Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Έμφραγμα: Πόσα χρόνια ζωής μας «κλέβει» – Ποιοι χάνουν τα περισσότερα
Ακόμη και έντεκα χρόνια ζωής μπορεί να «χάσει» μια 50χρονη γυναίκα από το προσδόκιμο επιβίωσής της μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου

Τα καρδιακά επεισόδια είναι πλέον μια από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου παγκοσμίως, επηρεάζοντας όμως δυσανάλογα την υγεία ανδρών και γυναικών, σύμφωνα με μια νεότερη μελέτη. Ειδικότερα, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι γυναίκες ζουν λιγότερο και μάλιστα με μεγάλη απόκλιση: για παράδειγμα, μια 50χρονη γυναίκα χάνει κατά μέσο όρο 11 χρόνια ζωής μετά από ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, ενώ ένας 80χρονος άνδρας με έμφραγμα χάνει κατά μέσο όρο μόλις 5 μήνες ζωής.
Η νεότερη αυτή έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Karolinska Institutet και του νοσοκομείου Danderyd και δημοσιεύθηκε στο Circulation εξέτασε 335.000 άτομα που υπέστησαν έμφραγμα του μυοκαρδίου για πρώτη φορά κατά την περίοδο 1991-2022. Τα άτομα με έμφραγμα του μυοκαρδίου συγκρίθηκαν με 1,6 εκατομμύρια υγιή άτομα, χρησιμοποιώντας δεδομένα από τη Στατιστική Υπηρεσία της Σουηδίας και το Εθνικό Συμβούλιο Υγείας και Πρόνοιας.
«Διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν μεγάλες διαφορές μεταξύ των ομάδων. Οι γυναίκες και τα νεαρά άτομα έχασαν το μεγαλύτερο κομμάτι του προσδόκιμου ζωής, όταν υπέστησαν καρδιακή προσβολή. Εάν η καρδιακή λειτουργία ήταν εξασθενημένη μετά το έμφραγμα, οι επιπτώσεις ήταν ακόμη μεγαλύτερες» σημειώνει ο πρώτος συγγραφέας Δρ Christian Reitan, ερευνητής στο Τμήμα Κλινικών Επιστημών του Νοσοκομείου Danderyd του Ινστιτούτου Karolinska.
Οι ερευνητές έλαβαν υπόψιν τους τις διαφορές στο εισόδημα, την εκπαίδευση, άλλες ασθένειες και τη φαρμακευτική αγωγή κατά τη στιγμή της ασθένειας – γεγονός που βοήθησε να εκτιμηθεί η επίδραση της ίδιας της καρδιακής προσβολής, όταν λήφθηκαν υπόψη όλα τα υπόλοιπα.
«Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα αρκετά μεγάλο μέρος της μείωσης του προσδόκιμου ζωής εξαφανίστηκε, πράγμα που σημαίνει δηλαδή ότι αυτό εξηγείται από παράγοντες άλλους, εκτός από την ίδια την καρδιακή προσβολή, οι οποίοι όμως εξακολουθούν να σχετίζονται με την καρδιακή προσβολή, όπως η κοινωνικοοικονομική κατάσταση ή άλλες ασθένειες όπως η υπέρταση και ο διαβήτης. Υπό την προϋπόθεση ότι ο ασθενής είχε διατηρήσει την καρδιακή λειτουργία, είδαμε ότι η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων είχε εξαφανιστεί. Αυτό ερμηνεύεται από τη σκοπιά ότι η επίδραση της καρδιακής προσβολής, άρα και η φροντίδα για τα καρδιακά επεισόδια, είναι παρόμοια μεταξύ των δύο φύλων και ότι η μεγάλη μείωση του προσδόκιμου ζωής που βλέπουμε στις γυναίκες οφείλεται σε διαφορές στους παράγοντες κινδύνου, σε άλλες ασθένειες και στην κοινωνικο-οικονομική κατάσταση» διευκρινίζει ο Δρ Reitan.
Τελικά, αποδεικνύεται ότι οι γυναίκες που παθαίνουν έμφραγμα χάνουν περισσότερα χρόνια ζωής, σε σύγκριση με τους συνομήλικους άντρες: «Εάν μια γυναίκα είχε μειωμένη καρδιακή λειτουργία, η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων ήταν μεγάλη. Δεν έχουμε τα δεδομένα για να απαντήσουμε στο γιατί, αλλά εγείρει ερωτήματα σχετικά με το αν οι γυναίκες λαμβάνουν εξίσου καλή παρακολούθηση και θεραπεία για την καρδιακή ανεπάρκεια με τους άνδρες, ή αν απλώς πρόκειται για μια πιο σοβαρή κατάσταση για μια γυναίκα» διευκρινίζει ο Δρ Reitan.
Καταλήγοντας, ο Δρ Reitan τονίζει πως «τα ευρήματά μας είναι σημαντικά επειδή αμφισβητούν τις υπάρχουσες κατευθυντήριες γραμμές για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας σήμερα. Εντοπίζοντας ομάδες υψηλού κινδύνου, μπορούμε να προσαρμόσουμε καλύτερα τη θεραπεία στο άτομο. Πιστεύουμε ότι τα “χαμένα χρόνια ζωής” είναι ένα καλό και εύκολα κατανοητό μέτρο κινδύνου τόσο για τους γιατρούς όσο και για τους ασθενείς, καθώς μας διευκολύνει να αξιολογήσουμε και να επικοινωνήσουμε τη σοβαρότητα της νόσου».
Πηγή: ygeiamou.gr
Άθλια πράξη λογοκρισίας και φίμωσης στην ομάδα Facebook της ΠΕΝΕΝ

Για άλλη μια φορά ο οργανισμός του Facebook επιχειρεί να μας λογοκρίνει σε δημοσίευση παγκοσμίως γνωστής φωτογραφίας την οποία είχε βγάλει ο διακεκριμένος φωτορεπόρτερ, Γιάννης Μπεχράκης.
Στην ομάδα Facebook της ΠΕΝΕΝ μας «τιμώρησε» μπλοκάροντας την λειτουργία της για 24 ώρες, το ίδιο έκανε και στην δυνατότητα των κοινοποιήσεων της ΠΕΝΕΝ σε άλλες ομάδες, ενώ στην σελίδα μας κατέβασε την επίμαχη φωτογραφία την οποία αναρτήσαμε πάλι με link.
Στην συνέχεια δημοσιεύουμε στον ιστότοπο μας την συγκλονιστική φωτογραφία και ακολουθούν τα απαγορευτικά του Facebook.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ




6ημερο, 9ωρο και με… καύσωνα

Προκλητική είναι η αδιαφορία της κυβέρνησης στη στοιχειώδη προστασία των εργαζομένων από τον καύσωνα. Μάλιστα ενώ όλη την εβδομάδα που πέρασε η πραγματική θερμοκρασία στους δρόμους και τους υπαίθριους χώρους δουλειάς στην Αττική και αλλού ξεπέρασε τους 40ο C, οι εργαζόμενοι σε εργοτάξια, ντελίβερι, βιομηχανίες μετάλλου, ναυπηγεία κ.α. εργάστηκαν σα να μην τρέχει τίποτα. Ούτε καν αυτές οι αστείες εκκλήσεις προς τους εργοδότες δεν διατυπώθηκαν από το υπουργείο Εργασίας. Η Κεραμέως, και οι προκάτοχοί της, είχαν χρόνο για νομοθετήματα όπως η εξαήμερη και εννιάωρη εργασία. Όμως αδιαφόρησαν όμως να ρυθμίσουν νομοθετικά τους όρους εργασίας για την θερμική καταπόνηση, παρά το ότι έρχεται νέος, παρατεταμένος καύσωνας με 45άρια! Μάλιστα την Κυριακή παρά τον αφόρητο καύσωνα, τις διαμαρτυρίες των εργαζόμενων και τις υγειονομικές οδηγίες τα καταστήματα θα είναι ανοιχτά για να..τονωθεί η αγοραστική κίνηση! Οι εργοδότες απαντούν ότι «δεν υπάρχει Υπουργική Απόφαση» όταν σωματεία και εργαζόμενοι ζητούν διακοπή εργασιών υπό αυτές τις συνθήκες
Πηγή: prin.gr
Τα μπάνια του λαού αναβάλλονται (επ’ αόριστον)

Μια νύχτα σε ξενοδοχείο ή Airbnb κοστίζει το λιγότερο, όσο ένας μηνιαίος λογαριασμός του ρεύματος, την ώρα που “κανονικοποιείται” το… staycation.
Ήταν Ιούλιος του 1987 όταν στενοί συνεργάτες του τότε Πρωθυπουργού, Ανδρέα Παπανδρέου είχαν προτείνει να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές εν μέσω καλοκαιριού και εκείνος απάντησε με την περίφημη φράση «Ε, δεν θα χαλάσουμε τα μπάνια του λαού». Έκτοτε «τα μπάνια του λαού» έχουν, ίσως, κατορθώσει να διαμορφώσουν μια πολιτική συνήθεια, σύμφωνα με την οποία οι εκλογές τον Αύγουστο καθίστανται απαγορευτικές.
Εδώ και δεκαετίες μπροστά στην “ιερότητα” των καλοκαιρινών διακοπών, ούτε η πολιτική επιβίωση, ούτε καμία εκλογική αναμέτρηση δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο.
Τι μπορεί, πλέον, να σταθεί εμπόδιο στα μπάνια του λαού; Το υπέρογκο κόστος των διακοπών. Οι τιμές των ακτοπλοϊκών έχουν εκτοξευθεί σε τέτοιο βαθμό που χρειάζεται ένας μισθός για να ταξιδέψει με πλοίο μια οικογένεια. Μια νύχτα σε ξενοδοχείο ή Airbnb κοστίζει το λιγότερο, όσο ένας μηνιαίος λογαριασμός του ρεύματος. Και σκέφτεσαι τι να πρωτοπληρώσεις. Αντίστοιχα, αυξημένο είναι το κόστος της “εξόδου” για φαγητό ή ποτό, που την καθιστά απαγορευτική.
“Ελλάδα Disneyland, μόνο για τους τουρίστες”
Αυτή η πραγματικότητα, η ανημποριά, δηλαδή, των Ελλήνων και των Ελληνίδων να πάνε διακοπές έχει φτάσει πλέον σε αριθμούς, σύμφωνα με έρευνες, στο 50%. Κάθε καλοκαίρι, δηλαδή, των τελευταίων ετών, ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας δεν μπορεί να κάνει διακοπές και να χαρεί την μοναδικότητα των νησιών της. Σιγά σιγά, χρόνο με το χρόνο, όλο και περισσότερο, η χώρα μεταμορφώνεται σε μια Disneyland μόνο για τους τουρίστες, ενώ, παράλληλα αυξάνεται η οικονομική της εξάρτηση από τις επιδόσεις του τουρισμού, γεγονός όχι μόνο αντιπαραγωγικό, αλλά και επικίνδυνο.
Ήδη, οι επιπτώσεις από τον υπερ-τουρισμό είναι εμφανείς. Λειψυδρία στα νησιά, ιδιωτικές παραλίες, ενοίκια στα ύψη λόγω Airbnb, δόμηση χωρίς όρια, τιμές για τσέπες του εξωτερικού και νεοαποκοικιακές επενδύσεις συνθέτουν την τουριστική εικόνα της Ελλάδας. Η κατάσταση, όμως, έχει φτάσει στο απροχώρητο. Οι Κυκλάδες έχουν καταστεί όχι μόνο προορισμός για τους λίγους, με το hopping του παρελθόντος από νησί σε νησί να αποτελεί μια παλιά ανάμνηση, αλλά και μια μικρή Αθήνα με την κίνηση στους δρόμους τους, απλά κουραστική.
Το τοξικό αυτό μείγμα του τουρισμού στην Ελλάδα θέλει εκ βάθρων αλλαγή. Βιωσιμότητα, σεβασμός στο περιβάλλον και τον πολιτισμό των περιοχών. Ένα μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης με μέτρο και όρια, που θα συμπεριλαμβάνει όλες και όλους τους αποκλεισθέντες του σήμερα. Δεν χρειάζεται να επαναφέρουμε τη συζήτηση του περασμένου αιώνα για τη σπουδαιότητα των διακοπών, ως κοινωνικού αγαθού. Παρότι, βέβαια, φαίνεται σήμερα ξεχασμένη, πρέπει τουλάχιστον να θεωρείται ως θέσφατη.
Ποιος θα φανταζόταν, όμως, ότι τριαντα-εφτά χρόνια μετά, η ελληνική κοινωνική πραγματικότητα έχει αλλάξει τόσο πολύ, ώστε, αφενός, οι διακοπές για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να ανήκουν στο ένδοξο παρελθόν και αφετέρου, να επιχειρείται, ειδικά στην Ελλάδα, να κανονικοποιηθεί να κάθεσαι σπίτι σου στις διακοπές, δηλαδή, να γίνει της μόδας το staycation;
Τα μπάνια του λαού, δυστυχώς, αναβάλλονται ολοένα και συχνότερα τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα το φετινό καλοκαίρι, που οι Έλληνες και οι Ελληνίδες θα μείνουν, είτε στις μεγαλουπόλεις σκεπτόμενοι το πόσο θα “καίνε” air-condition, είτε, αν είναι τυχεροί, θα πάνε σε κάποιο φιλικό εξοχικό σπίτι.
Ενώ την ίδια στιγμή, οι παραλίες και τα νησιά θα συνεχίσουν να κατακλύζονται από ξένους τουρίστες. Η δυσάρεστη αυτή απεικόνιση του κοινωνικού γίγνεσθαι μας κάνει, τέλος, να αναρωτιόμαστε για μια άλλη ιστορική φράση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Αν η Ελλάδα, εν έτει 2024, εξακολουθεί να ανήκει στους Έλληνες.
Πηγή: news247.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή