Του ΠΑΝΟΥ ΚΟΣΜΑ* Το τελευταίο διάστημα, σημαντικά γεγονότα στη Λ. Αμερική, τη Μ. Ανατολή και την Ευρώπη -για να μείνουμε στις πιο σημαντικές «εστίες» των εξελίξεων- διαμορφώνουν μια συγκυρία δύσκολη και πιεστική για το κίνημα και την Αριστερά: δεξιά αντεπίθεση στη Λ. Αμερική (ανατροπές από τα δεξιά στην Αργεντινή και τη Βενεζουέλα), στρατιωτικός νόμος και κράτος «έκτακτης ανάγκης» στο Παρίσι, η άνοδος της άκρας δεξιάς όχι μόνο στην κεντρική αλλά και στη δυτική και νότια Ευρώπη, σε μια Ευρώπη της λιτότητας, του αυταρχισμού και του ρατσισμού, στήριξη από το πορτογαλικό Μπλόκο της Αριστεράς και το πορτογαλικό Κ.Κ. μιας σοσιαλφιλελεύθερης κυβέρνησης, διαφαινόμενη όχι απλώς εκλογική αλλά και πολιτική ήττα του PODEMOS στην Ισπανία, δυναμική μετατροπής του διαρκούς πολέμου στη Συρία σε περιφερειακή και διεθνή σύγκρουση με το δράμα των προσφύγων να κορυφώνεται και τα τύμπανα του πολέμου να χτυπούν όλο και πιο δυνατά. Στο εσω­τε­ρι­κό, η μνη­μο­νια­κή στρο­φή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και…

Του ΝΙΚΟΥ ΙΓΓΛΕΣΗ* Ένα μεγάλο έγκλημα εθνικής μειοδοσίας συντελέστηκε το τελευταίο διάστημα στο όνομα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Ξένα hedge funds αγόρασαν σε εξευτελιστικές τιμές τις τέσσερις ελληνικές συστημικές τράπεζες. Έναντι περίπου 5,3 δις ευρώ τα hedge funds αγόρασαν ουσιαστικά το ενεργητικό των τραπεζών, το οποίο μόνο από τα χορηγηθέντα δάνεια στον ιδιωτικό τομέα ανέρχεται σε 204 δις. ευρώ. Το έγκλημα που σχεδιάστηκε από τους δανειστές και υλοποιήθηκε από την κυβέρνηση, εκτός από τον αφελληνισμό του πιστωτικού συστήματος, παραχώρησε τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της ελληνικής οικονομίας σε ξένα συμφέροντα. Σημειώνουμε ότι τα δάνεια των 204 δις. αντιπροσωπεύουν το 115% του ΑΕΠ της χώρας. Ακόμη κι’ αν παραμείνουν οι σημερινές διοικήσεις των τραπεζών, αυτές θα είναι υποχρεωμένες να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των νέων, αλλοδαπών, ιδιοκτητών τους, που ελέγχουν τώρα την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου. Η κυβέρνηση συμμορφούμενη με τις απαιτήσεις των δανειστών, που ήθελαν ιδιωτικές τράπεζες, δε συμμετείχε μέσω του…

Σχόλιο της Επιτροπής Διεθνών του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση Πρόσφατα, μια σειρά οργανώσεις της Επαναστατικής Αριστεράς της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης εξέδωσαν «κοινή ανακοίνωση ενάντια στις δικτατορίες, στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στον Da’esh (ISIS), στην κρατική καταστολή και στον ρατσισμό». Το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, όπως αποτυπώνεται και σε πρόσφατη ανακοίνωση του γραφείου της ΠΕ του για τη Συρία, τις πολεμικές εξελίξεις και το ρόλο της ΕΕ, έχει θέσει το στόχο της δημιουργίας ενός διεθνιστικού αντιπολεμικού αντιιμπεριαλιστικού δικτύου στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη, με την πρωτοπόρα συμβολή των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς. Απ’ αυτή τη σκοπιά, θεωρούμε υποχρέωσή μας να παρέμβουμε στη συζήτηση που έχει ανοίξει με αφορμή τις εξελίξεις στη Μεσόγειο και τη Μ. Ανατολή, και στην οποία τοποθετείται η κοινή ανακοίνωση σειράς αριστερών οργανώσεων (SWP, NPA, κ.α.), καθώς εκτιμούμε ότι η ανακοίνωση αυτή διέπεται από μια τριπλή υποτίμηση που έχει πολιτικές συνέπειες στην…

