Σήμερα: 10/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Tilergasia-ereuna.2.jpg

Αυξήθηκαν κατά 42% οι ώρες εργασίας των πολιτών που δουλεύουν με τηλεργασία τα τελευταία χρόνια και σε σχέση με την περίοδο πριν από την πανδημία.

Ωστόσο σε ποσοστά που ξεπερνούν το 80% οι πολίτες απαντούν ότι την προτιμούν. Αυτά δείχνει μεταξύ άλλων, έρευνα του Εργαστηρίου Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η έρευνα ολοκληρώθηκε πριν από περίπου τέσσερις μήνες, υπό την επιστημονική ευθύνη της επίκουρης καθηγήτριας του ΟΠΑ, Ελεάννας Γαλανάκη, σε δείγμα 557 ατόμων, εργαζομένους οργανισμών και επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.

Όπως προέκυψε από αυτήν, σύμφωνα με «ΤΑ ΝΕΑ», από τους εργαζομένους που δεν έχουν τηλεργαστεί ποτέ, ένα 20% θα ήθελε να το κάνει, ενώ το 85% αυτών που τηλεργάζονται σήμερα επιθυμούν να συνεχίσουν.

Το 84% των εργαζομένων προτιμούν είτε μία τακτικότητα στην τηλεργασία (μία φορά ή περισσότερες ανά εβδομάδα, ποσοστό 50,5%) είτε εφαρμογή της τηλεργασίας, όποτε αυτό χρειάζεται (34%).

πηγη: enikos.gr

spitia.jpg

Με μια κίνηση που στοχεύει στην αλλαγή ατζέντας, η κυβέρνηση κάνει "ρελάνς"καθώς βγάζει περισσότερα από 280 εκατομμύρια από το σχεδιασμό του προϋπολογισμού του 2022, πέρα από τα περίπου 70 που είχαν ενταχθεί ήδη. Ποιους όμως ευνοεί περισσότερο μια τέτοια κίνηση;

