοίκων. Κρίνεται αναγκαία η απαλλοτρίωση των οικοπέδων που περικλείονται από τις οδούς Φάωνος, Ιφιγενείας και Δράκοντος, ώστε να καταστεί εφικτή η συνομιλία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με τους χώρους του αρχαιολογικού πάρκου (Μουσικό σχολείο Αθηνών, 66ο γυμνάσιο, 9ο ΕΠΑΛ). Στο ίδιο πλαίσιο, απαιτούμε να απομακρυνθούν άμεσα οι λαμαρίνες από τις αποθήκες της αρχαιολογίας.

6. Έκτον, από το σχεδιασμό εξοβελίζονται και οι χώροι άθλησης, αδυνατώντας να απαντήσουν τόσο στην ανάγκη των κατοίκων όσο και στη συνάφεια που προκύπτει με την αρχαία ακαδημία και την παλαίστρα στο παρόν της περιοχής.

Προτείνουμε την ένταξη στο σχεδιασμό, των χρήσεων που αυθόρμητα έχουν προκύψει από τον κόσμο. Δηλαδή, περιμετρική διαδρομή για τρέξιμο (κουλουάρ) και αντίστοιχη για ποδήλατο. Ένας ποδηλατόδρομος επέκταση του ήδη υπάρχοντος που οδηγεί στο παραλιακό μέτωπο. Ακόμη, να τοποθετηθούν πολύζυγα σαν αυτά που ξηλώθηκαν πρόσφατα από το δήμο, χωρίς να μεριμνήσει για την αντικατάστασή τους.

Προτείνουμε τη δημιουργία ενός πάρκου για σκέιτ, ποδήλατα και πατίνια περιφερειακά του πάρκου για τις ανάγκες των κατοίκων -και- των γύρω περιοχών, μιας και στο κέντρο της Αθήνας δεν υπάρχουν δημοτικοί χώροι για την εν λόγω άθληση. Θέλουμε τους νέους και τις νέες σε μια ζωντανή Ακαδημία του Πλάτωνα, να αθλούνται και να εκπαιδεύονται μέσα από την επαφή τους με τον αρχαιολογικό χώρο.

7. Έβδομο, το έργο που προγραμματίζεται για την παιδική χαρά εντός του πάρκου είναι ελλιπές. Η έκταση που καταλαμβάνει σήμερα αναλογικά με την επισκεψιμότητά της είναι μικρότερη από αυτή που θα έπρεπε. Έχει υπερτοπική σημασία και καλείται να εξυπηρετησει ανάγκες παιδιών και γύρω περιοχών. Να υπενθυμίσουμε την ύπαρξη δευτερης παιδικης χαρας στην βορεια πλευρα του παρκου που αφαιρέθηκε χωρίς να αντικατασταθεί.

Τέλος, με μια προσεκτική μελέτη της σύμβασης ανακαλύπτουμε και κάτι ακόμη. Η ανακατασκευή της με προδιαγραφές για ΑμεΑ δεν προβλέπει στο σχεδιασμό το σύνολο των δραστηριοτήτων που θα απευθύνονταν και στα παιδιά τυπικής ανάπτυξης. Με αυτό τον τρόπο, αποκόπτονται τα ανάπηρα παιδιά από την κοινωνία και αφαιρείται από το πάρκο μια (ακόμη) τόσο πολύτιμη παιδική χαρά. Απαιτούμε μεγαλύτερη και συμπεριληπτική παιδική χαρά για όλα τα παιδιά, ανάπηρα και μη.

8. Οραματιζόμαστε την ελεύθερη πρόσβαση στα αρχαιολογικά ευρήματα της Ακαδημίας Πλάτωνα. Είμαστε αντίθετοι και αντίθετες στην αποκοπή τους από την καθημερινότητα κατοίκων και επισκεπτών, όπως προέκυψε από την περίφραξη της Ιεράς Οικίας. Οι αρχαιότητες δεν είναι μόνο προϊόν προς κατανάλωση από τους τουρίστες. Να αποδοθεί ο χώρος της Ιεράς Οικίας για ελεύθερη χρήση.

