Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ο πρόσφυγας κι ο ναυαγός
Βαγγέλης Γέττος
Εν μέσω του προπαγανδιστικού ορυμαγδού που επικρατεί εναντίον και της παραμικρής κίνησης της κυβέρνησης, αναρωτιέμαι: γιατί, ενώ, εδώ και πάνω από 20 χρόνια, πρόσφυγες και μετανάστες πέθαιναν ή σκοτώνονταν στα χερσαία ή θαλάσσια σύνορα της χώρας, τα ελληνικά ΜΜΕ αποφάσισαν τώρα να καταστήσουν πρώτο θέμα τους το μεταναστευτικό και το προσφυγικό;
Υποπτεύομαι ότι ο λόγος αυτού του όψιμου ενδιαφέροντος από πλευράς μιντιακού κατεστημένου δεν είναι ο πρωτοφανής όγκος των εν λόγω ρευμάτων ούτε οι καθημερινές επίσης πρωτόφαντες τραγωδίες. Άλλωστε, σε καμία περίπτωση τα κυρίαρχα ΜΜΕ δεν επιδεικνύουν κάποια στάση ανοχής ή, ακόμα περισσότερο, συμπάθειας προς την απελπισία των ξεριζωμένων.
Κάποιες θεσμικές αντιδράσεις, αυτή την περίοδο, είναι χαρακτηριστικές.Ο Δήμαρχος Ραφήνας - Πικερμίου καθώς και η Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου προέβησαν σε ενδιαφέρουσες δηλώσεις επ’ αφορμή της στέγασης προσφύγων σε γήπεδο του Δήμου και της έλευσης άλλων στην Λέσβο, αντίστοιχα. Και οι δύο, πάνω-κάτω, εξήγησαν ότι οι πρόσφυγες βρίσκονται εκεί προσωρινά, μόνο. Και οι δύο, όπως και πολλοί άλλοι τοπικοί άρχοντες, φαντάζομαι, ζήτησαν την άμεση αποχώρηση των προσφύγων από την «επικράτειά» τους. Εκτός της αναβίωσης μιας ρητορικής τύπου «όχι ΧΥΤΑ στην πόλη μας», ποιο είναι το ενδιαφέρον σε αυτές τις δηλώσεις που αναπαρήχθησαν κατ’ επανάληψη από όλα σχεδόν τα κυρίαρχα ΜΜΕ;
Από μία απόλυτη σύμπλευση με τις πιο σκληροπυρηνικές φωνές που ζητούσαν νεκρούς στο Αιγαίο στο όνομα της διαφύλαξης του αδιαπέραστου των συνόρων, τα ΜΜΕ αλλάζουν ελαφρώς την απόχρωση της μέχρι τώρα στάσης τους: αποδέχονται το ανθρωπιστικά επείγον της διάσωσης των ναυαγών αλλά, στη συνέχεια, ταυτίζονται με μία κατασταλτική λογική που εντοπίζει την επίλυση του προσφυγικού προβλήματος στους δουλεμπόρους και στα διεθνή δίκτυά τους. Τελικά το μόνο πρόβλημα των προσφύγων είναι ότι οι βάρκες τους βυθίζονται. Τελικά οι πρόσφυγες, για τα ΜΜΕ και για την ευρεία ελληνική και ευρωπαϊκή (ακρο)δεξιά, είναι, απλώς, ναυαγοί.
Αυτή η μεταμοντέρνα σύλληψη της προσφυγιάς δεν εκκινεί από το πρόβλημα του ανθρώπου αλλά από το πρόβλημα του διασχίζοντος τα σύνορα. Η προσφυγιά οφείλεται, λοιπόν, στους δουλεμπόρους και όχι στον πόλεμο και τις θρησκευτικές ή πολιτικές διώξεις. Μέσο αντιμετώπισης της προσφυγιάς είναι το ποινικό δίκαιο και όχι η πολιτική απόφαση.
Η Ε.Ε., άλλωστε, επιδιώκει, όταν δεν οργανώνει, τη συνέχεια των εχθροπραξιών από την Κριμαία μέχρι τη Λιβύη και ο «πόλεμος εναντίον των δουλεμπόρων» δεν είναι παρά μία πτυχή της παρέμβασής της στο εμπόλεμο αυτό τόξο.
Ο «τεχνοκρατικός ανθρωπισμός» που επιδιώκει να εγκλωβίσει ανθρώπους που κινδυνεύουν, καταλήγει για ακόμη μία φορά στη θηριωδία. Και αν τα κέντρα κράτησης μεταναστών και προσφύγων έκλεισαν για ποικίλους λόγους τον κύκλο τους, τότε βρέθηκε μία καλύτερη λύση: ολόκληρες χώρες μετατρέπονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η καταστολή γενικεύεται και η εικόνα της αρίας ασφάλειας αποκαθίσταται.
