Από Σ.Μ

Τις σχέσεις μεταξύ της γερμανικής εταιρείας Siemens με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ περιγράφει η δικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας.

Η απόφαση εξεδόθη το Δεκέμβριο του 2019 και χρειάστηκε σχεδόν ενάμιση χρόνο για να καθαρογραφεί, ενώ αποτελείται από σχεδόν 4.000 σελίδες.

Σύμφωνα με αποσπάσματα της απόφασης τα οποία δημοσιεύει το dikastiko.gr. η εταιρεία «σταθερά, συστηματικά και διαχρονικά» χρηματοδοτούσε τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα.

«…. Το ΠΑΣΟΚ αποτελούσε τον τελικό αποδέκτη του χρηματικού αυτού ποσού, στο πλαίσιο της παράνομης χρηματοδότησης που υλοποιούσε η Siemens, σταθερά, συστηματικά και διαχρονικά και αφορούσε τα πολιτικά κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα, τέτοια δε χαρακτηριστικά είχε και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο δέσποζε στην πολιτική ζωή του τόπου ως κυβερνητικό κόμμα για σχεδόν δυόμισι δεκαετίες, από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 μέχρι τα μέσα περίπου της δεκαετίας τoυ 2000, σημαίνον στέλεχος του οποίου (ΠΑΣΟΚ) ήταν ο τεσσαρακοστός τρίτος κατηγορούμενος, Θεόδωρος Τσουκάτος και στα ταμία του οποίου (ΠΑΣΟΚ). Δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι κατέληξε το ποσό αυτό» επισημαίνεται χαρακτηριστικά στην απόφαση.

Σύμφωνα με το dikastiko.gr, το δικαστήριο απάλλαξε τον Θόδωρο Τσουκάτο και άλλους δώδεκα κατηγορούμενους για το συγκεκριμένο τμήμα της υπόθεσης καθώς, όπως σημειώνεται, «δεν εμπλέκονται στη δωροδοκία άγνωστων υπαλλήλων του Οργανισμού από τη Siemens, δεδομένου ότι η μεσολάβησή τους, μέσω τραπεζικών λογαριασμών, δικαιούχοι των οποίων ήταν, εξαντλούνταν στη διακίνηση του ποσού των ενός εκατομμυρίου μάρκων Γερμανίας από τη Siemens […] προς το ΠΑΣΟΚ».

Το δικαστήριο του πρώτου βαθμού, Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας, είχε προχωρήσει στην καταδίκη 22 κατηγορουμένων μεταξύ των οποίων τα πρώην στελέχη της Siemens Hellas, Μιχάλης Χριστοφοράκος, Χρήστος Καραβέλας, Πρόδρομος Μαυρίδης και τα πρώην στελέχη της Siemens Γερμανίας, Χάϊνριχ Φον Πίρερ, Μίκαελ Κουτσενρόιτερ, Ράιχαντ Σίκατζεκ για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα κατ’ επάγγελμα.

Το δικαστήριο είχε κρίνει ενόχους και πρώην στελέχη του ΟΤΕ, μεταξύ των οποίων ο Αλέξανδρος Αθανασιάδης καθώς και τα τραπεζικά στελέχη Φάνης Λυγινός και Ζαν Κλώντ Όσβαλντ (ο οποίος καταζητείται από τότε που παραβίασε περιοριστικό όρο και συγκεκριμένα «έσπασε» το «βραχιολάκι»).

Επίσης, είχε αποδεχτεί την απαλλακτική εισαγγελική πρόταση ως προς τον πρώην Βουλευτή και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρο Τσουκάτο, λόγω παραγραφής.

Το δικαστήριο έπαυσε την ποινική δίωξη για την δωροδοκία μετά και από εισήγηση της εισαγγελέως της έδρας καθώς ενέταξε το αδίκημα στο νομοθετικό πλαίσιο που αφορά τη δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα.

Παπαγγελόπουλος: Ξεπλύντε και το σκάνδαλο Siemens ως δική μου σκευωρία

Από την πλευρά του ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγελόπουλος δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Πριν από 15 χρόνια ως προϊστάμενος της Εισαγγελίας έδωσα εντολή να ερευνηθεί το σκάνδαλο της Siemens. Σήμερα στην ιστορική απόφαση του Εφετείου αναφέρεται ότι η Siemens σταθερά, συστηματικά και διαχρονικά χρηματοδοτούσε παράνομα στην Ελλάδα τα τότε κόμματα εξουσίας. Προτείνω στους πολιτικούς μου διώκτες να ξεπλύνουν και το σκάνδαλο της Siemens ως σκευωρία μου, όπως ακριβώς επιχειρούν στο σκάνδαλο της Novartis και να με εκδικηθούν για άλλη μια φορά».

πηγη: iskra.gr

Σε νέο κρεσέντο αντεργατικότητας και προκλητικότητας επιδόθηκε ο γνωστός Υπουργός Εργασίας Χατζηδάκης σε συνέντευξή του σήμερα σε τηλεοπτικό σταθμό ανακοινώνοντας ότι η κυβέρνηση προτίθεται να προβεί σε επιπλέον ρυθμίσεις για τις απεργίες των Σωματείων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και την κοινή ωφέλεια, στοχοποιώντας πλέον και τις δευτεροβάθμιες οργανώσεις όταν αυτές αποφασίζουν να καλύπτουν πρωτοβάθμιες οργανώσεις στη προσπάθειά τους να βάλουν φραγμό στη βιομηχανία δικαστικών προσφυγών και αποφάσεων που κηρύσσουν την μια μετά την άλλη τις απεργίες παράνομες!

Συγκεκριμένα τόνισε: «Εάν μια απεργία κρίνεται παράνομη ή καταχρηστική δεν θα μπορεί να επαναπροκηρυχθεί από άλλη δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση»!!!

Συνεχίζοντας το αντεργατικό - αντιδημοκρατικό του ντελίριο κατέστησε σαφές ότι «στην απεργία στην κοινή ωφέλεια (Μετρό - Ακτοπλοΐα - Απορρίμματα)», και επικαλούμενος τι ισχύει σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες», «το 33% των δραστηριοτήτων θα γίνεται κανονικά έτσι ώστε η απεργία να μην στρέφεται κατά του κοινωνικού συνόλου»!!

Οι εξαγγελίες αυτές δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει ξεσαλώσει πλήρως στη προσπάθειά της να υπερασπίσει τα «ιερά και όσια» του κεφαλαίου και να καταστήσει την απεργία από όπλο στα χέρια των εργαζομένων σε ένα άχρηστο και ατελέσφορο μέσο!

Προειδοποιούμε τη κυβέρνηση ότι είναι βαθιά νυχτωμένη! Σπέρνει ανέμους και θα θερίσει θύελλες!

Η επίθεση της κυβέρνησης θα πάρει μαζική και αγωνιστική απάντηση από τους εργαζόμενους στις 3 Ιούνη με την πανελλαδική απεργία και θα ακολουθήσει κλιμάκωση των αγώνων. Να μην τρέφει αυταπάτες ότι θα ξεμπερδέψει με μια τουφεκιά στον αέρα!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Προς : Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες

Το Διοικητικό Συμβούλιο του εργατικού Κέντρου Πειραιά αποφάσισε την κήρυξη Παμπειραϊκής Απεργίας στις 3 Ιούνη και συγκέντρωση στην πλατεία Καραϊσκάκη στις 10 το πρωί, ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης που :

1.         Διευθέτηση του χρόνου εργασίας, καταργεί το 8ώρο και τις απλήρωτες υπερωρίες, δίνοντας το ελεύθερο στις επιχειρήσεις να μεταχειρίζονται τους εργαζομένους σαν πιόνια.

2.         Γενικεύει την εργασία τις Κυριακές σχεδόν στο σύνολο των κλάδων. Πετώντας το τυράκι για τις γονικές παροχές και τα δικαιώματα των μητέρων, δίνοντας τάχα τις “Παρασκευές”, απελευθερώνει την κυριακάτικη εργασία.

3.         Αυξάνει το ανώτατο όριο των υπερωριών κατά 25% και του κατώτερου κατά 50%. Δίνει το ελεύθερο στις επιχειρήσεις αντί για νέες θέσεις εργασίας να ξεζουμίζουν με υπερεργασία και υπερεκμετάλλευση τους εργαζόμενους. Στο λιμάνι η COSCO και οι εργολάβοι περιμένουν με τόση αγωνία το νομοσχέδιο που προτού ακόμα κατατεθεί στην Βουλή επιβάλλουν 12ωρη εργασία στους λιμενεργάτες.

