Μιχάλης Θερμόπουλος

Σε έναν τέλειο κόσμο, η κατανάλωση μιας καθημερινής μερίδας τηγανιτές πατάτες αντί για αμύγδαλα θα ήταν μια απλή επιλογή και δεν θα υπήρχαν αρνητικές συνέπειες από την επιλογή σας.

Αλλά ένας ειδικός του Χάρβαρντ λέει ότι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί αναφορικά με μια έρευνα που έδειξε ότι το να τρως τηγανητές πατάτες δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα.

Αυτή η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από τη βιομηχανία πατάτας και έδειξε ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ της κατανάλωσης μιας μερίδας τηγανητές πατάτες 300 θερμίδων και μιας μερίδας αμυγδάλων επίσης 300 θερμίδων κάθε μέρα για ένα μήνα, όσον αφορά την αύξηση βάρους, ή άλλων δεικτών κινδύνου για διαβήτη.

Ίσως το να τρώει κανείς τηγανητές πατάτες αντί για αμύγδαλα να μην προκαλέσει μεγάλες αλλαγές βραχυπρόθεσμα, αλλά αυτό δεν κάνει τις δύο επιλογές εξίσου υγιεινές, λέει ο δρ. Walter Willett, καθηγητής επιδημιολογίας και διατροφής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας T.H. Chan του Harvard. Τα αμύγδαλα προσφέρουν οφέλη για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της “κακής” LDL χοληστερόλης. Μακροπρόθεσμα, είναι μια πολύ καλύτερη επιλογή για να αποτρέψουν χρόνιες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, ή να καθυστερήσουν τις επιπλοκές τους.

“Έχουμε μάθει από πολλές έρευνες τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ότι οι μελέτες απώλειας βάρους που διαρκούν λιγότερο από ένα χρόνο είναι πιθανό να δώσουν παραπλανητικά αποτελέσματα, επομένως μια μελέτη που διαρκεί μόνο 30 ημέρες είναι σχεδόν… άχρηστη”, λέει ο δρ. Willett. “Για παράδειγμα, μελέτες έξι μηνών ή λιγότερο δείχνουν ότι οι δίαιτες χαμηλών λιπαρών μειώνουν το σωματικό βάρος, αλλά μελέτες που διαρκούν ένα χρόνο ή περισσότερο δείχνουν το αντίθετο”.

Ποιοι παράγοντες που σχετίζονται με την υγεία μέτρησε η μελέτη;

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο American Journal of Clinical Nutrition. Οι ερευνητές χώρισαν τυχαία μια ομάδα 165 ενηλίκων (μέση ηλικία 30 ετών, 68% γυναίκες) σε τρεις ομάδες για 30 ημέρες και τους ανέθεσαν να τρώνε καθημερινά μια μερίδα 300 θερμίδων από ένα από τα ακόλουθα:

1. αμύγδαλα, καβουρδισμένα και αλατισμένα
2. απλές τηγανιτές πατάτες
3. τηγανητές πατάτες καρυκευμένες με μυρωδικά και μπαχαρικά

Οι ερευνητές έδωσαν στους συμμετέχοντες 30 μονές μερίδες με την οδηγία να τις ενσωματώσουν στην καθημερινή τους διατροφή, τρώγοντας 1 κάθε μέρα. Αλλά δεν πρόσφεραν πρόσθετες οδηγίες για να αλλάξουν τη διατροφή, ή τα επίπεδα δραστηριότητάς τους, για να αντισταθμίσουν την πρόσληψη 300 θερμίδων.

Η ποσότητα του λίπους στο σώμα των συμμετεχόντων μετρήθηκε μαζί με το συνολικό βάρος, το σάκχαρο στο αίμα, την ινσουλίνη και την αιμοσφαιρίνη A1C (μια μακροπρόθεσμη αντανάκλαση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα) τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος του μήνα. Πέντε συμμετέχοντες από κάθε ομάδα υποβλήθηκαν επίσης σε τεστ μετά το γεύμα για να αξιολογήσουν τις βραχυπρόθεσμες αποκρίσεις σακχάρου στο αίμα.

Το βάρος δεν είναι το μόνο που έχει σημασία για την υγεία

Μετά από 30 ημέρες, οι αλλαγές στην ποσότητα του σωματικού λίπους και του συνολικού σωματικού βάρους ήταν παρόμοιες μεταξύ των ομάδων που έτρωγαν τηγανητές πατάτες και σε εκείνη που έτρωγε αμύγδαλα. Έτσι μετρήθηκαν τα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης μέσω εξετάσεων αίματος νηστείας.

Ωστόσο, προέκυψε μια βασική διαφορά: οι συμμετέχοντες στην υποομάδα με τις τηγανητές πατάτες είχαν υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα αμέσως μετά την κατανάλωση της μερίδας τους σε σύγκριση με εκείνους που έτρωγαν αμύγδαλα.

Είναι… ωραία σκέψη να συμπεράνουμε ότι δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις τηγανητές πατάτες και τα αμύγδαλα. Δηλαδή να πούμε ότι μόνο οι θερμίδες είναι που μετράνε. Αλλά η πιο προσεκτική ανάγνωση ενισχύει την ιδέα ότι δύο είδη που γενικά τοποθετούνται σε αντίθετα άκρα του φάσματος των υγιεινών τροφίμων εξακολουθούν να απέχουν πολύ περισσότερο από ό,τι δείχνει η εν λόγω μελέτη.

“Το μόνο σαφές εύρημα ήταν ότι η κατανάλωση τηγανητών πατατών αύξησε τη γλυκόζη στο αίμα και την έκκριση ινσουλίνης πολύ περισσότερο από τα αμύγδαλα”, λέει ο δρ. Willett. “Αυτό είναι σύμφωνο με μακροχρόνιες μελέτες που δείχνουν ότι η κατανάλωση πατάτας σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, ειδικά σε σύγκριση με τα δημητριακά ολικής αλέσεως”.

Πηγή: health.harvard.edu - iatropedia.gr

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΠΟΕ-ΟΤΑ αποφάσισε ΟΜΟΦΩΝΑ:

1. Προκηρύσσει 24ΩΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ Κινητοποίηση για το σύνολο των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση την ΤΡΙΤΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2022 ζητώντας την μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων που εργάζονται με επαναλαμβανόμενες συμβάσεις στους Ο.Τ.Α. Α΄ Βαθμού (εργαζόμενοι COVID-19, εργαζόμενοι ΕΣΠΑ, εργαζόμενοι στο «Βοήθεια στο Σπίτι», ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, Κοινωνικές Δομές των Δήμων που έμειναν εκτός εργασίας, Σχολικές Καθαρίστριες κ.α.)…

Πηγή: ergasianet.gr/

Πολλές δεκάδες ύποπτα και επιβεβαιωμένα κρούσματα της ευλογιάς των πιθήκων έχουν εντοπιστεί από τις αρχές Μαΐου στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, εγείροντας φόβους για την εξάπλωση της ασθένειας αυτής που είναι ενδημική στη δυτική Αφρική. Στο μεταξύ «συναγερμός» έχει σημάνει και στα ελληνικά νοσοκομεία καθώς ο ΕΟΔΥ με εγκύκλιό του προς τους γιατρούς των δημόσιων νοσοκομείων κρούει τον «κώδωνα του κινδύνου».

Όπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή του ο ΕΟΔΥ στη χώρα μας δεν έχει καταγραφεί -μέχρι στιγμής- κάποιο ύποπτο κρούσμα ευλογιάς των πιθήκων ωστόσο υπογραμμίζει ότι βρίσκεται σε εγρήγορση και παρακολουθεί στενά την εξέλιξη της εμφάνισης των κρουσμάτων σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς φορείς δημόσιας υγείας, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO).

Ο ΕΟΔΥ τονίζει ότι με βάση τα έως τώρα επιδημιολογικά δεδομένα ο κίνδυνος για τον γενικό πληθυσμό είναι χαμηλός, καθώς η νόσηση είναι συνήθως ήπια και αυτοπεριοριζόμενη, με μικρή σχετικά μεταδοτικότητα. Πάντως, συστήνεται στους πολίτες να ακολουθούν τις οδηγίες των ιατρών τους σε περίπτωση εμφάνισης κάποιου εξανθήματος ή ασυνήθιστης δερματικής βλάβης.

Ο Οργανισμός σημειώνει ότι στις αρχές Μαΐου εντοπίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο κρούσμα ευλογιάς των πιθήκων σε ταξιδιώτη που είχε επιστρέψει από τη Νιγηρία. Έκτοτε έχουν καταγραφεί περαιτέρω σποραδικά κρούσματα στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία).

Η ευλογιά των πιθήκων είναι σπάνια ιογενής λοίμωξη, η οποία μεταδίδεται κυρίως από άγρια ζώα που απαντώνται σε περιοχές της Δυτικής και Κεντρικής Αφρικής. Η μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο γίνεται μέσω της επαφής με δερματικές βλάβες-σωματικά υγρά του πάσχοντος ή και μολυσμένα αντικείμενα, καθώς και μέσω αναπνευστικών σταγονιδίων κατόπιν παρατεταμένης στενής επαφής σε μικρή απόσταση.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, μυαλγίες, οσφυαλγία, λεμφαδενοπάθεια, ρίγος και εξάντληση, ενώ συνήθως εμφανίζεται χαρακτηριστικό εξάνθημα μία έως πέντε ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.

Παρότι δεν υπάρχει ειδική θεραπεία, οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως σε λίγες εβδομάδες.

Η εμφάνιση κρουσμάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς ιστορικό ταξιδιού, καθώς και η εμφάνιση σποραδικών κρουσμάτων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, υποδεικνύουν ότι πιθανόν υπάρχει μετάδοση της νόσου στην κοινότητα.

Οι υγειονομικές αρχές της Βρετανίας, που ήταν η πρώτη χώρα όπου εντοπίστηκαν κρούσματα στις 6 Μαΐου, ανακοίνωσαν χθες, Τετάρτη, το βράδυ ότι ταυτοποιήθηκαν δύο ακόμη ασθενείς, ανεβάζοντας σε εννέα τον συνολικό αριθμό των ατόμων που έχουν μολυνθεί από την ιογενή ευλογιά των πιθήκων.

Με εξαίρεση το πρώτο πρόσωπο που μολύνθηκε, το οποίο είχε ταξιδέψει πρόσφατα στη Νιγηρία, οι υπόλοιποι ασθενείς μολύνθηκαν στη Βρετανία, σύμφωνα με την Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHSA). «Αυτά τα τελευταία κρούσματα, όπως και οι πληροφορίες που κάνουν λόγο για κρούσματα σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, επιβεβαιώνουν αυτό που φοβόμασταν αρχικά: ότι μπορεί να υπάρχει μετάδοση της ευλογιάς των πιθήκων στις κοινότητές μας», εξήγησε η δρ Σούζαν Χόπκινς βασική ιατρική σύμβουλος της UKHSA.

Χθες, Τετάρτη, η Ισπανία, η Πορτογαλία, ο Καναδάς και οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν την ευλογιά των πιθήκων ή κάτι που μοιάζει με αυτή την ασθένεια στο έδαφός τους. Η Ισπανία και η Πορτογαλία επισήμαναν ότι έχουν εντοπίσει συνολικά περίπου 40 ύποπτα ή επιβεβαιωμένα κρούσματα της ασθένειες, γεγονός που ώθησε τις υγειονομικές τους αρχές να κηρύξουν εθνικό υγειονομικό συναγερμό. Στον Καναδά περισσότερα από μια ντουζίνα ύποπτα κρούσματα εξετάζονταν χθες στο Μόντρεαλ, όπως μετέδωσε ο κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός Radio-Canada, επικαλούμενος τις υγειονομικές αρχές της πόλης.

Στις ΗΠΑ ένας άνδρας ο οποίος είχε πρόσφατα επισκεφθεί τον Καναδά βρέθηκε θετικός σε αυτή την ασθένεια στην πολιτεία της Μασαχουσέτης.

Οι αρχές προσπαθούν γενικά να είναι καθησυχαστικές, υπογραμμίζοντας ότι η ασθένεια δεν είναι ιδιαίτερα μεταδοτική μεταξύ των ανθρώπων.

Τι είναι η ευλογιά των πιθήκων

Η ευλογιά των πιθήκων είναι μια σπάνια, λοιμώδης ασθένεια, παρόμοια με την ανθρώπινη ευλογιά που εξαλείφθηκε το 1980. Μολονότι είναι πιο ήπια και οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν μέσα σε μερικές εβδομάδες, σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αποδειχθεί μοιραία.

Τα συμπτώματά της περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, μυϊκούς πόνους, πρήξιμο στους λεμφαδένες, ρίγη και κόπωση. Επίσης οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν δερματικά εξανθήματα, τα οποία συχνά ξεκινούν από το πρόσωπο και εξαπλώνονται σε άλλα σημεία του σώματος, περιλαμβανομένων των γεννητικών οργάνων.

Δεν υπάρχει θεραπεία για την ευλογιά των πιθήκων, η οποία μεταδίδεται από την επαφή με τον μολυσμένο ασθενή ή με τα σωματικά υγρά του, περιλαμβανομένου του σάλιου. Η ασθένεια συνήθως υποχωρεί από μόνη της.

πηγη: documentonews.gr

Μαριάννα Τζιαντζή

Εδώ και χρόνια οι κυβερνώντες μιλάνε για την τάχα ιερή «καθημερινότητα του πολίτη». Πιο πρόσφατα, υπόσχονται «επιστροφή στην καθημερινότητα». Υπάρχουν πολλές «καθημερινότητες» και η κυρίαρχη (προς το παρόν) είναι αυτή της λήθης, της ωμής προπαγάνδας και της διαστρέβλωσης της ιστορίας

«Δεν τους βαραίνει ο πόλεμος, αλλ’ έγινε πνοή τους». Αυτό ισχύει για τους Ελεύθερους Πολιορκημένους του Σολωμού, όμως σήμερα ο πόλεμος, ο παραδοσιακός και ο κοινωνικός, γίνεται μέρος της καθημερινότητάς μας, καθώς σιγά σιγά μαθαίνουμε να ζούμε με την ανασφάλεια, με τις ιλιγγιώδεις αυξήσεις στα τρόφιμα και την ενέργεια, με το ενδεχόμενο μιας νέας ακόμα πιο φονικής επιδημίας, μαθαίνουμε να ζούμε με τα κυβερνητικά ψέματα και τις χλομές αντιπολιτευτικές ελπίδες. Είναι εκπληκτική η ικανότητα του ανθρώπου να προσαρμόζεται, να συμβιβάζεται, να καταφεύγει στο ένα ή το άλλο ναρκωτικό. Ένα δείγμα αυτής της ικανότητας μας δίνει ο ζωγράφος Βάλιας Σεμερτζίδης που πριν εκατό χρόνια, όταν ήταν παιδάκι, έζησε τον ρωσικό Εμφύλιο στον Καύκασο:

«Κι έτσι κόχλαζε το μέρος αυτό… σηκωνόντουσαν τη νύχτα για να πάνε στην ουρά να πάρουνε ψωμί και τα πολυβόλα κροτάλιζαν γύρω τους αλλά πια είχε γίνει η κατάσταση αδιάφορη, πώς να το πω, δεν έτρεμαν, είχαν συνηθίσει». Περίπου όπως στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ιδίως τον φοβερό χειμώνα της πείνας του 1941-’42, οι κάτοικοι της Αθήνας είχαν συνηθίσει να βαδίζουν σε δρόμους σπαρμένους πτώματα. Ίσως να έβρισκαν παρηγοριά σε σκέψεις του τύπου «Τουλάχιστον αυτό το πτώμα δεν είναι το δικό μου…»
Εδώ και χρόνια οι κυβερνώντες μιλάνε για την τάχα ιερή «καθημερινότητα του πολίτη» ή, πιο πρόσφατα, υπόσχονται «επιστροφή στην καθημερινότητα» μετά τη λήξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης ή της πανδημίας. Όμως με τον πόλεμο να συνεχίζεται στην Ουκρανία, κανείς δεν τολμά να υποσχεθεί την επιστροφή στην καθημερινότητα της ειρήνης. Μπορεί ακόμα να μην είπαμε το ψωμί ψωμάκι, αλλά ήδη λέμε τη βενζίνη βενζινούλα και το φυσικό αέριο «αεριάκι».

Τα ΜΜΕ, διαδικτυακά, τηλεοπτικά και έντυπα, καταβάλλουν συστηματική προσπάθεια για να διαμορφώσουν και να επιβάλουν μια άλλη καθημερινότητα που θα επισκιάζει και θα ξορκίζει τους φόβους και τους κινδύνους της πραγματικής ζωής. Έτσι, εδώ και μήνες ξετυλίγεται το έπος της Πισπιριγκιάδας. Προβλέψεις και προειδοποιήσεις για καυτές πληροφορίες, αποκαλύψεις, καταθέσεις που «καίνε» την κυρία Ρούλα ή εκείνους που οδήγησαν ή φαίνεται να οδήγησαν τρία παιδάκια στο θάνατο. Κάτι παρόμοιο συντελείται με την υπόθεση Λιγνάδη, καθώς και με άλλες ιστορίες φόνων και βιασμών που αναστατώνουν την κοινή γνώμη. Όμως ένας διάσημος πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας, ο Αντώνης Σαμαράς, ανακάλυψε τη φωτεινή πλευρά της κοινωνικής Σελήνης, που δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι εκατομμύρια Έλληνες παρακολουθούν στην τηλεόραση το σίριαλ για τη ζωή του αγίου Παΐσιου, όπως ο ίδιος είπε στο πρόσφατο συνέδριο του κόμματός του.

Αυτή φαίνεται πως είναι η «καλή» καθημερινότητα, όπως καλή καθημερινότητα θα μπορούσαν να θεωρηθούν τα ριάλιτι και τα ψυχαγωγικά σόου των ιδιωτικών καναλιών. Για παράδειγμα, στο Survivor του Σκάι ο χρόνος έχει παγώσει. Ούτε ο πόλεμος στην Ουκρανία αγγίζει τους παίχτες, ούτε ο κίνδυνος να κλείσουν οι στρόφιγγες του φυσικού αερίου, ούτε τα 3 ευρώ στα οποία πωλείται το σουβλάκι με πίτα. Επίδοξα τοπ μόντελ, επίδοξοι τοπ και μάστερ σεφ, μισθοφόροι και επιχειρηματίες, ψυχολόγοι, πολιτικοί αναλυτές και δημοσιογράφοι-εγκληματολόγοι: όλοι οι καλοί χωρούν στο τηλεοπτικό καλάθι, όλοι σαν να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η καθημερινότητα συνεχίζεται και θα συνεχιστεί. Και απόδειξη η φετινή Eurovision, με τη Ρωσία και την Τουρκία απούσες και ο προβλέψιμος θρίαμβος της ουκρανικής συμμετοχής.

Μπορεί ακόμα να μην είπαμε το ψωμί ψωμάκι, αλλά ήδη λέμε τη βενζίνη βενζινούλα και το φυσικό αέριο «αεριάκι»

Για ποια καθημερινότητα μιλάμε λοιπόν; Υπάρχουν πολλές «καθημερινότητες» και η κυρίαρχη (προς το παρόν) είναι η καθημερινότητα της λήθης, της ωμής προπαγάνδας, της διαστρέβλωσης της ιστορίας και της αλήθειας. Όπως υπάρχουν και αγώνες και αντιστάσεις που όμως δεν δίνουν τον τόνο μέσα σε αυτό τον ωκεανό της καθίζησης, της μοιρολατρίας, της υποταγής. Δύσκολο να πείσεις τους άλλους ότι αν όχι ένας άλλος (μεγάλος) κόσμος είναι εφικτός, τουλάχιστον ότι μια άλλη καθημερινότητα είναι εφικτή στη θέση αυτής που την ορίζουν η εκμετάλλευση, η ασχήμια, η βλακεία. Στη θέση αυτής που ορίζουν οι «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών», φονιάδες βέβαια δι’ αντιπροσώπων καθώς οι ίδιοι δεν βάφουν τα χέρια τους με αίμα — αναθέτουν σε άλλους, ανάμεσά τους και στη δική μας κυβέρνηση, το έργο της διευκόλυνσης.

Μια άλλη καθημερινότητα, διαφορετική από αυτήν που εδώ και τόσα χρόνια ξέραμε, μας περιμένει μετά το καλοκαίρι. Δεν θα τρώμε με χρυσά κουτάλια, αλλά ακόμα και αυτοί που έχουν ανοξείδωτα κουτάλια (και όχι πλαστικά ή τσίγκινα και σκουριασμένα) δεν θα έχουν τι να φάνε με αυτά. Πάντως, η τοξική καθημερινότητα που τώρα μας περικυκλώνει δεν θα κρατήσει για πάντα. Και το ερώτημα είναι αν είμαστε έτοιμοι να παλέψουμε για μια άλλη.

πηγη: prin.gr