9. Ένατο, οι βασικές υποδομές στο πάρκο είναι ανύπαρκτες. Η προσβασιμότητα δεν είναι καθολική. Η κίνηση ατόμων με αναπηρία και παιδικά καρότσια δεν είναι δυνατή από όλες τις εισόδους και τα μονοπάτια. Αντίθετα, οι υπάρχουσες πύλες επιτρέπουν τη διέλευση μηχανών μέσα από το πάρκο, μια κοινή πρακτική για πολλούς οδηγούς. Συμπληρωματικά, περιφερειακά του πάρκου δεν υπάρχουν διαγραμμίσεις και λοιπές σημάνσεις, για την ασφαλή πρόσβαση του κοινού.

Ο φωτισμός είναι ανεπαρκής και αποσπασματικά αναβαθμισμένος (σε χαμηλής κατανάλωσης φωτιστικά σώματα, led). Οι χημικές τουαλέτες είναι σταθερά εκτός λειτουργίας. Τρύπες από φρεάτια και νεκρά δέντρα μένουν ανοιχτές και επικίνδυνες.

Η ανυπαρξία του υδάτινου στοιχείου είναι επίσης εμφανής. Δεν υπάρχει ούτε μια βρύση πόσιμου νερού για τους επισκέπτες. Ούτε με οποιονδήποτε τρόπο εντάσσεται το υδάτινο στοιχείο στις υποδομές, ως σημείο δροσισμού και ανάπαυσης, για ανθρώπους, ζώα και πουλιά.

Το υπάρχον υπαίθριο αμφιθέατρο προσβάλει τον αρχαιολογικό χώρο με την αισθητική και τα υλικά κατασκευής του. Η αναβάθμισή του στην προγραμματική σύμβαση είναι σκιώδης. Ελλιπής είναι και η ενημέρωση για τους χώρους ανάπαυσης και αναψυχής που αναφέρονται στη σύμβαση χωρίς να ορίζεται η χωροθέτηση, η έκταση και το είδος των υπηρεσιών που θα παρέχουν.

Ο σχεδιασμός της κυκλικής πλατείας στο μέσο του πάρκου προβλέπει επίστρωση με σκούρο μάρμαρο. Σε αυτή την αλαζονεία αντιπαραθέτουμε την αξία του χώματος και της επίστρωσής του με υδατοδιαπερατά υλικά που δεν αυξάνουν την τοπική θερμοκρασία (πχ κουρασάνι). Απαιτούμε αναβάθμιση των βασικών υποδομών. Καθολική προσβασιμότητα, μπάρες αποτροπής διέλευσης μηχανοκίνητων, σημάνσεις και διαγραμμίσεις, βρύσες, τουαλέτες και ανακατασκευή του αμφιθεάτρου.

10. Δέκατο, η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων παραμένει πάντα ένα ζητούμενο. Σε ένα έργο, τέτοιας προσδοκούμενης εμβέλειας, δεν μπορεί να απουσιάζει η διασύνδεση του Λόφου Κολωνού με τον Αρχαιολογικό χώρο της Ακαδημίας του Πλάτωνα. Απαιτούμε στο νέο σχεδιασμό να ενταχθεί η πεζοδρόμηση της οδού Τριπόλεως, για την απρόσκοπτη και ασφαλή διασύνδεση των δύο χώρων. Προτείνουμε τη μετατροπή της οδού Αμφιαράου σε ήπιας κυκλοφορίας, με ποδηλατόδρομο, με σκοπό την ένωση του πάρκου με τον σταθμό του μετρό Σεπολίων και το Πνευματικο Κέντρο στο ανακαινισμένο Καπνεργοστάσιο.

11. Στη δική μας εμβληματική ανάπλαση της περιοχής και του αρχαιολογικού χώρου τέλος, οραματιζόμαστε ένα ανοιχτό κομμάτι του Κηφισού ποταμού που να συνομιλεί με τον αρχαιολογικό χώρο. Από την αρχαιότητα και μέχρι το 1960, η φυσική κοίτη του ποταμού ήταν ανατολικά της σημερινής, εγγύτερα στον αρχαιολογικό χώρο. Η εκ νέου χάραξη του ποταμού στην παλιά του κοίτη (αδιάνοικτη οδός Αντιγόνης) και η τροφοδοσία της με νερό του Κηφισού -που θα υφίσταται καθαρισμό- είναι τεχνικά εφικτή και αναγκαία σε σχέση με τις ανάγκες για χώρους αλληλεπίδρασης με τα υδάτινα οικοσυστήματα.

Τα τελευταία χρόνια, έχει παραχθεί τεράστιος πλούτος πτυχιακών και μεταπτυχιακών εργασιών από διάφορα ιδρύματα οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν στο πλαίσιο της συνολικής μελέτης ανάπτυξης του πάρκου και της περιοχής. Απαιτούμε την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου με συνολική μελέτη και σχεδιασμό.

Φιλοδοξούμε να οργανώσουμε μια πρωτοβουλία πολιτών υπέρ του πάρκου που θα ασχολείται με τα ζητήματα που προκύπτουν.

Ελάτε να διεκδικήσουμε μαζί ένα πάρκο πράσινο, ελεύθερο, δημόσιο, ανοιχτό!
Συμπληρώστε στοιχεία επικοινωνίας για τη δημιουργία μιας λίστας για ενημερώσεις.

Επιγραμματικά:

• Καμία κοπή δέντρου πριν τη φύτευση νέου. Να προηγηθεί εκτεταμένη δενδροφύτευση
• Επαναχωροθέτηση του Μουσείου της πόλης των Αθηνών στο πρώην οικόπεδο Reds
• Αντισταθμιστικές απαλλοτριώσεις των εκτάσεων προς απόσπαση από την ελεύθερη χρήση του πάρκου προκαταβολικά
• Κυκλοφοριακή και συγκοινωνιακή μελέτη με άμεση κατάργιση της οδού Δράκοντος και τμήματα της Μοναστηρίου
• Προσάρτηση του ΒΙΟΠΑ δυτικά του πάρκου στον αρχαιολογικό χώρο
• Άμεση απομάκρυνση των λαμαρίνων από τις αποθήκες της αρχαιολογίας
• Χώροι άθλησης (διαδρομή για τρέξιμο, ποδηλατόδρομος, πολύζυγα, skate park) και συνομιλία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με το πάρκο
• Μεγαλύτερη και συμπεριληπτική παιδική χαρά για όλα τα παιδιά, ανάπηρα και αρτιμελή.
• Ελεύθερη πρόσβαση στα αρχαιολογικά ευρήματα
• Αναβάθμιση των βασικών υποδομών. Καθολική προσβασιμότητα, μπάρες αποτροπής διέλευσης μηχανοκίνητων, σημάνσεις και διαγραμμίσεις, βρύσες, τουαλέτες, ανακατασκευή αμφιθεάτρου και επιστρώσεις με υδατοδιαπερατά υλικά.
• Ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων. Διασύνδεση με το λόφο του Κολωνού, το μετρό Σεπολίων και το Καπνεργοστάσιο
• Χάραξη νέας κοίτης με φυσικά πρανή σε ένα τμήμα του Κηφισού ποταμού»

πηγη: efsyn.gr

ΝΙΚΟΣ ΚΑΨΑΛΗΣ

Η δύναμη του καταναλωτή τείνει να αναχθεί στην υπέρτατη αξία καθώς προβάλλεται ως το νέο και απόλυτο μέσο διεκδίκησης. Ο νεοφιλελευθερισμός στηρίζει τις δοξασίες του ακριβώς σε αυτή τη δύναμη θεωρώντας πως η απαίτηση του πανίσχυρου καταναλωτή για καλύτερο προϊόν και καλύτερες υπηρεσίες ωθεί την παραγωγή σε αναζήτηση τρόπων για τη βελτίωση του τελικού προϊόντος και επομένως σε περισσότερη έρευνα, αποδοτικότητα στην εργασία, καλύτερη χρήση των πόρων ώστε να μειώνεται συνεχώς η τελική τιμή και άραδιασφαλίζονται όλο και πιο ποιοτικές και καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας και συνεπώς βελτιώνεται το επίπεδο διαβίωσης. Για άλλη μια φορά περιγράφονται φαύλοι κύκλοι ευημερίας, υπεραπλουστεύοντας τη σχέση αίτιου και αιτιατού.

Ο καταναλωτής έχει τη δύναμη της επιλογής για κάθε διαθέσιμο προϊόν αποκτώντας μία ιδιότυπη ελευθερία. Η ελευθερία αυτή, ως η νέα έκφραση δημοκρατίας έχει πλέον καθιερωθεί στις συνειδήσεις. Και φυσικά η ελευθερία αυτή είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την ατομική ευθύνη που ενέχει η επιλογή.Ο καταναλωτής οφείλει να κάνει έρευνα αγοράς προτού αγοράσει, διατηρώντας φυσικά και το δικαίωμα να μην προβεί σε κάποια αγορά αν αυτό δεν τον συμφέρει

Η διείσδυση αυτής της λογικής σε μία κοινωνία είναι σαφής δείκτης της καπιταλιστικής ανάπτυξής της. Αν δούμε για παράδειγμα τι ισχύει στην αγορά του φαρμάκου στις ΗΠΑ σε σύγκριση με την Ευρώπη θα καταλάβουμε πόσο ισχυρό είναι αυτό. Στις ΗΠΑ όλα τα φάρμακα διαφημίζονται ελεύθερα, με την εμπορική τους ονομασία, προς τον τελικό καταναλωτή που είναι ο ασθενής. Οι πολίτες είναι εκτεθειμένοι σε μηνύματα όπου δίπλα στα απορρυπαντικά και τις σοκολάτες εμφανίζονται φάρμακα για το διαβήτη, την υπέρταση ή τη χοληστερίνη. Εκεί θεωρητικά ο γιατρός έχει απέναντί του έναν ασθενή καταναλωτή, που μπορεί να ζητήσει να του χορηγηθεί το σκεύασμα που διαφήμιζε το προηγούμενο βράδυ στην τηλεόραση ο αγαπημένος του μπασκετμπολίστας. Σε πολλές περιπτώσεις η επιλογή στηρίζεται στην άποψη που έχει διαμορφώσει ο ασθενής από τη διαφημιστική καμπάνια μιας φαρμακευτικής εταιρείας, θετικά ή αρνητικά. Στην Ευρώπη, και φυσικά και στην Ελλάδα, η απευθείας διαφήμιση συνταγογραφούμενων σκευασμάτων επιτρέπεται αυστηρά και μόνο προς τους επαγγελματίες υγείας καθώς εκείνοι έχουν την ικανότητα και το επιστημονικό υπόβαθρο να σταθμίζουν σε κάθε περίπτωση τα θετικά και τα αρνητικά κάθε θεραπείας και να επιλέγουν για τους ασθενείς τους εκείνη που θεωρούν καταλληλότερη. Ο τελικός καταναλωτής που είναι ο ασθενής, δεν επιλέγει την φαρμακευτική αγωγή του, αφήνοντας τον γιατρό να κρίνει εκείνος, ο οποίος φυσικά πέρα από την επιστημονική του επάρκεια έχει τις αρμόδιες εγκριτικές και ελεγκτικές αρχές κάθε χώρας ως δικλείδα ασφαλείας για την επιλογή του. Η πρακτική αυτή για έναν Αμερικανό πολίτη θεωρείται στέρηση της ελευθερίας του και ας μην μπορεί να ξεχωρίσει ακόμα και αν μπει στον κόπο να διαβάσει μία κλινική μελέτη, στοιχειώδεις όρους της ιατρικής ή της στατιστικής.

Μία από τις πρωτόγνωρες καταστάσεις που ζούμε ως κοινωνία είναι και η συζήτηση για τα εμβόλια του SARS-COVID-19. Το αντιεμβολιαστικό κίνημα δεν μας προέκυψε φυσικά τώρα. Οι σύγχρονοι σκοταδιστές εδώ και πολλά χρόνια αρνούνται τον εμβολιασμό, στηριζόμενοι σε θεωρίες συνομωσίας που απέχουν από την πραγματικότητα. Δεν θα περίμενε κανείς μια διαφορετική στάση αυτή την εποχή που η ανθρωπότητα βιώνει πρωτόγνωρες καταστάσεις.Το νέο στοιχείο είναι η ανοιχτή συζήτηση σχετικά με τις διαθέσιμες επιλογές εμβολίων και τον βομβαρδισμό στοιχείων και πληροφοριών σχετικά με την ασφάλειά τους, την αποτελεσματικότητα, τα δοσολογικά σχήματα κλπ. Ακόμα και αν δεχτούμε ότι υπάρχει ένα μέρος του πληθυσμού με την ικανότητα να κατανοήσει και να αξιολογήσει κάποια από τα στοιχεία αυτά, σίγουρα δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τους περισσότερους. Το ίδιο ισχύει και για όσους αναπαράγουν, μεταδίδουν και σχολιάζουν κάθε φορά την πληροφορία. Η γνώμη των ειδικών, εκείνων που διαθέτουν την επιστημονική κατάρτιση να κρίνουν, παρουσιάζεται μέσα στο πλήθος των απόψεων σαν μία ακόμα άποψη με την ίδια βαρύτητα και όλοι εμείς καλούμαστε να επιλέξουμε.

Η επιλογή του εμβολίου που θα κάνουμε δεν μπορεί να εναπόκειται στον κάθε έναν από εμάς, όπως επιλέγουμε απορρυπαντικό ή σαμπουάν. Δεν μπορεί να καλούμαστε να αναλάβουμε κανένα ρίσκο, αν και εφόσον υπάρχει ρίσκο, τη στιγμή που η επιστημονική κοινότητα με τις θεσμοθετημένες διεθνείς και εθνικές δομές ελέγχου και έγκρισης των φαρμακευτικών σκευασμάτων έχει αποφανθεί για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους. Οι δομές αυτές (FDA, EMA, ΕΟΦ, κλπ.) διαθέτουν όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται, καθώς και το κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό που τις αξιολογεί. Κάθε φαρμακευτική παρέμβαση ως τώρα γίνεται εντός του πλαισίου που καθορίζουν οι Αρχές αυτέςκαι οι γιατροί είναι εκείνοι που επιλέγουν την κατάλληλη αγωγή σε κάθε περίσταση, χωρίς να μπορούν να παρεκκλίνουν και να αυθαιρετούν. Οποιαδήποτε χρήση έξω από τις προδιαγραφές που ορίζει η έγκριση είναι αξιόποινη πράξη. Πουθενά δεν προβλέπεται σε αυτή την αλυσίδα η εμπλοκή, αναφορικά με την επιλογή φαρμάκων, του ασθενή. Και ακριβώς αυτή η λογική έρχεται αντιμέτωπη με τη δημόσια συζήτηση για τα εμβόλια καθώς αναμφίβολα η συζήτηση που διεξάγεται γίνεται με πλήρη ή σχετική άγνοια των δεδομένων, χωρίς καμία επιστημονική ανάλυση και με αυθαίρετα πολλές φορές συμπεράσματα.

Όπως θα ήταν αδιανόητη η οποιαδήποτε συζήτηση στις τηλεοράσεις και στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης σχετικά με την ορθότητα της θεωρίας των Χορδών στην Φυσική, άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο θα έπρεπε να είναι και η συζήτηση για οποιοδήποτε θεραπευτική επιλογή. Και αν στην πρώτη περίπτωση εμείς ως κοινό θα μπορούσαμε να ακούμε τους επιστήμονες να αναπτύσσουν την επιχειρηματολογία τους για την ψυχαγωγία μας και ας μην καταλαβαίναμε παρά μόνο τα ρήματα από τις προτάσεις τους, στη δεύτερη περίπτωση η ημιμάθειά μας, καθώς θα απαριθμούνται όροι που απλώς έχουμε ακουστά, μπορεί να μας οδηγήσει σε εσφαλμένες επιλογές που μπορεί να στοιχίσουν τελικά σε ανθρώπινες ζωές. Η επιστήμη προχωράει μέσα από την αμφισβήτηση και την έρευνα όταν αυτά γίνονται από ανθρώπους που έχουν την ικανότητα, το επιστημονικό υπόβαθρο και την ελευθερία να το πράξουν εντός των αυστηρών πλαισίωντης επιστημονικής δεοντολογίας.

Όλο και πιο πολύ η ατομική ευθύνη εισχωρεί στη ζωή μας απέναντι στις ευθύνες της οργανωμένης Πολιτείας. Το πιο πρόσφατο κεφάλαιο σε αυτό το αφήγημα είναι τα εμβόλια. Η επιλογή του εμβολιασμού και του εμβολίου που θα κάνουμε. Άλλη μια φορά το μπαλάκι πέφτει στον κόσμο που μέσα από έναν βομβαρδισμό πληροφοριών που είναι αδύνατον να αξιολογηθούν μοιάζει εγκλωβισμένος ανάμεσα σε καλά και κακά εμβόλια, επικριτές του εμβολιασμού, γραφικούς και μη, μια άκρως απειλητική πανδημία που εξελίσσεται εδώ και ενάμισι χρόνο έχοντας καταστρέψει εκατομμύρια ζωές παγκοσμίως. Ξαφνικά, και ενώ έχουν χαθεί τόσα δικαιώματα που κερδήθηκαν με αγώνα και αίμα τα προηγούμενα χρόνια, μας προέκυψε η ελευθερία επιλογής του εμβολίου, και μάλιστα ως το υπέρτατο δικαίωμα του ελεύθερου καταναλωτή και ως η απόδειξη της κοινωνικής προόδου.

πηγη: imerodromos.gr