Εργατικό ατύχημα σημειώθηκε σε ιδιωτική εγκατάσταση ναυπηγείου στο Πέραμα. Ένας 55χρονος, υπήκοος Αλβανίας, ο οποίος εκτελούσε εργασίες ελαιοχρωματισμού σε ιδιωτικό σκάφος αναψυχής, που βρισκόταν ανελκυσμένο στο χώρο του ναυπηγείου, έχασε την ισορροπία του, καθώς κατέβαινε την εξωτερική σκάλα εργασιών, με αποτέλεσμα την πτώση και τον τραυματισμό του στη μέση.

Ο τραυματίας μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, για ιατρική περίθαλψη. Προανάκριση διενεργείται από το Δ' Λιμενικό Τμήμα Περάματος του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά.

Εντύπωση ωστόσο προκαλεί το γεγονός ότι το ατύχημα συνέβη το πρωί της Τρίτης 28/1/2025, η Λιμενική Αρχή του Περάματος ενημερώθηκε την Τετάρτη 29/1/2025 και το Λιμενικό ενημέρωσε γι' αυτό την Πέμπτη 30/1/2025.

Πηγή: efsyn.gr

Νέα διάσταση δίνει η έκθεση του ειδικού πραγματογνώμονα Βασίλη Κοκοτσάκη, σε συνεργασία με τον Μανόλη Παπαδάκη, που κατατέθηκε το πρωί της Παρασκευής στον Ανακριτή και ρίχνει περισσότερο φως στο έγκλημα των Τεμπών και τις συνθήκες θανάτου δεκάδων επιβατών της μοιραίας αμαξοστοιχίας που δεν ήταν η σύγκρουση, παρά τον αρχικό ισχυρισμό.

Η νέα έκθεση, επιβεβαιώνει με τον πλέον τραγικό τρόπο το ηχητικό που αποκάλυψε το documentonews.gr, και αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι αρκετοί επιβάτες επέζησαν από τη σύγκρουση με την εμπορική αμαξοστοιχία, αλλά βρήκαν τραγικό θάνατο από τη φωτιά που ακολούθησε.

Σύμφωνα με την έκθεση του Β. Κοκοτσάκη, σύμφωνα με ιατροδικαστικές αναφορές, ιατροδικαστικές εκθέσεις με σχετικό κατάλογο θανούντων, οι επιβάτες που διασώθηκαν της σύγκρουσης των τρένων και κατέληξαν λόγω της εκ δηλωθείσας πυρκαγιάς και των συνεπειών αυτής είναι 27*.

«Επειδή μετά την κοινοποίηση της από 9/1/2025 τεχνικής μας έκθεσης (παραρτήματος 3-επικαιροποποιημένης έκθεσης), με κρίσιμες και εμπεριστατωμένες διαπιστώσεις και επιστημονικά συμπεράσματα για σειρά ποινικά ερευνητέων θεμάτων της ανακριτικής δικογραφίας του δυστυχήματος των Τεμπών και την δημοσιότητα την οποία έλαβε, παρουσιάστηκαν σε αρκετές εκπομπές διαφόρων ΜΜΕ, αόριστες και αβάσιμες απόψεις , ότι ο συνολικός αριθμός των θυμάτων από την πυρκαγιά που προκλήθηκε αιτία της ακαριαίας ανάφλεξης διαρρέουσας μεγάλης ποσότητας εύφλεκτων ατμών από παρανόμως μεταφερόμενους με την εμπορική αμαξοστοιχία, χημικούς διαλύτες-υδρογονάνθρακες , μετά την σύγκρουση των τρένων της 28ης/02/2023, είναι δήθεν από 5 μέχρι 7 , παραθέτουμε παρακάτω αποδεικτικά στοιχεία που αποδεικνύουν τον ακριβή(ελάχιστο) αριθμό των επιβατών που έχασαν την ζωή τους από την πυρκαγιά και τις συνέπειες της , και όχι από το δυστύχημα , δηλ. όχι από τις δυνάμεις που αναπτύχθηκαν από την σφοδρότητα της σύγκρουσης», αναφέρει η έκθεση.

Τα  στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε η έκθεση αυτή, υπάρχουν στην υφιστάμενη δικογραφία.

Στην παράγραφο Α8 του παραπάνω υπομνήματος, ο ίδιος ιατροδικαστής αναφέρει:

«Στις λοιπές σωρούς, η αιτία του άμεσου θανάτου, ήταν οι διαπιστωμένες βαρύτατες θανατηφόρες κακώσεις που λόγω του είδους των, δεν άφηναν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.

Από τον έλεγχο που κάναμε στα περιεχόμενα των εκθέσεων νεκροψίας και νεκροτομής διαπιστώσαμε:

1. Νεκροί με αιτία θανάτου: Βαρύτατες θανατηφόρες κακώσεις : 29
2. Νεκροί με αιτία θανάτου πλήρη απανθράκωση 24
3. Νεκροί με απανθράκωση και σε στάση πυγμάχου 3
4. Νεκροί από σύνθλιψη και απανθράκωση * 1*

Ήτοι:
5. Νεκροί με αιτία θανάτου απανθράκωση συνεπεία της φωτιάς : 27+ -1*
6. Νεκροί με αιτία θανάτου: Βαρύτατες θανατηφόρες κακώσεις : 28+ -1*

ΣΥΝΟΛΟ : 56»

Στην έκθεσή του ο κ. Κοκοτσάκης, οι επιβάτες που διασώθηκαν της σύγκρουσης των τρένων και κατέληξαν λόγω της εκ δηλωθείσας πυρκαγιάς και των συνεπειών αυτής είναι:

Όπως εξηγεί ο κ. Κοκοτσάκης η έκθεση έχει σκοπό να επιβεβαιώσει αδιαμφισβήτητα τον ακριβή αριθμό των επιβατών(27), που επιβίωσαν από τη σύγκρουση και κατέληξαν με τραγικό και οδυνηρό τρόπο λόγω της πυρκαγιάς που ακολούθησε εκδηλωθείσας ακαριαίας ανάφλεξης διαρρέουσα μεγάλης ποσότητας εύφλεκτων πτητικών ατμών ανάφλεξης χημικών διαλυτών και εξελίχθηκε επί μακρύ χρόνο, λόγω της ιδιαιτερότητας των καυσέντων χημικών διαλυτών-υδρογονανθράκων, υλικά που είναι ξένα προς την ιδιοσυστασία των τρένων και των δηλωμένων φορτίων τους.

Πηγή: documentonews.gr

1. Είχαν πολλά χρόνια να συνυπάρξουν μαζί τόσοι άνθρωποι, διαφορετικών ηλικιών και πολιτικοποιήσεων, και μάλιστα μετά από ένα κάλεσμα, ελάχιστες μέρες πριν την Κυριακή. Τους ένωσε ο πόνος για το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και η οργή για την προκλητική συγκάλυψη από μεριάς της κυβέρνησης της ΝΔ.

2. Αυτή την «ένωση» όμως την ισχυροποίησε η διάχυτη, βουβή ως τώρα, γενικότερη δυσαρέσκεια. Από την αφόρητη ακρίβεια ως τους λογαριασμούς ρεύματος. Από τα ακριβά ενοίκια ως τους πλειστηριασμούς. Αλλά και η οργή για την κυβερνητική και κρατική ξετσιπωσιά, καθώς την ίδια στιγμή γεμίζει αβέρτα τις τσέπες επιχειρήσεων ενέργειας, σούπερ μάρκετ, των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο, που παντελονιάζουν προκλητικά κέρδη. Τη συνάντηση πόνου και οργής, τη γαλβάνισε και ο θυμός για την βρώμικη επικοινωνιακή επιχείρηση δικαιολόγησης των πάντων από τις μονταζιέρες της ΝΔ και διαπόμπευσης κάθε φωνής αντίστασης.

3. Η συνάντηση των «πλατειών» δεν ήταν «μνημόσυνο» όπως λένε οι γελωτοποιοί της εξουσίας. Ναι, ήταν και είναι εργαστήρι ζεστής ελπίδας. Διότι χιλιάδες άνθρωποι ένιωσαν πάλι τη δύναμη του ΕΜΕΙΣ. Έδωσαν και πήραν θάρρος. Αλλά επίσης, ναι, ήταν και είναι ένα πεδίο τρόμου για την κυβέρνηση. Δε μπορούν να κρύψουν το φόβο τους ότι μπορεί ξανά ο λαός να βγει στο προσκήνιο, να τους απειλήσει, να τους «πάρει και να τους σηκώσει». Για αυτό και άρχισε πάλι η εμετική κινδυνολογία περί «αγαναχτισμένων που μας οδήγησαν στην παρ’ ολίγον καταστροφή του 2015».

4. Το «δεν έχω οξυγόνο» των πλατειών, ρητά, ξάστερα, ηχηρά, έπληξε καίρια την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Της έδειξε ότι όταν οι άνθρωποι βαδίζουν μαζί, βρίσκουν οξυγόνο και αναπνέουν ελπιδοφόρα, κόντρα στην μπόχα και σαπίλα του «επιτελικού» κράτους των ατιμώρητων εγκλημάτων, της αλαζονείας, της λιτότητας, της εμπορευματοποίησης των πάντων, του αυταρχισμού και της μιντιακής χούντας.

5. Η λαϊκή έκρηξη των πλατειών παράλληλα εξέθεσε, αν δε γελοιοποίησε το σύνολο της αντιπολίτευσης. Διαπομπεύτηκε το «δεν κινείται ο κόσμος, τι να κάνουμε και εμείς;», που είναι το μόνιμο προσχηματικό επιχείρημα της ανοιχτά συναινετικής αντιπολίτευσης τύπου ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ. Ακυρώθηκε επίσης η στάση του ΚΚΕ που μέχρι χθες καταψήφιζε τις προτάσεις για προετοιμασία για γενική απεργία στις 28/2, μέρα του κρατικού εγκλήματος των Τεμπών, στο όνομα τού «δεν υπάρχει κλίμα».

6. Με ένα τρόπο, η κυβέρνηση έπεσε θύμα των ως τώρα μεγάλων πολιτικών επιτυχιών της. Η μεγαλύτερη επιτυχία δεν ήταν εκείνο το 41%. Ήταν ότι χάρη στην ακραία συναίνεση ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, έγινε το πρωτάκουστο για την πολιτική ζωή στην Ελλάδα: Αντί να πέφτει η κυβέρνηση λόγω της αντιλαϊκής πολιτικής της, να πέφτει η αξιωματική αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ) και να γίνεται συντρίμμια και να προκαλείται παράλληλα κρίση στο ΠΑΣΟΚ. Ένιωσε επίσης ασφαλής με ένα ιδιότυπο modus vivendi με την -γενικού τύπου- ελεγχόμενη αντιπολίτευση της “αριστερής άκρης της βουλής” που περιορίζεται σε διαρκή προεκλογική εκστρατεία, χωρίς να οξύνει καταστάσεις. Πίστεψε ότι εν τέλει αντιπολίτευση θα κάνει μόνο ο Σαμαράς και κάθε είδους ακροδεξιά, οι οποίοι, παρά το γεγονός ότι αποτελούν κάποιο εκλογικό κίνδυνο, κατά τα άλλα μετατοπίζουν την ατζέντα προς τα δεξιά (με μπόλικη τουρκοφαγία, εθνικισμό, τάξη και ηθική, πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια), δηλαδή στο γήπεδο της μεγάλης δεξιάς οικογένειας και αστικής πολιτικής.

7. Στο παραπάνω πλαίσιο, η ΝΔ, πίστεψε ότι το έγκλημα των Τεμπών θα ξεχαστεί. Θεώρησε ότι είναι ατού της να δηλώνει όπου βρεθεί και όπου σταθεί ότι έχει προτεραιότητα την αγορά, τα επιχειρηματικά κέρδη, ό,τι απαιτήσει η ΕΕ για περικοπές δαπανών, ό,τι ζητήσει το ΝΑΤΟ για πολεμικές δαπάνες και -εννοείται!- ό,τι γουστάρουν οι εφοπλιστές. Τα επικοινωνιακά της επιτελεία θεώρησαν ότι θα βγουν κερδισμένα από το να παρουσιάζουν σχεδόν ως «διαταραγμένη» την Καρυστιανού (που δίνει ηρωική μάχη για την αποκάλυψη της συγκάλυψης), όταν δεν κατηγορούσαν τους γονείς των νεκρών παιδιών στα Τέμπη, ότι «όλα τα κάνουν για τα λεφτά». Ο δε πάνσοφος Γεωργιάδης πίστεψε στα αλήθεια ότι το να ταυτίσει την αντιπολίτευση με «λίγους θεόμουρλους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ» όπως λέει συχνά, ότι θα του έβγαινε σε καλό.

8. Τώρα όμως, μετά από εκείνη τη μαγική Κυριακή, όλα είναι διαφορετικά. Η κυβέρνηση ένιωσε μια ζεστή ανάσα στο σβέρκο της ενός λαού που νιώθει πιο δυνατός. Η δε κοινοβουλευτική αντιπολίτευση θα υποχρεωθεί να αποδείξει ότι είναι αντιπολίτευση, έστω σε κάποιο βαθμό.

9. Οι ευθύνες και οι απαιτήσεις αλλάζουν για όλους. Η κυβέρνηση τρέμει ακόμη και στη σκέψη ότι οι δρόμοι θα γεμίζουν και ο κόσμος θα απαιτεί και δε θα γκρινιάζει μόνο βλαστημώντας.

10. Εδώ θα μετρηθεί το μπόι όλων όμως. Πρέπει να τεθεί ρητά το θέμα της ανατροπής της κυβέρνησης (μαζί και της τιμωρίας των ενόχων για τα Τέμπη!). Ή μήπως θα υπάρξει κατά τα γνωστά η γνωστή καταφυγή στην ψόφια πρόταση μιας «κυβέρνησης χωρίς Μητσοτάκη», του Αγίου Τρέχα Φεύγα, μέσω εκλογών; Πρέπει να αναπτυχθούν εδώ και τώρα πρωτοβουλίες ενωτικής, μαχητικής, κοινωνικής και πολιτικής αντιπολίτευσης, των δρόμων, των αγώνων και των συνολικών στόχων ανατροπής. Ή μήπως θα αναζητηθούν και πάλι φορείς ανάθεσης και εκπροσώπησης μέσω των κοινοβουλευτικών δεκάρικων; Θα ενθαρρυνθούν πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση ενός μετώπου μαχόμενων αντικαπιταλιστικών δυνάμεων ή θα αναζητηθούν και πάλι οι γνωστοί «εύκολοι» δρόμοι των εκλογικών συγκολλήσεων και της προσκόλλησης στα δήθεν «μικρότερα κακά» και τα «ευρύτερα ακροατήρια»;

Πηγή: pandiera.gr

Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «Το γκρίζο κύμα, η νέα ακροδεξιά και οι συνεργοί της», Πέτρος Παπακωνσταντίνου, μίλησε στην εκδήλωση της ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ για την ακροδεξιά ως φαινόμενο στην εποχή μας λέγοντας πως ο καταλληλότερος τόπος για να το μελετήσουμε δεν είναι άλλος από τη Γάζα. «Εκεί βλέπει κανείς την πιο ακροδεξιά κυβέρνηση του πλανήτη, τι είναι ικανή να κάνει όταν έρχεται στην εξουσία και όταν ασκεί την εξουσία αυτή στην ακρότατη μορφή της που είναι ένας πόλεμος γενοκτονίας απέναντι στο παλαιστινιακό λαό».

Ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου μίλησε στη συνέχεια για την παγκόσμια πολιτική σκηνή, όπου η ακροδεξιά ενισχύεται και νομιμοποιείται, παρουσιάζοντας περιπτώσεις χωρών όπως η Ιταλία, η Ουγγαρία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ινδία, που έχουν υιοθετήσει ακροδεξιές πολιτικές. Επισήμανε δε τη συμμαχία μεταξύ ακροδεξιάς και «ακραίου κέντρου», με παράδειγμα τις δηλώσεις κατά του αντισημιτισμού, οι οποίες χρησιμοποιούνται για το ξέπλυμα φασιστικών θέσεων, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο από τη νομιμοποίηση του φασισμού.

«Η Γάζα σήμερα και η Δυτική Όχθη είναι ότι ήταν το 1936 η Μαδρίτη και η Βαρκελώνη και η Καταλωνία. Είναι το κομβικό ζήτημα της πάλης των παγκόσμιων επαναστατικών αλλά και ευρύτερα δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων απέναντι στον ανερχόμενο φασισμό. Εκείνη η μάχη τότε χάθηκε με ολέθριες συνέπειες. Ας κάνουμε ότι μπορούμε για να μη χαθεί και αυτή σήμερα», είπε.

Ο Άρης Χατζηστεφάνου περιέγραψε τις εμπειρίες του από το πρόσφατο ταξίδι του στην Αργεντινή και την κατάσταση κατά τη συμπλήρωση ενός έτους υπό την ηγεσία του Χαβιέρ Μιλέι, καθώς και την επιρροή που φαίνεται να ασκεί ο Μιλέι στη διεθνή σκηνή. Η Αργεντινή βιώνει βαθιά κρίση, με σοβαρές περικοπές σε υγεία, παιδεία και κοινωνικές υπηρεσίες, οδηγώντας σε δραματική αύξηση της φτώχειας.

Συνδέοντας την κατάσταση της Αργεντινής με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Άρης Χατζηστεφάνου μίλησε για τις ομοιότητες των πολιτικών προσεγγίσεων του Μιλέι με εκείνες των, κατ’ ομολογία θαυμαστών του, Ντόναλντ Τραμπ και Έλον Μασκ. Αναφέρθηκε επίσης στη μεταστροφή της Σίλικον Βάλεϊ και την άνοδο της νέας ακροδεξιάς, η οποία συνδέεται μεν με ιστορικά φαινόμενα, όπως ο αντικομμουνισμός του Ψυχρού Πολέμου, αλλά εξελίσσεται σε ένα ψηφιακό περιβάλλον δημιουργώντας μια άνευ προηγουμένου σύγκλιση μεταξύ οικονομικών ελίτ και ακροδεξιών πολιτικών.

Παρακολουθείστε ολόκληρη τη συζήτηση εδώ:

Πηγή: info-war.gr