Καταναλωτικό σαφάρι

Τις τελευταίες εβδομάδες σε όλες τις πλατφόρμες βρισκόμαστε ενώπιον μιας κάποιας διαφήμισης γύρω από την περιβόητη περίοδο της Βlack Friday. Το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των διαφημιστικών καμπανιών ανήκει στους μεγάλους «παίχτες» του κλάδου. Ειδικά εκείνοι, επενδύουν σημαντικά ποσά στην προώθηση αυτής της περιόδου. Ο εξ’ Αμερικής θεσμός που πρωτοήρθε στην Ελλάδα το 2016, φαίνεται πως έχει εγκαθιδρυθεί στη λογική του ελληνικού κεφαλαίου -ειδικά του τμήματος αυτού που δραστηριοποιείται στον κλάδο του λιανεμπορίου-, ως μία περίοδο-σταθμός για την ανάπτυξη της κερδοφορίας του.

Η «συνταγή» είναι απλή… Για ένα χρονικό διάστημα ο μέσος καταναλωτής έχει -επιτέλους- τη δυνατότητα να αγοράσει πιο φτηνά τα προϊόντα που χρειάζεται και να νοιώσει πως «κερδίζει». Στην πραγματικότητα, όμως, τα προϊόντα αυτά είναι ήδη άκρως υπερκοστολογημένα, μέσω του ΦΠΑ και του επιπρόσθετου κέρδους που κερδίζουν οι μεσάζοντες, αλλά ακόμα χειρότερα -πιθανότατα- υπερκοστολογούνται και λίγες μέρες πριν την Black Friday…

Συχνά, η ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου να αγοράσει αυτά που χρειάζεται, σε τιμές που αντέχει η τσέπη του, επισκιάζει την πραγματική συζήτηση γύρω από το πόσο «αληθινές» είναι άραγε οι εκπτώσεις κατά την περίοδο της Black Friday ή γιατί τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου τα ίδια προϊόντα είναι σημαντικά πιο ακριβά;

Η πραγματικότητα είναι, πως η περίοδος της Black Friday γεννήθηκε και συνεχίζει να υπάρχει, ως ένα τρικ που καταφέρνει να πείσει τις καταναλωτικές μάζες πως έχουν τη «δυνατότητα» να αγοράσουν το «κάτι καλύτερο» ή/και το «κάτι παραπάνω». Σε τελική ανάλυση, όμως, ο στόχος ήταν και παραμένει η έκρηξη των ιδιωτικών κερδών, εν μέσω ενός διαστήματος που ο μέσος καταναλωτής αγοράζει πράγματα που είτε δεν θα έπαιρνε ποτέ είτε τα πληρώνει σε τιμές -επίσης- υπερκοστολογημένες παρά τις εκπτώσεις.

Όπως πάντα στον καπιταλισμό, αυτό που πραγματικά κάνει την διαφορά για το κεφάλαιο, είναι η απόσπαση μεγαλύτερης υπεραξίας/υπερεργασίας από τους εργαζομένους τους…

  Black Friday σημαίνει μαύρες βδομάδες για τους εργαζομένους

Η Black Friday, εδώ και καιρό, δεν αποτελεί μία ημέρα, αλλά «τρέχει» αρκετές εβδομάδες! Η έναρξη της Black Friday περιόδου, λοιπόν, σηματοδοτεί την έναρξη μιας μακράς περιόδου πίεσης και εντατικοποιημένης εργασίας για τους εργαζομένους σε αρκετούς κλάδους -ειδικά προφανώς του λιανεμπορίου-, η οποία φτάνει μέχρι τη λήξη των Χριστουγέννων! Κατά την περίοδο αυτή, οι συνθήκες εργασίας δυσχεραίνουν και οι ρυθμοί επιταχύνονται… Ιστορίες και γεγονότα από το εξωτερικό και την Ελλάδα, μας βοηθούν να σχηματίσουμε μία καλύτερη εικόνα…

Το πραγματικό πρόσωπο της Black Friday κρύβεται πίσω από τις επιχειρηματικές φιέστες και τις «μεγάλες» προσφορές και είναι πραγματικά μαύρο!

