Σήμερα: 04/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

2025-02-03_143211.jpg

 

Ατέλειωτος ο κατάλογος των εργαζομένων που φεύγοντας για δουλειά από το σπίτι τους, δεν επιστρέφουν ποτέ πίσω, πέφτοντας θύματα των σχεδόν καθημερινών «Τεμπών» στους χώρους εργασίας τους, λόγω της ανυπαρξίας μέτρων προστασίας τους, των διαχρονικών πολιτικών του αστικού κράτους, των κυβερνήσεων και των εκπροσώπων του σε όλα τα επίπεδα, που θεωρούν «κόστος» τα μέτρα προστασίας των εργατοϋπαλλήλων στις εργασίες τους.

Συγκεκριμένα, 59χρονος εργαζόμενος στην καθαριότητα του Δήμου Ξηρομέρου του προγράμματος 55-67, έχασε τη ζωή του την Παρασκευή κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, ενώ εκτελούσε εργασίες καθαριότητας μέσα σε ρέμα στον Αστακό, μόνος του! Ο ίδιος πήγε για δουλειά το πρωί, όπως αναφέρθηκε και από την οικογένειά του και δεν επέστρεψε στο σπίτι του μετά τη λήξη της βάρδιας του! Αντιθέτως, μετά από κινητοποίηση συγγενών του που τον αναζήτησαν, βρέθηκε πνιγμένος σε παρακείμενο χείμαρρο στην έξοδο της κοινότητας Αστακού, όπου εκτελούσε τις εργασίες.

Το συμβάν του πνιγμού επιβεβαιώθηκε και από το Λιμεναρχείο Πλατυγιαλίου, χωρίς ποτέ, ωστόσο, να υπάρξει αναφορά για τις συνθήκες πνιγμού, ενώ καταγγέλθηκε από τη «Λαϊκή Συσπείρωση» στο Δήμο, η οποία σε ανακοίνωσή της, αφού εκφράζει τα συλλυπητήριά της στην οικογένεια του αδικοχαμένου εργαζομένου, επισημαίνει πως «πρόκειται για ένα ακόμη συμβάν, που έρχεται να προστεθεί στο γεγονός, ότι δεν υπάρχει σχεδόν καμιά μέρα, που να μην προστίθεται ένας νεκρός εργάτης στον μακρύ κατάλογο εργαζομένων που χάνουν τη ζωή τους στους χώρους δουλειάς, με τους τελευταίους να έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε αρένες θανάτου!».

Προσθέτει πως «μέσα σε αυτές τις αρένες, καθημερινά βρίσκονται και πολλοί εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, όμηροι των ευθυνών τόσο της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, όσο και των προηγούμενων (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κ.α.), αλλά και των εκπροσώπων τους σε Περιφέρειες και Δήμους. Είναι όλοι αυτοί, που με τις διαχρονικές πολιτικές τους, που τους αφήνουν απροστάτευτους στους χώρους δουλειάς, δεν στελεχώνουν ταυτόχρονα τις αρμόδιες Υπηρεσίες Ελέγχου προστασίας της ζωής και της υγείας των εργατοϋπαλλήλων, για να μειώνονται τα κόστη εργασιών, με αποτέλεσμα και την ραγδαία αύξηση των νεκρών εργαζόμενων και στο χώρο των ΟΤΑ».

Η «Λαϊκή Συσπείρωση», απαιτεί από τη Δημοτική Αρχή «να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες θανάτου του 59χρονου εργαζόμενου και για το συγκεκριμένο εργατικό "ατύχημα" και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες σε όποιον υπάρχουν, καθώς και να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της υγείας και της ζωής των εργαζομένων του Δήμου σε όλους τους χώρους δουλειάς και τις Υπηρεσίες του».

 

Πηγή: 902.gr

Δευτέρα, 03 Φεβρουαρίου 2025 12:30

Ωνάσεια τείχη στο δημόσιο σχολείο

2025-02-03_143028.jpg

 

▸Τα Ωνάσεια Σχολεία, τα οποία βασίζονται στα charter schools των ΗΠΑ και στις Ακαδημίες στην Βρετανία και «διαφήμισαν» παρέα Μητσοτάκης και Πιερρακάκης, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια επιμέρους πλευρά της συνολικής ιδιωτικοποίησης της δημόσιας εκπαίδευσης.

Η ανακοίνωση από μεριάς υπουργείου Παιδείας της θεσμοθέτησης των πρώτων 22 Ωνάσειων Σχολείων (11 γυμνάσια και 11 λύκεια), αποτελεί μια σημαντική τομή στην προώθηση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης του σχολείου και των συνολικών πολιτικών στόχων του εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού. Μια πολιτική που διεθνώς βασίζεται αφενός στην ανάπτυξη ισχυρών μηχανισμών πειθαρχικού και αξιολογικού ελέγχου μαθητών, εκπαιδευτικών και σχολικών μονάδων και αφετέρου στη θεσμική αναδιαμόρφωση του δημόσιου σχολείου με βάση τις αρχές του δημόσιου μάνατζμεντ και της επιχειρηματικότητας. Όπου το σχολείο πρέπει να λειτουργεί με επιχειρηματικούς όρους, αναπτύσσοντας μεικτές, υβριδιακές μορφές συνύπαρξης/σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στις δομές του αλλά και να αποτελεί πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο.

Σύμφωνα με την κυρίαρχη ρητορική, τα συγκεκριμένα σχολεία δημιουργούνται σε φτωχές, λαϊκές γειτονιές με στόχο την εισαγωγή σημαντικών εκπαιδευτικών καινοτομιών, όπως οι τελευταίες ορίζονται ασφαλώς από τον επιχειρηματικό κόσμο στην κατεύθυνση, θεωρητικά, της μορφωτικής ενίσχυσης των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Η υλικοτεχνική αναβάθμιση από το Ίδρυμα Ωνάση, η σύνδεση με τα πανεπιστημιακά ιδρύματα αλλά και οι επιλεκτικοί μηχανισμοί ελέγχου ορίζονται ως εχέγγυα για την προώθηση της εκπαιδευτικής αριστείας.

Στην πράξη, πέρα από τη ρητορική κυβέρνησης και κεφαλαίου, η δημιουργία των συγκεκριμένων σχολείων αποτελεί την πρώτη ανοικτή σύμπραξη – εκχώρηση (franchise) δημόσιων σχολείων σε καπιταλιστικό φορέα, ο οποίος θα έχει τον κυρίαρχο ρόλο στις αποφάσεις για τη λειτουργία της σχολικής μονάδας, το εκπαιδευτικό περιεχόμενο της παιδαγωγικής πρακτικής, τις σχολικές εγγραφές και την επιλογή του εκπαιδευτικού προσωπικού. Τα Ωνάσεια Σχολεία βασίζονται ως λογική και πρακτική στα λεγόμενα charter schools στις ΗΠΑ και στις Ακαδημίες στην Βρετανία, όπου δημόσια σχολεία –στο όνομα της βελτίωσης των εκπαιδευτικών επιπέδων–παραχωρήθηκαν σε ποικίλες εκπαιδευτικές εταιρείες. Και εκεί ξεκίνησαν από έναν περιορισμένο αριθμό σχολικών μονάδων σε γκέτο και κοινωνικά υποβαθμισμένες συνοικίες, για να γενικευτούν στη συνέχεια σε όλο το εκπαιδευτικό σύστημα.

Τα Ωνάσεια Σχολεία προτυποποιούν ως αναμφισβήτητες εκπαιδευτικές αξίες τις αρχές της επιχειρηματικότητας, του ανταγωνισμού αλλά και της ανισότητας ως φυσικού αποτελέσματος της ουδέτερης λειτουργίας των αγορών. Σε ένα πρώτο επίπεδο θεωρούν ότι στην απαξίωση και υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους και στην περιθωριοποίηση μεγάλων εργατικών γειτονιών, η μόνη λύση δεν μπορεί να είναι παρά οι επιλεκτικές επιχειρηματικές χορηγίες και η γενίκευση των αξιών του επιχειρηματικού κόσμου. Αντιστρέφουν συνεπώς την πραγματικότητα, καθώς οι πραγματικές αιτίες της κοινωνικής και μορφωτικής απαξίωσης μεγάλων τμημάτων της εργατικής νεολαίας μεταφράζονται τεχνητά σε λύσεις του κοινωνικού και εκπαιδευτικού προβλήματος. Η συνέπεια αυτής της ιδεολογικής αντιστροφής δεν μπορεί να είναι άλλη από την παραπέρα επίταση των κοινωνικών και μορφωτικών ανισοτήτων.

Πρώτη ανοικτή σύμπραξη – εκχώρηση (franchise) δημόσιων σχολείων σε καπιταλιστικό φορέα

Σε ένα δεύτερο επίπεδο, προτάσσουν την ιδέα ότι μόνο κάποιες/οι έχουν δικαίωμα σε μια ποιοτική εκπαίδευση. Αυτές/οι που θα προσπαθήσουν αρκετά και θα αριστεύσουν σε ποικίλες εξετάσεις, για τις υπόλοιπες/ους η προδιαγεγραμμένη εκπαιδευτική και εργασιακή μοίρα δεν μπορεί παρά να είναι ένα υποχρηματοδοτούμενο και απαξιωμένο δημόσιο σχολείο, ως εκπαιδευτικός προθάλαμος μιας εξίσου απαξιωμένης, ανασφαλούς και κακοπληρωμένης εργασίας στις κατώτερες θέσεις του καπιταλιστικού καταμερισμού της εργασίας. Μια λογική που βρίσκεται στον αντίποδα του ενιαίου δημόσιου σχολείου που βασίζεται στην καθολική εκπαιδευσιμότητα όλων των παιδιών.

Τα σχολεία αυτά δεν απευθύνονται στην πραγματικότητα ούτε σε μια μειονότητα των φτωχών εργατικών λαϊκών στρωμάτων. Η ύπαρξη εξετάσεων στην έκτη δημοτικού και στην τρίτη γυμνασίου, έστω και με μια ποσόστωση για τα παιδιά που ζουν στις περιοχές ίδρυσης των Ωνάσειων Σχολείων, σημαίνει ότι ένας μεγάλος αριθμός παιδιών θα μείνει εκτός και θα πρέπει να αναζητήσει άλλου τη φοίτησή του, την ίδια στιγμή που θα αλλάξει η κοινωνική σύνθεση των συγκεκριμένων σχολείων με την παρουσία φιλόδοξων μικροαστικών και μεσοαστικών στρωμάτων. Τα σχολεία αυτά θα βρίσκονται χωροταξικά στις συγκεκριμένες συνοικίες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και η κοινωνική σύνθεση του μαθητικού τους δυναμικού θα είναι αντίστοιχη της περιοχής όπου εδρεύουν.

Έτσι τα Ωνάσεια Σχολεία, πίσω από το λαμπερό κόσμο του κύριου Α. Παπαδημητρίου (πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση), ο οποίος παρουσιάζεται ως ένας γαλαντόμος ευεργέτης, στερεί για πρώτη φορά μετά από περίπου 50 χρόνια, το αυτονόητο δικαίωμα των παιδιών να γράφονται απρόσκοπτα στο δημόσιο σχολείο της γειτονιάς τους. Φράχτες υψώνονται και ναρκοπέδια στήνονται και όχι ευκαιρίες για καλύτερη μόρφωση. Καθόλου τυχαία, ο εργατοκόσμος των υπό ίδρυση σχολείων το έχει ήδη αντιληφθεί. Οι κοινές συνελεύσεις μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών δείχνουν τον δρόμο για την ανατροπή της συγκεκριμένης πολιτικής, για την υπεράσπιση του δικαιώματος στη μόρφωση.

Και μια μικρή καταληκτική παρατήρηση που έχει την αξία της, τηρουμένων ασφαλώς των πολιτικών αναλογιών. Η νέα κυβέρνηση Τραμπ χαρακτηρίζεται από την άμεση άσκηση της πολιτικής εξουσίας από το ίδιο το πολυεθνικό κεφάλαιο. Αντίστοιχα σε διεθνές επίπεδο έχουν συγκροτηθεί μεγάλες εκπαιδευτικές εταιρείες που ελέγχουν ολόκληρες εκπαιδευτικές περιφέρειες ή κερδίζουν μέσα από την εμπορευματοποίηση του εκπαιδευτικού περιεχομένου. Η μεταρρύθμιση Πιερρακάκη διαμέσου των Ωνάσειων Σχολείων, επιχειρεί να δημιουργήσει το πρώτο δίκτυο επιχειρηματικών σχολείων, όπου ένας υπερδραστήριος κολοσσός του εφοπλιστικού κεφαλαίου θα ελέγχει άμεσα ένα μικρό μεν αριθμό σχολείων, αλλά εξαιρετικά επιδραστικό στην κατεύθυνση της συνολικής αντιδραστικής μετάλλαξης του δημόσιου σχολείου. Τα καθήκοντα του εκπαιδευτικού, γονεϊκού και μαθητικού κινήματος για την υπεράσπιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των πολλών είναι πλέον ιδιαίτερα αυξημένα.

