Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Pegasus: Πώς λειτουργεί το κατασκοπευτικό πρόγραμμα το νέου σκανδάλου παρακολουθήσεων

Κωνσταντίνος Μαυραγάνης
Οι αποκαλύψεις γύρω από τη νέα υπόθεση παρακολουθήσεων μέσω του ισραηλινού λογισμικού παρακολούθησης εμφανίζονται να «αγγίζουν» και την Κύπρο.
Ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις φαίνεται να λαμβάνει το νέο διεθνές σκάνδαλο ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων μέσω του προηγμένου κατασκοπευτικού λογισμικού Pegasus της ισραηλινής NSO Group, η οποία βρίσκεται στο «μάτι του κυκλώνα» μετά τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις για παρακολουθήσεις δημοσιογράφων, πολιτικών, ακτιβιστών κ.α. από πελάτες της.
Έρευνες είναι σε εξέλιξη, καθώς η λίστα, με τους 50.000 αριθμούς τηλεφώνων, περιλαμβάνει έναν αριθμό «χακαρισμένων» τηλεφώνων.
Πώς λειτουργεί
Το Pegasus μολύνει iPhones και τηλέφωνα Android, επιτρέποντας στους χρήστες του να τραβάνε μηνύματα, φωτογραφίες και emails, να καταγράφουν τηλεφωνικές κλήσεις και να ενεργοποιούν κρυφά μικρόφωνα και κάμερες. Από πολλές απόψεις, πρόκειται κυριολεκτικά για ένα «κινηματογραφικό», θα έλεγε κανείς, κατασκοπευτικό εργαλείο, καθώς επιτρέπει την πλήρη παρακολούθηση της συσκευής χωρίς να το αντιλαμβάνεται ο κάτοχός της.
Η ισραηλινή εταιρεία λέει πως το λογισμικό προορίζεται για χρήση εναντίον εγκληματιών και τρομοκρατών, και καθίσταται διαθέσιμο μόνο σε ένοπλες δυνάμεις, υπηρεσίες επιβολής νόμου και υπηρεσίες πληροφοριών από χώρες με καλό ιστορικό σεβασμού προς τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ωστόσο, μια κοινοπραξία ειδησεογραφικών οργανισμών, των οποίων ηγείται το γαλλικό Forbidden Stories, έχει δημοσιεύσει δεκάδες ρεπορτάζ σχετικά με τη λίστα, που περιλαμβάνουν ισχυρισμούς πως σε αυτήν περιλαμβάνεται ο αριθμός του Γάλλου προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν, και μπορεί να είχε στοχευθεί και ο ίδιος.
To Pegasus υπάγεται στην κατηγορία των spyware, και μπορεί να μολύνει τηλέφωνα χρησιμοποιώντας μια σειρά μηχανισμών/ τρόπων, που μπορεί να περιλαμβάνουν SMS ή άλλου είδους μήνυμα που παρέχει ένα link σε ιστοσελίδα. Εάν ο στόχος κάνει κλικ, στη συσκευή του περνιέται κακόβουλο λογισμικό που «παγιδεύει» τη συσκευή. Επίσης, υπάρχει το ενδεχόμενο επίθεσης «zero-click», όπου η μόλυνση γίνεται μέσω τρωτών σημείων στην υπηρεσία iMessage, απλά και μόνο μέσω της λήψης μηνύματος.
Συνοπτικά, στόχος του λογισμικού είναι να αποκτηθεί πλήρης έλεγχος του λειτουργικού συστήματος της συσκευής. Αυτό γίνεται μέσω «rooting» (για το Android) και «jailbreaking» (στο iOS), που αφαιρούν τα συστήματα ελέγχων ασφαλείας στα λειτουργικά. Το πιθανότερο είναι ο κάτοχος του κινητού να μην αντιλαμβάνεται τίποτα.
Η κυπριακή «διάσταση»
Η NSO Group ανέφερε ότι της έχουν πει πως η λίστα «χακαρίστηκε» από τους servers της στην Κύπρο, ωστόσο εκπρόσωπός της είπε στο BBC News ότι «πρώτον, δεν έχουμε servers στην Κύπρο, και δεύτερον δεν έχουμε στην κατοχή μας δεδομένα των πελατών μας. Επιπλέον, οι πελάτες δεν σχετίζονται ο ένας με τον άλλον, καθώς είναι ξεχωριστοί μεταξύ τους. Οπότε δεν θα έπρεπε να υπάρχει τέτοια λίστα εξαρχής οπουδήποτε».
Επίσης, η ισραηλινή εταιρεία λέει πως ο αριθμός των εν δυνάμει στόχων δεν αντανακλά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το Pegasus. «Είναι απίστευτος ο αριθμός» είπε ο εκπρόσωπος. «Οι πελάτες μας έχουν κατά μέσο όρο 100 στόχους τον χρόνο. Από την αρχή της εταιρείας, δεν είχαμε 50.000 στόχους συνολικά».
Πάντως, σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, η Κύπρος αναμένεται να βρεθεί στο «στόχαστρο» της Κομισιόν για το θέμα, καθώς σε σχετικά δημοσιεύματα εμφανίζεται να είναι μεταξύ των χωρών από τις οποίες αγοράστηκε και εξήχθη το λογισμικό.
«Αν και πλέον η ισραηλινή NSO δεν διατηρεί γραφεία στην Κύπρο, η χώρα αναμένεται να κληθεί να δώσει απαντήσεις για τον έλεγχο που άσκησε στη διακίνηση του Pegasus» αναφέρεται στο δημοσίευμα της DW.
Με ερώτησή της προς την Κομισιόν, η Ολλανδή ευρωβουλευτής Sophia in’ t Veld ζήτησε ενημέρωση για το ενδεχόμενο η ΕΕ να χρηματοδότησε δραστηριότητες της NSO σε Κύπρο ή Βουλγαρία και έρευνα για τον έλεγχο που άσκησαν τα δύο κράτη-μέλη ως προς τη συμμόρφωση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία κατά την εξαγωγή του Pegasus.
Ειδικά το δεύτερο ερώτημα προς την Κομισιόν αναδεικνύει την πιθανή ευθύνη των κυπριακών αρχών στην κυκλοφορία του Pegasus εντός της Ένωσης, αφού η προμήθειά του αντιμετωπίζεται ως στρατιωτική, απαιτώντας δηλαδή αυξημένες φροντίδες ελέγχου για κάθε πράξη αγοραπωλησίας του και εξαγωγής του.
Αγοραστές του Pegasus ήταν κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες. Ωστόσο η χρήση του, όπως απέδειξαν τα δημοσιεύματα που ξεκίνησαν στις 18 Ιουλίου σε Washington Post, Haaretz, The Guardian, OCCRP και σε ακόμα 13 διεθνή ΜΜΕ, στόχευσε τουλάχιστον τρεις εν ενεργεία προέδρους, περιλαμβανομένου του Μακρόν, τρεις εν ενεργεία πρωθυπουργούς, εφτά πρώην πρωθυπουργούς, κυβερνητικούς αξιωματούχους σε χώρες από το Μεξικό μέχρι το Καζακστάν, και ακτιβιστές και δημοσιογράφους ακόμα και στο κέντρο της Ευρώπης, στην Ουγγαρία.
Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως του Γάλλου προέδρου, η παγίδευση του κινητού φέρεται να έγινε για λογαριασμό ξένου κράτους, σε άλλες περιπτώσεις όπως του προέδρου του Καζακστάν ή του βασιλιά του Μαρόκου, οι παρακολουθήσεις έγιναν από τις κυβερνητικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν περιπτώσεις παρακολούθησης που ενδεχομένως να κατέληξαν σε βίαια πολιτικά εγκλήματα, όπως ήταν η δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη τον Οκτώβρη του 2018. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του The Pegasus Project, ένας κύκλος ανθρώπων κοντά στο δημοσιογράφο της Washington Post είδε τις συσκευές του να παγιδεύονται από το Pegasus, ενώ ένα χρόνο προηγουμένως, στην Λεμεσό η NSO έκανε επίδειξη του Pegasus σε αξιωματούχους του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας.
Με πληροφορίες από BBC, DW, The Conversation
πηγη: newsbomb.gr
Η «εποχή του θερμοκηπίου» δεν έρχεται, έφτασε!

Χρίστος Κρανάκης
▸ Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του δεν θέλουν — ούτε μπορούν
Η εποχή του θερμοκηπίου έφτασε! Αυτό έδειξαν (και) οι φονικές πλημμύρες στην «ανεπτυγμένη» Βόρεια Ευρώπη, που στοίχισαν τη ζωή σε τουλάχιστον 180 ανθρώπους. Στη χώρα που επλήγη περισσότερο, τη Γερμανία, η υπερχείλιση των ποταμών Ρήνος και Μεύσης «έπνιξε» το βορειοδυτικό τμήμα της και ειδικότερα τις πλούσιες περιοχές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Από το ορμητικό πέρασμα του νερού καταστράφηκαν ολοσχερώς εκατοντάδες σπίτια, μεγάλα κτήρια, κεντρικοί δρόμοι και γέφυρες, ενώ μεγάλες είναι και οι ζημιές στις σιδηροδρομικές γραμμές, στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, άρδευσης και ηλεκτρικής ενέργειας.
Στη συνέχεια, το πλημμυρικό ντόμινο χτύπησε το Βέλγιο και άφησε τεράστιες πληγές στη γαλλόφωνη περιφέρεια της Βαλονίας. Η Λιέγη, από πάλαι ποτέ τουριστικό αξιοθέατο, «βυθίστηκε» στα λασπόνερα, με τους κατοίκους της να επιστρατεύουν για τη μετακίνησή τους μέχρι και… βάρκες. Αλώβητη δεν έμεινε ούτε η Ολλανδία, όπου τα επίπεδα υπερχείλισης που κατεγράφησαν έσπασαν τα μέχρι πρότινος ιστορικά ρεκόρ. Οι ολλανδικές αρχές έδωσαν εντολή εκκένωσης σε περιφέρειες πλησίον του Βελγίου και της Γερμανίας και επιστράτευσαν τον στρατό για να ενισχύσει όσα φράγματα είχαν σπάσει.
Κοινή παραδοχή αποτελεί πως τα αίτια της καταστροφής πρέπει να αναζητηθούν κυρίαρχα στην κλιματική αλλαγή και την ανθρώπινη παρέμβαση στο περιβάλλον. Βεβαίως, τα κυβερνητικά επιτελεία και οι επιστημονικές τους ομάδες προσπάθησαν να δικαιολογηθούν, λέγοντας πως είναι αδύνατον να εκτιμηθεί ακριβώς το πότε θα επέλθει η περιβαλλοντολογική καταστροφή και ποια θα είναι η έκτασή της — πράγμα που ως ένα βαθμό ισχύει. Αποκαλύψεις γερμανικών ΜΜΕ, ωστόσο, ανέδειξαν τις χρόνιες επικρίσεις ειδικών και οικολογικών οργανώσεων για την άναρχη δόμηση πόλεων κοντά στις προσχωσιγενείς περιοχές ποταμών. Όπως τονίζουν, η ανεξέλεγκτη ανθρώπινη δραστηριότητα πλησίον όχθεων των ποταμών οδηγεί στην υπερκάλυψή τους με αδιαπέραστα υλικά, γεγονός που αυξάνει τόσο τη συχνότητα όσο και τη φονικότητα ενδεχόμενων πλημμυρών.
Η κοινή λογική πρόσταζε πως τα τελευταία γεγονότα στην «καρδιά» της Ευρώπης θα ηχούσαν ως καμπανάκι κινδύνου στις κυβερνήσεις αναφορικά με την κλιματική αλλαγή. Παρ’ όλα αυτά, στην πληγείσα Γερμανία, τα αστικά κόμματα προτίμησαν να δουν την καταστροφή ως ευκαιρία για να φορέσουν τον «ανθρωπιστικό» τους μανδύα και να ενισχύσουν τον προεκλογικό τους αγώνα, υποσχόμενα οικονομικά μέτρα ανακούφισης. Την ίδια ώρα, η έλλειψη ενός πραγματικού σχεδίου για τη διαχείριση των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης γεμίζει τον λαό με αβεβαιότητα για το τι μέλλει γενέσθαι. Η ανεπάρκεια και η αδιαφορία των «από πάνω», όμως, δεν αποτελεί αποκλειστικά γερμανικό φαινόμενο…
Ελάχιστες μέρες μετά τις πλημμύρες στη Βόρεια Ευρώπη και την ίδια στιγμή που η Κίνα βιώνει τις χειρότερες «πλημμύρες της χιλιετίας», η κεντροδεξιά Νορβηγίδα πρωθυπουργός –που διεκδικεί με αξιώσεις την επανεκλογή της στις 13 Σεπτεμβρίου– «έκλεισε το μάτι» στις εγχώριες και πολυεθνικές ενεργειακές εταιρείες και ξεκαθάρισε πως η χώρα θα συνεχίσει με αμείωτο ρυθμό τις εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, παρά τις αντίθετες προτροπές οικολογικών οργανώσεων.
Την ίδια στιγμή, σε διεθνές επίπεδο, τα «ευχολόγια» που ήθελαν τα lockdown διαρκείας να μειώνουν τις εκπομπές ζημιογόνων για το περιβάλλον αεριών, φαίνεται πως διαψεύδονται οριστικά. Έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας προειδοποίησε πως τα μέτρα που ανακοίνωσαν οι κυβερνώντες αναμένεται να οδηγήσουν σε εκτίναξη-ρεκόρ των εκπομπών διοξειδίου το 2023, με συνέχιση της αύξησης τα επόμενα έτη. Άλλωστε, παρά τις κάλπικες υποσχέσεις, κανένας διεθνής οργανισμός δεν έχει καταφέρει να δεσμεύσει έμπρακτα τις κυβερνήσεις και τη μεγάλη βιομηχανία στην ανάγκη μείωσης των εκπομπών. Μάλιστα, επιστήμονες θεωρούν δεδομένο πως τουλάχιστον μέσα την επόμενη πενταετία οι εκπομπές αυτές θα συνεχίσουν να αυξάνονται σημαντικά, καθώς τα περισσότερα προγράμματα αναμένεται να τεθούν σε εφαρμογή το 2025.
Μπροστά στην οριακή αυτή κατάσταση, οι υποσχέσεις του Μπάιντεν για οικολογική στροφή των ΗΠΑ φαντάζουν όχι μόνο ανεπαρκείς αλλά και γελοίες. Οι λόγοι είναι ότι, πρώτον, η «πρόταση Μπάιντεν» είναι συνυφασμένη με τα συμφέροντα συγκεκριμένων εταιρειών της λεγόμενης «πράσινης οικονομίας», που ελάχιστα νοιάζονται πραγματικά για τη σωτηρία του πλανήτη. Δεύτερον, ότι η κλιματική κρίση έχει φτάσει σε τόσο προχωρημένο επίπεδο που πλέον ελάχιστα εξαρτάται από το εάν οι Αμερικανοί καταφέρουν να μειώσουν τις εκπομπές αερίων τους ή όχι — πολλώ δε μάλλον όσο η Κίνα επιμένει εμμονικά να μην λαμβάνει παρόμοια μέτρα.
Το πολιτικό δίλημμα του ποιος θα «πληρώσει τη νύφη» της οικολογικής καταστροφής ανοίγεται μπροστά μας όσο ποτέ!
Κόντρα στις επικοινωνιακές κορώνες της νεοφιλελεύθερης οικολογίας, απαιτείται άμεσα ένας ριζικά αλλιώτικος τρόπος σκέψης, κατανόησης και αντιμετώπισης του φαινομένου. Αρχικά, όλο και περισσότεροι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, πλέον, σημαντικό μέρος των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής είναι αδύνατο να ανακοπεί, ακόμα και αν ως δια μαγείας σταματούσε εδώ και τώρα κάθε επιβαρυντική για το περιβάλλον διαδικασία. Αντίθετα, η χρόνια οικολογική ζημιά από την καπιταλιστική λεηλασία έχει εκκινήσει μια (μερικώς) ανεπίστρεπτή διαδικασία απορρύθμισης των γεωφυσικών κύκλων, κομμάτι των επιπτώσεων της οποίας θα βιώσει νομοτελειακά μέρος του πλανήτη. Για παράδειγμα, φαινόμενα όπως η ερημοποίηση των θερμότερων περιοχών του πλανήτη, η αύξηση των πλημμυρών στις ψυχρότερες και η αναδιάταξη της αγροτικής παραγωγής πρέπει να θεωρούνται δεδομένα.
Τα παραπάνω σκιαγραφούν μια σειρά νέων καθηκόντων για τα σύγχρονα οικολογικά κινήματα, καθώς από τη μάχη της «πρόληψης» της κλιματικής αλλαγής τώρα καλούνται ταυτόχρονα να δώσουν και εκείνη της «διαχείρισης» των επιπτώσεών της. Οι πλουσιότερες χώρες, βυθισμένες στην υπεροψία τους, εντέχνως αρνούνται να θεσπίσουν μέτρα που θα προστατεύσουν τους κατοίκους περιοχών που αναμένεται να καταστραφούν (κυρίαρχα Αφρική και Ασία). Με τον παγκόσμιο καπιταλισμό να δείχνει πως ελάχιστα ενδιαφέρεται να επενδύσει σε μη κερδοφόρα μέτρα που θα αμβλύνουν και θα διαχειριστούν τις ήδη υπαρκτές οικολογικές επιπτώσεις, η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο της ριζοσπαστικής οικολογίας. Η πάλη του κινήματος για ανακοπή της κλιματικής αλλαγής και ταυτόχρονη προστασία όσων περιοχών πλήττονται ή θα πληγούν σύντομα ανάγονται σε πιο αναγκαία από ποτέ.
πηγη: prin.gr
Χρίστος Κρανάκης
▸ Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του δεν θέλουν — ούτε μπορούν
Η εποχή του θερμοκηπίου έφτασε! Αυτό έδειξαν (και) οι φονικές πλημμύρες στην «ανεπτυγμένη» Βόρεια Ευρώπη, που στοίχισαν τη ζωή σε τουλάχιστον 180 ανθρώπους. Στη χώρα που επλήγη περισσότερο, τη Γερμανία, η υπερχείλιση των ποταμών Ρήνος και Μεύσης «έπνιξε» το βορειοδυτικό τμήμα της και ειδικότερα τις πλούσιες περιοχές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Από το ορμητικό πέρασμα του νερού καταστράφηκαν ολοσχερώς εκατοντάδες σπίτια, μεγάλα κτήρια, κεντρικοί δρόμοι και γέφυρες, ενώ μεγάλες είναι και οι ζημιές στις σιδηροδρομικές γραμμές, στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, άρδευσης και ηλεκτρικής ενέργειας.
Στη συνέχεια, το πλημμυρικό ντόμινο χτύπησε το Βέλγιο και άφησε τεράστιες πληγές στη γαλλόφωνη περιφέρεια της Βαλονίας. Η Λιέγη, από πάλαι ποτέ τουριστικό αξιοθέατο, «βυθίστηκε» στα λασπόνερα, με τους κατοίκους της να επιστρατεύουν για τη μετακίνησή τους μέχρι και… βάρκες. Αλώβητη δεν έμεινε ούτε η Ολλανδία, όπου τα επίπεδα υπερχείλισης που κατεγράφησαν έσπασαν τα μέχρι πρότινος ιστορικά ρεκόρ. Οι ολλανδικές αρχές έδωσαν εντολή εκκένωσης σε περιφέρειες πλησίον του Βελγίου και της Γερμανίας και επιστράτευσαν τον στρατό για να ενισχύσει όσα φράγματα είχαν σπάσει.
Κοινή παραδοχή αποτελεί πως τα αίτια της καταστροφής πρέπει να αναζητηθούν κυρίαρχα στην κλιματική αλλαγή και την ανθρώπινη παρέμβαση στο περιβάλλον. Βεβαίως, τα κυβερνητικά επιτελεία και οι επιστημονικές τους ομάδες προσπάθησαν να δικαιολογηθούν, λέγοντας πως είναι αδύνατον να εκτιμηθεί ακριβώς το πότε θα επέλθει η περιβαλλοντολογική καταστροφή και ποια θα είναι η έκτασή της — πράγμα που ως ένα βαθμό ισχύει. Αποκαλύψεις γερμανικών ΜΜΕ, ωστόσο, ανέδειξαν τις χρόνιες επικρίσεις ειδικών και οικολογικών οργανώσεων για την άναρχη δόμηση πόλεων κοντά στις προσχωσιγενείς περιοχές ποταμών. Όπως τονίζουν, η ανεξέλεγκτη ανθρώπινη δραστηριότητα πλησίον όχθεων των ποταμών οδηγεί στην υπερκάλυψή τους με αδιαπέραστα υλικά, γεγονός που αυξάνει τόσο τη συχνότητα όσο και τη φονικότητα ενδεχόμενων πλημμυρών.
Η κοινή λογική πρόσταζε πως τα τελευταία γεγονότα στην «καρδιά» της Ευρώπης θα ηχούσαν ως καμπανάκι κινδύνου στις κυβερνήσεις αναφορικά με την κλιματική αλλαγή. Παρ’ όλα αυτά, στην πληγείσα Γερμανία, τα αστικά κόμματα προτίμησαν να δουν την καταστροφή ως ευκαιρία για να φορέσουν τον «ανθρωπιστικό» τους μανδύα και να ενισχύσουν τον προεκλογικό τους αγώνα, υποσχόμενα οικονομικά μέτρα ανακούφισης. Την ίδια ώρα, η έλλειψη ενός πραγματικού σχεδίου για τη διαχείριση των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης γεμίζει τον λαό με αβεβαιότητα για το τι μέλλει γενέσθαι. Η ανεπάρκεια και η αδιαφορία των «από πάνω», όμως, δεν αποτελεί αποκλειστικά γερμανικό φαινόμενο…
Ελάχιστες μέρες μετά τις πλημμύρες στη Βόρεια Ευρώπη και την ίδια στιγμή που η Κίνα βιώνει τις χειρότερες «πλημμύρες της χιλιετίας», η κεντροδεξιά Νορβηγίδα πρωθυπουργός –που διεκδικεί με αξιώσεις την επανεκλογή της στις 13 Σεπτεμβρίου– «έκλεισε το μάτι» στις εγχώριες και πολυεθνικές ενεργειακές εταιρείες και ξεκαθάρισε πως η χώρα θα συνεχίσει με αμείωτο ρυθμό τις εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, παρά τις αντίθετες προτροπές οικολογικών οργανώσεων.
Την ίδια στιγμή, σε διεθνές επίπεδο, τα «ευχολόγια» που ήθελαν τα lockdown διαρκείας να μειώνουν τις εκπομπές ζημιογόνων για το περιβάλλον αεριών, φαίνεται πως διαψεύδονται οριστικά. Έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας προειδοποίησε πως τα μέτρα που ανακοίνωσαν οι κυβερνώντες αναμένεται να οδηγήσουν σε εκτίναξη-ρεκόρ των εκπομπών διοξειδίου το 2023, με συνέχιση της αύξησης τα επόμενα έτη. Άλλωστε, παρά τις κάλπικες υποσχέσεις, κανένας διεθνής οργανισμός δεν έχει καταφέρει να δεσμεύσει έμπρακτα τις κυβερνήσεις και τη μεγάλη βιομηχανία στην ανάγκη μείωσης των εκπομπών. Μάλιστα, επιστήμονες θεωρούν δεδομένο πως τουλάχιστον μέσα την επόμενη πενταετία οι εκπομπές αυτές θα συνεχίσουν να αυξάνονται σημαντικά, καθώς τα περισσότερα προγράμματα αναμένεται να τεθούν σε εφαρμογή το 2025.
Μπροστά στην οριακή αυτή κατάσταση, οι υποσχέσεις του Μπάιντεν για οικολογική στροφή των ΗΠΑ φαντάζουν όχι μόνο ανεπαρκείς αλλά και γελοίες. Οι λόγοι είναι ότι, πρώτον, η «πρόταση Μπάιντεν» είναι συνυφασμένη με τα συμφέροντα συγκεκριμένων εταιρειών της λεγόμενης «πράσινης οικονομίας», που ελάχιστα νοιάζονται πραγματικά για τη σωτηρία του πλανήτη. Δεύτερον, ότι η κλιματική κρίση έχει φτάσει σε τόσο προχωρημένο επίπεδο που πλέον ελάχιστα εξαρτάται από το εάν οι Αμερικανοί καταφέρουν να μειώσουν τις εκπομπές αερίων τους ή όχι — πολλώ δε μάλλον όσο η Κίνα επιμένει εμμονικά να μην λαμβάνει παρόμοια μέτρα.
Το πολιτικό δίλημμα του ποιος θα «πληρώσει τη νύφη» της οικολογικής καταστροφής ανοίγεται μπροστά μας όσο ποτέ!
Κόντρα στις επικοινωνιακές κορώνες της νεοφιλελεύθερης οικολογίας, απαιτείται άμεσα ένας ριζικά αλλιώτικος τρόπος σκέψης, κατανόησης και αντιμετώπισης του φαινομένου. Αρχικά, όλο και περισσότεροι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, πλέον, σημαντικό μέρος των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής είναι αδύνατο να ανακοπεί, ακόμα και αν ως δια μαγείας σταματούσε εδώ και τώρα κάθε επιβαρυντική για το περιβάλλον διαδικασία. Αντίθετα, η χρόνια οικολογική ζημιά από την καπιταλιστική λεηλασία έχει εκκινήσει μια (μερικώς) ανεπίστρεπτή διαδικασία απορρύθμισης των γεωφυσικών κύκλων, κομμάτι των επιπτώσεων της οποίας θα βιώσει νομοτελειακά μέρος του πλανήτη. Για παράδειγμα, φαινόμενα όπως η ερημοποίηση των θερμότερων περιοχών του πλανήτη, η αύξηση των πλημμυρών στις ψυχρότερες και η αναδιάταξη της αγροτικής παραγωγής πρέπει να θεωρούνται δεδομένα.
Τα παραπάνω σκιαγραφούν μια σειρά νέων καθηκόντων για τα σύγχρονα οικολογικά κινήματα, καθώς από τη μάχη της «πρόληψης» της κλιματικής αλλαγής τώρα καλούνται ταυτόχρονα να δώσουν και εκείνη της «διαχείρισης» των επιπτώσεών της. Οι πλουσιότερες χώρες, βυθισμένες στην υπεροψία τους, εντέχνως αρνούνται να θεσπίσουν μέτρα που θα προστατεύσουν τους κατοίκους περιοχών που αναμένεται να καταστραφούν (κυρίαρχα Αφρική και Ασία). Με τον παγκόσμιο καπιταλισμό να δείχνει πως ελάχιστα ενδιαφέρεται να επενδύσει σε μη κερδοφόρα μέτρα που θα αμβλύνουν και θα διαχειριστούν τις ήδη υπαρκτές οικολογικές επιπτώσεις, η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο της ριζοσπαστικής οικολογίας. Η πάλη του κινήματος για ανακοπή της κλιματικής αλλαγής και ταυτόχρονη προστασία όσων περιοχών πλήττονται ή θα πληγούν σύντομα ανάγονται σε πιο αναγκαία από ποτέ.
Υποχρεωτικός εμβολιασμός. H Κυβέρνηση θέλει να απαλλαγεί από τις δικές της τεράστιες ευθύνες

Η κυβέρνηση δεν απέτυχε παταγωδώς μόνο στην διαχείριση της υγειονομικής κρίσης στη χώρα μας, αφού όλο το διάστημα της πανδημίας δεν πήρε τα αναγκαία μέτρα για την ουσιαστική στήριξη του δημοσίου συστήματος υγείας (ενίσχυση των κονδυλίων για τα νοσοκομεία, πρωτοβάθμια υγεία, πρόσληψη μόνιμου νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού, αύξηση των ΜΕΘ, επίταξη των ιδιωτικών κλινικών κ.α), αλλά ακόμη και στην διαχείριση του εμβολιαστικού προγράμματος έχει χάσει πλήρως τον έλεγχο!
Μία μεγάλη και αναμφισβήτητη κατάκτηση της επιστήμης και της ανθρωπότητας (εμβόλια) που αποδεδειγμένα παράγουν θετικά αποτελέσματα στη μείωση ή και στην εξάλειψη των σχετικών νοσημάτων κατάφερε το ακατόρθωτο με την αλλοπρόσαλλη και επικίνδυνη διαχειριστική και επικοινωνιακή της πολιτική: Να κλονίσει την εμπιστοσύνη ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας στον αναγκαίο και μαζικό εμβολιασμό, και τελικά να τον μετατρέψει σε προϊόν εξαγοράς, εκβιασμών - απειλών ακόμη και διώξεων!
Η αποτυχία αυτή την οδηγεί σε πολιτικές και πρακτικές αυταρχισμού, υπονόμευσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, διαμορφώνοντας ένα πολεμικό σκηνικό μέσα από το οποίο επιχειρεί τον κοινωνικό αυτοματισμό, αναδεικνύει και πάλι την ατομική ευθύνη με προφανή στόχο να απαλλαγεί η ίδια από τις βαρύτατες πολιτικές της ευθύνες.
Μέσα σε αυτό το αντιδημοκρατικό πλαίσιο εγκαινίασε και κλιμακώνει την πολιτική των διώξεων εναντίον εργαζομένων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα ξεκινώντας από το υγειονομικό προσωπικό που σήκωσε όλο το βάρος της πανδημίας και της στήριξης του δημόσιου τομέα υγείας.
Την σκυτάλη αυτής της γραμμής της ήδη έχουν πάρει στα χέρια τους εργοδοτικοί φορείς και με πρόσχημα της εμβολιασμούς επιχειρούν να κατακρεουργήσουν τα εργατικά δικαιώματα φτάνοντας ακόμη και σε απολύσεις!
Η κυβέρνηση όλη την περίοδο της πανδημίας νίπτει τας χείρας της για τα ελλιπή μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς (εργοστάσια - επιχειρήσεις- ΜΜΜ - επιβατηγά πλοία) ενώ τώρα δίνει το σύνθημα στην εργοδοσία να ξεμπερδέψει στο όνομα του εμβολιασμού απολύοντας χιλιάδες εργαζόμενους....
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο έγινε το άνοιγμα του τουρισμού αλλά και η κατάσταση στα ακτοπλοϊκά πλοία και η απίστευτη ευκολία να δώσει το δικαίωμα οι πληρότητες να είναι στο 85% και από την άλλη τα υγειονομικά πρωτόκολλα να μην εφαρμόζονται!
Την ίδια στιγμή οι ναυτεργάτες που επιθυμούν να κάνουν εμβόλιο, ακόμη δεν τους έχει εξασφαλίσει τα εμβολιαστικά κέντρα, τουλάχιστον στα μεγάλα λιμάνια της χώρας μας.
Η δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης περί εφαρμογής της υποχρεωτικότητας και στους ναυτικούς, ανοίγει τον δρόμο να σημειωθούν αυθαιρεσίες από την πλευρά των ακτοπλοϊκών επιχειρήσεων.
Η κυβερνητική αυταρχική υποχρεωτικότητα η οποία δρομολογείται κάτω από την δαμόκλειο σπάθη των απειλών - εκβιασμών, δείχνει το αδιέξοδο μιας πολιτικής η οποία έχει αποτύχει οικτρά και πλέον στοχοποιεί ευθέως τον λαό και την κοινωνία.
Καλούμε την κυβέρνηση να αφουγκραστεί και να λάβει σοβαρά υπόψιν τις τεκμηριωμένες θέσεις και προτάσεις των συνδικαλιστικών φορέων της δημόσιας υγείας και με βάση αυτές έστω και στο παρά ένα να αναπροσαρμόσει την πολιτική της για τα μέτρα που πρέπει να λάβει.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
ΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ Νέοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ

Το Ισραήλ εξαπέλυσε αεροπορικές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας, με πρόσχημα τη ρίψη μπαλονιών με προσαρμοσμένους αυτοσχέδιους εμπρηστικούς μηχανισμούς από τον παλαιστινιακό θύλακα προς το έδαφός του που προκάλεσαν πυρκαγιές σε θάμνους.
Τα πλήγματα, που δεν προκάλεσαν θύματα, έθεσαν στο στόχαστρο μια ακατοίκητη ζώνη στο βόρειο τμήμα του θύλακα και έναν χώρο εκπαίδευσης του ισλαμικού κινήματος Χαμάς που ασκεί την εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας, στο Χαν Γιούνες (νότια), δήλωσαν στο AFP παλαιστινιακές πηγές ασφαλείας.
Παράλληλα, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι περιορίζει στο μισό τη ζώνη που επιτρέπει την αλιεία στα ανοικτά της Λωρίδας της Γάζας. «Αποφασίστηκε να περιοριστεί η επιτρεπόμενη ζώνη αλιείας στη Λωρίδα της Γάζας από 12 σε 6 ναυτικά μίλια», ανέφερε το στρατιωτικό σκέλος του γραφείου σύνδεσης του ισραηλινού στρατού που χειρίζεται τις σχέσεις με τους Παλαιστίνιους (Cogat).
Η ζώνη αλιείας και οι εισαγωγές χρησιμοποιούνται εκβιαστικά από το Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους, ανάλογα με την περίσταση. Έτσι το Ισραήλ είχε ανακοινώσει στις 12 Ιουλίου την επέκταση της ζώνης αλιείας και τη διεύρυνση των επιτρεπόμενων εισαγωγών στη Λωρίδα της Γάζας έπειτα από μια «πρόσφατη» επάνοδο στην «ηρεμία». Η επιτρεπόμενη ζώνη αλιείας πριν από τη σύγκρουση που ξέσπασε τον Μάιο ήταν 15 ναυτικά μίλια, αλλά το Ισραήλ τη μείωσε στη διάρκεια των εχθροπραξιών.
Δύο μήνες και πλέον μετά τους δολοφονικούς ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Λωρίδα της Γάζας, που τερματίστηκαν με μια εύθραυστη εκεχειρία, η επιθετικότητα του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ, δεν έχει σταματήσει. Την περασμένη εβδομάδα ένας νεαρός Παλαιστίνιος έχασε τη ζωή του από ισραηλινά πυρά κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στη Δυτική Όχθη ενάντια στην πολιτική του εποικισμού που συνεχίζει παράνομα το ισραηλινό κράτος.
(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP) - 902.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή