Το ανησυχητικό είναι ότι ο ρυθμός σεισμικότητας βαίνει αυξανόμενος

Τα δεδομένα αναφορικά με τη σεισμικότητα στη ζώνη Σαντορίνης-Αμοργού κατά το τελευταίο δίμηνο κατέγραψε η Διεπιστημονική Επιτροπή Διαχείρισης Κινδύνων και Κρίσεων του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συνολικά, η ανάλυση σεισμολογικών δεδομένων έως και την 3η Φεβρουαρίου, η οποία επικαιροποιήθηκε με τη χρήση μηχανικής μάθησης, απέδωσε ένα πλήθος άνω των 1.300 σεισμών την 2η Φεβρουαρίου και άνω των 1.400 σεισμών την 3η Φεβρουαρίου, ξεπερνώντας συνολικά τους 6.400 σεισμούς από τις 26 Ιανουαρίου μέχρι και τις 3 Φεβρουαρίου 2025.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, ο αριθμός σεισμών με μέγεθος Μ³2.5 αυξάνεται σταδιακά ανά ημέρα, με πλήθος 0, 1, 2, 6, 9, 25, 45, 340, και 437 σεισμούς από τις 26 Ιανουαρίου μέχρι και τις 3 Φεβρουαρίου. Στις 2 Φεβρουαρίου εκδηλώθηκαν 5 σεισμοί με Μ³4.5, στις 3 Φεβρουαρίου 7 σεισμοί και στις 4 Φεβρουαρίου 9 σεισμοί. Το μέγεθος του μεγαλύτερου σεισμού ήταν 4.6 στις 2 Φεβρουαρίου, ενώ στις 3 και 4 Φεβρουαρίου εκδηλώθηκαν τρεις σεισμοί με μεγέθη 4.9-5.0 και άλλοι τέσσερις με μέγεθος 4.8. Κατά τις πρώτες ώρες της 5ης Φεβρουαρίου, η σεισμική δραστηριότητα συνεχίζεται πλησίον της Ανύδρου. Έχουν εντοπιστεί πάνω από 30 σεισμοί, με το μέγεθος του μεγαλύτερου σεισμού να φτάνει το 4.4.

Η κατανομή των σεισμικών επικέντρων στις 2 Φεβρουαρίου ξεκίνησε συγκεντρωμένη περίπου στο μέσο της απόστασης Ανύδρου-Σαντορίνης, και στη συνέχεια μετανάστευσε στα ΒΑ προς την ‘Ανυδρο. Στις 3 Φεβρουαρίου, η σεισμικότητα παρέμεινε συσσωρευμένη κυρίως στα νοτιοδυτικά της Ανύδρου, ενώ μικρές συστάδες σεισμών εκδηλώθηκαν και σε περιοχές δυτικά και βόρεια της Ανύδρου, σε αποστάσεις γενικά μικρότερες των 10 km από αυτήν. Σύμφωνα με τα στοιχεία καθημερινής ανάλυσης σεισμικών δεδομένων του Εργαστηρίου Σεισμολογίας του ΕΚΠΑ, στις 4 Φεβρουαρίου παρέμεινε στην περιοχή κυρίως δυτικά της Ανύδρου, αλλά εξαπλώθηκε και λίγο ανατολικότερα. Κατά την περίοδο από 1 Φεβρουαρίου έως 4 Φεβρουαρίου, το άκρο της σεισμικά ενεργοποιημένης ζώνης φαίνεται να μετανάστευσε προς τα βορειοανατολικά με ταχύτητα ~4-5 χλμ/ημέρα (km/day) σε κατεύθυνση ~Β40°Α. Από την ανάλυση με μέθοδο μηχανικής μάθησης, φαίνεται κατά τη διάρκεια διαφόρων εξάρσεων, η μετανάστευση να γίνεται με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα κατά περιοχές, καλύπτοντας μικρότερες αποστάσεις.

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, η έως τώρα σεισμική δραστηριότητα στη ζώνη Σαντορίνης-Αμοργού «πιθανώς φέρει τα χαρακτηριστικά ενός σεισμικού σμήνους, καθώς δεν διακρίνεται κάποιος σεισμός με μέγεθος σαφώς μεγαλύτερο από όλους τους υπόλοιπους, ο οποίος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως κύριος σεισμός».

Επιπλέον, ο ρυθμός σεισμικότητας αναφέρεται ότι βαίνει αυξανόμενος, ενώ οι μετασεισμικές ακολουθίες χαρακτηρίζονται από φθίνουσα χρονική κατανομή σεισμών, με το μέγεθος του μεγαλύτερου μετασεισμού συνήθως να είναι μικρότερο από ~0.5 συγκριτικά με τον κύριο σεισμό, αναφέρθηκε στο ΑΠΕ ΜΠΕ.

«Αν και πιθανώς να πρόκειται για σμήνος που εμπεριέχει σεισμούς μεγάλων μεγεθών, συγκριτικά με άλλα πρόσφατα σεισμικά σμήνη στον Ελλαδικό χώρο, ένα ενδεχόμενο είναι να συνεχιστεί η δράση του αλλά με σταδιακά μικρότερα μεγέθη και μικρότερο πλήθος σεισμών, αλλά να διαρκέσει πολλούς μήνες, όπως στην περίπτωση του σεισμικού σμήνους της Θήβας», τονίζεται στην ανακοίνωση.

Ωστόσο, ένα δεύτερο ενδεχόμενο είναι το σμήνος αυτό να διεγείρει τη διάρρηξη ενός σημαντικού τμήματος μεγάλου ενεργού ρήγματος της περιοχής, δίνοντας έτσι έναν κύριο σεισμό, και στη συνέχεια η δραστηριότητα να πάρει τη μορφή μιας τυπικής μετασεισμικής ακολουθίας. Σε μια τέτοια περίπτωση, το σεισμικό σμήνος που έχει προηγηθεί του κύριου σεισμού, θα χαρακτηριστεί (εκ των υστέρων) ως προσεισμική ακολουθία.

Σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση, αν και η παρατηρούμενη σεισμική έξαρση λαμβάνει χώρα εντός του ενεργού ηφαιστειακού τόξου του Νοτίου Αιγαίου, «δεν σχετίζεται άμεσα με κάποιο γνωστό ηφαιστειακό κέντρο, αλλά φαίνεται να έχει ενεργοποιήσει ένα σύστημα κανονικών ρηγμάτων, διεύθυνσης ΝΔ-ΒΑ στη θαλάσσια λεκάνη της Ανύδρου».

Τέλος, σημειώνεται ότι στο πλαίσιο της εντατικής παρακολούθησης της τρέχουσας σεισμικής δραστηριότητας στη περιοχή Σαντορίνης-Αμοργού, μέλη των δύο Εργαστηρίων (Σεισμολογίας και Γεωφυσικής) του τομέα Γεωφυσικής και Γεωθερμίας καθώς και της διεπιστημονικής επιτροπής Διαχείρισης Κινδύνων και Κρίσεων του ΕΚΠΑ, θα μεταβούν στην Ίο και τη Σαντορίνη για εγκατάσταση και συντήρηση σεισμογράφων καθώς και για μετρήσεις εδαφικής παραμόρφωσης.

Πηγή: limenikanea.gr

Το απόγευμα της Δευτέρας σε αποβάθρα του Προαστιακού σημειώθηκε σοβαρό περιστατικό, όταν ξεκόλλησε παντογράφος και έπεσε δίπλα σε κόσμο που περίμενε να επιβιβαστεί στον συρμό!

Για το περιστατικό αυτό ανακοίνωση εξέδωσε η Hellenic Train, λέγοντας άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Και αναφέρει:

«Το περιστατικό έλαβε χώρα κατά την άφιξη του συρμού στην αποβάθρα για την αποβίβαση των επιβατών. Ο παντογράφος είναι ο μηχανισμός που συνδέει τον συρμό με την εναέρια ηλεκτροφόρα γραμμή, εξασφαλίζοντας την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας. Χάρη στην άμεση και αποτελεσματική αντίδραση του προσωπικού της Hellenic Train, το περιστατικό αντιμετωπίστηκε χωρίς κανένα απρόοπτο, με γνώμονα την ασφάλεια, τόσο των επιβατών, όσο και του προσωπικού. Η εταιρεία προχωρά, σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς, στη διερεύνηση του περιστατικού προκειμένου να διαπιστωθούν τα αίτια του συμβάντος».

Ανακοίνωση εξέδωσε και το Σωματείο Μηχανοδηγών, δηλώνοντας πως «από καθαρή τύχη και σήμερα δεν θρηνήσαμε νέα θύματα», ενώ κάνει λόγο για «προφανή απροθυμία και ανικανότητα κάποιων να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα του σιδηροδρόμου».

Το σωματείο καλεί σε άμεση παραίτηση, τόσο τη διοίκηση του ΟΣΕ που έχει την απόλυτη ευθύνη για την επικίνδυνη κατάσταση της υποδομής, όσο και τη διοίκηση της Hellenic Train, που έχει την απόλυτη ευθύνη για την τραγική κατάσταση του απαρχαιωμένου τροχαίου υλικού.

Πηγή: iskra.gr

Σήμερα, η διεθνής πολιτική παρακολουθεί μια άνευ προηγουμένου άνοδο στις φασιστικές και βάναυσες ιμπεριαλιστικές τάσεις, όπου τα οικονομικά συμφέροντα διασταυρώνονται με τα ακροδεξιά ιδεολογικά οράματα στο πλαίσιο αναμόρφωσης της παγκόσμιας τάξης με βάση την απόλυτη εξουσία και την πλήρη άρνηση των δικαιωμάτων των λαών- με πρώτο τον παλαιστινιακό λαό μας- προσπαθώντας να αποτρέψει την εμφάνιση ενός πολυπολικού κόσμου.

Η ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ στην πρόσφατη συνάντησή του με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, μαζί με τις πολιτικές που επιδιώκει η κυβέρνησή του, θέτει τους Παλαιστίνιους και τον κόσμο σε μία κατάσταση που θυμίζει την περίοδο που οδήγησε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο όταν η ναζιστική ρητορική οδήγησε τον κόσμο στην καταστροφή.

Εκδίκηση για την Ευρώπη: Ρωσία στο σταυροδρόμι του νέου φασισμού

Δεν είναι μυστικό ότι ένα βασικό μέρος της παγκόσμιας ημερήσιας διάταξης της δεξιάς συνδέεται με την επιθυμία για εκδίκηση έναντι της Ευρώπης, που ήταν το κύριο πεδίο μάχης για την ήττα του ναζισμού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η εχθρότητα αντανακλάται στις προσπάθειες υπονόμεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην υποστήριξη εθνικιστικών λαϊκισικών κινημάτων εντός αυτής και στην ανάφλεξη συγκρούσεων στα σύνορά της όπως βλέπουμε στην Ουκρανία. Η Ρωσία, έχοντας κληρονομήσει τη σοβιετική κληρονομιά της καταπολέμησης του φασισμού και της ήττας του ναζισμού, έχει γίνει πρώτος στόχος σε αυτόν τον πόλεμο. Όχι μόνο για γεωπολιτικούς λόγους, αλλά και επειδή διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη συντριβή του ναζιστικού Τρίτου Ράιχ το 1945.

Η κυβέρνηση Τραμπ, που υποστηρίζεται από ακροδεξιές δυνάμεις στη Δύση, βλέπει τη Ρωσία ως στρατηγικό εχθρό, του οποίου η επιρροή πρέπει να μειωθεί και να αποδυναμωθεί μέσα σε ένα ευρύτερο όραμα που επιδιώκει να επιβάλει την αμερικανική ηγεμονία χωρίς τήρηση των διεθνών κανόνων που θεσπίστηκαν μετά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι οικονομικές κυρώσεις, οι πόλεμοι  διά αντιπροσώπων στην Ουκρανία και οι προσπάθειες απομόνωσης της Μόσχας ταιριάζουν σε αυτή τη μακροπρόθεσμη αντιπαράθεση, η οποία επιδιώκει στην αναμόρφωση της δυναμικής της διεθνούς ισχύος, ιδιαίτερα υπό το φως των διάφορων πολιτικών εμπορικού πολέμου με στόχο την Κίνα, τον Καναδά, τη Λατινική Αμερική και τον φτωχό παγκόσμιο Νότο.

Η γενοκτονία της Παλαιστίνης: Η φασιστική ρητορική επιστρέφει μέσω της Γάζας

Όσον αφορά το παλαιστινιακό ζήτημα, μετά και από τις προηγούμενες αποφάσεις του Τραμπ στη διάρκεια της πρώτης θητείας του σχετικά με την Ιερουσαλήμ και την  επέκταση των εποικισμών,  τα γεγονότα που ξεδιπλώνονται σήμερα ανακαλούν τη ρητορική του Χίτλερ το 1933 όταν άρχισε να επιβάλλει το ρατσιστικό του όραμα στην Ευρώπη, υποστηρίζοντας ότι η «καθαρότητα» της ηπείρου απαιτούσε την απομάκρυνση των μειονοτήτων και της εδαφικής επέκτασης. Σήμερα, ακούμε παρόμοια γλώσσα από την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ, όπου η Γάζα απεικονίζεται ως «τόπος καταστροφής» που πρέπει «να αποκατασταθεί», ενώ υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για την εκτόπιση των κατοίκων της από τη μία πλευρά και της προσάρτησης εδαφών, αν όχι ολόκληρης, της  Δυτικής Όχθης από την κατοχική αρχή ως μέρος εφαρμογής του σχεδίου για ένα «Μεγαλύτερο Ισραήλ» που θα παίξει το ρόλο «θεμελίου» για το σχέδιο της Νέας Μέσης Ανατολής. Αυτό το όραμα δεν είναι απλώς ένα σχέδιο αποικιοκρατικής επέκτασης αλλά μια πολιτική εθνοκάθαρσης που διενεργείται υπό την πλήρη κάλυψη της Αμερικής, με σκοπό την εκ βάθρων αλλαγή της γεωπολιτικής πραγματικότητας της περιοχής.

Η ρητορική του Τραμπ δεν κρύβει τις αποικιακές του προθέσεις και ο Νετανιάχου στέκεται σταθερά δίπλα του ως εργαλείο για την εκτέλεση τους. Παρουσιάζει ωμά το όραμά του στον κόσμο: η Γάζα, κατά την άποψή του, δεν θα παραμείνει παλαιστινιακή και δεν θα υπάρξει Παλαιστινιακό κράτος τώρα που έχει αποκαλυφθεί η ως πρότινος κρυφή ατζέντα. Αντ’αυτού, θα μετατραπεί στην «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής», αφού απομακρυνθούν οι άνθρωποι της, ενδεχομένως με την εκεί ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων που θα επιβάλλουν αυτό το όραμα διά της καθαρής ισχύος. Αυτή η πολιτική είναι ευθυγραμμισμένη με τη φασιστική νοοτροπία που δεν αναγνωρίζει τα δικαιώματα των λαών αλλά τα βλέπει σαν «εμπόδια» που θα πρέπει να εξαλειφθούν.

Φασισμός και καπιταλισμός: Ξεφεύγοντας μέσω πολέμων

Αυτές οι εξελίξεις δεν είναι ξέχωρες από τη βαθιά κρίση που πλήττει σήμερα το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα. Ακριβώς, όπως και στη δεκαετία του 1930, όταν οι καπιταλιστικές εξουσίες κατέφυγαν στον φασισμό ως μέσο για να ξεφύγουν από την οικονομική αναταραχή, βλέπουμε σήμερα ένα παρόμοιο φαινόμενο.

Οι οικονομικές κρίσεις, η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, η ελλείψεις στην ενέργεια και οι διαταραχές της αγοράς οδηγούν όλες τις μεγάλες καπιταλιστικές και μονοπωλιακές δυνάμεις στην αναζήτηση «λύσεων» που συχνά εκδηλώνονται με τη μορφή πολέμων και στρατιωτικής κυριαρχίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι αποικιακοί πόλεμοι αποτελούν βασικό στοιχείο των λύσεων που υιοθετήθηκαν από τα καπιταλιστικά συστήματα που βασίζονται στην κρίση, είτε μέσω της αναζωπύρωσης συγκρούσεων όπως αυτή στην Ουκρανία, είτε μέσω υποστήριξης της κατοχής, της επέκτασης των εποιισμών και της προσάρτισής τους, όπως συμβαίνει στην Παλαιστίνη. Οι Τραμπ και Νετανιάχου, μαζί με τα τεράστια δίκτυα των κατοχυρωμένων συμφερόντων πίσω από αυτούς, αντιλαμβάνονται ότι η διατήρηση της παγκόσμιας οικονομικής τάξης απαιτεί συνεχείς συγκρούσεις  για την αναδιανομή πόρων και ενίσχυσης του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος.

Πού κατευθύνεται ο κόσμος;

Η διεθνής σκηνή σήμερα αναπαράγει τις συνθήκες που οδήγησαν στις μεγάλες καταστροφές του 20ού αιώνα. Ο φασισμός επανεμφανίζεται με νέες μορφές που συχνά περιλαμβάνουν τους ίδιους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του σιωνιστικού κινήματος. Ωστόσο, διατηρεί το παλιό του πνεύμα που αναγνωρίζει μόνο τη δύναμη και την αποικιοκρατία ως εργαλεία για τη διαχείριση του κόσμου.

Εάν η διεθνής κοινότητα συνεχίσει να αγνοεί αυτές τις πολιτικές και απλώς να εκδίδει καταδίκες χωρίς να αναλάβει σοβαρές ενέργειες, το αποτέλεσμα θα είναι περαιτέρω κλιμάκωση και καταστροφή, οδηγώντας πιθανώς σε μία ανοικτή αντιπαράθεση παρόμοια με εκείνη της δεκαετίας του 1930, όταν η διεθνής αδράνεια άνοιξε το δρόμο σε έναν καταστροφικό παγκόσμιο πόλεμο.

Εν κατακλείδα, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: Τι πρέπει να κάνουμε εμείς ως Παλαιστίνιοι; Έχουμε μάθει τα μαθήματα της Ιστορίας; Μπορούμε, μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο, να περιορίσουμε αυτή τη νέα φασιστική παλίρροια και να διασφαλίσουμε την ύπαρξή μας και τα εθνικά δικαιώματα μας ή κατευθυνόμαστε προς μια αναπόφευκτη παγκόσμια αντιπαράθεση;

Πηγή: kosmodromio.gr