Γιώργος Αλεξάκης
  1. Μια τέτοια κίνηση, όπως κάθε φόρος κεφαλαίου, οδηγεί σε μεγαλύτερο όφελος τους έχοντες και κατέχοντες, που ανακουφίζονται από μεγάλες αυξήσεις στις επιβαρύνσεις που ήδη είχαν. Ειδικά όταν καταργείται ο συμπληρωματικός φόρος για το σύνολο της περιουσίας και μπαίνει στο κάθε ακίνητο. Σημειώνεται ότι για τα 7.180.009 φυσικά πρόσωπα - ιδιοκτήτες ο λογαριασμός του ΕΝΦΙΑ του 2021 ανήλθε σε 2,093 δισ. ευρώ, εκ των οποίων ο συμπληρωματικός φόρος που επιβλήθηκε σε ιδιοκτήτες με ακίνητα άνω των 250.000 ευρώ έφτασε τα 368,4 εκατ. ευρώ. Είναι ενδεικτικό ότι όπως ανέφερε σήμερα ο Υφυπουργός Οικονομικών κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος «ο συμπληρωματικός φόρος υπολογίζεται σήμερα στη συνολική αξία της περιουσίας, εφόσον αυτή υπερβαίνει τα 250.000 ευρώ. Ο φόρος αυτός για τα φυσικά πρόσωπα καταργείται και επιβάλλεται, πλέον, φόρος επί της αξίας του ακινήτου, με την προϋπόθεση ότι το ακίνητο είναι αξίας μεγαλύτερης των 400.000 ευρώ» κάτι που προφανώς αφορά μεγάλες περιουσίες και ειδικά όσους έχουν ακριβά ακίνητα και έχουν περιουσία άνω των 300.000 ευρώ, όπως προβλέπεται πλέον.
  2. Οι μειώσεις στη μικρή και μεσαία περιουσία, όντως υφίστανται και είναι ευπρόσδεκτες, αλλά αναμφισβήτητα ένα «μπόνους» ακόμη και 100 - 150 ευρώ σε ετήσια βάση δεν αρκεί για να «σώσει» καταστάσεις. «Αύξηση θα σημειωθεί μόνο για το 6% των φορολογουμένων, που στη μεγάλη πλειοψηφία τους είναι ιδιοκτήτες ακινήτων είτε σε περιοχές με μεγάλη αύξηση των τιμών ζώνης είτε σε περιοχές που εντάχθηκαν για πρώτη φορά στο αντικειμενικό σύστημα προσδιορισμού και των οποίων η φορολογία ήταν πολύ χαμηλή έως τώρα. Ακόμα όμως και για το 50% από αυτούς, η ετήσια αύξηση δεν υπερβαίνει τα 50 ευρώ» ανέφερε νωρίτερα ο κ. Βεσυρόπουλος. Αυτό αφενός υποδηλώνει αυξήσεις για το άλλο 505 των πολιτών ενώ βέβαια για τις «ακριβές» περιουσίες η μείωση έχει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο στην τσέπη από ο,τι η ελάφρυνση των ποιο αδύναμων, ως συμβαίνει με τους φόρους κεφαλαίου.
  3. Επίσης, σε αρκετές περιπτώσεις παρά τη μείωση που εξαγγέλθηκε, παραμένει σημαντική επιβάρυνση λόγω της αύξησης των αντικειμενικών αξιών αλλά και της μη μεταβολής, προς ώρας, στους συντελεστές παλαιότητας και τους εμπορικούς. Υπενθυμίζεται ότι με βάση τα επίσημα στοιχεία του Υπ. Οικονομικών, σε σχέση με τις αντικειμενικές, στο 55% των ζωνών υπάρχουν, μέσες αυξήσεις 19,5%, στο 21% η μέση μείωση φτάνει το 14,7%, ενώ για το 24% των ζωνών οι τιμές παραμένουν αμετάβλητες. Σε 133 ζώνες οι οποίες επεκτείνονται η μέση αύξηση είναι 41%, ενώ στο 40% των 3.478 νέων εντάξεων η μέση αύξηση είναι 26%. Μάλιστα, η άνοδος, εντοπίζεται σε ζώνες περιοχών, όπως: το κέντρο Αθήνας, από 1.850 σε 3.600 ευρώ (αύξηση 95%), το Ναύπλιο, από 1.300 σε 2.200 ευρώ (αύξηση 69%), το Παλαιό Φάληρο, από 1.650 σε 2.750 ευρώ (αύξηση 67%), και το Ελληνικό, από 1.700 σε 2.200 ευρώ (αύξηση 29%). Επίσης σε Καματερό, Αγία Βαρβάρα, Άγιο Δημήτριο, Ιλιον, Άγιοι Ανάργυροι, Κυψέλη, Περιστέρι και Δάφνη οι αντικειμενικές αξίες ανεβαίνουν σε ποσοστά έως και 75%. Επίσης, στις νέες ζώνες (νέες εντάξεις και επεκτάσεις), οι οποίες ανέρχονται σε 3.643 ζώνες (26% των συνολικών ζωνών του συστήματος), που μέχρι πρότινος ήταν εκτός του συστήματος των αντικειμενικών αξιών και λάμβαναν τη χαμηλότερη τιμή ζώνης της δημοτικής ενότητας ή του δήμου ή της περιφερειακής ενότητας, εντοπίζονται σημαντικές μεταβολές. Από νέες ζώνες, στις επεκτάσεις υφιστάμενων ζωνών εντοπίζεται αύξηση στο 80% των 165 ζωνών. Η ένταξή τους στο σύστημα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών ζώνης κατά μέσο όρο σε 41% σε σχέση με τις υφιστάμενες, μέσα από τη διαδικασία των πιστοποιημένων εκτιμητών. Αντίθετα σε «ακριβές» περιοχές της Αθήνας υπάρχουν μειώσεις στις τιμές ζώνης και άρα και στον ΕΝΦΙΑ. Π.χ. σε Κηφισιά, Φιλοθέη, Εκάλη, Άνοιξη Βούλα, Νέο Ψυχικό και Πεντέλη παρατηρείται αποκλιμάκωση τιμών ζώνης έως και 35%.
  4. Η μείωση του ΕΝΦΙΑ δεν αρκεί για να καλύψει το βάρος της ενεργειακής ακρίβειας αλλά και των τιμών των βασικών προϊόντων που προδήλως κτυπούν τα χαμηλότερα στρώματα. Με βάση και τις αναφορές της κυβέρνησης, μόνο για το 2021, το κόστος για την οικονομία ήταν με μετριοπαθείς εκτιμήσεις, άνω του 1 δισεκατ. Ευρώ με πολλούς να «βάζουν το λογαριασμό» στα 2 δισεκ. ευρώ. Είναι προφανές λοιπόν ότι μια μείωση για φέτος σχεδόν 300 εκατομμυρίων ευρώ είναι πολύ περιορισμένη. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς το ότι με τη μείωση σε μέσους όρους κατά 13% δεν αρκεί να καλυφθεί ο τριπλασιασμός του κόστους ενέργειας αλλά και οι αυξήσεις, μόνο για το 2021, έως 20% βασικών αγαθών του καλαθιού της νοικοκυράς. Κι έπονται και άλλες εντός του 2022.
  5. Επιπλέον, πέρα από τον ΕΝΦΙΑ όπου γίνεται προσπάθεια συγκράτησης, με την εκτίναξη των αντικειμενικών αξιών άλλοι 16 φόροι αυξάνονται επιβαρύνοντας τον πολίτη. Τέτοιοι είναι π.χ. ο φόρος μεταβίβασης ακινήτων, ο οποίος υπολογίζεται με 3% επί της αντικειμενικής αξίας κάθε πωλούμενου ακινήτου και επιβαρύνει τον αγοραστή, ο ΦΠΑ 24%, όπου επιβάλλεται, ο φόρος χρησικτησίας κτισμάτων, ο φόρος ανταλλαγής - συνενώσεως οικοπέδων, ο φόρος διανομής ακινήτων, το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ), που επιβάλλεται υπέρ των δήμων μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος και υπολογίζεται με συντελεστές κλιμακούμενους από 0,25‰-0,35‰ επί των αντικειμενικών τιμών ζώνης των ηλεκτροδοτούμενων κτισμάτων, ο δημοτικός φόρος που επιβαρύνει τις μεταβιβάσεις ακινήτων (υπολογίζεται με ποσοστό επί του φόρου μεταβίβασης), το πρόσθετο τέλος μεταγραφής συμβολαίων, ο φόρος κληρονομιάς ακινήτων, ο οποίος υπολογίζεται με αφορολόγητα όρια και συντελεστές όμοια με του φόρου δωρεάς, το τέλος εγγραφής ακινήτων στο Κτηματολόγιο, τα α πολεοδομικά πρόστιμα διατήρησης αυθαιρέτων κτισμάτων, τα πολεοδομικά πρόστιμα κατασκευής νέων αυθαιρέτων, οι εισφορές σε γη και χρήμα για την ένταξη ακινήτων στα σχέδια πόλεων, ο ειδικός φόρος ακινήτων 15% που επιβάλλεται στις υπεράκτιες εταιρείες ακινήτων, ο φόρος επί των τεκμαρτών εισοδημάτων τα οποία προσδιορίζονται βάσει των τεκμηρίων διαβιώσεως των κατοικιών των φυσικών προσώπων, ο φόρος επί του τεκμαρτού εισοδήματος από ιδιοχρησιμοποίηση επαγγελματικής στέγης και από δωρεάν παραχώρηση κατοικίας κτλ.

Αντικειμενικές αξίες: Πού εμφανίζονται οι μειώσεις

Σε «ακριβές» περιοχές της Αθήνας υπάρχουν μειώσεις όπως σε Κηφισιά, Φιλοθέη, Εκάλη, Άνοιξη Βούλα, Νέο Ψυχικό και Πεντέλη όπου παρατηρείται αποκλιμάκωση τιμών έως και 35%. Επίσης, από τις ζώνες των νέων εντάξεων, μείωση της τιμής εμφανίζουν 1.509 ζώνες, δηλαδή το 43% των νέων εντάξεων, η οποία διαμορφώνεται κατά μέσο όρο σε 18%. Μειώσεις εντοπίζονται σε ζώνες περιοχών, όπως η υπό απολιγνιτοποίηση Φλώρινα, από 600 σε 300 ευρώ (μείωση 50%), η ευαίσθητη εθνικά Χίος, από 800 σε 450 ευρώ (μείωση 44%), οι Πρέσπες, από 600 σε 400 ευρώ (μείωση 33%), το υπό απολιγνιτοποίηση Αμύνταιο, από 600 σε 450 ευρώ (μείωση 25%), και η συνοριακή Ορεστιάδα, από 500 σε 400 ευρώ (μείωση 20%). Αμετάβλητες παραμένουν 2.729 ζώνες, συνιστώντας το 27% των υφιστάμενων ζωνών, ενώ μείωση παρουσιάζουν 1.331 ζώνες (το 13% των υφιστάμενων), η οποία ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 11%. Μειώσεις εντοπίζονται σε ζώνες περιοχών, όπως τα Φάρσαλα, από 500 σε 250 ευρώ (μείωση 50%), η Νάξος, από 800 σε 500 ευρώ (μείωση 38%), τα Άνω Λιόσια, από 650 σε 450 ευρώ (μείωση 31%), η Δωδώνη Ιωαννίνων, από 550 σε 400 ευρώ (μείωση 27%), η Κόνιτσα, από 600 σε 450 ευρώ (μείωση 25%), και τα Δερβενοχώρια Βοιωτίας, από 500 σε 400 ευρώ (μείωση 20%). Να σημειωθεί ότι, από τις νέες ζώνες, στις νέες εντάξεις εντοπίζεται αύξηση στο 40% των 3.478 ζωνών, η οποία διαμορφώνεται κατά μέσο όρο σε 26%. Όσον αφορά στις παλαιές, τις υφιστάμενες, 10.165 ζώνες του αντικειμενικού συστήματος η τάση που εμφανίζεται από τις εισηγήσεις των πιστοποιημένων εκτιμητών είναι ανοδική, καθώς οι 6.105 ζώνες σημειώνουν αύξηση κατά μέσο όρο 18%.

Συνοψίζοντας, για το σύνολο της Επικράτειας η εικόνα για τις νέες τιμές ζώνης είναι σχετικά ανοδική, καθώς (α) 7.634 ζώνες (55% του συνόλου) εμφανίζουν αύξηση με μέσο όρο αύξησης 19,5%, (β) 2.860 ζώνες (21% του συνόλου) εμφανίζουν μείωση, με μέσο όρο μείωσης στο 14,7%, και (γ) 3.314 ζώνες (24% του συνόλου) παραμένουν αμετάβλητες.

Πού εντοπίζονται σημαντικές αυξήσεις

Επιπλέον, σημαντικές αυξήσεις εντοπίζονται σε ζώνες περιοχών, μεταξύ άλλων, όπως το Λαγονήσι, από 750 σε 1.450 ευρώ (αύξηση 93%), το Μαρούσι, από 1.300 σε 2.000 ευρώ (αύξηση 54%), το Χαλάνδρι, από 1.250 σε 1.900 ευρώ (αύξηση 52%), η Κέρκυρα, από 1.050 σε 1.600 ευρώ (αύξηση 52%), και η Νέα Αλικαρνασσός, από 650 σε 900 ευρώ (αύξηση 38%).

Ειδικότερα, στις νέες ζώνες (νέες εντάξεις και επεκτάσεις), οι οποίες ανέρχονται σε 3.643 ζώνες (26% των συνολικών ζωνών του συστήματος), που μέχρι πρότινος ήταν εκτός του συστήματος των αντικειμενικών αξιών και λάμβαναν τη χαμηλότερη τιμή ζώνης της δημοτικής ενότητας ή του δήμου ή της περιφερειακής ενότητας, εντοπίζονται σημαντικές μεταβολές.

Από νέες ζώνες, στις επεκτάσεις υφιστάμενων ζωνών εντοπίζεται αύξηση στο 80% των 165 ζωνών. Η ένταξή τους στο σύστημα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών ζώνης κατά μέσο όρο σε 41% σε σχέση με τις υφιστάμενες, μέσα από τη διαδικασία των πιστοποιημένων εκτιμητών.

Βέβαια, όπου υπάρχει τουρισμός ακόμη και μέσα στον αστικό ιστό η αύξηση είναι σημαντική. Έτσι η Βουλιαγμένη, από 2.400 πάει στα 3.850 ευρώ (αύξηση 60%), η Γλυφάδα, από 1.650 πάει στα 2.550 ευρώ (αύξηση 55%), ενώ εκτινάσσονται η Μύκονος όπου σε τρεις περιοχές η αύξηση είναι πάνω από 200%. Επίσης η Σαντορίνη, που πάει από 1.100 σε 2.250 ευρώ (αύξηση 105%), η Ιθάκη, από 600 σε 2.100 ευρώ (αύξηση 250%), η Ρόδος, από 700 σε 2.100 ευρώ (αύξηση 200%), η Κως, από 650 σε 1.350 ευρώ (αύξηση 108%), η Κασσάνδρα Χαλκιδικής, από 800 σε 1.550 ευρώ (αύξηση 94%), η Κεφαλλονιά, από 700 σε 1.250 ευρώ (αύξηση 79%), η Χερσόνησος Ηρακλείου, από 600 σε 1.050 ευρώ (αύξηση 75%), η Ανάβυσσος, από 1.050 σε 1.700 (αύξηση 62%), η Σκαφιδιά Ηλείας, από 650 σε 950 ευρώ (αύξηση 46%), και η Πάτμος, από 650 σε 900 ευρώ (αύξηση 38%).

πηγη: news247.gr

_κόμμα_του_Τσίπρα_και_οι_προοπτικές_του_ΣΥΡΙΖΑ.jpg

Όπως συνηθίζει ο Αλ. Τσίπρας, προσπάθησε να απαντήσει σε μια εκρηκτική πολιτική συγκυρία με μια «θεαματική» τακτική-πολιτική κίνηση. 

Η κα­τά­θε­ση μομ­φής κατά της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη στη Βουλή έμοια­ζε να συ­γκε­ντρώ­νει όλα τα πλε­ο­νε­κτή­μα­τα που αγαπά ο πρό­ε­δρος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ: έστρε­φε τα φώτα της δη­μο­σιό­τη­τας (έστω προ­σω­ρι­νά) στον εαυτό του, ενώ υπο­χρέ­ω­νε τα στε­λέ­χη του κόμ­μα­τός του σε άμεση ευ­θυ­γράμ­μι­ση με τον «αρ­χη­γό», πα­ρό­τι είναι γνω­στό ότι στο εσω­τε­ρι­κό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έχει ανοί­ξει μια χα­ο­τι­κή συ­ζή­τη­ση που αφορά τη συ­νο­λι­κή προ­ο­πτι­κή και τη φυ­σιο­γνω­μία του. 

Βέ­βαια, οι «θε­α­μα­τι­κές» τα­κτι­κές επι­λο­γές έχουν και κό­στος. Προ­σπα­θώ­ντας να δη­μιουρ­γή­σει «με­γά­λο γε­γο­νός» με την πρό­τα­ση μομ­φής, ο Τσί­πρας επέ­λε­γε ως προ­νο­μια­κό πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης τη… Βουλή και θυ­σί­α­ζε ευ­χα­ρί­στως όλο το πο­λι­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο που έχει ανα­δεί­ξει η συ­γκυ­ρία: την κρίση που προ­κα­λεί η σύμ­πτω­ση της παν­δη­μί­ας, της ακρί­βειας και της απί­στευ­της δο­κι­μα­σί­ας του κό­σμου κατά το χιο­νιά της «Ελ­πί­δας». Σε πεί­σμα των πολ­λα­πλών υπο­συ­στη­μά­των του κα­θε­στω­τι­κού σταρ σύ­στεμ, ο κό­σμος έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να σκέ­φτε­ται πο­λι­τι­κά. Κα­τα­νο­εί ότι τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει είναι τα απο­τε­λέ­σμα­τα της πο­λι­τι­κής των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, της προ­τε­ραιό­τη­τας της κερ­δο­φο­ρί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων, της διαρ­κούς πε­ρι­κο­πής των κοι­νω­νι­κών δα­πα­νών κ.ο.κ. Όμως διαι­σθά­νε­ται ταυ­τό­χρο­να ότι οι ου­σια­στι­κές απα­ντή­σεις προ­ϋ­πο­θέ­τουν σκλη­ρούς αγώ­νες κι ανα­τρο­πές, που ξε­περ­νούν ποιο­τι­κά τις λο­γο­διάρ­ροιες μέσα στο κοι­νο­βού­λιο. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, χωρίς να κα­τα­θέ­τει καμιά άμεση ή με­σο­πρό­θε­σμη πρό­τα­ση που να πεί­θει ότι είναι δια­τε­θει­μέ­νος να επι­χει­ρή­σει τέ­τοιες ανα­τρο­πές, πήγε στη Βουλή και ζή­τη­σε να φύγει η «κυ­βέρ­νη­ση των άχρη­στων» και να αντι­κα­τα­στα­θεί από μια συμ­μα­χι­κή «προ­ο­δευ­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση». Λες και μια συ­γκυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα-Αν­δρου­λά­κη θα έκανε κάτι ποιο­τι­κά δια­φο­ρε­τι­κό σε σχέση με την ιδιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νη Ατ­τι­κή Οδό (που πα­ρέ­μει­νε ιδιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νη το 2015-19), ή με την ΤΡΑΙ­ΝΟ­ΣΕ (που ιδιω­τι­κο­ποι­ή­θη­κε το 2016), ή με τις κοι­νω­νι­κές δα­πά­νες (που συ­νέ­χι­σαν να μειώ­νο­νται κατά την «πρώτη φορά Αρι­στε­ρά»), ή με τους θη­ριώ­δεις εξο­πλι­σμούς (που ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ΚΙΝΑΛ ενέ­κρι­ναν στη Βουλή) κ.ο.κ.

Εκλο­γο­κε­ντρι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση

Αυτή η από­στα­ση ανά­με­σα στη «μορφή» της αντι­πα­ρά­θε­σης και στο πραγ­μα­τι­κό «πε­ριε­χό­με­νο» της πο­λι­τι­κής, ήταν βού­τυ­ρο στο ψωμί του Μη­τσο­τά­κη. «Πάντα τέ­τοια…» ευ­χή­θη­κε ει­ρω­νι­κά ο Μάκης Βο­ρί­δης από το βήμα της Βου­λής, υπο­δε­χό­με­νος την πρό­τα­ση μομ­φής της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Και όταν έσβη­σαν τα φώτα της τρι­ή­με­ρης συ­ζή­τη­σης στη Βουλή, πα­ρέ­μει­νε ως πο­λι­τι­κό απο­τέ­λε­σμα ένα ολο­στρόγ­γυ­λο μη­δε­νι­κό. Και μια υπό­μνη­ση της λαϊ­κής πα­ροι­μί­ας ότι «με πορ­δές δεν βά­φο­νται αυγά». 

Ο κύ­κλος των στε­λε­χών γύρω από τον Αλ. Τσί­πρα είναι πλέον ολο­κλη­ρω­τι­κά υπο­ταγ­μέ­νος στην ει­κό­να που φι­λο­τέ­χνη­σαν για τον εαυτό τους (μαζί με τους αυ­λο­κό­λα­κες του συ­στή­μα­τος) το 2015-19. Όταν κυ­βέρ­νη­σαν με την ανοχή της ντό­πιας κυ­ρί­αρ­χης τάξης και της τρόι­κας, επι­βάλ­λο­ντας το μνη­μό­νιο 3 και χα­ράσ­σο­ντας μια νέα διέ­ξο­δο για τον ελ­λη­νι­κό κα­πι­τα­λι­σμό. Ξε­χνούν όμως ότι ακόμα και η εκτί­να­ξή τους στο προ­σκή­νιο δεν κα­τα­σκευά­στη­κε από τέ­τοια υλικά. Την κυ­βέρ­νη­ση Σα­μα­ρά-Βε­νι­ζέ­λου ανέ­τρε­ψε ένα τε­ρά­στιο και πο­λύ­μορ­φο κύμα ερ­γα­τι­κών-λαϊ­κών αγώ­νων και όχι μια πε­ρί­τε­χνη εκλο­γι­κή τα­κτι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ή κά­ποιες (ανα­πό­δει­κτες) ηγε­τι­κές αρε­τές του Αλ. Τσί­πρα. Τη σχέση του πο­λι­τι­κού ρεύ­μα­τος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με αυτό το κύμα αγώ­νων, φι­λο­τε­χνού­σε πε­ρισ­σό­τε­ρο η ει­κό­να του Μα­νώ­λη Γλέ­ζου κα­τα­πά­νω στη φυ­σού­να του Μα­τα­τζή κατά την πο­λιορ­κία της Βου­λής από τους εξα­γριω­μέ­νους δια­δη­λω­τές, παρά οι προ­γραμ­μα­τι­κές προ­ε­τοι­μα­σί­ες «ωρί­μαν­σης» του Γ. Δρα­γα­σά­κη, ή τα (κρυφά) «ανοίγ­μα­τα» του Αλ. Τσί­πρα προς την κα­ρα­μαν­λι­κή πτέ­ρυ­γα της ΝΔ…

Σή­με­ρα η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ούτε θέλει ούτε μπο­ρεί να εγκα­τα­στή­σει τέ­τοιες άμε­σες σχέ­σεις με τον κόσμο. Δεν προ­κρί­νει, δεν προ­τεί­νει, δεν θέλει να εμπνεύ­σει άμε­σες κι­νη­το­ποι­ή­σεις, σχε­δια­σμέ­νη κλι­μά­κω­σή τους, πο­λι­τι­κό σχέ­διο κυ­βερ­νη­τι­κής ανα­τρο­πής, μέσα στο οποίο να εντάσ­σε­ται η κοι­νο­βου­λευ­τι­κή δράση. Γι’ αυτό, παρά την προ­φα­νή καλ­πά­ζου­σα φθορά της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν προ­βά­λει «αυ­τό­μα­τα» ως πει­στι­κή (πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο ως αρι­στε­ρή) εναλ­λα­κτι­κή λύση. Το βύ­θι­σμα της ηγε­τι­κής ομά­δας Τσί­πρα στην εκλο­γο­κε­ντρι­κή τα­κτι­κή, στη σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κή πο­λι­τι­κή του «προ­ο­δευ­τι­σμού», έχει από το 2019 επι­τρέ­ψει την ανα­σύ­ντα­ξη της επιρ­ρο­ής της ΝΔ. Όπως προει­δο­ποιούν οι τρέ­χου­σες δη­μο­σκο­πή­σεις, δια­τρέ­χει τον κίν­δυ­νο να επι­τρέ­ψει σή­με­ρα και την ανα­σύ­ντα­ξη του… ΠΑΣΟΚ. 

Αρ­χη­γο­κε­ντρι­κό κόμμα

Αυτή η πο­λι­τι­κή ει­κό­να έχει άμεση σχέση με τις εσω­τε­ρι­κές εξε­λί­ξεις στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Όποιος δια­θέ­τει ελά­χι­στη επαφή με την ιστο­ρία της Αρι­στε­ράς, αλλά ακόμα και με τη γε­νι­κή ιστο­ρία των πο­λι­τι­κών κι­νη­μά­των, κα­τα­νο­εί ότι μια αλ­λα­γή στην έν­νοια του μέ­λους είναι κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας για ένα πο­λι­τι­κό κόμμα. Η πρό­τα­ση του Τσί­πρα για την «αυ­το­δί­καια» εγ­γρα­φή μελών στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, μέσω μιας ηλε­κτρο­νι­κής αί­τη­σής τους προς ένα απρό­σω­πο «κέ­ντρο», οδη­γεί στην πλήρη κα­τάρ­γη­ση κάθε έν­νοιας συ­γκε­κρι­μέ­νων δι­καιω­μά­των/υπο­χρε­ώ­σε­ων των μελών, στην πλήρη κα­τάρ­γη­ση κάθε έν­νοιας συ­γκρό­τη­σης στις κομ­μα­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις, οδη­γεί ευ­θέ­ως στο κόμμα οπα­δών/ψη­φο­φό­ρων. Σε αυτή τη βάση, η πρό­τα­ση για άμεση εκλο­γή του προ­έ­δρου (αλλά και της ΚΕ!) από το «λαό» του κόμ­μα­τος, εγκα­θι­στά ένα ανε­ξέ­λεγ­κτο αρ­χη­γο­κε­ντρι­κό μο­ντέ­λο λει­τουρ­γί­ας που, αντι­γρά­φο­ντας τα αστι­κά κόμ­μα­τα, θα είναι ικανό για την ανα­πα­ρα­γω­γή του αλλά απο­λύ­τως ανί­κα­νο για γε­νι­κευ­μέ­νη πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή μάχη.

Είναι ακραία υπο­κρι­σία η υπο­στή­ρι­ξη αυτών των προ­τά­σε­ων με τα επι­χει­ρή­μα­τα περί εσω­κομ­μα­τι­κής δη­μο­κρα­τί­ας. Γιατί αυτή προ­ϋ­πο­θέ­τει ένα επί­πε­δο πο­λι­τι­κο-ορ­γα­νω­τι­κής συ­γκρό­τη­σης, απα­ραί­τη­το για να εντάσ­σο­νται οι άν­θρω­ποι των κοι­νω­νι­κών χώρων και των αγώ­νων, για να μπο­ρούν να ελέγ­χουν και να ελέγ­χο­νται, για να μπο­ρούν να διευ­ρύ­νουν την επιρ­ροή ενός σχε­δί­ου αλ­λα­γής του κό­σμου. 

Είναι επί­σης υπο­κρι­σία η σύν­δε­ση αυτών των προ­τά­σε­ων με τα ζη­τή­μα­τα «διεύ­ρυν­σης». Τα ΚΚ, αλλά και τα σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κά κόμ­μα­τα, στην πε­ρί­ο­δο που λει­τουρ­γού­σαν ως ερ­γα­τι­κά-με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κά κόμ­μα­τα, δεν είχαν πρό­βλη­μα στο να απο­κτή­σουν εκα­τομ­μύ­ρια μέλη (πχ στην Ιτα­λία ή στη Γαλ­λία), πα­ρό­τι λει­τουρ­γού­σαν με ορ­γα­νω­τι­κά μο­ντέ­λα πολύ αυ­στη­ρό­τε­ρα από αυτά που προ­τί­θε­ται σή­με­ρα να ανε­χθεί ο Αλ. Τσί­πρας. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, πα­ρό­τι κυ­βέρ­νη­σε και συ­γκέ­ντρω­σε με­γά­λα εκλο­γι­κά πο­σο­στά, πε­ριο­ρί­στη­κε σε λίγες χι­λιά­δες μέλη γιατί η ηγε­σία του δεν ανέ­χε­ται την ορ­γα­νω­μέ­νη σχέση με τα μέλη, δεν ανέ­χε­ται τη συ­γκρο­τη­μέ­νη ισχύ των κομ­μα­τι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων, γιατί θέλει και επι­διώ­κει να δια­τη­ρή­σει για τον εαυτό της όλα τα δι­καιώ­μα­τα επί των κρί­σι­μων πο­λι­τι­κών απο­φά­σε­ων. Το νόημα της δη­μα­γω­γί­ας περί «αμε­σο­δη­μο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γί­ας» και περί «κόμ­μα­τος των μελών και όχι των μη­χα­νι­σμών» είναι ότι θέλει να αντι­κα­τα­στή­σει ακόμα και τα ελά­χι­στα όρια συ­γκρο­τη­μέ­νης κομ­μα­τι­κής λει­τουρ­γί­ας, με το δι­καί­ω­μα της ηγε­σί­ας να δια­μορ­φώ­νει ανε­ξέ­λεγ­κτα τις εκλο­γι­κές λί­στες ενός κόμ­μα­τος που, στα λόγια, θα συ­νε­χί­σει να αυ­το­προσ­διο­ρί­ζε­ται ως τμήμα μιας κά­ποιας «ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς». Ο Λε­ω­νί­δας Κύρ­κος στην εποχή της ίδρυ­σης της ΕΑΡ, όταν διέ­γρα­φε το «Κ» («Κ» ως κομ­μου­νι­σμός, αλλά και «Κ» ως κόμμα), θα μπο­ρού­σε να χα­ρα­κτη­ρι­στεί ως «αρι­στε­ρι­στής» σε σύ­γκρι­ση με τον ση­με­ρι­νό Αλ. Τσί­πρα. 

Οι αρι­στε­ροί άν­θρω­ποι που πα­ρα­μέ­νουν στο εσω­τε­ρι­κό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, φτά­νουν μπρο­στά σε ένα ση­μείο χωρίς επι­στρο­φή: αν ανε­χθούν, έστω με μι­κρο-αλ­λα­γές, τον «κορμό» των ορ­γα­νω­τι­κών προ­τά­σε­ων του Τσί­πρα, δεν θα δι­καιού­νται στη συ­νέ­χεια να ελ­πί­ζουν σε κά­ποια θε­τι­κή «στρο­φή». Ανά­με­σά τους εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν κά­ποιοι «πα­λιοί» που ελ­πί­ζου­με ότι εξα­κο­λου­θούν να θυ­μού­νται ότι κά­ποια πράγ­μα­τα μέσα στην Αρι­στε­ρά θε­ω­ρού­νταν πά­ντο­τε ως «εν ου παι­κτοίς». 

Αν εντά­ξει κα­νείς αυτές τις προ­τά­σεις του Τσί­πρα μέσα στην πο­λι­τι­κή συ­γκυ­ρία, τότε το νόημά τους γί­νε­ται σα­φέ­στε­ρο: Αφε­νός, εκ­φρά­ζουν μια αυ­τα­πά­τη: ότι η εκλο­γι­κή διεύ­ρυν­ση προς το «κέ­ντρο» θα διευ­κο­λύ­νει στις πι­θα­νό­τη­τες μιας νίκης επί του Μη­τσο­τά­κη. Όμως αφε­τέ­ρου, εκ­φρά­ζουν έναν κυ­νι­κό υπο­λο­γι­σμό: ότι στο έδα­φος μιας νέας εκλο­γι­κής ήττας, το κόμμα θα πρέ­πει να πα­ρα­μεί­νει στα χέρια της υπάρ­χου­σας ηγε­τι­κής ομά­δας, ακυ­ρώ­νο­ντας κάθε πι­θα­νό­τη­τα αυ­το­κρι­τι­κής εξέ­τα­σης των αι­τιών μιας αδι­καιο­λό­γη­της πο­λι­τι­κής ήττας. Μόνο που η ζωή και η ιστο­ρία είναι συ­νή­θως σκλη­ρό­τε­ρες: Ας κοι­τά­ξει κα­νείς στη γει­το­νι­κή Ιτα­λία για να δει πού βρί­σκο­νται σή­με­ρα οι πρω­το­μά­στο­ρες «πει­ρα­μα­τι­σμών» σαν αυ­τούς που προ­ω­θεί ο Τσί­πρας και η παρέα του. 

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από την Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά

πηγη: rproject.gr

kyvernisi.jpg

Τι σημαίνει στην πραγματικότητα αυτό που συνεχώς ακούμε από τα κυβερνητικά στελέχη, όταν αναφέρονται στην αντιπολίτευση.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ «επενδύει την πόλωση». Το ΚΚΕ είναι «περιθωριακό» και αντιστρατεύεται την «ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας». Το Μέρα 25 θέλει να «παίξει την χώρα στα ζάρια» όπως έκανε ο Βαρουφάκης το 2015.

Ακόμη και το Κίνημα Αλλαγής (που «σκίζεται» προκειμένου να ασκήσει αντιπολίτευση «με προτάσεις») δεν γλυτώνει. Μια και «ταυτίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ» μέχρι έμπρακτης απόδειξης του αντίθετου, που δεν μπορεί να είναι άλλη από την ταύτιση του με την Ν.Δ.

Αυτά ενώ όλα τα προαναφερθέντα κόμματα, το καθένα από την δική του οπτική, έχουν καταθέσει στον δημόσιο διάλογο ολοκληρωμένες προγραμματικές θέσεις. (Κάτι που μπορεί να πιστοποιήσει και ο ….γράφων, μια και έχει διαβάσει τις περισσότερες από αυτές).

Στα κείμενα αυτά, εκτός από μακρόπνοες πολιτικές στοχεύσεις, προκρίνονται και μέτρα άμεσα εφαρμόσιμα. Μάλιστα δεν λείπουν και τα κόμματα που έχουν προτάσεις κοστολογημένες και μάλιστα πλήρως ενταγμένες στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Όπως για παράδειγμα οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τις μειώσεις φόρων ώστε να αντιμετωπιστεί η ακρίβεια η για την αναδόμηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Τι εννοεί λοιπόν η κυβέρνηση επιμένοντας πως η αντιπολίτευση που της γίνεται περιέχει μόνον το στοιχείο της διαμαρτυρίας; Προφανώς ότι τα υπόλοιπα κόμματα δεν έχουν προτάσεις που είτε να είναι προσαρμοσμένες στην εξυπηρέτηση των δικών της στόχων, είτε πιο απλά να είναι ίδιες με τις δικές της.

Έτσι λοιπόν όταν ο Κωστής Χατζηδάκης θέλει να «απελευθερώσει την αγορά εργασίας» ώστε «να υπάρξει προσέλκυση επενδύσεων» δεν αντιλαμβάνεται ως «πρόταση» την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Ακόμη και αν είναι ένα καθεστώς που ισχύει σε ευρωπαϊκές χώρες που έλκουν πολύ περισσότερες επενδύσεις από την Ελλάδα.

Όταν ο Θανάσης Πλεύρης θέλει «αναδιοργάνωση των δομών υγείας» που θα μειώσουν το δημοσιονομικό κόστος, δεν θεωρεί ότι του κάνεις πρόταση αν μιλήσεις για «αύξηση των δαπανών υγείας». Πόσο μάλλον αν γίνει λόγος για προσλήψεις μόνιμων γιατρών, που στα αυτιά του Θόδωρου Σκυλακάκη ακούγεται ως μακροπρόθεσμο μέτρο δαπάνης ασύμβατο με την «μετά- Covid» εποχή, εάν ποτέ έλθει.

Με λίγα λόγια στην χώρα εφαρμόζεται ένα πολιτικό σχέδιο με σαφές, νεοφιλελεύθερο, πρόσημο. Από μία κυβέρνηση μειοψηφίας (39,8% πήρε στις εκλογές) που αξιώνει οι πάντες να ενσωματωθούν σε αυτό. Επιπρόσθετα εγκαλεί όσους δεν το κάνουν για «απουσία προγράμματος» και «λαϊκισμό».

Όμως δεν πρέπει να γραφτούν περισσότερα γι αυτό το τελευταίο συμπέρασμα. Βλέπετε, τέτοιες αντιλήψεις υποθάλπουν αν δεν δημιουργούν το διχασμό…

πηγη: news247.gr

Σελίδα 1457 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή