Ενάντια στο «υψηλό κόστος ζωής», το μισθολογικό, το συνταξιοδοτικό.

Αυτό το φθινόπωρο η κοινωνική αναταραχή ξεκίνησε στις 27 Σεπτέμβρη. Η Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων (CGT) ανακοίνωσε την ημέρα αυτή απεργία στα διυλιστήρια της Total Energies (Τόταλ Ένερτζις) για να επιτύχει αυξήσεις στους μισθούς. Την επόμενη μέρα, το διυλιστήριο τη Χάβρης (Seine-Maritime), το μεγαλύτερο στη Γαλλία, άρχισε να κλείνει. Αλλά η διοίκηση του ομίλου πετρελαίου θέλει να είναι καθησυχαστική: υπόσχεται ότι δεν θα υπάρξει διακοπή της προσφοράς, χάρη στα αποθέματα που του επιτρέπουν να υπάρχει επάρκεια για είκοσι ημέρες έως ένα μήνα. Την ίδια αυτή μέρα η εταιρεία, που αρνείται να πληρώσει φόρους για υπερκέρδη προφασιζόμενη ότι αυτά έγιναν εκτός Γαλλίας (στην Ουγκάντα), ανακοίνωσε ότι θα καταβάλει στους μετόχους της 2,6 δισ. ευρώ σε έκτακτα μερίσματα, χωρίς να προκληθεί καμία αντίδραση από την εκτελεστική εξουσία, η οποία φαίνεται ότι δεν περίμενε εργατικές κινητοποιήσεις τουλάχιστον αυτή τη στιγμή και παρουσιάζεται αδιάφορη για τους εργαζόμενους.

Στις 29 Σεπτεμβρίου, πρώτη μέρα απεργίας και διεπαγγελματικής κινητοποίησης από την έναρξη του φθινοπώρου. Και η πρώτη μετά την επανεκλογή του Εμανουέλ Μακρόν τον Απρίλιο. Συνολικά, περισσότεροι από 250.000 άνθρωποι διαδήλωσαν σύμφωνα με στοιχεία της CGT, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών, από την πλευρά του, μέτρησε 118.500 συμμετέχοντες σε 200 πορείες ανά την επικράτεια. Και αυτό, παρόλο που ο Εμανουέλ Μακρόν είχε επιλέξει, την προηγούμενη μέρα, να επισπεύσει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους και τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, με στόχο ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο προς το τέλος χειμώνα.

Πολύ σύντομα, οι απεργίες επεκτάθηκαν σε όλα τα διυλιστήρια τόσο της Τόταλ Ένερτζις όσο και της Έξον Μόμπιλ. Στους απεργούς άρχισαν να προστίθενται οι εργαζόμενοι στους Πυρηνικούς σταθμούς Παραγωγής Ενέργειας και τα Μαζικά Μέσα Μεταφοράς ιδιαίτερα στη Εθνική Εταιρεία Σιδηροδρόμων ( SNCF) και τα λοιπά Δημόσια Μέσα μεταφοράς του Παρισιού και της ευρύτερης περιοχής του, της Ιλ ντε Φράνς. Ατελείωτες ουρές στα πρατήρια καυσίμων σε όλη τη Γαλλία - ιδιαίτερα στη Βορειοανατολική Γαλλία, στην Ο ντε Φρανς.

Στη Ναντέρ, πολύ κοντά στο Παρίσι, τις μέρες της έλλειψης καυσίμων τον Οκτώβρη του 2022

 «Είναι σαν στα «κίτρινα γιλέκα», οι υπουργοί δεν είδαν τίποτα να έρχεται», ξεσπούσε σε τηλεοπτικά συνεργεία εξοργισμένος ο πρόεδρος της Ο ντε Φρανς, Ξαβιέ Μπερτράν, που η περιοχή του πλήττεται ιδιαίτερα από την έλλειψη. Μετά από αρκετές ημέρες –δυό ολόκληρες εβδομάδες δισταγμού του Υπουργικού συμβουλίου και με το 30% των πρατηρίων να είναι κλειστά, η πρωθυπουργός Ελιζαμπέτ Μπορν, την Τρίτη 11 Οκτωβρίου, εκδίδει διατάγματα επιτάξεων προσωπικού στα διυλιστήρια.

Όλη η εκτελεστική εξουσία, του προέδρου Μακρόν συμπεριλαμβανομένου, προσπαθεί να βγάλει την ουρά της απ’ έξω^. Ρίχνουν την μπάλα ο ένας στον άλλο. Προτείνουν στην εργοδοσία να αυξήσει τους μισθούς –με αντάλλαγμα να μην φορολογήσουν τα υπερκέρδη– και στα συνδικάτα να δείξουν υπευθυνότητα απέναντι στο «Έθνος». Φοβούνται την επέκταση του απεργιακού κινήματος και των διεκδικήσεων και σε άλλα κοινωνικά στρώματα.

Την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου, τέσσερις συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων - η Γενική Συνομοσπονδία εργαζομένων (CGT), η Εργατική Δύναμη (FO), η Ενιαία Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (FSU) και η Συνδικαλιστική Ένωση Αλληλεγγύης - και τέσσερα κινήματα που εκπροσωπούν τη νεολαία - η Ανεξάρτητη και Δημοκρατική Ομοσπονδία Λυκείων Φοιτητές (FIDL), η Εθνική Ένωση Φοιτητών της Γαλλίας (UNEF), το Εθνικό Κίνημα Λυκείων (MNL) και το η Φωνή των Λυκείων ( La Voix lycéenne) – καλούν σε απεργία την Τρίτη 18 Οκτωβρίου, για μια ημέρα διεπαγγελματικής δράσης για «την αύξηση των μισθών και για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην απεργία». Οι εργαζόμενοι στους πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, στις δημόσιες συγκοινωνίες, στις δημόσιες συγκοινωνίες του Παρισιού και της ευρύτερης περιοχής του, οι καθηγητές, οι δάσκαλοι, οι μαθητές-φοιτητές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης καλούνται να συμμετέχουν.

Την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου, ο εκπρόσωπος της Γαλλικής Δημοκρατικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CFDT) στην Total Energies ανακοίνωσε ότι βρέθηκε συμβιβασμός μέσα σε μια νύχτα και στη συνέχεια υπογράφηκε για αύξηση μισθού 7%. Η Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων (CGT), που ζητά αύξηση 10%, έκλεισε τη διαδικασία των συζητήσεων και υποσχέθηκε να συνεχίσει το απεργιακό κίνημα. Από τα επτά διυλιστήρια στη Γαλλία, τα πέντε παραμένουν κλειστά καθώς και αρκετές αποθήκες καυσίμων.

Και ερχόμαστε στην Κυριακή 16.10. 2022…

Το Νέο Ενωτικό Σχήμα της Αριστεράς (NUPES) προετοίμαζε καιρό τη διαδήλωση αυτή στο Παρίσι -από τη Νασιόν στην Βαστίλλη- για το μισθολογικό και την κλιματική κρίση. Δεδομένης της συγκυρίας, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί και να συνενώσει σε ένα ενιαίο κοινωνικό ρεύμα διεκδίκησης, τόσο την κοινωνική διαμαρτυρία που γεννήθηκε από την κρίση των καυσίμων σε όλη τη Γαλλία, όσο και τα αιτήματα των εργαζομένων για το μισθολογικό, το συνταξιοδοτικό και την αδράνεια της κυβέρνησης σχετικά με τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Οι Ολιβιέ Φωρ (σοσιαλιστές), Ματίλντ Πανό (Ανυπότακτη Γαλλία), Φιλίπ Πουτού (Νέα Αντικαπιταλιστική Αριστερά) , Ανί Ερνώ (Νόμπελ Λοτεχνίας 2022) Ζαν Λυκ Μελενσόν κατά τη διάρκεια της «πορείας ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και την κλιματική α», στο Παρίσι, στις 16 Οκτωβρίου 2022. (ΖΑΝ-ΚΛΩΤ ΚΟΥΤΩΣ –Λε Μοντ.)

Η «Ανυπόταχτη Γαλλία» πρωτοστάτησε για την όσο το δυνατόν ευρύτερη συμμετοχή. Η επιτυχία της διαδήλωσης λόγω της απουσίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων δεν ήταν καθόλου βέβαιη. Αλλά η συγκυρία της σύγκλισης της κοινωνικής δυσαρέσκειας που αναφέραμε πιο πάνω, αλλά και της απειλής χρήσης του άρθρου 49.3 του Κανονισμού της Εθνοσυνέλευσης, από την Ελιζαμπέτ Μπορν, για την ψήφιση του Δημοσιονομικού Προϋπολογισμού (να μην γίνει δηλαδή ανοικτή συζήτηση στην Εθνοσυνέλευση) έχουν οξύνει τα πνεύματα και την κινητοποίηση του κοινού.

Έτσι, η ανταπόκριση υπήρξε ενθουσιώδης. Πλήθος διαδηλωτών με σημαίες και πλακάτ για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και την κυβερνητική απραξία για την κλιματική αλλαγή έδωσε τον τόνο και αναπτέρωσε την ενότητα των αριστερών κομμάτων.

 Ο Ζαν-Λυκ Μελενσόν μιλώντας επάνω σε ένα φορτηγό που λειτουργούσε ως κινούμενη εξέδρα ομιλιών στη μέση του πλήθους, δήλωνε:

«Είναι η μεγάλη λαϊκή συσπείρωση. Είμαστε εμείς που την ξεκινάμε με αυτή την πορεία που έχει τεράστια επιτυχία. Η Γαλλία δεν έχει παραιτηθεί. Η Γαλλία δεν έχει συμβιβαστεί. Η Γαλλία ζητάει την οικοδόμηση ενός νέου Λαϊκού Μετώπου, που θα ασκήσει την εξουσία όταν απαιτηθεί».

Τελικά η διαδήλωση, με κάποιες στιγμές έντασης με την αστυνομία, υπολογίστηκε σε 140.000 άτομα σύμφωνα με τους διοργανωτές και σε 30.000 άτομα σύμφωνα με την αστυνομία. Η πορεία συγκέντρωσε εκτός ​​από αριστερούς και ακτιβιστές της Nupes, φοιτητές, δημόσιους υπαλλήλους, νοσοκομειακό προσωπικό, δασκάλους, συνδικαλιστές και «κίτρινα γιλέκα».

Στο φορτηγό –αυτοσχέδια εξέδρα ομιλητών, πολιτικοί, συνδικάτα και σύλλογοι διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, όλο το απόγευμα.

Εκτός από τον Ζαν-Λυκ Μελενσόν , όλες οι προσωπικότητες της συμμαχίας, από την Ανυπότακτη Γαλλία, τους σοσιαλιστές, τους οικολόγους, τους κομμουνιστές, συμπαρατάχθηκαν στη διαδρομή. Οι σημαντικότεροι απόντες της ημέρας, ο κομμουνιστής ηγέτης, Φαμπιέν Ρουσσέλ, σε διαμάχη με τον Ζαν-Λυκ Μελενσόν, και ο πρώην οικολόγος υποψήφιος για την προεδρία Γιαννίκ Ζαντό…

Κατά τη διάρκεια της πορείας ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και την κλιματική αδράνεια, στο Παρίσι, στις 16 Οκτωβρίου 2022. JEAN-CLAUDE COUTAUSSE για τη Λε Μοντ.

Ο Ολιβιέ Φωρ , ο οποίος μίλησε μετά τον Ζαν-λυκ Μελενσόν , είπε . «Τι κοινό έχουμε αγαπητοί φίλοι;» Εμείς που κάποιες φορές έχουμε έρθει αντιμέτωποι, είμαστε μαζί γιατί πιστεύουμε ότι οι κοινές αιτίες που κουβαλάμε αξίζουν περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα.

«Πρέπει να αντιστρέψουμε την ισορροπία δυνάμεων. Ελπίζουμε ότι αυτό συμβαίνει, ξεκίνησε ο Φιλίπ Πουτού, αρχηγός του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος. Το δικό μας άρθρο 49.3 είναι η γενική απεργία. »

‘Ολοι δείχνουν να πιστεύουν ότι οι αγώνες πρόκειται να συγκλίνουν τις επόμενες εβδομάδες. Δεδομένου δε ότι η επόμενη δοκιμασία είναι την Τρίτη 18 Οκτωβρίου, με το κάλεσμα για τη διεπαγγελματική απεργία από τα συνδικάτα και τα σωματεία νέων που αναφέραμε παραπάνω, πολλοί από τους ομιλητές στη διαδήλωση τονίζουν από την κινούμενη εξέδρα: «Το σήμερα μπορεί να συνεχιστεί μόνο με την συμπαράταξη και άλλων κινημάτων», «Είναι μια στιγμή που ανεβαίνει η οργή εκείνων, των πολλών Γάλλων, που δεν αντέχουν το γεγονός, ότι σε μια χώρα σαν τη δική μας, υπάρχει τέτοια ανισότητα»

Για πολλούς, ιδιαίτερα από τα ‘κίτρινα γιλέκα’ είναι σίγουρο ότι επέρχεται μεγάλη κινητοποίηση. Δεν είναι ακριβώς σίγουρο το πότε. Πάντα υπάρχει θρυαλλίδα που βάζει φωτιά σε όλο τον κάμπο .

΄Ηταν άραγε αυτή, η άρνηση της Τοτάλ να αυξήσει τα μεροκάματα των εργαζομένων ; Μπορεί. Πάντως πολλοί διεθνείς και άλλοι ντόπιοι παράγοντες έχουν φροντίσει πολύ καλά για τη σύγκλιση των αντιθέσεων . Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για αυτό….

Πηγές : Διαδικτυακές εκδόσεις Lemonde.fr, Alternatives Économiques.

Πηγή: kommon.gr

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποίησε την γερμανική κυβέρνηση από την περασμένη άνοιξη να μην παραχωρήσει μερίδιο σε έναν τερματικό σταθμό του λιμανιού του Αμβούργου στην Κίνα, δήλωσε στο AFP πηγή με γνώση του θέματος, επιβεβαιώνοντας το χθεσινό (21/10) δημοσίευμα της Handelsblatt.

Ανακαλύψτε τις αποτελεσματικές κινήσεις που θα σας ανακουφίσουν από τον πόνο στη μέση

Όταν μας χτυπάει την… πόρτα ο πόνος στη μέση, αλλάζει όλη μας την καθημερινότητα και μπορεί να μας κρατήσει μακριά από δραστηριότητες που μας ευχαριστούν αλλά και από την εργασία μας. Η καθημερινότητά μας δυσκολεύει και ακόμα και οι πιο απλές κινήσεις φαίνονται ακατόρθωτες.

Οι περισσότεροι βέβαια από εμάς, ειδικότερα εάν οι πόνοι στη μέση είναι ένα συχνό φαινόμενο, ξέρουμε ορισμένες κινήσεις κλειδιά για να τον αντιμετωπίσουμε. Υπάρχουν όμως και ακόμα ορισμένες σημαντικές και εύκολες κινήσεις που ίσως δεν τις φαντάζεστε και μπορούν να ανακουφίσουν τον ενοχλητικό πόνο της μέσης. Μπορείτε να δοκιμάσετε μία ή και παραπάνω από τις παρακάτω θεραπείες για να διαπιστώσετε ποια ταιριάζει περισσότερο στις ανάγκες σας:

Εστιάστε στην ορμόνη της ευτυχίας

Οι ενδορφίνες ή αλλιώς οι ορμόνες της διάθεσης, βρίσκονται φυσικά στο σώμα μας και όταν εκκρίνονται, βελτιώνουν τη διάθεσή μας. Αυτό που ίσως δε γνωρίζετε είναι πως μπορούν να εμποδίσουν τα σήματα του πόνου που στέλνονται στον εγκέφαλο. Οι συγκεκριμένες ορμόνες επίσης αποτελούν φυσικό αναλγητικό για το άγχος και τα συμπτώματα κατάθλιψης, τα οποία φαίνεται ότι συσχετίζονται με τον χρόνιο πόνο της μέσης και πολλές φορές τον επιδεινώνουν.

Υπάρχουν όμως συγκεκριμένες δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε για να αυξήσετε τα επίπεδα των ενδορφινών χωρίς να επιβαρύνετε τη μέση όπως η αεροβική γυμναστική, μια θεραπεία μασάζ ή ο διαλογισμός.

Κοιμηθείτε επαρκώς

Όταν πονάμε, δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε. Πέφτουμε όμως έτσι σε ένα φαύλο κύκλο αϋπνίας, καθώς ο ανεπαρκής ύπνος μπορεί να χειροτερέψει τον πόνο στη μέση, με αποτέλεσμα να μην κοιμόμαστε σωστά. Όταν όμως δεν κοιμόμαστε αρκετά και σωστά, δε βοηθάμε τους ιστούς του σώματος μας να θεραπευθούν και να επαναφορτιστούν τα επίπεδα ενέργειας.

Εάν δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε, είναι σημαντικό να εντοπίσετε τον πόνο ή άλλους παράγοντες που ενδέχεται να τον προκαλούν. Μάλιστα, ο γιατρός σας ενδέχεται να σας προτείνει αλλαγές στον τρόπο ζωής σας ή στις αγωγές που λαμβάνετε, αναλόγως με τους παράγοντες που διαταράσσουν τον ύπνο σας.

Γυμνάστε τον κορμό σας

Οι μύες του κορμού σας, συγκεκριμένα οι κοιλιακοί και οι ραχιαίοι, παίζουν βασικό ρόλο στην σωστή στήριξη της σπονδυλικής στήλης. Συνήθως όμως δεν τους γυμνάζουμε στην καθημερινότητά μας, παρά μόνο με στοχευμένες ασκήσεις όταν γυμναζόμαστε. Παρόλα αυτά, δεν είναι δύσκολο να εντάξουμε στην καθημερινότητά μας ασκήσεις που γίνονται μέσα σε 20 ή 30 λεπτά. Εάν είστε αρχάριος, μια εύκολη άσκηση είναι να καθίσετε με ίσια την πλάτη για περίπου 30 λεπτά πάνω σε μια μπάλα γυμναστικής. Εναλλακτικά, ξεκινήστε να κάνετε την άκρως θεραπευτική για τη μέση άσκηση της σανίδας.

Διατάσεις για τους μύες των μηρών 

Οι μύες των μηρών μας συνήθως είναι σφιγμένοι και ειδικότερα οι μύες που βρίσκονται στο πίσω μέρος των μηρών. Το ξέρατε όμως ότι αυτή η δυσκαμψία μπορεί να συμβάλλει στον πόνο της μέσης; Ευτυχώς υπάρχουν εύκολες ασκήσεις stretching που μπορείτε να κάνετε καθημερινά δύο φορές τη μέρα για 15-30 δευτερόλεπτα, διατείνοντας τους μύες.

Απαλύνετε τον πόνο με εφαρμογές κρύου ή ζεστού επιθέματος

Η εφαρμογή κρύων ή ζεστών κομπρεσών ή επιθεμάτων είναι μια από τις πιο γνωστές μεθόδους για την ανακούφιση του πόνου της μέσης. Η κρύα θεραπεία με παγωμένα επιθέματα συμβάλλει στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου, ενώ η ζεστή θεραπεία βελτιώνει τη ροή του αίματος και τη χαλάρωση της περιοχής. Μπορείτε να κάνετε ένα ζεστό ντους ή να εφαρμόσετε στην περιοχή μια θερμοφόρα. Φροντίστε να μην ξεπερνάτε τα 15 με 20 λεπτά κάθε εφαρμογής, με ένα διάστημα 2 ωρών ανάμεσα στις εφαρμογές, ενώ αποφύγετε να κοιμηθείτε με κάποιο από τα επιθέματα.

Πηγή: ygeiamou.gr

Η κυβερνητική προπαγανδιστική εκστρατεία σχετικά με τις τεράστιες ευθύνες της για την ενεργειακή φτώχεια του λαού, αλλά για τη στήριξη των «προτάσεων» της για «μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας» καλά κρατεί με τα φιλιά της ΜΜΕ να δίνουν πραγματικά τα ρέστα τους!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ (8–9/1) όπου με τίτλο «ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ» αναφέρονται και τα εξής:

«…Οσες αποφάσεις και να ληφθούν, όμως, όσα μέτρα κι αν ανακοινωθούν, όσες κυρώσεις κι αν επιβληθούν, δεν θα υπάρξει αποτέλεσμα χωρίς την πολυσυζητημένη ατομική ευθύνη. Οπως και στην περίπτωση των εμβολιασμών κατά της Covid-19… έτσι και τώρα θα πρέπει κάθε πολίτης να καταλάβει ότι αν τα περιμένει όλα από το κράτος, αν δεν συμβάλει ο ίδιος στην εκστρατεία για την εξοικονόμηση ενέργειας, τα αποτελέσματα θα είναι πενιχρά. Κάποτε, σε αυτή τη χώρα, θα πρέπει να ξεπεράσουμε τον κρατικό μπαμπούλα!

Για την ώρα, τουλάχιστον, δεν χρειάζεται να γίνουν τίποτα μεγάλες θυσίες. Άλλωστε, η ρύθμιση του θερμοστάτη ή η αποφυγή της χρήσης ενεργοβόρων συσκευών κατά τις ώρες αιχμής αποτελούν βήματα που πρέπει να γίνουν ανεξαρτήτως του πολέμου: η κλιματική αλλαγή μπορεί να έχει φύγει από το προσκήνιο, είναι βέβαιο όμως ότι θα επιστρέψει δριμύτερη. Η εποχή των παχιών αγελάδων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, και προσαρμόσουμε αναλόγως τον τρόπο ζωής μας, τόσο πιο ήπια θα είναι η μετάβαση στη νέα εποχή.»

Ας μας επιτραπούν ορισμένες παρατηρήσεις:

1. Η ακρίβεια και στη ενέργεια δεν γίνεται με ευθύνη των λαϊκών στρωμάτων, ούτε είναι αποκλειστικά «εξωγενές» φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα της ακολουθούμενης πολιτικής κυβέρνησης, Ε.Ε που βασική τους κατεύθυνση εδώ και χρόνιας είναι η «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας», η «πράσινη μετάβαση» κ.α προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Άλλωστε το «ράλι κερδοφορίας» των εισηγμένων εταιρειών στο Χρηματιστήριο με πρωταγωνιστές του Ομίλους της ενέργειας το αποδεικνύει. Όπως άλλωστε αποδεικνύει περίτρανα ότι στις ταξικές (καπιταλιστικές) κοινωνίες σε κάθε φάση του οικονομικού κύκλου (με «κρίση» ή «ανάπτυξη») οι σταθερά κερδισμένοι είναι οι κεφαλαιοκράτες και οι μόνιμα χαμένοι οι εργαζόμενοι.
2. Στο άρθρο αυτό αναπαράγεται η κυβερνητική προπαγάνδα περί «ατομικής ευθύνης» που εφαρμόζεται πλέον παντού ως «φάρμακο» για κάθε νόσο με στόχο φυσικά πέρα από τ’ άλλα την ενοχοποίηση κάθε λαϊκής αντίδρασης, την καλλιέργεια «ενοχικών συνδρόμων» στο λαό και στο δικαίωμα στον 21ο αιώνα να απολαμβάνει τα αποτελέσματα της επιστήμης και της τεχνολογίας στοιχειωδώς. Για τις ευθύνες της κυβέρνησης φυσικά για την ακρίβεια ούτε λόγος. «Ατομική ευθύνη» λοιπόν για την πανδημία, «ατομική ευθύνη» και στο ξεπάγιασμα…
3. Φυσικά το μεγάλο ζήτημα και εκεί κτυπούν όλα «τα προπαγανδιστικά σφυριά» είναι ο συμβιβασμός του λαού με τα ψίχουλα, η μετατροπή του σε σύγχρονους «φτωχοΛάζαρους» που θα κυνηγά τα διάφορα «επιδόματα- ασπιρίνες», τα ψίχουλα» από το καρβέλι και όχι ολόκληρο το καρβέλι που αυτός παράγει με τον ιδρώτα του. Ο συμβιβασμός στο «μικρότερο κακό» σε οικονομικό αλλά και πολιτικό επίπεδο, ποτέ δεν οδήγησε σε καλό. Η πραγματικά νέα εποχή (που αναφέρει το άρθρο) και η μετάβαση σ’αυτή απαιτεί ανατροπής της υπάρχουσας!

Υ.Γ Ποτέ δεν υπήρχαν «παχιές αγελάδες» για το λαό. Ακόμη και όταν υπήρχε σε μεγαλύτερη έκταση η κρατική παρέμβαση στην οικονομία- ο «κρατικός μπαμπούλας» που ξορκίζει- πάλι κράτος εξυπηρέτησης των κεφαλαιοκρατών και όχι των λαϊκών αναγκών ήταν.

Πηγή: atexnos.gr