Με 20 χρόνια προϋπηρεσία δεν δίνουν σε 62χρονη ούτε την ελάχιστη εθνική των 384 ευρώ που υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ - Πλήρη σύνταξη 464 ευρώ θα πάρει μετά από 5 χρόνια, όταν θα γίνει 67 ετών. Χαμένοι 120.000 εργαζόμενοι

Στα όρια της απελπισίας έφτασε 62χρονη ασφαλισμένη όταν πήρε στα χέρια της τη συνταξιοδοτική απόφαση του ΙΚΑ που της κοινοποιούσε ότι μετά από 20 χρόνια ασφάλισης η κύρια σύνταξη που της αντιστοιχεί δεν υπερβαίνει τα 80 ευρώ τον μήνα και η επικουρική τα 29,22 ευρώ.

Η ασφαλισμένη ανέμενε βέβαια μικρή σύνταξη καθώς γνώριζε ότι θα υποστεί το πέναλτι του 30% λόγω πρόωρης συνταξιοδότησης, δεν φανταζόταν ωστόσο ότι θα πέσει θύμα της εγκυκλίου Χαϊκάλη (της μοναδικής που πρόλαβε να υπογράψει πριν από τις εκλογές ως υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης), και μάλιστα εν αγνοία της, αφού είχε καταθέσει αίτηση συνταξιοδότησης ενάμιση μήνα πριν από την ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων του μνημονίου, στις 18 Αυγούστου του 2015.

Η σύνταξη της 62χρονης είναι από τις πρώτες οριστικές που απονεμήθηκαν με εφαρμογή των νόμων της αριστερής κυβέρνησης Τσίπρα και αποτελεί έναν κρίκο στην αλυσίδα των εξοντωτικών μειώσεων που ήδη έχουν υποστεί οι χαμηλοσυνταξιούχοι του ΕΚΑΣ, οι μερισματούχοι του Δημοσίου και οι συνταξιούχοι χηρείας. Είναι όμως και μια πρόγευση των περικοπών που θα ακολουθήσουν στις επικουρικές στις 2 Αυγούστου καθώς και στις κύριες συντάξεις των τραπεζοϋπαλλήλων και των υψηλοσυνταξιούχων άνω των 2.000 ευρώ. 

Το «Θέμα» και άλλα ΜΜΕ είχαν από πέρυσι επισημάνει τον κίνδυνο φτωχοποίησης των συνταξιούχων που καλούνται να επιβιώσουν με 100 ευρώ τον μήνα και μάλιστα παραθέτοντας παραδείγματα. 

Τώρα, όμως, που άρχισε να ξεμπλοκάρεται η έκδοση των συντάξεων (απονέμονταν μόνο προσωρινές), οι συνταξιούχοι θα δουν τη σκληρή πραγματικότητα να αγγίζει τις οικογένειές τους. 

Το τραγικό είναι ότι αυτό το ποσό είναι μεικτό και θα παρακρατηθούν άλλα 3,20 ευρώ υπέρ του ΕΟΠΥY. Δηλαδή, η καθαρή σύνταξη θα είναι μόλις 76,80 ευρώ.

Με αυτό το ποσό η 62χρονη, αν διαθέτει σπίτι, αυτοκίνητο, κάποιο αγροτεμάχιο ή αν χρωστάει δάνειο και πιστωτική κάρτα, θα φορολογηθεί με βάση τα τεκμήρια και θα πληρώσει φόρο που μπορεί να υπερβαίνει τις 12 συντάξεις. Η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, που διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι δεν έχει μειώσει τις κύριες συντάξεις, έχει βρει πάνω από 4 έμμεσους τρόπους (εισφορά υπέρ υγείας, μέρισμα, επικουρικές, ΕΚΑΣ) να περικόψει τα εισοδήματα των χαμηλοσυνταξιούχων. 

Αν δεν εφαρμοζόταν καταχρηστικά από το υπουργικό δίδυμο του υπουργείου Εργασίας αναδρομικά ο ν. 4336/2015, η συγκεκριμένη ασφαλισμένη θα έπαιρνε κύρια σύνταξη 340 ευρώ και επικουρική 85. Η διάταξη που την καταδίκασε σε ένδεια για τα επόμενα 5 χρόνια της ζωής της προβλέπει ότι «το κατώτατο όριο σύνταξης όπως αυτό ισχύει με βάση τις διατάξεις της παρ. 5 δεν έχει εφαρμογή σε όσους έχουν αποχωρήσει ή αποχωρούν από την υπηρεσία από 1/7/2015 και μετά και δεν έχουν συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας τους και παραμένει αμετάβλητο έως τις 31.12.2021. Τα ανωτέρω πρόσωπα μέχρι τη συμπλήρωση του 67ου έτους θα λαμβάνουν το ποσό της σύνταξης που τους αναλογεί στα έτη ασφάλισής τους κατά περίπτωση».

Αναδρομική εφαρμογή

Η ασφαλισμένη που προσέφυγε στον Συνήγορο του Πολίτη διαμαρτύρεται γιατί η αναδρομική εφαρμογή της διάταξης με διαφορά μόνο 7 ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης την εγκλώβισε σε αυτή την τραγική περιπέτεια. Αν γνώριζε για την αναδρομική εφαρμογή του μέτρου, δεν θα έπαιρνε την απόφαση να αποχωρήσει και θα παρέμενε στην εργασία της έως τα 67 προκειμένου να εισπράξει την εθνική σύνταξη Κατρούγκαλου, δηλαδή 384 + 80 = 464 ευρώ.




Η συνταξιοδοτική απόφαση του ΙΚΑ που κοινοποιήθηκε στην 62χρονη ασφαλισμένη αναφέρει ρητώς ότι μετά από 20 χρόνια ασφάλισης η κύρια σύνταξη (πάνω), που της αντιστοιχεί είναι 80 ευρώ τον μήνα με κρατήσεις ασθενείας 4%, και η επικουρική τα 29,22 ευρώ (κάτω)

Η προσφυγή στον Συνήγορο του Πολίτη

Αναλυτικά, η ασφαλισμένη στην προσφυγή της στον Συνήγορο του Πολίτη αναφέρει:
«Με τις υπ’ αριθμ. 1332/11-4-2016 και 1333/11-4-2016 αποφάσεις Διευθυντού του Υποκ/τος ΙΚΑ Συντάξεων Καλλιθέας (επισυναπτόμενες) μου χορηγήθηκαν αντιστοίχως κύρια σύνταξη από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και επικουρική σύνταξη από το ΕΤΕΑ (τ. ΕΤΕΑΜ) ανερχομένης της μεν κύριας σύνταξης σε 80,02 (!!!) ευρώ μηνιαίως, της δε επικουρικής σύνταξης σε 29,22 (!!!) ευρώ μηνιαίως από 7-7-2015.

Για την έκδοση των αποφάσεων αυτών είχα υποβάλει τις υπ’ αριθμ. Πρωτ. 17249 και 17255 με ημερομηνία 7-7-2015 αιτήσεις συνταξιοδοτήσεώς μου αντιστοίχως.

Το εξευτελιστικό αυτό ποσό της σύνταξής μου το οποίο θίγει την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μου και καθιστά αδύνατη την επιβίωσή μου οφείλεται στο εξής:

Είμαι νέα ασφαλισμένη (μετά την 1-1-1993) και το ποσό που μου απονεμήθηκε με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, με βάση την ηλικία μου (62 ετών, γεννηθείσα την 6-7-1953), παρ’ όλον ότι είχα 5961 ημέρες κύριας ασφάλισης και 5120 ημέρες επικουρικής ασφάλισης είναι μικρό λόγω του ότι αφενός έλαβα μειωμένη σύνταξη και αφ’ ετέρου, δεν μου καταβλήθηκε το κατώτατο όριο σύνταξης, η χορήγηση του οποίου όμως προεβλέπετο κατά την στιγμή υποβολής της αιτήσεως συνταξιοδοτήσεώς μου και ασκήσεως του θεμελιωμένου δικαιώματός μου (7-7-2015), καταργήθηκε δε μεταγενέστερα με αναδρομική εφαρμογή των αντίστοιχων διατάξεων.

Η έκδοση των πιο πάνω αναφερόμενων αποφάσεων συνταξιοδοτήσεως είναι κατάφωρα παράνομη και έρχεται σε αντίθεση με την συνταγματική αρχή του άρθρου 4.
Να σημειωθεί ότι οι διατάξεις των άρθρων 1-4 Ν. 3863/2010 καταργήθηκαν μόλις με το άρθρο 27 παρ. 4 Ν. 4387/12-5-2016. Επομένως κατά την ημερομηνία που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη συνταξιοδοτική πράξη εξακολουθούσαν να ισχύουν.

Προφανώς και υπό το πρίσμα ότι θα εφαρμοζόταν ο Ν. 3863/2010 ψηφίστηκε η κατάργηση του κατώτατου ορίου. Μέχρι την έναρξη συζητήσεων για νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο (που πήρε τελικώς την μορφή του Ν. 4387/2016) περιμέναμε εγκυκλίους για τον τρόπο εφαρμογής των διατάξεων του ν. 3863/2010 για τις αιτήσεις από 1-1-2015 και εφεξής (βλ. και σχετικές εγκυκλίους του ΙΚΑ περί της αναμονής αυτής).

Ακόμα και με την εφαρμογή των διατάξεων του Ν. 3863/2010 η σύνταξή μου θα ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη από το εξευτελιστικό ποσό των 80 ευρώ για κύρια σύνταξη και 20 ευρώ για επικουρική σύνταξη μηνιαίως για εργασία 20 ετών!!!

- Γιατί παρανόμως έσπευσε το αρμόδιο τμήμα Συντάξεων να εκδώσει οριστική απόφαση στην περίπτωσή μου στηριζόμενο στην εξίσου παράνομη υπ’αριθμ. 52/15-12-2015 εγκύκλιο της Διεύθυνσης Παροχών του ΙΚΑ, η οποία εκδόθηκε μετά την ψήφιση του Ν. 4336/2015.

Ειδικότερα παρανόμως κατά την εγκύκλιο 52 του ΙΚΑ εδόθη εντολή στις αρμόδιες υπηρεσίες συντάξεων να προβαίνουν στην έκδοση οριστικών αποφάσεων συνταξιοδοτήσεως για αιτήσεις που έχουν κατατεθεί μέχρι και 18-8-2015 και χωρίς επιφύλαξη ως προς το χορηγούμενο ποσό. Και τούτο γιατί εξ όσων γνωρίζω από καμία διάταξη δεν είχε προβλεφθεί μέχρι το Ν. 4387/2016 ότι οι συντάξεις όσων έχουν θεμελιώσει δικαίωμα από 1-1-2015 και έχουν καταθέσει αίτηση για σύνταξη πριν ή και μετά την 18-8-2015, αλλά με έναρξη συνταξιοδότησης πριν την 1-9-2015 θα υπολογισθούν με τον τρόπο που προβλεπόταν μέχρι 31-12-2014.

- Γιατί αφού με τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 94 του Ν. 4387/2016, προβλέπεται ότι για τις εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος του υποθέσεις συνταξιοδοτήσεως εφαρμόζονται οι διατάξεις κάθε φορέα όπως ίσχυαν την 31-12-2014, τότε και εκ του λόγου αυτού δεν θα έπρεπε να εφαρμοστεί στην περίπτωσή μου η μη καταβολή του κατωτάτου ορίου σύνταξης, δεδομένου ότι την 31-12-2014 κατεβάλλετο το κατώτατο όριο σύνταξης, η δε αίτησή μου για σύνταξη έπρεπε ακόμα να ήταν εκκρεμής, σύμφωνα με όσα εκτίθενται ανωτέρω υπό α.α. 3.

- Γιατί όπως αντιλαμβάνομαι, θίγεται άνισα και υπέρμετρα η κατηγορία των συνταξιοδοτουμένων με μειωμένη σύνταξη κατά το χρονικό διάστημα από 1-7-2015 που είχε καταργηθεί (αναδρομικά) η καταβολή του κατωτάτου ορίου σύνταξης μέχρι την 13-5-2016 που προβλέπεται η εφαρμογή της βασικής και αναλογικής σύνταξης.

Παρακαλώ επομένως όπως επιλυθεί το θέμα μου με βάση το νόμο, τις αρχές του δικαίου, της χρηστής διοίκησης και της υποχρέωσης σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας η οποία κατάφωρα και παράνομα έχει προσβληθεί στην περίπτωσή μου και να εκδοθεί διάταξη για την μη εφαρμογή της κατάργησης του κατωτάτου ορίου σύνταξης σε όσους είχαν ήδη καταθέσει αίτηση για σύνταξη πριν τη 16-7-2015, ή να προβούν οι αρμόδιες υπηρεσίες σε κάθε ενδεδειγμένη ενέργεια, ώστε εν συνεχεία να αναθεωρηθούν και τροποποιηθούν οι ανωτέρω αναφερόμενες αποφάσεις».

Εξόντωση για 120.000 εργαζόμενους

Η διάταξη που προβλέπει τη χορήγηση του οργανικού ποσού της σύνταξης βάσει των εισφορών που έχουν καταβληθεί από τους συνταξιοδοτούμενους μετά τις 30/5/2015 έως τη συμπλήρωση του 67ου έτους «εξοντώνει» περίπου 10.000 μητέρες ανηλίκων, οι οποίες έβγαιναν με ευνοϊκότερες διατάξεις νωρίτερα στη σύνταξη. Αυτή η κατηγορία θα πάρει σύνταξη 200-250 ευρώ, ενώ το συνολικό ποσό θα εισπραχθεί μετά τη συμπλήρωση του ορίου των 67 ετών.

Ανάλογες περιπτώσεις υπάρχουν και στον ΟΑΕΕ καθώς πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν διακόψει τη δραστηριότητά τους εξαιτίας της κρίσης και αναγκάζονται να βγουν στη σύνταξη. Οι ασφαλισμένοι που καλούνται να ζήσουν με τα πενιχρά επιδόματα που δίνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν τους 120.000 την επόμενη 5ετία. 

Ακόμα και αν γνωρίζουν τη διάταξη-λαιμητόμο, αν βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας και δεν υπάρχει ελπίδα να βρουν δουλειά στις ηλικίες των 62-67, αναγκαστικά συνταξιοδοτούνται νωρίτερα παίρνοντας λιγότερα από 100 ευρώ.

ΠΗΓΗ: protothema.gr

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΟΡΑΤΟΣ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΘΕΙ Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΛΑΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Μετά την καταστολή του οπερετικού στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία, έντονος διαγράφεται ο κίνδυνος ο κυρίαρχος Ερντογάν να ελέγξει και να υποτάξει πλήρως τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας, τη στρατοχωροφυλακή και την αστυνομία και να επιβάλλει ένα ακόμα πιο στυγνό αυταρχικό και ισλαμικό καθεστώς.  

Το δίλημμα για την Τουρκία δεν είναι να επιλέξει ανάμεσα στη στρατιωτική χούντα και τον αυταρχισμό του Ερντογάν.

Αυτήν την ώρα είναι πρόωρες οποιεσδήποτε εκτιμήσεις για τον χαρακτήρα του οπερετικού πραξικοπήματος και για το ποιοι το κατηύθυναν και το ενθάρρυναν μέσα στην Τουρκία και από το εξωτερικό.

Το βέβαιον είναι, ότι οι διακηρύξεις των πρωταγωνιστών του πραξικοπήματος - φιάσκο έχουν σαφή φιλοδυτικό προσανατολισμό, ο οποίος κινείται στο πλαίσιο των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.  

Οι επόμενες μέρες και βδομάδες ίσως ρίξουν περισσότερο φως σε αυτήν τη σκοτεινή υπόθεση.

Η θετική απάντηση για το μέλλον της Τουρκίας είναι ο εκδημοκρατισμός και ένα νέο δημοκρατικό και προοδευτικό πρόσωπο για την γείτονα που θα αποκλείει την επιθετικότητα, τις επεμβάσεις στην περιοχή και θα σέβεται απολύτως τις διεθνείς αρχές και τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.  

Ένας τέτοιος ρόλος της Τουρκίας δεν μπορεί να διασφαλιστεί από το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ ή την Γερμανική ΕΕ.  

Αυτήν την ώρα χρειάζεται η πιο πλατιά αγωνιστική στήριξη και αλληλεγγύη στις δυνάμεις της Αριστεράς, της Τουρκίας, στον Κουρδικό αγωνιζόμενο λαό και τις δημοκρατικές προοδευτικές δυνάμεις της γείτονος, οι οποίες είναι και οι μόνες που μπορούν να ανοίξουν μια καινούργια δημοκρατική και προοδευτική πορεία για την Τουρκία.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΕΡΠΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Καταδικάζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία. Η Λαϊκή Ενότητα στηρίζει την δημοκρατία και τον εκδημοκρατισμό στην γειτονική χώρα και τάσσεται εναντία σε κάθε μορφή αντιδημοκρατικής επιβουλής και αυταρχισμού εις βάρος του Τούρκικου λαού.

Η απεριόριστη καταδίκη μας στην απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία δεν σημαίνει κανενός είδους ανοχή στον αυταρχισμό και στις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις του καθεστώτος Ερντογάν και πολύ περισσότερο στις τυχοδιωκτικές επεμβάσεις του στην ευρύτερη περιοχή και ειδικά στην Συρία.

Η καταρχήν διστακτικότητα της δύσης να καταδικάσει απερίφραστα την απόπειρα πραξικοπήματος δεν προκαλεί μόνο εύλογα ερωτηματικά αλλά και ανησυχία για τον ρόλο των Ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή.

Η Λαϊκή Ενότητα εκφράζει την βαθιά της αλληλεγγύη και την δημοκρατική, αγωνιστική τηςσυμπαράσταση στην Τουρκική Αριστερά και τις λαϊκές, προοδευτικές, δημοκρατικές δυνάμεις του Τούρκικου λαού, με την ελπίδα ότι ενωμένες θα μπορέσουν να διαμορφώσουν ένα καινούργιοδημοκρατικό και προοδευτικό πρόσωπο της Τουρκίας, το οποίο, πέραν των άλλων, θα συμβάλει στην Ειρήνη στην περιοχή καθώς και στη φιλία και συνεργασία Ελλάδας και Τουρκίας, στη βάση των αρχώντης Χάρτας του ΟΗΕ και του Διεθνούς Δικαίου.

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Στη συνέχεια, η Iskra, για την πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών της, παραθέτει επίκαιρο ρεπορταζ για τις εξελίξεις στην Τουρκία:

ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΤΟΥΣ 290 ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ 1400 ΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ 

Ξεπερνούν τους 290 οι νεκροί στην απόπειρα πραξικοπήματος που σημειώθηκε στην Τουρκία, γνωστοποίησε το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας σε μια ανακοίνωση σήμερα. Περισσότεροι από 1.400 άνθρωποι τραυματίστηκαν στις συγκρούσεις.

Από τους νεκρούς, περισσότεροι από 100 είναι πρόσωπα που συμμετείχαν στοπραξικόπημα, σύμφωνα με το υπουργείο, που σπεύδει να προσθέσει ότι η απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης οργανώθηκε από υποστηρικτές του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν.

ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν τηλεφώνησε στον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να εκφράσει τα συλλυπητήριά του για τους νεκρούς που έχασαν την ζωή τους κατά την διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ των πραξικοπηματιών και των οπαδών του ισχυρού άντρα της Τουρκίας.

Όπως μεταδίδει το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ria Novosti, ο Πούτιν τόνισε στον Ερντογάν ότι δεν θα πρέπει να λάβουν χώρα αντισυνταγματικές πράξεις βίας ενώ εξέφρασε την επιθυμία για αποκατάσταση της σταθερότητας στην Τουρκία και υποστήριξε ότι ελπίζει πως η Τουρκία θα είναι σε θέση να διασφαλίσει την ασφάλεια των Ρώσων τουριστών που βρίσκονται για διακοπές στην γειτονική χώρα.

Ο Τούρκος πρόεδρος διαβεβαίωσε τον Βλαντιμίρ Πούτιν ότι θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τους Ρώσους τουρίστες και οι δύο άντρες συμφώνησαν να συναντηθούν από κοντά κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον.

Οι σχέσεις Ρωσίας - Τουρκίας ήταν τεταμένες για οκτώ μήνες, μετά την κατάρριψη ρωσικού μαχητικού από την τουρκική πολεμική αεροπορία το περασμένο έτος. Μόλις στις 30 Ιουνίου ο Βλαντιμίρ Πούτιν επέτρεψε με διάταγμα στους Ρώσους τουρίστες να ταξιδεύουν στην γειτονική χώρα, αίροντας το εμπάργκο που επέβαλε στον τομέα του τουρισμού στην Τουρκία. 

Στις 7 Ιουλίου προσγειώθηκαν στην χώρα οι πρώτοι Ρώσοι τουρίστες, αλλά μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της Παρασκευής, σε συνδυασμό με τις συνεχείς τρομοκρατικές επιθέσεις θα μπορούσε να επέλθει ακόμα μεγαλύτερο πλήγμα από το ήδη υπάρχον στον τουρισμό της Τουρκίας.

ΕΡΝΤΟΓΑΝ: ''ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ Η ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ''

Ο τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν δεσμεύθηκε να συνεχίσει την εξάλειψη από όλους τους κρατικούς θεσμούς του «μικροβίου» που ευθύνεται για την προχθεσινή απόπειρα πραξικοπήματος, αναφερόμενος στον ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν ο οποίος ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μιλώντας στην κηδεία ανθρώπων που σκοτώθηκαν στα προχθεσινά επεισόδια βίας, ο Ερντογάν είπε πως η απόπειρα πραξικοπήματος από την «τρομοκρατική οργάνωση», της οποίας ηγείται ο Γκιουλέν, εμποδίστηκε από την εθνική θέληση. Είπε ότι μέλη της οργάνωσης του Γκιουλέν, η οποία, είπε, έχει «διαφθείρει» τις ένοπλες δυνάμεις, συλλαμβάνονται σε όλους τους στρατιωτικούς βαθμούς.

Αναφερόμενος στο χώρο της δικαιοσύνης, ο Τούρκος Πρόεδρος είπε ότι «η δικαιοσύνη έχει ξεκινήσει τη διαδικασία προσαγωγών. Είναι αυτό αρκετό; Όχι βέβαια». Το ίδιο είπε ο Ερντογάν και για τη διείσδυση του τάγματος του Γκιουλέν στους κόλπους της δικαιοσύνης και τόνισε ότι η εκκαθάριση θα συνεχιστεί σε ολόκληρο το δημόσιο.

Σημαντικό σημείο της ομιλίας του Ερντογάν αφορά στο ενδεχόμενο επαναφοράς της ποινής του θανάτου. Καθώς μιλούσε, το πλήθος άρχισε να φωνάζει «θέλουμε εκτελέσεις», πράγμα που κάνουν εδώ και δυο μέρες οι οπαδοί του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Ο Ερντογάν είπε «στις δημοκρατίες δεν μπορούν να παραβλέπονται τα αιτήματα του λαού, ο οποίος έχει αυτό το δικαίωμα. Τα αιτήματα αυτά συζητούνται και αποφασίζονται στους προβλεπόμενους από το σύνταγμα θεσμούς». Ωστόσο, ο Ερντογάν πρόσθεσε ότι «δεν είμαστε εκδικητές. Πρέπει να κινούμαστε με σκέψη και σωστή αξιολόγηση».

Ο ίδιος επανέλαβε την έκκλησή του προς τους οπαδούς του κόμματος, να κατεβαίνουν στους δρόμους και τις πλατείες «για μια εβδομάδα ακόμα».

ΟΙ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ - 6.000 ΟΙ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ

O μέχρι τώρα απολογισμός των συλληφέντων είναι 6.000 άνθρωποι στην Τουρκία, σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης Μπεκίρ Μποζντάγκ. «Οι επιχειρήσεις εκκαθάρισης συνεχίζονται», δήλωσε, προσθέτοντας ότι ο αριθμός των συλλήψεων θα αυξηθεί περαιτέρω.

Η «εκκαθάριση» αφορά υψηλόβαθμους στρατιωτικούς και δικαστές, μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος που άφησε πίσω της τουλάχιστον 265 νεκρούς. Την ίδια ώρα, τόσο ο Ερντογάν, όσο και ο Τούρκος πρωθυπουργός έχουν δηλώσει δημόσια ότι η κυβέρνηση θα εξετάσει την επαναφορά της θανατικής ποινής, για όσους ευθύνονται για την απόπειρα πραξικοπήματος.

Τουλάχιστον 3.000 μέλη των ενόπλων δυνάμεων- στρατιώτες και υψηλόβαθμοι- έχουν συλληφθεί και πάνω από 2.700 δικαστές «ξηλώθηκαν», από τη στιγμή που κατέρρευσε η απόπειρα πραξικοπήματος.

Την Κυριακή, πάνω από 50 στρατιωτικοί συνελήφθησαν στο Ντενιζλί, μαζί τους και ο υποστράτηγος Οζάν Οζμπακίρ, διοικητής της φρουράς του Ντενιζλί της της 11ης μεραρχίας καταδρομέων, σύμφωνα με το Anadolu.

Ανάμεσα σε άλλους υψηλόβαθμους αξιωματικούς που έχουν συλληφθεί είναι ο στρατηγός Ερντάλ Οζτούρκ, διοικητής της 3ης στρατιάς, ο στρατηγός Αντέμ Χουντούτι, διοικητής της 2ης στρατιάς και ο Ακίν Οζτούρκ, πρώην επικεφαλής της αεροπορίας.

Σύμφωνα με την Hurriyet, συλλήψεις έγιναν και τη βάση Ιντσιρλίκ. Ο στρατηγός Μπεκίρ Ερτζάν Βαν συνελήφθη χθες ταυτόχρονα με περίπου δώδεκα αξιωματικούς κατώτερης ιεραρχίας στη βάση, ανέφερε η εφημερίδα.

Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο πως η Άγκυρα υποψιάζεται ότι η βάση Ιντσιρλίκ, η οποία έκλεισε χθες και παραμένει κλειστή και σήμερα, είχε χρησιμοποιηθεί για τον ανεφοδιασμό των μαχητικών αεροσκαφών που χρησιμοποίησαν οι πραξικοπηματίες το βράδυ της Παρασκευής.

Ενας από τους πιο υψηλόβαθμους δικαστές της Τουρκίας, ο Αλπαρσλάν Αλτάν, επίσης συνελήφθη το Σάββατο. Περίπου 44 δικαστές και εισαγγελείς είχαν την ίδια τύχη κατά τη διάρκεια της νύχτας στην πόλη Ικόνιο και άλλη 92 στο Γκαζιεντέπ, σύμφωνα με το Dogan.

ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ: ''ΟΣΟ ΚΡΑΤΑΝΕ ΕΚΕΙ ΤΟΝ ΓΚΙΟΥΛΕΝ, ΟΙ ΗΠΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ''

Ο υπουργός Εργασίας της Τουρκίας, Σουλεϊμάν Σοϊλού, κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι κρύβονται πίσω από την απόπειρα πραξικοπήματος, με την Ουάσιγκτον να προειδοποιεί ότι τέτοιες δηλώσεις βλάπτουν τις σχέσεις των δύο χωρών. Παράλληλα, ο Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε δημόσια τις ΗΠΑ να εκδώσουν τον Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο ο πρόεδρος της Τουρκίας κατηγορεί ως υποκινητή του πραξικοπήματος. Την ίδια ώρα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έβγαλε νέα ταξιδιωτική οδηγία για την Τουρκία, ενώ η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας απαγόρευσε τις απευθείας πτήσεις ανάμεσα στις δύο χώρες.

«Όσο κρατάνε εκεί τον Φεχουλάχ Γκιουλέν οι ΗΠΑ είναι αυτές που βρίσκονται πίσω από το πραξικόπημα αυτό», δήλωσε ο υπουργός Εργασίας της Τουρκίας, Σουλεϊμάν Σοϊλού, αναφερόμενος στο γεγονός ότι ο κληρικός ζει στην Πενσιλβάνια. Νωρίτερα, το Σάββατο, ο πρωθυπουργός της χώρας, Μπιναλί Γιλντιρίμ, είχε δηλώσει ότι όποια χώρα συμπαραστέκεται στον Γκιουλέν, θα θεωρηθεί ότι βρίσκεται σε πόλεμο με την Τουρκία.

«Δημόσιοι υπαινιγμοί ή οι ισχυρισμοί περί οιουδήποτε ρόλου των ΗΠΑ στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος είναι εντελώς ψευδείς και ζημιώνουν τις διμερείς μας σχέσεις», ανακοίνωσε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ενώ ο Τζον Κέρι, μιλώντας με τον Τούρκο ομόλογό του Μεχμούτ Τσαβούσογλου, πίεσε την τουρκική κυβέρνηση να επιδείξει αυτοσυγκράτηση και να τηρήσει το κράτος του δικαίου στις έρευνες που διεξάγει για την απόπειρα πραξικοπήματος.

Ο Μπαράκ Ομπάμα κάλεσε όλες τις πλευρές της κρίσης να αποφύγουν την αποσταθεροποίηση της Τουρκίας και να ακολουθήσουν το γράμμα του νόμου μετά από την απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης.

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΛΕΙ ΤΙΣ ΗΠΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΣΟΥΝ ΤΟΝ ΓΚΙΟΥΛΕΝ

Ενώπιον υποστηρικτών του, σε αυτοσχέδια εξέδρα έξω από το δημαρχείο της Κωνσταντινούπολης, μίλησε ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, περί τις 20:30 το βράδυ του Σαββάτου. 

Ο Τούρκος πρόεδρος, έχοντας βγει αλώβητος από την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος και ακόμα πιο ενισχυμένος, κάλεσε τους Τούρκους πολίτες να συνεχίσουν τις διαδηλώσεις και να μην εφησυχάζουν. Αυτή ήταν η δεύτερη «ζωντανή» εμφάνισή του, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος.

Παράλληλα, συνεχίζοντας να «δείχνει» ως ηγέτη του πραξικοπήματος τον Φετουλάχ Γκιουλέν, απηύθυνε έκκληση στις ΗΠΑ να παραδώσουν «τα άτομα αυτά που βρίσκονται στην Πενσιλβάνια», «φωτογραφίζοντας» τον Γκιουλέν και στην ομάδα του -τους οποίους αποκάλεσε «τρομοκράτες».

«Θα ήθελα να απευθυνθώ στις ΗΠΑ, λέγοντας ότι τα άτομα αυτά στην Πενσιλβάνια θα πρέπει να παραδοθούν στην Τουρκία. Είμαστε στρατηγικοί εταίροι, αλλά πρέπει να μας επιτρέψουν να υλοποιηθεί αυτό το αίτημα» ανέφερε και πρόσθεσε: «Αδέρφια μου, απευθύνω έκκληση στις ΗΠΑ. Κάθε φορά που ζητήσατε έναν τρομοκράτη από εμάς, εμείς τον εκδώσαμε και τώρα τα άτομα αυτά εντάσσονται σε αυτή τη λίστα για εμάς και ζητάμε να τους παραδώσετε».

Αναφερόμενος στην απόπειρα πραξικοπήματος, είπε πως αυτή δεν ολοκληρώθηκε, όπως ήθελαν εκείνοι που το ξεκίνησαν,«γιατί υπάρχει μια ανώτερη πίστη» και στο σημείο αυτό τόνισε: «Δίκιο δεν έχει πάντα ο πιο ισχυρός, αλλά αυτός που έχει δίκιο είναι ο πιο ισχυρός».

Στο σημείο αυτό, ο Τούρκος πρόεδρος κάλεσε το λαό να μην ανησυχεί γιατί, όπως ανέφερε, «έχουμε τη στήριξη του Θεού» και «κανένας εχθρός δεν μπορεί να μας σταθεί εμπόδιο».

Όπως είπε, όλα αυτά τα γεγονότα, «όλες αυτές οι πράξεις», πραγματοποιήθηκαν από μια μειονότητα, μια μικρή μερίδα του στρατού, «ένα καρκίνωμα που αφαιρέθηκε».

Αναφερόμενος στις συλλήψεις των δικαστικών, ο Ερντογάν ευχαρίστησε το δικαστικό σώμα διότι, όπως ανέφερε, «σε όλη την επικράτεια της χώρας συνεργάστηκε με τις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας και ζήτησε τη σύλληψη αυτών των ανθρώπων».

Μεταξύ άλλων, ο Τούρκος πρόεδρος μίλησε για τον βομβαρδισμό του τουρκικού Κοινοβουλίου από τους πραξικοπηματίες τα ξημερώματα του Σαββάτου, υπογραμμίζοντας, πως τα χτυπήματα δεν κατάφεραν να σταματήσουν το έργο του.

«Αυτοί πίστευαν ότι ο βομβαρδισμός μπορούσε να σταματήσει το έργο του Κοινοβουλίου, όμως σήμερα έγινε σύγκληση του Κοινοβουλίου, το οποίο και κατέληξε σε μια κοινή δήλωση» είπε και συνέχισε: «Αδέρφια μου, το Κοινοβούλιο συνήλθε σήμερα και έδωσε μια σημαντική κοινοποίηση, που εκφράζει την ενότητα και την αλληλεγγύη την οποία ανέκαθεν χρειαζόμαστε και, αν αυτό το διαφυλάξουμε, κανένα εμπόδιο δεν θα είναι ανυπέρβλητο».

Σύμφωνα με τον Ερντογάν, η απόπειρα πραξικοπήματος «ήταν μια πράξη αυτών που δεν μπορούσαν να χωνέψουν και να δεχτούν την ανάπτυξη της Τουρκίας», αλλά όπως τόνισε, «ο Θεός ήταν με το μέρος μας».

Σύμφωνα με τον Τούρκο πρόεδρο, «το σημερινό διακύβευμα είναι ότι από την πρώτη στιγμή ως έθνος υπήρξε κινητοποίηση όλων των πολιτών του λαού» και στο σημείο αυτό κάλεσε τους πολίτες να συνεχίσουν τον αγώνα και τις διαδηλώσεις τους καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας.

«Δεν θα πρέπει να εφησυχάσουμε, θα πρέπει να επιδείξουμε την ενότητα αυτή όλη την εβδομάδα, κάθε μέρα, θα πρέπει να συνεχίσουμε αυτές τις διαδηλώσεις και να αποτελών προτεραιότητα μας και με τη θέληση του Θεού θα συνεχίσουμε το έργο μας και οι δυνάμεις ασφαλείας θα είναι στο πλευρό μας» τόνισε, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως η προσπάθεια κάποιων ατόμων να διχάσουν τη χώρα, συνεχίζεται στο νότιο τμήμα της Τουρκίας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΖ. ΚΕΡΙ ΣΕ ΤΣΑΒΟΥΣΟΓΛΟΥ: OI ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΣΑΒΟΥΣΟΓΛΟΥ ΖΗΜΙΩΝΟΥΝ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΗΠΑ

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι δήλωσε στον τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου χθες ότι οι ισχυρισμοί που έγιναν δημόσια περί εμπλοκής της Ουάσινγκτον στην αποτυχημένα απόπειρα πραξικοπήματος στηνΤουρκία ζημιώνουν τις σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, συμμάχους στο NATO.

Ο Κέρι πίεσε την τουρκική κυβέρνηση να επιδείξει αυτοσυγκράτηση και να τηρήσει το κράτος του δικαίου στις έρευνες που διεξάγει για την απόπειρα πραξικοπήματος, ανέφερε ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Τζον Κίρμπι.

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας "κατέστησε σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προτίθενται να προσφέρουν βοήθεια στις τουρκικές αρχές οι οποίες διεξάγουν αυτή την έρευνα, αλλά ότι οι δημόσιοι υπαινιγμοί ή οι ισχυρισμοί περί οιουδήποτε ρόλου των ΗΠΑ στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος είναι εντελώς ψευδείς και ζημιώνουν τις διμερείς μας σχέσεις", ανέφερε ο Κίρμπι σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

ΤΣΑΒΟΥΣΟΓΛΟΥ: ''O ΓΚΙΟΥΛΕΝ ΟΡΓΝΑΩΣΕ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ''

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας δήλωσε το βράδυ του Σαββάτου  (16/7)ότι ξεκαθάρισε σε μια τηλεφωνική συνδιάλεξη που είχε με τον Αμερικανό ομόλογό του Τζον Κέρι ότι υποστηρικτές του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, που διαμένει στις ΗΠΑ, βρίσκονται πίσω από την απόπειρα πραξικοπήματος στην χώρα του, ωστόσο δεν συζήτησε ευθέως το ενδεχόμενο της έκδοσής του στην Τουρκία.

«Το ζήτημα της έκδοσης δεν αναφέρθηκε ευθέως στην χθεσινή μας συζήτηση. Εντούτοις, το επανέλαβα ευθέως ότι όλο αυτό ήταν μια απόπειρα του Γκιουλέν, που διαμένει στην χώρα τους, και της δομής (που έχει αναπτύξει) στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων» τόνισε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς στην Άγκυρα.

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ σημείωσε ότι πρέπει να υπάρξει "εκκαθάριση" στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του από την επιρροή των υποστηρικτών του Γκιουλέν.

«Μόλις ολοκληρωθεί αυτή η εκκαθάριση οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας μας θα είναι ισχυρότερες, οι στρατιώτες μας θα είναι δυνατότεροι, παρέχοντας καλύτερη στήριξη και συντονισμό στο ΝΑΤΟ» είπε ο Τούρκος υπουργός.

Ο Τσαβούσογλου επισήμανε ότι στρατιώτες στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ στη νότια Τουρκία, που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ για τις επιχειρήσεις τους εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, ενεπλάκησαν στην απόπειρα πραξικοπήματος και ότι υπήρξαν συλλήψεις.

«Μόλις ολοκληρωθούν αυτές οι επιχειρήσεις, θα συνεχίσουμε τη μάχη μας εναντίον του Ντάες (Ισλαμικό Κράτος) είτε σε συνεργασία με άλλα κράτη μέλη του συνασπισμού είτε στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και θα επαναλάβουμε τη συνεργασία μας με το ΝΑΤΟ» τόνισε ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας.

Ο Φ. ΓΚΙΟΥΛΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

Ο εξόριστος ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος κατηγορήθηκε από την κυβέρνηση στην Άγκυρα ότι είναι ο υποκινητής της αποτυχημένης απόπειρας στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία, διέψευσε ότι είχε οποιαδήποτε ανάμιξη σε μια συνέντευξή του χθες στην εφημερίδα New York Times, αφήνοντας να εννοηθεί πως ο εγκέφαλος ενδέχεται να ήταν ο ίδιος ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Γκιουλέν, 75 ετών, ζει απομονωμένος στις βορειοανατολικές ΗΠΑ από το 1999 και πολύ σπάνια μιλάει στον Τύπο, είναι όμως επικεφαλής ενός ισχυρού κινήματος στην Τουρκία, που διαθέτει ιεροδιδασκαλεία, μη κυβερνητικές οργανώσεις, επιχειρήσεις και μέσα ενημέρωσης. Το θρησκευτικό τάγμα του Γκιουλέν είναι γνωστό με το όνομα Χιζμέτ (Υπηρεσία).

Ο ιμάμης είναι ορκισμένος εχθρός του τούρκου προέδρου Ερντογάν, ο οποίος χθες τον κατηγόρησε ότι βρισκόταν πίσω από την αποτυχημένη απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος που εκδηλώθηκε το βράδυ της Παρασκευής, κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν τουλάχιστον 265 άνθρωποι, και απαίτησε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να προχωρήσουν στην έκδοσή του.

"Αγνοώ ποιοι είναι οι υποστηρικτές μου" στην Τουρκία, είπε ο Γκιουλέν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που παραχώρησε στους Νιου Γιορκ Τάιμς στο σπίτι του, ερωτηθείς εάν γνωρίζει αν κάποιοι από τους υποστηρικτές του συμμετείχαν στην απόπειρα κατάληψης της εξουσίας από μια ομάδα στασιαστών στρατιωτικών.

"Δεδομένου ότι δεν τους γνωρίζω, δεν μπορώ να μιλήσω για την όποια ανάμιξή τους". Η απόπειρα πραξικοπήματος μπορεί να οργανώθηκε "από την αντιπολίτευση ή από εθνικιστές. Ζω μακριά από την Τουρκία εδώ και 30 χρόνια", πρόσθεσε.

Αμέσως μετά την εκδήλωση της απόπειρας πραξικοπήματος, ο Γκιουλέν καταδίκασε τις ενέργειες των στασιαστών στρατιωτικών "με τον πλέον έντονο τρόπο".

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα ο Γκιουλέν έκρινε πως είναι "πιθανό" το πραξικόπημα να ενορχηστρώθηκε από τον ίδιο τον Ερντογάν.

Παρότι "δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν χωρίς αποδείξεις", είπε ο Γκιουλέν, "ορισμένοι ηγέτες στήνουν επιθέσεις βομβιστών-καμικάζι για να ενισχύσουν την εξουσία τους".

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι διαβεβαίωσε ότι η Ουάσινγκτον είναι διατεθειμένη να βοηθήσει την Άγκυρα στην έρευνά της για την απόπειρα πραξικοπήματος, ωστόσο κάλεσε την τουρκική κυβέρνηση να παρουσιάσει αποδεικτικά στοιχεία σε βάρος του Γκιουλέν.

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 8 ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ

Τροποποιούνται οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι 8 Τούρκοι στρατιωτικοί που προσγειώθηκαν με ελικόπτερο στο αεροδρόμιο "Δημόκριτος" της Αλεξανδρούπολης. Επιμένουν στον ισχυρισμό τους πως έφυγαν από την Τουρκία επειδή κινδύνευε η ζωή τους και δεν γνώριζαν για τη διεξαγωγή του πραξικοπήματος.

Όπως μετέδωσε η ΕΡΤ, οι επτά κατηγορούνται για ηθική αυτουργία σε παράνομη πτήση και ο ένας για εκτέλεση της παράνομης πτήσης. Δεν ισχύει δηλαδή η κατηγορία για απόπειρα διατάραξης των διεθνών σχέσεων της χώρας. Ωστόσο, παραμένει για όλους η κατηγορία για παράνομη είσοδο στη χώρα.

Σύμφωνα με τη δικηγόρο των τεσσάρων εξ αυτών, κ. Βασιλική Μαρινάκη, κοινό τους αίτημα είναι να επικοινωνήσουν με τις οικογένειές τους, κάτι που δεν κατέστη εφικτό έως τώρα.

Αύριο έχει οριστεί να γίνει το δικαστήριο, ωστόσο η δικηγόρος τους θα ζητήσει αναβολή για την Τετάρτη. Από τους τέσσερις που εκπροσωπεί η κ. Μαρινάκη ο ένας ήταν ο πιλότος του ελικοπτέρου, δύο φέρουν τον βαθμό του ταγματάρχη και ο τέταρτος του λοχία.

Όπως μετέδωσαν νωριτερα έγκυρα δημοσιογραφικά σάιτ, το επίσημο αίτημα χορήγησης πολιτικού ασύλου θα υποβάλουν οι οκτώ συλληφθέντες στην ΥπηρεσίαΑσύλου, η οποία θα πρέπει να αποφανθεί σε διάστημα δύο-τριών εβδομάδων για την αποδοχή ή απόρριψη του αιτήματος. Η ίδια υπηρεσία θα αποφασίσει και για το εάν θα συνεχιστεί η κράτηση των συλληφθέντων ή θα αφεθούν ελεύθεροι.

Εφόσον κριθούν προφυλακιστέοι, η κράτηση των Τούρκων στρατιωτικών θα συνεχιστεί από τη Διεύθυνση Αστυνομίας Αλεξανδρούπολης στο κέντρο κράτησης Φερών, έως ότου η επιτροπή ασύλου αποφανθεί επί του αιτήματός τους.

ΤΙ ΔΗΛΩΣΕ Η ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΣΕ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΜΜΕ

Οι οκτώ Tούρκοι αξιωματικοί που προσγειώθηκαν με ελικόπτερο στην Αλεξανδρούπολη δεν θέλουν να επιστρέψουν στην Τουρκία, επειδή φοβούνται την εκτέλεση τηςποινής, αναφέρει σε δήλωσή της στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu η δικηγόρος Λία Μαρινάκη που έχει αναλάβει την υπόθεση των αξιωματικών.

Η δικηγόρος αναφέρει ότι "μετά την παραπομπή τους στον εισαγγελέα, θα ξεκινήσει και η σχετική διαδικασία, η οποία κάτω από κανονικές συνθήκες, θα μπορούσε να διαρκέσει κι ένα χρόνο. Είναι βέβαιο ότι δεν θέλουν να επιστρέψουν στην Τουρκία. Φοβούνται την εκτέλεση".

Η δικηγόρος, μιλώντας σήμερα σε άλλο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, στο DHA είπε ότι οι αξιωματικοί αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα της κατηγορίες της παράνομης εισόδου στη χώρα και την πρόκληση κινδύνου διατάραξης των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών και ότι κατά τις καταθέσεις τους είπαν πως "κατά τα επεισόδια που σημειώθηκαν στην Κωνσταντινούπολη είχαν το καθήκον, να μεταφέρουν τραυματίες με τέσσερα ελικόπτερα" ότι "καθώς μετέφεραν τους τραυματίες ανοίχτηκε πυραπό το έδαφος προς το ελικόπτερο, ότι "επιβιβάστηκαν οι οκτώ σε ένα ελικόπτερο", πως "αρχικά προσγείωσαν το ελικόπτερο σε δασώδη περιοχή κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα" και πως "συζήτησαν εκεί το τι θα κάνουν και αποφάσισαν να έλθουν στην Ελλάδα".

Σύμφωνα με τη δικηγόρο, οι Τούρκοι αξιωματικοί, στο μεταξύ, επικοινώνησαν με τις οικογένειές τους μέσω κινητού τηλεφώνου και εκεί πληροφορήθηκαν τα περί απόπειρας πραξικοπήματος.

Η δικηγόρος αναφέρει ότι οι Τούρκοι αξιωματικοί επιθυμούν να επιστρέψουν στην Τουρκία επειδή εκεί βρίσκονται οι οικογένειές τους, αλλά τόνισε ότι ανησυχούν για την ασφάλειά τους επειδή κατηγορούνται ως πραξικοπηματίες και ότι για το λόγο αυτό ζήτησαν πολιτικό άσυλο από την Ελλάδα. Η κ. Μαρινάκη λέει επίσης ότι οι οκτώ αξιωματικοί πέρασαν τη νύχτα στο αστυνομικών τμήμα Φερών, επειδή λόγω πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε πριν από ένα μήνα, δεν είναι επαρκές το κρατητήριο στην Αλεξανδρούπολη.

Η κ. Μαρινάκη απαντώντας σε ερώτηση για τη στάση των οκτώ αξιωματικών κατά τη διάρκεια των καταθέσεων, λέει "τους παρομοίωσα με στρατιώτες σε αμερικανικές ταινίες", αφού όταν προσγειώθηκαν στην Αλεξανδρούπολη ήταν ανήσυχοι και φοβισμένοι.

Σημειώνεται ότι η ποινή του θανάτου δεν ισχύει στην Τουρκία, αν και η πολιτική ηγεσία αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναφοράς της.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ, ερωτηθείς χθες σχετικά, είχε πει ότι η ποινή δεν ισχύει στην Τουρκία, αλλά αν τεθεί θέμα "νομικών ρυθμίσεων, αυτό μπορεί να συζητηθεί με τους υπόλοιπους κοινοβουλευτικούς ηγέτες στην Εθνοσυνέλευση".

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καθώς απευθυνόταν χθες σε οπαδούς του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην Κωνσταντινούπολη και ενώ οι οπαδοί φώναζαν το σύνθημα "θέλουμε εκτέλεση", είπε "θα γίνει αυτό που πρέπει".

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΟΙ ΟΚΤΩ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ

Στον εισαγγελέα Αλεξανδρούπολης οδηγήθηκαν οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί, πλήρωμα και επιβαίνοντες του στρατιωτικού ελικοπτέρου που προσγειώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου στο αεροδρόμιο «Δημόκριτος» της πρωτεύουσας του Έβρου.

Οι επιβαίνοντες του Black Hawk, οι οποίοι παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο στην προσπάθειά τους να διαφύγουν τις συλλήψεις που ακολούθησαν την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, επικαλέσθηκαν μηχανική βλάβη για να τους επιτραπεί η προσγείωση στον ακριτικό αερολιμένα, προκειμένου στη συνέχεια να ζητήσουν πολιτικό άσυλο.

Σύμφωνα με έγκυρες δημοσιογραφικές πηγές, το αυτόφωρο δικαστήριο θα γίνει πιθανότατα τη Δευτέρα, ενώ το κατηγορητήριο που τους βαρύνει αφορά σε παράνομη είσοδο στην Ελλάδα και απόπειρα διατάραξης των διεθνών σχέσεων της χώρας.

Αμέσως μετά θα κινηθεί η διοικητική διαδικασία απέλασής τους, η οποία εκτιμάται πως δεν θα εκτελεστεί άμεσα δεδομένου ότι ήδη έχουν αιτηθεί πολιτικού ασύλου.

Το επίσημο αίτημα χορήγησης πολιτικού ασύλου θα υποβάλουν οι οκτώ συλληφθέντες στην Υπηρεσία Ασύλου, στη Ν.Χιλή Αλεξανδρούπολης, η οποία θα πρέπει να αποφανθεί σε διάστημα δύο-τριών εβδομάδων για την αποδοχή ή απόρριψη του αιτήματος. Η ίδια υπηρεσία θα αποφασίσει και για το εάν θα συνεχιστεί η κράτηση των συλληφθέντων ή θα αφεθούν ελεύθεροι.

Εφόσον κριθούν φυλακιστέοι, η κράτηση των Τούρκων στρατιωτικών θα συνεχιστεί από την Διεύθυνση Αστυνομίας Αλεξανδρούπολης στο κέντρο κράτησης Φερών, έως ότου η επιτροπή ασύλου αποφανθεί επί του αιτήματός τους.

ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΑΡΕΛΑΒΑΝ ΤΟ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ

Λίγο μετά τις 10 το βράδυ του Σαββάτου ένα ακόμη τουρκικό στρατιωτικό ελικόπτερο προσγειώθηκε λίγο στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης.

Το δεύτερο ελικόπτερο, που απογειώθηκε από την Κωνσταντινούπολη, μετέφερε δύο πληρώματα, το ένα εκ των οποίων θα παραλάβει το Black Hawk που εισήλθε παράνομα στη χώρα.  

Το ίδιο βράδυ ολοκληρώθηκε η παραλαβή του τουρκικού ελικοπτέρου από τους Τούρκους αξιωματικούς.

Το ελικόπτερο έφυγε αφού ελέγχθηκε από το τουρκικό κλιμάκιο.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Δεκεμβριανά και Εμφύλιος: Πώς πρέπει να κρίνεται η επαναστατική διαδικασία και πώς την κρίνει το αναθεωρητικό ευρωκομμουνιστικό ρεύμα*

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Η σύγκρουση και η έκβαση του εμφυλίου πολέμου σπάνια ερμηνεύεται από την επιστημονική και ιστορικοϋλιστική σκοπιά, δηλαδή ως γενικευμένη ένοπλη μορφή της υπεροξυμμένης βασικής αντίθεσης. Ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός (λαοκρατία-λαϊκή δημοκρατία) που ενυπήρχε ως δευτερεύουσα τάση στον αντιφασιστικό – εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, μετά την ήττα και υποχώρηση των δυνάμεων κατοχής, κυριάρχησε αντικειμενικά, αφού ζητούμενο δεν ήταν πλέον η απελευθέρωση της χώρας, αλλά η κοινωνικό-πολιτική συγκρότησή της. Κυριάρχησε και υποκειμενικά, με την μορφή όμως αυθόρμητης ταξικής συνείδησης, αφού η ηγεσία του πολυκομματικού ΕΑΜ, αλλά και του ΚΚΕ, έμενε προσκολλημένη στη λαϊκόμετωπική θεωρία των σταδίων του 7ου συνεδρίου της Γ’ Διεθνούς, στη λογική της εθνικής συμμαχικής και στρατιωτικής ενότητας των συμφωνιών του Λιβάνου και της Καζέρτας, στη λογική της εθνικής κυβέρνησης και της ομαλής κοινοβουλευτικής εξέλιξης, δια της οποίας αυταπατάτο ότι θα κυριαρχούσε πολιτικά, λόγω της ευρείας ηγεμονίας της στις λαϊκές μάζες.

Η πάλη για την εξουσία στις μετακατοχικές συνθήκες, η δυναμική λύση του “ποιος-ποιόν;” ήταν αναπόφευκτη διότι οι εθνικοαπελευθερωτικές δυνάμεις, στις οποίες ηγεμόνευαν οι κομμουνιστές και οι σύμμαχοί τους, είχαν δημιουργήσει μια μορφή κράτους, είχαν συγκροτήσει ετοιμοπόλεμο στρατό, κοινωνικές δομές, μαζικά κινήματα. Στις γραμμές τους αναπόφευκτα, κυριαρχούσε η δυναμική ολοκλήρωσης των κατακτήσεων τους, και όχι της υποταγής στις αστικές πολιτικές δυνάμεις, απούσες κατά κανόνα από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Δυσχερής θα ήταν εκ των πραγμάτων, η συνεργασία πολιτικών δυνάμεων που εκπροσωπούσαν αντίπαλα κοινωνικά συμφέροντα και τάξεις, αντίθετη πολιτική και ιδεολογία, διαμετρικά αντίθετη στάση (εξαιρουμένης της μειοψηφικής πατριωτικής αστικής τάξης), έναντι των δυνάμεων του Άξονα. Από την άλλη, οι ιμπεριαλιστές και οι κοινωνικοί και πολιτικοί σύμμαχοι τους στις απελευθερωμένες χώρες, έχοντας με τη συνεργεία της μεγαλοκρατικής ΕΣΣΔ προβεί στην αναδιανομή του κόσμου, δεν διακρίνονταν από δημοκρατική ευαισθησία σεβασμού του συσχετισμού δύναμης υπέρ των λαϊκών, απελευθερωτικών, επαναστατικών και αριστερών δυνάμεων. Θα κατέβαλλαν κάθε προσπάθεια, για να εξουδετερώσουν και να καταστείλουν το λαϊκό κίνημα, θα προέβαιναν ακόμη και σε στρατιωτικές επεμβάσεις, υποκίνηση εμφύλιων συγκρούσεων, στρατιωτικές δικτατορίες, για να διασώσουν τα στρατιωτικά καθεστώτα και να εξυπηρετήσουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα πάση θυσία.

Όντως, αμέσως μετά τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και παρά τις συμφωνίες Γιάλτας και Πότσδαμ, η Ευρώπη και εν μέρει η Ασία έγιναν θέατρα ταξικής πάλης για την εξουσία και την επιβολή ή αποτίναξη του ιμπεριαλιστικού ζυγού. Στις χώρες της κεντρικής Ευρώπης, ανατράπηκαν τα καπιταλιστικά καθεστώτα, χωρίς να παραγνωρίζεται η ισχυρή παρουσία του κόκκινου στρατού. Σε χώρες όπως η Γιουγκοσλαβία και η Αλβανία είχαν αναπτυχθεί πανίσχυρα απελευθερωτικά κινήματα ενώ μετά την εκδίωξη των δυνάμεων κατοχής, ανατράπηκε το καπιταλιστικό καθεστώς, χωρίς μάλιστα την επέμβαση σοβιετικών στρατευμάτων. Στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, όπου αναπτύχθηκαν τα ισχυρότερα απελευθερωτικά κινήματα (Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα), λόγω της ύπαρξης ισχυρής αστικής τάξης στις δύο πρώτες, και της υπαγωγής τους στη σφαίρα επιρροής του αμερικάνικου και αγγλικού ιμπεριαλισμού, εγκαθιδρύθηκαν ισχυρά αστικά καθεστώτα με προσωρινή συμμετοχή και των κομμουνιστικών κομμάτων στην κυβερνητική εξουσία (του ελληνικού μέχρι τα Δεκεμβριανά, και του ιταλικού και γαλλικού μέχρι το 1947). Η διατήρηση του καπιταλιστικού καθεστώτος δεν συνεπάγεται μη διεκδίκηση της εξουσίας από τις λαϊκές επαναστατικές δυνάμεις. Εξάλλου στην Ελλάδα την τριετία 1946-1949 διεξήχθη αδυσώπητος εμφύλιος πόλεμος, ενώ σε Γαλλία και Ιταλία συγκροτήθηκαν πανίσχυρα κομμουνιστικά κόμματα και κινήματα, που διεκδικούσαν δια της κοινοβουλευτικής οδού, στον απόηχο της κατοχικής εθνικής ενότητας, συμμετοχή στην κυβερνητική εξουσία, διεκδίκηση που εκφυλίστηκε σε τυπικό ρεφορμισμό. Στη Γερμανία, η παρουσία σοβιετικών στρατευμάτων αλλά και η επανασυγκρότηση του γερμανικού κομμουνιστικού κόμματος, αποτέλεσαν τους βασικούς παράγοντες για τη δημιουργία της Λ.Δ. Γερμανίας. Στην Κίνα η πάλη για την εξουσία μεταξύ των επαναστατικών δυνάμεων και των εθνικιστών του Τσιάνγκ Κάι Σεκ, έληξε με την εγκαθίδρυση της ΛΔ της Κίνας. Ενώ την ίδια περίοδο εγκαθιδρύθηκαν η  Λ.Δ. του Β. Βιετνάμ, και της Β. Κορέας.

Επιβεβαιώνεται λοιπόν η μαρξιστική ιστορικοϋλιστική θέση ότι η ταξική πάλη στον παροξυσμό της θέτει θέμα εξουσίας για τη διατήρηση ή την κατάργηση του κοινωνικοπολιτικού καθεστώτος, ανεξάρτητα από την έκβαση αυτής της πάλης. Σε τέτοιες συνθήκες, η ανάγκη όξυνσης της ταξικής πάλης για την εξουσία διαχέεται στο κίνημα, ακόμη και αν η ηγεσία του έχει πραγματοποιήσει κοντόφθαλμο συμβιβασμό με την αστική τάξη. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση αγωνιστών, όπως ο Άρης Βελουχιώτης, που με σπάνια διορατικότητα, διέκρινε τους κινδύνους της συμμαχίας με τον αγγλικό ιμπεριαλισμό, την αναπόφευκτη μετατροπή του, αν δεν υπήρχε λαϊκή αντίδραση, σε νέο δυνάστη του ελληνικού λαού μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Αλλά και στις συμφωνίες Λιβάνου Καζέρτας και Βάρκιζας αντέδρασε, επιχειρώντας να αποκαταστήσει την επαναστατική γραμμή στο κίνημα, με επισφράγισμα τον ηρωικό θάνατο του.

Στη χώρα μας, ειδικά μετά την αποχώρηση των Γερμανών και πριν την έλευση των Άγγλων δεν υπήρξε απλώς επαναστατική κατάσταση, αλλά κενό εξουσίας, το οποίο de facto είχε ουσιαστικά καλύψει ο ΕΛΑΣ με τις τακτικές και εφεδρικές στρατιωτικές του δυνάμεις, αλλά και με ένα πανίσχυρο μαζικό κίνημα. Από την άλλη, η αστική τάξη, σχεδόν αποσαθρωμένη, είχε συσπειρωθεί γύρω από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας, υπό τον Γ. Παπανδρέου. Στον  στρατιωτικό τομέα, παρέτασσε τις δυνάμεις του Ιερού Λόχου, και της ταξιαρχίας του Ρίμινι, αλλά και τους ταγματασφαλίτες και ακροδεξιές οργανώσεις. Αν στο κρίσιμο αυτό διάστημα οι βασικές δυνάμεις του ΕΛΑΣ είχαν μεταφερθεί στην Αθήνα με τον βαρύ οπλισμό τους, η επανάσταση θα είχε επικρατήσει με μικρές αντιστάσεις. Βέβαια, και μετά από αυτές τις εξελίξεις, οι Άγγλοι μπορεί να επενέβαιναν δυναμικά, μπορεί και όχι. Απόλυτη βεβαιότητα για τη νίκη της επανάστασης δεν μπορεί να υπάρχει… Υπήρχε όμως μια εξαιρετικά ευνοϊκή κατάσταση, την οποία όχι μόνο οι επαναστάτες, αλλά και οι ταλαντευόμενες δυνάμεις δεν μπορούν να αγνοούν.

Αλλά επαναστατικές συνθήκες, όχι εξίσου ευνοϊκές, υπήρχαν και τους πρώτους μήνες του 1946. Πριν από τις εκλογές στις 31 Μαρτίου, στις οποίες η μη-συμμετοχή του ΚΚΕ υπήρξε σαφώς βλαπτική, ενώ η συγκρότηση του κρατικού μηχανισμού και του κυβερνητικού στρατού, δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί, οι οργανώσεις των αστικών κέντρων δεν είχαν συρρικνωθεί με τις μαζικές εξορίες και ενώ η μεγάλη πλειοψηφία του λαού, ήταν με το μέρος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Το μαζικό όμως πέρασμα στην ένοπλη πάλη πραγματοποιήθηκε στα μέσα του 1947, όταν οι συνθήκες αυτές είχαν σε μεγάλο βαθμό εκλείψει. Συμπέρασμα: Η διαπίστωση της επαναστατικής κατάστασης, πρέπει να γίνεται με άκρα αντικειμενικότητα, χωρίς βουλησιαρχία αλλά και χωρίς ηττοπάθεια, ενώ το πέρασμα στην επανάσταση (στη φάση της αποφασιστικής αναμέτρησης) πρέπει να γίνει την κατάλληλη στιγμή, για να μην χάνεται το momentum της ευνοϊκής συγκυρίας.

Για τον ελληνικό εμφύλιο (που στην ουσία συμπεριλαμβάνει και τα Δεκεμβριανά) έχει επικρατήσει συχνά η αντίληψη του “λάθους”: ότι δηλαδή κακώς έγινε, δεν υπήρχαν οι απαιτούμενες συνθήκες, ότι διαπράχτηκαν εγκληματικά λάθη της ηγεσίας, ότι είναι αποτέλεσμα των εκβιασμών των Άγγλων, του οργίου λευκής τρομοκρατίας μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, του αυταρχισμού και αντιδημοκρατισμού των κομμουνιστών, της αντίληψης τους για την πραξικοπηματική κατάληψη της εξουσίας. Χρησιμοποιούνται  ακόμη σχηματικά δίπολα, όπως : “πατριώτης-προδότης”, “αγωνιστής-ατομιστής”, “δημοκράτης-φασίστας”, “προοδευτικός-αντιδραστικός”, κ.α. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αντίληψης αποτελεί η μικροαστική αριστερά (όπως ιστορικά εκφράστηκε στην Ελλάδα από ΚΚΕ εσ, ΕΑΡ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) η οποία θεωρεί ουτοπική την επανάσταση του 1944-1949 απολυτοποιώντας τον αρνητικό συσχετισμό που δημιουργούνταν (συμφωνία Γιάλτας κ.α.) με την υπαγωγή της χώρας στον αγγλικό ιμπεριαλισμό. Το λάθος της άποψης αυτής, είναι ότι απολυτοποιεί την πλευρά του συσχετισμού, και δεν την εξετάζει εν συνόλω και συγκεκριμένα (στρατιωτική και κοινωνική δύναμη του κινήματος, ηθική υπεροχή, διεθνής υποστήριξη κ.α.). Χωρίς να παραβλέπεται η ισχύς του ιμπεριαλισμού, έχει επανειλημμένα αποδειχτεί στην ιστορική διαδικασία ότι κατώτερες οικονομικά και στρατιωτικά δυνάμεις κατίσχυσαν του υπέρτερου αντιπάλου, κάτω από συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες (Κούβα, Βιετνάμ κ.α.)

Αυτές τις αντιλήψεις διασπείρει η κυρίαρχη ιδεολογία, για να αμαυρώνει και να ακυρώνει το απελευθερωτικό όραμα της επανάστασης, αλλά και η Αριστερά που είναι επιρρεπής στη λαθολογία. Είναι αντιλήψεις ψυχολογίζουσες, ηθικολογικές, προσωποληπτικές, αυθαίρετες και υποκειμενικές. Κινούνται στον χώρο του εποικοδομήματος χωρίς άρθρωση με την υλικότητα των φαινομένων.

Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί υπέρμετρη τάση ιστορικών μονογραφιών. Χρήσιμες μεν, αλλά όταν απολυτοποιείται το μερικό και ιστορικό, και περιθωριοποιείται το γενικό και λογικό, δυσχεραίνεται η πρόσβαση στην ουσία των ιστορικών φαινομένων. Τα λάθη, τα στερεότυπα, οι μονομέρειες, που αναφέρθηκαν αναφορικά με την επανάσταση 1944-1949, λιγότερο ή περισσότερο, ισχύουν. Αλλά και όταν ισχύουν, ισχύουν ως επιμέρους πλευρές, χωρίς να αντανακλούν την ουσία, του φαινομένου της επανάστασης. Επομένως, η επιστημονική προσέγγιση, αξιολόγηση και αξιοποίηση δεν γίνεται βάσει επιμέρους αντιλήψεων αντικειμενικών ή όχι, αλλά βάσει της ουσίας του επαναστατικού φαινομένου. Ήτοι, βάση της έννοιας νόμου-τάσης που διέπει τα σύνθετα κοινωνικά φαινόμενα. Τον χαρακτήρα δηλαδή της επανάστασης ως κύριας δυνατότητας αρθρωμένης με πλήθος άλλων φαινομένων, που από δυνατότητα μετατρέπεται σε πραγματικότητα, υπό συγκεκριμένους όρους (αντικειμενικούς-υποκειμενικούς).

Η επανάσταση αξιολογείται ως θετικό και αναπόφευκτο, εγχείρημα για την υπέρβαση εκμεταλλευτικών και ιστορικά ξεπερασμένων κοινωνιών, και την μετάβαση σε ανώτερες και μη εκμεταλλευτικές κοινωνίες. Επιπλέον, η σοσιαλιστική επανάσταση, κρίνεται με γνώμονα τη σωστή και έγκαιρη, εκτίμηση και αξιοποίηση της επαναστατικής κατάστασης, τον λαϊκό, δημοκρατικό χαρακτήρα της, εφόσον προϋποθέτει ως υποκείμενο την πλειοψηφία της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Κριτήριο, ακόμη, αποτελεί η μικρότερη δυνατή προσφυγή στη βία, ανάλογα με την αναπόφευκτη αντίδραση της αστικής τάξης, και η πραγματοποίηση των αναγκαίων για τον σοσιαλισμό αλλαγών.

Βάσει αυτών των κριτηρίων η ελληνική-σοσιαλιστική επανάσταση, κρίνεται θετική ως εγχείρημα υπέρβασης της εκμετάλλευσης, της κοινωνικής αδικίας, του αυταρχισμού και της εξάρτησης. Ήταν ρεαλιστική αφού υπήρχαν οι αντικειμενικοί και κυρίως οι υποκειμενικοί όροι της επανάστασης. Γιατί παρά τις απαράδεκτες συνθήκες του Λιβάνου και της Καζέρτας, ιδίως τη στιγμή της αποχώρησης των Γερμανών και προ της εισβολής των Άγγλων ιμπεριαλιστών είχε διαμορφωθεί εξαιρετικά πρόσφορη και διαχειρίσιμη επαναστατική κατάσταση. Τέλος η Επανάσταση αυτή ήταν αποδεδειγμένα μια κίνηση από το κατώτερο στο ανώτερο, από το συντηρητικό στο προοδευτικό, όπως ήδη έμπρακτα είχε αποδειχτεί με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, σε αντιδιαστολή με τον αστικό οικονομικό και πολιτικό κόσμο, που απείχε ή συνεργαζόταν με τους κατακτητές. Και επίσης όπως είχε αποδειχτεί, με τις προοδευτικές αναδιαρθρώσεις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και πολιτιστικές τις οποίες είχε θεσπίσει το ΕΑΜ στην απελευθερωμένη Ελλάδα.

*Δημοσιεύθηκε στο τεύχος 28 του περιοδικού Αναιρέσεις, που είναι ολόκληρο αφιερωμένο στα 70 χρόνια από τον εμφύλιο

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

Κοινός τόπος είναι ότι η έκταση της διαφθοράς, η διόγκωση του δημοσίου χρέους και η δημοσιονομική αταξία που πλήττουν την εθνική οικονομία, και κακοποιούν τα δημόσια οικονομικά, προσβάλλοντας έτσι σε ικανή έκταση το δημόσιο βίο της χώρας, οφείλονται (μεταξύ άλλων) και στην «τακτική», στη «μεθοδολογία» και στο καταρχάς και κατ’ αρχήν «αθέσμιτο εποπτικών ελέγχων» που αφορά στις δημόσιες συμβάσεις.

Αφού επισημειωθεί ότι η έννοια των διοικητικών συμβάσεων διήλθε από διάφορες νομολογικές παραδοχές (1) ως «ιδιαίτερο είδος συμβάσεων», η έννομη τάξη «προσπάθησε» να οργανώσει το δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων (γενικώς) σε μια εκσυγχρονισμένη λογική και βάση (2). Έτσι δημιουργήθηκε η Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (Ε.Α.Α. ΔΥ.ΣΥ. –στο εξής «Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων» ή «Αρχή» (3).

Η Αρχή αυτή αποτελεί προσφάτως το θεσμικό Όργανο του Κράτους που αποστολή του έχει τη τήρηση των αρχών της καλής πίστης, της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης στο τομέα των δημοσίων συμβάσεων.

Η δημιουργία του κρίσιμου αυτού Οργάνου προέκυψε από τις διαπιστωμένες ανάγκες που επέβαλαν την ίδρυση και λειτουργία ενός κεντρικού φορέα συντονισμού, εποπτείας και αξιολόγησης, απλοποίησης αλλά και εξορθολογισμού του υπάρχοντος «ειδικότερου θεσμικού πλαισίου».

• ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Είναι διαπιστωμένο (4) ότι οι δαπάνες αναφορικώς με τις δημόσιες συμβάσεις σε διεθνές επίπεδο εγγίζουν εντυπωσιακά επίπεδα που αφορούν ακόμη και στο 20% του ΑΕΠ. Ειδικότερα για το έτος 2014 τα κόστη των δαπανών για τις δημόσιες συμβάσεις στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανερχόταν στο εντυπωσιακό 19% του ΑΕΠ, πράγμα που αντικρίζει πάγια κατάσταση, καθόσον σε διεθνές επίπεδο στη δεκαετία του 2000 το ποσοστό των δημοσίων συμβάσεων στο ΑΕΠ ήταν περίπου στο 19% του συνολικού ευρωπαϊκού ΑΕΠ.

Ειδικότερα για τη χώρα μας τα αντίστοιχα μεγέθη ανέρχονται σε πολύ υψηλά κόστη που για το έτος 2014 αντικρίζουν στο 8,8% του ΑΕΠ και αφορούν 18,4 δις ευρώ.

Από τα προαναφερόμενα προκύπτει η κρισιμότητα των δημοσίων συμβάσεων σε σχέση με την προστασία του δημοσίου χρήματος, με την πρόληψη και αποτροπή της διαφθοράς, αλλά και με την δημοσιονομική τάξη.

• «ΑΡΧΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ»

Ως έχει προαναφερθεί με εξαιρετική βραδύτητα (έτος 2011), επειδή κατέστη ανάγκη, δημιουργήθηκε το κεντρικό Όργανο γνωμοδοτικών, συντονιστικών και κανονιστικών αρμοδιοτήτων και ελέγχου του συστήματος δημοσίων συμβάσεων σε επίπεδο Ανεξάρτητης Αρχής.

Υπ’ όψιν ότι η Αρχή αυτή ναι μεν υπόκειται στον έλεγχο του Κοινοβουλίου, και του χρηματοοικονομικού ελέγχου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εις ουδένα όμως άλλο έλεγχο υπόκειται. Επίσης δεν προβλέπεται εποπτεία από οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό όργανο ή όποια άλλη Αρχή.

Οι ανεξάρτητες, άλλωστε, Αρχές εντάσσονται στο πλαίσιο διάκρισης των λειτουργιών κατά το άρθρο 26 του Συντάγματος κατά το μέρος όμως που αφορά στις αρμοδιότητες της εκτελεστικής λειτουργίας. Συνιστούν δε «εσωτερικό έλεγχο» και «ανεξάρτητη παρέμβαση» στις αρμοδιότητες της επιμέρους εκτελεστικής λειτουργίας. Έτσι, οι Ανεξάρτητες Αρχές καθίστανται κρίσιμα εργαλεία παραγωγής σύγχρονων πολιτικών προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος στο πλαίσιο της εκτελεστικής λειτουργίας. Υπό το πρίσμα αυτό ασφαλώς, πρέπει να κρίνεται, αλλά και να αντιμετωπίζεται και η συγκεκριμένη νεοσύστατη «Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων».

• Η ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ

Η κύρια αποστολή του συγκεκριμένου Οργάνου αφορά άσκηση αφενός γνωμοδοτικών και κανονιστικώναρμοδιοτήτων και αφετέρου άσκηση συντονιστικών και συμβουλευτικών αρμοδιοτήτων. Μπορεί δε επιγραμματικώς να παρατεθεί ότι οι γνωμοδοτικές και κανονιστικές αρμοδιότητες κυρίως αφορούν:

α) στην διατύπωση σύμφωνης γνώμης σε αιτήματα αναθετουσών Αρχών που αφορούν προσφυγή στην διαδικασία της διαπραγμάτευσης,

β) στη γνωμοδότηση για τη νομιμότητα κάθε διάταξης σχεδίου νόμου, Προεδρικού Διατάγματος ή κανονιστικής πράξης που αφορά δημόσιες συμβάσεις

γ) στην ενοποίηση και κωδικοποίηση του δικαίου των δημοσίων συμβάσεων.

Ειδικότερα, όμως, ως προς τις συντονιστικές και συμβουλευτικές αρμοδιότητες άξια αναφοράς είναι η παρεμβολή της Αρχής:

α) για την έκδοση Κατευθυντήριων Οδηγιών προς τους αρμόδιους φορείς και τις αναθέτουσες Αρχές για κρίσιμα ζητήματα του δικαίου των δημοσίων συμβάσεων

β) για την προαγωγή της εθνικής στρατηγικής στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων,

γ) για την ερμηνεία ειδικώς των κανόνων της εσωτερικής και ευρωπαϊκής ενωσιακής έννομης τάξης ως προς τις δημόσιες συμβάσεις (5).

• Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

Οι προαναφερόμενες γνωμοδοτικές και κανονιστικές αρμοδιότητες σε συνδυασμό με τις συμβουλευτικές και συντονιστικές αρμοδιότητες της συγκεκριμένης «Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων», αφορούν ικανό πλαίσιο ώστε να λαμβάνονται όλες οι πρόνοιες που μπορούν να συμβάλουν ειδικότερα στην καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων στην Ελλάδα. Η Ανεξάρτητη δε αυτή Αρχή επιβάλλεται να συμβάλει προς την κατεύθυνση αυτή, πράγμα που αναγνωρίζεται από την πρώτη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (6).

Όπως έχει, δε, ήδη προαναφερθεί τα κόστη που αφορούν στις δημόσιες συμβάσεις ανέρχονται κατά μέσο όρο σε ευρωπαϊκό επίπεδο στο 20% στο ΑΕΠ, πράγμα που δεν αποκλείεται να προσεγγίσει και ως αντίστοιχο ποσοστό στην ελληνική εθνική οικονομία, με συνέπεια τον εξ αντικειμένου επιβαλλόμενο αναβαθμισμένο ρόλο της «Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων». Άλλωστε, ήδη στο πλαίσιο όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και του Ο.Ο.Σ.Α. προκριματίζει ως προτεραιότητα η παρακολούθηση και η συνεχής βελτίωση του συστήματος δημοσίων συμβάσεων. Έτσι καθίσταται αναπόφευκτη η ανάγκη διαρκών μεταρρυθμίσεων προκειμένου αφενός να περιορισθεί η γραφειοκρατία και η μείωση των διοικητικών βαρών και αφετέρου να προωθηθεί η οικονομική ανάπτυξη και η καινοτομία με σκοπό την προώθηση: α) του υγιούς ανταγωνισμού, β) της αδήριτης ανάγκης για διαφάνεια και γ) της εκ προοιμίου επιβαλλόμενης ενίσχυσης όλων των μηχανισμών πρόληψης κατά της διαφθοράς.

Οι προαναφερόμενες πρόνοιες και πολιτικές μπορούν να εξασφαλίσουν όχι μόνο βέλτιστη ποιότητα στο όλο σύστημα, αλλά και δραστικό περιορισμό της δημοσιονομικής δαπάνης. Εν τέλει:

Η Ελλάδα ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της «Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων» και της αναγκαίας προσέγγισης των νομοθεσιών με σεβασμό στο πρωτογενές και παράγωγο ευρωπαϊκό ενωσιακό δίκαιο, μπορεί να συγκροτεί περίγραμμα κράτους δικαίου μιας ολοκληρωμένης εθνικής πολιτικής για τις δημόσιες συμβάσεις, με συνέπεια την καταπολέμηση της διαφθοράς και την τήρηση της δημοσιονομικής τάξης.

• ΟΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

Ωστόσο, κρίσιμα ερωτήματα εγείρονται λόγω της σχετικής έκθεσης τρέχοντος έτους (2016) του Ελεγκτικού Συνεδρίου αναφορικώς με τον διενεργηθέντα χρηματοοικονομικό έλεγχο για τα έτη 2013-2014 ως προς την «Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων». Το σχετικό πόρισμα 220 σελίδων επισημαίνει σοβαρές παρατυπίες, όπως όλως ενδεικτικώς σε σχέση:

α) με χρηματικά εντάλματα, β) με ετεροχρονισμένες μισθοδοσίες κατά παράβαση του Π.Δ. 113/2010, γ) με την έλλειψη μηχανισμού ελέγχου για την εισπραχθείσα κράτηση 0,10% επί των δημοσίων συμβάσεων η οποία συνεπάγεται κίνδυνο διαφυγής εσόδων, δ) με υπέρβαση της σχετικής εγκυκλίου του ΥΠΟΙΚ για το ποσό των 280.000 ευρώ ως προς το μηνιαίο μίσθωμα του κτηρίου της έδρας για το χρονικό διάστημα δώδεκα μηνών κ.α.

ΣΥΝΕΠΩΣ: Επιβάλλεται επαγρύπνηση πάντοτε, ακόμη και σε ό,τι αφορά εκείνους τους φορείς που αποστολή τους έχουν τη συμβολή για τη δημοσιολογιστική νομιμότητα και το δημόσιο χρήμα!

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Πρβλ. αντί πολλών ΣτΕ 816/1980 αλλά και ΣτΕ σε Ε.Α. 459/2006 καθώς και ΔΕΚ (ήδη ΔΕΕ) C-57/2001, C-507/2003, C-393/2006 και C-147,148/2006)

2. Βλ. Ν.3316/2005

3. Βλ. Ν.4013/2011, Π.Δ. 122/2012, ΠΔ 123/2012, ΠΔ 43/2013

4. Βλ. Public Procurement Indicators 2014, Brussels, 5 December 2014

5. Πρβλ. τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες 2014/23/Ε.Ε, 2014/24/Ε.Ε και 2014/25/Ε.Ε.

6. Βλ. το σχετικό παράρτημα για την Ελλάδα: Annex 8, Com 2014 38 final.

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Χώρας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC - EU).

ΠΗΓΗ: iskra.gr

του Στέφανου Πράσσου.

Με αφετηρία το 1999 και με όχημα την δήθεν Απελευθέρωση της Ηλεκτρικής Ενέργειας ξεκινάει η μεγάλη επέλαση του κεφαλαίου στην Ενέργεια έχοντας στο στόχαστρο της ακόρεστης κερδοφορίας του, τις τεράστιες κρατικές επιδοτήσεις, την περιουσία της ΔΕΗ και τα 7 εκατομμύρια πελάτες της.

Η «Απελευθέρωση της Ηλεκτρικής Ενέργειας» επιχειρείται ταυτόχρονα σε όλες τις χώρες της ΕΕ αφού είναι υποχρεωμένες να εναρμονιστούν με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν). Είναι γνωστό σε όλους ότι οι Πολυεθνικές της ΕΕ είναι αυτές που διορίζουν και ελέγχουν τα μέλη αυτής Επιτροπής, η οποία κινεί τα νήματα της ΕΕ, αφού το Ευρωκοινοβούλιο παίζει διακοσμητικό και μόνο ρόλο. Η Νομοθετική ενσωμάτωση των οδηγιών της ΕΕ βέβαια γίνεται με άλλους ρυθμούς και με διαφορετικές πολιτικές σε κάθε χώρα.

 Η Γαλλική ΔΕΗ (EDF) πχ όχι μόνο δεν συρρικνώνεται αλλά γιγαντώνεται και στη Γαλλία και στο εξωτερικό προσπαθώντας να αγοράσει κομμάτια κι από τη δική μας ΔΕΗ, η οποία βρίσκεται πλέον στα όρια της χρεοκοπίας και της πλήρης διάλυσης, ενώ τα κοράκια της ενέργειας παίρνουν θέση πάνω από το κορμί της για να κατασπαράξουν τον άλλοτε ενεργειακό γίγαντα, τη μεγαλύτερη και πιο κερδοφόρα δημόσια επιχείρηση της Χώρας. Με πρόσφατη επιστολή του, ο Πρόεδρος της ΔΕΗ Μανώλης Παναγιωτάκης, «κρούει τον κώδωνα» του κινδύνου στάσης πληρωμών ακόμα και για τους μισθούς των εργαζομένων. 

Σύμφωνα με τους εμπνευστές της Απελευθέρωσης Ενέργειας (στη Χώρα μας στηρίχτηκε ολόπλευρα από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ) αυτό θα άνοιγε τον ανταγωνισμό στην Η/Ε, θα γινόταν επενδύσεις, θα έφερνε ανάπτυξη, θα έδινε φθηνό ρεύμα και καλύτερες υπηρεσίες στους καταναλωτές.

Εδώ γελάνε! Το Κεφάλαιο στην Ελλάδα «θα έκανε επενδύσεις για να ανταγωνιστεί τη ΔΕΗ και να προσφέρει φθηνό ρεύμα στους καταναλωτές!» Όλοι όμως γνωρίζουμε πως το Κεφάλαιο στην Ελλάδα ακόμα και «το σχοινί που θα τους κρεμάσουμε» θα έχει κατασκευαστεί με ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, μέσω ΕΣΠΑ και θα μας το πουλήσουν και υπερτιμολογημένο.

Έγινε λοιπόν η μετοχοποίηση του 49% της ΔΕΗ, αφού τους άνοιξε το δρόμο η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ χαρίζοντας τα αποθεματικά του ασφαλιστικού εργαζομένων και συνταξιούχων αξίας 3,2 τρις δραχμές τα οποία ήταν ενσωματωμένα στην περιουσία της ΔΕΗ. Για την νομοθετική ενσωμάτωση των Ευρωπαϊκών οδηγιών έγιναν τουλάχιστον 3 νόμοι, δεκάδες τροποποιήσεις επί τροποποιήσεων και εκατοντάδες διοικητικές αποφάσεις ούτως ώστε να προσαρμοστεί πλήρως στις απαιτήσεις του Κεφαλαίου. Έτσι, απαγορεύτηκε στη ΔΕΗ να κατασκευάσει νέες μονάδες, παρά μόνο προς αντικατάσταση παλιών (στην ουσία ούτε αυτό άφησαν να γίνει). Επιδοτήθηκαν αδρά οι βιομήχανοι που έμπαιναν πλέον στην Η/Ε από το κράτος, τη ΔΕΗ και τους καταναλωτές για να κατασκευάσουν μονάδες με Φυσικό Αέριο ισχύος 2.700 MW. Μόνο την 5ετία 2009-2015 εισέπραξαν πάνω από 1,5 δις € και δεν έδωσαν σχεδόν τίποτα στην ενεργειακή ζήτηση της Χώρας. Επειδή όμως η παραγωγή ρεύματος από Φυσικό Αέριο κόστιζε ακριβά, διπλάσια από το λιγνίτη, οι νέοι ιδιοκτήτες με τις πλάτες του Πολιτικού τους προσωπικού βρήκαν διάφορα τεχνάσματα για να βγάλουν κι άλλα κέρδη σε βάρος των Καταναλωτών όπως:

·       ΟΤΣ (Οριακή Τιμή Συστήματος): Έφτασαν να πουλάνε ρεύμα στη ΔΕΗ μέχρι και με 150€ τη MWh όταν η ΔΕΗ πουλούσε 40€ τη MWh.

·       ΑΔΙ (Αποδεικτικά Διαθεσιμότητας Ισχύος) Μέχρι 100.000€ το χρόνο για κάθε ένα εγκατεστημένο MW χωρίς να ανάψουν καν τις μονάδες (ψυχρή εφεδρεία).

·       ΜΑΜΚ (Μηχανισμός Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους) μέσω του οποίου έπαιρναν επιπλέον χρήματα αν κάποια συγκεκριμένη ώρα η τιμή που έμπαιναν στο σύστημα ήταν χαμηλότερη από το κόστος της παραγωγής της!

Ακόμα μεγαλύτερη κομπίνα έγινε με τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη». Με επιδοτήσεις (μέχρι και 90% του κόστους επένδυσης) γέμισαν τα βουνά αιολικά και τους κάμπους Φωτοβολταϊκά.  Πάνω από 5.000 MW έχουμε σήμερα εγκατεστημένα αιολικά και φωτοβολταικά ενώ στην καλύτερη περίπτωση και με ιδανικές συνθήκες έδωσαν στο σύστημα μέχρι 1.000 MW. Στοίχησαν όμως στον Ελληνικό λαό πάνω από 12 δις € χώρια το 3% επί της κατανάλωσης ρεύματος που πληρώνουν οι καταναλωτές μέσα από τις «ρυθμιζόμενες χρεώσεις» για το ΕΤΜΕΑΡ (Ειδικό Ταμείο Μείωσης Εκπομπών Αερίων Ρύπων). Σε ότι αφορά την υποσχόμενη μείωση των τιμών του ρεύματος; Πάνω από 250% αυξήθηκαν οι τιμές του ρεύματος της οικιακής κατανάλωσης από την έναρξη της «Απελευθέρωσης»

Ένας από τους στόχους του Κεφαλαίου της ΕΕ και των Ελληνικών Κυβερνήσεων ήταν η διάσπαση, απαξίωση και διάλυση της ΔΕΗ. Έπρεπε να βάλουν στο χέρι τον τζίρο της ΔΕΗ που ανέρχονταν σε 6 δις € ετησίως. Γι’ αυτό η ΔΕΗ διασπάστηκε στα τρία, ένα επί πλέον 17% ξαναμπαίνει στο Χρηματιστήριο, τα δίκτυα Υψηλής Τάσης (ΑΔΜΗΕ) βγαίνουν στο σφυρί. φθηνό ρεύμα δίνεται στους ανταγωνιστές της μέσω δημοπρασιών ενέργειας (ΝΟΜΕ).  Τα Ορυχεία και οι ΑΗΣ αφήνονται στη μοίρα τους να διαλυθούν, χωρίς προσλήψεις Προσωπικού, χωρίς ανταλλακτικά, χωρίς νέες επενδύσεις. Και όλα αυτά με την ανοχή και πολλές φορές, την ενεργό συμμετοχή της μεγάλης πλειοψηφίας της Ηγεσίας του Συνδικαλιστικού της κινήματος στη ΔΕΗ!

Ήμασταν οι πρώτοι που εξ αρχής τονίσαμε πως η μικρή ΔΕΗ δε θα πουληθεί τελικά γιατί απλά, περιελάμβανε Ορυχεία και όπως αναφέρθηκε πιο πάνω το Κεφάλαιο στη χώρα μας θέλει καθαρό και έτοιμο χρήμα. Και για ποιο λόγο άλλωστε ένας βιομήχανος να αγοράσει Εργοστάσια Παραγωγής και Ορυχεία με ότι φασαρίες και ρίσκα ενέχει αυτή η επένδυση όταν μπορεί να παίρνει το παραγόμενο προϊόν (ρεύμα εν προκειμένω) από τη ΔΕΗ κάτω ακόμα και από το κόστος παραγωγής (ΝΟΜΕ); Πρόκειται για άλλη μια τεράστια κομπίνα αφού η τιμή εκκίνησης είναι κάτω του κόστους και υπολογίζεται μόνο με βάση τα μεταβλητά κόστη.

 Οι ποσότητες του ρεύματος που θα πουληθεί μέσα από τις δημοπρασίες θα είναι τόσες ώστε το μερίδιο αγοράς ρεύματος της ΔΕΗ στην Ελλάδα να πέσει υποχρεωτικά κάτω από το 50%.  Για να είμαστε δίκαιοι εδώ υπάρχει ένα ρίσκο για τους ιδιώτες που θα αγοράσουν ρεύμα μέσω ΝΟΜΕ. Παρότι θα το αγοράζουν φθηνά και θα έχουν περιθώριο να ανταγωνιστούν άνετα τη ΔΕΗ που το παράγει, μπορεί να μη βρίσκουν πελάτες. Και πώς να βρουν όταν η πρώτη επαφή που είχαν οι Έλληνες καταναλωτές με τους ιδιώτες εμπόρους της ενέργειας «Energa - Hellas Power» ήταν τραυματική, αφού τους έφαγαν 250 εκατομμύρια Ευρώ, ακόμα και το χαράτσι κι έγιναν καπνός.

Όμως η Αστική Τάξη της Χώρας μας, υπό την υψηλή καθοδήγηση των Βρυξελών,  έχει λύσεις και γι’ αυτό! Υποχρεώνει τη ΔΕΗ να δώσει το 30% του πελατολογίου της, πάνω από 1,5 εκατομμύριο καταναλωτές, σιδηροδέσμιους στους ανταγωνιστές της. Έτσι λοιπόν γίνεται θυγατρική Εταιρεία της ΔΕΗ που θα περιλαμβάνει κατ’ αρχήν 400.000 Πελάτες (6,7% του συνολικού πελατολόγιου) και θα πουληθεί σε ιδιώτες. Το ίδιο θα γίνει και με το υπόλοιπο 1,1 εκατομμύριο πελατών. Οι Πελάτες που θα αλλάξουν εταιρεία δε θα ρωτηθούν, ούτε θα έχουν δικαίωμα να αρνηθούν και γι αυτή τους την «επιλογή» -υπακοή, η ΔΕΗ θα τους ανταμείψει εντάσσοντας τους για ένα χρόνο στο τιμολόγιο της χοντρικής! Που είσαι Φρήντμαν να δεις πως  «εξέλιξαν» τη θεωρία σου  οι σύγχρονοι νέοφιλελεύθεροι!

Αυτό το πρότυπο καπιταλιστικό μοντέλο «ανταγωνισμού» και «ελεύθερης αγοράς» πιθανά να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά και σε άλλους τομείς όπως πχ στην Παιδεία. Δε θα μας φανεί παράξενο αν γίνουν λίστες με μαθητές που υποχρεωτικά πρέπει να «μετακομίσουν» στην ιδιωτική εκπαίδευση ακόμα και αν οι γονείς τους δεν την προτιμούν!!!

Κλείνοντας πρέπει να πούμε ότι «ο πολύ αριστερός» και παλιός συνδικαλιστής, πρόεδρος της ΔΕΗ, ο οποίος στο παρελθόν (1991-92) διετέλεσε και Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, έχει βάλει και εδώ τις «κόκκινες γραμμές» του για να υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον. Δήλωσε ρητά, «αδιαφορώντας ακόμα και για την καρέκλα του» πως στην εταιρεία που θα εμπεριέχει τους πελάτες προς πώληση, θα «σπρώξει και μη συνεπείς πελάτες», παρόλο που οι ανταγωνιστές της ΔΕΗ ζητάνε το αντίθετο!

«Μπράβο Μανώλη, βάστα γερά ……»

Πηγή: kommon.gr

Στη Βενεζουέλα το τελευταίο διάστημα κλιμακώνονται οι προσπάθειες της Δεξιάς να ανατρέψει την κυβέρνηση Μαδούρο, ενθαρρυμένη και από την κοινοβουλευτική της νίκη λίγους μήνες πριν (Δεκέμβρης 2015). Το επιχειρεί σε ένα κλίμα βαθιάς οικονομικής κρίσης, αποτέλεσμα της «εξέγερσης του κεφαλαίου» του οποίου την μονοπωλιακή εξουσία να επενδύει (ή να μην επενδύει), να εισάγει (ή να μην εισάγει) δεν έθιξαν τόσα χρόνια οι «τσαβικές» κυβερνήσεις.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΧΟΡΗΓΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΤΩΤΕΡΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ 100 €!  

Οι κομπορρημοσύνες και τα συνειδητά ψέματα του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εργασίας ότι με τις εφαρμοστικές του 3^ου μνημονίου αντιασφαλιστικές νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης προστατεύουν τους χαμηλοσυνταξιούχους κατάρρευσαν σαν χάρτινος Πύργος από την ίδια την πραγματικότητα μέσα σε λίγους μήνες. Πριν λίγες ημέρες άρχισε η σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ γι’ αυτούς τους πιο φτωχούς συνταξιούχους, που ο αριθμός τους φτάνει τους 376.000. Επίσης ήδη εκδόθηκαν και οι πρώτες αποφάσεις για τις νέες μειωμένες κατώτερες συντάξεις για όσους/ες φεύγουν με πάνω από 4.500 ένσημα πριν την ηλικία των 67 ετών.

Η ISKRA είχε επισημάνει από τον Ιούλιο του 2015, μετά την προσχώρηση του Πρωθυπουργού και της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στα μνημόνια της λιτότητας ότι τα μεγάλα θύματα του 3^ου μνημονίου και των προαπαιτούμενων του θα είναι οι χαμηλοσυνταξιούχοι. Αφενός με την κατάργηση του ΕΚΑΣ και αφετέρου και με την δραστική μείωση των κατώτερων συντάξεων για όσους συνταξιοδοτηθούν μετά την 1-7-2015 (από 486 ευρώ μηνιαία σε 392,7 ευρώ για όσους φύγουν πάνω από 67 ετών και 100 – 338 ευρώ μηνιαία για όσους φύγουν πριν τα 67 τους, γιατί ειδικά οι δεύτεροι θα παίρνουν μόνο το λεγόμενο οργανικό μέρος της σύνταξής τους), σύμφωνα με τον τότε ψηφισμένο μνημονιακό νόμο 4336/2015 και την Φ.80000/οικ.38230/1304/29-9-2015 εγκύκλιο του Υπουργείου Εργασίας που εκδόθηκε σε εφαρμογή του.

Έγκαιρα τότε είχαμε επισημάνει ότι με αυτές τις ρυθμίσεις η μεταλλαγμένη μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ουσιαστικά καταργεί το κατώτερο όριο των 486 ευρώ μηνιαία στις συντάξεις γήρατος, αναπηρίας και θανάτου και ότι αυτό θα οδηγούσε σε συντάξεις-«φιλοδωρήματα», κυριολεκτικά πείνας, κυρίως τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Δυστυχώς η ίδια η πραγματικότητα ήλθε πριν λίγες μέρες να μας επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά, αφού βγήκαν οι πρώτες αποφάσεις συνταξιοδότησης με τη νέα μειωμένη κατώτερη σύνταξη για όσους/ες συνταξιοδοτήθηκαν μετά την 1/7/2015 σε ηλικία μικρότερη των 67 ετών και πολλές από αυτές μόλις και μετά βίας υπερβαίνουν τα 100 ευρώ μηνιαία και μάλιστα μικτά.

Αυτές οι περιπτώσεις θα είναι ο γενικός κανόνας, αφού με την αύξηση του χρόνου ασφάλισης στα 40 χρόνια και των γενικών ορίων συνταξιοδότησης στα 67, λίγοι και λίγες ασφαλισμένοι/ες θα καταφέρνουν να συμπληρώνουν αυτές τις προϋποθέσεις, λόγω της θηριώδους ανεργίας και την κατεδάφισης των εργασιακών σχέσεων, που έφεραν τα μνημόνια και όλες οι κυβερνήσεις που τα υπηρέτησαν και τα υπηρετούν.

Οι χαμηλοσυνταξιούχοι δικαιολογημένα έχουν αγανακτήσει για την εξαπάτησή τους από την κυβέρνηση. Θα πρέπει, όμως, να συνειδητοποιήσουν ότι, εάν δεν αγωνιστούν με όλο τον λαό για την αντιμνημονιακή ανατροπή, η κυβέρνηση και όλο το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ, μαζί με τους δανειστές, θα μετατρέψουν τις συντάξεις τους σε απλά φιλοδωρήματα και τους ίδιους σε πάμφτωχους ζητιάνους.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Μια από τις παλαιότερες ενεργές λίμνες λάβας στον κόσμο

Στην περιοχή Αφάρ της Αιθιοπίας βρίσκεται η λεγόμενη «πύλη προς την κόλαση», μια από τις παλαιότερες αδιάλειπτα ενεργές λίμνες λάβας στον κόσμο. Ο Πορτογάλος φωτογράφος Joel Santos πέταξε drone πάνω από τη λίμνη που κοχλάζει. Με τη θερμοκρασία να φτάνει τους 1100 βαθμούς Κελσίου στάθηκε μόλις ένα μέτρο από την άκρη της «λίμνης» για να χειριστεί το «αεροπλανάκι» του.

Η λίμνη έχει διαρκή ροή από το 1906 και βρίσκεται στο ηφαίστειο Erta Ale ή αλλιώς «βουνό που καπνίζει». Η τελευταία μεγάλη έκρηξή του συνέβη τον Σεπτέμβριο του 2005 και είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο κοπαδιού 250 ζώων ενώ ανάγκασε τους ανθρώπους από τη γύρω περιοχή να απομακρυνθούν για να μην κινδυνεύσουν.

Τον Αύγουστο του 2007 χρειάστηκε εκ νέου να εκκενωθεί η περιοχή λόγω της ροής της λάβας που είχε ως αποτέλεσμα να δηλωθούν αγνοούμενοι δύο άνθρωποι ενώ η πιο πρόσφατη έκρηξη ήταν τον Νοέμβριο του 2008.

Ο 38χρονος φωτογράφος ξέρει πολύ καλά τους κινδύνους της φωτογράφισης τέτοιων φυσικών φαινομένων από τόσο μικρή απόσταση. «Ήταν ένα απ’ τα πιο επικίνδυνα πρότζεκτ μου, ήμουν μόλις 20 μέτρα μακριά από τη λάβα, μια μέτρα από την άκρη της λίμνης», περιγράφει στη Daily Mail.

«Το πραγματικό πρόβλημα στο Erta Ale είναι πως το χείλος του κρατήρα αλλάζει καθώς η λάβα διαρκώς ανεβαίνει και κατεβαίνει. Ειδικά όταν ξεχειλίζει αλλάζουν όλα τα δεδομένα. Μπορεί να θεωρείς πως το σημείο που στέκεσαι είναι σταθερό αλλά να μαλακώσει και να πέσεις. Πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός», προσθέτει.

Ο Santos χρησιμοποίησε drone για να καταγράψει το υλικό του με κάμερες υψηλής ανάλυσης. «Έπρεπε να είμαι κοντά για να ελέγχω το drone επειδή τα κύματα της ζέστης είναι τόσο ισχυρά που μπορεί να κάνουν το αεροπλανάκι να λιώσει ή να συντριβεί. Έπρεπε να είμαι πολύ υπομονετικός. Κάθε δύο ή τρία λεπτά ακούς τον ατμό από την πίεση κάτω από το ηφαίστειο και ξαφνικά ανοίγει μια ρωγμή. Μετά είναι σαν επίδειξη πυροτεχνημάτων, όλο το ηφαίστειο εκτοξεύει λάβα στον αέρα».

Η έρημος Danakil, όπου βρίσκεται το ηφαίστειο, είναι το πιο ζεστό μη κατοικημένο μέρος στον πλανήτη που σημαίνει πως ο Santos μπορούσε να βιντεοσκοπήσει μόνο νωρίς το πρωί ή αργά τη νύχτα.

Ο Εργατικός Αγώνας δημοσιεύει την εισήγηση του Βασίλη Λάζαρη στην εκδήλωση που πραγματοποίησε στις 8 Ιουλίου 2016 στο Αίγιο η Πρωτοβουλία Κοινωνικού Μετώπου Αντίστασης Πολιτών Αιγιάλειας με θέμα «Υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος στην κρίση;». Διατηρήσαμε την ορθογραφία και το συντακτικό του πρωτοτύπου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί μια ζέουσα ιστορική παρουσία μέσα σε ένα καθορισμένο χώρο, όπως όλες οι κατά καιρούς ιστορικές παρουσίες; Επιχειρεί την καταξίωσή της, πέρα από τις γνωστές και σε κάποιες περιπτώσεις αιματηρές δραστηριότητές της, και μέσα από μια πολύ σαφή ιδεολογία. Πρόκειται για μια βαρβαρική ιδεολογία που εκφράζει την ουσία της Ενωμένης Ευρώπης και στηρίζεται, εκτός των άλλων, και σε μια συγκεκριμένη αντίληψη της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, όπως αυτή η ανάληψη προβάλλεται από πολυάριθμους προπαγανδιστές μιας νέας τάξης πραγμάτων. Είναι η αντίληψη για την αποφασιστική συμβολή αδυσώπητων στοιχείων του ιμπεριαλισμού στην διαμόρφωση των ιστορικών πραγματικοτήτων – μια θέση που σέρνει μαζί τη την κτηνωδία του Καρλομάγνου και τον εσμό των Σταυροφόρων της Δύσης, ενώ παράλληλα επικαλύπτεται από τις ζοφώδεις διακηρύξεις κάποιου «χριστιανικού καπιταλισμού», που πολύ έντονα θυμίζει την άγρια λεηλασία της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τις συμμορίες του Δάνδολου, του Βονιφάτιου και του Βιλλεαρδουΐνου, και την φωτιά με την οποία έκαψε η καθολική Ιερή Εξέταση τον Τζορντάνο Μπρούνο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη κατασκευάσει με την συνδρομή ξένων αλλά και εγχώριων «φωστήρων» την ιδεολογία της και πάνω σ’ αυτή έχει στήσει την επίσημη Ιστορία της, που στοιχειοθετείται από μια συγκεκριμένη πρόταση, η οποία αναδύεται μέσα από συλλογικές εργασίες για μια «νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική», θεμελιωμένη πάνω σε μια προβαλλόμενη «σύγκρουση θρησκειών και πολιτισμών». Πρόκειται ουσιαστική για ένα και το αυτό καταστατικό κείμενο, προωθημένο από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και από παράγοντες ευρωπαϊκών πολυεθνικών εταιριών και τραπεζικών συστημάτων, από μεγάλης εμβέλειας ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια και από δημοσιογράφους, συγγραφείς και εκδοτικούς οίκους, με στόχευση τους την επιβολή της εντελώς απαράδεκτης άποψης (πολύ βέβαια δυσάρεστης για τους δικούς μας αμετανόητους φραγκολάτρες) ότι «η σημερινή Ευρώπη είναι κόρη της λατινικής Εκκλησίας και των βαρβάρων».

Η τέτοιου είδους καταγραφή των ιστορικών πραγμάτων από τους πρόθυμους κονδυλοφόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί σαφή άρνηση της αποδεδειγμένης ιστορικής αλήθειας – μια βάναυση άρνηση εκφρασμένη με μια ποικιλία στρεβλωτικών αναφορών και με παράλληλες πρωτοφανείς αποσιωπήσεις. Έτσι, το Ακυΐσγρανο του Καρλομάγνου (στο οποίο κατά τον δικό μας Ροΐδη επεδείκνυαν κάποτε τη λόγχη, που κέντησε τον Χριστό και λίγο πηλό, που είχε περισσέψει κατά το πλάσιμο του Αδάμ από τον Θεό) προβάλλεται ως βασικό πολιτιστικό κέντρο, μεγεθύνεται στην διαμόρφωση των ευρωπαϊκών πραγμάτων ο ρόλος των θρησκευτικών πολέμων, από τον αγγλογαλικό εκατόχρονο μέχρι τον ευρωπαϊκό τριαντάχρονο, και προσδιορίζεται ως σχεδόν μοναδική η συμβολή του Καθολικισμού και του συντηρητικού Προτεσταντισμού στην ανάπτυξη του παγκόσμιου πολιτισμού.

Από πολλούς δικούς μας «ευρωλάγνους» ίσως να θεωρείται ότι η ευρωπαϊκή Αναγέννηση απετέλεσε για τους φορείς της ιδεολογίας της Ενωμένης Ευρώπης λαμπρό κεφάλαιο της Ευρωπαϊκής Ιστορίας. Το αντίθετο ωστόσο συνέβη. Η Αναγέννηση εμφανίζεται από μέρος τους ως απλή «νεωτερηκότητα», ενώ η ισλαμική Ισπανία του Αλκαζάρ και της Αλάμπρας παραμερίζεται και η σλαβική ορθόδοξη παρουσία ρίχνεται στα Τάρταρα. Οι ευρωπαϊκές εξάλλου επαναστάσεις του 1789, του 1792, του 1830 και του 1848, ως πράξεις πολέμου εξοβελίζονται και ως τέτοιου είδους πράξεις λογαριάζονται οι νέες τεχνολογίες, η διοικητική θωράκιση της εξουσίας και η διαμόρφωση των ευρωπαϊκών κρατών μέσα από τις αιματηρές καταστολές των λαϊκών αντιστάσεων και τις ληστρικές επιδρομές και κατακτήσεις.

Ο μεγαλύτερος όμως εχθρός του πνεύματος, που διαχέεται στις αντιλήψεις των προαναφερόμενων ιστοριογράφων, είναι η Αρχαία Ελλάδα και το Βυζάντιο. Τούτο βέβαια δεν διακηρύσσεται με άμεσο τρόπο, όσον αφορά τουλάχιστον την Αρχαία Ελλάδα, καταφαίνεται όμως από την επιχειρούμενη εξαφάνιση του ελληνικού παράγοντα, αρχαίου και μεσαιωνικού, στο χτίσιμο του ευρωπαϊκού πολιτισμού, και από την προβολή της θέσης ότι ο εν λόγω πολιτισμός αποτελεί αποκλειστικό γέννημα της δυτικής Εκκλησίας, Καθολικής και Προτεσταντικής, και των εκχριστιανισμένων «βαρβαρικών» φύλων, που είχαν τον 5^ο αιώνα καταλύσει το δυτικό ρωμαϊκό κράτος και πάνω στα ερείπιά του είχαν θεμελιώσει τη νέα Ευρώπη.

Η εχθρότητα των «ευρωπαϊστών» ιστοριογράφων για την Ελλάδα δεν πρέπει να καταπλήσσει όλους εκείνους τους δικούς μας, που εξακολουθούν να είναι παραδομένοι στην ευρωλαγνεία τους. Η Ελλάδα απετέλεσε την υψηλότερη έκφραση του πνεύματος της Ανατολής, του χώρου εκείνου δηλαδή, που η Δύση εμφανίζεται να περιφρονεί και ο οποίος εντούτοις υπήρξε η αφετηρία για τη μεγαλειώδη δημιουργική πορεία του ανθρώπου μέσα στον χρόνο.

Οι ευρωπαίοι έχουν βέβαια γεμίσει τα μουσεία τους με αρχαιοελληνικά καλλιτεχνικά δημιουργήματα, που την αξία τους δεν παύουν να την τονίζουν. Τούτο ωστόσο δεν τους εμποδίζει να τοποθετούν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό γενικά σε δεύτερη μοίρα, να καταβαραθρώνουν τον μεγάλο εραστή του Έρασμο και αντί της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας να προτιμούν ως πρότυπο διακυβέρνησης των λαών την απολυταρχία των Αψβούργων.

Η εχθρότητα των «ευρωπαϊστών» κατά της αρχαίας Ελλάδας είναι διακριτή, όχι όμως εντελώς απροκάλυπτη. Αντίθετα. Το Βυζάντιο έχει ολοκληρωτικά και απροσχημάτιστα καταδικαστεί από μέρους τους, για πολύ βέβαια συγκεκριμένους λόγους, τους οποίους κανένας Έλληνας δεν πρέπει να αγνοεί ή να λησμονεί.

Συγκεκριμένα, στα μέσα του 5^ου αιώνα ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέοντας ο Α’ της δυναστείας των Θρακών, είχε αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα και απόλυτη επιτυχία το γερμανικό στοιχείο, που κυριαρχούσε τότε στον στρατό, εξουδετερώνοντας τον γότθο στρατηγό Άσπαρ, ο οποίος αποτελούσε τον κυριότερο εκφραστή αυτού του στοιχείου και απαλλάσσοντας με αυτό τον τρόπο το Βυζάντιο από την γερμανική απειλή. Επρόκειτο για την πρώτη μεγάλη ήττα των δυτικοευρωπαίων στην προσπάθειά τους να υποτάξουν την βυζαντινή Ανατολή και να μειώσουν στην περιοχή το ελληνικό στοιχείο.

Οι προσπάθειες της Δύσης να καταστρέψουν το Βυζάντιο συνεχίστηκαν βέβαια σε όλη την διάρκεια της ζωής του, γνώρισαν όμως σε όλες τις περιπτώσεις την αποτυχία – κυρίως κατά την εποχή των Μακεδόνων αυτοκρατόρων. Το Βυζάντιο δηλαδή πάντα αντιστεκόταν στην δυτικοευρωπαϊκή απειλή, με θλιβερές εξαιρέσεις τους συμβιβασμένους Κομνηνούς πλην του Ανδρόνικου Κομνηνού, και τους προδότες Αγγέλους. Βασική δε έκφραση του πνεύματος αυτής της βυζαντινής αντίστασης στην επιδρομική Δυτική Ευρώπη είχαν τότε αποτελέσει εκτός των άλλων και πολλοί βυζαντινοί λόγιοι – πρώτος δε ο μεγάλος Φώτιος, ο οποίος υπήρξε η σημαντικότερη προσωπικότητα της Ανατολικής Εκκλησίας και ένας από τους λαμπρότερους στοχαστές του μεσαιωνικού ελληνισμού.

Ο τρόπος καταγραφής της Ιστορίας από τους «ευρωπαϊστές» στοχεύει ουσιαστικά στην προώθηση και επιβολή μιας ιδεολογίας για τον 21^ο αιώνα που αποκλείει, ως μερικό έστω συστατικό της κάθε αρχαιοελληνικό, σλαβικό ή αραβικό στοιχείο. Αποτελεί δηλαδή στην πραγματικότητα η καταγραφή αυτή ένα σύνολο απόψεων, οι οποίες αναφερόμενες στο μέλλον του κόσμου, στηρίζονται πάνω στην προσδιορίζουσα κατάδειξη του ρωμαιοκαθολικισμού, του λουθηρανικού και καλβινικού προτεσταντισμού και της σύγχρονης καπιταλιστικής αντίληψης των πολιτικών και κοινωνικών πραγμάτων.

Η ιδεολογία ωστόσο που προωθείται, εκτός των άλλων, και μέσα από τον προαναφερόμενο τρόπο καταγραφής της Ιστορίας δεν απετέλεσε δημιούργημα κάποιων ευρωπαίων διανοουμένων. Είναι κατά παραγγελίαν κατασκεύασμα ενός αμερικανού «στοχαστή» του Σάμιουελ Φίλιπς Χάντιγκτον, ενός «θεωρητικού» του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, που υπήρξε παληότερα ο αρχιτέκτονας της βίαιης μετακίνησης του αγροτικού πληθυσμού του Βιετνάμ στις πόλεις και ο αντικαταστάτης του Κίσινγκερ στη διεύθυνση της «στρατηγικής ασφάλειας» των Ηνωμένων Πολιτειών στα χρόνια της προεδρίας του Κάρτερ. Ο Χάντιγκτον είχε προβάλλει μια πολύ συγκεκριμένη θέση, που αναφερόταν στην «σύγκρουση των πολιτισμών και των θρησκειών» και στον «ανασχηματισμό της παγκόσμιας τάξης» - μια θέση, που ξεχώριζε απόλυτα όλους τους δυτικοευρωπαίους από τους βυζαντινούς, τους μαυριτανούς, τους σλάβους και τους άλλους λαούς του ευρύτερου ευρωπαϊκού χώρου και στηριζόταν πάνω στην πολύ χαρακτηριστική άποψη, ότι ο «δυτικός χριστιανισμός» (αρχικά ο Καθολικισμός και κατόπιν ο Προτεσταντισμός) έχει αποτελέσει το κύριο και το πιο σημαντικό ιστορικό γνώρισμα του δυτικού πολιτισμού.

Ο δυτικός πολιτισμός, σύμφωνα με τον Χάντιγκτον, δεν έχει πάρει στην πραγματικότητα κανένα στοιχείο από την αρχαία Ελλάδα – και το κίνημα του Ουμανισμού, που προετοίμασε την ευρωπαϊκή Αναγέννηση, αποτελεί ιστορικό περιστατικό ανάξιο ιδιαίτερης προσοχής. Μπορεί συνεπώς κάποιοι, με βάση αυτές τις σκέψεις του Χάντιγκτον, να θεωρήσουν ότι ο δυτικός πολιτισμός δεν εκφράστηκε κυρίως με τον ρωμανικό και τον κατοπινό γοτθικό ρυθμό, αλλά με τις σφαγές των ανυπότακτων Σαξόνων από τον Καρλομάγνο, με τις προπαγανδιστικές εγκυκλίους του παπισμού και τις αντίστοιχες πράξεις του, με τους «ίντικες» των απαγορευμένων βιβλίων και τα «συγχωροχάρτια», με τις δραστηριότητες του ιησουΐτικου τάγματος του Λογιόλα και τις θρησκευτικές διώξεις της Ιερής Εξέτασης – και ακόμα με την γενοκτονία των ιθαγενών πληθυσμών της Αμερικής από τους ισπανούς, τους πορτογάλους και τους άγγλους αποικιοκράτες και με την κτηνώδη διακυβέρνηση μιας ολόκληρης ομάδας ευρωπαϊκών λαών από τον οίκο των Αψβούργων. Οπωσδήποτε πάντως, κατά τον Χάντιγκτον και πάλι, ο δυτικός πολιτισμός δεν εκφράστηκε με τα ιδεώδη της Γαλλικής Επανάστασης (ούτε βέβαια της Οκτωβριανής) – γιατί αυτές οι επαναστάσεις σηματοδότησαν την «έλευση των μαζών» και οδήγησαν απαρχής στην προβολή μιας απαράδεκτης για τους μεγαλοαστούς ηθικής μέσα από την βίαιη αμφισβήτηση και την τελική ανατροπή της απόλυτης κοινωνικής πειθαρχίας.

Ο δυτικός πολιτισμός, κατά τον Χάντιγκτον πάντα, είναι «μοναδικός», όχι όμως οικουμενικός. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο χρειάζεται να προστατευτεί από τις επιβουλές άλλων πολιτισμών, επιχειρώντας μια «πολιτισμική συσπείρωση» με όλα τα μέσα (ίσως και τα στρατιωτικά) και απομακρύνοντας παράλληλα από τον κορμό του ξένα πολιτιστικά στοιχεία.

Ο Χάντιγκτον, παραμερίζοντας την βασική ιστορική πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία όλοι οι πολιτισμοί αναπτύσσονται ήδη με βάση και τις αλληλεπιδράσεις τους, έχει μιλήσει ανοικτά για την ανάγκη εσωτερικών εκκαθαρίσεων των ξένων πολιτισμών και έχει αναφερθεί ειδικά στην Ελλάδα. Σύμφωνα μάλιστα με τις δηλωμένες απόψεις του, η Ελλάδα αποτελεί εξαίρεση ως ορθόδοξος ξένος στους δυτικούς οργανισμούς – γεγονός, που πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα. Και τούτο βέβαια δεν μπορεί παρά να σημαίνει την προτροπή του Χάντιγκτον και των ομοίων του για την εξαφάνιση ή έστω τον περιορισμό της ελληνικής ορθοδοξίας από τον κατακτητικό παπισμό και προτεσταντισμό και για την καταστροφή της αρχαιοελληνικής και βυζαντινής κοσμικής κληρονομιάς, που έχει εξασφαλίσει την συνέχεια του ελληνισμού μέσα στην ιστορική πορεία της ανθρωπότητας.

Ο Χάντιγκτον αναπτύσσει την ηθική εκείνη αντίληψη των πραγμάτων, η οποία αντιστοιχεί στα συμφέροντα μιας ορισμένης κοινωνικής τάξης, που υπηρετεί ο ίδιος. Είναι η πανίσχυρη οικονομικά μεγαλοαστική τάξη του δυτικοευρωπαϊκού και βορειοαμερικανικού γεωγραφικού χώρο, όσο αφορά την Ευρώπη, αυτή δεν θα οικοδομηθεί σε ξεχωριστές και πραγματικά ανεξάρτητες χώρες, αλλά θα συγκροτηθεί από ένα είδος πολυεθνικής αυτοκρατορίας.

Προφανώς ο εναγκαλισμός των ευρωπαϊκών εθνών από αυτή την πολυεθνική αυτοκρατορία είναι πάρα πολύ δύσκολο (αν όχι εντελώς αδύνατο) να τα εξαφανίσει. Γι’ αυτό τον λόγο η επιδίωξη των οραματιστών της συνεχώς διαλαλούμενης «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» περιορίζεται στην προκειμένη περίπτωση στην εξαφάνιση του εθνικού κράτους, το οποίο, όπως είναι γνωστό, υπήρξε γέννημα της Γαλλικής Επανάστασης.

Η ίδια η Γαλλική Επανάσταση αποτελεί βέβαια για την ιδεολογία της Ενωμένης Ευρώπης σχεδόν απορριπτέο ιστορικό «περιστατικό» - κυρίως η «ολοκληρωτική δυναμική» της, που αγκαλιάζει όλη την πορεία του εργατικού κινήματος από την πρώτη γερμανική σοσιαλδημοκρατία μέχρι τα κατοπινά κομμουνιστικά κόμματα. Η καταδίκη μάλιστα αυτής της «δυναμικής» της Γαλλικής Επανάστασης εκφράζεται κατά πρώτο λόγο με την φανερή προσπάθεια από μέρους των υποστηρικτών της ιδεολογίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εκμηδενίσουν ή τουλάχιστον να μειώσουν την σημασία της στις ιστορικές εξελίξεις, οι οποίες ωστόσο δεν μπορεί να είναι άλλες από εκείνες, που έχουν ως αφετηρία τους αυτή ακριβώς την «δυναμική». Και προφανώς με αυτή την προσπάθεια προβλήθηκε και στον ευρωπαϊκό χώρο η γνωστή θεωρία του Φουκουγιάμα για το «τέλος της Ιστορίας» - μια θεωρία, που αρνείται κυρίως τις κοινωνικές μετεξελίξεις και με αυτή ακριβώς την εντελώς αντιδιαλεκτική θέση της θέλει να εμφανίσει τις υπάρχουσες τώρα σχέσεις παραγωγής και ιδιοκτησίας όχι ως παροδικές αλλά ως αιώνιες κοινωνικές καταστάσεις.

Αυτή σε γενικές γραμμές είναι η σκοτεινή, ανθελληνική και ιμπεριαλιστική ιδεολογία της Ευρωπαϊκής Ένωσης – και θα πρέπει συνεπώς οι δικοί μας φραγκολάτρες να αναθεωρήσουν κάποιες απόψεις τους αναφορικά με το «ευρωπαϊκό όνειρο» και να στείλουν τελικά «ες τους κόρακας» τους τωρινούς «ευρωπαϊστές», όπως ακριβώς έπρατταν οι αρχαίοι πρόγονοί μας για τους ανεπιθύμητους. Επειδή διαφορετικά θα έρθει ο καιρός, που θα κληθούν από τους εν λόγω «ευρωπαϊστές» να αντικαταστήσουν τον γαλήνιο Απόλλωνα με τον αιμοσταγή Οντίν και τον καθαρό αρχαιοελληνικό στοχασμό με τις χοντροκομμένες θέσεις των ρυπαρών «πραγματιστών» καλογήρων της μεσαιωνικής Ευρώπης – ή αν είναι φανατικοί ορθόδοξοι χριστιανοί θα τους ζητηθεί να γονατίσουν και να προσευχηθούν όχι κάτω από τους θόλους βυζαντινών βασιλικών αλλά μέσα σε σκοτεινούς γοτθικούς ναούς ή σε ψυχρές προτεσταντικές εκκλησίες.

Ο Βασίλης Λάζαρης είναι φιλόλογος, ιστορικός και συγγραφέας πολλών βιβλίων που αφορούν το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα του 20^ου αιώνα αλλά και την ιστορία της Αχαΐας.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΥ*

ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΟΡΙΟ. ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟ ΕΧΕΙ ΠΡΟ ΠΟΛΛΟΥ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ... ΓΕΡΜΑΝΟ

Προφανώς δεν χρειάζεται να είμαστε όλοι οι Έλληνες νομομαθείς. Αλλά αυτοί που η δουλειά τους είναι οι νόμοι και η κατά περίπτωση ερμηνεία τους, είναι υποχρεωμένοι να είναι, με όλα όσα επί της ουσίας περιλαμβάνει ο συγκεκριμένος όρος.

Δηλαδή οφείλουν να είναι ενημερωμένοι για ό,τι σχετίζεται με την σωστή απονομή της δικαιοσύνης, να κλείνουν τα παράθυρα που μπορεί να την εμποδίσουν και βασικά να κλείνουν τις πόρτες για να μην φύγουν σαν.. κύριοι αυτοί που ευθύνονται για παράνομες πράξεις.

Πολύ περισσότερο όλα αυτά πρέπει εγκαίρως να τα λαμβάνουν υπόψη τους οι “καθ' ύλην αρμόδιοι” όταν η δικαιοσύνη επιλαμβάνεται υποθέσεων σαν κι αυτήν για τις “ωφέλιμες πληρωμές” που έκανε η γερμανική Siemens, για τις μίζες δηλαδή που έβγαιναν από το μαύρο ταμείο της και κατευθύνονταν στις τσέπες πολιτικών προσώπων και στελεχών του κρατικού μηχανισμού.

Γιατί δεν εξηγείται και δεν καταπίνεται το γεγονός ότι η δίκη, μετά από ένα σωρό... αναβολές, αναβλήθηκε και πάλι – και αυτή τη φορά επ' αόριστον – γιατί δεν... μεταφράστηκε εγκαίρως το παραπεμπτικό βούλευμα. Θα ήταν για γέλια εάν η υπόθεση δεν ήταν τόσο σοβαρή, εάν δεν αποτελούσε στίγμα για την πολιτική ζωή της χώρας και εάν τις μίζες δεν τις είχαμε ήδη πληρώσει ακριβά.

Γιατί το τραγικό είναι ότι το μάρμαρο για τις σχέσεις της διαπλοκής το πληρώνουν τελικά οι απλοί πολίτες, αυτοί που δεν μπορούν να εμποδίσουν τα σκοτεινά παιχνίδια και αδυνατούν να ελέγξουν τις σκοτεινές διαδρομές του χρήματος. Και κερατάδες και δαρμένοι, δηλαδή.

Η καλή μέρα βέβαια φαίνεται από το πρωί, και η κακή επίσης. Φαινόταν λοιπόν ότι τα πράγματα πάνε κατά διαόλου όταν πριν από μια εβδομάδα που ήταν να ξεκινήσει η εκδίκαση της υπόθεσης κανείς δεν είχε σκεφτεί να υπάρχει γαλλομαθής... διερμηνέας ώστε να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα του γαλλοελβετού τραπεζίτη Ζαν Κλοντ Όσβαλντ που υπήρξε το πρόσωπο κλειδί για το ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος.

Και τίποτα καλό δεν προμηνούσε η αναζήτηση από τον πρόεδρο του δικαστηρίου... γαλλομαθούς “που να μην έχει σχέση με την υπόθεση” στο ακροατήριο! Αλλά το πράγμα είχε φανεί πού (δεν) πηγαίνει από τον προηγούμενο Νοέμβριο όταν είχε γίνει και πάλι προσπάθεια να ξεκινήσει η δίκη ενώ είχε μεταφραστεί επισήμως μόνο το... μισό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών.

Αν συνυπολογίσουμε μάλιστα ότι από πολιτικά πρόσωπα στο εδώλιο βρίσκεται μόνο ο κάποτε “στρατηγός” του σημιτικού Πασόκ Θόδωρος Τσουκάτος, ότι οι δωροδοκίες έγιναν το... 1997-1998 και η δίκη (σε πρώτο βαθμό!) δεν έχει ξεκινήσει και ότι – όπως τόνισε και ο εισαγγελέας – “κάθε λεπτό που περνάει το αδίκημα της δωροδοκίας παραγράφεται”, κάτι πολύ σάπιο υπάρχει στο σύστημα.

Κι όταν η αποφορά βγαίνει από τις αίθουσες και γίνεται αντιληπτή από όλους μας δεν είναι δυνατόν οι υπεύθυνοι – είτε στο δικαστικό σώμα είτε στο υπουργείο Δικαιοσύνης – να συνεχίσουν να κάνουν τον Γερμανό!

*Πηγή: News247.gr