Όσοι έχουν δει τα χαρακτηριστικά βιντεάκια στα social media και τα κανάλια, δεν μπορούν εύκολα να ξεγράψουν από τη μνήμη τους τις χαοτικές καταστάσεις που διαμορφώνονται μέσα στα καταστήματα ενόψει της Black Friday, ειδικά στις ΗΠΑ. «Ντοπαρισμένοι» καταναλωτές, που μπορεί να περιμένουν και ώρες έξω από τα μαγαζιά για να προλάβουν τις προσφορές, καταλήγουν να ποδοπατιούνται και να πλακώνονται κυριολεκτικά μεταξύ τους. Όπως είναι φυσικό, η μανία τους παίρνει «σβάρνα» και τους εργαζόμενους, που πέρα από τον υψηλό και εντατικοποιημένο φόρτο εργασίας που τους επιβάλλεται στο πλαίσιο της Βlack Friday, έχουν να εξυπηρετήσουν και να αντιμετωπίσουν «λυσσασμένα» πλήθη πελατών.

Το πόσο κουραστικό είναι σωματικά και ψυχολογικά το να διαχειριστείς ένας άνθρωπος μία τέτοια κατάσταση είναι ευκόλως εννοούμενο… Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις που εργαζόμενοι τραυματίζονται, με πιο τρομακτικό παράδειγμα έναν 34χρονο εργάτη της Wal-Mart, ο οποίος το 2008 έχασε τη ζωή του, όταν ποδοπατήθηκε -στην κυριολεξία- από μία ορδή καταναλωτών.

«Crash Tests» για εργαζόμενους

Στη χώρα μας, μπορεί να μην έχουν -ευτυχώς- σημειωθεί ανάλογα περιστατικά, παρόλα αυτά φαινόμενα εργοδοτικής αυθαιρεσίας κάνουν συχνά την εμφάνισή τους. Η «παράνοια» από μεριάς διοικήσεων του κλάδου είναι ενδεικτική μέσα από τις καταγγελίες που είχαν γίνει πριν μόλις δύο χρόνια ως προς την εμπορική αλυσίδα «Κωτσόβολος», η οποία όπως αναφέρεται πραγματοποίησε «stress-test» στους εργαζόμενους της επιχείρησης, κατεβάζοντας τα ρολά και φυλακίζοντάς τους στο εσωτερικό του καταστήματος για να εργαστούν μέχρι τις 11 μ.μ., ενόψει… Black Friday! Παρόμοιες προετοιμασίες έχουν ξαναγίνει και σε άλλες εμπορικές αλυσίδες, καθώς η Black Friday αντιμετωπίζεται σαν μία «μάχη» που πρέπει να δώσει κάθε εργαζόμενος της εταιρείας! Η εξώθηση εργαζομένων του λιανεμπορίου κατά την Black Friday, έρχεται σαν επιστέγασμα της δυσχερής κατάστασης που βιώνουν οι εργαζόμενοι, με μισθούς-ψίχουλα, μη καταβολή δεδουλευμένων, απολύσεις, εργασιακή επισφάλεια, ατομικές συμβάσεις, απλήρωτες υπερωρίες, δουλειά τις Κυριακές, ορθοστασία κοκ.

Υπερωρίες και κλεμμένες Κυριακές

Τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά το πέρας της πανδημίας, ο θεσμός της «Black Friday» έχει εξελιχθεί σε διάφορα επίπεδα. Οι συνθήκες εντός των καταστημάτων είναι ασύγκριτα πιο απαιτητικές, αφού οι εργαζόμενοι πρέπει να διαχειριστούν μεγάλο όγκο πελατών, με τον άνωθεν έλεγχο να είναι πιο σκληρός. Όπως, χαρακτηριστικά, καταγγέλλουν η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ) και πρωτοβάθμια σωματεία, «οι εμποροϋπάλληλοι λόγω της περιόδου αναγκάζονται να εργάζονται με εξοντωτικά ωράρια που προσεγγίζουν τις 11-12 ώρες δουλειάς ημερησίως, τα οποία στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι αδήλωτα στο ΕΡΓΑΝΗ και φυσικά οι όποιες υπερωρίες είναι απλήρωτες».

Ακόμα, εργοδοσία και κυβέρνηση φαίνεται πως συμφωνούν πως μπροστά στις ανάγκες ιδιωτικής κερδοφορίας τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν πιάνουν «μία». Ενδεικτικά είναι τα όσα συμβαίνουν με τις εργάσιμες Κυριακές φέτος. Παρότι, λοιπόν, θα έπρεπε με βάση τους (φυσικά αντεργατικούς και άδικους νόμους) τα καταστήματα να δουλέψουν μία Κυριακή τον Νοέμβρη και τρεις τον Δεκέμβρη, εξαιτίας του ότι η φετινή ημερομηνία της «επίσημης» Black Friday έπεσε στις 29 Νοεμβρίου, η μία Κυριακή του Νοεμβρίου μεταφέρθηκε και, πλέον, οι εργαζόμενοι καλούνται να δουλέψουν τις 4 από τις 5 Κυριακές του Δεκεμβρίου. Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί πως κατά τις εργάσιμες Κυριακές αποτελεί πάγια τακτική των επιχειρήσεων να δηλώνουν τους εργαζόμενους με 5ωρη εργασία, καθώς σε αυτή την περίπτωση η νομοθεσία τους επιτρέπει να μην χορηγούν πρόσθετη ημέρα ανάπαυσης (ρεπό)!

Εργαζόμενοι – «λάστιχο»

Η εντατικοποίηση των εργαζομένων κατά την Black Friday δεν εντοπίζεται μόνο γενικά και αόριστα στον βεβαρυμμένο φόρτο εργασίας. Σε επικοινωνία με εργαζόμενους από κατάστημα του Public, μαθαίνουμε πως οι πωλητές του καταστήματος, καλούνται να αναλάβουν έξτρα πόστα από αυτά που ορίζει η σύμβασή τους, προκειμένου να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες. Εν μέσω Black Friday, δηλαδή, «επιτρέπεται» να σε «χώνουν» στο ταμείο ή στην υποδοχή πελατών!

Επιπροσθέτως, ειδική μνεία αξίζει στους εποχιακούς εργαζομένους που παραδοσιακά προσλαμβάνονταν από τις διοικήσεις για ένα δεκαπενθήμερο και εκπαιδεύονται ταχύρρυθμα, ώστε να καλυφθούν τα απαραίτητα πόστα κατά την περίοδο. Φυσικά, πέρα από τους πωλητές και τα ταμεία, που αποτελούν το «πρόσωπο» του καταστήματος, επ’ ουδενί δεν πρέπει να ξεχνάμε και τους/τις εργαζόμενους/ες στις αποθήκες, τις μεταφορές, τις φορτώσεις, τις συσκευασίες, που και αυτοί με τη σειρά τους καλούνται να τα βγάλουν πέρα με ένα πολύ μεγαλύτερο αριθμό παραγγελιών.

Το κράτος διαλέγει πλευρά

Η εργοδοτική αυθαιρεσία των εξοντωτικών ωραρίων και των απλήρωτων υπερωριών, που ειδικά στις μέρες της Black Friday και των εορτών ξεπερνά κάθε όριο, δεν φαίνεται να συγκινεί το κράτος… Οι υπηρεσίες της Επιθεώρησης Εργασίας, κλείνουν τα μάτια στις παραβάσεις και δεν κάνουν συστηματικούς προληπτικούς ελέγχους για μια σειρά από λόγους. Παρά την είσοδο της ηλεκτρονικής κάρτας εισόδου και εξόδου, του πολυδιαφημισμένου «ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ», ουδεμία υπέρβαση ωραρίου δεν πρόκειται να καταγραφεί (ούτε) φέτος…

Μαχητικοί κλαδικοί αγώνες για αξιοπρέπεια!

Τα πολλαπλά κρούσματα εργοδοτικής αυθαιρεσίας κατά τις εκπτωτικές περιόδους δεν αποτελούν εξαίρεση. Είναι αντίθετα μια από τις πτυχές της συνολικής επίθεσης των εργοδοτών και του καπιταλιστικού συστήματος απέναντι στα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα. Η ατομική διαπραγμάτευση και η προσμονή για ένα… «έστω και λίγο καλύτερο» μέλλον δεν μπορεί να φέρει πραγματικές αλλαγές. Τα ψευτο-bonus με κριτήρια αποδοτικότητας δεν αποτελούν σανίδα σωτηρίας αλλά τρόπο διάσπασης των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι του λιανεμπορίου, έχουν αποκλειστικό συμφέρον μέσα από την οργάνωση τους στα σωματεία και την επιβολή των αιτημάτων τους για αύξηση των μισθών, υπογραφή αξιοπρεπούς Συλλογικής Σύμβασης και καταβολή των υπερωριών.

«Θυσία» για το κέρδος περιβάλλον και διαφάνεια

Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, για άλλη μια χρονιά πολλά καταστήματα προχωρούν σε ανατιμήσεις προς τα πάνω ήδη από τον Οκτώβρη, ώστε την περίοδο του Black Friday οι τιμές να πέσουν λίγο κάτω από τις αρχικές τους τιμές! Πέρυσι τον Δεκέμβρη διαπιστώθηκε πως στο ηλεκτρονικό κατάστημα του Κωτσόβολου οι πληροφορίες που παρέχονταν για συγκεκριμένα προϊόντα που πωλούνταν υπό καθεστώς ανακοίνωσης μείωσης τιμής δεν περιελάμβαναν την τιμή πώλησης πριν και μετά την εφαρμογή της έκπτωσης. Λόγω αυτού, η εταιρεία δέχθηκε πρόστιμο ύψους δύο εκατομμυρίων ευρώ! Ο ετήσιος κύκλος των εργασιών της εταιρείας -σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία- βέβαια, ανήλθε στα 735,4 εκατ. ευρώ, έναντι 664,4 εκατ. την περσινή χρονιά.

Η συνειδητή επιλογή των εταιρειών να κινηθούν αυθαίρετα στο τώρα και ας πληρώσουν και κατιτίς ως πρόστιμο στη συνέχεια, έχει μακρά ιστορία πλέον και πατάει πάνω σε νεωτερικά καπιταλιστικά δόγματα. Στην ουσία, εδράζεται σε μία βασική πεποίθηση των ισχυρών επιχειρήσεων, πως αυτό που κάνουν από τη στιγμή που επιφέρει κέρδος, δεν μπορεί να υπόκειται στις συμβατικές ρυθμίσεις (αυτές λογικά είναι για τους κοινούς θνητούς). Το λεγόμενο «move fast and break things» που αποδίδεται στον Μαρκ Ζάκερμπεργκ συμπυκνώνει αυτή την κουλτούρα. Η συμπληρωματική πλευρά αυτής της λογικής είναι αυτό που περιγράφει η Σοσάνα Ζούμποφ στο βιβλίο της Η Εποχή του Κατασκοπευτικού Καπιταλισμού, ως η λογική του «καλύτερα να ζητάς συγχώρεση παρά άδεια να κάνεις κάτι». Αν η κατάσταση ξεφύγει από κάθε όριο και οι αντιδράσεις είναι πολύ έντονες, τότε αναγνωρίζουν το λάθος τους, πληρώνουν ένα μικρό πρόστιμο και συνεχίζουν, κάνοντας παράλληλα εντατικό λόμπινγκ ώστε να μην υπάρξει πραγματικά αποτελεσματικό ρυθμιστικό πλαίσιο που θα αποτρέπει την επόμενη παρατυπία τους.

Με τον ίδιο τρόπο, λοιπόν, που οι μεγάλες εταιρείες «ξεγλιστρούν» από τις σκοτεινές ανατιμήσεις, καταφέρνουν και να κρύψουν την κουβέντα γύρω από την περιβαλλοντική καταστροφή που επιφέρει η Black Friday. Η περίοδος αυτή, σαν προμετωπίδα του σύγχρονου υπερκαταναλωτικού τρόπου ζωής αυξάνει σημαντικά την κατανάλωση πρώτων υλών αλλά και τον όγκο απορριμμάτων, πολλά εκ των οποίων αποτελούνται από μη ανακυκλώσιμα υλικά. Ταυτόχρονα, η αύξηση των online αγορών και η μεταφορά χιλιάδων παραγγελιών σε σύντομο χρονικό διάστημα αυξάνει τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα. Αλήθεια, δεν θα έπρεπε να διεξαχθούν και να γνωστοποιηθούν αναλύσεις για το οικολογικό αποτύπωμα που αφήνει η Black Friday στην Ελλάδα, ώστε να εκτιμηθεί το μέγεθος της ζημιάς; Δεν θα έπρεπε οι μεγάλες επιχειρήσεις να καταβάλλουν αυξημένο περιβαλλοντικό φόρο για μία περίοδο κατά την οποία θησαυρίζουν;

Πηγή: prin.gr

«Είναι πολύ κακό να είσαι εχθρός των Αμερικανών.
Το μόνο χειρότερο είναι να είσαι φίλος τους»

Σε προηγούμενο άρθρο μας υποστηρίξαμε ότι η Κύπρος δεν θα μπει ποτέ στο ΝΑΤΟ, αντίθετα με όσα υποστηρίζει ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Χριστοδουλίδης και η εκπορευόμενη από το Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας προπαγάνδα που, στην πραγματικότητα, αποσκοπεί στο να δικαιολογήσει μείζονες και εξαιρετικά επικίνδυνες για την ίδια την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας παραχωρήσεις στους δυτικούς και στην Τουρκία. Παραχωρήσεις που ετοιμάζεται να κάνει η Λευκωσία, με το επιχείρημα ακριβώς ότι έτσι θα μπει τελικά η Κύπρος στο ΝΑΤΟ. 

Μια τέτοια ένταξη, κατά τον Πρόεδρο, τις πολιτικές δυνάμεις που τον υποστηρίζουν και όσους σιωπούν αιδημόνως, θα αναβαθμίσει τάχα μου τον διεθνή ρόλο και την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η όλη αυτή καμπάνια στηρίζει και στηρίζεται στη νοοτροπία, το σύνδρομο της «διαρκούς αναζήτησης προστάτη» που ταλαιπώρησε διαχρονικά τον ελληνισμό, και τη δεξιά, μονίμως προσανατολισμένη στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ και την Αριστερά, κάποτε προσανατολισμένη στη Σοβιετική και, αργότερα, ένα τμήμα της, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η νοοτροπία αυτή ακύρωσε συχνά τις προσπάθειες συγκρότησης ενός σχετικά αυτόνομου εθνικού υποκειμένου και είναι υπεύθυνη για τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ελληνική ιστορία, όπως τη Μικρασιατική, την Εμφύλια, την Κυπριακή και τη Μνημονιακή.

Πρόκειται για τη ραγιάδικη αντίληψη ότι αυτό που έχει σημασία είναι να τα έχεις καλά με τους Ισχυρούς, με τους Προστάτες ή τους «Νταβατζήδες», σε πιο λαϊκή έκφραση. Φυσικά όσα περισσότερα δίνεις σε αυτούς τόσα περισσότερα σου ζητάνε. Όσο σε θεωρούν δεδομένο δεν σου δίνουν τίποτα. Μια μικρή χώρα πρέπει να είναι απρόβλεπτη, είπε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό TIME μετά την εκλογή του. Κι ο Ερντογάν έχει πολλαπλασιάσει τη διπλωματική και γενική ισχύ της χώρας του ακριβώς γιατί δεν είναι δεδομένος.                            

Στην ειδική περίπτωση της Κύπρου, κι αν ο κ. Χριστοδουλίδης δεν διεκδικεί ρόλο νεκροθάφτη του κυπριακού ελληνισμού, έχει ζωτική σημασία η αναζωογόνηση του δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας και Κύπρου. Αλλά μόνο αυτό δεν κάνει ο Κύπριος πρόεδρος, αντικατέστησε μάλιστα και τον υπουργό Άμυνας γιατί ήταν οπαδός του δόγματος. Εκεί που πάει σήμερα ο κ. Χριστοδουλίδης μόνο καταστροφές θα προκαλέσει, αν και μετά πολλών επαίνων από τους δυτικούς φίλους του, ίσως και από τον κ. Ερντογάν στο τέλος. Δεν υπάρχει συντομότερος δρόμος για να πεθάνει ένα έθνος από το να αναθέσει στους «συμμάχους» του την πολιτική του έγραψε προφητικά ο Αλέξανδρος Κοτζιάς στη μνημειώδη Πολιορκία του.

Άνθρακες ο θησαυρός. Γιατί η Κύπρος δεν θα μπει στο ΝΑΤΟ;

Η Κύπρος δεν θα μπει στο ΝΑΤΟ, όπως λέει ότι θα συμβεί το άρχον συγκρότημα στη Λευκωσία, γιατί απλούστατα η Τουρκία δεν είναι κράτος όπως η Κύπρος και η Ελλάδα να κάνει ότι της λένε και διαθέτει βέτο στο ΝΑΤΟ. Πώς θα συμφωνήσει στην ένταξη ενός κράτους που δεν το αναγνωρίζει καν; Δεν θα απαιτήσει τουλάχιστον προηγουμένως την αναγνώριση της ΤΔΒΚ; Θα συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο ο Χριστοδουλίδης; Θα έχει λυθεί μέχρι τότε το Κυπριακό; Και πώς θα λυθεί το Κυπριακό;

Σε δύο και μόνο δύο περιπτώσεις θα μπορούσε ενδεχομένως να αποδεχθεί η Τουρκία ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. Η πρώτη είναι αν ο κ. Χριστοδουλίδης αναγνωρίσει την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», κάτι που δεν μπορεί να κάνει. Η δεύτερη είναι να συγκατατεθεί η Τουρκία στην εφαρμογή μιας παραλλαγής του σχεδίου Ανάν στην Κύπρο, στην οποία πιθανότατα θα συμφωνήσει ασμένως ο σημερινός Κύπριος Πρόεδρος. Προς το παρόν κάτι τέτοιο δεν φαίνεται στον ορίζοντα και μοιάζει μάλλον απίθανο. Αν όμως συμβεί τότε πάλι δεν θα είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία θα έχει ήδη αυτοκαταργηθεί. Θα είναι ένα εμβαλωματικό, τερατώδες μόρφωμα, όπου η πλειοψηφία του πληθυσμού θα έχει χάσει το κράτος που απέκτησε με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα κατά των Βρετανών και θα έχει μεταβληθεί σε ενοχλητική (για τα νέα αφεντικά του νησιού) κοινότητα στον ίδιο της τον τόπο.

 Κανένα από τα άρθρα που εγράφησαν, στηριγμένα σε διαρροές της κυπριακής προεδρίας δεν μας εξηγεί πως θα γίνει το θαύμα της κυπριακής ένταξης στο ΝΑΤΟ. Και δεν μας το εξηγεί γιατί δεν υπάρχει τρόπος να γίνει (όσο τουλάχιστο, επαναλαμβάνουμε, δεν αυτοδιαλύεται η Κυπριακή Δημοκρατία). Η πάντα καλά πληροφορημένη για τα αμερικανικά σχέδια Καθημερινή δεν μας λέει τίποτα επ’ αυτού, μόνο απόλυτες αοριστολογίες, για να μη πούμε ασυναρτησίες. Κατ’ αρχήν η Κύπρος θα μπει, λέει, σε έναν οργανισμό που είναι «προθάλαμος» για το ΝΑΤΟ. Έστω ότι γίνεται. Πως θα πάει από τον «προθάλαμο» όμως στον θάλαμο; Αυτό θα επιτευχθεί, μας λέει η καλή εφημερίς, μέσω μιας «απαραίτητης πολυεπίπεδης συνεργασίας με τον διεθνή παράγοντα, την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία είναι έτοιμη να στηρίξει». «Πρόκειται για ένα λεπτομερές, καλά μελετημένο σχέδιο, μακροπρόθεσμου προσανατολισμού, αποτελούμενο από πολλά αλληλοεξαρτώμενα στάδια, το οποίο έχει ήδη γίνει ασμένως αποδεκτό από την Ουάσιγκτον». Το σχέδιο μπορεί να είναι λεπτομερές, οι περιγραφές του όμως όσο πιο ασαφείς θα μπορούσαν.

Δηλαδή τζίφος. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι. Η όλη υπόθεση της «ένταξης στο ΝΑΤΟ» είναι σαν τον ορίζοντα. Όσο και να περπατάς, δεν τον φτάνεις ποτέ. Όσο όμως περπατάει η Λευκωσία σε αυτόν τον δρόμο, προβλέπεται να κάνει όλο και σημαντικότερες παραχωρήσεις προς τη Δύση και την ίδια την Τουρκία και στο τέλος δεν θα υπάρχει καν ως κράτος. Εκεί είναι το «ζουμί» του νέου «οράματος» Χριστοδουλίδη, που ακούει στο όνομα «ένταξη στο ΝΑΤΟ» και που δεν είναι παρά μια ξεγυρισμένη απάτη.

Αλλά γιατί επιχειρείται αυτή η απάτη; Θα απαντήσουμε στα επόμενα άρθρα μας για αυτό το θέμα που μπορεί να έχει μοιραίες συνέπειες για την Κύπρο, αλλά και για τον ελληνισμό στο σύνολό του.

Πηγή: kosmodromio.gr

Πριν λίγες μέρες η ΠΕΝΕΝ προέβη σε καταγγελία στην οποία αποκάλυψε την μεγάλη καθυστέρηση που διαπιστώθηκε στην εξόφληση των μισθών και δεδουλευμένων αποδοχών των πληρωμάτων στα επισκευαζόμενα πλοία της Seajets για τον μήνα Οκτώβρη 2024.

Η εταιρία μετά την προειδοποίηση μας ότι θα προχωρήσουμε σε αγωνιστική δράση, συμμορφώθηκε και κατέβαλε τους μισθούς.

Σήμερα επανερχόμαστε για ένα ακόμη πρόβλημα που διαπιστώνουμε στην ίδια εταιρία και το οποίο αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα των Ναυτεργατών στα πλοία της Ακτοπλοΐας.

Η καλή… αυτή εταιρία διαπιστώνουμε ότι καταστρατηγεί συστηματικά και επαναλαμβανόμενα το δικαίωμα των πληρωμάτων της στην καταβολή των προκαταβολών!

Ειδικότερα η ΣΣΕ Ακτοπλοΐας αναφέρει:

ΑΡΘΡΟΝ 10

Εξόφληση μισθού και λοιπών αποδοχών

«Διάταξη 2: Μετά την συμπλήρωση 15 ημερών εργασίας, από την ημερομηνία ναυτολόγησης, ο ναυτικός δικαιούται να ζητήσει προκαταβολή (στις 15 κάθε μήνα), έναντι δεδουλευμένων αποδοχών».

Με τα παραπάνω η ΠΕΝΕΝ έκανε παρέμβαση στην εταιρία απαιτώντας την πλήρη εφαρμογή της ισχύουσας διάταξης της ΣΣΕ και την άμεση καταβολή προκαταβολών.

Εντύπωση προκαλεί ότι το λεγόμενο Τμήμα Ελέγχου της ΠΝΟ για το οποίο δαπανώνται χιλιάδες ευρώ πιάστηκε αδιάβαστο, αποδεικνύοντας ότι είναι άχρηστος μηχανισμός για να βολεύεται ο εκλεκτός υπάλληλος της ΠΝΟ και πρώην στέλεχος των ταξικών… δυνάμεων!

Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτό το μηχανισμό στηρίζουν και τα δυο Σωματεία του ΠΑΜΕ (ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ) με τον Πρόεδρο του δεύτερου Σωματείου να έχει μονίμως πρώτη θέση στο τραπέζι της πίστας!!!

Τέλος και αυτή την φορά επιβεβαιώνεται ο άθλιος ρόλος των Λιμενικών αρχών και του ΥΕΝ στην εφαρμογή των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Κοινή συνδικαλιστική παρέμβαση ΠΕΝΕΝ – Σύλλογος φορτοεκφορτωτών και καβοδετών

Δημοσιεύουμε στην συνέχεια κοινό έγγραφο προς ΥΕΝ και ΔΝΕΡ σχετικά με  την τροποποίηση του Γενικού Κανονισμού Λιμένος που αφορά πρόσδεση και λύση Ε/Γ – Ο/Γ ανοιχτών πλοίων.

Με την παρούσα επιστολή, οι υπογράφοντες, η Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ), ο Σύλλογος Φορτοεκφορτωτών  Καβοδετών  Ηγουμενίτσας "Άγιος Σπυρίδων" και το Σωματειο Φορτοεκφορτωτών Καβοδετών διαμαρτυρόμαστε για τη διατήρηση της προσθήκης στο άρθρο 2 του ΓΚΛ αρ. 17, που εισήχθη με το ΦΕΚ 3299/Β΄/09-12-2014. Σύμφωνα με αυτήν προστέθηκε εδάφιο ως εξής :"Ειδικά για επιβατηγά οχηματαγωγά πλοία ανοικτού τύπου, η από ξηράς πρόσδεση και λύση αυτών δύναται, κατά την κρίση του πλοιάρχου, να διενεργείται και από το πλήρωμα του πλοίου." 

Η διάταξη αυτή παραβιάζει βασικές κανονιστικές αρχές ασφάλειας, δημιουργώντας σοβαρά ζητήματα για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, την ασφάλεια των πλοίων και τα εργασιακά δικαιώματα. Παρά τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις στον ΓΚΛ, η επικίνδυνη αυτή διάταξη παραμένει σε ισχύ, ενώ αντιτίθεται σε θεμελιώδεις κανόνες: Η ασφαλής πρόσδεση προηγείται του ανοίγματος του καταπέλτη, ενώ η απόδεση πραγματοποιείται μόνο μετά τo κλείσιμο και την  ασφάλιση του καταπέλτη. 

Μεταφέροντας την ευθύνη της από ξηράς πρόσδεσης και απόδεσης στον πλοίαρχο, η διάταξη αυτή θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια του πλοίου. Σε περίπτωση ατυχήματος, ο πλοίαρχος είναι πιθανό να θεωρηθεί υπεύθυνος για εσφαλμένη κρίση, ενώ ΥΕΝ  και εφοπλιστές παραμένουν στο απυρόβλητο. Επιπλέον, η ανάθεση της διαδικασίας στο πλήρωμα, αντί σε εξειδικευμένο προσωπικό, γίνεται αποκλειστικά για τη μείωση κόστους, εις βάρος της ασφάλειας. 

Ζητάμε την άμεση κατάργηση της παραγράφου αυτής και τη διασφάλιση ότι η από ξηράς  πρόσδεση και απόδεση όλων των πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των ανοικτού τύπου, θα εκτελείται αποκλειστικά από εξειδικευμένο προσωπικό. Η ασφάλεια πρέπει να είναι προτεραιότητα.

• -Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ)
• -Σύλλογος Φορτοεκφορτωτών Ηγουμενίτσας "Άγιος Σπυρίδων"
• -Σωματειο Φορτοεκφορτωτών Καβοδετών