«Ναι» από τη βουλή, ηχηρό «όχι» στον δρόμο

Εγκρίθηκε την Τετάρτη 29/1 από την ολομέλεια της βουλής, με τις ψήφους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Πλεύσης Ελευθερίας, η σύμβαση για τα Ωνάσεια Σχολεία. Πλέον μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου αναμένεται η έκδοση της απόφασης του υπουργού Παιδείας σχετικά με τον προσδιορισμό της σειράς λειτουργίας των 22 Ωνάσειων Σχολείων κατά τα σχολικά έτη 2025-2026 και 2026-2027, ενώ κυβερνητικός στόχος είναι από τον Σεπτέμβριο του 2025 να λειτουργήσουν τα πρώτα έξι, εκ των οποίων τρία γυμνάσια και τρία λύκεια.

Βέβαια, την ίδια ώρα έξω από την βουλή, εκπαιδευτικά σωματεία, γονείς και μαθητές φώναζαν ένα ηχηρό «όχι» στα Ωνάσεια Σχολεία. Δυναμικές κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν την Τετάρτη και στο Πέραμα, με εκατοντάδες μαθητές και μαθήτριες, μαζί με πολλούς συλλόγους γονέων και εκπαιδευτικά σωματεία να διαδηλώνουν ενάντια στην μετατροπή του 1ου Γυμνασίου και Λυκείου της πόλης σε Ωνάσεια Σχολεία. Μαζική συγκέντρωση μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών έγινε, μεταξύ άλλων, τόσο στη ΔΙΔΕ/ΔΙΠΕ Α΄ Αθήνας καθώς και έξω από το 5ο Γυμνάσιο Περιστερίου το οποίο κυβέρνηση, δημοτική αρχή και χορηγοί θέλουν να μετατρέψουν σε Ωνάσειο.

 

Πηγή: prin.gr

2025-02-03_142846.jpg

 

Το 1981 ο Ρόναλντ Ρίγκαν κέρδισε τη μεγάλη μάχη με τους απεργούς ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας – το τελευταίο ανάχωμα που αντιμετώπιζε πριν θέσει σε λειτουργία τον οδοστρωτήρα των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων. Το αεροπορικό δυστύχημα που συνέβη αυτή την εβδομάδα στο αεροδρόμιο που φέρει το όνομά του στην Ουάσινγκτον, αντικατοπτρίζει όσα πήγαν στραβά στην Αμερική στις περίπου τέσσερις δεκαετίες που ακολούθησαν.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Η είδηση που θα έπρεπε να κυριαρχεί τα τελευταία 24ωρα σχετικά με τα αίτια της σύγκρουσης ενός επιβατικού αεροσκάφους με ένα στρατιωτικό ελικόπτερο στο αεροδρόμιο «Ρόναλντ Ρίγκαν» γράφτηκε στην πρώτη σελίδα των New York Times: «Η στελέχωση του πύργου ελέγχου “δεν ήταν φυσιολογική” κατά τη διάρκεια της συντριβής». Αντί για αυτό τη συζήτηση μονοπώλησαν και πάλι ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Ελον Μασκ, οι οποίοι επαναλαμβάνοντας τα σχόλια διαφόρων τρολ απέδωσαν το δυστύχημα στη συμπεριληπτικότητα, ουσιαστικά δηλαδή στην υποχρέωση να προσλαμβάνονται και μερικοί μαύροι και μέλη άλλων μειονοτήτων σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες. Αν και το σχόλιο θυμίζει περισσότερο το ξέσπασμα ακροδεξιού στα τελευταία στάδια γεροντικής άνοιας, Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί κρύφτηκαν με αγαλλίαση πίσω από τη σκόνη που σήκωσε ο πρόεδρος. Γιατί και αυτό το έγκλημα είχε διακομματικό χαρακτήρα.

Καταρχήν η δήλωση Τραμπ υπηρετεί τη βασική στρατηγική που ακολουθεί κάθε κυβέρνηση σε περιπτώσεις τρομακτικών δυστυχημάτων, από το Τσέρνομπιλ μέχρι τα Τέμπη: Δεν φταίμε εμείς, ήταν… ανθρώπινο λάθος. Οπως είχαμε εξηγήσει βέβαια και στο παρελθόν («Τα λάθη δεν είναι ανθρώπινα» – 4/3/2023) σε τόσο σύνθετα συστήματα, όπως ένας πυρηνικός αντιδραστήρας, ένα σιδηροδρομικό δίκτυο ή ένα αεροδρόμιο, απαιτείται σειρά από αστοχίες και παραβίαση πολλών δικλίδων ασφαλείας για να επέλθει η καταστροφή. Το λάθος δηλαδή είναι πάντα δομικό και ποτέ ανθρώπινο. Σε αυτή την περίπτωση όμως είναι τόσο δομικό όσο το οικονομικό και πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ.

Καταρχήν η αποκάλυψη των ΝΥΤ επιβεβαιώνει παλαιότερο ρεπορτάζ της ίδιας εφημερίδας που υποστήριζε ότι σε όλη τη χώρα παρατηρούνται τόσο μεγάλες ελλείψεις ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας ώστε οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε πύργους ελέγχου δέκα ώρες την ημέρα για έξι ημέρες την εβδομάδα. Η τρομακτική πίεση μεταφράζεται συχνά σε ψυχολογικές και άλλες παθήσεις, για τις οποίες οι ίδιοι φοβούνται να ενημερώσουν καθώς ενδέχεται να μη λάβουν τις ιατρικές βεβαιώσεις που χρειάζονται για τη δουλειά τους. Σε πολλές περιπτώσεις το αλκοόλ και τα αντικαταθλιπτικά μετατρέπονται στη μοναδική τους «θεραπεία».

«Είναι θέμα χρόνου να συμβεί ένα μεγάλο δυστύχημα», δήλωναν από το 2023 στην εφημερίδα ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας καθώς έβλεπαν τα λεγόμενα περιστατικά near miss (αποσοβηθέντα δυστυχήματα) να πολλαπλασιάζονται μήνα με τον μήνα. Μόνο το 2023 η FAA κατέγραψε περισσότερα από 500 «σοβαρά περιστατικά» τα οποία αντιστοιχούσαν σε ετήσια αύξηση 65%, τη στιγμή που ο αριθμός των πτήσεων είχε αυξηθεί μόλις κατά 4%. Μόνο το 2024 και μόνο στο «Ρόναλντ Ρίγκαν» (DCA) αποφεύχθηκαν οκτώ συγκρούσεις αεροσκαφών. Το συγκεκριμένο αεροδρόμιο όμως κουβαλά και άλλες δύο «κατάρες»: είναι ένα από τα δύο που ελέγχονται απευθείας από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και έχει εξαιρετική… θέα στο Κογκρέσο.

Για χιλιάδες πολιτικούς και λομπίστες το DCA απέχει κυριολεκτικά ένα τσιγάρο δρόμο από το γραφείο τους και αποτελεί την πύλη για την άμεση επιστροφή στην οικογένειά τους. Ετσι, παρά το γεγονός ότι η FAA προειδοποιεί εδώ και χρόνια ότι έχει ξεπεράσει τη χωρητικότητά του, Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί ψηφίζουν για να αυξάνονται οι πτήσεις χωρίς να επεκτείνονται οι αεροδιάδρομοι. Στο πλευρό τους έχουν το πανίσχυρο λόμπι της αεροπορικής εταιρείας Delta που χρησιμοποιεί το «Ρόναλντ Ρίγκαν» σαν hub. Μόνο το 2023 η Delta δαπάνησε σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια δολάρια σε επιχειρήσεις επηρεασμού πολιτικών και της FAA. Πρωτοπόροι σε σχετικά σχέδια νόμου είναι γερουσιαστές όπως ο Δημοκρατικός Ραφαέλ Γουάρνοκ από την Τζόρτζια (όπου έχει την έδρα της η Delta, όπως ανέφεραν με νόημα οι NYT), ο Ρεπουμπλικανός Τεντ Κρουζ και αρκετοί ακόμη γερουσιαστές που έχουν δει πολλές φορές από κοντά τα τσεκ επιταγών του αμερικανικού κολοσσού των αερομεταφορών.

Οσοι βέβαια έχουν ακόμη πίστη στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα θα αντιτείνουν ότι δεκάδες άλλοι πολιτικοί είχαν προειδοποιήσει για την υπερφόρτωση του DCA και ζητούσαν να μεταφερθούν πτήσεις σε άλλα αεροδρόμια. Ολως τυχαίως βέβαια αρκετοί από αυτούς χρηματοδοτούνται από το λόμπι της American Airlines που έχει το δικό της hub στο γειτονικό αεροδρόμιο «Dulles» και είδε τα κέρδη της να μειώνονται από τη μεταφορά του ενδιαφέροντος στο DCA. Πώς προτίθεται να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση Τραμπ το χάος που παρέλαβε; Αρχικά διέλυσε την Επιτροπή Ασφάλειας Αερομεταφορών και στη συνέχεια εξανάγκασε σε παραίτηση τον επικεφαλής της FAA, όπως ακριβώς είχε ζητήσει με ένα tweeτ του ο Ελον Μασκ. O Μάικλ Γουϊτέκερ τού είχε κόψει μερικές «κλήσεις» για παράτυπες πτήσεις της διαστημικής εταιρείας SpaceX και ο φιλο-φασίστας δισεκατομμυριούχος, με τη νηφαλιότητα που τον διακρίνει, τον κατηγόρησε ότι αυτός μπλοκάρει τα σχέδια της ανθρωπότητας για τον εποικισμό του Διαστήματος. Ο Μασκ και ο Τραμπ κατάφεραν να έχουν ακέφαλη την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ τη στιγμή που συνέβη το μεγαλύτερο δυστύχημα στη σύγχρονη αεροπορική ιστορία της χώρας. Αλλά τουλάχιστον δεν θα δουλεύουν πολλοί μαύροι στα αεροδρόμια.

 

Πηγή: efsyn.gr

2025-02-03_142559.jpg

 

Ηρθε η ώρα να επιστρατεύσει η κυβέρνηση και τον Αρκά. Μετά τον Δ. Καμπουράκη που μας εμφάνισε τον μπαμπούλα της ακυβερνησίας αν δεν συντελέσουμε να μπει ταφόπλακα στο μαζικό κυβερνητικό έγκλημα των Τεμπών, μας εμφάνισαν σήμερα και τον Αρκά να συμβάλλει στην προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου για να αποπροσανατολιστεί ο κόσμος απ’ την απαίτηση να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι της τραγωδίας.

Ο σκιτσογράφος απαξίωσε τόσο καιρό να κάνει την παραμικρή αναφορά για όλες τις αναφορές που υπήρξαν και αποδείκνυαν την κυβερνητική προσπάθεια συγκάλυψης τους εγκλήματος. Εμφανίζεται τώρα, σε μια περίοδο που οι αλλεπάλληλες αποκαλύψεις έχουν φέρει την κυβέρνηση σε αδιέξοδο, να εκδηλώνει τον … καημό του … στο ενδεχόμενο τα κόμματα της αντιπολίτευσης να υπάρξουν εκλογικά ωφελημένα απ’ την τραγωδία των Τεμπών. Ελεεινή μικροπολιτική.

Προφανώς δεν μας αιφνιδιάζει αυτή η στάση του σκιτσογράφου, για να μην πούμε ότι είναι η αναμενόμενη. Εδώ και χρόνια έχει επιλέξει να στρατευτεί στην υπηρεσία του καθεστώτος Μητσοτάκη κάτι που στιγματίζαμε στην ανάρτηση που τιτλοφορούσαμε: Αρκάς: “Χαμηλές Πτήσεις” στον βόθρο του φασισμού και του αντικομμουνισμού

 

Πηγή: vathikokkino.gr

Σελίδα 114 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή