Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου εκδήλωσης στεφανιαίας νόσου είναι το κάπνισμα. Σύμφωνα με νέα μελέτη, ο κύριος λόγος που οι καπνιστές δυσκολεύονται να κόψουν το τσιγάρο είναι η ισχυρή σωματική και κυρίως ψυχολογική εξάρτηση από τη νικοτίνη που περιέχει ο καπνός.

Δεύτερος σημαντικός λόγος για τη μεγάλη διάδοση του καπνίσματος είναι ότι οι βλαβερές του συνέπειες δεν εκδηλώνονται αμέσως, αλλά σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με τη μελέτη με τίτλο «Κάπνισμα και Στεφανιαία Σύνδρομα-Η χρήση του καπνού πριν και μετά το Οξύ Στεφανιαίο Σύμβαμα- Παθητικό κάπνισμα» που πραγματοποίησαν οι Β. Βασιλακόπουλος, Π. Ροδίτης, Σ. Θεοδωρίδου, Γ. Παπαγόρας, Χρ. Τσουμής, Ε. Κυπιρτίδου και Στ. Λαμπρόπουλος από την Καρδιολογική Κλινική του νοσοκομείου Κοζάνης.

Μελετήθηκαν οι επιδράσεις του καπνίσματος σε 95 ασθενείς (67 ενεργοί καπνιστές και 28 παθητικοί), εκ των οποίων οι 71 άνδρες και οι 24 γυναίκες που νοσηλεύτηκαν στην Καρδιολογική Κλινική του νοσοκομείου Κοζάνης με Οξύ Στεφανιαίο Σύμβαμα (ΟΣΣ), καθώς και οι καπνιστικές τους συνήθειες μετά το εξιτήριο, όπως και η σχέση του παθητικού καπνίσματος και του ΟΣΣ.

Η μελέτη βασίστηκε σε ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι ασθενείς στη διάρκεια της νοσηλείας. Η καπνιστική τους συνήθεια αξιολογήθηκε τηλεφωνικώς ύστερα από 3 και 6 μήνες και ο βαθμός εξάρτησης από τη νικοτίνη μετρήθηκε με το fagerstrom τεστ εξάρτησης από τη νικοτίνη t. Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών ήταν τα 64 έτη, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας έναρξης καπνίσματος τα 19±7 έτη. Το 82,3% των ασθενών δήλωσε ότι διέκοψε το κάπνισμα στους 3 μήνες, ενώ το 29,9% ότι το ξανάρχισε στους 6 μήνες. Το 76% τρεφόταν με λιπαρές τροφές, το 49,4% δεν ασκούταν, το 59,3% είχε υπέρταση, το 32,5% είχε παχυσαρκία , το 40% έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη και το 51,2% από υπερλιπιδιαιμία.

Το 57,5 % των ασθενών είχε μεγάλο βαθμό εξάρτησης από την νικοτίνη και απουσία ελέγχου στο κάπνισμα. Οι ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα στους 6 μήνες είχαν χαμηλό σκορ στο fagerstrom τεστ εξάρτησης από τη νικοτίνη σε σχέση με αυτούς που το διέκοψαν στους 3 μήνες και το ξανάρχισαν. Οι 28 παθητικοί καπνιστές με ΟΣΣ είχαν μέση ηλικία 67 έτη και το 75,6% δήλωσε ότι σύχναζε σε δημόσιους χώρους όπου κάπνιζαν άλλοι.

«Η ηλικία δεν φάνηκε να συσχετίζεται με την υποτροπή στο κάπνισμα. Οι παράγοντες που σχετίζονται άμεσα με την υποτροπή είναι ο αριθμός των τσιγάρων που κάπνισαν οι ασθενείς πριν την είσοδό τους στο νοσοκομείο και ο εθισμός τους στην νικοτίνη» καταλήγει η μελέτη.

ΠΗΓΗ: enikos.gr

Δημήτρης Σταμούλης

▸ Οι ταξικές δυνάμεις προτείνουν αποφασιστική κλιμάκωση του αγώνα

Κλιμακώνονται οι αντιδράσεις και οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων ενάντια στο επαίσχυντο νομοσχέδιο Χατζηδάκη, ενώ το αίτημα να το πάρει πίσω η κυβέρνηση και να μην κατατεθεί ποτέ στη βουλή, με άμεση απεργιακή απάντηση, συσπειρώνει ευρύτερα τμήματα εργαζόμενων, σωματείων αλλά και μεγαλύτερων συνδικαλιστικών οργανώσεων. Απεργία στις 3 Ιούνη αποφάσισε την Παρασκευή το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, ενώ και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά είχε ήδη αποφασίσει 24ωρη απεργία στις 3/6 και κοινή απεργιακή συγκέντρωση ιδιωτικού και δημόσιου τομέα στην πλατεία Καραϊσκάκη στις 10 π.μ. Επίσης, 24ωρη απεργία στις 3/6 είχε ήδη αποφασίσει και η ΑΔΕΔΥ από την προηγούμενη βδομάδα. Οι δυνάμεις της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας (ΑΤΕ-ΕΚΑ) έχουν ήδη διατυπώσει προς τους εργαζόμενους και τα σωματεία σαφή πρόταση αγωνιστικής και απεργιακής κλιμάκωσης με κήρυξη προειδοποιητικής 48ωρης γενικής απεργίας πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή και, σε κάθε περίπτωση, προκήρυξη απεργίας στις 3 Ιούνη. Η ΑΤΕ-ΕΚΑ προτείνει να υπάρξει απεργιακή κλιμάκωση, να στηριχτούν συλλαλητήρια και να συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις σε χώρους δουλειάς και γειτονιές, παράλληλα με πολύμορφες δράσεις ενημέρωσης.

Επίσης, με πρωτοβουλία των συνδικάτων, να δημιουργηθούν κέντρα αγώνα, ενωτικά, με όλες τις δυνάμεις που εναντιώνονται στο κυβερνητικό νομοσχέδιο-έκτρωμα. Οι πλατείες να μετατραπούν σε χώρους μαζικών, καθημερινών, αγωνιστικών διαδηλώσεων. Την Παρασκευή 28 Μάη το απόγευμα ήταν προγραμματισμένη διαδήλωση κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων από τα Χαυτεία.
Σε αυτή την κατεύθυνση οφείλουν να κινηθούν όλες εκείνες οι δυνάμεις που αναφέρονται στους αγώνες και την ανατροπή του νομοσχεδίου και όχι να αναπαράγουν τις λογικές αναμονής και ανάθεσης στη… ΓΣΕΕ του απεργιακού αγώνα. Άλλωστε, οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τον αστικοποιημένο και εργοδοτικό συνδικαλισμό. Οι Παναγόπουλοι και σία όχι μόνο δεν θέλουν να αποφασίσουν την παραμικρή απεργιακή απάντηση στο έκτρωμα Χατζηδάκη, αλλά παίζουν… κρυφτούλι με τις ημερομηνίες σύγκλησης του Γενικού Συμβουλίου
για να δώσουν κι άλλο χρόνο στην κυβέρνηση, στηρίζοντας τη στρατηγική του νομοσχεδίου υπέρ του κεφαλαίου και κάνοντας «προτάσεις βελτίωσης» σε επιμέρους σημεία.

Η επίθεση της κυβέρνησης είναι πολιτική, αφορά την καρδιά του κοινωνικού ζητήματος της εποχής μας, και πολιτική πρέπει να είναι και η απάντηση του εργατικού κινήματος σε όλες τις εκφράσεις του, όπως τονίζει το ΝΑΡ, το οποίο καλεί τις πολιτικές δυνάμεις της μαχόμενης αριστεράς και το μαχόμενο εργατικό κίνημα σε πάλη για να μην περάσει, να μην κατατεθεί το αντεργατικό νομοσχέδιο. Ενάντια στην κατάργηση του 8ωρου, με αιτήματα που πρέπει να συνδεθούν με το στόχο για μείωση στις 30 ώρες εργασίας τη βδομάδα, με αύξηση των αποδοχών και πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους.

«Η πολιτική απάντηση πρέπει να δοθεί με αντικαπιταλιστικό μέτωπο και πρόγραμμα, με εργατικό ξεσηκωμό και κίνημα ανατροπής. Όχι με κοινοβουλευτικούς δεκάρικους, με εκλογική αναμονή ‘’αριστερών κυβερνήσεων’’ που θα κάνουν τα ίδια, με νομικά διαβήματα, με κοινοβουλευτικοποίηση του κινήματος και των συνδικάτων. Όχι με τις συνήθεις ηττοπαθείς τακτικές», καταλήγει το ΝΑΡ.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Μόλις 10 χώρες συνθέτουν τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού καπνιστών, που ανέρχονται πλέον σε 1,1 δισ.

Το κάπνισμα σκότωσε σχεδόν οκτώ εκατομμύρια ανθρώπους το 2019 και ο αριθμός των καπνιστών αυξήθηκε καθώς την βλαβερή συνήθεια υιοθέτησαν νέοι άνθρωποι ανά τον κόσμο, σύμφωνα με μια νέα έρευνα που δημοσίευσε χθες η επιστημονική επιθεώρηση Lancet.

Η έρευνα αναφέρει ότι οι προσπάθειες καταπολέμησης του καπνίσματος ξεπεράστηκαν από την αύξηση του πληθυσμού με 150 εκατομμύρια περισσότερους ανθρώπους να καπνίζουν τα εννέα χρόνια από το 1990 φθάνοντας σε ένα ιστορικά υψηλό 1,1 δισεκατομμυρίου καπνιστών.

Οι συγγραφείς της έρευνας υποστηρίζουν ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να επικεντρωθούν στη μείωση του καπνίσματος μεταξύ των νέων ανθρώπων καθώς το 89% των νέων καπνιστών εθίζονται από την ηλικία των 25, αλλά σε μεγαλύτερες ηλικίες δύσκολα ξεκινάει κάποιος το κάπνισμα.

Παρότι το κάπνισμα έχει μειωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, αυξήθηκε για τους άνδρες σε 20 χώρες και για τις γυναίκες σε 12.

Μόλις 10 χώρες συνθέτουν τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού καπνιστών: η Κίνα, η Ινδία, η Ινδονησία, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, το Μπανγκλαντές, η Ιαπωνία, η Τουρκία, το Βιετνάμ και οι Φιλιππίνες.

Ένας στους τρεις καπνιστές (341 εκατομμύρια) ζει στην Κίνα.

Το 2019 το κάπνισμα συνδέθηκε με 1,7 εκατομμύριο θανάτους από ισχαιμικό καρδιακό επεισόδιο, 1,6 εκατομμύριο θανάτους από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), 1,3 εκατομμύριο από καρκίνο του πνεύμονα και σχεδόν ένα εκατομμύριο από εγκεφαλικό.

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι τουλάχιστον οι μισοί από τους μακροχρόνιους καπνιστές θα πεθάνουν από αιτίες που συνδέονται άμεσα με το κάπνισμα και ότι οι καπνιστές έχουν ένα προσδόκιμο ζωής κατά μέσο όρο δέκα χρόνια μικρότερο σε σχέση με εκείνους που δεν έχουν καπνίσει ποτέ.

Η έρευνα εξέτασε τις τάσεις σε 204 χώρες και εκπονήθηκε από μια κοινοπραξία επιστημόνων (Global Burden of Disease) που μελετά ζητήματα υγείας τα οποία οδηγούν στον θάνατο και σε αναπηρίες.

Σύμφωνα με αυτή, οι μισές από όλες τις χώρες δεν έχουν σημειώσει καμία πρόοδο στη διακοπή του καπνίσματος στην ηλικία 15-24 και ο μέσος όρος που ξεκινάει κάποιος να καπνίζει είναι τα 19, όταν είναι νόμιμο στις περισσότερες χώρες.

Παρότι 182 χώρες υπέγραψαν το 2005 μια συνθήκη για τον έλεγχο του καπνίσματος, η επιβολή της πολιτικής για τη μείωση του καπνίσματος διαφέρει.

Οι ερευνητές λένε ότι η φορολόγηση είναι η πιο αποτελεσματική πολιτική, αλλά υπάρχει σημαντική διαφορά ανάμεσα στο υψηλό κόστος ενός πακέτου τσιγάρα στις ανεπτυγμένες χώρες και σημαντικά χαμηλότερο κόστος στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

πηγη:  protothema.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Όπως η χαμηλή φωτιά που αρπάζει τα χόρτα και σέρνεται, μέρες, βδομάδες, μπορεί και μήνες, που δεν κάνει εντύπωση, αλλά ωστόσο καταστρέφει τα πάντα, τα τελευταία χρόνια συντελείται μια χαμηλή πυρπόληση του κοινωνικού εδάφους. Αυτή η σιγανή και διαρκής φωτιά που αφαιρεί δικαιώματα, πόρους, δυνάμεις, ικανότητες από την κοινωνία, κυρίως από τη νεολαία. Καταβάλλει τους καλύτερους και ακινητεί τους άλλους.

Το έγκλημα συντελείται μπρός στα μάτια μας. Τόσο που δεν έχει νόημα να φωνάζουμε ξανά και ξανά πως πραγματοποιείται, καθώς κανείς δεν προστρέχει, έτσι που είναι όλοι καταπονημένοι και φοβισμένοι και  οι ληστές δείχνουν πολλοί και δυνατοί.  

Κάπου κάπου βγάζουμε καμιά φωνή, έτσι για ν’ ακούγεται, κι επανερχόμαστε στη μοιραία στάση του δεν γίνεται τίποτα. Προτιμάμε να λύσουμε το πρόβλημα με τον ψυχολόγο μας.

Παραπλανητικές πορείες της σκέψης, καθώς φωτιές, όχι έρπουσες αλλά πραγματικές και τερατώδεις, καίνε δάση - και τις ανάσες μας -, ληστές με κουκούλες και άγριες διαθέσεις μπαίνουν στα σπίτια ή δολοφονούν μέρα μεσημέρι και κυβερνητικές αποφάσεις λεηλατούν τα εναπομείναντα. Ή μήπως, το ένα είναι συμπλήρωμα του άλλου; Με γονική και γενική συναίνεση;

Όλα αυτά μαζί λειτουργούν ως μια γενική απειλή προς την κοινωνία και τους ανθρώπους της. Όσο για τα μέσα που προσποιούνται τα ενημερωτικά δεν είδαν, δεν κατάλαβαν, δεν άκουσαν, δεν έμαθαν! Ή και είδαν και άκουσαν και έμαθαν και γι’ αυτό κατάλαβαν και το πέρασαν στη μούγγα;   

Ας πάμε στην πυρκαγιά που κατέστρεψε τα δάση στα Γεράνεια όρη. Ίπτανται φήμες. Πάμπολλες. Που την συνδέουν με εταιρείες, συμφέροντα και σχέδια, και φτάνουν ως κυβερνητικά μέγαρα. Που λένε πως η αδυναμία να αντιμετωπιστεί η φωτιά δεν ήταν (μόνο) ανικανότητα.

Καθώς λέει και ο Βιργίλιος στην Αινειάδα:

«Η Φήμη, που απ’ όλα τα κακά πιο γρήγορο δεν έχει· δυναμώνει

καθώς κινείται, όσο περπατεί το πρώτο της το σφρίγος περισσεύει·

δειλή και μαζεμένη στην αρχή, πυργώνεται πανύψηλη σε λίγο,

πατάει με τα πόδια της στη γη, την κεφαλή τη κρύβει μες τα νέφη»

(μετ. Θεόδωρος Παπαγγελής).

Οι οποίες φήμες μπορεί να πετάνε κατά τον τρόπο του Βιργιλίου και να φουντώνουν και να πυργώνονται, όμως από κάπου ξεκινάνε. Καθώς έχουνε δει πολλά τα μάτια τους!..

Εν πάση περιπτώσει, όμως, δεν είναι φήμη πως η κυβέρνησης του νόμου και της τάξης αποτυγχάνει να επιβάλλει και το νόμο και την τάξη. Αποτυχία σχεδόν καθολική.

Ο αρμόδιος περί το θέμα, εκ μετεγγραφής υπουργός, ξεκίνησε τη θητεία του οργανώνοντας και εξαγγέλλοντας ομάδες καταστολής παντού. Με τη συνδρομή των αμερικανών φίλων του (θυμηθείτε τον «αμερικανό φίλο» στην ταινία του Βέντερς που επιβάλλει στον ευρωπαίο το έγκλημα) και την ενίσχυση των ισραηλινών (εκ ΣΥΡΙΖΑ αναβαθμισθέντων συμμάχων), αγόρασε εξοπλισμούς για να αντιμετωπίζει παντού την απειθαρχία της πόλης, ντρόουνς, αύρες νερού, νέα χημικά αέρια, κάμερες παντού. Αλλά τα ντρόουνς δεν πετάνε τη νύχτα στα Γλυκά Νερά, οι αύρες νερού δεν σβήνουν πυρκαγιές στα δάση και οι πυροσβέστες είναι και πάλι μόνοι με τις φλόγες τους, χωρίς σχέδιο, χωρίς εξοπλισμό. Στο κάτω-κάτω το έχει προβλέψει ο πρωθυπουργός: κάποτε τα δάση θα καούν. Οπότε στάχτη να γίνει. Αρκεί εκεί που ήταν δέντρα να ξεφυτρώσει μια ανεμογεννήτρια κι εκεί που ήταν βιότοποι να πραγματοποιηθεί μια εξόρυξη κι όπου είναι να γίνει πάρκο να υψώσουμε έναν ουρανοξύστη. Το βασικό είναι η επιχειρηματικότητα και οι επενδύσεις.

Κοντολογίς ο υπουργός που πήρε πάνω του πάμπολλες αρμοδιότητες, ως και τις φυλακές, που πόζαρε στα μέσα αυτής της σκούρας ενημέρωσης ως ο πιο πετυχημένος, αποτυγχάνει καθολικά. Και στην αντιμετώπιση του εγκλήματος και στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών και στην επιβολή της τάξης στις φυλακές.

Οπότε δεν μπορεί να θεωρείται αντιπερισπασμός το ότι, την ώρα που έκαιγε η πυρκαγιά στα Γεράνεια και τρομοκρατείτο το πανελλήνιο από το φριχτό έγκλημα στα Γλυκά Νερά, ο σχεδιασμός του υπουργού που έχει την αρμοδιότητα, ήταν αν γίνει επίθεση της αστυνομίας στο «Εμπρός». Η τάξη είναι εδώ. Κι αν δεν μπορεί να εμποδίσει το έγκλημα, αν δεν μπορεί να σβήσει τη φωτιά, μπορεί ωστόσο (ή έτσι διατείνεται) να πειθαρχήσει τους ανυπότακτους της πόλης που εννοούν πως χρειάζεται το θέατρο, οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι, η πρωτοβουλία των κάτω, η δημιουργικότητα…    

Εντωμεταξύ κι αυτή επιχείρηση στέφθηκε με αποτυχία. Ό,τι έγινε και με αρκετές από τις υπόλοιπες, την πανεπιστημιακή αστυνομία, την εξαγγελθείσα κάποια στιγμή αστυνομία του μετρό – πόσο μακρινή ακούγεται η εποχή που ο υπουργός καταστολής για κάθε πρόβλημα που προέκυπτε εξήγγελλε και μια ειδική αστυνομία!..

Εντέλει, όπως αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, η χαμηλή φωτιά που σέρνεται και καίει τα κοινωνικά σωθικά, και το ηθικό μας, δεν καταφέρνει να τα παρασύρει όλα στη χαύνωση και την παραίτηση. Κι όσο θα υπάρχουν τα «Εμπρός», η Νέα Σμύρνη, οι φωνές και οι αντιστάσεις εκείνων που δεν πειθαρχούν στις εντολές των πάνω και στις απειλές της τηλεοπτικής οθόνης, τόσο η πυρκαγιά που καίει τη χαμηλή κοινωνική βλάστηση θα διατηρεί την ελπίδα να αναζωογονήσει το έδαφος.

Οι πυρκαγιές δεν καίνε μόνο. Φτιάχνουν και λίπασμα.   

πηγη: kommon.gr