Γράφει ο Κώστας Λουλουδάκης*

«Βασική, πλέον, παράμετρος της ύπαρξης του ελληνικού κράτους- με βάση τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις που έχει συνομολογήσει- είναι η «αιώνια» δέσμευσή του στην εξυπηρέτηση των χρεών του. Υπό αυτήν την έννοια, ο έλεγχος των εσόδων του, της περιουσίας του και γενικότερα της οικονομίας του, έχουν ήδη παραδοθεί στα χέρια των δανειστών του. Η θεσμοθέτηση αυτού του ελέγχου μέσα από την αναθεώρηση του Συντάγματος είναι, θα μπορούσε να πει κάποιος, η «τελική έφοδος» των δανειστών για την «κατάληψη» του ελληνικού κράτους…» γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας σε άρθρο του με τίτλο: «Συνταγματική Αναθεώρηση: Η τελική έφοδος».

Τα αστικά κοινοβουλευτικά κόμματα συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης φοράς «αριστεράς», εν τοις πράγμασι θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν ένα νέο Σύνταγμα, διότι υπάρχουν εκατοντάδες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικά διατάγματα και νόμοι -κατά τις επιταγές των «εταιρών» και τις συμφωνίες που κυρώθηκαν τα τελευταία χρόνια-που ακύρωσαν ακόμα και την προηγούμενου τύπου και φάσης αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Μην ξεχνάμε π.χ. ότι οι δανειακές συμβάσεις, που είτε δεν ψηφίστηκαν ποτέ από την βουλή αλλά εφαρμόστηκαν, είτε ψηφίστηκαν χωρίς την απαραίτητη επικύρωση των τριών πέμπτων της Βουλής, προκαλούν ακόμα και σοβαρά προβλήματα αστικής νομιμότητας.

Επίσης το Ελληνικό Σύνταγμα του 1975 που ισχύει, δεν περιέχει κάποια ξεκάθαρη διάταξη που να προστατεύει ειδικά την «ελευθερία» των αγορών και του «ανταγωνισμού» (όπως προέβλεπε το «ευρωπαϊκό σύνταγμα» που απέρριψαν μια σειρά δημοψηφίσματα, ή όπως περιέχονται σε άλλα συντάγματα χωρών της ΕΕ και όχι μόνο…), ως δικαίωμα έναντι κρατικών επεμβάσεων.

Επιπροσθέτως, οι θεσμοί που δημιουργήθηκαν στο επίπεδο της κοινοβουλευτικής πολιτικής σε προηγούμενες φάσεις ανάπτυξης του καπιταλισμού και του πολιτικού συστήματος, κρίνονται από την νέο-αυστριακή οικονομική θεωρία ως αρνητικοί, γιατί δίνουν στο κράτος την δυνατότητα παρέμβασης στην «ιερή» αγορά, άρα δημιουργούν κίνδυνο καταστροφής της «ελευθερίας» της.

Για τους φιλελευθέρους-νέο-αυστριακούς «ελευθερία» δεν νοείται χωρίς το δικαίωμα μιας εταιρείας να διαμορφώνει την ανταγωνιστική της δράση και τα μέσα της ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς και κρατικές παρεμβάσεις. Η αγορά πρέπει να είναι ελεύθερη ώστε ο καθένας (όχι όλοι, μόνο ο «καθένας») ελεύθερα να συναλλάσσεται. Από αυτήν την «ελευθερία» σύμφωνα με τους τζιχαντιστές των αγορών πρέπει να εξαιρεθεί το Κράτος και τα συνεστημένα από αυτό νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, διότι το δημόσιο δεν μπορεί να είναι υποκείμενο ελευθεριών γενικώς και, συνεπώς, ούτε και της οικονομικής ελευθερίας.

Χρειάζεται λοιπόν να δώσουμε βαρύτητα στην αναθεώρηση που ετοιμάζει τα αστικό πολιτικό σύστημα, διότι η φιλελεύθερη ιδεολογία θεωρεί εξ ορισμού αποσταθεροποιητικό τον ρόλο του κράτους όσο αφορά τις «αγορές». Η κυρίαρχη κατεύθυνση και πολιτική «απαιτεί»  συνταγματικές αναθεωρήσεις στην κατεύθυνση του περιορισμού ακόμα και του αστικού κράτους (και φυσικά και πρώτα απ΄ όλα όλων των άλλων συλλογικών θεσμών, όπως συνδικάτα, κόμματα, οργανώσεις, φορείς, κλπ) υπέρ των ιδιωτικών θεσμών.

Θεωρούν ότι το κράτος ασκεί καταναγκασμό στους φορείς των ιδιωτικών συμφερόντων. Γι αυτό η εξουσία πρέπει να περάσει στα ιδιωτικά συμφέροντα που θα ασκούν καταναγκασμό μέσω κάποιον άλλων, ιδιωτικών φορέων.

Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν θα έχουν την δυνατότητα να καθορίζουν το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα λειτουργούν. (Ένα εφιαλτικό σενάριο αυτού του ιδιωτικού νομικού πλαισίου παρουσιάζω στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου μου «Άσπρα Μαντίλια στην Plaza de Mayo»).

Η αναθεώρηση του Συντάγματος, εκτός από την θεσμική κατοχύρωση ευνοϊκών συνθηκών για την επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, θα σημάνει και την απολιτικοποίηση της πολιτικής. Με αυτήν προσπαθούν να εμποδίσουν την εκδήλωση οποιασδήποτε προσπάθειας ανασχεδιασμού της κοινωνίας και να εξοβελίσουν τις εργατικές διεκδικήσεις και τα ζωτικά συμφέροντα της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

Επιπροσθέτως, όλη η ακαδημαϊκή συζήτηση για την εκλογή ενός προσώπου απευθείας από το λαό, ο οποίος θα εκπροσωπεί την «Προεδρία της Δημοκρατίας» (προεδρική δημοκρατία, αντί για «προεδρευόμενη»), και το ασυμβίβαστο του αξιώματος του υπουργού με εκείνο του βουλευτή, ώστε οι κυβερνήσεις και οι βουλευτές να πάψουν να είναι «όμηροι» των ψηφοφόρων τους, αποσκοπεί στην προετοιμασία των πολιτών ώστε να δίνουν στις όποιες εκλογικές διαδικασίες χαρακτήρα συνισταμένης ατομικότητας που σιγά-σιγά θα οδηγήσει στην απόρριψη των συλλογικών υποκειμένων, (κόμματα, πολιτικά προγράμματα, οικονομικά συστήματα, εργατικά σωματεία, κλπ) με στόχο να εξαφανίσουν ή να δυσχεράνουν την έκφραση οποιασδήποτε συλλογικής τοποθέτησης των πολιτών.

Αυτή η πρακτική θα οδηγήσει στην υποδούλωση και σε ένα ολοκληρωτικό -ελεγχόμενο από εταιρείες- καθεστώς στο οποίο ο πολίτης δεν θα έχει ούτε το δικαίωμα στην έκφραση, μιας και ουσιαστικά θα απαγορεύει την πολιτική δραστηριότητα.

Θα δημιουργήσουν μια κοινωνία όπου οι σχέσεις ανάμεσα στους πολίτες θα διαμεσολαβούνται αποκλειστικά μέσω των ιδιωτικών θεσμών της αγοράς μιας και καμία δημόσια αρχή δεν θα έχει την δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης στο χώρο της οικονομίας.

Για τους φιλελεύθερους, η Δημοκρατία πρέπει αντιμετωπίζεται ως μια τεχνική για την εκλογική διαχείριση της Κρατικής εξουσίας, η οποία με την σειρά της θα υπόκειται σε περιορισμούς ανάλογα με το κατά πόσον ευνοεί την ανάπτυξη της «ελεύθερης αγοράς» και την προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής.

Ο μόνος χώρος που θα αφεθεί ο πολίτης να εκφράζεται ελεύθερα θα είναι το σπίτι του, όπου μαζί με την οικογένεια του θα συζητούν μπροστά σε μια τηλεόραση, και όσο αφορά τον αλτρουισμό του θα είναι ελεύθερος να τον εκφράζει με άναρθρες κραυγές μέσα σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου απέναντι στους αγαπημένους του παίκτες. Ονειρεύονται και θα προσπαθήσουν με την «νομιμότητα» να επιβάλουν μια έρημο καπιταλιστικής καθαρότητας που ουσιαστικά θα απαγορεύει την πολιτική δραστηριότητα και χωρίς την δυνατότητα έκφρασης οποιασδήποτε συλλογικής τοποθέτησης, όπου όλοι θα είμαστε κλεισμένοι στο καβούκι μας και θα κοιτάμε την πάρτη μας. Καραμπινάτος Φασισμός δηλαδή.

Γράφοντας στο 1927, ο ιεροφάντης των φιλελεύθερων Ludwig Heinrich von Mises επισημαίνει ότι «κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο φασισμός έχει ήδη καταξιωθεί στην ιστορία ως ο σωτήρας του ευρωπαϊκού πολιτισμού (…) διότι κατάφερε να διασώσει την ατομική ιδιοκτησία και το δικαίωμα στην ανταλλαγή»!

Αυτή η τοποθέτηση του von Mises δεν είναι μόνο αποτέλεσμα των συνθηκών που επικρατούσαν την δεκαετία του 1920 στην Ευρώπη, αλλά χαρακτηριστική όλων των στάσεων και τάσεων του καπιταλισμού στα επόμενα χρόνια. Γι αυτό και το βασικό στοιχείο της συνταγματικής αναθεώρησης που πρότεινε ο γκουρού των φιλελευθέρων Friedrich August von Hayek είναι η αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου από όσους εξαρτώνται άμεσα από τις προνοιακές δομές του Κράτους: συνταξιούχοι, άνεργοι, άποροι, κλπ.

Θα τους αφήσουμε να νομοθετήσουν με τις πένες τους έναν κόσμο που θα στηρίζεται στον ανταγωνισμό μεταξύ εμπορικών εταιριών, στις διαταγές και στην υπακοή, ή θα καθορίσουμε εμείς τις ζωές μας;

(το παρόν άρθρο είχε δημοσιευθεί στο Redflecteur με ελαφρώς διαφορετική μορφή)

Ο Κώστας Λουλουδάκης είναι αρθρογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «Άσπρα μαντίλια στην Plaza De Mayo», εκδ. ΚΨΜ

πηγη: pandiera.gr

ΤΑ ''ΚΟΡΑΚΙΑ'' ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ ΖΗΤΟΥΝ ΤΟΝ ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Έχοντας αποκτήσει ''συμμάχους'' στους δανειστές και σε μεγάλα θεσμικά κέντα στο εξωτερικό, τα ξένα funds απαιτούν να αποκτήσουν ''εδώ και τώρα'' τα ''κόκκινα'' δάνεια από τις τράπεζες.  

Θέλουν να αποκομίσουν υπερκέρδη, καθώς θα αγοράσουν τα δάνεια αυτά στο 10%-30% της αξίας τους. Παράλληλα, αποβλέπουν στον πλήρη έλεγχο των ελληνικών τραπεζών, με τη συμμετοχή τους σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και την κάλυψη των ζημιών που πιστεύουν ότι θα δημιουργηθούν.  

Οι επικεφαλής των funds κατηγορούν τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα ότι δεν αντιμετωπίζουν δραστικά τα ''κόκκινα'' δάνεια και ότι κρατούν ''τεχνητά'' στη ζωή μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν προβλήματα και σημαντική έκθεση στον τραπεζικό δανεισμό.  

Πιεστικό ρόλο διαδραματίζει ο SSM, ο οποίος θέτει τους στόχους για τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και έχει τον πρώτο λόγο στις αλλαγές των διοικήσεων των τραπεζών.  

Στη συνέχεια η Iskra παραθέτει σχετικό ρεπορτάζ από την Σαββατιάτικη Αγορά για τις πιέσεις που δέχονται οι τράπεζες για την πώληση των κόκκινων δανείων στα funds και το οποίο έχει εξής: 

''ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ'' ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ  

Ασφυκτικές πιέσεις ασκούνται στα ξένα funds για να αποκτήσουν ''εδώ και τώρα'' από τις τράπεζες τα ''κόκκινα'' δάνεια που έχουν στα χαρτοφυλάκια τους. Επιζητούν, αφενός, να αποκομίσουν υπερκέρδη από τη συναλλαγή αυτή και σε δεύτερο στάδιο να ελέγξουν πλήρως τα τραπεζικά ιδρύματα και, κατ' επέκταση, το ελληνικό επιχειρείν.  

Τα funds, όπως αποκαλύπτουν υψηλόβαθμα στελέχη στην ''Αγορά'', έχουν ήδη δημιουργήσει lobby και έχουν αποκτήσει συμμάχους στους εκπροσώπους των δανειστών και σε μεγάλα θεσμικά κέντρα στο εξωτερικό (λέγεται ότι έχουν άμεση επαφή και με τον SS), τα οποία έχουν τη δυνατότητα άμεσων παρεμβάσεων στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.  

Οι επικεφαλής των funds φέρονται να αναφέρουν στους συμμάχους τους στο εξωτερικό ότι ο εγχώριες τράπεζες δεν επικεντρώνονται με ριζικό τρόπο -ακόμη και με ''αίμα''- στην αντιμετώπιση των ''κόκκινων'' δανείων και έτσι δεν θα επιτύχουν τους στόχους που έχει θέσει ο SSM για την αξιολόγηση τους. Παράλληλα, δηλώνουν ότι οι διοικήσεις των τραπεζών είναι διστακτικές στο να αφαιρέσουν τη ''μηχανική υποστήριξη'' και να οδηγήσουν στον ''θάνατο'' μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν προβλήματα και μεγάλη έκθεση στον τραπεζικό δανεισμό. Προχωρούν, μάλιστα, σε ονομαστική αναφορά συγκεκριμένων επιχειρήσεων από τον χώρο των τροφίμων και του τουρισμού.  

Απαιτούν, δε, συντονισμένα με τους δανειστές και τα κέντρα του εξωτερικού να γίνει δραστική αποκλιμάκωση ων ''κόκκινων'' δανείων κατά 41 δισ. ευρώ σε διάστημα 2,5 ετών. Η συγκεκριμένη απαίτηση είναι τελείως αντίθετη με τον σχεδιασμό των ελληνικών τραπεζών,. Σύμφωνα με τον οποίο κατά τη διετία 2016-2017 θα υπάρξουν ως επί το πλείστον αναδιαρθρώσεις των μη εξυπηρετούμενων δανείων (κυρίως των μεγάλων επιχειρηματικών) και σε δεύτερη φάση 2018-2019 θα προχωρήσουν -όπου δεν πέτυχαν οι αναδιαρθρώσεις- σε διαγραφές, πωλήσεις και πλειστηριασμούς. Προκειμένου, όπως επισημαίνουν τα αρμόδια τραπεζικά στελέχη, να μην πληγεί καίρια η ελληνική οικονομία.  

Εάν οι πιέσεις των funds για μαζικές πωλήσεις των ''κόκκινων'' δανείων ευοδωθούν, τότε οι επικεφαλής τους θα αποκομίσουν τεράστια κέρδη, έχοντας αποκτήσει τα ''κόκκινα'' δάνεια στο 10%-30% της ονομαστικής αξίας τους. Επικεντρώνονται, δε, στα δάνεια που έχουν πίσω τους εξασφαλίσεις, προκειμένου να είναι ευκολότερη είτε η μεταπώληση του δανείου είτε η αποκόμιση κέρδους από τον έλεγχο ή ακόμα και από την εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων των επιχειρήσεων.  

Στον αντίποδα, οι τράπεζες θα αναγκαστούν να καταγράψουν ζημίες, οι οποίες θα προέλθουν από τη διαφορά στην τιμή μεταξύ των προβλέψεων που έχουν κάνει στους ισολογισμούς και της πολύ χαμηλής πώλησης στα funds. Μάλιστα, τραπεζικοί παράγοντες εκτιμούν ότι οι ζημιές αυτές μπορεί να ανέλθουν και σε 13 δισ. ευρώ.  

Σύμφωνα με τους ίδιους παράγοντες, οι τράπεζες θα οδηγηθούν στην αναζήτηση νέων κεφαλαίων για να καλύψουν τις ζημίες. Το γεγονός αυτό θα αποτελέσει μια ''χρυσή ευκαιρία'' για τα funds να προσφέρουν ''ζεστό χρήμα'', καθώς γνωρίζουν ότι έχουν εξαντληθεί οι δυνατότητες των εγχώριων επενδυτών. Έτσι, θα διευρύνουν σημαντικά τα ποσοστά συμμετοχής τους στο μετοχικό κεφάλαιο και θα αποκτήσουν φθηνά ''καθαρές'' τράπεζες, δηλαδή απαλλαγμένες από το βάρος των ''κόκκινων'' δανείων στα χαρτοφυλάκια τους.  

Τα τραπεζικά στελέχη ανέφεραν στην ''Α'' ότι τα funds κινούνται τώρα σε τέτοιο πιεστικό βαθμό, θέλοντας να εκμεταλλευθούν δύο δεδομένα: Πρώτον, το γεγονός ότι στις 30 Σεπτεμβρίου πρέπει να υποβληθούν στον SSM οι τελικοί στόχοι που θέτουν για τη διευθέτηση των ''κόκκινων'' δανείων (οι πρώτοι στόχοι είχαν υποβληθεί τον Μάιο φέτος). Εάν οι στόχοι αυτοί δεν θεωρηθούν από τον SSM ιδιαίτερα αποτελεσματικοί, οι τράπεζες θα αναγκαστούν να τους αναθεωρήσουν επί το δυσμενέστερο, ενώ είναι ενδεχόμενο και να αντικατασταθούν εκείνοι που καθόρισαν τους συγκεκριμένους στόχους. Και, δεύτερον, ότι επίσης έως το τέλος του Σεπτεμβρίου θα πρέπει να αλλάξουν οι δομές και τα πρόσωπα στις τράπεζες, σύμφωνα με τον νόμο που έχει ψηφιστεί στο ελληνικό κοινοβούλιο.  

Πηγή: Εφημερίδα ''Αγορά'', Όμηρος Εμμανουηλίδης 

ΤΟ 32% ΚΡΙΝEI ΟΤΙ Η ΧΩΡΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ  

H Iskra παραθέτει, χωρίς κρίσεις και σχόλια για την αντικειμενικότητα τους, τα ευρήματα της δημοσκόπησης της Public Ιssue, που παρ' ότι δημοσιεύονται στην ''ευρώπληκτη'' Αυγή της Κυριακής (24/7), δείχνουν μια αλματώδη ενίσχυση της εναντίωσης σε ευρώ και ΕΕ.  

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα ευρήματα της έρευνας, το 55% των πολιτών έχει σχηματίσει Αρνητική Γνώμη για την ΕΕ, ενώ το 44% την βλέπει ΘΕΤΙΚΑ και το 1% δεν έχει άποψη.  

Όσον αφορά την γνώμη για το ευρώ, το 44% των Ελλήνων έχει ΑΡΝΗΤΙΚΗ  γνώμη και το 55% ΘΕΤΙΚΗ, ενώ το 1% εμφανίζεται χωρίς γνώμη,  

Στην εκτίμηση που αφορά τη μελλοντική κατάσταση της χώρας σε περίπτωση που επιστρέψουμε σε εθνικό νόμισμα (Δραχμή): το 50% πιστεύει πως η κατάσταση θα είναι χειρότερη, το 32% θεωρεί ότι θα θα είναι μάλλον ΚΑΛΥΤΕΡΗ, το 12% ότι τα πράγματα στη χώρα δεν θα άλλαξουν, ενώ το 5% εμφανίζεται χωρίς γνώμη.  

Τέλος, μεγάλη είναι η επιθυμία των Ελλήνων πολιτών να επιστραφούν κάποιες από τις εξουσίες από τις Βρυξέλλες στις εθνικές κυβερνήσεις (72%), ενώ το 12% επιθυμεί την περαιτέρω παραχώρηση εξουσιών από τις εθνικές κυβερνήσεις στην Ευρωπαίκή Ένωση και το 10% να επιθυμεί τον καταμερισμό της εξουσίας ανάμεσα στις εθνικές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση , θεωρώντας πως πρέπει να παραμείνει όπως είναι σήμερα.

πηγη: iskra.gr

Η Ντανιέλ Νουί, επικεφαλής του SSM, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον αφελληνισμό των ελληνικών τραπεζών

Πώς στήθηκε το «παιχνίδι» για να περάσει και η ιδιωτική οικονομία στους δανειστές - Τον Σεπτέμβριο νέος νόμος βάσει του  οποίου θα βγάζουν στο σφυρί με συνοπτικές διαδικασίες από εταιρείες έως και τα τριάρια του απλού κόσμου

Το φθινόπωρο θα ξεκινήσει η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και γενικότερα των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα. Σε μαζική κλίμακα εταιρείες, ακίνητα κάθε είδους και μετοχές που σήμερα είναι ενεχυριασμένα στις τράπεζες θα οδηγηθούν με συνοπτικές διαδικασίες σε αναδιάταξη, αλλάζοντας στις περισσότερες περιπτώσεις ιδιοκτησία.

Οι αλλαγές στις διοικήσεις των τραπεζών που ήδη έχουν ξεκινήσει και θα ολοκληρωθούν μέχρι τον Σεπτέμβριο είναι το πρώτο βήμα για να περάσει και η ιδιωτική οικονομία στον έλεγχο των δανειστών. Οι θεσμοί κρίνουν ότι έφτασε η ώρα να αφαιρεθούν όλοι οι «κόμποι» που δημιούργησε στην οικονομική δραστηριότητα η πτώση του ΑΕΠ κατά 25%. Με εξαίρεση ορισμένους παραδοσιακούς βιομηχάνους και κάποιες καλοκουρδισμένες κερδοφόρες εταιρείες με χαμηλό δανεισμό, όλοι οι άλλοι επιχειρηματίες θα επανακριθούν στη διάρκεια του δύσκολου χειμώνα που έρχεται. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για όσους από το 50% των Ελλήνων που έχουν δανειστεί από τις τράπεζες δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους.

Τα κλειδιά για τον απόλυτο έλεγχο της ελληνικής οικονομίας τα παρέδωσε η κυβέρνηση στις 12-13 Ιουλίου 2015, όταν η περήφανη διαπραγμάτευση  ολοκληρώθηκε στην περίφημη Σύνοδο Κορυφής που διήρκεσε 17 ώρες και οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο. Εχοντας αντιμετωπίσει την αλλοπρόσαλλη τακτική του Γιάνη Βαρουφάκη τότε υπουργού Οικονομικών και της κυβέρνησης, η ηγεσία της Ε.Ε. τήρησε την ευρωπαϊκή παράδοση να προσφέρει στον ηττημένο ταπεινωτικές συμφωνίες. Το σύνολο της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου πέρασε -ως εγγύηση- στον έλεγχο ενός Υπερταμείου που η κυβέρνηση ακόμη καθυστερεί τη συγκρότησή του, φοβούμενη το πολιτικό κόστος, όταν γίνει ευρέως γνωστό ότι η Ελλάδα απλώς συμμετέχει στη διοίκηση.
Κατ’ αναλογία το ίδιο συνέβη και με τις τράπεζες. Σε ένα ήδη στενό πλαίσιο λόγω της τραπεζικής ενοποίησης, είτε από άγνοια, είτε από κόπωση, είτε από μη κατανόηση του εύρους των επιπτώσεων, είτε από συνδυασμό όλων των παραπάνω, η κυβέρνηση συναίνεσε στην παράδοση του ελέγχου των τραπεζών. Οι όροι που αποδέχτηκε ήταν βαρείς και προκλητικοί σε εξευτελιστικό σημείο.  Συναίνεσε να τοποθετηθούν στις τράπεζες σε καίριες διοικητικές θέσεις στελέχη που δεν θα έχουν καμία σχέση με την ελληνική τραπεζική αγορά την τελευταία δεκαετία!

Οι δανειστές δεν επέβαλαν ευθέως τον όρο να μην είναι Ελληνες, αλλά εμμέσως με την απαγόρευση εμπλοκής με τις ελληνικές τράπεζες την τελευταία δεκαετία το κατέστησαν αδύνατον, αφού ταυτόχρονα πρέπει οι υποψήφιοι να έχουν και εμπειρία. Οι πραγματικές προθέσεις όμως δεν κρύβονται. Με την επιστολή που πήραν αυτή την εβδομάδα από τον SSM, τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, οι τράπεζες ενημερώθηκαν ότι η πλειοψηφία της Nomination Committee (η επιτροπή που εγκρίνει όλες τις υποψηφιότητες για το Δ.Σ. και τις ανώτερες θέσεις) πρέπει να είναι ξένοι. Μάλιστα για να μη μείνει καμία αμφιβολία, ο SSM διευκρίνισε ότι ο εκπρόσωπος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας χρεώνεται στην ελληνική πλευρά.

Ο γόρδιος δεσμός των κόκκινων δανείων

Δεν υπάρχει αμφιβολία, όσο οδυνηρό και να είναι, ότι τα κόκκινα εταιρικά δάνεια πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστούν. Στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό πλήττοντας τις υγιείς εταιρείες, απορροφούν ρευστότητα από την αγορά, υποσκάπτουν τα κεφάλαια των τραπεζών. Είναι ένας γόρδιος δεσμός που πρέπει οπωσδήποτε να λυθεί για να επανεκκινήσει η οικονομία και να υπάρξει ένας ενάρετος οικονομικός κύκλος. Με τις αλλαγές στις διοικήσεις των τραπεζών και στην ηγεσία του ΤΧΣ, οι δανειστές επιδιώκουν να αφαιρέσουν από την ελληνική πλευρά τη δυνατότητα των αποφάσεων για το ενεργητικό των 300 δισ. ευρώ, δηλαδή τα περιουσιακά στοιχεία των ελληνικών τραπεζών. Και το κάνουν για τρεις πολύ συγκεκριμένους λόγους:

■ Ο πρώτος είναι ότι η Ελλάδα είναι πλέον μια πολύ ακριβή επένδυση για την Ε.Ε. ώστε να αφεθεί στην τύχη της. Τον Μάρτιο του 2010 με το πρώτο μνημόνιο η χώρα πήρε 110 δισ. (80 δισ. από κράτη και 30 δισ. από το ΔΝΤ). Τον Φεβρουάριο του 2012 με το PSI πήρε 93,5 δισ. με τέσσερις διαφορετικές  συμβάσεις από τον EFSF. Τον Μάρτιο του 2012 με το δεύτερο μνημόνιο υπογράψαμε για άλλα 109,1 δισ. (μόνο τα 61,7 δισ. από αυτά ήταν καθαρός νέος δανεισμός). Τον Ιούλιο 2015 με το τρίτο μνημόνιο υπογράψαμε για 85,5 δισ., εκ των οποίων τα 29 ήταν χρήματα που είχαμε εξασφαλίσει από το δεύτερο μνημόνιο αλλά δεν τα είχαμε εισπράξει. Οι θεσμοί δεν μπορούν να δεχτούν ότι κεφάλαια άνω των 300 δισ. ευρώ δόθηκαν μεν στη χώρα, αλλά αυτή δεν άλλαξε και παραμένει σαν τη μύγα μες στο ευρωπαϊκό γάλα.

