Όχι στη λιτότητα, στο μνημόνιο 3, στο νεοφιλελευθερισμό! Η πάλη των εργαζομένων και των λαϊκών δυνάμεων, η πάλη της Αριστεράς, μπορεί να ανοίξει τον εναλλακτικό δρόμο, με μεταβατική πολιτική προς τη σοσιαλιστική απελευθέρωση. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει μνημονιακό κόμμα. 1.Η υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας με τους «θε­σμούς», η υπο­γρα­φή του μνη­μο­νί­ου 3 από την κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, είναι ένα συ­γκλο­νι­στι­κό γε­γο­νός που αλ­λά­ζει όλα τα δε­δο­μέ­να. Η συμ­φω­νία θέτει στο στό­χα­στρο τα βα­σι­κά ερ­γα­τι­κά και κοι­νω­νι­κά δι­καιώ­μα­τα που επι­βί­ω­σαν από τη λαί­λα­πα των μνη­μο­νί­ων 1 και 2. Δη­μιουρ­γεί μη­χα­νι­σμούς επι­τή­ρη­σης, μη­χα­νι­σμούς ανε­ξέ­λεγ­κτης προ­ώ­θη­σης των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων και μη­χα­νι­σμούς αυ­τό­μα­των πε­ρι­κο­πών κοι­νω­νι­κών δα­πα­νών που με­τα­τρέ­πουν σε παι­διά­στι­κη αφέ­λεια την ελ­πί­δα ότι το μνη­μό­νιο 3, αν ψη­φι­στεί και γίνει απο­δε­κτό, θα είναι δυ­να­τόν να τρο­πο­ποι­η­θεί κατά την εφαρ­μο­γή του, θα είναι δυ­να­τό να εμπε­δω­θεί με ένα κά­ποιο «αν­θρώ­πι­νο πρό­σω­πο». Η συμ­φω­νία αυτή δη­μιουρ­γεί ένα νέο πλαί­σιο προ­κλή­σε­ων για την…

Της Αριάδνης Αλαβάνου Η χώρα βαδίζει προς την ολοκλήρωση μιας τρίτης δανειακής σύμβασης και των συνοδευτικών της όρων (μνημονίου), με την τέταρτη κατά σειρά μνημονιακή κυβέρνηση από το 2010. Η ιδιομορφία είναι ότι αυτή η τέταρτη κυβέρνηση ανέλαβε την κυβερνητική εξουσία ως “αντιμνημονιακή”, μόλις πριν από 6 μήνες, πράγμα που δηλώνει ότι η Ελλάδα έχει γίνει πράγματι η χώρα των θαυμάτων. Λόγω του καταστροφικού οικονομικού και κοινωνικού χαρακτήρα της, όπως είναι πανθομολογούμενο, αυτή η νέα συμφωνία δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα μπορέσει να εφαρμοστεί και ότι δεν θα την περιμένει εν τέλει ένα Grexitμε τους όρους των δανειστών. Ένα ενδεχόμενο που καθημερινά αποκτά όλο και πιο πραγματική υπόσταση, όπως φανερώνει και η διαμάχη για τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους. Η βαθιά ύφεση που είναι σίγουρο ότι θα επέλθει θα οξύνει αυτό το πρόβλημα, απαιτώντας και άλλα πακέτα “διάσωσης”. Η διέξοδος απ' αυτή την περίπλοκη κατάσταση από πλευράς δανειστών είναι…

Μετά από την «συννεφιασμένη Κυριακή» όπως την περιγράφει ο Αλέκος Αλαβάνος, που ο Αλέξης Τσίπρας υπέγραψε μια συμφωνία για ένα τρίτο μνημόνιο μια βδομάδα μετά το συντριπτικό «Οχι στη λιτότητα «του λαού στο δημοψήφισμα, είναι επιβεβλημένη μια ανοιχτή συζήτηση και διερεύνηση ενός άλλου δρόμου εκτός Ευρώ. Ακόμα και όσοι πίστευαν ότι μπορεί να υπάρξει δυνατότητα άλλης πολιτικής μέσα στην Ευρωζώνη, η πραγματικότητα έδειξε το αντίθετο. Ο Αλέκος Αλαβάνος, πρώην Ευρωβουλευτής και πρόεδρος του Συνασπισμού, και πλέον ιδρυτής του Σχεδίου Β” μιλά στο H&R για τις δυνατότητες που έχει η οργανωμένη έξοδος από την Ευρωζώνη, για την ανάγκη ανασυγκρότησης όλων των δημιουργικών κυττάρων της χώρας αλλά και για την σκληρή Ευρώπη του καπιταλισμού και του κεφαλαίου που δεν είναι κάτι καινούριο. Πως σας φαίνεται η συμφωνία που κλήθηκε να υπογράψει ο Σύριζα προκειμένου, όπως λέγεται, να μην χρεοκοπήσει η χώρα; Νομίζω ότι αυτή η «συννεφιασμένη Κυριακή» ήταν η λογική κατάληξη ενός…

Του Τάσου Σταυρόπουλου. Η τελευταία πράξη της φαρσοκωμωδίας ξετυλίχθηκε πανηγυρικά το βράδυ των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου στα Προπύλαια «δια χειρός Τσίπρα». Ούτε υποταγή, ούτε ρήξη. Τα επόμενα βήματα του Α. Τσίπρα θα τον οδηγούσαν στις ράγες του τρένου της Μέρκελ και ας έβαζαν κόκκινες γραμμές οι Υπουργοί της αριστερής πλατφόρμας. Η αλήθεια είναι ότι οι όροι του παιγνιδιού από τον Σύριζα – πολιτική απάτη ή πολιτικός τυχοδιωκτισμός, κατά τη γνώμη μου- είχαν προσδιορισθεί πολύ πριν: Υπόσχεση Α. Τσίπρα ότι θα καταργήσει τα μνημόνια και τη λιτότητα μέσα στην ευρωζώνη και Ε.Ε. Επιθυμία του λαού για απαλλαγή από την άθλια διακυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Ήταν δε τόσο μεγάλη που δεν άφηνε περιθώρια να ακουσθεί και η άλλη πρόταση: Ότι μνημόνια και ευρωζώνη ταυτίζονται. Ότι παραμονή στην ευρωζώνη σημαίνει αιώνια λιτότητα, κατάλυση της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας. Όσοι υποστήριζαν μια τέτοια άποψη, χαρακτηρίζονταν συλλήβδην γραφικοί. Το ευρώ απολάμβανε της εμπιστοσύνης…

του Τζον Πίλτζερ Βαρύ το ατόπημα του Α. Τσίπρα που , στη συνέντευξή του σε δημοσιογράφους της ΕΡΤ (14/7/2015), χαρακτήρισε την αντίσταση μερίδας του κόμματός του στο νέο καταστροφικό υπερμνημόνιο που ο ίδιος προωθεί και το οποίο απέρριψε ο ελληνικός λαός, ως επιλογή μιας πολιτικής “υπέρ των πλουσίων”, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα της χυδαίας δημοσιογραφικής αγοράς όσον αφορά την έξοδο από το ευρώ. Ακόμη χειρότερο ήταν το ότι παρουσίασε τη δική του μνημονιακή επιλογή ως “πραγματικά αριστερή”. Η παράδοση της ελληνικής κυβέρνησης στην τρόικα έχει δημιουργήσει αποδοκιμασία , καθώς προοδευτικοί άνθρωποι σ' όλο τον κόσμο παρακολουθούν την πρακτική προσαρμογή της ηγεσίας του Σύριζα στο νεοφιλελευθερισμό . Χαρακτηριστικό το παρακάτω άρθρο του δημοσιογράφου Τζον Πίλτζερ. Μια ιστορική προδοσία καταβρόχθισε την Ελλάδα. Βάζοντας στην άκρη την εντολή του ελληνικού λαού, η κυβέρνηση του Σύριζα πρόθυμα αγνόησε το συντριπτικό “Όχι” της περασμένης εβδομάδας και συμφώνησε μυστικά σε ένα πλήθος αντιδραστικών μέτρων εκπτώχευσης ως αντάλλαγμα για…

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ* Συμφωνία αιώνιας ντροπής για την ελληνική Αριστερά είναι αυτή που συνυπέγραψε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας το πρωί της Δευτέρας στις Βρυξέλλες. Τον ξεφτίλισαν εντελώς οι ηγέτες της Ευρωζώνης, αναγκάζοντας τον να υπογράψει μια κατάπτυστη συμφωνία που διέσυρε και την Αριστερά και την Ελλάδα. Καταλύθηκε ακόμα περισσότερο και πιο επίσημα η υποτιθέμενη εθνική κυριαρχία της χώρας μας, η οποία υπήρχε –υποτυπωδώς μόνο- στο πλαίσιο της ΕΕ. Ειδικά μετά την εισαγωγή του ευρώ και την έναρξη της οικοδόμησης του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας με όπλο αυτή τη φορά το κοινό νόμισμα, ψήγματα τυπικής κυριαρχίας είχαν απομείνει. Τώρα καταργήθηκαν επισήμως και αυτά, καθώς την Ελλάδα θα διοικεί πλέον η τρόικα, βάσει των οδηγιών που θα έχει από την καγκελαρία του Βερολίνου. Ο Τσίπρας, με τη συμφωνία που τον εκβίασαν και τον έβαλαν να υπογράψει, υποβίβασε το ελληνικό κράτος σε καθεστώς γερμανικής αποικίας των αρχών του 20ου αιώνα. «Απώλεια κυριαρχίας πρωτόγνωρη…

Του ΣΤΑΘΗ* Ο Ναπολέων έλεγε ότι «ο στρατηγός είναι το επιτελείο του» και μάλλον είχε δίκιο, αν κρίνουμε απ’ το γεγονός ότι για να φθάσει στο Βατερλώ του χρειάσθηκε δεκαπέντε χρόνια. Ο κ. Τσίπρας χρειάσθηκε μόνον πέντε μήνες. Διότι και ο Ελληνας πρωθυπουργός, τηρουμένων των αναλογιών, υπήρξε και αυτός «το επιτελείο του». Δηλαδή οι κ.κ. Παππάς, Βαρουφάκης, Σαγιάς, Δραγασάκης και Φλαμπουράρης. Με αυτό το επιτελείο ο κ. Τσίπρας δεν είχε καμιά ελπίδα, ακόμα κι αν έφθανε στην ώρα του ο Γκρουσί, ή αργούσαν να φανούν οι Πρώσοι. Εξ όλων αυτών ο κ. Βαρουφάκης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ο αποδιοπομπαίος τράγος, ο αίρων τας αμαρτίας των άλλων, ούτε, πολύ περισσότερο, ο επί σφαγήν μόσχος ο σιτευτός προς το συνεχές και αδιατάρακτον μιας άδοξης ευωχίας των υπόλοιπων άσωτων υιών - όπου «άσωτοι υιοί» διάβαζε αδέξιοι κι αδαείς παρακοιμώμενοι. Για την ώρα ο κ. Τσίπρας «δίνει λογαριασμό» στους πάντες για το Βατερλώ…

του Δημήτρη Γρηγορόπουλου «Πώς φτάσαμε ως εδώ;» ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΑ Οδυνηρή κατάπληξη προκάλεσε η ολέθρια για το λαό επονείδιστη συμφωνία της κυβέρνησης Τσίπρα με τους δανειστές. Η απογοήτευση και η απορία έγινε εντονότερη γιατί ακολούθησε τον ενθουσιασμό της περήφανης λαϊκής νίκης στο δημοψήφισμα. Το «Τις πταίει;» (γνωστό άρθρο του Χ. Τρικούπη το 1874) πλανάται στην κοινωνία μας όχι μόνο στην ψυχολογική αλλά και στη λογική (γνωστική) του διάσταση. Οι ερμηνείες είναι διαφορετικές ανάλογα με την προέλευσή τους. Οι κυριότερες: Σύμφωνα με την πρώτη, που απευθύνεται κυρίως στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του πραγματοποίησε ένα θεμιτό συμβιβασμό αλλά πάλι με χρόνια με καιρούς θα επανέλθει στη φιλολαϊκή πολιτική της. Σύμφωνα με τη ρεφορμιστική μόδα επικαλούνται και τον Λένιν: Τη συμφωνία του Μπρεστ – Λιτόφσκ, το «Ένα βήμα εμπρός δύο βήματα πίσω» κοκ! Πρόκειται για προπαγανδιστικό θράσος! Η συνθήκη του Μπρεστ – Λιτόφσκ έσωσε την επαναστατημένη Ρωσία. Η συνθήκη των Βρυξελλών…

Του Αλέξανδρου Καπακτσή Για τους Γερμανούς[1] ισχυρίζονται, όταν τους περιγράφουν με διάφορα επίθετα, ότι είναι άκαμπτοι και σκληροί, αλαζόνες και υπερόπτες, αλλά και προνοητικοί και μεθοδικοί. Η αλήθεια είναι ότι δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη, φροντίζουν στα πλαίσια του δυνατού με επιστημονικό τρόπο να προσεγγίζουν την πραγματικότητα έτσι ώστε να μπορούν να την αλλάζουν, να την τροποποιούν κατά το δοκούν αν είναι δυνατόν ή να επηρεάζουν τις εξελίξεις όσο το δυνατόν περισσότερο προς ίδιον όφελος. Σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται το κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας της Γερμανίας, έχοντας εδώ και εκατό χρόνια επιτύχει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση σε οικονομικό και πολιτικό πεδίο, να αφήνει τα πράγματα να τρέχουν εγκαταλελειμμένα στην τύχη τους χωρίς από πριν να έχει προνοήσει μέτρα παρέμβασης. Τώρα αν αυτό προσδίδει χαρακτηριστικά ακαμψίας σε απότομες στροφές των οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων είναι ένα από τα δυσάρεστα ενδεχόμενα που όμως έχουν μια πιθανότητα να συμβούν ενώ είναι δεδομένη η…

Γράφει ο Δ. Δημητριάδης Η χώρα εισήλθε σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται από τη μεγάλη επιτάχυνση των εξελίξεων και τη μεγάλη ρευστότητα στο πολιτικό επίπεδο. Με μια έννοια τα μνημόνια και η παρουσία του ΔΝΤ το επόμενο διάστημα θα επιφέρουν πολύ μεγαλύτερες πολιτικές ανατροπές από ότι μέχρι σήμερα. Η ουσιαστική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και η καταβύθιση της ΝΔ, η δημιουργία νέων κομμάτων, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν θνησιγενή, η ανάδειξη ενός αριστερού μικροαστικού κόμματος στη ισχυρότερη πολιτική δύναμη της χώρας και στην κυβέρνηση, μάλλον θα υστερούν σε σχέση με τις ανατροπές που έρχονται. Σημειώνουμε ορισμένα βασικά στοιχεία που διαμορφώνουν τις εξελίξεις: Την ακόμη μεγαλύτερη απαξίωση του αστικού πολιτικού συστήματος και κορυφαίων θεσμών του με τη στάση και τη συμπεριφορά του, η οποία το τελευταίο διάστημα επιδεινώνει την κατάσταση. Τη μετατροπή του περήφανου ΟΧΙ του ελληνικού λαού από τη μια στιγμή στην άλλη σε ΝΑΙ και σε ολοκληρωτική παράδοση του λαού…