4.         Απαγορεύει τυπικά την συνδικαλιστική οργάνωση και το δικαίωμα στην απεργία, με ασφυκτικούς όρους και προϋποθέσεις, με τη μετατροπή του προσωπικού ασφαλείας σε “ελάχιστη εγγυημένη υπηρεσία” στο 1/3 των εργαζομένων νομιμοποιώντας δηλαδή την απεργοσπασία.

5.         Το ηλεκτρονικό φακέλωμα των Σωματείων στρώνει το έδαφος για να ξεκινήσουν το πογκρόμ απέναντι στους εργαζόμενους και την συνδικαλιστική δράση

6.         Καταργεί το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας και υποβαθμίζει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς μετατρέποντας τους σε δήθεν “ανεξάρτητες αρχές”. Πετάει την μπάλα στην εξέδρα αφού πλέον κανένας δεν αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την ζούγκλα που επικρατεί στους χώρους δουλειάς

Απέναντι στην επίθεση της Κυβέρνησης στα εργατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες χρειάζεται να υπάρξει γενικός ξεσηκωμός.

Καλούμε τα Εργατικά Κέντρα της χώρας και τις Ομοσπονδίες, τα Σωματεία Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα, να κηρύξουν Απεργία στις 3 Ιούνη, απαιτώντας να μην κατατεθεί το αντεργατικό έκτρωμα.

Η Διοίκηση

Οι Έλληνες δουλεύουμε περισσότερο από όλους τους υπόλοιπους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 1950 ώρες ετησίως. Η Ελλάδα είναι στην Τρίτη χειρότερη θέση από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ. Μόνο οι Κορεάτες (1967 ώρες ετησίως) και οι Μεξικανοί (2137 ώρες ετησίως) δουλεύουν περισσότερες ώρες από τους Έλληνες εργαζόμενους.

Αυτό φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα που παρουσιάζει τις ετήσιες ώρες εργασίας ανά χώρα μέλος του ΟΟΣΑ (στοιχεία του 2019).

Το χάσμα είναι τεράστιο ειδικά αν σκεφτούμε ότι στη Γερμανία υπολογίζεται ότι ένας εργαζόμενος δουλεύει 1386 ώρες ετησίως, 564 (70,5 μέρες με μέτρο το 8ωρο) ώρες λιγότερες από ότι ο αντίστοιχος εργαζόμενος στην Ελλάδα! Τι σημαίνει με άλλα λόγια αυτό;

Για κάθε 10ώρες δουλειάς ενός εργαζόμενου στην Ελλάδα, ένας εργαζόμενος στη Γερμανία εργάζεται 7. (πράγμα που δεν ακούγεται καθόλου εκτός πραγματικότητας ούτε υπερβολικό…)

Ακόμα και η τοποθέτηση του μέσου όρου του ΟΟΣΑ δείχνει πράγματα. 25 χώρες είναι κάτω από τον μέσο όρο των 1726 ωρών, ενώ μόλις 10 είναι πάνω από τον μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι πολύ λίγες χώρες, συγκεκριμένα το Ισραήλ, η Χιλή, η Ελλάδα, η Ν.Κορέα και το Μεξικό, «εργάζονται» δυσανάλογα πολύ σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες χώρες κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ.

Ο χρόνος είναι χρήμα. Αν ισχύει αυτό τότε θα έπρεπε να είμαστε πολύ πλούσιοι. Τουλάχιστον η Τρίτη πλουσιότερη χώρα του ΟΟΣΑ. Αν ο χρόνος είναι χρήμα, με την έννοια ότι όσο περισσότερο δουλεύεις τόσο πιο πολλές υπηρεσίες ή προϊόντα παράγεις, τότε μπορούμε να πούμε ότι στην Ελλάδα προσφέρουμε πολύ χρόνο εργασίας, άρα παράγεται αντίστοιχα πολύ χρήμα; Αυτό δεν θα έπρεπε να σημαίνει αντίστοιχα υψηλούς μισθούς; Τουλάχιστον τον τρίτο καλύτερο μισθό ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ;

Προφανώς αυτό δεν συμβαίνει. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι όσο περισσότερο κάποιος δουλεύει με σταθερό μισθό ή/και όσο λιγότερο αμείβεται για τον ίδιο χρόνο εργασίας, τόσο μεγαλύτερη η απλήρωτη μισθωτή εργασία, τόσο πιο μεγάλη η υπεραξία, τόσο πιο μεγάλη η εκμετάλλευση του από τον εργοδότη. Και σε αυτό το πεδίο έχουμε την περήφανη 3^η θέση στο παραπάνω πίνακα.

Τώρα ας δούμε και ένα πίνακα της Eurostat που αναφέρεται στην εργάσιμη εβδομάδα.

Αυτό που βλέπουμε στο παραπάνω διάγραμμα (το οποίο συνδυάζει στοιχεία από δουλειές πλήρους και μερικής απασχόλησης) είναι μια ακόμη θλιβερή πρωτιά για τη χώρα μας και με πανηγυρική διαφορά μάλιστα. Η πραγματική εργάσιμη εβδομάδα στην Ελλάδα αγγίζει τις 42,3 ώρες ενώ αμέσως επόμενη χώρα είναι η Βουλγαρία με 40,8 ώρες.

Στοιχεία του 2016 δείχνουν τον Ευρωπαϊκό Μ.Ο. στις 40,3 ώρες/εβδομάδα για τις δουλειές πλήρους απασχόλησης με την αντίστοιχη ελληνική συμμετοχή να είναι στις 41,2 ώρες/εβδομάδα.

Σε απλά ελληνικά: Το 5μερο, 8ωρο, 40ωρο δεν υφίσταται…

Τώρα ας δούμε και το νομοσχέδιο Χατζηδάκη. Ανάμεσα σε αρκετά πράγματα που τροποποιούνται ξεχωρίζουν τα εξής:

1. Αύξηση του ημερήσιου ορίου υπερωριών από 2 σε 3 στις υπηρεσίες/εμπόριο
2. Αύξηση του ανώτατου ορίου υπερωριών σε 150 ώρες/έτος
3. Διευθέτηση του χρόνου εργασίας με ατομική διαπραγμάτευση εργαζόμενου – εργοδότη. Καταργείται η προηγούμενη ρύθμιση που η συμφωνία έπρεπε να γίνει μια κάποια ένωση εργαζομένων, είναι πλέον πολύ εύκολο για τον εργοδότη να επιβάλει τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.

Τι αποτέλεσμα θα έχει ο νόμος Χατζηδάκη; Εργάσιμη μέρα των 12 ωρών, εργάσιμη εβδομάδα των 50 ή 55 ωρών, πολλές φθηνές υπερωρίες. Και το κερασάκι στην τούρτα θα είναι μια καθόλου ανεξάρτητη επιθεώρηση εργασίας πράγμα που θα σημαίνει κανένας έλεγχος για παρατυπίες, για αδήλωτες υπερωρίες κοκ.

Η κεντρική ιδέα των αλλαγών αυτών είναι «Δουλέψτε περισσότερο. Περισσότερο και πιο φθηνά».

Ο Χατζηδάκης γνωρίζει ότι δουλεύουμε ήδη πάρα πολύ. Γνωρίζει τα παραπάνω στοιχεία. Με το νομοσχέδιο του, τα γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του.

Το 8ωρο αμφισβητείται στην ουσία του. Λίγοι δουλεύουν 5μερο, 8ωρο (το δείχνουν και τα στοιχεία άλλωστε), αυτό το γνωρίζουν όλοι.

Αντί όμως να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση για μείωση του χρόνου εργασίας, για μεγαλύτερη προσαύξηση στις υπερωρίες, για Επιθεώρηση Εργασίας και ελεγκτικούς μηχανισμούς που να μην αφήνουν καμία αδήλωτη υπερωρία, γίνεται ακριβώς το αντίθετο!

Αντί να προστατευτεί το 8ωρο, καταργείται στην ουσία του. Αντί να βάλουμε σαν στόχο να προσεγγίσουμε έστω τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, θα απομακρυνθούμε ακόμα περισσότερο. Αντί να βάλουμε σαν στόχο να μην είμαστε αυτοί που δουλεύουν περισσότερο από όλους και αμείβονται πενιχρά, το αποτέλεσμα θα είναι περισσότερη απλήρωτη εργασία…

Τι έρχεται να διορθώσει το νομοσχέδιο Χατζηδάκη;

Τρέμε Μεξικό. Ερχόμαστε.

Λάμπης Παπαθανασίου

Ο Λάμπης Παπαθανασίου αρθρογραφεί για το antapocrisis.

ΠΗΓΗ: antapocrisis.gr