■ Ο δεύτερος λόγος είναι ότι στην Ευρωζώνη υπάρχει τεράστια πίεση για την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΝPLs), καθώς το ύψος τους φτάνει τα 900 δισ. ευρώ. Από αυτά τα 367 δισ. είναι στις ιταλικές τράπεζες, περίπου 110 δισ. στις ελληνικές, ενώ σημαντικό μερίδιο έχουν οι πορτογαλικές, καθώς και τράπεζες άλλων χωρών. Ειδικά για την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης η κατάσταση είναι εξαιρετικά πιεστική. Οι εκτιμήσεις ότι φέτος τα κόκκινα εταιρικά δάνεια θα άρχιζαν φθίνουσα πορεία αποδεικνύονται ουτοπικές, αφού η οικονομία παραμένει σε τροχιά ύφεσης. Ταυτόχρονα, μεγάλο μέρος των κεφαλαίων που έχουν οι ελληνικές τράπεζες είναι  λογιστικό, χάρη στον αναβαλλόμενο φόρο (DTC) του οποίου τη χρήση θέλει να περιορίσει η ΕΚΤ. Το καλοκαίρι του 2017 έρχεται νέος κύκλος stress tests για το εγχώριο τραπεζικό σύστημα και είναι έντονος ο φόβος ότι με τις σημερινές συνθήκες  μπορεί κάποια ελληνική τράπεζα να αντιμετωπίσει πρόβλημα. Ενα τέτοιο ενδεχόμενο θα πυροδοτούσε υποχρεωτικές συγχωνεύσεις και γενικότερα δυσάρεστες εξελίξεις.

■ Ο τρίτος λόγος είναι ότι τα κόκκινα δάνεια μπορεί να εξελιχθούν σε εξαιρετικά αποδοτική επένδυση αν γυρίσει η οικονομία και μάλιστα σε μια περίοδο που οι αγορές είναι στα ύψη. Αξίζει να σημειωθεί  ότι η πλειονότητα όσων ενδιαφέρθηκαν για τα κόκκινα δάνεια των ελληνικών τραπεζών είναι κυρίως hedge funds και όχι παραδοσιακοί θεσμικοί επενδυτές.

Οπου λαλούν πολλά κοκόρια...

Η κυβέρνηση πιθανότατα δεν είχε καταλάβει τον κλοιό στις τράπεζες όταν υπέγραφε με το τρίτο μνημόνιο. Το συνειδητοποίησε με την ψυχρολουσία που δέχτηκε από τον SSM, όταν στη Φρανκφούρτη απέρριψαν το πρόσωπο που είχαν επιλέξει στην Αθήνα για τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Εθνικής Τράπεζας. Η προσγείωση στη δυσάρεστη πραγματικότητα έγινε με τις δηλώσεις περί παράλληλου τραπεζικού συστήματος που προκάλεσαν ανατριχίλα σε Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη. Τα κέντρα αποφάσεων για τις εξελίξεις στις τράπεζες είναι διαφορετικά και ενίοτε αλληλοσυγκρουόμενα. Ο SSM έχει τον τελικό λόγο, ενώ η συνεργασία του με τους θεσμούς δεν είναι πάντοτε αρμονική, καθώς στον Μηχανισμό θεωρούν ότι οι δεύτεροι πήραν αποφάσεις για τις τράπεζες που περιόρισαν τον ζωτικό τους χώρο.
Η κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, έχει τις δικές της φιλοδοξίες και θέλει να προωθήσει πρόσωπα επιλογής της. Το πρόβλημα είναι ότι στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχουν τραπεζίτες με τα προσόντα που απαιτεί ο SSM.

Επιπλέον, κάθε θέση που εκκενώνεται πρέπει να προκηρυχθεί και συνεπώς χρειάζονται ειδικοί χειρισμοί και δύσκολες ισορροπίες για την επιλογή των κατάλληλων προσώπων, με τον τελευταίο λόγο να  ανήκει πάντα στον SSM. Πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η τοποθέτηση στην Τράπεζα Αττικής νέας προέδρου η οποία πολιτευόταν με τη Δράση, το κόμμα που ίδρυσε ο Στέφανος Μάνος.
Ταυτόχρονα, ο βαθμός παρέμβασης είναι διαφορετικός από τράπεζα σε τράπεζα, καθώς το καθεστώς είναι διαφορετικό για όσες από αυτές το ποσοστό του Δημοσίου υποχώρησε κάτω από το 15% στην τελευταία ανακεφαλαιοποίηση (Alpha και Eurobank).

Με βάση το συμπληρωματικό μνημόνιο που υπέγραψε η Ελλάδα στις 21 Ιουνίου, οι τράπεζες μέχρι το τέλος Ιουλίου πρέπει να έχουν διαμορφώσει τα νέα Δ.Σ. αντικαθιστώντας τα μέλη που δεν πέρασαν την αξιολόγηση. Ο SSM και η ΤτΕ θα εκφράσουν τις απόψεις τους και εφόσον δεν είναι ικανοποιημένοι θα πρέπει να γίνουν οι νέες αλλαγές που θα υποδειχθούν έως το τέλος Σεπτεμβρίου. Προφανώς, το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα δεν μπορεί να τηρηθεί στο σκέλος του Ιουλίου. Οι πρώτες αλλαγές θα έχουν ολοκληρωθεί ως τα τέλη Αυγούστου, ενώ ως τέλος Σεπτεμβρίου θα έχουν γίνει όλες οι διοικητικές αλλαγές.

Από τα Δ.Σ. φεύγουν επιχειρηματίες όπως η Μαρία Παπαδοπούλου, ο Ευτύχης Βασιλάκης, ο Βασίλης Φουρλής και άλλοι, οι οποίοι αντικαθίστανται από σημαντικές, μικρότερου βεληνεκούς προσωπικότητες. Επειδή έχει επιβληθεί πλαφόν στις αμοιβές των τραπεζιτών, τα μέλη των Δ.Σ. δεν μπορούν να πάρουν περισσότερα από 50.000 ευρώ μεικτά, δηλαδή 25.000 καθαρή αμοιβή τον χρόνο. Στελέχη υψηλού επιπέδου θεωρούν μικρές τέτοιες αμοιβές, οπότε το πιθανότερο είναι ότι στα Δ.Σ. θα στοιβαχτούν απόμαχοι που αναζητούν ελαστική απασχόληση σε μια ηλιόλουστη χώρα.

Γενικότερα η καχυποψία έναντι των ελληνικών τραπεζών είναι στα ύψη από την πλευρά  των δανειστών. Τον περασμένο Δεκέμβριο η Fairfax,  βασικός μέτοχος της Εurobank, αγόρασε αντί 316 εκατ. τη θυγατρική ασφαλιστική εταιρεία του ομίλου, τη Eurolife, μια εταιρεία με εξασφαλισμένα έσοδα, εργασίες και δεκάδες εκατομμύρια στο ταμείο της. Ανάλογη συναλλαγή σε άλλη συστημική τράπεζα που δεν ελέγχεται από ξένους θα αντιμετωπιζόταν ως ελληνικό σκάνδαλο και αποτέλεσμα διαπλοκής του εγχώριου κατεστημένου.

Το νομικό οπλοστάσιο

Οι ελληνικές τράπεζες ήδη αντιμετωπίζουν περιπτώσεις κόκκινων δανείων, στον βαθμό που το επιτρέπει το νομικό πλαίσιο. Οι πιο γνωστές είναι αυτές των ιχθυοτροφείων Δίας, Σελόντα, Νηρέας τα δάνεια των οποίων κεφαλαιοποίησαν οι τράπεζες παίρνοντας τον έλεγχο και τώρα έχουν αναλάβει οι Lazard, PwC και Alvarez την πώλησή τους. Μια άλλη περίπτωση ήταν αυτή των σούπερ μάρκετ Βερόπουλος που πέρασαν στον όμιλο Παντελιάδη, ενώ αυτή την περίοδο υπάρχει μεγάλη κινητικότητα για τη Euromedica και άλλες εταιρείες. Ωστόσο, λόγω του νομικού πλαισίου όλες αυτές οι ενέργειες είναι χρονοβόρες με πολλές  δικαστικές εμπλοκές.  Ο προγραμματισμός είναι τον Σεπτέμβριο να είναι έτοιμο για ψήφιση ένα ευέλικτο νομικό πλαίσιο που θα επιτρέψει στις τράπεζες  το γρήγορο ξεκαθάρισμα των κόκκινων δανείων. Συγκεκριμένα, θα θεσμοθετηθεί η δυνατότητα των τραπεζών να διαγράφουν με τεκμηριωμένο τρόπο μέρος του δανείου στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης χωρίς οι υπεύθυνοι της τράπεζας να διαπράττουν ποινικό αδίκημα. Επίσης, θα ενισχυθεί το πλαίσιο του άρθρου 106γ του Πτωχευτικού Κώδικα ώστε οι τράπεζες να μπορούν να μετατρέπουν σε μετοχές τα δάνεια χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του βασικού μετόχου της εταιρείας. Δηλαδή με αυτοματοποιημένες διαδικασίες οι εταιρείες θα περνούν στον έλεγχο των τραπεζών, θα κουρεύονται οι οφειλές τους και θα πωλούνται σε νέους επενδυτές. 

Το νομοσχέδιο ήδη συντάσσεται, αλλά, όπως αναφέρουν έγκυροι νομικοί που έχουν εικόνα του περιεχομένου του, είναι πρακτικά αδύνατον να είναι έτοιμο τον Σεπτέμβριο. Οι ίδιες πηγές κάνουν λόγο για σύνθετα νομικά προβλήματα που ανακύπτουν από τις συγκεκριμένες διατάξεις και χρειάζονται χρόνο για να αντιμετωπιστούν σωστά και να οδηγήσουν σε έναν λειτουργικό νόμο. Συγκεκριμένα, υποστηρίζουν ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν συνταγματικά κωλύματα, όπως και ότι ορισμένες διατάξεις αντίκεινται στο ευρωπαϊκό εταιρικό δίκαιο.

Τι σημαίνει πώληση δανείων

Οι τράπεζες φτιάχνουν πακέτα κόκκινων δανείων τα οποία προσφέρουν στην αγορά. Τα πακέτα μπορεί να περιλαμβάνουν και πράσινα δάνεια, με τη διαφορά ότι ο αγοραστής του πακέτου δεν μπορεί να αλλάξει για τον ενήμερο δανειολήπτη τους όρους του δανείου, εκτός κι αν υπάρχει ήδη τέτοια πρόβλεψη στη δανειακή σύμβαση (π.χ. κυμαινόμενο επιτόκιο). Τα πράσινα δάνεια εντάσσονται στα πακέτα ώστε να είναι πιο ελκυστικά για τους αγοραστές, καθώς θα έχουν σταθερά έσοδα. Το μείγμα του πακέτου είναι ζυγισμένο κατάλληλα. Για παράδειγμα, αν πρόκειται για στεγαστικά δάνεια, η τράπεζα παντρεύει εξοχικά και ακριβές κατοικίες με δυάρια και τριάρια διαμερίσματα. Αν είναι μικρομεσαίες εταιρείες, εντάσσονται ομοειδείς περιπτώσεις ώστε ο αγοραστής να μπορεί να δημιουργήσει συνεργίες.

Αν το πακέτο των δανείων έχει ονομαστική αξία 1 δισ. μπορεί να αγοραστεί, για παράδειγμα, στα 400 εκατ. ευρώ. Ο αγοραστής αναλαμβάνει τη διαχείριση των δανείων με στόχο να ανακτήσει περισσότερα χρήματα από τα 400 εκατ. και το κόστος διαχείρισης που αναλαμβάνει. Οι κόκκινοι δανειολήπτες του πακέτου είναι στο αποκλειστικό έλεος του αγοραστή των δανείων.

Στην Ιρλανδία για τα κόκκινα δάνεια έθεσαν διά νόμου εισοδηματικά κριτήρια. Ορίστηκε ως βάση  το 20% του εισοδήματος ενός νοικοκυριού. Αν ο κόκκινος δανειολήπτης συναινέσει στην ετήσια καταβολή του 20% του εισοδήματός του, τότε ο αγοραστής του δανείου ήταν υποχρεωμένος να αποδεχτεί τον συγκεκριμένο τρόπο εξόφλησης. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανένας απολύτως κανόνας και απομένει να διαπιστώσουμε αν με την ολοκλήρωση του νομοθετικού πλαισίου για τα κόκκινα δάνεια θα υπάρξει κυβερνητική πρωτοβουλία για κάποιου είδους ρύθμιση.

Ο διαχειριστής του κόκκινου δανείου συνήθως προτείνει στον δανειολήπτη να αρχίσει και πάλι να  πληρώνει δόσεις ή να δώσει ένα εφάπαξ ποσό, ανάλογα με τις οικονομικές του δυνατότητες και το είδος του δανείου. Οι νέοι κάτοχοι των δανείων,  επειδή έχουν μικρότερο κόστος -στο παραπάνω παράδειγμα ένα δάνειο 200.000 ευρώ για τον αγοραστή έχει τιμή κτήσης 80.000 ευρώ-, μπορούν ευκολότερα να κουρέψουν μέρος τους. 

Λόγω της έλλειψης κάποιου αντικειμενικού συστήματος, τα προβλήματα για τον δανειολήπτη ξεκινούν αν οι εγγυήσεις που συνοδεύουν το κόκκινο δάνειο έχουν για τον νέο κάτοχο άλλη αξία. Αν, π.χ., κρίνει ότι μπορεί να πουλήσει το ακίνητο στην αγορά σε υψηλότερη τιμή ή δημιουργεί υπεραξίες συγχωνεύοντας τρεις ομοειδείς εταιρείες, τότε μπορεί να αρνηθεί κάθε προσφορά του δανειολήπτη. Οι αποφάσεις για τα κόκκινα δάνεια λαμβάνονται εν λευκώ από τον αγοραστή των δανείων.

πηγη: protothema.gr

Γράφει ο Ν.Ξ.

70 χρόνια μετά την εποποιία του 2ου Αντάρτικου, όποτε και αν τοποθετεί κανείς την ακριβή ημερομηνία έναρξής του, παραμένει ζωηρό το ενδιαφέρον για την ιστορική αυτή περίοδο παρ’ όλο που, για διάφορους λόγους, αυτή δεν έχει έρθει ιδιαίτερα στο προσκήνιο.

Ως φαίνεται όμως, ο αντάρτης από τους «Κυνηγούς», αιμορραγεί ακόμη, στοιχειώνοντας τον ύπνο της αστικής τάξης. (Μία από τις δύο καλύτερες ίσως ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Οι Κυνηγοί», παρουσιάζει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1977, μια ομάδα κυνηγών που βρίσκει μέσα στο πυκνό χιόνι, το πτώμα ενός αντάρτη του Εμφυλίου. Το αίμα τρέχει ακόμα φρέσκο απ’ την πληγή του, παρ’ όλο που έχουν περάσει κοντά τριάντα χρόνια. [1])

Παρουσιάζουμε στη συνέχεια ένα μικρό βιντεάκι με εικόνες από τον ηρωικό αγώνα του ΔΣΕ. Έναν αγώνα στον οποίο χιλιάδες αγωνιστές έδωσαν τη ζωή τους για μια άλλη κοινωνία.

Συνοδεύεται από το αντάρτικο τραγούδι της Δυτικής Μακεδονίας «Ο φρούραρχος της Καστοριάς», που αναφέρεται σε ένα ιστορικό γεγονός. Μετά τον ιδιοφυή ελιγμό στο Βίτσι – Γράμμο, ο ΔΣΕ κατάφερε να βρεθεί στα μετόπισθεν του «Εθνικού Στρατού», επιφέροντας μεγάλη αναστάτωση στις δυνάμεις του αμερικανού στρατηγού Βαν Φλιτ που τρέχανε πανικόβλητες προς την Καστοριά.

Ο Ε. Αβέρωφ γράφει σχετικά στο βιβλίο του «Φωτιά και Τσεκούρι»:

«Οι άνδρες πέταξαν τα όπλα τους και, καταληφθέντες από πανικό, εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και έσπευσαν προς την Καστοριά. Στις παρυφές της πόλεως, τμήματα με καλό ηθικό, που είχαν εν τω μεταξύ ειδοποιηθεί, έφραξαν το δρόμο των φυγάδων. Συνελήφθησαν από τη Στρατιωτική Αστυνομία και παραπέμφθησαν αμέσως σε έκτακτα στρατοδικεία, δηλαδή σε δικαστήρια που αποτελούντο πρωτίστως από αξιωματικούς μη ανήκοντες στη στρατιωτική δικαιοσύνη, συνήθως από αξιωματικούς εν εκστρατεία. Εβδομήντα οκτώ φυγάδες εξετελέσθησαν εκείνες τις ημέρες. Ηταν όλοι μαχηταί του Γράμμου».

Πριν από το βίντεο όμως, μερικές αποσπασματικές παρατηρήσεις:

-Έχει σημασία, από τις χιλιάδες και πολύπλευρες αλήθειες που αναδύονται από τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα, ποιες και με ποιο τρόπο επιλέγει κανείς να αναδείξει και, κυρίως, πώς αξιοποιείται στο σήμερα η εμπειρία που αντλείται από αυτές.

-Το σίγουρο είναι πως «η αλήθεια είναι επαναστατική».

-Από τα εννέα άρθρα της επαίσχυντης συμφωνίας της Βάρκιζας, έμελλε να τηρηθεί μόνο ένα: το έκτο, αυτό που μιλούσε για τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ, που ήταν και το μεγάλο «ζητούμενο» για τους Άγγλους, την αστική τάξη και τους μοναρχοφασίστες την εποχή εκείνη.

Αν θέλουμε να είμαστε ακριβέστεροι, εφαρμόστηκε «μισό» ακόμη άρθρο: το άρθρο 3, στο σκέλος της εξαίρεσης από την αμνηστία των αδικημάτων «κατά της ζωής και της περιουσίας». Η εξαίρεση αυτή ήταν το παράθυρο για να οδηγηθούν στην εξόντωση και τον εξευτελισμό οι αγωνιστές της αντίστασης με το πρόσχημα της τέλεσης «βιομηχανίας» συναφών αδικημάτων. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι ο όρος «συμφωνίες της Βάρκιζας» χρησιμοποιείται συνεκδοχικά για να σηματοδοτήσει τις λεόντειες συμφωνίες που αθετούνται από τον ισχυρό των συμβαλλομένων. Γνώρισε καλά ο ελληνικός λαός τον τρόπο της «εφαρμογής» των συμφωνηθέντων…

-Πριν από τη Βάρκιζα, προηγήθηκε το Σύμφωνο του Λιβάνου, που αναγνώρισε στις στρατιωτικές δυνάμεις του αγγλικού ιμπεριαλισμού το δικαίωμα επέμβασης για τη διατήρηση της ‘τάξης’ στην Ελλάδα, γεγονός που αναμφίβολα έριξε το βάρος του στον μετέπειτα συσχετισμό.

-Καταλογίζεται στο ΚΚΕ του 1946 ο «σεχταρισμός» της αποχής από τις ανεκδιήγητες «εκλογές» του 1946. Έχουν γραφεί πάρα πολλά για το ζήτημα της ένοπλης πάλης και του ‘ειρηνικού δρόμου’ μέσω εκλογών, για την καταστροφή και τις διώξεις που υπέστη το κίνημα και οι αγωνιστές με τη μετέπειτα ήττα στο Γράμμο.

Το σίγουρο κατά τη γνώμη μας είναι, πως ούτε οι ‘εραστές’ της παντού και πάντα εκλογικής αποχής μπορούν να συγκρίνουν τις τότε συνθήκες  των φοβερών διώξεων και του προσωπικού κόστους που είχε τότε η αποχή, με τις σημερινές ‘ευκαιρίες’ για περίπατο που δίνει η –εν πολλοίς επικροτούμενη από το καπιταλιστικό σύστημα- αποχή από το ‘εκλογικό πανηγύρι’, ούτε όμως οι θιασώτες του λεγόμενου ‘ειρηνικού δρόμου’ μπορούν να χρησιμοποιούν το παράδειγμα του ’46 για να μας πουν, εκ του αντιθέτου, ότι η συμμετοχή στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες ανοίγει ανθόσπαρτους δρόμους για την κατάκτηση της εξουσίας. Ιδιαίτερα σήμερα μάλιστα, που στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης ο ολοκληρωτισμός του κράτους γίνεται κάθε μέρα και πιο απροκάλυπτος.

Δέκα χρόνια αργότερα, το 1956, ο Νίκος Ζαχαριάδης εκφράζει μια διαφορετική άποψη για την αποχή του ’46. Την βρήκαμε στο βιβλίο του Λευτέρη Ελευθερίου «Συνομιλίες με τον Νίκο Ζαχαριάδη», εκδόσεις Κένταυρος-1986.

Ο Λευτέρης Ελευθερίου ήταν στέλεχος του ΚΚΕ εσωτερικού (στην παρανομία υπέγραφε ως «Λευτέρης Θαλασσινός») και, παρά την κομματική του ένταξη, έτρεφε θαυμασμό για τον Νίκο Ζαχαριάδη. Στις συναντήσεις που είχαν στη Μόσχα το 1956, μετά την καθαίρεσή του, κατέγραψε μεγάλο μέρος των συνομιλιών τους. Η καθαίρεση Ζαχαριάδη έγινε με το γνωστό τρόπο το Μάρτη του ’56 και οι συζητήσεις αυτές έγιναν στο διάστημα Μαρτίου-Ιουλίου.

Στη σελίδα 67 του βιβλίου αυτού διαβάζουμε:

    Για την αποχή από τις εκλογές στις 31 Μάρτη 1946. Τελικά τον ρωτώ ποια είναι η σκέψη του για την αποχή από τις εκλογές. Απαντά: «Εγώ τη θεωρώ λάθος τακτικής. Όσοι το μεγαλοποιούν, το κάνουν γιατί στο βάθος πιστεύουν ότι μπορούσαμε να ακολουθήσουμε άλλο δρόμο ειρηνικό και εύκολο»

Στο σημείο αυτό, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε κάτι το οποίο συχνά παρασιωπείται: Δεν ήταν το ΚΚΕ που παρέσυρε το ΕΑΜ στο δρόμο της αποχής, κάθε άλλο.

Χαρακτηριστικό του κλίματος που υπήρχε, με την τρομοκρατία, την άρνηση του πιεζόμενου από τους Άγγλους Σοφούλη να δεχτεί αναβολή των εκλογών κλπ, είναι το γεγονός ότι εκτός από τις δυνάμεις της αριστεράς, και μια σειρά από πολιτικούς του κέντρου ήταν υπέρμαχοι της αποχής, όπως π.χ. οι πρώην πρωθυπουργοί Γ. Καφαντάρης και Εμμ. Τσουδερός.

Χαρακτηριστική είναι η διπλανή αφίσα με τον τίτλο: «Να ποιοι απέχουν!» και τον κατάλογο των κομμάτων που απέχουν, τοιχοκολλημένη στην προεκλογική Αθήνα του 1946 από το ΕΑΜ. Να σημειώσουμε ότι τα μικρότερα κόμματα που συμμετείχαν στο ΕΑΜ είχαν πιο κάθετη εμμονή από το ΚΚΕ στη γραμμή της αποχής. Ήταν όλοι αυτοί ακραιφνείς ‘σεχταριστές’;

-Ποιο ήταν το βάρος που έριξε στο ελληνικό αντάρτικο κίνημα η ρήξη Τίτο – Κομινφόρμ και πόσο αυτή μπορεί να καταλογιστεί στο ελληνικό κίνημα; Οι σφαίρες επιρροής και η κρατική πολιτική ΕΣΣΔ – Γιουγκοσλαβίας;

– Τακτικός στρατός ή αντάρτικος;

-Σήμερα, 70 χρόνια μετά, ακόμα ψάχνουμε απαντήσεις στα διλήμματα που τέθηκαν τότε. Οι αγωνιστές της εποχής εκείνης, κλήθηκαν να απαντήσουν άμεσα, μέσα στο καμίνι της ταξικής πάλης, απέναντι σε υπέρτερες αναμφίβολα δυνάμεις.

-Να θυμηθούμε τέλος, ότι η πλάστιγγα έγειρε μετά την αλλαγή φρουράς από τον αγγλικό στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, το 1947.

Ως ημερομηνία ίδρυσης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας θεωρείται η 28η Οκτωβρίου του 1946.

Η διαταγή ίδρυσης του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών είναι η εξής:

«ΓΕΝΙΚΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΑΝΤΑΡΤΩΝ
ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ I
ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. I
Η στυγνή δίωξη των αγωνιστών και του δημοκρατικού λαού από τον αγγλόδουλο μοναρχοφασισμό και τα όργανά του, που ανάγκασαν χιλιάδες δημοκράτες να βγούνε στα βουνά για να υπερασπίσουν τη ζωή τους, οδήγησε στη σημερινή ανάπτυξη του αντάρτικου κινήματος.
Εχοντας υπόψη ότι είναι ώριμη πια η ανάγκη της δημιουργίας συντονιστικού οργάνου για το συντονισμό και την καθοδήγηση του όλου αντάρτικου αγώνα,
Α π ο φ α σ ί ζ ο υ μ ε
τη δημιουργία του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών, στο οποίο θα υπάγονται τα αρχηγεία Ανταρτών Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Ηπείρου, Ρούμελης.
Σταθμός Διοίκησης Γενικού Αρχηγείου
28 Οκτώβρη 1946».

Αργότερα, στις 27 Δεκεμβρίου 1946, ονομάστηκε «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας».

Ο όρκος που έδιναν οι αγωνιστές του ήταν ο εξής:

«Εγώ, παιδί του λαού της Ελλάδας και μαχητής του ΔΣΕ, ορκίζομαι να πολεμήσω με το όπλο στο χέρι, να χύσω το αίμα μου και να δώσω και την ίδια μου τη ζωή για να διώξω απ’ τα χώματα της πατρίδας μου και τον τελευταίο ξένο καταχτητή. Για να εξαφανίσω κάθε ίχνος φασισμού. Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου. Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω τη δημοκρατία, την τιμή, την εργασία, την περιουσία και την πρόοδο του λαού μου.

Ορκίζομαι να ‘μαι καλός, γενναίος και πειθαρχικός στρατιώτης, να εχτελώ όλες τις διαταγές των ανωτέρων μου, να τηρώ όλες τις διατάξεις του κανονισμού και να κρατώ τα μυστικά του ΔΣΕ.

Ορκίζομαι να ‘μαι υπόδειγμα καλής συμπεριφοράς προς το λαό, φορέας και εμψυχωτής στη λαϊκή ενότητα και συμφιλίωση και να αποφεύγω κάθε πράξη που θα με εκθέτει και θα με ατιμάζει, σαν άτομο και σαν μαχητή. Ιδανικό μου έχω τη λεύτερη και ισχυρή δημοκρατική Ελλάδα και την πρόοδο και ευημερία του λαού. Και στην υπηρεσία του ιδανικού μου θέτω το όπλο μου και τη ζωή μου.

Αν ποτέ φανώ επίορκος και από κακή πρόθεση παραβώ τον όρκο μου ας πέσει πάνω μου αμείλικτο το τιμωρό χέρι της πατρίδας και το μίσος και η καταφρόνια του λαού μου»

Το τραγούδι που συνοδεύει τις φωτογραφίες στο παρακάτω βίντεο έχει ηχογραφηθεί ζωντανά στο «Αντάρτικο Λημέρι» του Πάνου Τζαβέλλα και τραγουδάει ο Κώστας Μαντζόπουλος. Οι στίχοι του είναι οι εξής:

Ο φρούραρχος της Καστοριάς
τραβούσε τα μαλλιά του
σαν ήρθανε τ’ αντάρτικα
στην περιφέρειά του

Πάει το Άργος, πάει το Βλάτσι
Πάει και το Βογατσικό
Δεντροχώρι, Σκαλοχώρι
Πάει και το Νεστόριο

Τις βάρκες επιτάξανε
φοβούνται αποβάσεις
των ανταρτών της Καστοριάς
με όλες τις δυνάμεις

• Παντιέρα
• Επιλογές
• Ιστορία
• ΔΣΕ: 70 χρόνια από την ίδρυσή του (Βίντεο)

ΔΣΕ: 70 χρόνια από την ίδρυσή του (Βίντεο)

Ιούν 18, 2016kokkiniotisΕπιλογές, Ιστορία0

Γράφει ο Ν.Ξ.

70 χρόνια μετά την εποποιία του 2ου Αντάρτικου, όποτε και αν τοποθετεί κανείς την ακριβή ημερομηνία έναρξής του, παραμένει ζωηρό το ενδιαφέρον για την ιστορική αυτή περίοδο παρ’ όλο που, για διάφορους λόγους, αυτή δεν έχει έρθει ιδιαίτερα στο προσκήνιο.

Ως φαίνεται όμως, ο αντάρτης από τους «Κυνηγούς», αιμορραγεί ακόμη, στοιχειώνοντας τον ύπνο της αστικής τάξης. (Μία από τις δύο καλύτερες ίσως ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Οι Κυνηγοί», παρουσιάζει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1977, μια ομάδα κυνηγών που βρίσκει μέσα στο πυκνό χιόνι, το πτώμα ενός αντάρτη του Εμφυλίου. Το αίμα τρέχει ακόμα φρέσκο απ’ την πληγή του, παρ’ όλο που έχουν περάσει κοντά τριάντα χρόνια. [1])

Παρουσιάζουμε στη συνέχεια ένα μικρό βιντεάκι με εικόνες από τον ηρωικό αγώνα του ΔΣΕ. Έναν αγώνα στον οποίο χιλιάδες αγωνιστές έδωσαν τη ζωή τους για μια άλλη κοινωνία.

Συνοδεύεται από το αντάρτικο τραγούδι της Δυτικής Μακεδονίας «Ο φρούραρχος της Καστοριάς», που αναφέρεται σε ένα ιστορικό γεγονός. Μετά τον ιδιοφυή ελιγμό στο Βίτσι – Γράμμο, ο ΔΣΕ κατάφερε να βρεθεί στα μετόπισθεν του «Εθνικού Στρατού», επιφέροντας μεγάλη αναστάτωση στις δυνάμεις του αμερικανού στρατηγού Βαν Φλιτ που τρέχανε πανικόβλητες προς την Καστοριά.

Ο Ε. Αβέρωφ γράφει σχετικά στο βιβλίο του «Φωτιά και Τσεκούρι»:

«Οι άνδρες πέταξαν τα όπλα τους και, καταληφθέντες από πανικό, εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και έσπευσαν προς την Καστοριά. Στις παρυφές της πόλεως, τμήματα με καλό ηθικό, που είχαν εν τω μεταξύ ειδοποιηθεί, έφραξαν το δρόμο των φυγάδων. Συνελήφθησαν από τη Στρατιωτική Αστυνομία και παραπέμφθησαν αμέσως σε έκτακτα στρατοδικεία, δηλαδή σε δικαστήρια που αποτελούντο πρωτίστως από αξιωματικούς μη ανήκοντες στη στρατιωτική δικαιοσύνη, συνήθως από αξιωματικούς εν εκστρατεία. Εβδομήντα οκτώ φυγάδες εξετελέσθησαν εκείνες τις ημέρες. Ηταν όλοι μαχηταί του Γράμμου».

Πριν από το βίντεο όμως, μερικές αποσπασματικές παρατηρήσεις:

-Έχει σημασία, από τις χιλιάδες και πολύπλευρες αλήθειες που αναδύονται από τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα, ποιες και με ποιο τρόπο επιλέγει κανείς να αναδείξει και, κυρίως, πώς αξιοποιείται στο σήμερα η εμπειρία που αντλείται από αυτές.

-Το σίγουρο είναι πως «η αλήθεια είναι επαναστατική».

-Από τα εννέα άρθρα της επαίσχυντης συμφωνίας της Βάρκιζας, έμελλε να τηρηθεί μόνο ένα: το έκτο, αυτό που μιλούσε για τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ, που ήταν και το μεγάλο «ζητούμενο» για τους Άγγλους, την αστική τάξη και τους μοναρχοφασίστες την εποχή εκείνη.

Αν θέλουμε να είμαστε ακριβέστεροι, εφαρμόστηκε «μισό» ακόμη άρθρο: το άρθρο 3, στο σκέλος της εξαίρεσης από την αμνηστία των αδικημάτων «κατά της ζωής και της περιουσίας». Η εξαίρεση αυτή ήταν το παράθυρο για να οδηγηθούν στην εξόντωση και τον εξευτελισμό οι αγωνιστές της αντίστασης με το πρόσχημα της τέλεσης «βιομηχανίας» συναφών αδικημάτων. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι ο όρος «συμφωνίες της Βάρκιζας» χρησιμοποιείται συνεκδοχικά για να σηματοδοτήσει τις λεόντειες συμφωνίες που αθετούνται από τον ισχυρό των συμβαλλομένων. Γνώρισε καλά ο ελληνικός λαός τον τρόπο της «εφαρμογής» των συμφωνηθέντων…

-Πριν από τη Βάρκιζα, προηγήθηκε το Σύμφωνο του Λιβάνου, που αναγνώρισε στις στρατιωτικές δυνάμεις του αγγλικού ιμπεριαλισμού το δικαίωμα επέμβασης για τη διατήρηση της ‘τάξης’ στην Ελλάδα, γεγονός που αναμφίβολα έριξε το βάρος του στον μετέπειτα συσχετισμό.

-Καταλογίζεται στο ΚΚΕ του 1946 ο «σεχταρισμός» της αποχής από τις ανεκδιήγητες «εκλογές» του 1946. Έχουν γραφεί πάρα πολλά για το ζήτημα της ένοπλης πάλης και του ‘ειρηνικού δρόμου’ μέσω εκλογών, για την καταστροφή και τις διώξεις που υπέστη το κίνημα και οι αγωνιστές με τη μετέπειτα ήττα στο Γράμμο.

Το σίγουρο κατά τη γνώμη μας είναι, πως ούτε οι ‘εραστές’ της παντού και πάντα εκλογικής αποχής μπορούν να συγκρίνουν τις τότε συνθήκες  των φοβερών διώξεων και του προσωπικού κόστους που είχε τότε η αποχή, με τις σημερινές ‘ευκαιρίες’ για περίπατο που δίνει η –εν πολλοίς επικροτούμενη από το καπιταλιστικό σύστημα- αποχή από το ‘εκλογικό πανηγύρι’, ούτε όμως οι θιασώτες του λεγόμενου ‘ειρηνικού δρόμου’ μπορούν να χρησιμοποιούν το παράδειγμα του ’46 για να μας πουν, εκ του αντιθέτου, ότι η συμμετοχή στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες ανοίγει ανθόσπαρτους δρόμους για την κατάκτηση της εξουσίας. Ιδιαίτερα σήμερα μάλιστα, που στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης ο ολοκληρωτισμός του κράτους γίνεται κάθε μέρα και πιο απροκάλυπτος.

Δέκα χρόνια αργότερα, το 1956, ο Νίκος Ζαχαριάδης εκφράζει μια διαφορετική άποψη για την αποχή του ’46. Την βρήκαμε στο βιβλίο του Λευτέρη Ελευθερίου «Συνομιλίες με τον Νίκο Ζαχαριάδη», εκδόσεις Κένταυρος-1986.

Ο Λευτέρης Ελευθερίου ήταν στέλεχος του ΚΚΕ εσωτερικού (στην παρανομία υπέγραφε ως «Λευτέρης Θαλασσινός») και, παρά την κομματική του ένταξη, έτρεφε θαυμασμό για τον Νίκο Ζαχαριάδη. Στις συναντήσεις που είχαν στη Μόσχα το 1956, μετά την καθαίρεσή του, κατέγραψε μεγάλο μέρος των συνομιλιών τους. Η καθαίρεση Ζαχαριάδη έγινε με το γνωστό τρόπο το Μάρτη του ’56 και οι συζητήσεις αυτές έγιναν στο διάστημα Μαρτίου-Ιουλίου.

Στη σελίδα 67 του βιβλίου αυτού διαβάζουμε:

    Για την αποχή από τις εκλογές στις 31 Μάρτη 1946. Τελικά τον ρωτώ ποια είναι η σκέψη του για την αποχή από τις εκλογές. Απαντά: «Εγώ τη θεωρώ λάθος τακτικής. Όσοι το μεγαλοποιούν, το κάνουν γιατί στο βάθος πιστεύουν ότι μπορούσαμε να ακολουθήσουμε άλλο δρόμο ειρηνικό και εύκολο»

Στο σημείο αυτό, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε κάτι το οποίο συχνά παρασιωπείται: Δεν ήταν το ΚΚΕ που παρέσυρε το ΕΑΜ στο δρόμο της αποχής, κάθε άλλο.

Χαρακτηριστικό του κλίματος που υπήρχε, με την τρομοκρατία, την άρνηση του πιεζόμενου από τους Άγγλους Σοφούλη να δεχτεί αναβολή των εκλογών κλπ, είναι το γεγονός ότι εκτός από τις δυνάμεις της αριστεράς, και μια σειρά από πολιτικούς του κέντρου ήταν υπέρμαχοι της αποχής, όπως π.χ. οι πρώην πρωθυπουργοί Γ. Καφαντάρης και Εμμ. Τσουδερός.

Χαρακτηριστική είναι η διπλανή αφίσα με τον τίτλο: «Να ποιοι απέχουν!» και τον κατάλογο των κομμάτων που απέχουν, τοιχοκολλημένη στην προεκλογική Αθήνα του 1946 από το ΕΑΜ. Να σημειώσουμε ότι τα μικρότερα κόμματα που συμμετείχαν στο ΕΑΜ είχαν πιο κάθετη εμμονή από το ΚΚΕ στη γραμμή της αποχής. Ήταν όλοι αυτοί ακραιφνείς ‘σεχταριστές’;

-Ποιο ήταν το βάρος που έριξε στο ελληνικό αντάρτικο κίνημα η ρήξη Τίτο – Κομινφόρμ και πόσο αυτή μπορεί να καταλογιστεί στο ελληνικό κίνημα; Οι σφαίρες επιρροής και η κρατική πολιτική ΕΣΣΔ – Γιουγκοσλαβίας;

– Τακτικός στρατός ή αντάρτικος;

-Σήμερα, 70 χρόνια μετά, ακόμα ψάχνουμε απαντήσεις στα διλήμματα που τέθηκαν τότε. Οι αγωνιστές της εποχής εκείνης, κλήθηκαν να απαντήσουν άμεσα, μέσα στο καμίνι της ταξικής πάλης, απέναντι σε υπέρτερες αναμφίβολα δυνάμεις.

-Να θυμηθούμε τέλος, ότι η πλάστιγγα έγειρε μετά την αλλαγή φρουράς από τον αγγλικό στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, το 1947.

Ως ημερομηνία ίδρυσης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας θεωρείται η 28η Οκτωβρίου του 1946.

Η διαταγή ίδρυσης του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών είναι η εξής:

«ΓΕΝΙΚΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΑΝΤΑΡΤΩΝ
ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ I
ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. I
Η στυγνή δίωξη των αγωνιστών και του δημοκρατικού λαού από τον αγγλόδουλο μοναρχοφασισμό και τα όργανά του, που ανάγκασαν χιλιάδες δημοκράτες να βγούνε στα βουνά για να υπερασπίσουν τη ζωή τους, οδήγησε στη σημερινή ανάπτυξη του αντάρτικου κινήματος.
Εχοντας υπόψη ότι είναι ώριμη πια η ανάγκη της δημιουργίας συντονιστικού οργάνου για το συντονισμό και την καθοδήγηση του όλου αντάρτικου αγώνα,
Α π ο φ α σ ί ζ ο υ μ ε
τη δημιουργία του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών, στο οποίο θα υπάγονται τα αρχηγεία Ανταρτών Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Ηπείρου, Ρούμελης.
Σταθμός Διοίκησης Γενικού Αρχηγείου
28 Οκτώβρη 1946».

Αργότερα, στις 27 Δεκεμβρίου 1946, ονομάστηκε «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας».

Ο όρκος που έδιναν οι αγωνιστές του ήταν ο εξής:

«Εγώ, παιδί του λαού της Ελλάδας και μαχητής του ΔΣΕ, ορκίζομαι να πολεμήσω με το όπλο στο χέρι, να χύσω το αίμα μου και να δώσω και την ίδια μου τη ζωή για να διώξω απ’ τα χώματα της πατρίδας μου και τον τελευταίο ξένο καταχτητή. Για να εξαφανίσω κάθε ίχνος φασισμού. Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου. Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω τη δημοκρατία, την τιμή, την εργασία, την περιουσία και την πρόοδο του λαού μου.

Ορκίζομαι να ‘μαι καλός, γενναίος και πειθαρχικός στρατιώτης, να εχτελώ όλες τις διαταγές των ανωτέρων μου, να τηρώ όλες τις διατάξεις του κανονισμού και να κρατώ τα μυστικά του ΔΣΕ.

Ορκίζομαι να ‘μαι υπόδειγμα καλής συμπεριφοράς προς το λαό, φορέας και εμψυχωτής στη λαϊκή ενότητα και συμφιλίωση και να αποφεύγω κάθε πράξη που θα με εκθέτει και θα με ατιμάζει, σαν άτομο και σαν μαχητή. Ιδανικό μου έχω τη λεύτερη και ισχυρή δημοκρατική Ελλάδα και την πρόοδο και ευημερία του λαού. Και στην υπηρεσία του ιδανικού μου θέτω το όπλο μου και τη ζωή μου.

Αν ποτέ φανώ επίορκος και από κακή πρόθεση παραβώ τον όρκο μου ας πέσει πάνω μου αμείλικτο το τιμωρό χέρι της πατρίδας και το μίσος και η καταφρόνια του λαού μου»

Το τραγούδι που συνοδεύει τις φωτογραφίες στο παρακάτω βίντεο έχει ηχογραφηθεί ζωντανά στο «Αντάρτικο Λημέρι» του Πάνου Τζαβέλλα και τραγουδάει ο Κώστας Μαντζόπουλος. Οι στίχοι του είναι οι εξής:

Ο φρούραρχος της Καστοριάς
τραβούσε τα μαλλιά του
σαν ήρθανε τ’ αντάρτικα
στην περιφέρειά του

Πάει το Άργος, πάει το Βλάτσι
Πάει και το Βογατσικό
Δεντροχώρι, Σκαλοχώρι
Πάει και το Νεστόριο

Τις βάρκες επιτάξανε
φοβούνται αποβάσεις
των ανταρτών της Καστοριάς
με όλες τις δυνάμεις

………………………………………………………………………………………………………………………………………
[1] «Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1977, μια ομάδα κυνηγών βρίσκει στην περιοχή κοντά στη λίμνη των Ιωαννίνων, μέσα στο πυκνό χιόνι, το πτώμα ενός αντάρτη του Εμφυλίου. Το αίμα τρέχει ακόμα φρέσκο απ’ την πληγή του, παρ’ όλο που έχουν περάσει κοντά τριάντα χρόνια.

Oι κυνηγοί, όλοι εκπρόσωποι της αστικής τάξης, πολιτικής και οικονομικής (μαζί τους, όμως, κι ένας «ανανήψας “αριστερός”»), μεταφέρουν το πτώμα στο ξενοδοχείο τους, όπου και θα περάσουν μια νύχτα Πρωτοχρονιάς γεμάτη απ’ τα φαντάσματα της ιστορικής τους συνείδησης και το φόβο του παρελθόντος. Μπροστά σ’ ένα μεγάλο δικαστήριο της Ιστορίας, που λαμβάνει χώρα στη σάλα χορού του ξενοδοχείου, οι καταθέσεις τους μετατρέπονται σε ζωντανούς εφιάλτες της συλλογικής τους συνείδησης.

Προς το τέλος της ταινίας, ο αντάρτης που ζωντανεύει μέσα στη φαντασία των τρομοκρατημένων κυνηγών, μετατρέπεται σ’ ένα είδος εκδικητή της επανάστασης. Αφού ακούσουν απ’ τα χείλη του την καταδικαστική απόφαση, οι αστοί εκτελούνται, για να ξανασηκωθούν, βγαίνοντας από ένα άσχημο όνειρο. Το πτώμα θα επιστρέψει στο χιόνι, και οι κυνηγοί θα συνεχίσουν την πορεία τους στο κατάλευκο τοπίο.»

[ΠΗΓΗ: theoangelopoulos.gr]

Το διοξείδιο του άνθρακα έχει φθάσει σε νέα ύψη, προειδοποιεί ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός

Το «σύντομο καλοκαίρι» της σχετικής και αβέβαιης ηρεμίας ύστερα από την ψήφιση του τρίτου μνημονίου διαταράσσεται ήδη από προβλήματα που προδιαγράφουν εκρηκτική συνέχεια.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ*

Είναι το απόγευμα της 19^ης Ιουλίου του 1974, η ζέστη είναι αποπνικτική και οι παραλίες της Κύπρου, είναι γεμάτες από κόσμο που αναζητούν λίγη δροσιά. Οι δείκτες των ρολογιών δείχνουν 18.23 και κείνη την ώρα το επίγειο ραντάρ της Ναυτικής Διοίκησης Κύπρου, που βρισκόταν στο βορειοανατολικό άκρο της Κύπρου και συγκεκριμένα στο ακρωτήρι Άγιος Ανδρέας, εντόπισε την Τουρκική νηοπομπή, 4 αποβατικά σκάφη, στα ανοικτά της Κυρήνειας. Ειδοποιούνται αμέσως με κατεπείγοντα σήματα η Ελληνική και Ελληνοκυπριακή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Κάθε μισή ώρα, από τις 7μ.μ. (19.00) μέχρι και στις 04.50 το πρωί της 20^ης Ιουλίου, η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου, αναφέρει λεπτομερώς τις κινήσεις των Τουρκικών αποβατικών σκαφών. Η Ελληνική στρατιωτική ηγεσία, που ουσιαστικά είναι και πολιτική ηγεσία, εκτιμά πως πρόκειται για άσκηση του τουρκικού στόλου ή έτσι τους «πληροφόρησαν» από την Αμερικανική Πρεσβεία και δεν λαμβάνει κανένα απολύτως μέτρο. Ούτε καν αυτό της αυξημένης επιτήρησης!!

Στις 5 παρά 10 το πρωί της 20^ης Ιουλίου, τα τουρκικά αποβατικά απέχουν μόνο 8 χιλιόμετρα από τις ακτές της Κυρήνειας και ουδείς, Έλληνας ή Ελληνοκύπριος πολιτικός ή στρατιωτικός, ανησυχεί!!

Δέκα λεπτά αργότερα, γύρω στις 5, με το πρώτο φως της μέρας , άρχισαν σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί από την Τουρκική Αεροπορία. Πάνω από 70 τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη προσέβαλαν και κατέστρεψαν , τον Ναυτικό Σταθμό της Κυρήνειας, τα στρατόπεδα πεζικού και πυροβολικού, το οδικό δίκτυο ανατολικά της Κυρήνειας, τον σταθμό Εγκαίρου Προειδοποίησης της Αεροπορίας και το Ραντάρ του Ναυτικού, στον Άγιο Αντρέα. Λίγο πριν από τις 6 το πρωί, τα Τουρκικά αεροσκάφη χτύπησαν εγκαταστάσεις του Γενικού Επιτελείου της Κυπριακής Εθνοφρουράς, διάφορα στρατόπεδα στη Λευκωσία και το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου).

Θα πρέπει κάποτε να αναδειχθεί στις σωστές διαστάσεις του και ο ρόλος της Αγγλίας στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Πάντως , δεν έχει επίσημα διαψευσθεί η πληροφορία ότι Βρετανικά μαχητικά αεροσκάφη συμμετείχαν μαζί με τα τουρκικά στους βομβαρδισμούς στόχων στην Λευκωσία και στο στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΘΥΜΑΤΑ

Πρέπει να σταθούμε με σεβασμό στα πρώτα θύματα, Έλληνες στρατιωτικούς της Τουρκικής εισβολής.

Λίγο μετά τις 5 το πρωί της 20^ης Ιουλίου του 1974 και ενώ τα Τουρκικά Πολεμικά αεροσκάφη έσπερναν το θάνατο και την καταστροφή στην Κυρήνεια και την Λευκωσία, ο Έλληνας Διοικητής μιας μικρής ναυτικής δύναμης από δύο τορπιλακάτους, που ναυλοχούσαν στο λιμάνι της Κυρήνειας, διέταξε τον απόπλου τον πλοίων. Αποστολή τους, να χτυπήσουν την τουρκική νηοπομπή που με ισχυρή αεροπορική υποστήριξη πλησίαζε τις ακτές της Κυρήνειας!! Επρόκειτο καθαρά για αποστολή αυτοκτονίας, αλλά και απόλυτα σωστή επιλογή, σύμφωνα με τις παραδόσεις και την ιστορία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Δεν είχαν περάσει ούτε 20 λεπτά από τον απόπλου των δύο πλοίων και φυσικά, τα τουρκικά αεροσκάφη εντόπισαν τις Ελληνικές πυραυλακάτους και άρχισαν να τις σφυροκοπούν.

Η πρώτη τέθηκε αμέσως εκτός μάχης. Ο κυβερνήτης της την έστρεψε στην ακτή και το πλήρωμά της την εγκατέλειψε λίγο πριν βυθιστεί. Σώθηκαν όλοι κολυμπώντας προς την ακτή.

Η άλλη τορπιλάκατος, συνέχισε να πλησιάζει τα τουρκικά αντιτορπιλικά, παρά τις αεροπορικές επιθέσεις. Ετοιμαζόταν μάλιστα να κάνει και την πρώτη βολή εναντίον των τουρκικών πλοίων, όταν δέχεται τορπίλη και βυθίζεται σχεδόν αμέσως. Από το 10μελές πλήρωμά της, σώθηκε μόνο ένας. Οι υπόλοιποι 9 ήταν τα πρώτα θύματα της Τουρκικής εισβολής.

Θα πρέπει κάποτε να δοθεί στη δημοσιότητα η απάντηση στο εξής ερώτημα: ο ναυτικός διοικητής, όταν διέταξε τον απόπλου τον δύο τορπιλακάτων είχε την διαβεβαίωση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού ότι θα σπεύσουν σε βοήθειά του ελληνικά υποβρύχια που έπλεαν ανοιχτά της Ρόδου; Αν η απάντηση είναι θετική, τότε γιατί τα ελληνικά υποβρύχια δεν έφθασαν ΠΟΤΕ στις Κυπριακές ακτές, προκειμένου να εμποδίσουν τα τουρκικά αποβατικά και να υποστηρίξουν την αποστολή της μικρής ναυτικής δύναμης που απέπλευσε από το λιμάνι της Κυρήνειας; Ποιος πρόδωσε και δεν έπραξε το καθήκον του;

«ΑΥΤΟΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗ»

οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί που είχαν ξεκινήσει με το πρώτο φως της μέρας, μετά από τις 7.30 το πρωί , εντείνονται. Πολλά σημεία της Λευκωσίας έχουν παραδοθεί στις φλόγες, ενώ στα βομβαρδισμένα στρατόπεδα υπάρχουν ήδη οι πρώτοι νεκροί και τραυματίες Έλληνες και Ελληνοκύπριοι στρατιωτικοί.

Μετά τις πρώτες φονικές αεροπορικές επιδρομές, άρχισε η ρίψη τούρκων αλεξιπτωτιστών νοτιοανατολικά της Λευκωσίας στο Κιόνελι, ενώ στο βόρειο άκρο του νησιού ελικόπτερα μετέφεραν Τούρκους καταδρομείς.

Το Γενικό Επιτελείο της Κυπριακής Εθνοφρουράς ζητάει από το Ελληνικό Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων να χτυπήσει τους τούρκους αλεξιπτωτιστές και να αρχίσουν οι βολές των αντιαεροπορικών όπλων εναντίον των εφορμούντων τουρκικών αεροσκαφών. Η απάντηση από την Αθήνα και το Ελληνικό Πεντάγωνο είναι, «αυτοσυγκράτηση, διότι οι Τούρκοι κάνουν άσκηση». Μάλιστα, ο επιτελάρχης της Κυπριακής Εθνοφρουράς, επειδή η διαταγή για αντίσταση καθυστερούσε, έβγαλε το ακουστικό του τηλεφώνου του έξω από το παράθυρο, ώστε να ακούσουν στην Αθήνα τις εκρήξεις από τους βομβαρδισμούς των τουρκικών αεροσκαφών και να πειστούν επιτέλους, ότι πρόκειται για πόλεμο και όχι για άσκηση!!

Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατούσε στο Ελληνικό Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το εξής περιστατικό: Όταν αγανακτισμένος επιτελής, ανώτερος αξιωματικός του Στρατού, απευθύνεται στον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου και του ζητάει με έντονο ύφος , να διατάξει να αρχίσει αμέσως η άμυνα των ελληνικών δυνάμεων στην τουρκική επίθεση, ο Στρατηγός Μπονάνος του απάντησε: «Οι Τούρκοι χτυπούν την Κύπρο και εμείς είμαστε Ελλάς»!!

Τελικά στις 08.50 το πρωί της 20^ης Ιουλίου του 1974, και αφού έχει ολοκληρωθεί το πρώτο κύμα της τουρκικής απόβασης, το Αρχηγείο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εκδίδει την εξής διαταγή: «χτυπάτε τον επιτιθέμενο εχθρό με όλα τα μέσα».

ΚΑΙ ΜΙΑ «ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ»

Για να αντιληφθούμε πόσο «βαθιά νυχτωμένοι», ήταν οι Ελληνοκύπριοι, ηγεσία και πολίτες, αρκεί να αναφέρουμε μια «λεπτομέρεια». Μιάμιση ώρα περίπου, μετά την έναρξη των σφοδρών βομβαρδισμών της τουρκικής αεροπορίας εναντίον ελληνοκυπριακών στόχων, εκεί γύρω στις 6.30, το ΡΙΚ (ραδιοφωνικό ίδρυμα Κύπρου) μετέδιδε χαρούμενη πρωινή γυμναστική!!

Αντίστοιχα , ο τουρκοκυπριακός ραδιοσταθμός Μπαιράκ, είχε διακόψει την κανονική ροή του προγράμματός του και μετέδιδε στρατιωτικά εμβατήρια από τις 3 τα χαράματα.

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΙ «ΑΤΤΙΛΑΣ»

Των παραπάνω γεγονότων όμως, προηγήθηκε το άφρων και εγκληματικό πραξικόπημα της χούντας του Ιωαννίδη ,κατά του εκλεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Τα αιματηρά επεισόδια της 15^ης Ιουλίου, είχαν τραγικές συνέπειες στην άμυνα της Κύπρου. Και αυτό διότι, στρατιωτικές μονάδες επιφορτισμένες με την αποστολή της άμυνας των βόρειων ακτών της Κύπρου, καθώς επίσης και η πλέον ετοιμοπόλεμη μονάδα, η 33^η Μοίρα Καταδρομών στρατιωτικές Μονάδες να είναι εξαιρετικά χαμηλά και συνεπώς, να είναι περιορισμένης μαχητικής ικανότητας.

Έτσι, χωρίς υπερβολή, μπορεί κανείς να υποστηρίξει, ότι το πραξικόπημα άνοιξε το δρόμο για να περάσει ο αιμοδιψής «Αττίλας».

Ωστόσο, θα είναι αδικία και ιστορική λαθροχειρία , αν δεν προσθέταμε ότι, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου ήταν η «χρυσή ευκαιρία» που χρόνια αναζητούσε το Κεμαλικό στρατιωτικό κατεστημένο για να εισβάλει στην Κύπρο. Την ευκαιρία αξιοποίησε η κλυδωνιζόμενη τότε κυβέρνηση Ετσεβίτ, που αποφάσισε την απόβαση στην Κύπρο, ώστε, ανάμεσα στα άλλα, να ικανοποιήσει και τα σχέδια και τις φιλοδοξίες των Τούρκων στρατηγών, για περιορισμό του Κυπριακού Ελληνισμού. Να ικανοποιήσει ακόμη και την επιθυμία της Βρετανίας, που δυσανασχετούσε με την ανάπτυξη και ισχυροποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Νομιμοφανές πρόσχημα, με το οποίο δικαιολόγησε ο Ετσεβίτ την στρατιωτική απόβαση στην Κύπρο, ο ρόλος της Τουρκίας ως εγγυήτριας δύναμης, που προέβλεπε η συμφωνία της Ζυρίχης και του Λονδίνου(1960). Η Τουρκία είχε την διπλωματική και στρατιωτική υποστήριξη της Βρετανίας, τόσο κατά την διάρκεια της εισβολής όσο και αργότερα, όταν οι Διεθνείς Οργανισμοί καταδίκαζαν την τουρκική εισβολή.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ

Πολλά ερωτήματα εγείρουν και θλιβερές σκέψεις γεννούν κάποια περιστατικά, που σημάδεψαν την 20^η Ιουλίου του 1974, όπως:

Δύο σύγχρονα , για την εποχή εκείνη, υποβρύχια του Πολεμικού μας Ναυτικού, το «Γλαύκος» και το «Νηρεύς», που έπλεαν νότια της Ρόδου, έλαβαν εντολή από το ΓΕΝ , στις 05.15 το πρωί της 20^ης Ιουλίου, να κατευθυνθούν αμέσως προς την Κύπρο και να βυθίσουν τα Τουρκικά πολεμικά πλοία που βρίσκονταν ανοιχτά της Κυρήνειας. Όμως , ενώ πλησίαζαν τις Κυπριακές ακτές, ξαφνικά τα δύο υποβρύχια άλλαξαν ρότα και επέστρεψαν ανοιχτά της Ρόδου. Ποιος και γιατί έδωσε αυτή την εντολή; Ή μήπως εμποδίστηκαν τα ελληνικά υποβρύχια και από ποιόν, να φθάσουν στις ακτές της Κυρήνειας; Ποια ήταν η αποστολή των Βρετανικών πολεμικών σκαφών και υποβρυχίων που έπλεαν περιμετρικά της Κύπρου;

Τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη, τα προβλεπόμενα από τα επιχειρησιακά σχέδια για την άμυνα της Κύπρου, ήταν πανέτοιμα στο αεροδρόμιο του Καστελίου Κρήτης από το πρωί της 19^ης Ιουλίου. Οι πιλότοι είχαν φορτώσει τα πυρομαχικά και με αναμμένες τις μηχανές περίμεναν την διαταγή απογείωσης για την Κύπρο. Η διαταγή αυτή ΠΟΤΕ δεν δόθηκε. Γιατί;

Η 35^Η ΜΟΙΡΑ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ

Το μεσημέρι της 20^ης Ιουλίου, η 35^η Μοίρα Καταδρομών μεταφέρεται στη βάση της Σούδας στη Κρήτη. Και αργά το απόγευμα της Κυριακής 21^η Ιουλίου , οι Έλληνες Καταδρομείς , με υψηλό ηθικό και έτοιμοι για πόλεμο, επιβιβάζονται σε 15 μεταγωγικά αεροσκάφη Noratlas, τα οποία απογειώνονται, με προορισμό την Κύπρο. Η αποστολή ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη. Έχει χαρακτηρισθεί και δικαίως , ως αποστολή αυτοκτονίας.

Τα μεταγωγικά αεροσκάφη πετούσαν ανυπεράσπιστα, χωρίς την κάλυψη μαχητικών, με μόνο σύμμαχό τους το σκοτάδι. Πετούσαν πολύ χαμηλά , λίγα μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και με τα φώτα τους σβηστά , προκειμένου να αποφύγουν τα τουρκικά ραντάρ.

Δύο από αυτά έχασαν τον προσανατολισμό τους και προσγειώθηκαν στη Ρόδο! Τα υπόλοιπα 13 συνέχισαν κανονικά τη πτήση τους για την Λευκωσία. Λίγο πριν προσγειωθούν στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, τα 3 προπορευόμενα μεταγωγικά δέχονται καταιγιστικά πυρά, από τις ελληνοκυπριακές δυνάμεις(!!) , που είχαν παραταχθεί εκατέρωθεν του αεροδρομίου. Τα εξέλαβαν για Τουρκικά!! Ποιος ηλίθιος ή προδότης στρατιωτικός δεν ενημέρωσε για την προσέγγιση των Ελληνικών μεταγωγικών αεροσκαφών; Ωστόσο , μεγάλο ερωτηματικό παραμένει και η στάση των Βρετανών στρατιωτών, που είχαν την ευθύνη της φύλαξης τμήματος του αεροδρομίου της Λευκωσίας. Οι Βρετανοί στρατιώτες είχαν ανάμειξη στην κατάρριψη του Ελληνικού μεταγωγικού;

Πάντως, από τα 3 προπορευόμενα μεταγωγικά, το πρώτο κατερρίφθη από τα φιλικά(;) πυρά! Μόνος διασωθείς ο καταδρομέας Αθανάσιος Ζαφειρίου, που πρόλαβε και πήδηξε από το αεροσκάφος, πριν αυτό συντριβή στο έδαφος μαζί με τους 29 συναδέλφους του. Τα επόμενα δύο κατάφεραν να προσγειωθούν, αλλά με σοβαρές απώλειες. Τα υπόλοιπα 10 επέστρεψαν στην Ελλάδα.

ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ

Οι Τούρκοι με τον Αττίλα 1 και 2 , κατόρθωσαν να καταλάβουν περίπου το 40% του Κυπριακού εδάφους.

Το κόστος σε ανθρώπινα θύματα , της τουρκικής εισβολής, υπήρξε πολύ μεγάλο.

Ως προς τον στρατιωτικό τομέα, ο θλιβερός κατάλογος των απωλειών έχει ως εξής:

#νεκροί έλληνες αξιωματικοί 18

#νεκροί έλληνες στρατιώτες 72

#νεκροί ελληνοκύπριοι αξιωματικοί 41

#νεκροί ελληνοκύπριοι στρατιώτες 269

σύνολο νεκρών στρατιωτικών 400

Επίσης, 1706 είναι οι τραυματίες έλληνες και ελληνοκύπριοι στρατιωτικοί και από αυτούς οι 224 με σοβαρές αναπηρίες.

Οι αγνοούμενοι είναι 1619, από αυτούς οι 83 είναι Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώτες.

Μεγάλος είναι και ο αριθμός των θυμάτων μεταξύ των αμάχων ελληνοκυπρίων.

Συνολικά τα θύματα της τουρκικής θηριωδίας το Καλοκαίρι του 1974 ανέρχονται στους 2.000 νεκρούς (Δεν υπολογίζονται οι αγνοούμενοι).

Επίσης , η τουρκική εισβολή δημιούργησε και 200.000 ελληνοκύπριους πρόσφυγες.

ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΨΥΧΗΣ

Είναι, όχι μόνο ιστορικά χρήσιμο αλλά και διδακτικό, να μελετούμε δηλώσεις , για την τραγωδία της Κύπρου, ανθρώπων που γνωρίζουν πολύ καλά τα γεγονότα και τα κίνητρά τους είναι ανιδιοτελή. Διότι τότε οι δηλώσεις τους, αναβαθμίζονται σε καταθέσεις ψυχής με μεγάλο ηθικό και πατριωτικό κύρος. Τέτοιες δηλώσεις( καταθέσεις-ψυχής) υπάρχουν αρκετές. Θα σταθούμε σε δύο μόνο από αυτές, διότι προέκυψαν από δημόσιο διάλογο που είχε μαζί τους ο υπογράφων το άρθρο.

Ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης , που κατάγεται από την κατεχόμενη Μόρφου, επισημαίνει: «το 1974 ο Ελληνισμός στήριξε την άμυνα της Κύπρου απέναντι στον εισβολέα. Και η υποστήριξη αυτή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Άμυνα και αντίσταση στον εισβολέα, αποτελεί μέσο επιβίωσης του Ελληνικού πολιτισμού στην Κύπρο. Ο Ελληνοκυπριακός πολιτισμός έχει τρισχιλιετή εντυπωσιακή παρουσία. Αν δεν υπερασπιστούμε τον πολιτισμό μας θα επιτρέψουμε στον κατακτητή να αλλοιώσει τη χώρα μας, τη φυσιογνωμία μας και τις παραδόσεις μας. Να αφανίσει τελικά τον Κυπριακό Ελληνισμό. Το 1974 υπήρξε πολλαπλή προδοσία, αλλά η Τουρκία σχεδίαζε από τη δεκαετία του ’50 να καταλάβει την Κύπρο και να την ελέγξει ως γεωπολιτικό χώρο.»

Ο Στρατηγός έ.α. Δημήτρης Αλευρομάγειρος, που πολέμησε το καλοκαίρι του 1974 στη Λευκωσία ως Διοικητής Τάγματος, επισημαίνει: «η δικτατορία του 1967 έγινε για ένα λόγο. Για να γίνει μισή η Κύπρος.

Και το έγκλημα της προδοσίας κατά της Κύπρου, ξεκίνησε με την απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας. Οι Τούρκοι περίμεναν μια αφορμή για να υλοποιήσουν το σχεδιασθέν έγκλημα της εισβολής. Και η αφορμή δόθηκε με το πραξικόπημα. Η χούντα των Αθηνών συνεργάστηκε, συνειδητά ή βλακωδώς με το έγκλημα της προδοσίας που διαπράχθηκε στην Κύπρο.

Οι στρατιώτες, έλληνες και ελληνοκύπριοι, έφτυσαν την προδοσία και αγωνίστηκαν μέχρις εσχάτων, για την τιμή των όπλων , για την τιμή της Ελλάδας.» ( από ραδιοφωνικές συνεντεύξεις σε επετειακό αφιέρωμα για την Κύπρο στον «ΑΘΗΝΑ 9,84»).

Αναλόγου κύρους είναι και η παρακάτω διαπίστωση: «ως συνέπεια του ακρωτηριασμού της Κύπρου το 1974 εγκαινιάζεται μια νέα περίοδος κατά την οποία η Τουρκία θέτει ως διεκδίκηση μια ιστορική αναθεώρηση του συσχετισμού δυνάμεων, που είχε προκύψει από τη συνθήκη της Λωζάνης. Ο Τουρκικός αναθεωρητισμός στηρίζεται στη μεταβολή του συσχετισμού δυνάμεων στο πληθυσμιακό και οικονομικό πεδίο και κατ’ εξοχήν, στο αποφασιστικό γεγονός της Κατοχής της Κύπρου.» (περιοδικό Άρδην τ.47).

Συμπέρασμα, η τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο, είναι το συνδυαστικό αποτέλεσμα προδοσίας και αναθεωρητισμού.

Το Καλοκαίρι του 1974, Έλληνες και Ελληνοκύπριοι, στρατιώτες και αξιωματικοί (με εξαίρεση μια μικρή ομάδα προδοτών χουντικών), πολέμησαν με ηρωισμό και αυταπάρνηση τους Τούρκους εισβολείς, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες.

Πολλοί έπεσαν στα πεδία των μαχών, προσφέροντας τη ζωή τους σπονδή στον βωμό της Ελευθερίας.

Αρκετοί αγνοούνται, η θρυλική μορφή τους όμως αποτυπώνει την πιο δραματική διάσταση της Κυπριακής τραγωδίας.

Οι υπόλοιποι αγωνιστές φέρουν δια βίου το βαρύ φορτίο των αναμνήσεων, από την απώλεια εδαφών , αλλά και των συμπολεμιστών τους. Και ακόμη, την πικρία διότι το Ελληνικό Κράτος , για πάνω από 20 χρόνια, δεν αναγνώριζε την θυσία τους. Σε όλους εμάς όμως, ανήκει η ευθύνη και η τιμή της μελέτης των ιστορικών γεγονότων, ώστε ποτέ πια ο Ελληνισμός, να μην γνωρίσει άλλη εθνική καταστροφή. Ο τουρκικός επεκτατισμός, ελλοχεύει απειλητικός.

πηγη: iskra.gr

Στις 2 Αυγούστου το πρώτο πακέτο περικοπών στις επικουρικές – Μειώσεις 8%-10% για τους δημοσίους υπαλλήλους

Οι επικουρικές συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων θα είναι οι πρώτες που θα μπουν στο στόχαστρο των περικοπών, καθώς η ΗΔΙΚΑ (Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης) δεν αντιμετώπισε «τεχνικές» δυσκολίες κατά τη διαδικασία επαναυπολογισμού τους.

Στην πρώτη «φουρνιά» ψαλιδισμένων επικουρικών συντάξεων που θα πιστωθούν στους λογαριασμούς των συνταξιούχων το απόγευμα της 1ης Αυγούστου θα περιλαμβάνονται οι δημοτικοί υπάλληλοι, οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί και ένα μέρος των συνταξιούχων τραπεζοϋπαλλήλων.

Το πρώτο πακέτο θα περιλαμβάνει περίπου 300.000 επαναυπολογισμένες συντάξεις, δηλαδή το 25% των επικουρικών. Οι «χαμένοι» του Αυγούστου δε θα ξεπερνούν τις 15.000 και τα ποσοστά των μειώσεων θα κυμαίνονται από 8% έως 10%.

Συνολικά εκτιμάται ότι περικοπές από 2 ευρώ έως 350 ευρώ θα υποστούν περίπου 250.000 επικουρικές συντάξεις.

Ο κύριος όγκος των περικοπών είτε για επικοινωνιακούς λόγους, είτε λόγω καθυστέρησης της ΗΔΙΚΑ, θα γίνει αντιληπτός στις 2 Σεπτεμβρίου. Στο πακέτο του Σεπτεμβρίου θα πέσει βαρύς ο πέλεκυς καθώς αναμένονται μειώσεις έως 40% στις επικουρικές του ΙΚΑ, των τραπεζοϋπαλλήλων, των υπαλλήλων ΔΕΚΟ, των εμποροϋπαλλήλων, των βενζινοπωλών, των ναυτικών πρακτόρων και των συνταξιούχων του ΝΑΤ.

Οι περικοπές ισχύουν από την 1η Ιουνίου. Τα αναδρομικά ποσά θα παρακρατηθούν ισόποσα από τις συντάξεις Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου.

Το «ψαλίδι» γλιτώνουν οι συνταξιούχοι που λαμβάνουν κύρια και επικουρική σύνταξη έως 1.300 ευρώ. Όπως έχει διευκρινιστεί για την εφαρμογή του ορίου των 1.300 ευρώ λαμβάνεται υπόψη το ποσό των συντάξεων που καταβάλλονται στο συνταξιούχο από οποιαδήποτε αιτία συμπεριλαμβανομένων σε αυτό το ποσό μόνο της εισφοράς υγειονομικής περίθαλψης, της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων και των εισφορών που προβλέπει ο νόμος 3986 του 2011 (Ειδική Εισφορά Επικουρικής Ασφάλισης, εισφορά σε συνταξιούχους κάτω των 60 που παίρνουν από 1.700 ευρώ και άνω, εισφορά στους συνταξιούχους ΕΤΑΤ). Δηλαδή λαμβάνονται υπόψη όλες οι κύριες και επικουρικές συντάξεις που εισπράττει ο δικαιούχος (γήρατος, αναπηρίας, θανάτου). Αντίθετα δεν λαμβάνονται υπόψη τα μερίσματα και τα πάσης φύσεως επιδόματα αναπηρίας.

Ορισμένες κατηγορίες «γλιτώνουν» τις περικοπές στο νήμα καθώς η διαφορά που προκύπτει από τον επαναυπολογισμό καλύπτεται από τις περικοπές των μνημονίων που κρίθηκαν αντισυνταγματικές. Μάλιστα, σε λίγες περιπτώσεις προκύπτουν και αυξήσεις καθώς το νέο μεικτό ποσό πέφτει κάτω από το όριο των 300 ευρώ και δεν θα έχουν πλέον κράτηση υπέρ ΑΚΑΓΕ.

Μέτρα για την ενίσχυση των χαμένων του ΕΚΑΣ εξετάζει η κυβέρνηση

Την ερχόμενη εβδομάδα στο ΚΥΣΚΟΙΠ θα ληφθούν αποφάσεις για την ενίσχυση των χαμηλοσυνταξιούχων που έχασαν το ΕΚΑΣ. Το κονδύλι που θα χρησιμοποιηθεί θα προέρχεται από το πλεόνασμα και όπως τόνισε ο υπουργός εργασίας κ. Γιώργος Κατρούγκαλος για την χρήση του δεν απαιτείται η έγκριση των θεσμών . Ωστόσο ο κ. Κατρούγκαλος απέφυγε να προσδιορίσει τη μορφή της ενίσχυσης, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θα είναι επιδότηση των λογαριασμών των ΔΕΚΟ αφού οι περισσότεροι χαμηλοσυνταξιούχοι έχουν ενταχθεί ήδη στα κοινωνικά τιμολόγια.

Οι « χαμένοι» που θα φθάσουν συνολικά τις 380.000, σύμφωνα με τον υπουργό, θα ενισχύονται κάθε χρόνο έως το 2018 που αναμένεται να ολοκληρωθεί ο επαναυπολογισμός των κύριων συντάξεων, από τον οποίο εκτιμάται ότι θα προκύψουν αυξήσεις στις καταβαλλόμενες συντάξεις!
protothema.gr

Πηγή: dramini.gr

Ασυγκίνητοι ακόμα και για τα πολύ υψηλά πρόστιμα οι παραβάτες - Στο 55%  η φοροδιαφυγή σε Μύκονο και Θάσο.

Ούτε η επαναφορά των πολύ βαριών προστίμων, τα οποία επιδιώκει να επαναφέρει άμεσα η κυβέρνηση, φαίνονται ικανά πλέον να φρενάρουν την έκρηξη της μικρής ή μεγάλης φοροδιαφυγής.

Οι έλεγχοι της Οικονομικής Αστυνομίας σε τουριστικά νησιά του επιβεβαιώνουν μεν τις πληροφορίες και τα ρεπορτάζ του τελευταίου εξαμήνου πως τα πρόστιμα-χάδι για μη έκδοση αποδείξεων άνοιξαν την όρεξη σε πολλούς, αποδεικνύουν όμως και ότι η αδήλωτη εργασία οργιάζει παρά τις εξοντωτικές κυρώσεις των 10.550 ευρώ για κάθε ανασφάλιστο εργαζόμενο που εντοπίζεται να απασχολείται παράτυπα.

Μέσα σε μόλις 4 μέρες, από τις 15 έως και 18 Ιουλίου 2016, κλιμάκια αστυνομικών της Διεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας και της Υποδιεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας Βορείου Ελλάδος, πραγματοποίησαν ελέγχους σε συνολικά 22 επιχειρήσεις και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος σε τουριστικές περιοχές της Μυκόνου και της Θάσου.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα;

- Στις 12 από τις 22 επιχειρήσεις διαπιστώθηκαν παραβάσεις της φορολογικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας (ποσοστό 55%).

- Στις 5 από τις 12 διαπιστώθηκε πως δεν εκδίδονταν αποδείξεις, είτε επρόκειτο για ευτελούς αξίας συναλλαγές (πχ 4 αποδείξεις μέσης αξίας 8 ευρώ μόλις η καθεμία) είτε πολύ μεγαλύτερης (π.χ., 11 αποδείξεις μέσης αξίας 220 ευρώ η καθεμία).

- Στις 8 από τις 12 διαπιστώθηκαν παραβάσεις της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, με κορυφαία την αδήλωτη εργασία.

Συγκεκριμένα στη Μύκονο εντοπίστηκαν παραβάσεις σε 5 επιχειρήσεις:

-·Σε εστιατόριο, διαπιστώθηκε η μη έκδοση τεσσάρων αποδείξεων λιανικών συναλλαγών, συνολικής αξίας 150,10 ευρώ.

-·Σε καφέ-εστιατόριο, διαπιστώθηκε η μη έκδοση οκτώ (8) αποδείξεων λιανικών συναλλαγών, συνολικής αξίας 178,50 ευρώ.

-·Σε εστιατόριο-μπαρ, διαπιστώθηκε η μη έκδοση τουλάχιστον έντεκα (11) αποδείξεων λιανικών συναλλαγών, συνολικής αξίας 2.351,18 ευρώ.

-·Σε εστιατόριο-μπαρ, διαπιστώθηκε να απασχολούνται τρεις (3) εργαζόμενοι, οι οποίοι δεν αναγράφονταν στους επιδειχθέντες πίνακες προσωπικού.

- Σε εστιατόριο-μπαρ, διαπιστώθηκε να απασχολείται ένας εργαζόμενος, ο οποίος δεν αναγραφόταν στους επιδειχθέντες πίνακες προσωπικού.

Στην περιοχή της Θάσου διαπιστώθηκαν:

- Σε καφέ-ζαχαροπλαστείο, μη έκδοση τεσσάρων (4) αποδείξεων λιανικών συναλλαγών, συνολικής αξίας 32,70 ευρώ.

- Σε εστιατόριο-καφέ-μπαρ, μη έκδοση τεσσάρων (4) λιανικών συναλλαγών, συνολικής αξίας 113,50 ευρώ, καθώς και δεκαέξι (16) παραβάσεις ασφαλιστικής νομοθεσίας.

- Σε εστιατόριο-ψησταριά, διαπιστώθηκε να απασχολείται ένας (1) εργαζόμενος, ο οποίος δεν ήταν καταχωρημένος στους επιδειχθέντες πίνακες προσωπικού, καθώς και έξι (6) παραβάσεις της ασφαλιστικής νομοθεσίας.

- Σε σνακ μπαρ - επιχείρηση ενοικίασης ομπρελών-ξαπλώστρων, τέσσερις (4) παραβάσεις της ασφαλιστικής νομοθεσίας.

- Σε εστιατόριο-πιτσαρία, διαπιστώθηκε μία παράβαση της ασφαλιστικής νομοθεσίας.

- Σε καφέ-μπαρ, μία παράβαση της ασφαλιστικής νομοθεσίας.

- Σε άλλο καφέ-μπαρ, μία παράβαση της ασφαλιστικής νομοθεσίας.

Και ενώ τα χρηματικά πρόστιμα για μη έκδοση αποδείξεων θεωρούνται σχεδόν αστεία (50% του διαφυγόντος ΦΠΑ, δηλαδή από 7 έως 550 ευρώ το πολύ για τις πιο πάνω παραβάσεις), ούτε τα εξοντωτικά πρόστιμα για παραβάσεις της ασφαλιστικής νομοθεσίας φαίνεται να λειτουργούν αποτρεπτικά!

Από το 2013 με απόφαση του Υπουργού Εργασίας προβλέπονται πολύ υψηλά πρόστιμα για συγκεκριμένες παραβάσεις εργοδοτών, σε μια απόπειρα να καταπολεμηθεί η μαύρη εργασία.

Παραβάσεις όπως  μη αναγραφή των στοιχείων εργαζομένων  στον πίνακα προσωπικού  που η επιχείρηση οφείλει να έχει υποβάλει και να έχει αναρτήσει σε εμφανές για τους εργαζομένους σημείο,  η μη τήρηση βιβλίου υπερωριών, που προβλέπεται υποχρεωτικά  είτε το προσωπικό πραγματοποιεί υπερωριακή εργασία είτε όχι κλπ, τιμωρούνται  ως εξής:

- Για κάθε αδήλωτο υπάλληλο ηλικίας άνω των 25 ετών, πρόστιμο 18 κατώτατοι μισθοί ή 10.550 ευρώ συνολικά.

- Για κάθε αδήλωτο υπάλληλο ηλικίας κάτω των 25 ετών, πρόστιμο 9.197 ευρώ.

- Σε περίπτωση υποτροπής  επιβάλλεται, πέραν των ανωτέρω χρηματικών προστίμων, και προσωρινή ή οριστική διακοπή της λειτουργίας  της επιχείρησης ή εκμετάλλευσης στις οποίες έχει διαπραχθεί η παράβαση.

Πηγή: protothema.gr