Μιχάλης Ρίζος Να λοιπόν που εξαιρετικά γρήγορα όσο και θλιβερά στήθηκε και η αριστερή μονταζιέρα, υπεράσπισης του Τρίτου Μνημονίου. Πάνος Σκουρλέτης 1: «Πρόθεσή μας είναι να καταστήσουμε όσο το δυνατόν λιγότερο επώδυνη τη συμφωνία, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να δημιουργήσουμε τους όρους απεμπλοκής από τις πολιτικές λιτότητας». Από τη φιλολαϊκή προσαρμογή στην ΕΕ στη φιλολαϊκή διαχείριση του μνημονίου λοιπόν. Από τον «έντιμο» στον ταπεινωτικό συμβιβασμό και από το σκίσιμο του μνημονίου στο «να γίνει λιγότερο επώδυνο». Πάνος Σκουρλέτης 2: Σχολιάζοντας την απόφαση της Συνόδου Κορυφής, που προβλέπει ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, δήλωσε ότι: «θα ακολουθήσουμε το δρόμο των εναλλακτικών ισοδύναμων μέτρων, όπως άλλωστε συμβαίνει και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες σε αντίστοιχους τομείς». Η ΔΗΜΑΡ επανέρχεται δριμύτερη λοιπόν, και όχι μόνο με τον Πανούση. Πάνος Σκουρλέτης 3: Για την ενότητα στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ: «Αντιλαμβάνομαι πως η δραματική αλλαγή των συνθηκών και η εξαναγκασμένη συμφωνία, αναδεικνύουν την ανάγκη μιας σε βάθος συζήτησης για…

Μπάμπης Συριόπουλος «Το «έθνος» περιλαμβάνει την εθνική ενότητα όπως η χελώνα κουβαλάει το καβούκι της. Το εθνικό είναι πάντα σε ένταση με το ταξικό. Αυτό δεν είναι καθόλου θεωρητικό συμπέρασμα, αρκεί να δει κανείς πώς χρησιμοποιείται στον δημόσιο λόγο αλλά και από τους απλούς ανθρώπους.» Πάλη κατά της ΕΕ ΔΥΟ ΕΘΝΗ ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΚΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ Το κεφάλαιο χρειάζεται τα κράτη Φέτος με αφορμή τα 70 χρόνια από τον θάνατο του αρχικαπετάνιου του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη επαναλαμβάνονται σε μια τελείως διαφορετική συγκυρία απόψεις που εκφράζουν τις αδυναμίες του Άρη και του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και όχι την επαναστατική τους πλευρά. Είπε ο αρχικαπετάνιος στον περίφημο λόγο του στη Λαμία: «Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ’ όποια χώρα υπάρχουν τέτοια. Γι’ αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που έχουμε είναι οι καλύβες μας και τα…

του Αντώνη Δραγανίγου H κοινωνική και πολιτική αστάθεια συνεχίζεται και θα συνεχίζεται για καιρό. Δεν υπάρχει κανένας σοβαρός άνθρωπος που να υποστηρίζει ότι «το πρόγραμμα βγαίνει». Ότι μπορεί να οδηγήσει στην πολυπόθητη σταθεροποίηση και ένα νέο γύρο «καπιταλιστικής ανάπτυξης». Με την κοινωνική πλειοψηφία συντετριμμένη, με το χρέος να εκτοξεύεται ίσως και πάνω από το 200% του ΑΕΠ και με το καθεστώς της επιτροπείας να είναι χειρότερο από πριν (τώρα στους «θεσμούς» προστέθηκε και ο ESM), δεν υπάρχει καμία απολύτως δυνατότητα στοιχειώδους ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων. Ακόμα πιο σημαντικά από τα οικονομικά στοιχεία, είναι η πολιτική υπηρεσία που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσφέρει στην άρχουσα τάξη, ενισχύοντας το επιχείρημα ότι «τα πράγματα δεν αλλάζουν», η νίκη του «μονόδρομου». Και όμως, σήμερα σε πλατιά στρώματα η ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν δεν έχει υποχωρήσει και αντίθετα «ωριμάζει» αναζητώντας νέους δρόμους να εκφραστεί. Αν κάτι σφραγίζει το πολιτικό σκηνικό είναι η πρωτοφανής,…

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΚΛΙΠΑΡΕΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΔΝΤ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΜΕΣΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ* Έπειτα από τη δοκιμασία δύο ψηφοφοριών στη βουλή για τις δυο πρώτες δόσεις προαπαιτούμενων του τρίτου Μνημονίου, στις οποίες επιβεβαιώθηκε το ρήγμα εντός του ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση επιχειρεί να μεταδώσει κλίμα επιστροφής σε μια κάποια «κανονικότητα». Η οποία περιλαμβάνει την έναρξη της διαπραγμάτευσης για τη σύνταξη του νέου Μνημονίου με το πλήρες τριετές χρονοδιάγραμμα προαπαιτούμενων και το νέο δάνειο των 86 (;) δισ. ευρώ, με στόχο την ολοκλήρωσή μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Πλην όμως, ούτε καν αυτή η ανώμαλη «κανονικότητα» είναι δεδομένη. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που τον περασμένο Φεβρουάριο ανακοίνωσε τον «θάνατο» της τρόικα, εμφανίζεται τώρα να εκλιπαρεί την επιστροφή της στην Αθήνα το ταχύτερο δυνατό με τη μορφή πια «κουαρτέτου», αφού δίπλα στους παλιούς γνώριμους (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ) προστίθεται ο ESM, προς τον οποίο απευθύνεται τυπικά το αίτημα νέου δανεισμού μετά Μνημονίου.…

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ* Είναι προφανές πως εδώ πλέον υπάρχουν δύο ασύμβατα πολιτικά σχέδια. Δυνατότητα σύνθεσης πάνω στο έδαφος της μνημονιακής διαχείρισης απλά δεν υπάρχει. Το πολιτικό σχέδιο του «Όχι» οφείλει να διεκδικήσει το κόμμα, ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται. Δεν πρέ­πει να υπάρ­χει ιστο­ρι­κό προη­γού­με­νο τέ­τοιας πλή­ρους ανα­στρο­φής, σαν αυτή που συ­ντε­λέ­στη­κε εντός ελά­χι­στων ημε­ρών, με την υπο­γρα­φή της κα­τά­πτυ­στης συμ­φω­νί­ας από την κυ­βέρ­νη­ση, σε βάρος της λαϊ­κής βού­λη­σης που εκ­φρά­στη­κε με το όχι της 5ης Ιου­λί­ου. Υπό το πρό­σχη­μα του –υπαρ­κτού– εκ­βια­σμού, τον οποίο, όμως, υπο­τί­θε­ται ότι εκλή­θη να απο­κρού­σει ο λαός με το δη­μο­ψή­φι­σμα –και το έπρα­ξε με τρόπο αδιαμ­φι­σβή­τη­το και γεν­ναιό­δω­ρο. Ούτε και προη­γού­με­νο τέ­τοιας δια­στρο­φής, να επι­χει­ρεί­ται, είτε με δη­μο­σκο­πή­σεις είτε με επι­κοι­νω­νια­κή προ­πα­γάν­δα των ίδιων απα­τε­ώ­νων τους οποί­ους ο λαός έστει­λε στα αζή­τη­τα, να πα­ρα­χα­ρα­χθεί το απο­τέ­λε­σμα, μέχρι του ση­μεί­ου να γί­νο­νται οι νι­κη­τές αντι­κεί­με­νο χλεύ­ης των ητ­τη­μέ­νων. Δεν πρέ­πει να υπάρ­χει, επί­σης, προη­γού­με­νο κυ­βέρ­νη­σης…

Του ΣΤΑΘΗ ΚΑΤΣΟΥΛΑ* Ο κ. Τσίπρας το πρωί της Δευτέρας 13 Ιουλίου, ακολουθώντας τους προκατόχους του, συμφώνησε σε νέο μνημόνιο. Έθεσε το γνωστό δίλημμα "μνημόνιο ή χρεοκοπία". Τις επόμενες ώρες και μέρες, τόσο ο Α. Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και το σύνολο των μεγάλων ΜΜΕ και των αστικών πολιτικών κομμάτων, επιδόθηκαν σε μια ακατάσχετη τερατολογία για την έξοδο από την Ευρωζώνη. Με αρλούμπες, συνειδητά ψέματα και ανακρίβειες επιχείρησαν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι και το τρίτο μνημόνιο αποτελεί μονόδρομο, ακριβώς όπως τα δύο προηγούμενα. Από τον ίδιο τον κ.Τσίπρα που μας πληροφόρησε ότι "ο συνταξιούχος με τη σύνταξή του σε δραχμές θα έβγαζε τρεις μέρες και όχι ένα μήνα", μέχρι τον κ. Μάρδα που μας διαβεβαίωσε ότι σε περίπτωση δημόσιου ελέγχου των συναλλαγματικών διαθέσιμων της ΤτΕ, η ΕΚΤ θα έβγαζε πλαστά το σύνολο των χαρτονομισμάτων του ευρώ που κυκλοφορούν παγκοσμίως. Οι τερατολογίες για τη δραχμή…

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ* Υπάρχει ένα θεμελιώδες πολιτικό αξίωμα: Αριστεροί ηγέτες που κάνουν θεμελιώδεις υποχωρήσεις στην αστική τάξη της χώρας τους ή στους ξένους επικυρίαρχους της πατρίδας τους, πάντοτε μέχρι τώρα αποδεικνύονται ανελέητοι εναντίον των... εσωκομματικών επικριτών τους! Οργανώνουν αδίστακτα πολιτικά (ή σε κάποιες περιπτώσεις και κυριολεκτικά) πογκρόμ εναντίον των στελεχών και των μελών του δικού τους κόμματος που τολμούν να καταδικάσουν τα ολισθήματα του ηγετικού πυρήνα και του αρχηγού του κόμματος, έχοντας κατά βάση δίκιο. Η διατήρηση πάση θυσία της εξουσίας καθίσταται κυρίαρχο στοιχείο της δράσης του αριστερού ηγέτη. Τα πάντα υποτάσσονται σε αυτόν τον στόχο, παρά τα συνήθη φληναφήματα περί του αντιθέτου. Θα δράσει έτσι και ο Αλέξης Τσίπρας; Η ρητορική του τείνει προς αυτή την κατεύθυνση. Επειδή όμως είναι ταυτόχρονα πρωθυπουργός αστικού κράτους και επειδή στις συνθήκες αυτές ενδεχόμενη υπέρβαση ορίων ανοχής των συντρόφων του μπορεί να σηματοδοτήσει ακόμη και την απώλεια της εξουσίας για τον Τσίπρα και…

Παναγιώτης Μαυροειδής Έχουν καταντήσει πλέον κλισέ φράσεις από μεριάς ΚΚΕ, όπως οι παρακάτω: «Με μνημόνιο ή χωρίς μνημόνιο οι πολυεθνικοί όμιλοι είναι ακλόνητοι» (εκδοχή 2010-2012). «Είτε με ΝΑΙ είτε με ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, το τρίτο μνημόνιο θα έρθει» (εκδοχή 2015) «Είτε με τρίτο μνημόνιο, είτε με έξοδο από την ευρωζώνη, την κρίση θα την πληρώσει ο λαός» «Είτε με διαγραφή του χρέους, είτε όχι, χωρίς λαϊκή εξουσία, η κατάσταση δε θα αλλάξει» Συνεπώς, «ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης». Οι αλήθειες της τυπικής στατικής λογικής του ΚΚΕ είναι τόσο ακλόνητες και γενικές που χάνοντας οποιοδήποτε κινητοποιό χαρακτήρα, καταντούν αδρανείς και άχρηστες. Ας συμφωνήσουμε όμως μεθοδολογικά ότι το ΚΚΕ έχει δίκιο, όταν επισημαίνει τα παραπάνω «λάθη». Ποιο θα ήταν το «σωστό» λοιπόν; Ας ξεκινήσουμε από την επιγραμματική διατύπωση της πολιτικής πρότασης του ΚΚΕ, όπως αυτή διατυπώθηκε από τον ίδιο το Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, στην ομιλία του στη Βουλή την…

Ύστερα από τον ΦΠΑ και το ταμείο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, έρχεται η σειρά των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και της νέας «σωτηρίας» των τραπεζών –η «βολή» κατά των αγροτών και των πρόωρων συντάξεων μετατίθεται για τα θερινά τμήματα της Βουλής. Βήμα το βήμα, γίνεται αντιληπτό το περιεχόμενο του τρίτου μνημονίου και οι καταστροφικές κοινωνικές του συνέπειες, ενώ παράλληλα αποκαλύπτεται το σχέδιο της ελληνικής αστικής τάξης και των δανειστών. Ασφα­λώς, κε­ντρι­κός τους στό­χος είναι η εμ­βά­θυν­ση του «κα­θε­στώ­τος» υπερ­λι­τό­τη­τας που ήδη έχει εγκα­τα­στα­θεί με τα μνη­μό­νια 1 και 2. Στο πλαί­σιο όμως αυτού του γε­νι­κού στό­χου, ανα­δει­κνύ­ο­νται οι κε­ντρι­κές στο­χεύ­σεις: τρά­πε­ζες (νέο πα­κέ­το σω­τη­ρί­ας με δη­μό­σια χρη­μα­το­δό­τη­ση και με απα­γό­ρευ­ση οποιασ­δή­πο­τε πα­ρέμ­βα­σης του Δη­μο­σί­ου), Ασφα­λι­στι­κό (πε­ρι­κο­πές συ­ντά­ξε­ων, αύ­ξη­ση ορίων ηλι­κί­ας), ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις (ομα­δι­κές απο­λύ­σεις), «διεύ­ρυν­ση της φο­ρο­λο­γι­κής βάσης» (βαριά φο­ρο­λο­γία και στους αγρό­τες, πέραν των αυ­ξή­σε­ων στον ΦΠΑ), ξε­πού­λη­μα δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας (με τη με­τα­τρο­πή του ΤΑΙ­ΠΕΔ σε ανε­ξάρ­τη­το fund για το…

Tου ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ* O ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές έχοντας ως στρατηγική του να πετύχει ριζοσπαστική αλλαγή στην Ελλάδα και την Ευρώπη μέσα στα πλαίσια του ευρώ. Στη λογική αυτή, η κυβέρνηση έκανε πεντάμηνες διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους» με στόχο έναν «έντιμο συμβιβασμό». Η στρατηγική αυτή δυστυχώς αποδείχθηκε τελείως αποτυχημένη γιατί ριζοσπαστική αλλαγή εντός του ευρώ είναι αδύνατη. Η ΟΝΕ διέπεται από δομική προσκόλληση στη λιτότητα. Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε ένα εντελώς προβλέψιμο εκβιασμό, ο οποίος οδήγησε σε μία απολύτως ετεροβαρή συμφωνία για την Ελλάδα, βάση για το τρίτο μνημόνιο. Πέντε στοιχεία είναι χαρακτηριστικά: 1. Η συμφωνία επιβάλλει μεγάλη αύξηση της φορολογίας, που υπολογίζεται σε 3,8 δις ετησίως, δηλαδή περίπου 2% του ΑΕΠ. Από το ποσό αυτό προβλέπεται ότι 3,2 δις θα προκύψουν «παραμετρικά», δηλαδή από φόρους εγνωσμένης απόδοσης και μόλις 600 εκ από την υποτιθέμενη σύλληψη της φοροδιαφυγής. Τα 2,3 από τα «παραμετρικά» δις θα έρθουν από την αύξηση του…