Του Κ.Παπουλή «Το Εθνικό Μέτωπο είναι το μοναδικό πραγματικό δημοκρατικό μέτωπο, καθώς είναι το μόνο που υπερασπίζεται το έθνος και την εθνική και λαϊκή κυριαρχία» (Μαρί Λεπέν, 6-12-2015). Η νίκη, αλλά και γενικότερα το φαινόμενο της Λεπέν στην Γαλλία, μάλλον υποβιβάζεται στην συζήτηση που γίνεται στην Ελλάδα, τόσο από τα ΜΜΕ που «φιλτράρουν» τις ειδήσεις, όσο και από την κοσμοπολίτικη αριστερά που κλαψουρίζει. Τα μεν καθεστωτικά ΜΜΕ έχουν κάθε συμφέρον να κρύψουν το αντι-Ε.Ε. ρεύμα που αναπτύσσεται στην Ήπειρο, η δε κοσμοπολίτικηαριστερά παρατηρεί αμήχανη τις εξελίξεις. Ένα κομμάτι αναλυτών ισχυρίζεται ότι η Λεπέν οφείλει την νίκη της στις Ισλαμικές επιθέσεις. Κάτι που μάλλον δεν έχει βάση, αφενός αυξήθηκε εντυπωσιακά η δημοφιλία του Ολάντ, αλλά και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στις ευρωεκλογές του 2014 ηΜαρί Λεπέν, τετραπλασίασε την δύναμή της σε σχέση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές και πήρε το 1/3 των γαλλικών εδρών στο ευρωκοινοβούλιο. Σε αυτές τις περιφερειακές εκλογές,…

Του Κ. Παπουλή Δεν μπορoύμε να διαβεβαιώσουμε, αν όντως ο Σόιμπλε επιθυμούσε την επιστροφή της χώρας στην δραχμή, κατά την «στιγμή» των «διαπραγματεύσεων», αν μπλόφαρε κλπ. . Αυτό που φαίνεται σίγουρο, είναι ότι η Γερμανία και οποιοσδήποτε διαθέτει μια σοβαρότητα σε επίπεδο τέτοιων διαπραγματεύσεων, είναι προετοιμασμένος και «να τις χάσει», δηλαδή να σηκωθεί να φύγει από το τραπέζι. Επίσης είναι βέβαιο, ότι η Γερμανία αν είναι να διαλέξει ανάμεσα σε μια πιο μικρή ευρωζώνη και σε μια πιο χαλαρή, που θα οφείλεται σε παραχωρήσεις στους αδύναμους κρίκους του Νότου, θα επιλέξει το πρώτο ενδεχόμενο. Σε τεχνικό άλλωστε επίπεδο, είναι πιο εύκολο να αποχωρήσουν κάποιες μικρές χώρες από το ευρώ, παρά η Γερμανία. Μια έξοδος π.χ. της Ελλάδας θα οδηγήσει σε μια μικρή και επιθυμητή για την Γερμανία ανατίμηση του ευρώ. Μια έξοδος της Γερμανίας όμως, από την ευρωζώνη, θα οδηγούσε σε μια απογείωση - ανατίμηση του νέου υπερ- Μάρκου σε…

Η δράση για τα άμεσα προβλήματα, η επεξεργασία ενός ρεαλιστικού και διεκδικητικού προγραμματικού πλαισίου και η κατάκτηση σχέσεων εμπιστοσύνης ανάμεσα σε όλες τις δυνάμεις είναι οι τρεις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη ενός πλατιού Εργατικού Λαϊκού Κινήματος, ενός Κοινωνικοπολιτικού Μετώπου ανθρώπων με ελεύθερη σκέψη που θα είναι διεκδικητικό, μαχητικό, με αγωνιστική πειθαρχία και θα ανοίγει δρόμους για ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές. Αυτός ήταν ο άξονας της παρέμβασης του Βασίλη Καλαματιανού στην πολιτική εκδήλωση που διοργάνωσε η συντακτική επιτροπή του KOMMON στις 11 Νοέμβρη στην αίθουσα Αντωνιάδου της ΑΣΟΕΕ. Στην εκδήλωση, που συντόνισε ο πανεπιστημιακός (και ιδρυτικό μέλος του Ομίλου Μαρξιστικών Ερευνών) Γιώργος Μανιάτης, μίλησαν ο Θανάσης Σκαμνάκης (από τη συντακτική επιτροπή του ΚΟΜΜΟΝ), ο Βασίλης Καλαματιανός (πρώην μέλος ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ), ο Παναγιώτης Λαφαζάνης (επικεφαλής της ΛΑΕ) και ο Αγγελος Χάγιος (στέλεχος του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Με αρκετή καθυστέρηση, ο Εργατικός Αγώνας παρουσιάζει σήμερα την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Δημοσιεύουμε…

Του Γιώργου Μητραλιά Εδώ και 3-4 χρόνια, δεν περνάει μέρα χωρίς να ακούσουμε κάποιον υπεύθυνο του Σύριζα να μας καθησυχάζει και να διαλαλεί ότι στην Ευρώπη όλα βαίνουν καλώς και πάντως καλύτερα από πριν, ότι το «καλό παράδειγμα» του Σύριζα ακολουθούν ανερχόμενες δυνάμεις άλλων χωρών, ότι διευρύνονται οι ρωγμές που άνοιξε ο Σύριζα στις νεοφιλελεύθερη πανευρωπαϊκή παντοδυναμία, κλπ. κλπ. Αν όλη αυτή η ακατάσχετη μπουρδολογία δεν είχε πρακτικό αντίκρισμα θα μπορούσε να προκαλέσει μόνο γέλια. Επειδή όμως η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη και μάλλον εφιαλτική, όσο ποτέ άλλοτε από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, η αντίδραση δεν μπορεί παρά να είναι οργή, αγανάκτηση … και απελπισία. Γιατί; Μα, επειδή όλη αυτή η χαζοχαρούμενη αερολογία έχει χειροπιαστές καταστροφικές συνέπειες, επειδή οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ήδη διαφαινόμενη σαρωτική επικράτηση της πιο μαύρης, ρατσιστικής και συχνά νεοφασιστικής και νεοναζιστικής άκρας δεξιάς σχεδόν παντού στη Γηραιά μας ήπειρο. Και μάλιστα, χωρίς μάχη,…

Παναγιώτης Μαυροειδής Το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου του 2008, στη συμβολή των οδών Τζαβέλα και Μεσολογγίου, ο 15χρονος μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, έπεφτε νεκρός μετά από πυροβολισμό ειδικού φρουρού της Ελληνικής Αστυνομίας. Ξαφνικά, σα να έπιασε φωτιά σε ένα κάμπο γεμάτο ξηρασία αλλά και κατάφορτο με συσσωρευμένο καύσιμο υλικό, μια νεολαιίστικη έκρηξη συγκλόνισε την Ελλάδα από άκρη ως άκρη. Οι λέξεις οργή, εξέγερση, θυμός, κράτος, επανάσταση, μπήκαν ξανά στη συζήτηση. Τα πράγματα έφτασαν στο παραπέντε της κήρυξης κατάστασης εκτάκτου ανάγκης και αυτό παρά το γεγονός ότι όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα και τα επίσημα συνδικάτα, είδαν τα εξεγερτικά γεγονότα με εχθρότητα ή –στην καλύτερη περίπτωση- με επιφύλαξη και φόβο για ‘’το ανεξέλεγκτο και αδιέξοδο της βίας’’ Από τότε, έχουν έρθει τα πάνω κάτω, μένοντας ίδια μόνο στην τελευταία τους ανάλυση. Ήταν άραγε εκείνος ο Δεκέμβρης απλά μια έκρηξη τυφλής βίας που έσβησε; Διαψεύστηκαν ίσως όσοι αναζήτησαν σε αυτόν το ιστορικό νόημα μιας…

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* Πρώτον: Τον Γενάρη του 2013, ο Αλ. Τσίπρας συναντήθηκε με την ηγεσία του ΔΝΤ στις ΗΠΑ και αμέσως μετά δήλωσε: «(...) το ΔΝΤ κατανοεί το αυτονόητο, δηλαδή ότι το ελληνικό πρόγραμμα δεν βγαίνει δίχως γενναίο "κούρεμα" χρέους (...) Δεν ζητάμε να μας συμπαθήσουν στο Βερολίνο. Αναζητούμε συμμάχους, αλλά η πολιτική της Γερμανίας είναι καταστροφική. Εδώ (στις ΗΠΑ), μπορούμε να βρούμε συμμάχους για να αποτρέψουμε καταστροφικές πολιτικές». Ήταν τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ.Τσίπρας «φλέρταραν» με το ΔΝΤ. Ήταν τότε που εμφάνιζαν το ΔΝΤ σαν τον… «καλύτερο φίλο του ανθρώπου». Ήταν τότε που ανάμεσα στη Σκύλλα (ΔΝΤ) και στη Χάρυβδη (ΕΕ) έκαναν επιλογή υπέρ της πρώτης. Αλήθεια, τότε δεν το ήξεραν ότι το ΔΝΤ είναι κακό πράγμα;… Δεύτερον: Στις 12 Ιουλίου 2015, στην περίφημη συνεδρίαση των… «17 ωρών», όταν ο κ.Τσίπρας ξεπούλησε τα πάντα, ο πρωθυπουργός θέτοντας τον τόπο σε τροχιά τρίτου Μνημονίου, υπέγραψε τα εξής: «Τα…

του Paul Walsh Δεξιοί διαδηλωτές ανεμίζουν γαλλικές και ισραηλινές σημαίες και υψώνουν πρόχειρα πανό με συνθήματα που αναφέρονται (στην καθαρότητα) του αίματος και του γερμανικού λαού. Απέναντί τους, πίσω από μεταλλικά κιγκλιδώματα, αντιφασίστες φωνάζουν: «Kein Mensch ist illegal! Bleiberecht überall!» «Κανένας άνθρωπος δεν είναι παράνομος! Δικαίωμα παραμονής για όλους!». Μια ομάδα αστυνομικών και είκοσι μέτρα ασφάλτου χωρίζουν τις δύο πλευρές. Βερολίνο, Νοέμβρης 2015 Εκείνοι που ζητούν άσυλο βρίσκουν μια διαιρεμένη Γερμανία. Η Willkommenskultur[1], η «φιλόξενη κουλτούρα», υποδέχτηκε το πρώτο κύμα των νεοεισερχομένων, καθώς πολλοί Γερμανοί άνοιξαν τα σπίτια τους στους πρόσφυγες σε μια ένδειξη εγκάρδιας αλληλεγγύης. Όμως, παράλληλα, σιγοκαίει μια φλόγα μισαλλοδοξίας που τροφοδοτείται από την άνοδο της άκρας δεξιάς, τους χειρισμούς της κυβέρνησης για την κατάσταση και τις εκπομπές των μέσων ενημέρωσης. Καθώς οι διαιρέσεις βαθαίνουν, οι πολίτες ανησυχούν με την αύξηση των ακροδεξιών κινητοποιήσεων και την αδράνεια της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει το πρόβλημα από τη ρίζα του. Όμως,…