Σημαντικές καθυστερήσεις καταγράφηκαν στις εξαγωγές σιτηρών της Αργεντινής την Πέμπτη 20 Μαΐου λόγω απεργιακών κινητοποιήσεων των λιμενεργατών, οι οποίοι απαιτούν να εμβολιαστούν για τον Covid-19. Μάλιστα, συνδικαλιστικά σωματεία των εργατών προειδοποίησαν για νέα 48ωρη απεργία την επόμενη εβδομάδα.

Κύκλοι της εγχώριας ναυτιλιακής βιομηχανίας της χώρας της Νότιας Αμερικής συμφωνούν ότι οι λιμενεργάτες πρέπει να προστατευτούν από την πανδημία, ωστόσο το εμβολιαστικό πρόγραμμα στη χώρα προχωρά με αργούς ρυθμούς.

Μετά από συνάντηση κυβερνητικών αξιωματούχων με τα σωματεία εργαζομένων την Τετάρτη 19 Μαΐου, τα τελευταία εξέδωσαν ανακοίνωση, σημειώνοντας ότι «θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την προστασία της υγείας μας και είμαστε έτοιμοι για νέα 48ωρη απεργία από την Τετάρτη 26 Μαΐου».

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις συμπίπτουν χρονικά με την περίοδο αυξημένων εξαγωγών σιτηρών στην Αργεντινή.

Φωτό: Puertobuenosaires.gov.ar

πηγη: naftikachronika.gr

Σημαντικά καρδιαγγειακά και μυικά οφέλη προσφέρει το ανέβασμα σκάλας με ζωηρό ρυθμό και μάλιστα σε μα συγκεκριμένη κατηγορία ασθενών. Δείτε τα αποτελέσματα πρόσφατης καναδικής μελέτης

Μια ρουτίνα γυμναστικής σε συνδυασμό με αλλαγές στον τρόπο ζωής δρουν θεραπευτικά στους ασθενείς με καρδιοπάθειες. Τα ευρήματα πρόσφατων έρευνων από το Πανεπιστήμιο McMaster του Καναδά ενισχύουν περαιτέρω αυτή τη διαπίστωση προσθέτοντας άλλη μια στρατηγική κίνηση που θα μπορούσε να γίνει ρουτίνα. Πιο συγκεκριμένα, όταν ανεβαίνουμε σκάλες, είτε με γρήγορο ή με κανονικό ρυθμό, έχουμε τόσο καρδιαγγειακά όσο και μυϊκά οφέλη. Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά Medicine & Science in Sports & Exercise και Frontiers και σημειώνουν επίσης τα πιο σημαντικά εμπόδια που μας απομακρύνουν από την συστηματική άσκηση: ο μειωμένος χρόνος, ο εξοπλισμός και η εύκολη πρόσβαση σε γυμναστήριο.

«Το σύντομο αλλά ζωηρό ανέβασμα σκάλας αλλά και η παραδοσιακή άσκηση μέτριας έντασης αλλάζουν τη φυσική κατάσταση, που αποτελεί έναν σημαντικό δείκτη της θνησιμότητας μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο» αναφέρει σχετικά η Maureen MacDonald, μια εκ των επικεφαλής ερευνητών και των δύο μελετών και καθηγήτρια του Τμήματος Κινησιολογίας του Πανεπιστημίου McMaster. «Έχει αποδειχθεί πως το ανέβασμα σκαλιών είναι μια ασφαλής, αποτελεσματική και εφικτή πρακτική για την καρδιαγγειακή αποκατάσταση, ιδιαίτερα σημαντική κατά την περίοδο της πανδημίας, όταν πολλοί άνθρωποι δεν είχαν την επιλογή να ασκηθούν σε γυμναστήριο» συμπληρώνει. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με στατιστικές, μόλις το ένα τέταρτο όλων των ασθενών με καρδιαγγειακές παθήσεις ακολουθούν τα προγράμματα γυμναστικής.

Οι ερευνητές συνεργάστηκαν με τo Kέντρο Αποκατάστασης και Καρδιακής Υγείας του Νοσοκομείου Χάμιλτον για να δημιουργήσουν ένα πρωτόκολλο άσκησης που δεν απαιτεί ειδικό εξοπλισμό ή στενή παρακολούθηση των ασθενών και θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί εύκολα εκτός του εργαστηρίου. Οι συμμετέχοντες- ασθενείς με στεφανιαία νόσο που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Οι μεν ακολουθήσαν ένα πρόγραμμα γυμναστικής μέτριας έντασης και οι δε την ζωηρή αναρρίχηση σκαλοπατιών. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να κάνουν τρεις γύρους από έξι προσπάθειες για 12 σκαλοπάτια χωρισμένες όμως σε περιόδους απλού περπατήματος για αποκατάσταση, με τους συμμετέχοντες να περπατούν με το δικό τους ρυθμό.

Έπειτα, οι ερευνητές, συγκρίνοντας τα αποτελέσματα και των δύο ομάδων, διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες και από τις δύο ομάδες είχαν αυξήσει την καρδιοαναπνευστική τους ικανότητα μετά από τέσσερις εβδομάδες  εποπτευόμενης προπόνησης ενώ διατήρησαν αυτά τα επίπεδα για επιπλέον οκτώ εβδομάδες μη εποπτευόμενης προπόνησης.

Σημείωσαν επίσης ότι παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση στη μυϊκή μάζα των συμμετεχόντων: «Οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (bypass) ή στεφανιαίου stent, παρουσίασαν βλάβες στους μύες σε σύγκριση με τους υγιείς συνομήλικούς τους», εξήγησε ο Stuart Phillips, συν-συγγραφέας των μελετών και καθηγητής στο Τμήμα Κινησιολογίας στο Πανεπιστήμιο McMaster που επέβλεπε την ανάλυση του μυϊκού ιστού που ελήφθη κατά τη διάρκεια της μελέτης. Αυτή η ανάλυση αποδεικνύει ότι οι συγκεκριμένοι ασθενείς μπορούν ακόμη να αποκαταστήσουν τους αδύναμους μύες ακόμα και με μέτριας έντασης προπόνηση ή απλώς ανεβοκατεβαίνοντας σκάλες με ζωηρό ρυθμό.

πηγη: ygeiamou.gr

Με επιτυχία, πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαΐου η ιδρυτική συνέλευση του Πανελλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση με τη συμμετοχή εκατοντάδων ερευνητών/ ερευνητριών, διδακτόρων/ διδακτορισσών και εργαζομένων σε ερευνητικά κέντρα και προγράμματα σε όλη την Ελλάδα.

Στην ανακοίνωσή της η προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή του Πανελλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση σημειώνει:

«Ολοκληρώθηκαν το Σάββατο 15/05/2021 οι διαδικασίες ψήφισης του καταστατικού του Πανελλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Στις διαδικασίες ψήφισης συμμετείχαν περισσότεροι από 300 συνάδελφοι/ισσες όλων των ειδικοτήτων (υποψήφιοι διδάκτορες, μεταδιδακτορικοί ερευνητές, μη μόνιμοι διδάσκοντες, εργαζόμενοι σε ερευνητικά κέντρα και προγράμματα) από την Αθήνα, την Πάτρα και τη Θεσσαλονίκη. Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε με παράλληλη διαδικτυακή σύνδεση σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα, γεγονός πρωτοποριακό και καινοτόμο για το συνδικαλισμό στην Ελλάδα.

Η ψήφιση του καταστατικού αποτελεί την κορύφωση των ανοιχτών δημοκρατικών διαδικασιών  που έχουν ξεκινήσει εδώ και σχεδόν 1,5 χρόνο, παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες που προέκυψαν λόγω των περιοριστικών μέτρων. Αυτόν τον 1,5 χρόνο, αναπτύχθηκε γόνιμος και εποικοδομητικός διάλογος για τα χαρακτηριστικά της εργασίας στην έρευνα, τις πολλαπλές μορφές απασχόλησης των εργαζομένων, τον χαρακτήρα της έρευνας και τους τρόπους οργάνωσης για την καλύτερη διεκδίκηση των αιτημάτων μας. Θεωρούμε ότι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κλάδου όπως η μεγάλη κινητικότητα των εργαζομένων, η πανελλαδικότητα των ζητημάτων, η δυσκολία συγκρότησης σε μικρές πόλεις, είναι ζητήματα που μπορούν να απαντηθούν μόνο με πανελλαδική συγκρότηση.

Στόχο του σωματείου αποτελεί η έκφραση αυτών που δεν έχουν φωνή, των «αόρατων» ερευνητών/τριων στα εργαστήρια, των αναλώσιμων της έρευνας, αυτών που κάποιοι αποκαλούν «χομπίστες». Δεν θα υπήρχε έρευνα και εργαστηριακή εκπαίδευση στην Ελλάδα και πουθενά στον κόσμο, αν δεν υπήρχαν οι υποψήφιοι διδάκτορες και οι μεταδιδάκτορες, το επισφαλές κομμάτι της έρευνας και της εκπαίδευσης. Όλοι και όλες εμείς ενωθήκαμε ώστε να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα: την αναγνώριση της εργασίας μας ως τέτοιας, τη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας, την ασφάλιση, και την αμοιβή μας σύμφωνα με την υψηλού επιπέδου εργασία που παρέχουμε και βάσει των σύγχρονων αναγκών μας.

Η ίδρυση του σωματείου αποτελεί για εμάς την απαρχή της δράσης μας. Ενάντια στον κατακερματισμό, ενάντια στον αδυσώπητο ανταγωνισμό και τις ατομικές διεξόδους, που προωθεί η εργοδοσία, εμείς απαντάμε με την οργάνωση μας, τους συλλογικούς μας αγώνες. Το αμέσως επόμενο διάστημα επιδιώκουμε να εγγραφούν όσο το δυνατό περισσότερα μέλη, ώστε η φωνή μας να ακουστεί πιο δυνατά. Ήδη, η ίδρυση του σωματείου αποτελεί την καλύτερη απάντηση από πλευρά μας στον αντιεκπαιδευτικό και αντιδημοκρατικό νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη και το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη.

Με αισιοδοξία για το μέλλον, γιατί οι μόνες χαμένες μάχες είναι αυτές που δε δόθηκαν».

Πηγή: alterthess.gr -  ergasianet.gr