Οι εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν νωρίτερα στη Σταδίου και με πορεία κατέληξαν έξω από το υπουργείο Οικονομικών. Μετά από τη συγκέντρωση και τις ομιλίες που εκφωνήθηκαν αντιπροσωπεία επισκέφθηκε το Μαξίμου για να επιδώσει το ψήφισμα της συγκέντρωσης με τα αιτήματα των εργατών της ΛΑΡΚΟ.

Οι εργαζόμενοι εναντιώνονται στη μεθοδευμένη απαξίωση της εταιρείας και την εργασιακή ανασφάλεια που επιβάλλουν οι αποφάσεις της κυβέρνησης και διεκδικούν τη διασφάλιση συνέχισης της ενιαίας λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ, όλων των θέσεων εργασίας και των δικαιωμάτων τους, για την καταβολή του δεδουλευμένου μόχθου τους.

«Η κινητοποίησή μας είναι μια κραυγή αγωνίας μετά από 22 μήνες σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης, με την κυβέρνηση να μην ξεκαθαρίζει την πολιτική της και τι θα γίνει με τους συνολικά 1.200 εργαζόμενους» δήλωσε στο Πριν ο Κώστας Σαμαράς, πρόεδρος του σωματείου έδρας στην Αθήνα.

Ο φόβος τους είναι ότι ο διπλός διαγωνισμός για δεσμευτικές προσφορές που δρομολογεί η κυβέρνηση δεν διασφαλίζει σε τίποτα τους εργαζόμενους και ότι, εάν δεν αποφέρει καρπούς, η εταιρεία θα τεθεί σε καθεστώς εκκαθάρισης και οι εργαζόμενοι θα απολυθούν όλοι!

Η εταιρεία σήμερα λειτουργεί με σημαντικά συρρικνωμένη παραγωγική δραστηριότητα. Σύμφωνα με τον Κ. Σαμαρά, αντί για 1.500-1.700 τόνους μηνιαίως παλιότερα, σήμερα παράγονται μόλις 200-300 τόνοι, παρόλο που μέταλλα όπως το νικέλιο και το κοβάλτιο παρουσιάζουν πολύ αυξημένες τιμές στις διεθνείς αγορές. Ένα ενδεχόμενο λουκέτο της ΛΑΡΚΟ, πέρα από το ότι θα αφήσει χιλιάδες οικογένειες στον δρόμο, θα αποτελέσει μεγάλο πλήγμα και για την ελληνική βιομηχανία αλλά και για τις τοπικές κοινωνίες σε περιοχές που γνωρίζουν μεγάλη κρίση και ανεργία, όπως η Εύβοια και η Φθιώτιδα.

Ανακοίνωση Ταξικής Κίνησης για την Εργατική Χειραφέτηση

«Η μάχη για τη ΛΑΡΚΟ δεν έχει ακόμα τελειώσει», τονίζει σε ανακοίνωση της Ταξικής Κίνησης για την Εργατική Χειραφέτηση που μοιράστηκε το Σάββατο μαζικά στη συγκέντρωση των απεργών και αλληλέγγυων σωματείων στο υπουργείο Οικονομικών στο Σύνταγμα.

Όπως τονίζει η Ταξική Κίνηση για την Εργατική Χειραφέτηση, «ο αγώνας για να μην ιδιωτικοποιηθεί η ΛΑΡΚΟ και καμία άλλη εταιρεία, αντίθετα να περάσουν σε δημόσια ιδιοκτησία μεγάλες στρατηγικής σημασίας εταιρείες (όπως τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά), κάτω από τον έλεγχο των ίδιων των εργαζόμενων, για να σταματήσουν να τις κλέβουν οι διοικήσεις και οι κυβερνήσεις, με απειθαρχία στις εντολές και τις ντιρεκτίβες της ΕΕ είναι ο μόνος δρόμος για να εξασφαλιστούν: Όλες οι θέσεις εργασίας, Ασφαλείς συνθήκες δουλειάς για να μην θρηνούμε νεκρούς και σακατεμένους και αξιοπρεπείς μισθούς και συμβάσεις.»

ΠΗΓΗ: prin.gr

Τι λέει ο πρόεδρος των εργαζομένων του Λαϊκού νοσοκομείου, Τάσος Αντωνόπουλος

Εφιαλτική είναι η κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία της χώρας με τη ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων.

Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι οι άνθρωποι που φεύγουν από τη ζωή εκτός ΜΕΘ. Μάλιστα, μέσα στις προηγούμενες μέρες δύο άτομα που νοσούσαν από κοροναϊό και ήταν διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ στο νοσοκομείο «Λαϊκό», κατέληξαν.

Το παραπάνω επιβεβαίωσε σήμερα μιλώντας Open ο πρόεδρος των εργαζομένων του Λαϊκού νοσοκομείου, Τάσος Αντωνόπουλος, ο οποίος ανέφερε ότι ήταν μεγάλοι σε ηλικία.

Όπως πρόσθεσε ο ίδιος, από πέρσι «φωνάζουν» για διασωληνωμένους εκτός ΜΕΘ και αποκάλυψε πως υπάρχουν πέντε ΜΕΘ COVID στο «Λαϊκό» που είναι ερμητικά κλειστές «λόγω τραγικής έλλειψης προσωπικού».

Στη συνέχεια, ο κ. Αντωνόπουλος ξεκαθάρισε πως το νοσοκομείο «Λαϊκό» που εφημερεύει αύριο μόνο του, δεν είναι νοσοκομείο αναφοράς COVID και εξυπηρετεί όλα τα περιστατικά.

«Πλημμυρίζουν εδώ και έναν μήνα, το λέμε με απελπισία στο υπουργείο, οι διάδρομοι των νοσοκομείων με ράντζα (…). Κάθε γενική εφημερία τους τελευταίους 1-2 μήνες μάς αφήνει 30,35 τολμώ να πω και 40 ράντζα στους διαδρόμους και ειδικά στις παθολογικές» υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Μπορεί για τις επικοινωνιακές ανάγκες του πρωθυπουργού το τέλος της πανδημίας να ανακοινώθηκε δύο συνεχόμενα καλοκαίρια, όμως η αλήθεια είναι ότι πολλοί συζητούν για τουλάχιστον 1-2 ακόμα χρόνια πανδημίας και τα στοιχεία δείχνουν ότι έχουμε μπει ήδη σε ένα δύσκολο και φονικό χειμώνα.

Ένα μεγάλο τμήμα του λαού έχει κουραστεί, δεν πιστεύει πλέον τίποτα, ο κυνισμός, η αδιαφορία και η συνήθεια, με τις δεκάδες νεκρούς καθημερινά, έχει διαποτίσει μεγάλα τμήματα του.

Η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει ελέγξει τον ιό είναι η Κίνα και χώρες της ΝΑ Ασίας, υλοποιώντας, μέχρι τέλους, μια βασική κατεύθυνση. Την ανάπτυξη δημόσιων μηχανισμών για τη μαζική και έγκαιρη ιχνηλάτηση του ιού, από την πρώτη φάση, και τώρα συνεχίζουν στην ίδια κατεύθυνση, με ταυτόχρονη αποφασιστική προώθηση του μαζικού εμβολιασμού.

Η «πολιτισμένη» δύση μετράει εκατομμύρια νεκρούς και ακόμα περισσότερα χρόνια ασθενείς από τη λεγόμενη μακρά covid 19 ασθένεια. Σε αυτήν την «πολιτισμένη» δύση η Ελλάδα κατέχει εδώ και μήνες τα πρωτεία, σε όλους τους δείκτες. Χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη και περισσότεροι θάνατοι σε αναλογία πληθυσμού.

Όλες οι προγνώσεις μιλάνε για χιλιάδες νεκρούς το μήνα, τουλάχιστον έως τα Χριστούγεννα. Για την κυβέρνηση όμως δεν υπάρχει καμία ευθύνη. Όπως για τις φωτιές έφταιγε ο καύσωνας και η κλιματική αλλαγή, για τις πλημμύρες η έντονη βροχή, για την ακρίβεια τα κοντέινερ, έτσι και για την πανδημία η κυβέρνηση δεν έχει καμία ευθύνη. Η για να είμαστε ακριβείς, φταίει ο βολικός αντίπαλος των «αντιεμβολιαστών» (που συγκροτήθηκαν με τη βοήθεια της εκκλησίας, της κυβέρνησης και των ΜΜΕ).

Από πέρυσι το Δεκέμβριο ήταν διεθνώς γνωστό ότι το συγκεκριμένο «ρεύμα» θα βάλει εμπόδια στο μαζικό εμβολιασμό. Τι έκανε για αυτό η κυβέρνηση; Έκανε μια ψύχραιμη και ενωτική ενημέρωση; Όχι. Από πέρυσι την Άνοιξη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, που πρόσφατα ξεστόμισε το κυνικό «μη σώσουν να εμβολιαστούν» – λέγοντας αυτά που δε μπορεί να πει ο Μητσοτάκης – στοχοποιούσε τους ανεμβολίαστους και υποσχόταν ότι θα τους κάνει τη ζωή κόλαση. Αντί να απομονώσει τους λίγους φανατικούς, θρησκόληπτους αντιεμβολιαστές, ώθησε στην αγκαλιά τους και τους εκατοντάδες χιλιάδες των φοβισμένων και παραπληροφορημένων, ειδικά των λαϊκών και πιο «θυμωμένων» στρωμάτων.

Από την άλλη τα ΜΜΕ του Πέτσα και της ΝΔ, στην πρώτη φάση στοχοποίησαν συγκεκριμένα εμβόλια (στον διεθνή πολιτικό πόλεμο των εταιρειών), δημιουργώντας μαζικά φόβο, αβεβαιότητα και αναποφασιστικότητα για τον εμβολιασμό. Τέλος, το πιο αρχαίο μαγαζί, η Εκκλησία (που δεν το ακουμπάνε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ), με τα δόγματά της και το σκοταδισμό της, καθοδηγούσε τους «πελάτες» της μέσω των «πνευματικών» τους -που πληρώνονται από το δημόσιο κορβανά- να γίνονται  αρνητές του εμβολίου και ορισμένοι να χάνουν και την ζωή τους αρνούμενοι την διασωλήνωση (κατηγορώντας κατά τα άλλα το κοράνι και τους μουσουλμάνους για καθυστέρηση).

Η κυβέρνηση έκανε έναν κυνικό μικροκομματικό πολιτικό υπολογισμό.  Ήθελε να φτιάξει ένα βολικό δίπολο «ενάντια στο λαϊκισμό» και να απευθυνθεί στον ορφανό, λόγω αδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ, «μεσαίο» χώρο. Το θύμα σε αυτόν τον μικροπολιτικό υπολογισμό ήταν ο μαζικός εμβολιασμός και οι χιλιάδες νεκροί που επιφέρει η χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη.

Όσον αφορά την πρόληψη, ο εμβολιασμός είναι ένα αναντικατάστατο όπλο. Το χρησιμοποιούν όλες οι χώρες, ανεξαρτήτως στρατηγικής απέναντι στην πανδημία. Από την Κούβα, έως την Κίνα των σκληρών λοκντάουν και τη Σουηδία της «ανοσίας της αγέλης». Ο εμβολιασμός είναι το μοναδικό όπλο ώστε σταδιακά η πανδημία να μετατραπεί σε μια ενδημική νόσο, ίσως μια πιο βαριά μορφή εποχικής γρίπης. Το γεγονός ότι η Αφρική και οι φτωχές χώρες δεν έχουν πρόσβαση στο μαζικό εμβολιασμό, απομακρύνει αυτήν την εξέλιξη. Για εμάς, είναι ξεκάθαρο, ότι σε συγκεκριμένα τμήματα του πληθυσμού επιβάλλεται ακόμα και ο υποχρεωτικός εμβολιασμός.

Στην παρούσα φάση όμως, η αντιμετώπιση του εμβολιασμού σαν ένα διαβατήριο για την επιστροφή στην κανονικότητα για τους μεν, και τιμωρίας για τους δε, αποδείχθηκε μπούμερανγκ και για τον έλεγχο της πανδημίας. Οι εμβολιασμένοι προστατεύουν τους εαυτούς τους και τη δημόσια υγεία από τη βαριά νόσηση και την υπερφόρτωση του συστήματος υγείας, μεταδίδουν όμως τη νόσο, έστω λιγότερο – όπως εξάλλου συμβαίνει πχ και με τους εμβολιασμένους για τη γρίπη – και όταν σε έναν πληθυσμό, όπως πχ στη Β. Ελλάδα, η εμβολιαστική κάλυψη είναι μικρή, ο συνδυασμός αυτός αποβαίνει θανατηφόρος.

Αντί η κυβέρνηση να οργανώσει εκτεταμένη ιχνηλάτηση και τεστ, κατήργησε τα τεστ από τους εμβολιασμένους.

Στην ίδια κατεύθυνση έχει κινηθεί εδώ και ενάμισι πλέον χρόνο και στο βασικό ζήτημα της ενίσχυσης του συστήματος υγείας. Τα χιλιάδες κενά παραμένουν, κανέναν κίνητρο δεν έχει ενεργοποιηθεί για την επιστροφή χιλιάδων γιατρών που βρίσκονται στο εξωτερικό, καμία πρόσληψη δεν έγινε για τους υγειονομικούς που είναι σε αναστολή. Το ΕΣΥ αποδυναμώνεται από γιατρούς που δραπετεύουν στο εξωτερικό αναζητώντας ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, οι προκηρύξεις συμβασιούχων δεν είναι ελκυστικές ώστε να βάλει κανείς το κεφάλι του στο ντορβά της υπερεξάντλησης και της πιθανής νόσησης, τα κρεβάτια κοινής νοσηλείας και εντατικής παρακολούθησης, παρά την επικοινωνιακή εκστρατεία της κυβέρνησης έφτασαν στο όριό τους από τα τέλη του Οκτώβρη.

Ενώ η νόσηση από τον κορονοϊό θα προστεθεί και μακροπρόθεσμα στα υπόλοιπα νοσήματα (καρκίνοι, γρίπη κλπ) και θα απαιτεί αναβαθμισμένη πρωτοβάθμια υγεία και ενίσχυση των νοσοκομείων η φούρια της κυβέρνησης είναι να κλείσει δομές, κλινικές, νοσοκομεία, να χαρίσει κι άλλες δραστηριότητες και τομείς στην ιδιωτική υγεία.

Η κυβέρνηση και το κράτος της, είναι οι υπεύθυνοι για το φονικό χειμώνα που έρχεται.

Με τους μικροπολιτικούς υπολογισμούς και τον κυνισμό της, μαζικοποίησε το στρατόπεδο του «λαϊκισμού» και των αντιεμβολιαστών.

Με την εγκατάλειψη της μαζικής ιχνηλάτησης για όλους.

Με τις νεοφιλελεύθερες εμμονές για εγκατάλειψη του δημόσιου συστήματος υγείας και την ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα.

Ενάμισι χρόνο μετά δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Ο λαός πληρώνει τις σέλφι του κ. Μητσοτάκη στη Σαντορίνη και τα «ηγετικά» διαγγέλματα του με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς.

ΠΗΓΗ: antapocrisis.gr

Ματίνα Παπαχριστούδη, μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, με την Πρωτοβουλία για την Ανατροπή / αναδημοσίευση από MediaTvNews.gr

▸«Ξέρω ότι στην Ολλανδία έχετε συνηθίσει να κάνετε ευθείες ερωτήσεις σε πολιτικούς», είπε ο πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης στην προσπάθεια του να αντιμετωπίσει την «αγενή» (κατά τον δημοσιογραφικό χαρακτηρισμό πολλών) ερώτηση της δημοσιογράφου Ingeborg Beugel. Η οποία, όπως αποδεικνύεται απ΄ ολόκληρο τον διάλογο, γνώριζε πολύ καλά τι συμβαίνει με το καθεστώς των επαναπροωθήσεων.

Αυτό που είπε ο πρωθυπουργός μέσα στο Μαξίμου είναι «οι δικοί μας δημοσιογράφοι δεν κάνουν ευθείες ερωτήσεις». Υπάρχει άραγε μεγαλύτερος εξευτελισμός για τον δημοσιογραφικό κλάδο από αυτή την φράση; Κι όμως πάρα πολλοί δημοσιογράφοι (δεν μιλώ για τους καλοταϊσμένους από πετσωμένες λίστες), αναστατώθηκαν από την «αγένεια», την «απρέπεια» της Ingeborg Beugel. Προσωπικά μεγάλωσα δημοσιογραφικά με διευθυντές που απαιτούσαν από εμένα να είμαι αγενής, πιεστική, άριστη γνώστης του αντικειμένου μου και να χτυπώ την εξουσία χωρίς κανένα έλεος. Τι έπαθαν λοιπόν οι δημοσιογράφοι και αποδέχονται τον εξευτελισμό από έναν πρωθυπουργό;

Στην αρχή πολλοί εξαγοράστηκαν, τη λαμπρή εκείνη περίοδο του εκσυγχρονισμού, των Νέων Μέσων, των εκατομμυρίων δραχμών στα χρηματιστήρια. Χρηματίστηκαν με πολλούς και ποικίλους τρόπους.

Από το 1995 ως και το 2005, μια ολόκληρη 10ετία ο δημοσιογραφικός κλάδος συναλλάχθηκε με απίθανους τρόπους με την οικονομική ελίτ και την κυβερνητική εξουσία. Έρεε το χρήμα, το εκσυγχρονιστικό, εντός και εκτός Χρηματιστηρίου. Οι «λοχαγοί» των παραδοσιακών εκδοτών έγιναν εκδότες. Απέκτησαν εφημερίδες, ιστοσελίδες, περιοδικά. Μην αναφέρω ονόματα, δεν θέλω να δεχθώ μηνύσεις και αγωγές, τα γνωρίζουμε άλλωστε όλοι οι δημοσιογράφοι στο πετσί μας. Το πως συμπεριφέρθηκαν οι νεόκοποι εκδότες, πόσα χρωστάνε, τι δεν πλήρωναν, πόσοι έχασαν τις βίλες και τα κότερα τους σε πλειστηριασμούς, πόσοι έχουν δίκες για μη δεδουλευμένα…

Φθάσαμε στο 2008 που η κρίση ήταν ορατή σε όλους και στα συνέδρια των διαφημιστών γινόταν δημόσια έκκληση «να μην αναφέρονται τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι στην οικονομική κρίση» γιατί θα πληγεί η οικονομία! Κι έτσι πολλοί πήραν τις ειδήσεις και τις έβαλαν στο μαξιλάρι τους και μετά εξαργύρωσαν το μαξιλάρι με θέσεις σε πολιτικά οφίτσια. Κι άλλοι, πληρωμένοι από τράπεζες και ΔΝΤ, σε πρωινούς καφέδες και σεμινάρια, εκπαιδεύονταν στην ενσωμάτωση, την υποταγή…

Η κρίση βέβαια χτύπησε. Βίαια και οδυνηρά. Και οι δημοσιογράφοι, οι πολλοί δημοσιογράφοι πετάχτηκαν στον σκουπιδοτενεκέ της αναξιοπιστίας, της αφραγκίας, της νεύρωσης και της φτώχειας.

Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή στη δομή και λειτουργία του κλάδου κράτησε άλλα 10 χρόνια, τα λεγόμενα μνημονιακά. Με χιλιάδες απολύσεις, εκατοντάδες λουκέτα, τεράστιες μειώσεις μισθών, κατάργηση κάθε σταθερής εργασιακής σχέσης. Ακόμη και τότε ο δημοσιογραφικός κλάδος στάθηκε αδύναμος και ανίκανος να διαμορφώσει τα δικά τους συμφέροντα, μόνο τα δικά του, όχι τα συμφέροντα του καναλάρχη, ιδιοκτήτη, εκδότη. Πάσχιζαν να σώσουν Μέσα και όχι εργαζόμενους.

20 χρόνια μετά, η 4η λεγόμενη εξουσία, η εξουσία του Τύπου και του ελέγχου στις άλλες εξουσίες, στο δημοκρατικό αστικό πολίτευμα δεν έχει πλέον καμία απολύτως λειτουργία. Έχει ενσωματωθεί, έχει υποταχθεί, έχει ενταχθεί ως παράρτημα χειραγώγησης, ως υπηρεσία επ’ αμοιβή, στην κυβέρνηση εξουσία. Κι έχει κονιορτοποιηθεί από τους ολιγάρχες της ενημέρωσης, που είναι και ολιγάρχες της οικονομίας. Κανένα φίλτρο δεν υπάρχει. Αξιοπιστίας, εγκυρότητας, ουδετερότητας, δεοντολογίας.

Έτσι είναι οδυνηρό να τεθεί το θέμα του εξευτελισμού του κλάδου από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι πολύ πιο εύκολο να χαρακτηριστεί η Ολλανδή δημοσιογράφος απρεπής και αγενής και να κλείσει μια ακόμη πληγή…

ΠΗΓΗ: prin.gr