– του Ανδρέα Δενεζάκη

Μέχρι την Μ. Τετάρτη έπρεπε να καταβληθεί το Δώρο του Πάσχα στους εργαζόμενους του Δημοσίου και σε όλους τους συνταξιούχους. Η σφαγή όμως των μισθών και των εργασιακών δικαιωμάτων παίρνει πλέον μόνιμα χαρακτηριστικά. Για έκτη συνεχή χρονιά, μετά τις περικοπές του 2011 και του 2012, δεν θα καταβληθεί το δώρο.

Ο 13ος μισθός (δώρο Χριστουγέννων) και ο 14ος μισθός (επιδόματα εορτών Πάσχα και αδείας μετ’ αποδοχών) είναι μέρος των ετήσιων αποδοχών των εργαζομένων, καθιερωμένα εδώ και δεκαετίες.

Το δώρο του Πάσχα έχει τις ρίζες του στην προ του 1821 εποχή, επί τουρκοκρατίας. Ο ιστοριοδίφης Θ. Βαγενάς, μελετώντας τα κρατικά αρχεία βρήκε ένα έγγραφο που μαρτυρεί πως οι τυπογράφοι στα 1822 ζητούσαν να πάρουν και το «δώρο» του Πάσχα. Το απόσπασμα καταγράφεται στην «Ιστορία του Ελληνικού Εργατικού Κινήματος» του Γ. Κορδάτου στις σελίδες 29 – 30:

«Βρισκόμαστε ακόμα – γράφει ο Βαγενάς – στις αρχές του Μεγάλου Αγώνα του Εικοσιένα. Το Απρίλη του 1822 η Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος ήταν εγκατεστημένη στην Κόρινθο, όπου έμεινε μέχρις ότου ο κίνδυνος από την κάθοδο του Δράμαλη – πασά την ανάγκασε να κατέβη στο Αργος. Εκεί στην Κόρινθο είχε μεταφερθεί και το Τυπογραφείο της Διοικήσεως, όπου δούλευαν οι πρώτοι νεοέλληνες τυπογράφοι μ’ επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Τόμπραν και τον ανεψιό του τον Ιωάννη Τόμπρα. Λίγο πριν από τις γιορτές του Πάσχα, ο Κ. Τόμπρας, εκ μέρους του συνεργείου των τυπογράφων της Κορίνθου, έστειλε μια αίτησί του προς την Ελληνική διοίκηση, (που περισώθηκε στα Γενικά αρχεία του Κράτους), αυτήν εδώ: ‘‘Προς το Μινιστέριον της Οικονομίας. Επειδή και κατ’ αυτάς έφθασαν αι του Πάσχα εορτάσιμοι ημέραι και θέλομεν ν’ αγοράσωμεν άλλος παπούτσια, άλλος τζουράπια και άλλος άλλο τι, δια τούτο παρακαλούμεν το Μινιστέριον να μας δώση ολίγα γρόσια δια ν’ απεράσωμεν ταύτας τας εορτασίμους ημέρας, αναπληρούντες τας χρείας μας. 1822 Απριλίου α΄. Κωνσταντίνος Τόμπρας’’.» (Εφ. Αλλαγή, φ. 18 Φεβρ. 1952).

Στη συνέχεια του άρθρου του, προσθέτει ο Βαγενάς, πως το δώρο ήταν παλιά συνήθεια: «Κατά την γνώμην μας η παροχή δώρου για τις γιορτές στους εργάτες τυπογράφους αποτελούσε παράδοση και μέσα στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Και το δώρο αυτό λεγόταν χαρετλίκι (από την τουρκική λέξη χαϊρέτ = χάρισμα). Και στην περίληψη του εγγράφου εκείνου σημειώνονται τα’ ακόλουθα: ‘‘Κωνσταντίνος Τόμπρας, τυπογράφος, διά να του δώσωμεν χαρετλίκι. α΄ Απριλίου 1822. Κόρινθος’’».

Μέχρι το 1941 κάποιοι εσωτερικοί κανονισμοί μερικών επιχειρήσεων και ορισμένες συλλογικές συμβάσεις προέβλεπαν την καταβολή του δώρου Πάσχα. Μέσα στην Κατοχή, για πρώτη φορά, με το νομοθετικό διάταγμα 310/1941 ορίζεται: «όπου από συνήθεια ή από έθιμο ή από διάταξη ΣΣΕ καταβάλλεται θα συνεχίσει να καταβάλλεται».

Το επίδομα Αδείας μετ’ αποδοχών καθιερώνεται με τον ΑΝ 539 του 1945, όπου και προσδιορίζονται οι προϋποθέσεις για να πάρει κανείς την πρώτη άδεια, καθώς και ο υπολογισμός της για τα επόμενα χρόνια στον ίδιο ή σε διαφορετικούς εργοδότες.

Το 1951 με τον Ν. 1901 ορίστηκε ότι οι υπουργοί Οικονομικών και εργασίας «δύνανται δια κοινών αποφάσεων να προσδιορίζουν εκτάκτως οικονομικάς ενισχύσεις κατά τας εορτάς των Χριστουγέννων και Πάσχα εις χρήμα ή εις είδος». Από τότε οι παροχές του 13ου και του 14ου μισθού γενικεύονται τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.

Από τα μέσα όμως της δεκαετίας του ’80, άρχισαν να ακονίζονται τα μεγάλα μαχαίρια.

Το 1988 αρχίζει η συζήτηση για την αποσύνδεση των επιδομάτων από τον υπολογισμό της σύνταξης. Το 1992 με τον Ν. 2084/92 της ΝΔ, αποφασίζεται ο μη υπολογισμός των δώρων εορτών στις συντάξεις του ΙΚΑ. Το πρώτο πλήγμα είχε δοθεί. Πέρα από την άμεση μείωση των συντάξεων, τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα αδείας άρχισαν να μη στέκονται καλά στα πόδια τους. Οι βάσεις αμφισβήτησής τους είχαν μπει. Η μεγάλη περιπέτεια του 13ου και 14ου μισθού έχει αρχίσει και συνεχίζεται.

Τον Μάη του 1999, στον «Κοινωνικό Διάλογο» που άρχισε η κυβέρνηση Σημίτη, άρχισε ανοιχτά να αμφισβητείται η χρησιμότητα του 13ου μισθού. Οικονομικοί παράγοντες άρχισαν να κάνουν δηλώσεις για τον «αναχρονιστικό» χαρακτήρα των δώρων και του επιδόματος αδείας και κάμποσοι πρόθυμοι δημοσιογράφοι άρχισαν να επιχειρηματολογούν για το πόσο περιττός και βλαβερός για την οικονομία είναι ο 13ος και ο 14ος μισθός.

Τον Αύγουστο του 2009, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) σε έκθεση του για την ελληνική οικονομία, ανάμεσα σε άλλες εφιαλτικές απαιτήσεις, αξιώνει από την κυβέρνηση της ΝΔ (Κ. Καραμανλής), το πετσόκομμα των συντάξεων, με την κατάργηση των δώρων και του επιδόματος της καλοκαιρινής άδειας. Προτείνει για τους συνταξιούχους να πληρώνονται για 12 μήνες και όχι για 14! Αυτό ήταν προάγγελος και για αντίστοιχες μειώσεις στους εργαζόμενους.

Το 2010 ξεκινάει η μεγάλη σφαγή με την υπογραφή των μνημονίων και την ψήφιση μέτρων από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (Γ. Παπανδρέου), που χτύπησαν άμεσα τους μισθούς, τις συντάξεις, την αγορά εργασίας και τις υπηρεσίες του κοινωνικού κράτους.

Στις 2 Μάη του 2010 ανακοινώνονται τα μέτρα που συμφώνησε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου με την τρόικα. Ανάμεσα στα άλλα αποφασίστηκε η αντικατάσταση του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων με επίδομα 500 ευρώ σε όλους όσους οι αποδοχές φτάνουν μέχρι 3.000 ευρώ, και πλήρης κατάργηση των δύο μισθών για μεγαλύτερες αποδοχές. Για συντάξεις ως 2500 ευρώ, αντικατάσταση της 13ης και 14ης σύνταξης με επίδομα 800 ευρώ.

Στις 21 Σεπτέμβρη 2011 ανακοινώθηκε η νέα μείωση του αφορολόγητου ορίου στις 5.000 ευρώ και περικοπές κατά 20% στις συντάξεις που ξεπερνούν τα 1.200 ευρώ το μήνα.

Στις 20 Οκτώβρη 2011 ψηφίζεται το πολυνομοσχέδιο που περιλαμβάνει το νέο βαθμολόγιο-μισθολόγιο του Δημοσίου, περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις.

Και η επίθεση της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, με τη μορφή χιονοστιβάδας και με πρόσχημα την οικονομική κρίση, κλιμακώθηκε, μουδιάζοντας τους πάντες:

Στις 7 Νοέμβρη 2012 ψηφίζει τον Νόμο 4093, το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 που, ανάμεσα στα άλλα, προέβλεπε: Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κατά 2 έτη, μείωση στις συντάξεις από 5 έως και 15%, από τα 1.000 ευρώ και άνω, μειώσεις στο εφάπαξ έως 83%, κατάργηση της καθολικότητας της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και στο Αρθρο πρώτο, Παρ. Β΄ για τις Συνταξιοδοτικές Διατάξεις του Δημοσίου (υποπαράγραφος Β.4.):

«Τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και το επίδομα αδείας που προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 5 του ν. 2592/1998 (Α’ 57) και του άρθρου Μόνου του ν. 3847/2010 (Α’ 67) καταργούνται».

Στην Παράγραφο Γ΄ – Ρυθμίσεις Θεμάτων Γενικής Γραμματείας Δημοσιονομικής Πολιτικής (υποπαράγραφος Γ.1. Μισθολογικές Διατάξεις του Δημόσιου Τομέα):

«1. Τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας, που προβλέπονται από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη, ή ρήτρα ή όρο συλλογικής σύμβασης εργασίας, διαιτητική απόφαση ή με ατομική σύμβαση εργασίας ή συμφωνία, για λειτουργούς, υπαλλήλους και μισθωτούς του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., Ν.Π.Ι.Δ., και Ο.Τ.Α., καθώς και για τα μόνιμα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και αντίστοιχους της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος, καταργούνται από 1.1.2013».

Στον ιδιωτικό τομέα ξεκίνησαν και ήδη μέχρι σήμερα έχουν υπογραφεί συμβάσεις εργασίας σε μεμονωμένες επιχειρήσεις που δεν προβλέπουν την καταβολή δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων και επιδόματος καλοκαιρινής αδείας στους εργαζόμενους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει τις εκλογές της 25 Γενάρη 2015 υποσχόμενος, ανάμεσα στα άλλα την αποκατάσταση της καταβολής των δώρων, αλλά σε πρώτη φάση θα το κάνει για τους χαμηλοσυνταξιούχους, μόνο που… δεν πρόλαβε.

Τον Ιούνη του 2015 ο Ν.4093/2012 κρίνεται αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας το οποίο υποχρεώνει το κράτος να επαναφέρει τις συντάξεις στα επίπεδα που ίσχυαν πριν από την εφαρμογή του Νόμου, αλλά με δεδομένη τη μεγάλη οικονομική κρίση και τα προβλήματα της χώρας δεν μπορεί η κρίση περί αντισυνταγματικότητας να έχει αναδρομική ισχύ…  Η απόφαση παραμένει σε εκκρεμότητα γιατί δεν έχει ακόμα… καθαρογραφεί!

Τον Ιούνη του 2016, στην τότε διαπραγμάτευση ξανανοίγει η κουβέντα, χωρίς να καταλήξουν σε αποφάσεις, για την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού (δώρο Χριστουγέννων – Πάσχα και επίδομα άδειας) στον ιδιωτικό τομέα, όπως έχει ήδη γίνει στο Δημόσιο. Ανάμεσα στις προτάσεις που συζητιούνται είναι η θεσμική κατάργηση τους και η διάχυσή τους στους δώδεκα άλλους μισθούς. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ είχε ανοίξει τη συζήτηση ένα μήνα πριν: «επιχειρήσεις και εργαζόμενοι θα μπορούσαν να συζητούν και να αποφασίζουν για το πώς θα μοιράζεται το μισθολογικό κόστος, δηλαδή αν θα είναι σε 12, 13, 14 ή 15 «κομμάτια», χωρίς αυτό να μειώνεται». Ο στόχος προφανής. Με αυτό τον τρόπο ξεμπλέκεις με «αντισυνταγματικότητες», καταργείς τις «αναχρονιστικές» ιδέες των Δώρων και εύκολα μετά στην πράξη, μια σχετική ή απόλυτη μείωση των μισθών, στο όνομα, πιθανά, της διάσωσής τους, ο 13ος και 14ος μισθός παύουν να υπάρχουν.  

Τον Δεκέμβρη του 2016 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, «ξεμπερδεύει» με τις προεκλογικές υποσχέσεις της, περνάει από τη Βουλή τροπολογία για την εφάπαξ καταβολή βοηθήματος σε εξαθλιωμένους συνταξιούχους στα πλαίσια της «κοινωνικής αναδιανομής της υπεραπόδοσης των εσόδων». Στο εσωτερικό μάλιστα το ονομάζει«13η σύνταξη χαμηλοσυνταξιούχων», στο εξωτερικό σπεύδει να διαβεβαιώσει σε όλους τους τόνους ότι πρόκειται για εφάπαξ βοήθημα κοινωνικής αλληλεγγύης.

Μετά τη συμφωνία στο Eurogroup της Μάλτας η κυβέρνηση αναβάλλει την αποκατάσταση της καταβολής των δώρων. Ο υπουργός Υποδομών δηλώνει πανηγυρίζοντας στη Βουλή: «εφόσον έχουμε πλεονάσματα, θα έχουμε το 2019-2020 -όπως και φέτος- 13η σύνταξη». Και φυσικά εννοούσε, τελικά, το επίδομα αλληλεγγύης… 

«Πάσχα» θα πει «πέρασμα» και αναφέρεται στον άγγελο που κατέβηκε να σκορπίσει το θάνατο στους πρωτότοκους γιούς των Αιγυπτίων. Οι Εβραίοι σκλάβοι έσφαξαν την προηγούμενη μέρα από ένα αρνί και με το αίμα του σημάδεψαν τις πόρτες τους έτσι ώστε ο άγγελος να αναγνωρίσει το σπίτι και να κάνει πέρασμα (πάσχα) χωρίς να πειράξει τους γιούς τους.

Μια βασική διαφορά του Εβραίου σκλάβου της εποχής του Φαραώ με τον σύγχρονο Ελληνα συνταξιούχο, εργαζόμενο, άνεργο, είναι ότι (οι σκλάβοι) είχαν αρνί…

Καλή Ανάσταση!

Ο πίνακας είναι έργο του Ε. Σπαθάρη «Ελλήνων Πάσχα»

Πηγή: imerodromos.gr

Σε άρθρο του γενικού διευθυντή του ΣΕΒ Άκη Σκέρτσου κηρύσσεται γενική επίθεση του ΣΕΒ ενάντια σε κάθε σκέψη επαναφοράς των εργασιακών στην προ μνημονίων εποχή. Με ιδιαίτερη σφοδρότητα και έωλα επιχειρήματα προσπαθεί να υπονομεύσει την υποχρεωτική απόφαση της διαιτησίας, που προϋπήρχε πριν τη κατάργηση της από τα μνημόνια, όταν κάποιο από τα δυο μέρη προσφύγει σε αυτή. Θεωρώντας το ελάχιστο αυτό μέσο άμυνας, άμυνας και όχι επίθεσης φυσικά, να έχουν μια ελάχιστη δυνατότητα κάλυψης μέρους των εργασιακών διεκδικήσεων μετά από την πάγια τακτική των εργοδοτικών οργανώσεων να δεχτούν οποιαδήποτε παραχώρηση, πρόσφερε κάποιες επιμέρους κατακτήσεις στους εργαζόμενους.

Η Σαχάρα, η μεγαλύτερη ζεστή έρημος του κόσμου και η τρίτη μεγαλύτερη αν ληφθούν υπόψη και οι παγωμένες έρημοι, γίνεται συνεχώς ολοένα μεγαλύτερη. Έχει αυξηθεί κατά 10% περίπου από το 1920 μέχρι σήμερα και συνεχίζει να επεκτείνεται, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη. Άλλες έρημοι του πλανήτη μπορεί επίσης να διευρύνουν σταδιακά την επικράτειά τους και η βασική αιτία σχεδόν πάντα είναι η κλιματική αλλαγή.

Οι έρημοι χαρακτηρίζονται από χαμηλές μέσες ετήσιες βροχοπτώσεις, συνήθως λιγότερα από δέκα εκατοστά βροχής ετησίως. Η Σαχάρα έχει μέγεθος σχεδόν όσο οι ΗΠΑ, γύρω στα 9,4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η ήπειρος της Ανταρκτικής και η Αρκτική Ζώνη, που είναι σχεδόν διπλάσιες της Σαχάρας (14,2 εκατ. χλμ. και 14 εκατ. χλμ. αντίστοιχα), θεωρούνται επίσης έρημοι, αλλά είναι παγωμένες.

Τα όρια της Σαχάρας, όπως όλων των ερήμων, αυξομειώνονται με τις εποχές και τις καιρικές συνθήκες. Όσο πιο ξηρές είναι οι κλιματολογικές συνθήκες, τόσο μεγαλώνουν, ενώ αντίθετα μικραίνουν, όσο αυξάνεται η υγρασία.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ατμοσφαιρικής επιστήμης Σουμάντ Νίγκαμ του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για το κλίμα «Journal of Climate», ανέλυσαν στοιχεία για τις βροχοπτώσεις στην Αφρική από το 1920 μέχρι την εποχή μας. Συμπέραναν έτσι ότι η Σαχάρα, που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της βόρειας Αφρικής, έχει μεγαλώσει κατά το ένα δέκατο περίπου μέσα σε σχεδόν ένα αιώνα.

Η έρημος επεκτείνεται προς τα νότια στη διάρκεια του καλοκαιριού, καθώς υποχωρεί το βόρειο τμήμα της ημιάνυδρης ζώνης του Σαχέλ που χωρίζει τη Σαχάρα από τις εύφορες σαβάνες νοτιότερα. Αντίστροφα το χειμώνα η έρημος κερδίζει έδαφος προς τα βόρεια. Τα καλοκαίρια η μέση αύξηση του εδάφους της Σαχάρας φθάνει πλέον το 16% σε σχέση με το 1920.

Μεταξύ άλλων επιπτώσεων, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η συνεχής επέκταση της Σαχάρας σημαίνει περισσότερα επεισόδια μεταφοράς αφρικανικής σκόνης σε χώρες όπως η Ελλάδα.

^{Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ}

Τις καταστροφικές συνέπειες της κρίσης για το επιστημονικό προσωπικό της χώρας καταδεικνύουν τα στοιχεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών για τη μετανάστευση των γιατρών προκειμένου να έχουν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Κάθε χρόνο την τελευταία πενταετία 1.500 Ελληνες γιατροί μεταναστεύουν σε άλλες χώρες του εξωτερικού  ενώ από την αρχή του χρόνου μέχρι σήμερα, δηλαδή σε διάστημα μόλις τριών μηνών, 281 γιατροί έχουν ζητήσει από τον Ιατρικό Σύλλογο πιστοποιητικό για να δουλέψουν στο εξωτερικό.

Σήμερα η ανεργία των γιατρών στην Ελλάδα έχει ανέλθει σε επίπεδα – ρεκόρ, καθώς το 28% των μελών του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών είναι άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι. Ειδικότερα 2.100 μέλη του ΙΣΑ είναι  άνεργοι, ενώ την τελευταία πενταετία  1.500 γιατροί το χρόνο κατά μέσον όρο, ζητούν πιστοποιητικά για το εξωτερικό.

Σήμερα τα εγγεγραμμένα μέλη του ΙΣΑ είναι 24.815, όταν το 2017 ήταν 25.090 και το 2009 ήταν 25.825. Από την αρχή του χρόνου, μέχρι σήμερα, 281 γιατροί έχουν ζητήσει πιστοποιητικό, για να δουλέψουν σε κάποια χώρα του εξωτερικού και ήδη έχουν εκδοθεί 118 πιστοποιητικά για Αγγλία, 26 για Γαλλία,23 για Γερμανία κ.τ.λ.

Για τεράστιες ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας έκανε λόγο ο πρόεδρος του ΙΣΑ, Γιώργος Πατούλης κατά την παρουσίαση των σχετικών στοιχείων. «Το υπουργείο Υγείας, οδηγεί σε οικονομική ασφυξία τον ιατρικό κόσμο, ενώ έχει  δώσει το τελειωτικό χτύπημα στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

Οδηγεί τα καλύτερα μυαλά της χώρας στη μετανάστευση και στερεί  από τον Ελληνα ασθενή ποιοτικές υπηρεσίες υγείας επιχειρώντας να δομήσει ένα φθηνό και χαμηλής ποιότητας Πρωτοβάθμιο Σύστημα Υγείας. Ο ΕΟΠΥΥ  παρά το πρόσφατο φιάσκο των ΤΟΜΥ και του θεσμού του οικογενειακού ιατρού δεν αντιλαμβάνεται ότι εκείνος χρειάζεται τους ιατρούς για να παρέχει υπηρεσίες στους Έλληνες πολίτες και όχι το αντίστροφο.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι υγεία χωρίς  γιατρούς δεν γίνεται. Είναι πρωτοφανής, η προχειρότητα και η αναποτελεσματικότητα ,με την οποία αντιμετωπίζονται τα κρίσιμα ζητήματα.».

Οικογενειακοί γιατροί -ΤοΜΥ

Βατερλό για το υπουργείο Υγείας, αποδείχθηκε η προσπάθεια στελέχωσης του συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Ο ιατρικός κόσμος γύρισε την πλάτη, στην απαράδεκτη πρόσκληση ενδιαφέροντος, τόσο  για οικογενειακούς γιατρούς όσο και για τη στελέχωση των ΤοΜΥ, καθώς προέβλεπαν απαξιωτικές αμοιβές για τους γιατρούς, σε ένα θολό εργασιακό τοπίο, επισημαίνεται από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Κάνει λόγο για τη δεύτερη παταγώδη αποτυχία της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, μετά την αδυναμία στελέχωσης των ΤοΜΥ, για τις οποίες ήταν ανάλογα χαμηλό το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε.  Είναι χαρακτηριστικό ότι για τις  ΤοΜΥ στην Περιφέρεια  Αθηνών έγιναν μόλις 53 αιτήσεις,  για την κάλυψη 195 θέσεων!  Ανάλογη είναι η εικόνα και στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας, όπου οι αιτήσεις των υποψηφίων μετά βίας κάλυψαν  το 1/3 των θέσεων.

πηγή: iskra.gr

«Σπάσανε τα τηλέφωνα» και άδειασαν οι λογαριασμοί όλων όσοι χρωστούσαν στο Δημόσιο κατά το 2017, παρόλα αυτά όμως το σύνολο των οφειλετών ξεπέρασε και πάλι τα 4 εκατομμύρια. Στη διάρκεια μια χρονιάς και μόνον, τα θύματα των κατασχέσεων αυξήθηκαν κατά 211.021 οφειλέτες, από 839.056 που είχαν φτάσει στα χρόνια του Μνημονίου ως το 2016, σε 1.050.077 οφειλέτες στο τέλος του 2017.

Παρότι όμως οι οφειλέτες υπό αναγκαστικά μέτρα είσπραξης αυξάνονται κατά 700 κάθε εργάσιμη μέρα του χρόνου και οι ρυθμοί αυξάνονται (τον Ιανουάριο του 2018 άγγιξαν και τους 900 κάθε εργάσιμη ημέρα καθώς αυξήθηκαν κατά 17.800 σε έναν μήνα ή στα 1.067.857 συνολικά) στο υπουργείο Οικονομικών βλέπουν άλλους «πρόδρομους οικονομικούς δείκτες» και θυμήθηκαν –και πάλι- τον δείκτη ΡΜΙ για να υποστηρίξουν ότι η Οικονομία σε 3-4 μήνες θα ανακάμψει και όλα θα πάνε καλύτερα.

Αύξηση 53% σε δύο χρόνια!

Τα απολογιστικά στοιχεία της «Ανεξάρτητης» Αρχής Δημοσίων Εσόδων δείχνουν ότι εκπλήρωσε με… επιτυχία τους στόχους είσπραξης που της είχαν τεθεί από το υπουργείο Οικονομικών.

Σε αυτό συνέτειναν όμως οι εντολές για κατασχέσεις. Σε σχέση με το 2015 και την εποχή του «δεν πληρώνω», οι οφειλέτες που τέθηκαν υπό τα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης της εφορίας αυξήθηκαν πάνω από 50%. Από 695.074 ΑΦΜ που ήταν ως το τέλος του 2015 (κυρίως μεγαλοφειλέτες ως τότε) αυξήθηκαν σε 839.056 το 2016 (143.982 ΑΦΜ επιπλέον ή + 20% σε ένα χρόνο) πριν φτάσουν σε 1.067.857 μέχρι την πρωτοχρονιά του 2018 (372.873 ΑΦΜ επιπλέον ή +53,6% σε δύο χρόνια).

Ειδικά ο αριθμός των κατασχέσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς («εις χείρας τρίτων») έχει πάρει φωτιά. Αυξήθηκε κατά 12,6% μέσα στο 2017, από 1.529.627 κατασχέσεις το 2016 σε 1.721.911 το 2017. Παράλληλα με τα υπόλοιπα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, έγιναν και 101.596 τηλεφωνικές επικοινωνίες με φορολογούμενους για να τους θυμίσουν να εκπληρώσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις, ενώ τους απεστάλησαν και 1.329.254 μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (emails).

Τα μεγάλα θύματα των κατασχέσεων πλέον είναι οι μικροφειλέτες, που παίρνουν ο ένας μετά τον άλλον σειρά για κατασχέσεις. Από τα 4,068 εκατομμύρια οφειλέτες της εφορίας, το 87,7% (3.569.975 ΑΦΜ) έχουν βασική οφειλή από μόλις 1 έως 5.000 ευρώ. Όλοι αυτοί μαζί χρωστούσαν μόλις το 2,5% (2,519,8 δισ. συνολικά) των ληξιπρόθεσμων των 100 δισ. ευρώ της 01/01/18.

Αντιθέτως ποσοστό 1,0% των οφειλετών (μόλις 40.514 ΑΦΜ), που έχουν βασική οφειλή μεγαλύτερη από 100 χιλ. ευρώ, χρωστούν το 89,2% (89,216 δισ. ευρώ) του συνολικού ληξιπρόθεσμου χρέους προς την εφορία.

Πανηγύρια στο ΥΠΟΙΚ για τους «πρόδρομους» δείκτες

Ενώ η ΑΑΔΕ ανακοίνωνε χθες τα απολογιστικά στοιχεία για τα χρέη και τις κατασχέσεις, το υπουργείο Οικονομικών έσπευσε να εκδώσει ανακοίνωση με αφορμή τα «πρόδρομα στοιχεία» για την Οικονομία. Αντίστοιχες αναφορές και προβλέψεις γίνονταν και στο παρελθόν από το υπουργείο Οικονομικών, ιδιαίτερα μετά την ολοκλήρωση των αξιολογήσεων. Τελικώς όμως δεν δικαιώθηκαν οι κατά καιρούς προβλέψεις για ανάκαμψη, λόγω των καθυστερήσεων και των εμποδίων στην ολοκλήρωση των αξιολογήσεων.

Μετά την ταχεία ολοκλήρωση πάντως και της 3ης αξιολόγησης τον Δεκέμβριο του 2017, το υπουργείο Οικονομικών επανέρχεται στους ίδιους δείκτες, υπογραμμίζοντας την βελτίωση των προσδοκιών στον τομέα της μεταποίησης, όπως καταγράφονται στον δείκτη PMI (Purchasing Managers’ Index). Οι δείκτες αυτοί αποτυπώνουν την αισιοδοξία των στελεχών των επιχειρήσεων για την πορεία των παραγγελιών στον κλάδο τους για τους προσεχείς μήνες -εκτός εάν ανατραπούν από πολιτικά ή άλλα γεγονότα που τυχόν ανακύψουν απειλώντας να ανακόψουν την πορεία αυτή όπως συνέβη κι άλλες φορές μέχρι την ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης του 3ου Μνημονίου.

πηγή: ergasianet.gr

Σταύρος Μαυρουδέας

Γιώργος Ρούσης

Αλέξανδρος Χρύσης

Πρώτιστο καθήκον σήμερα αποτελεί η πάλη για την αποτροπή μιας πολεμικής σύρραξης. Εάν αμφισβητηθεί η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας απαιτείται αγώνας διττά απελευθερωτικός, και απέναντι στους ξένους επίδοξους κατακτητές και απέναντι στη ντόπια ξενόδουλη αστική τάξη.

Η Ελλάδα μέσω της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ και της ανεμπόδιστης λειτουργίας των ξένων βάσεων συμμετέχει ήδη ενεργά στον επιθετικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο

Είναι σαφές ότι ο καπιταλισμός είναι υπεύθυνος για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, την αποξένωση των ανθρώπων, την οικολογική καταστροφή του πλανήτη και τους πολέμους. Είναι επίσης σαφές ότι σήμερα στο πλαίσιο της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων η ανθρωπότητα, και ιδιαιτέρως η ευρύτερη περιοχή μας, ζει διάφορους τοπικούς πολέμους ως συνέπεια ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, που στόχο είχαν και έχουν τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών των πληττόμενων χωρών και γενικότερα το γεωστρατηγικό τους έλεγχο.

Αυτή η όξυνση των αντιθέσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει σε μια ακόμη γενικευμένη σύρραξη, η οποία, λόγω και της ανάπτυξης της πολεμικής τεχνολογίας, θα είναι πολύ πιο καταστροφική για την ανθρωπότητα σε σχέση με τις προηγούμενες και θα θέτει σε κίνδυνο ακόμη και την ίδια την ύπαρξη της.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η όξυνση των σχέσεων της χώρας μας με την Τουρκία, που με την οποιαδήποτε αφορμή μπορεί να οδηγήσει σε θερμό επεισόδιο, ακόμη και σε πόλεμο. Η πολιτικά ενδοτική ελληνική κυβέρνηση με μαέστρο της τον Τσίπρα και πρώτα βιολιά της τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Π. Καμμένο, με την πλήρη συμφωνία όλων των αστικών κομμάτων, αντί να ταχθεί υπέρ της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας, επέλεξε να ενταχθεί στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο πρωτίστως των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, το οποίο για την ώρα συμπορεύεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έτσι η Ελλάδα μέσω της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ και της ανεμπόδιστης λειτουργίας των ξένων βάσεων, οι οποίες αντί να κλείσουν επεκτείνονται και δραστηριοποιούνται (η βάση της Σούδας είναι το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου από το οποίο εκτοξεύονται πύραυλοι κατά Συριακών εδαφών) συμμετέχει ήδη ενεργά στον επιθετικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι αναγκαία μια σαφής, δίχως «ναι μεν, αλλά» και διγλωσσία, στάση της κομμουνιστικής Αριστεράς.

Πρώτιστο καθήκον της είναι όχι μόνον να καταγγείλει μια ενδεχόμενη πολεμική σύρραξη, στην οποία θα εμπλέκεται και η χώρα μας, αλλά και να παρέμβει για να συμβάλει στην ανατροπή της. Και αυτή η παρέμβαση σημαίνει άμεση αγωνιστική διεκδίκηση της αποχώρησης από ΕΕ και ΝΑΤΟ, πολέμου συνδικάτο, καθώς και πρακτικό αποκλεισμό όλων των ξένων βάσεων με συνεχή αγώνα μέχρι το οριστικό κλείσιμό τους. Η κομμουνιστική Αριστερά θα πρέπει να αναδείξει και να στηρίξει την άρνηση των φαντάρων μας να συμμετέχουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην όποια εκτός των συνόρων μας πολεμική επιχείρηση, να παλέψει για την ακύρωση των κοινών πολυεθνικών ασκήσεων στο έδαφος μας τύπου «Ηνίοχος», αλλά και των στρατιωτικών συμφωνιών με τις πλέον πολεμοχαρείς δυνάμεις της περιοχής όπως το Ισραήλ.

Στόχος ενός αυθεντικού αντιπολεμικού κινήματος πρέπει να είναι και η, με κάθε τρόπο, εναντίωση στην ένταξη της εξωτερικής μας πολιτικής στα ΝΑΤΟϊκά σχέδια, ένταξη που εκφράζεται και υπηρετείται και με το χειρισμό του ζητήματος της ΠΓΔΜ. Πρέπει να αντισταθούμε στην καλλιέργεια κάθε είδους εθνικισμού, αλυτρωτισμού και ρατσισμού, φαινόμενα που προάγουν τον πόλεμο απέναντι σε άλλους λαούς, τους οποίους πρέπει να αντιμετωπίζουμε διεθνιστικά σαν αδέλφια μας.

Αν παρόλα αυτά επιχειρηθεί από τον οποιονδήποτε να αμφισβητήσει την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας, ελάχιστη προϋπόθεση άσκησης της λαϊκής κυριαρχίας, όχι μόνον με πολιτικούς και οικονομικούς όρους, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα από την Τρόικα που την δυναστεύει, αλλά και στρατιωτικά, τότε, όπως έπραξαν πάντοτε πρωτοπόρα οι κομμουνιστές, σε αντίθεση με την αστική τάξη και τους πολιτικούς της εκπροσώπους, θα την υπερασπιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις, με έναν αγώνα διττά απελευθερωτικό, και απέναντι στους ξένους επίδοξους κατακτητές μας και απέναντι στη ντόπια ξενόδουλη αστική τάξη, με ευθύνη της οποίας θα έχουμε οδηγηθεί στον πόλεμο.

Πηγή: ΠΡΙΝ

– του Δημήτρη Μηλάκα

Μετά την απόδοση της τουρκικής συντεταγμένης επιθετικότητας σε βάρος της Ελλάδας στις υποτιθέμενες δυσκολίες της τουρκικής εκστρατείας στο Αφρίν και σε εσωτερικές πολιτικές ανάγκες και παιχνίδια του Ερντογάν η ελληνική ανάλυση της κατάστασης εισέρχεται σε …βαθύτερα ψυχολογικά επίπεδα και διαπιστώνει: «είναι τρελός ο Ερντογάν»…

Η εν λόγω «ανάλυση» την οποία ασπάζονται και διαχέουν στην κοινή γνώμη κυβέρνηση (και σχεδόν το σύνολο της αντιπολίτευσης) μπορεί να είναι μια εύκολη λύση ωστόσο το μόνο που αναλύει είναι την αδυναμία του ελληνικού πολιτικού συστήματος να κατανοήσει το εύρος και βάθος των κινήσεων του «τρελού» και να τις αντιμετωπίσει.

Από την πλευρά της κυβέρνησης, καθώς εκ των πραγμάτων αυτή έχει στα χέρια της την καυτή πατάτα, ακούγονται ήδη ψίθυροι για τις λάθος εκτιμήσεις με τις οποίες καθησύχαζαν τον πρωθυπουργό οι αρμόδιοι για την βαθύτερη ενημέρωσή του. Από την μεριά της αντιπολίτευσης ειδικότερα της αξιωματικής αυτό που διαπιστώνει κανείς είναι η πρόθεσή της να απολαύσει (και να αξιοποιήσει όπως ελπίζει) το πολιτικό κόστος που μπορεί να πληρώσει η κυβέρνηση εξ αιτίας ενός ατυχήματος στα ελληνοτουρκικά.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που μπορεί να διαπιστώσει ο αμερόληπτος (όσο αυτό είναι δυνατόν) παρατηρητής περιγράφει την αδυναμία συντεταγμένης ελληνικής αντίδρασης: η κυβέρνηση ψάχνει ακόμη να δει τι και γιατί συμβαίνει, η αντιπολίτευση ικανοποιείται με τη φθορά της κυβέρνησης η οποία μπορεί και ολοκληρωτική στην περίπτωση ενός ελληνοτουρκικού επεισοδίου.

Ωστόσο, για την ρηχή ανάλυση στα ελληνοτουρκικά οι ευθύνες έχουν ήδη επιμεριστεί και αποδοθεί καθώς δεν είναι έργο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η εκρηκτική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στις σχέσεις με την γειτονική χώρα.

Η «τρέλα» του Ερντογάν η οποία συνοψίζεται σε γενικές γραμμές στην επιθυμία του να αλλάξει υπέρ της χώρας του την κατάσταση στο Αιγαίο είναι μια ιστορία η οποία έχει ξεκινήσει από το 1973, πολύ πριν φανταστεί ότι μπορεί να γίνει και σουλτάνος.

Με αυτήν την κατάσταση η οποία οδήγησε 2-3 φορές τις δύο χώρες μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο (1974) στα πρόθυρα του πολέμου (1976, 1987, 1996) συμβιβάστηκαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση ότι η «ισχυρή Ελλάδα» μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ είναι προστατευμένη.

Δεν ήταν απαραίτητο να είναι κάποιος ειδικός περί των διεθνών σχέσεων για να προειδοποιήσει τη σημερινή κυβέρνηση έγκαιρα για αυτό που σήμερα αντιμετωπίζει η χώρα. Οι προθέσεις της Τουρκίας για την αναθεώρηση του καθεστώτος (συνθήκη της Λοζάνης) στα ελληνοτουρκικά έχει διατυπωθεί πολύ πριν την εμφάνιση του Ταγίπ Ερντογάν στην εξουσία. Και στη βάση αυτών των προθέσεων όλα αυτά τα χρόνια, από το 1973 μέχρι και σήμερα κινήθηκαν όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις με αργούς ή έντονους ρυθμούς ανάλογα με τη συγκυρία.

Η σημερινή συγκυρία που χαρακτηρίζεται από την ολοφάνερη (πόλεμος στη Συρία) αναδιάταξη του χάρτη στην περιοχή έχει εντείνει και επιταχύνει τις τουρκικές κινήσεις για την δημιουργία μιας νέας κατάστασης και στο Αιγαίο.

Ο Ερντογάν λοιπόν δεν είναι τρελός, είναι (ή προσπαθεί να είναι) ο Σουλτάνος που θα ανοικοδομήσει εκ νέου το οθωμανικό μεγαλείο εξασφαλίζοντας για την χώρα του το ρόλο της περιφερειακής υπερ-δύναμης στο νέο σκηνικό που κάποια στιγμή θα προβάλλει. Και σ αυτήν του την επιδίωξη οι «τρέλες» του, σ ότι αφορά τα ελληνοτουρκικά εκφράζονται εκ του ασφαλούς γιατί περισσότερο από τον καθένα γνωρίζει αυτά που το πολιτικό μας σύστημα (και η ελληνική κοινωνία) δεν θέλουμε να δούμε:

— Διαλυμένη οικονομία

— Υπονομευμένες (λόγω οικονομικής δυσπραγίας και εγκληματικών επιλογών του παρελθόντος) επιχειρησιακές αποτρεπτικές στρατιωτικές δυνατότητες

— Χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος που εξακολουθεί να απολαμβάνει την …ορχήστρα παρά το γεγονός ότι το σκάφος βρήκε παγόβουνο και βυθίζεται

— Υποτέλεια (οικονομική/ πολιτική) η οποία όχι μόνο δεν προστατεύει αλλά πολλαπλασιάζει τους κινδύνους για τη χώρα

Ο Σουλτάνος θα ήταν πράγματι τρελός αν δεν εκμεταλλεύονταν την κατάσταση του αντιπάλου. Δυστυχώς για εμάς, δεν είναι…

Πηγή: topontiki.gr

Οι κλιματικές αλλαγές που είναι πλέον εμφανείς και στη Μεσόγειο, σύμφωνα με τους επιστήμονες επηρεάζουν εκτός των άλλων και τη μεταφορά σκόνης από τη Σαχάρα.

Όπως λέει μιλώντας στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο επίτιμος καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας, Χρήστος Ζερεφός, τα επόμενα χρόνια το κλίμα θα αποσταθεροποιηθεί ακόμα περισσότερα και η εναλλαγή των ακραίων φαινομένων θα είναι ακόμα πιο συχνή. Ως αποτέλεσμα αναμένονται και περισσότερες μεταφορές σκόνης από την αφρικανική ήπειρο.

«Υπάρχουν ενδείξεις ότι θα αυξηθεί η συχνότητα μεταφοράς της σκόνης. Μέχρι τώρα δεν έχουμε σαφείς ενδείξεις ότι έχει αυξηθεί ήδη η μεταφορά. Πάντως, επειδή τα ακραία φαινόμενα αυξάνουν παγκοσμίως νομίζω ότι πρέπει να αναμένουμε πως και η μεταφορά της σκόνης θα αυξηθεί και αυτή σε συχνότητα», τονίζει ο κ. Ζερεφός και προσθέτει ότι μέχρι το καλοκαίρι αλλά και πέραν αυτού πιθανότατα θα βρεθούμε αρκετές φορές αντιμέτωποι με σύννεφα σκόνης.

«Τη σκόνη είναι πιθανό να την δούμε πολλές φορές και μέχρι το καλοκαίρι και ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι. Εμείς έχουμε σκόνη και τον Ιούλιο, μάλιστα μετρήσαμε τη σκόνη σε ένα πείραμα που κάναμε παλιότερα με τον αείμνηστο ζωγράφο Παναγιώτη Τέτση και είδαμε πόσο αλλάζουν τα χρώματα στη δύση του ήλιου συνεπεία της μεταφοράς αυτής της σκόνης», λέει ο κ. Ζερεφός στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Πάντως, το φαινόμενο μεταφοράς σκόνης από τη Σαχάρα δεν είναι καινούργιο. Ο κ. Ζερεφός εξηγεί: «Υπάρχουν περίοδοι την άνοιξη που κρατούν 50 μέρες και ονομάζονται χαμσίνια, περίοδοι κατά τις οποίες φυσά άνεμος έντονος που σηκώνει σκόνη. Ως αποτέλεσμα η σκόνη αυτή σκονίζει όλη την Αίγυπτο. Ένα μέρος της σκόνης αυτής πηγαίνει μέχρι τα σύννεφα με τους δυνατούς ανέμους και στη συνέχεια τα σύννεφα μεταφέρουν τη σκόνη προς την Ευρώπη, κυρίως μέσα από την Ελλάδα και μπορεί να φτάσει μέχρι την Αγγλία. Εκεί αν οι μετεωρολογικές συνθήκες είναι κατάλληλες βρέχει κόκκινη βροχή την οποία στον Μεσαίωνα ονόμαζαν "αιματοβροχή" και την θεωρούσαν κακό οιωνό».

Εκτός από τις ενοχλητικές εμφανίσεις της στην καθημερινότητα των πολιτών, η αφρικανική σκόνη προκαλεί ανησυχία και σχετικά με τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στον ανθρώπινο οργανισμό. Ο κ. Ζερεφός πάντως είναι καθησυχαστικός ως προς αυτό.

«Το τι μεταφέρει αυτή η σκόνη εξαρτάται από πού προέρχεται. Τις περισσότερες φορές έρχεται από τη Σαχάρα και είναι ουσιαστικά ακίνδυνη γιατί είναι απλή άμμος, αλλά αν έρχεται από περιοχή με μόλυνση ή αν περάσει το σύννεφο πάνω από περιοχή που είναι βιομηχανική και πολύ βεβαρημένη μπορεί να μεταφερθεί κι ένα μέρος από την ρύπανση του αέρα, από τα αιωρούμενα σωματίδια δηλαδή που είναι μολυσμένα».

Τέτοιες περιοχές είναι το Κάιρο, αλλά και άλλες μεγάλες πόλεις της Αιγύπτου. «Αλλά οι αναλύσεις που έχουν γίνει πολλές φορές δείχνουν ότι στη σκόνη που μένει μετά τη βροχή όταν εξατμιστεί το νερό, τα επίπεδα επικίνδυνων ουσιών που έχουν κατακαθίσει στο έδαφος, για παράδειγμα κάποια βαρέα μέταλλα όπως ο μόλυβδος και άλλα είναι πολύ χαμηλά, πολύ χαμηλότερα από τα επίπεδα που έχει θέσει ως όριο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ζερεφός και εξηγεί ότι «αυτό είναι λογικό γιατί ο βασικός μεταφορέας είναι η ίδια η σκόνη που αποτελείται από οξείδιο του πυριτίου και οξείδιο του σιδήρου, δεν είναι δηλαδή ουσίες βλαπτικές όσο είναι τα βαρέα μέταλλα. Έρχονται λοιπόν αραιωμένες οι όποιες ανεπιθύμητες ουσίες σε βαθμό που δεν πρέπει να ανησυχεί κανέναν», σημειώνει ο κ. Ζερεφός.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Ένταση δημιουργήθηκε λίγο μετά τις 9 το πρωί στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου που πραγματοποιούν μέλη της ΠΟΕΔΗΝ.

Οι συγκεντρωμένοι καταγγέλλουν ότι τους χτύπησαν τα ΜΑΤ, όταν προσπάθησαν να περάσουν από τον φραγμό που είχε στήσει η αστυνομία μπροστά από το πρωθυπουργικό γραφείο.

Πρόκειται για εργαζομένους σε ψυχιατρικά νοσοκομεία, οι οποίοι διαμαρτύρονται για την υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση που οδηγούν τα εν λόγω νοσοκομεία σε λουκέτο.

Τα μέλη της ΠΟΕΔΗΝ ζητούν συνάντηση με τον πρωθυπουργό.

Οι διαδηλωτές κρατούν πανό με συνθήματα τα οποία έχουν κρεμάσει σε ιμάντες με τους οποίους δένουν τους ψυχικά πάσχοντες.

Στα πανό τους έχουν τον Αλέξη Τσίπρα με μύτη Πινόκιο, για τα ψέματα που όπως λένε λέει στον Ελληνικό λαό, ενώ κρατούν και μια τούρτα λόγω της χθεσινής ημέρας (1η Απριλίου).

«Έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που είναι κλούβια στην ιδεολογία», ανέφερε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ.

Νέα ένταση δημιουργήθηκε και λίγο μετά τις 10:00 το πρωί στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που πραγματοποιούν μέλη της ΠΟΕΔΗΝ.

Το σημείο που προκλήθηκε ένταση αυτή τη φορά ήταν στην οδό Λυκείου πίσω από το Μέγαρο Μαξίμου.

Νωρίτερα οι συγκεντρωμένοι κατήγγειλαν ότι τους χτύπησαν τα ΜΑΤ, όταν προσπάθησαν να περάσουν από τον φραγμό που είχε στήσει η αστυνομία μπροστά από το πρωθυπουργικό γραφείο.

Φωτογραφίες: Γιάννης Κέμμος

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Η δολοφονία της πραγματικής οικονομίας για ένα φουσκωμένο πλεόνασμα σε αριθμούς – 2.300.000 φορολογούμενοι οφείλουν από 50 ως 2.000 ευρώ στην εφορία