* Ο Βαγγέλης Γέττος είναι νομικός και παραγωγός στο Κόκκινο 107,7 Πάτρας
ΠΗΓΗ: tvxs.gr
Πυρκαγιά: Η σφαγή στο Κτίριο των Συνδικάτων στην Οδησσό
Μία ταινία που εξετάζει την εμπρηστική επίθεση στο Κτίριο των Συνδικάτων της Οδησσού στις απαρχές του εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία και το ρόλο που έπαιξε ο υπερεθνικισμός, η αστυνομία κι η πολιτική στον μετα-Σοβιετικό χώρο. Το ντοκιμανταίρ ρίχνει μια ματιά σε ένα γεγονός-κλειδί της σύγκρουσης και καταγράφει μία πόλη που σπαράσσεται ως αποτέλεσμα αυτής της τραγωδίας.
Μια ταινία των Ulrich Heyden & Marco Benson – παραγωγή leftvision.de
Περισσότερες πληροφορίες: http://www.lauffeuer-film.de
Υπενθυμίζεται ότι στις 2 Μαΐου το απόγευμα, ακροδεξιές ομάδες εξαπέλυσαν αληθινή νεοναζιστική τρομοκρατία στους δρόμους της Οδησσού. Μερικοί άνθρωποι σκοτώθηκαν στις συγκρούσεις. Στη συνέχεια, οι νεοναζιστές πυρπόλησαν την κατασκήνωση των αντικυβερνητικών διαδηλωτών στην πλατεία Κουλίκοβο Πόλιε καθώς και το «Σπίτι των Συνδικάτων». Κάπου 40 άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί ή ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου από το Δεξιό Τομέα κοντά στο κτίριο των συνδικάτων. Ο Αλεξέϊ Άλμπου τραυματίστηκε κι αυτός σοβαρά εκεί.
ΠΗΓΗ: tvxs.gr
Τέσσερα κακουργήματα για τον Μαρινάκη
Παραδόθηκε τη Δευτέρα στον δικηγόρο του προέδρου του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη το κατηγορητήριο για την εμπλοκή του στην υπόθεση εγκληματικής οργάνωσης στο ποδόσφαιρο. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης ζήτησε και έλαβε προθεσμία για να απολογηθεί στις αρχές Ιουνίου.
Στο Βαγγέλη Μαρινάκη έχουν απαγγελθεί τέσσερις κατηγορίες, όλες κακουργηματικού χαρακτήρα. Ειδικότερα, σύμφωνα με την αθλητική ιστοσελίδα SDNA, οι κατηγορίες σε βάρος του προέδρου του Ολυμπιακού είναι:
- Ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.
- Ηθική αυτουργία σε απόπειρα εκβίασης.
- Ηθική αυτουργία για έκρηξη που έθεσε σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή.
- Ηθική αυτουργία για δωροδοκία-δωροληψία με σκοπό αλλοίωση αποτελέσματος αγώνα που περιλαμβάνεται σε στοιχηματικές διοργανώσεις και ο σκοπός επετεύχθη.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, για την πρώτη κατηγορία προβλέπεται ποινή φυλάκισης 10-20 έτη, ενώ για τις υπόλοιπες μέχρι 10 έτη.
ΠΗΓΗ: tvxs.gr
H αμαρτωλή ιστορία των τηλεοπτικών αδειών
Ώρα «κάθαρσης» στην πιο μεγάλη ίσως πολιτική και τηλεοπτική… αμαρτία των τελευταίων 26 χρόνων δείχνει η κυβέρνηση, με τις επικείμενες νομοθετικές ρυθμίσεις για την δημοπρασία των τηλεοπτικών αδειών και την φορολόγηση των τηλεοπτικών διαφημίσεων.
Τα συνολικά έσοδα από τις δύο αυτές κινήσεις έχουν εκτιμηθεί στα 400 εκατομμύρια ευρώ - συγκεκριμένα, στον προϋπολογισμό προβλέπονται έσοδα 350 εκατομμυρίων από τις τηλεοπτικές άδειες και 50 εκατομμυρίων ευρώ από τη φορολόγηση των τηλεοπτικών διαφημίσεων.
Υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, την ανταπόκρισης και… συμμόρφωσης, καθώς οι καναλάρχες διαμηνύουν ήδη, δημοσίως και παρασκηνιακά, ότι «ουκ αν λάβεις παρά του μη (;) έχοντος». Η κυβέρνηση απαντά, με την ίδια ένταση, ότι αυτή τη φορά η μάχη δεν θα τελειώσει αναίμακτα και, κυρίως, ανέξοδα και όλα δείχνουν ότι ο πόλεμος μόλις τώρα ξεκινά.
