Τάκης Γιαννόπουλος

Βρισκόμαστε έναν χρόνο μετά την ιστορική απόφαση της καταδίκης της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης και της φυλάκισης 69 ηγετικών της στελεχών. Ήταν μια μέρα που ήδη έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία του αντιφασιστικού και του λαϊκού κινήματος. Το κίνημα πέτυχε να μπει στην φυλακή ως εγκληματική οργάνωση το μαζικότερο νεοναζιστικό κόμμα της Ευρώπης με ιστορία 40 χρόνων, κοινοβουλευτική παρουσία 7 χρόνων, που έφτασε μάλιστα να γίνει το τρίτο κόμμα στη Βουλή το 2015.

Παρά την τεράστια σημασία αυτής της νίκης, τα γεγονότα του τελευταίου διαστήματος με διαρκείς επιθέσεις φασιστών κυρίως στην Θεσσαλονίκη, δείχνουν με καθαρό τρόπο αυτό που το αντιφασιστικό κίνημα τόνιζε από την πρώτη στιγμή: μια δικαστική απόφαση δεν αρκεί για να πούμε ότι τελειώσαμε με την ακροδεξιά και τον φασισμό στην Ελλάδα. Απαιτείται διαρκής παρουσία και πίεση του κινήματος και της κοινωνίας, προκειμένου να αποτραπεί η προσπάθειά τους να ανασυγκροτηθούν και να ανακάμψουν. 

Διαβάστε παρακάτω άρθρο για τις νεοφασιστικές ομάδες που δρουν το τελευταίο διάστημα, που φιλοδοξούν να ξαναχτίσουν τις δυνάμεις τους. 

Του Τάκη Γιαννόπουλου

Ο χώρος της ακροδεξιάς και του νεοφασισμού στην Ελλάδα βρίσκεται σε φάση αναδιάταξης και έντονων πολιτικών διεργασιών. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο το τελευταίο διάστημα, μετά την εκπαραθύρωση της Χρυσής Αυγής από τη Βουλή τον Ιούλιο του ’19, ή μετά την ιστορική της καταδίκη ως εγκληματική οργάνωση τον Οκτώβρη του ’20.

Οι συζητήσεις, αντιπαραθέσεις, διασπάσεις, κοκ, είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα και είχαν βασικά να κάνουν με ζητήματα τακτικής και στρατηγικής με στόχο να καλυφθεί από τα ακροδεξιά το τεράστιο πολιτικό κενό που όλοι πλέον διαπιστώνουν και που έγινε ακόμα μεγαλύτερο μετά την υποταγή και ενσωμάτωση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στο κατεστημένο.

Τα πρόσφατα γεγονότα στη Σταυρούπολη ανέδειξαν με εκκωφαντικό τρόπο τα όσα συμβαίνουν στον χώρο των νεοφασιστικών ομάδων, του «ριζοσπαστικού εθνικισμού» όπως τους αρέσει να αυτοαποκαλούνται, προκειμένου να κρύψουν το ότι είναι πατενταρισμένοι φασίστες. Αυτός ο χώρος έχει μια ιδιαίτερη σημασία για το ευρύτερο λαϊκό και αντιφασιστικό κίνημα, καθώς συνιστά μια άμεση απειλή σε μια σειρά χώρους και περιοχές όπου δρουν συγκροτημένες ομάδες κρούσης ή τάγματα εφόδου.

Όταν 30 ανήλικοι μαθητές δεν διστάζουν να επιτεθούν οργανωμένα, εξοπλισμένοι και με δολοφονικές προθέσεις απέναντι σε μαζικά κόμματα της Αριστεράς όπως το ΚΚΕ ή σε φοιτητικά σχήματα όπως τα ΕΑΑΚ, το καμπανάκι πρέπει να χτυπήσει και πρέπει να είναι διαπεραστικό σε πανελλαδικό επίπεδο.

Γιατί προφανώς οι 30 μαθητές δεν ήταν μόνοι τους. Είχαν καθοδήγηση τόσο οργανωτική, όσο και πολιτική καθώς έντυσαν τις δράσεις τους με το πάγιο ιδεολογικό οπλοστάσιο και συνθήματα του φασισμού και της ακροδεξιάς. Αντικομουνισμός, ναζιστικοί χαιρετισμοί, εθνικισμός, οργανωμένα πεσίματα σε διαδηλωτές, εξοπλισμός με μαχαίρια, σουγιάδες, ναυτικές φωτοβολίδες, σιδερογροθιές κοκ.

Και όταν αυτά συμβαίνουν ακριβώς ένα χρόνο μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, μπορούμε να φανταστούμε τι θα συνέβαινε αν δεν υπήρχε ούτε καν αυτή η καταδίκη. Αν δεν είχε μπει στη φυλακή η ηγετική της ομάδα, αν δεν έκλειναν τα πάνω από 70 γραφεία της, οι δύο βδομαδιάτικες εφημερίδες της, το επίσημο site της και αν δεν έχανε οριστικά την κρατική χρηματοδότηση.

Δεν τελειώσαμε οριστικά με τη Χρυσή Αυγή

Κάτι ακόμη που αποκάλυψαν τα όσα έγιναν στη Σταυρούπολη είναι ότι όχι μόνο δεν έχουμε τελειώσει με τον φασισμό αλλά δεν έχουμε τελειώσει ούτε καν με τη Χρυσή Αυγή.

Το σύνθημα ΕΛΛΑΣ Ή ΤΕΦΡΑ που αναρτήθηκε σε πανό κατάληψης του ΕΠΑΛ Ευόσμου είναι κλασικό σύνθημα της Χρυσής Αυγής. Το δελτίο τύπου του Μετώπου Νεολαίας της Χρυσής Αυγής που έδινε συγχαρητήρια στους φασίστες της Σταυρούπολης αποκαλύπτει ότι η εγκληματική οργάνωση διαθέτει ακόμη νεολαία.

Έχει γραφεία και πολυχώρο-εθνικιστικό στέκι (το «ΣΑΡΙΣΑ» στην οδό Καζαντζάκη 4 στην Θεσσαλονίκη). Ετοιμάζεται να ανοίξει ανάλογο πολυχώρο και στην Αθήνα, διαθέτει διαδικτυακή εκπομπή (τα «Κρούσματα Αντίστασης») και τα φυλακισμένα μέλη της βγάζουν βιβλία και αρθρογραφούν στα site και τα μπλογκ που διατηρούν.

Η «ΣΑΡΙΣΑ» ήταν αυτή που διένειμε στις αρχές Οκτώβρη σε σχολεία της Πυλαίας, της Σταυρούπολης κτλ, προκηρύξεις που ουσιαστικά προετοίμαζαν το έδαφος για τα όσα ακολούθησαν.

Η σχετική ανακοίνωση ανέφερε μεταξύ άλλων:

«πετυχαίνεις κνίτες και αναρχικούς και δεν αντέχεις την απλυσιά;

Σιχάθηκες τον καθηγητή που στάζει χολή για έθνος και φυλή;

Συγχαρητήρια! Είσαι και εσύ “μέλος εγκληματικής οργάνωσης” σύμφωνα με την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ»

Η Χρυσή Αυγή  έχει ακόμα επίσημα δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους με πρώτη και καλύτερη την Ουρανία Μιχαλολιάκου στον Δήμο της Αθήνας.

Πραγματοποιεί δημόσιες παρεμβάσεις και εμφανίσεις. Στην Αθήνα εμφανίστηκαν με πανό που στοχοποιούσε αριστερούς καθηγητές μπροστά από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Σε μια σειρά γειτονιές πραγματοποιούν παρεμβάσεις ή συμμετέχουν σε φασιστοεπιτροπές δήθεν κατοίκων που πρόσφατα οργάνωσαν συγκεντρώσεις ενάντια στην περιοδεία της κούκλας Αμάλ. Συμμετείχαν σε τελετές στο Βίτσι, στις Θερμοπύλες και στον Μελιγαλά.

Στο φυσιολογικό ερώτημα «Μα μπορεί να τα κάνει αυτά μια εγκληματική οργάνωση;», αξίζει να δούμε πως απαντάνε οι ίδιοι μέσα από την ιστοσελίδα του Μετώπου Νεολαίας:

«Η Χρυσή Αυγή δεν διαλύθηκε/βγήκε εκτός νόμου;

Όχι, σε αντίθεση με την σκόπιμη παραπληροφόρηση που διαδίδεται από τους εχθρούς μας, η Χρυσή Αυγή παραμένει ένα καθ’ όλα νόμιμο πολιτικό Κίνημα. Όπως θα διαπιστώσεις διαβάζοντας αυτήν την ιστοσελίδα διαθέτουμε χωρίς κανένα πρόβλημα δικούς μας χώρους δραστηριοτήτων, συνεχίζουμε την ποικίλη Εθνικιστική μας δράση ανεπηρέαστοι από τις οχλήσεις των υποχείριων του καθεστώτος και τέλος όποτε το επιθυμούμε μπορούμε να συμμετάσχουμε κανονικά στις εκλογές κάθε είδους»

Βασικά, και μέχρι να υπάρξει αμετάκλητη καταδίκη, δηλαδή να γίνει η δίκη και σε δεύτερο βαθμό, αυτό που ισχύει είναι ότι ο Μιχαλολιάκος δεν εμφανίζεται σαν πρόεδρος ή γραμματέας του κόμματος. Γι’ αυτό άλλωστε έσπευσε ο ίδιος να υπογράφει πλέον τα κείμενά του ως «ιδρυτής Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή».

Σύμφωνα με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ:

«Ψηφίστηκε από την ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για την εκλογή δημοτικών και περιφερειακών αρχών, στο οποίο συμπεριλήφθηκε και η τροπολογία με την οποία καθιερώνεται ασυμβίβαστο ως προς την κατοχή επιτελικής θέσης σε κόμματα, για πρόσωπα που έχουν καταδικαστεί οριστικά.

Ουσιαστικά η τροπολογία προβλέπει μερική αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων για τους καταδικασμένους πρώην βουλευτές και μέλη της Χρυσής Αυγής.

Στο πλαίσιο αυτό οι καταδικασθέντες Χρυσαυγίτες δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου καθ’ όλη τη διάρκεια της επιβληθείσας ποινής τους.

Δεν μπορούν επίσης να είναι υποψήφιοι στις εκλογές ως αρχηγοί κόμματος, διατηρούν πάντως το δικαίωμα να είναι υποψήφιοι ως απλοί βουλευτές σε κάποιο κόμμα, ο αρχηγός του οποίου ωστόσο δεν θα πρέπει να έχει καταδικαστεί.

Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι δεν μπορεί να απαγορευθεί πλήρως εφόσον προς το παρόν δεν έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα.» 

Δηλαδή μπορεί η Χρυσή Αυγή να κατέβει στις επόμενες εκλογές με επικεφαλής τυπικά την Ουρανία ή την Ζαρούλια και ο Μιχαλολιάκος να είναι υποψήφιος βουλευτής και ουσιαστικά αρχηγός. Ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος μέσα από τη φυλακή δηλώνει:

«Από τις φυλακές Δομοκού τους στέλνω το μήνυμα και μαζί με εμένα και αγνοί Αγωνιστές από κάθε γωνιά της Ελλάδος, από την Κρήτη και την Μάνη μέχρι τον Έβρο, μήνυμα ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν τέλειωσε και δεν θα αργήσει η ώρα, που θα το διαπιστώσουν».

Τα αποπαίδια της Χρυσής Αυγής

Όμως δεν είναι μόνο η Χρυσή Αυγή. Στη Σταυρούπολη και αλλού συμμετείχαν και άλλες ολιγομελείς ομάδες.Ήταν ο Ιερός Λόχος με κύρια βάση τη Θεσσαλονίκη, που οργανώνει τα Macedonian Pride και πρόσφατα μέλη του πέταξαν πέτρες στους διαδηλωτές του κινηματικού Pride της πόλης μπροστά από τον Λευκό Πύργο.

Συμμετείχαν προφανώς και χούλιγκαν οπαδοί ομάδων της πόλης καθώς και άλλες περιθωριακές κινήσεις.

Στην Αθήνα δρα η Propatria, τα μέλη της οποίας αυτοπροσδιορίζονται ως αυτόνομοι εθνικιστές. Το 2018 συμμετείχαν σε φασιστικό συνέδριο και διαδήλωση στο Βερολίνο δηλώνοντας ότι «στις 9 Μάη του 1945 δεν ηττήθηκε η Γερμανία αλλά η Ευρώπη των Εθνών».

Κασιδιάρης και Λαγός

Υπάρχει επίσης το κόμμα Κασιδιάρη οι «Έλληνες για την Πατρίδα» που επίσης έδωσε συγχαρητήρια στους νεοναζί της Σταυρούπολης. 

Στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν ακόμα:

«…Για πρώτη φορά στα χρονικά της Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης είδαμε ένοπλες ομάδες κομμουνιστών και αριστεριστών να πολιορκούν σχολικό συγκρότημα, να απειλούν και να εκφοβίζουν Έλληνες μαθητές με την απόλυτη ανοχή της Αστυνομίας…»

Το κόμμα του Κασιδιάρη προσπαθεί να εμφανίσει ένα πιο light προφίλ από την Χρυσή Αυγή παρουσιάζοντας όσο πιο ραφιναρισμένα μπορεί παρόμοιες θέσεις για τους μετανάστες, τους ομοφυλόφιλους κτλ. Μαζί με τη Χρυσή Αυγή είναι τα μόνα κόμματα του νεοφασιστικού χώρου που καταγράφονται δημοσκοπικά με ποσοστά 1-1.5%.

Συμμετείχαν στις συγκεντρώσεις των αντιεμβολιαστών και ο Κασιδιάρης ήταν εκ των κεντρικών ομιλητών στη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης στη ΔΕΘ στις 11/9.

Και ο Κασιδιάρης, όπως ο Μιχαλολιάκος, εμφανίζεται πια ως ιδρυτής και όχι ως πρόεδρος του κόμματος προκειμένου να διασφαλίσει την κάθοδό του στις εκλογές.

Εθνική Λαϊκή Συνείδηση (ΕΛΑΣΥΝ)

Ο έτερος της παρέας Γιάννης Λαγός, διατηρεί το κόμμα του, την ΕΛΑΣΥΝ, έχοντας δώσει την προεδρία στον Γ. Ζωγράφο προκειμένου αυτός να εμφανίζεται ως ανεξάρτητος ευρωβουλευτής θέλοντας να παίξει ρόλο στις εξελίξεις.

Πρόσφατα η ΕΛΑΣΥΝ ανακοίνωσε ότι: «ο Γιάννης Λαγός εκλέχτηκε επίτιμος Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού συνασπισμού εθνικιστικών κομμάτων APF» (Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία).

Την ίδια θέση κατείχε προηγούμενα ο Ζαν Μαρί Λεπέν ενώ στη Συμμαχία συμμετέχουν ακροδεξιά κόμματα. Συμμετείχε και η Χρυσή Αυγή ως το 2017.

Η ΕΛΑΣΥΝ δεν καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις. Μέλη της συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις για την Αμάλ, τις αντιεμβολιαστικές συγκεντρώσεις και σε κάθε λογής ξενοφοβικές δράσεις πανελλαδικά.

Μαθήματα από το παρελθόν

Η μέχρι στιγμής καταγραφή αφορά το κομμάτι που έχει πιο άμεση σχέση με τον νεοφασιστικό χώρο και τα απόνερα που άφησε η παρουσία της Χρυσής Αυγής στα πράγματα όλη την προηγούμενη περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση είναι σίγουρο ότι η οικονομική κρίση, οι επιπτώσεις της πανδημίας, το προσφυγικό ζήτημα, το πολιτικό κενό στον χώρο της Αριστεράς, θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν την ακροδεξιά και τον νεοφασισμό στην Ελλάδα και διεθνώς.

Το θέμα είναι να μην περιμένουμε να αντιδράσουμε μαζικά μόνο όταν έχουμε επιθέσεις ή νεκρούς. Θυμίζουμε ότι η επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα ήταν το προοίμιο για την δολοφονία Φύσσα 5 μέρες αργότερα. 

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι τα πράγματα θα εξελιχτούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και τώρα.

Αλλά όταν οι φασίστες χτίζουν ξανά δυνάμεις στη νεολαία σημαίνει ότι επιχειρούν να επαναλάβουν το πείραμα του 2007-2009 δηλαδή της συστηματικής δουλειάς στα σχολεία, στα γήπεδα κοκ, τη στρατολόγηση των πιο νταήδων, τη μετατροπή υποβαθμισμένων περιοχών σε άβατα και κάστρα των φασιστών, το χτίσιμο πολιτικής και εκλογικής επιρροής ανάμεσα σε λαϊκά στρώματα.

Αυτό προσπαθούν να κάνουν τώρα στη Σταυρούπολη, τον Εύοσμο και αλλού. Αισθάνονται ότι στη Βόρεια Ελλάδα και ειδικά στη Θεσσαλονίκη είναι πιο ισχυροί λόγω του Μακεδονικού, της πανδημίας, των σχέσεων με την Εκκλησία κτλ.

Τώρα όμως πια όλοι οφείλουν «να ξέρουν». Και δεν πρέπει να το αφήσουμε να ξανασυμβεί. Ασφαλώς οι μαζικές, ενωτικές πορείες όπως η φετινή για τον Π. Φύσσα στο Κερατσίνι ή η πρόσφατη στη Σταυρούπολη είναι απαραίτητες. Όμως δεν αρκούν. Χρειάζεται να πείσουμε και να εξοπλίσουμε πολιτικά την νεολαία και την κοινωνία απέναντι στα φασιστικά και ακροδεξιά αφηγήματα. Να προστατεύσουμε οργανωμένα και σχεδιασμένα τον καθένα και την καθεμία που απειλείται ή κινδυνεύει από τα τάγματα εφόδου παλιά και νέα. 

Να θυμηθούμε ότι έτσι βάλαμε την ηγεσία της Χρυσής Αυγής στη φυλακή και διαλύσαμε άβατα τύπου Αγίου Παντελεήμονα. Δεν πρέπει να αφήσουμε να δημιουργηθούν νέα στην Σταυρούπολη, στον Εύοσμο και αλλού.

Αυτή τη φορά τα μαχαίρια δεν πρέπει να βρουν τον στόχο τους!

πηγη: net.xekinima.org

«Βούλιαξε» την Πέμπτη η Αθήνα από τους χιλιάδες διαδηλωτές που συμμετείχαν στη μεγάλη αντιφασιστική συγκέντρωση έξω από το Εφετείο και την πορεία προς το Σύνταγμα.

Φοιτητικοί σύλλογοι και σωματεία, αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές συλλογικότητες και συντονισμοί, οργανώσεις και κόμματα της μαχόμενης Αριστεράς, ανάμεσά τους το ΝΑΡ και η νΚΑ, καθώς και του αντιεξουσιαστικού χώρου, έδωσαν ραντεβού έξω από το Εφετείο για τη συμπλήρωση ενός έτους από τη μέρα που το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων ανακοίνωσε την ετυμηγορία του στην «ελληνική δίκη της Νυρεμβέργης»: Η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση.

Στη συγκέντρωση και τη διαδήλωση συμμετείχε και η Μάγδα Φύσσα, μητέρα του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα, η δολοφονία του οποίου από τον χρυσαυγίτη Γιώργο Ρουπακιά και ο αντιφασιστικός ξεσηκωμός που ακολούθησε σήμανε την αρχή του τέλους για τη ναζιστική οργάνωση του Νίκου Μιχαλολιάκου.

«Ο αγώνας συνεχίζεται, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Είναι μια ιστορική μέρα σήμερα, όλοι θυμόμαστε την μεγάλη απόφαση αυτή. Θα μείνει στη μνήμη όλων μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι τελειώσαμε, έχουμε μπροστά μας ένα Εφετείο που είναι πάρα πολύ δύσκολο. Επίσης ο αγώνας στον δρόμο δεν έχει τελειώσει, το βλέπουμε αυτές τις μέρες το τι γίνεται», δήλωσε σε δημοσιογράφους.

Πλημμυρίζοντας τη λεωφόρο Αλεξάνδρας και τις οδούς Πατησίων και Σταδίου, οι διαδηλωτές κατέληξαν στο Σύνταγμα για την πραγματοποίηση μεγάλης αντιφασιστικής συναυλίας με τη συμμετοχή δεκάδων καλλιτεχνών.

Η μεγάλη κινητοποίηση ήρθε λίγες μέρες μετά το μπαράζ φασιστικών επιθέσεων σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, με modus operandi που θύμιζε τις αντίστοιχες επιθέσεις την περίοδο 2012-2013, χρονιά ανόδου της Χρυσής Αυγής.

Μεγάλες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στη Θεσσαλονίκη, όπου μάλιστα η δημοτική αρχή αρχικά αρνήθηκε να παραχωρήσει την πλατεία στη οποίαν είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί αντιφασιστική συναυλία, καθώς και στην Πάτρα.

https://twitter.com/i/status/1446160974059352068

https://twitter.com/i/status/1446171244789911554

ΠΗΓΗ: prin.gr

Τζώρτζης Ρούσσος

Εδώ και δέκα ημέρες παρακολουθούμε όσα διαδραματίζονται στη ΔΕΗ με προφανείς ευθύνες της διοίκησής της και του «επιτελικού κράτους» γενικότερα. Βλέπουμε όσα πράττει με την απαγορευμένη στην Ελλάδα πρακτική «wall crossing».

Η Δικαιοσύνη και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς διερευνούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εξαπατήθηκαν οι μικροεπενδυτές αγοράζοντας ψηλά τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου για να ακολουθήσει μια ανεξήγητη εννιαήμερη πτώση.

Η εξήγηση δεν ήταν μεταφυσική. Οπως τεκμαίρεται, κάποιοι γνώριζαν και φρόντισαν να σπεκουλάρουν μέσω είτε της πώλησης μετοχών είτε της αγοράς παραγώγων (συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης και δικαιώματα προαίρεσης). Μέσα στην εβδομάδα αποκαλύφθηκε ότι η πρόταση του ΔΣ της ΔΕΗ προς την έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων είναι η αύξηση να γίνει με κατάργηση του δικαιώματος προτίμησης των παλαιών μετόχων.

Είναι στο χέρι της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας, του ΤΑΙΠΕΔ και του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (οι τρεις μέτοχοι της ΔΕΗ που αντιπροσωπεύουν το ελληνικό κράτος και διατηρούν το 55,05% των μετοχών της ΔΕΗ) να μην περάσει η πρόταση για κατάργηση του δικαιώματος προτίμησης. Ωστόσο η αγορά έχει προεξοφλήσει τι θα πράξουν.

Η αθέατη πλευρά του ξεπουλήματος

Ολα αυτά όπως φαίνεται ήταν μια καλή ευκαιρία για «αρπαχτή» για όσους είχαν τις διαβαθμισμένες πληροφορίες και τις χρησιμοποίησαν καταχρώμενοι την αγορά και χειραγωγώντας τη μετοχή. Ωστόσο αλλού είναι το πραγματικό σκάνδαλο, που οδηγεί ευθέως σε διασπάθιση δημόσιου χρήματος με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη και του διορισμένου από αυτήν προέδρου της ΔΕΗ Γιώργου Στάσση.

Για να καταλάβουμε τι πράττει η διοίκηση αφήνουμε στην άκρη το εθνικό συμφέρον, αφήνουμε στην άκρη το πόσο ζημιώθηκε το ελληνικό κράτος από προηγούμενες ιδιωτικοποιήσεις αλλά και την πανευρωπαϊκή τάση κρατικοποίησης των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και αναλύουμε με όρους νεοφιλελευθερισμού! Ακόμη κι έτσι διαπιστώνουμε ότι οι μέτοχοι (του κράτους συμπεριλαμβανομένου) χάνουν τεράστια ποσά. Είναι η αθέατη πλευρά ενός ξεπουλήματος του 17% των μετοχών της ΔΕΗ σε εξευτελιστική τιμή και έξω από κάθε ορθή εταιρική διακυβέρνηση.

Είναι τόσο παράλογη η τωρινή κίνηση για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου με τη χρηματιστηριακή τιμή της μετοχής να κινείται τόσο χαμηλά, που τα ερωτήματα τα οποία αναφύονται είναι «γιατί τώρα;» και «ποιος δεν θα κερδίσει από αυτή την ιδιωτικοποίηση;». Η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι άμεση: το ελληνικό δημόσιο, το οποίο και πάλι ξεπουλά χαμηλά τα ασημικά του.

Τα δεδομένα της διασπάθισης

Όμως αυτό ονομάζεται διασπάθιση δημόσιου χρήματος. Για να καταλάβουμε τι γίνεται ας λάβουμε υπόψη τα εξής δεδομένα: -Η χρηματιστηριακή αξία της ΔΕΗ αυτήν τη στιγμή είναι λίγο κάτω από 2 δισ. ευρώ.

-Το 49% του ΔΕΔΔΗΕ, θυγατρικής της ΔΕΗ, πωλήθηκε από την κυβέρνηση μόλις πριν από 23 ημέρες αντί 2,1 δισ. ευρώ. Αρα η θυγατρική κοστίζει αυτήν τη στιγμή διπλάσια από τη μητρική εταιρεία, κάτι που αν μη τι άλλο θα οδηγήσει σε αύξηση της τιμής της μετοχής σε βάθος χρόνου. -Η ΔΕΗ, σύμφωνα πάντα με τις ανακοινώσεις της διοίκησής της, θα χρωστά στο τέλος του 2021 περί το 1 δισ. ευρώ.

Με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, ο καθαρός δανεισμός (υποχρεώσεις μείον διαθέσιμα) είναι μικρότερος των 3 δισ. ευρώ. Ωστόσο λόγω συμφωνίας με την «αμαρτωλή» Macquarie, η οποία θα πληρώσει (εντός του 2021 ή στις αρχές του 2022) 1,3 δισ. ευρώ και θα αναλάβει επιπρόσθετα χρέος 800 εκατ. ευρώ για το 49% του ΔΕΔΔΗΕ, η ΔΕΗ, και ακριβώς επειδή εμφανίζει ενοποιημένους ισολογισμούς με τις θυγατρικές της, θέτει τις βάσεις για εκτόξευση της τιμής της μετοχής. Αλλωστε οι προβλέψεις μιλούν για κερδοφορία EBITDA (κέρδη προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων) της τάξης των 900 εκατ. ευρώ το 2021.

Αυτοί είναι οι λόγοι που η ΔΕΗ όχι μόνο δανείζεται με χαμηλό επιτόκιο αλλά και στα μέσα Ιουλίου το επταετές πράσινο ομόλογό της υπερκαλύφθηκε κατά εξίμισι φορές αφού κατατέθηκαν προσφορές άνω των 2,3 δισ. ευρώ. Η ΔΕΗ άντλησε 500 εκατ. ευρώ (ο στόχος ήταν 350 εκατ. ευρώ), με το τελικό επιτόκιο να διαμορφώνεται στο 3,375%, σημαντικά χαμηλότερα από την αρχική τιμολόγηση (3,75%)!

Ολα αυτά προτού η ΔΕΗ πουλήσει το 49% του ΔΕΔΔΗΕ. Δεδομένης της συμφωνίας με τη Macquarie, είναι σαφές ότι το 2022 η τιμή της μετοχής της ΔΕΗ θα εκτοξευόταν. Οι επαΐοντες του χρηματιστηρίου κάνουν εκτιμήσεις για εκτόξευση ακόμη και στα 27 ευρώ ανά μετοχή το καλοκαίρι του 2022. Θα έπρεπε λοιπόν η διορισμένη διοίκηση Στάσση να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη από τη συμφωνία με τη Macquarie και την αύξηση της κερδοφορίας μαζί με την καθαρή θέση της ΔΕΗ, ώστε από τις αρχές του 2022 να καταγραφεί αύξηση της τιμής της μετοχής και έτσι να κερδίσουν οι υφιστάμενοι μέτοχοι, δηλαδή και το ελληνικό δημόσιο.

Η επιλογή του παρόντος για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου χωρίς δικαίωμα προτίμησης δεν εξηγείται με όρους εταιρικής διακυβέρνησης, συνιστά ξεπούλημα κρατικής περιουσίας (και άρα διασπάθιση δημόσιου χρήματος) και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την επίκληση του μακροπρόθεσμου επενδυτικού πλάνου της ΔΕΗ (αφού αν έκανε την αύξηση μετά το επόμενο καλοκαίρι, τα χρήματα που θα εισέρεαν στο ταμείο της από τη διάθεση νέων μετοχών θα ήταν πολλαπλάσια).

ΠΗΓΗ: documentonews.gr

Βίκυ Καπετανοπούλου

«Μετά τον κύκλο οικογένειας και φίλων, η Καθολική Εκκλησία είναι το περιβάλλον με το υψηλότερο επίπεδο επικράτησης της σεξουαλικής βίας... Αν το πέπλο σιωπής, που καλύπτει τις διαπραχθείσες πράξεις, έχει επιτέλους πέσει, το οφείλουμε στο κουράγιο των θυμάτων. Χωρίς τις καταθέσεις τους, η κοινωνία μας θα βρισκόταν ακόμα σε άγνοια ή σε άρνηση για όσα έχουν συμβεί». Αυτά τα φοβερά και άλλα πολλά αντίστοιχα αναγράφει η έκθεση-κόλαφος που δημοσιοποιήθηκε χθες για το «μαζικό φαινόμενο» παιδεραστίας και τη σωρεία σεξουαλικών εγκλημάτων -παραγραμμένα πια τα περισσότερα- που έγιναν σε βάρος ανηλίκων επί 70 και πλέον χρόνια στους κόλπους και της Καθολικής Εκκλησίας της Γαλλίας.

Δεν μιλάμε απλά για «ιερό» σκάνδαλο τεράστιων διαστάσεων, αλλά για πραγματική κοινωνική μάστιγα: σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις, τα θύματα παπάδων, διακόνων και άλλων ιερέων από το 1950 μέχρι σήμερα υπολογίζονται σε τουλάχιστον 216.000, με τον σοκαριστικό τους αριθμό να εκτινάσσεται σε 330.000, αν προστεθούν τα παιδιά που κακοποιήθηκαν σεξουαλικά κι από άλλα μέλη της Καθολικής Εκκλησίας και των οργανισμών της, όπως δασκάλους και υπεύθυνους κατήχησης.

«Μου έκλεψαν 13 χρόνια από τη ζωή μου», κατήγγειλε δημόσια η Κλοντέτ Κουτιριέ, οι πρώτες παιδικές αναμνήσεις της οποίας ήταν οι διαδοχικοί βιασμοί της από τρεις παπάδες στο υπνοδωμάτιό της. Μαζί με την αδερφή της ζούσαν με αλκοολική γιαγιά. Οι ιερείς πήγαιναν για δείπνο και κατόπιν επετίθεντο με τη σειρά στα παιδιά, μέσα στα δωμάτιά τους. «Από τη στιγμή που δεν αποδοκίμασα τι συνέβαινε, ήμουν εγώ η αηδιαστική, εγώ η ένοχη... Με όλα όσα μου συνέβησαν, υπήρχε η βαθύτερη σκέψη πως έφταιγα εγώ επειδή τους επέτρεπα να το κάνουν».

Η έκθεση των 2.500 σελίδων, που πήρε δυόμισι χρόνια για να ολοκληρωθεί, συντάραξε τη γαλλική κοινή γνώμη, παρότι ορισμένα από τα φρικαλέα της ευρήματα είχαν γίνει γνωστά το Σαββατοκύριακο, όπως ο αριθμός των παιδεραστών που κυμαίνεται σε 2.900-3.200. Μόνο μια χούφτα περιπτώσεων οδήγησε σε πειθαρχικά μέτρα βάσει εκκλησιαστικών κανόνων.

Οι ποινικές διώξεις των φυσικών αυτουργών υπήρξαν απειροελάχιστες, αφού τα σεξουαλικά εγκλήματα (και) στη Γαλλία κουκουλώνονταν με «συστημικό τρόπο». «Μέχρι τις αρχές του 2000, η Καθολική Εκκλησία έδειξε βαθιά, ακόμα και άσπλαχνη αδιαφορία απέναντι στα θύματα», τόνισε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της ανεξάρτητης ερευνητικής επιτροπής Ζαν-Μαρκ Σοβέ.

Η «μεγάλη πλειονότητα» των θυμάτων ήταν αγόρια που δέχτηκαν επιθέσεις προτού να έχουν φτάσει καν στην εφηβεία. Κάποιοι παιδόφιλοι δράστες χαρακτηρίζονται «αρπακτικά» μεγάλης κλίμακας, αφού είχαν στοχοποιήσει πάρα πολλούς ανηλίκους για μεγάλες χρονικές περιόδους. Ορισμένοι είχαν επιτεθεί σε περισσότερα από 150 παιδιά έκαστος.

Οπως επισήμανε ο Σοβέ, ο αριθμός των θυμάτων είναι από μόνος του «ενοχοποιητικός» και «δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να μείνει χωρίς απάντηση». Κάλεσε την Καθολική Εκκλησία να απονείμει αποζημιώσεις, προτείνοντας μεταξύ άλλων μεταρρύθμιση εκ βάθρων του νομικού και διοικητικού της συστήματος, καθώς και την εξέταση της δυναμικής που επέτρεψε τη διάπραξη των εγκλημάτων - κυρίως την επιβλητική ισχύ που ασκούν οι ιερείς στους πιστούς ως εκπρόσωποι του Θεού, πόσο μάλλον σε μικρά παιδιά.

Ζητώντας εμπεριστατωμένη απάντηση από το Βατικανό, ο Φρανσουά Ντεβό, ιδρυτής του συλλόγου θυμάτων La Parole Libérée, ξέσπασε μπροστά σε εκκλησιαστικούς αξιωματούχους που ήταν παρόντες στη συνέντευξη: «Πρέπει να πληρώσετε για όλα αυτά τα εγκλήματα... Ντροπιάζετε την ανθρωπιά μας... Σ’ αυτή την κόλαση έχουν γίνει ειδεχθή μαζικά εγκλήματα, αλλά έχουν γίνει και ακόμα χειρότερα: προδοσία εμπιστοσύνης, προδοσία ηθικής, προδοσία παιδιών».

Ο αρχιεπίσκοπος Ερίκ ντε Μουλάν-Μποφόρ, επικεφαλής της αντίστοιχης Ιεράς Συνόδου των Καθολικών επισκόπων στη Γαλλία που ήταν μεταξύ όσων είχαν ζητήσει τη σύνταξη της έκθεσης, εξέφρασε «ντροπή και φρίκη» για τα ευρήματα και ζήτησε συγχώρεση. Αρκεί όμως μια όψιμη συγγνώμη για να ξεπλύνει -κυριολεκτικά και μεταφορικά- αυτό το διαχρονικά ατιμώρητο όσο και συνεχιζόμενο «χριστιανικό» αίσχος;

ΠΗΓΗ: efsyn.gr