Το «αναίμακτο» και «ανέξοδον» ήταν, όμως, η σταθερή και απαράβατη πεπατημένη του ιδιωτικού, τηλεοπτικού μας Jurassic Park από γεννήσεώς του για να φθάσει σήμερα να αριθμεί… 119 τηλεοπτικές επιχειρήσεις εθνικής, περιφερειακής και τοπικής εμβέλειας, που στηρίζονται στο απόλυτο νομικό κενό.
Άδεια «περί δοκιμής τοπικού τηλεοπτικού σταθμού»…
Όλα ξεκίνησαν το περίφημο καλοκαίρι του 1989. Με την 4η παράγραφο του άρθρου 4 του νόμου 1866/89 περί «άδειας μη κρατικής τηλεοράσεως», οι εκδότες – οι οποίοι είχαν «εμπειρία και παράδοση στα μέσα ενημέρωσης» - έλαβαν το χρίσμα του προτιμητέου επενδυτή (άνευ… βασικής επένδυσης) για την παραχώρηση των δημόσιων συχνοτήτων που θα οδηγούσαν στα πρώτα ιδιωτικά κανάλια στην Ελλάδα.
«Μεταξύ των κριτηρίων για τη χορήγηση και ανανέωση της άδειας συνεκτιμώνται η πληρότητα και η ποιότητα του προγράμματος και η εμπειρία και παράδοση των μετόχων της εταιρείας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως επίσης και η ιδιότητα του οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης» ανέφερε η, ιστορική πλέον, παράγραφος 4.
Την πρώτη άδεια, που αφορούσε την «δοκιμή τοπικού τηλεοπτικού σταθμού» πήρε η εταιρία «Τηλέτυπος» - μια άδεια που υπέγραψαν στις 28 Αυγούστου του 1989 οι υπουργοί της κυβέρνησης Τζαννετάκη Αθανάσιος Κανελλόπουλος, Αντώνης Σαμαράς, Νίκος Κωνσταντόπουλος και Νίκος Γκελεστάθης.
Και κάπως έτσι εγεννήθη το Mega, που βγήκε στον αέρα το φθινόπωρο του 1989 με μετόχους τους Χρήστο Λαμπράκη, Βαρδή Βαρδινογιάννη, Γιώργο Μπόμπολα, Κίτσο Τεγόπουλο, και Αριστείδη Αλαφούζο. Την Πρωτοχρονιά του 1990 ακολούθησε on air και ο Antenna TV – το κανάλι που είχε σχεδιαστεί μέσα από τη συνεργασία του Μίνωα Κυριακού με τον εκδότη του Ελεύθερου Τύπου Αρη Βουδούρη και των εκδοτών της εφημερίδας «Πρώτη» Γιάννης Καλογρίτσα και του περιοδικού «Τηλέραμα» Γιάννη Πουρνάρα.
Η «προφητική» ομιλία του Κωστή Στεφανόπουλου
Η υπογραφή αυτής της πρώτης άδειας «δοκιμής» είχε προκαλέσει τον Σεπτέμβρη του 1989 μια – ενδεχομένως και προφητική – προειδοποίηση από τον τότε πρόεδρο της ΔΗΑΝΑ και μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, που κάλεσε την Βουλή «να παρέμβει για να μην δοθούν οι άδειες σε ανθρώπους επικίνδυνους». Είχε πει, επί λέξει, τότε από το βήμα της Βουλής: «Αξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ό,τι και να κάνετε σ' αυτό το άρθρο, όπως και να το τροποποιήσετε, που δεν το τολμάτε, όπως και να αξιώσετε σύμφωνη γνώμη, που δεν θα την αξιώσετε, η κυβέρνηση θα δώσει τις άδειες. Ένας τρόπος και μόνον υπάρχει, να παρέμβει η Βουλή και να μη δοθούν οι άδειες σε ανθρώπους επικίνδυνους, να ψηφιστεί η διάταξη κατά την οποία απαγορεύεται στους εκδότες να χορηγούνται οι άδειες».
Και πρόσθεσε: «Εγώ δεν τους εχθρεύομαι ούτε ταξικές διαφορές έχω μαζί τους. Καμία. Με μερικούς δε εξ αυτών, ανταλλάσσω πολύ ευχαρίστως και χαιρετισμό. (...) «Και αν εγένεντο ήρωες στην υπόθεση Κοσκωτά (σημ. επρόκειτο για έναν απατεώνα τραπεζίτη που εκλεψε την τράπεζα και έγινε μεγαλοεκδότης, τη δράση του οποίου αποκάλυψε ο τύπος) και εγένεντο, και αποκαλύπτομαι για την ικανότητά τους αυτή, λόγω συμφέροντός τους. Και ξεκίνησαν, όχι υποθέτοντας τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, αλλά ότι πρόκειται περί χρημάτων της μαφίας. Τους ενόχλησε η μαφία. Κοιτάξτε πόσο ενοχλείται κανείς από τα όμοια».
Οι πρώτες «άδειες» από τον Σωτήρη Κούβελα
Η ομιλία Στεφανόπουλου, ωστόσο, ελάχιστους συγκίνησε, το τηλεοπτικό πάρτι άρχισε με τη λειτουργία δύο καναλιών σε πλήρες θεσμικό κενό και τρία χρόνια αργότερα, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, δόθηκαν πλέον, απευθείας, επτά «ειδικές άδειες» από τον τότε υπουργό Προεδρίας Σωτήρη Κούβελα.
Ονομάστηκαν «ειδικές άδειες για τη λειτουργία τηλεοπτικών σταθμών τοπικής εμβέλειας στην περιοχή Αττικής» καθώς και «ειδικές άδειες τεχνικής δικτύωσης για να αποκτήσουν εθνική εμβέλεια» και τις πήραν οι εταιρίες ΑΝΤΕΝΝΑ TV Α.Ε. ΑΝΤ-1, ΝΕΟ ΚΑΝΑΛΙ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ Α.Ε., NEW CHANNEL, ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΕ ΚΑΝΑΛΙ 29, ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΕ, ΞΕΝΙΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΑΕ SEVEN X, ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ CHANNEL.
Στο τέλος του ίδιου χρόνου, επί κυβερνήσεως πλέον Ανδρέα Παπανδρέου δόθηκαν άλλες πέντε άδειες - δύο εθνικής εμβέλειας και τρεις περιφερειακής.
Ο πρώτος διαγωνισμός για να δοθούν πια κανονικές άδειες επιχειρήθηκε το 1997, με την προκήρυξη επί υπουργίας Τύπου Δημήτρη Ρέππα 117 αδειών τηλεοπτικών σταθμών, εκ των οποίων οι 6 εθνικής εμβέλειας, 53 περιφερειακής και 58 τοπικής. Οι αριθμοί παραπέμπουν σε τηλεοπτική αγορά τουλάχιστον… αμερικανικού μεγέθους, με προσφορά και ζήτηση να σπάνε όλα τα ρεκόρ.
Εν τέλει κατατέθηκαν 160 φάκελοι, οι οποίοι έμειναν στα συρτάρια για μια πενταετία. Το 2002 ο διαγωνισμός απλά κηρύχθηκε άγονος από τον τότε υπουργό Τύπου Χρήστο Πρωτόπαππα και όλα τα κανάλια συνέχισαν να λειτουργούν κανονικά χωρίς κανένα πρόβλημα. Έναν χρόνο μετά ο κ. Πρωτόπαππας προκήρυξε νέο διαγωνισμό. Αυτή τη φορά κατατέθηκαν 15 φάκελοι, άρχισε η επεξεργασία τους, αλλά μετά ήρθαν οι εκλογές του 2004.
Άλλαξε η κυβέρνηση, άλλαξε η προσέγγιση στο ραδιοτηλεοπτικό ζήτημα, ο διαγωνισμός ξεχάστηκε και μετά ήρθαν ο… Μπαϊρακτάρης, οι «νταβατζήδες» και ο βασικός μέτοχος. (Πρόκειται για την περίφημη φράση που φέρεται να είπε ο τότε πρωθυπουργός Καραμανλής, πως δεν θα κάνουν κουμάντο στη χώρα 5 "νταβατζήδες" , εννοώντας τους 5 μεγαλοεκδότες και γι' αυτό πέρασε διάταξη ώστε να είναι φανερός ο βασικός μέτοχος κάθε καναλιού). Ο οποίος ηττήθηκε κατά κράτος από τους έχοντες την… «εμπειρία και παράδοση στα μέσα ενημέρωσης», έγινε light έως ανύπαρκτος, και κατέληξε στον γνωστό νόμο Ρουσόπουλου για τη «συγκέντρωση των ΜΜΕ, την αδειοδότηση των ηλεκτρονικών μέσων και τη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή» - μια μετάβαση, που ήρε ουσιαστικά όλα τα ασυμβίβαστα. Και, ταυτόχρονα, άνοιξε και τον δρόμο για τα δώρα της «ψηφιακής εποχής» - δώρα, που επισφραγίσθηκαν με το μονοπώλιο της Digea (την εταιρία που έχει το μονοπώλιο στη διανομή του τηλεοπτικού σήματος στην Ελλάδα).
Η συνέχεια δεν θα παιχτεί επί της… οθόνης, αλλά στη Βουλή επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ και με αρμόδιο υπουργό Επικρατείας τον Νίκο Παππά.
ΠΗΓΗ: tvxs.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή