Συμπληρώνονται φέτος 49 χρόνια από την ηρωική εξέγερση  του Πολυτεχνείου ενάντια στη λαομίσητη φασιστική Χούντα των Συνταγματαρχών  η οποία είχε την αμέριστη στήριξη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Το Πολυτεχνείο αποτέλεσε την κορυφαία αντιδικτατορική δράση λαού και νεολαίας και ήταν αρχή του τέλους για την κατάρρευση των πραξικοπηματιών.

Ο αγώνας του Πολυτεχνείου αποτελεί μια τεράστια και πολύτιμη παρακαταθήκη για την εργατική τάξη και την νεολαία μας στη πάλη και για τα σημερινά προβλήματα!

-Παλεύουμε ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- Ε.Ε.-Ουκρανίας με την Ρωσία. Απαιτούμε το σταμάτημα του και τον απεγκλωβισμό της χώρας μας από αυτόν. Την απομάκρυνση των στρατιωτικών βάσεων και την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ.

-Είμαστε μετωπικά ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική Κυβέρνησης- Κεφαλαίου που μέσα στην περίοδο της υγειονομικής – ενεργειακής κρίσης και του πολέμου επιχειρούν να χτυπήσουν ότι έχει μείνει όρθιο από τα εργατικά δικαιώματα!

-Βάζουμε μπροστά, παλεύουμε και διεκδικούμε ουσιαστικά μέτρα κατά της ακρίβειας και των καθημερινών ανατιμήσεων σε ενέργεια- καύσιμα- καταναλωτικά αγαθά.

-Υπογραφή ΣΣΕ σε όλους τους κλάδους και επιχειρήσεις με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις και πάσης φύσης επιδόματα.

-Κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων μέσα από τους οποίους οι αστικές κυβερνήσεις παγιώνουν την καθήλωση μισθών – συντάξεων, εμπλουτίζουν το αντιδραστικό οπλοστάσιο, αυξάνοντας το βαθμό εκμετάλλευσης των εργαζομένων, δημιουργούν νέα εμπόδια στους αγώνες των συνδικάτων και της νεολαίας.

-Κατάργηση των νόμων Κεραμέως που μετατρέπει τις σχολές σε επιχειρήσεις για φθηνό εργατικό δυναμικό, βάζει στις σχολές την αστυνομία, ενισχύει τον αυταρχισμό και την καταστολή για να περάσει τις αντιδραστικές της επιλογές.

Καλούμε τα μέλη μας να πάρουν μέρος στην συγκέντρωση- διαδήλωση στην Αμερικανική πρεσβεία.

Η κατάθεση στεφάνου της ΠΕΝΕΝ στο χώρο του Πολυτεχνείου θα γίνει την Πέμπτη στις 12:30 μμ.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Το κινέζικο καθεστώς που αυτοδιαφημίζεται ως «σοσιαλιστικό» από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, έκανε ένα μεγάλο άλμα με όραμα η Κίνα του 2000 να είναι στην κορυφή των ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής άνοιξε διάπλατα τα σύνορα της στο ξένο κεφαλαίο εφαρμόζοντας την πιο άγρια μορφή καπιταλισμού στον κόσμο!

Διαμόρφωσε και μετέτρεψε τεράστιες περιοχές της χώρας σε μια «ελεύθερη οικονομική ζώνη» με στόχο να εισέλθουν νέες επενδύσεις που θα συμβάλουν στον παραπάνω στόχο.

Στο προσκλητήριο της κρατικής ηγεσίας ανταποκρίθηκαν τα επόμενα χρόνια χιλιάδες επιχειρηματικοί κολοσσοί, μονοπωλιακοί όμιλοι, πολυεθνικές εταιρίες (που παρά τον υποτιθέμενο κομουνιστικό χαρακτήρα του καθεστώτος) δεν δίστασαν όχι μόνο να επενδύσουν δις δολάρια σε αυτή την χώρα, αλλά σταδιακά μετέφεραν όλες τις  παραγωγικές δυνάμεις τους στην Κίνα!

Το καθεστώς  έδωσε πρωτοφανή προνόμια στους μεγαλοκαπιταλιστές, τους εξασφάλισε πάμφθηνο εργατικό δυναμικό, ελάχιστη φορολογία στα κέρδη τους, κανένα ουσιαστικό μέτρο για την προστασία και ασφάλεια των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους αλλά ούτε και την ελάχιστη πρόνοια για την προστασία του περιβάλλοντος…

Έτσι σε λίγα χρόνια το μεγάλο χρηματιστικό κεφάλαιο από ΗΠΑ- Ευρώπη- Ασία μετακόμισε μαζικά τις επιχειρήσεις του στην χώρα αυτή!

Έτσι σε μια 25ετία η «κομμουνιστική» Κίνα μετατράπηκε σε μια μεγάλη οικονομική δύναμη η οποία σήμερα διεκδικεί με μεγάλες αξιώσεις τα σκήπτρα στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα και τα επόμενα 10 χρόνια αναμένεται να υποσκελίσει και τις ΗΠΑ!

Πενήντα χρόνια μετά την επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων στην χώρα αυτή (η οποία μετατράπηκε σε γη της επαγγελίας για το μεγάλο πολυεθνικό κεφάλαιο), τα κοινωνικά αποτελέσματα για τον πολυπληθή και πολύπαθο αυτόν λαό εξακολουθούν να είναι τραγικά!

Από τη μια τα οικονομικά αποτελέσματα εμφανίζονται εντυπωσιακά (αφού δεκάδες είναι οι Κινέζοι επιχειρηματίες που φιγουράρουν στην κορφή των  δισεκατομμυριούχων του κόσμου), από την άλλη όλα αυτά τα χρόνια συντελέστηκε ένα πρωτοφανές «ολοκαύτωμα» αφού η φτώχεια, τα εξευτελιστικά μεροκάματα, τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και η υποδούλωση του λαού στις πολυεθνικές δεν οδήγησαν καθόλου στην καλυτέρευση των συνθηκών ζωής, μισθών, δικαιωμάτων για τα εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζομένων!

Μέσα σε αυτό το σκηνικό αναδύονται οι δύο κόσμοι αυτός της εργασίας που ασφυκτιά από το καθεστώς εκμετάλλευσης – καταπίεσης και ο άλλος που γιγαντώνει τα κέρδη του!

Χαρακτηριστική απόδειξη είναι το γεγονός ότι ο βασικός μισθός στην Κίνα σήμερα είναι μεταξύ 320- 340 δολάρια ποσόν δυσανάλογα ασήμαντο σε συνδυασμό με το κόστος ζωής αλλά και την εκρηκτική οικονομική ανάπτυξη που έχει συντελεστεί!

Στο φόντο μιας εξωστρεφούς – επιθετικής οικονομικής πολιτικής η Κίνα διακρίνεται τα τελευταία χρόνια από μια επεκτατική πολιτική στον οικονομικό τομέα έχοντας κεντρικό ρόλο σε επενδύσεις στο εξωτερικό, σε Ασία, Ευρώπη, Αφρική ανοίγοντας νέους δρόμους για την προώθηση των προϊόντων της και στην κατεύθυνση αυτή επενδύει δυναμικά στην εξαγορά λιμενικών εγκαταστάσεων σε διάφορες χώρες που έχουν κομβικό ρόλο στους οικονομικούς, στρατηγικούς αλλά και πολιτικούς της σκοπούς.

Με τον τρόπο αυτό έχει εγκαινιάσει μεγάλες επενδύσεις ανοίγοντας νέους θαλάσσιους δρόμους, επιλέγει στρατηγικής σημασίας λιμενικές υποδομές και εγκαταστάσεις σε διάφορες χώρες μεταξύ των οποίων και της Ευρώπης, διευρύνει συνεχώς της γεωπολιτική της θέση και την προώθηση των εμπορευμάτων της και έτσι ισχυροποιεί το ρόλο της σαν μια υπερδύναμη σε ανταγωνισμό με τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Δύσης για την διείσδυση και κυριαρχία των μονοπωλιακών ομίλων και την ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των κερδών!

 Ενημερωτικά σημειώνουμε ότι η Cosco Shipping Ports είναι ο βραχίονας ενός πολυσχιδούς ομίλου που περιλαμβάνει χιλιάδες πλοία όλων των τύπων, τεράστιες ναυπηγικές βιομηχανίες και εγκαταστάσεις.

Βλέποντας τα στοιχεία των επενδυτικών επιλογών της Cosco σε λιμάνια είναι αξιοσημείωτο ότι μόνο η Ελλάδα είναι εκείνη από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες που επέλεξε να πουλήσει στους Κινέζους το 100% των μετοχών του ΟΛΠ!!

Ενδεικτική εικόνα των τεράστιων κερδών που αποκομίζει η Cosco από τις επενδυτικές επιλογές της είναι το γεγονός ότι ο όμιλος το τρίτο τρίμηνο του 2022 είχε έσοδα 349,4 εκατ. δολάρια από τα οποία, τα 182 προήλθαν από τις διεθνείς δραστηριότητες της!

ΠΙΝΑΚΑΣ

Τα λιμάνια της Cosco στην Ευρώπη και όλο τον κόσμο.

Piraeus Container Terminal S.A. (Ελλάδα)

COSCO SHIPPING Ports (Spain) Terminals S.L.U. (Ισπανία, Βαλένθια, Μπιλμπάο)

CSP Zeebrugge Terminal NV (Βέλγιο)

Suez Canal Container Terminal S.A.E. (Αίγυπτο)

Kumport Liman Hizmetleri ve Lojistik Sanayi ve Ticaret A.Ş (Τουρκία, Μαρμαράς)

Antwerp Gateway NV (Αμβέρσα, Βέλγιο)

COSCO-PSA Terminal Private Ltd. (Σιγκαπούρη)

Busan Port Terminal Co. Ltd. (Νότια Κορέα)

SSA Terminals (Seattle), LLC (ΗΠΑ)

Euromax Terminal Rotterdam B.V. (Ολλανδία)

Reefer Terminal S.P.A. (Vado, Ιταλία)

APM Terminals (Vado, Ιταλία)

CSP Abu Dhabi Terminal L.L.C. (Αμπού Ντάμπι)

Red Sea Gateway Terminal (Ερυθρά Θάλασσα)

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Οι παγκόσμιες εκπομπές άνθρακα το 2022 παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, χωρίς κανένα σημάδι μείωσης, η οποία τόσο πολύ χρειάζεται για να επιτευχθεί ο επιθυμητός στόχος περιορισμού της ανόδου της θερμοκρασίας στους ενάμισι βαθμούς Κελσίου. Ειδικότερα οι εκπομπές, λόγω καύσης ορυκτών καυσίμων, πιθανότατα θα σημειώσουν νέο ρεκόρ φέτος, αυξημένες κατά 1% έναντι του 2021.

Αν τα επίπεδα αυτά εκπομπών συνεχιστούν, υπάρχει πλέον πιθανότητα 50% η άνοδος της θερμοκρασίας να κινηθεί πάνω από 1,5 βαθμούς μέσα στα επόμενα εννέα χρόνια (έως το 2031), σύμφωνα με τους περίπου 100 επιστήμονες του διεθνούς προγράμματος Global Carbon Project. Μέχρι σήμερα η θερμοκρασία έχει ανέβει κατά 1,1 βαθμούς σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα και ήδη έχει προκαλέσει μεγάλες κλιματικές καταστροφές.

Η νέα έκθεση προβλέπει ότι οι συνολικές παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα φέτος θα φθάσουν τους 40,6 δισεκατομμύρια τόνους (γιγατόνους), σχεδόν σταθερές από το 2015. Ειδικότερα όμως οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από ορυκτά καύσιμα θα αυξηθούν κατά 1% έναντι του 2021, φθάνοντας τους 36,6 γιγατόνους, λίγο πάνω από τα προ πανδημίας επίπεδα του 2019. Οι εκπομπές διοξειδίου από την αλλαγή χρήσης γης (ιδίως τις αποψιλώσεις δασών), κυρίως σε Βραζιλία, Ινδονησία και Κονγκό, εκτιμώνται σε 3,9 γιγατόνους το 2022.

Το πετρέλαιο θα είναι φέτος η πηγή με τη μεγαλύτερη συμβολή στη συνολική αύξηση των εκπομπών άνθρακα. Οι εκπομπές άνθρακα αναμένεται να μειωθούν το 2022 στην Κίνα (-0,9%) και στην Ευρωπαϊκή Ένωση (-0,8%), αλλά να αυξηθούν στις ΗΠΑ (1,5%) και στον υπόλοιπο κόσμο (1,7%).

Η ξηρά και οι ωκεανοί που απορροφούν και αποθηκεύουν άνθρακα με φυσικό τρόπο, συνεχίζουν να αφαιρούν περίπου τις μισές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα. Μολονότι το ισοζύγιο άνθρακα εμφανίζει μια σχετική βελτίωση, σε σχέση με τη δεκαετία του 2000 (όταν οι εκπομπές από τα ορυκτά καύσιμα αυξάνονταν με μέσο ετήσιο ρυθμό άνω του 3%, έναντι 0,5% της δεκαετίας του 2010), οι επιστήμονες τόνισαν ότι «βρισκόμαστε ακόμη μακριά από τις μειώσεις εκπομπών που χρειαζόμαστε».

Για να μειωθούν στο μηδέν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα έως το 2050, απαιτείται πλέον μια μείωσή τους κατά 1,4 γιγατόνους ετησίως. Η προειδοποίηση αυτή έρχεται καθώς οι ηγέτες των χωρών συναντώνται στην Αίγυπτο στο πλαίσιο της συνόδου COP27, για να συζητήσουν την κλιματική κρίση.

«Φέτος βλέπουμε ακόμη μια αύξηση στις παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τα ορυκτά καύσιμα, ενώ αυτό που έχουμε ανάγκη είναι μια γρήγορη μείωσή τους. Υπάρχουν κάποια θετικά σημάδια, αλλά οι ηγέτες που συναντιούνται στην COP27, πρέπει να αναλάβουν περισσότερη δράση, αν πρόκειται να υπάρξει μια ευκαιρία να περιορίσουμε την παγκόσμια υπερθέρμανση κοντά στους 1,5 βαθμούς. Μέχρι στιγμής δεν βλέπουμε την αναγκαία δράση», δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας του Global Carbon Project καθηγητής Πιέρ Φριντλιγκστάιν του βρετανικού Πανεπιστημίου του Έξετερ.

Η νέα έκθεση εκτιμά ότι η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα φθάσει κατά μέσο όρο τα 417,2 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο) το 2022, επίπεδο πάνω από 50% υψηλότερο σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα.

Μια δεύτερη αμερικανική επιστημονική μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής «Nature Climate Change», εκτιμά και αυτή ότι πιθανότατα η άνοδος της θερμοκρασίας θα ξεπεράσει τελικά τους 1,5 βαθμούς σε σχέση με τα επίπεδα προ βιομηχανικής επανάστασης. Το θέμα πλέον είναι πόσο πολύ θα ξεπεράσει αυτό το όριο που είχε συμφωνηθεί στη διεθνή σύνοδο του Παρισιού το 2015 και πόσο γρήγορα.

Οι ερευνητές του Εθνικού Εργαστηρίου Pacific Northwest του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ, της αμερικανικής Υπηρεσίας Περιβαλλοντικής Προστασίας (ΕΡΑ) και του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ καλούν τις χώρες να υιοθετήσουν πιο φιλόδοξα μέτρα και να απαλλαγούν από τον άνθρακα ταχύτερα, καθώς η υπέρβαση του ορίου των 1,5 βαθμών «φαίνεται πια αναπόφευκτη».

«Ας έρθουμε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. Πρόκειται να σπάσουμε το όριο των 1,5 βαθμών μέσα στις δύο επόμενες δεκαετίες. Αυτό σημαίνει ότι θα φτάσουμε τους 1,6 ή 1,7 βαθμούς ή και περισσότερο, οπότε θα πρέπει μετά να τους κατεβάσουμε στους 1,5 βαθμούς. Το πόσο γρήγορα μπορούμε να το πετύχουμε αυτό, θα είναι το κλειδί», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Haewon McJeon.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: naftikachronika.gr

Οι οικονομικές προκλήσεις επηρεάζουν τους ιδιοκτήτες - Η μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης θα ενταθεί στο μέλλον

Ο μύθος του υψηλού ποσοστού ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα έχει καταρριφθεί προ πολλού. Το χρονικό διάστημα από το 2005 έως το 2021, το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας υποχώρησε από το 84,6% στο 73,3%, χάνοντας 11,3 ποσοστιαίες μονάδες σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat.

Το στεγαστικό απόθεμα στην Ελλάδα σύμφωνα με την Eurostat για τα έτος 2019 ήταν 3.949.900 κατοικίες – σπίτια, δεν αναφερόμαστε σε επαγγελματικά ακίνητα, χωράφια ή/και οικόπεδα, αλλά σε κατοικίες που διαμένουν οικογένειες είτε ως ιδιοκτήτες, είτε ως ενοικιαστές.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat και της δημοσιευμένης έρευνα του οργανισμού Housing Europe (European Federation of Public, Cooperative & Social Housing), το έτος 2019, το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας ήταν 75,4% (2.978.224 κατοικίες), είτε πρόκειται για ιδιοκτησίες με υποθήκη ή δάνειο, είτε για ιδιοκτησίες που δεν εκκρεμεί κάποια υποθήκη ή δάνειο. Ενώ, το 24,6% (971.675 κατοικίες) των ιδιοκτησιών μισθώνονταν.

Τα μικρότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης το χρονικό διάστημα 2005-2014 καταγράφηκαν το έτος 2014 (74%), ως αποτέλεσμα των αρνητικών επιπτώσεων της προσφυγής της χώρας στον μηχανισμό στήριξης (Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) στις 23 Απριλίου του 2010.

Το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα το 2015 ήταν 75,1%, με αρνητικές διακυμάνσεις την επόμενη τριετία (2016,2017,2018), ενώ το 2019 αυξήθηκε στο 75,4%.

Δηλαδή, ενώ η χώρα μας το 2015 εισήχθη σε νέο μνημόνιο με ποσοστό ιδιοκατοίκησης 75,1%, το 2019 αυξήθηκε η ιδιοκατοίκηση κατά 11.849 κατοικίες αγγίζοντας το 75,4%.

Το ποσοστό ιδιοκατοίκησης επιστρέφει στα μνημονιακά χρόνια

Η Ελλάδα μπορεί να βγήκε από τα μνημόνια, αλλά, απ΄ότι φαίνεται, τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης επιστρέφουν σε μνημονιακές εποχές μετά το έτος 2019.

Το 2020 το ποσοστό ιδιοκατοίκησης κυμάνθηκε στο 73,9% και το 2021 στο 73,3%. Δηλαδή, η Ελλάδα έχασε 2,1 ποσοστιαίες μονάδες το χρονικό διάστημα 2019-2021.

Ποσοστά που αντιστοιχούν σύμφωνα με τον πίνακα σε χρονολογίες μνημονιακών ετών όπως το 2016,το 2017 και το 2018. Χρονιές δύσκολες για την ελληνική οικονομία και κατ΄επέκταση για το σύνολο των πολιτών.

Η μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης κατά 2,1 ποσοστιαίες μονάδες το χρονικό διάστημα 2019-2021, σε απόλυτα νούμερα, αντιστοιχεί περίπου σε 82.947 κατοικίες (3.949.900 το στεγαστικό απόθεμα –Eurostat 2019).

Γιατί μειώθηκε το ποσοστό ιδιοκατοίκησης

Η εύλογη απορία, δεν είναι άλλη από το γιατί μειώθηκε το ποσοστό ιδιοκατοίκησης κατά 82.947 κατοικίες (2,1 ποσοστιαίες μονάδες). Ένα μεγάλο μέρος της μείωσης μπορεί να οφείλεται λόγω της έναρξης των πλειστηριασμών, καθώς και λόγω της πανδημικής κρίσης.

Παράλληλα, μέρος των ιδιοκτητών ακινήτων με οφειλές σε τραπεζικά ιδρύματα μπορεί να «θέλησαν» να εξοφλήσουν το ποσό οφειλής πουλώντας την ιδιοκτησία τους, επιλέγοντας πλέον να διαμείνουν σε μισθωμένη κατοικία.

Επιπλέον, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι ένα μέρος των ιδιοκτητών επέλεξε την «εκμετάλλευση» των ακινήτων τους μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης ή/και να πουλήσουν την κατοικία τους λόγω της αύξησης των τιμών πώλησης σε επενδυτές εγχώριους ή μη, που μάλλον δεν ιδιοκατοικούν.

Όσον αφορά στην παραδοχή της βραχυχρόνιας μίσθωσης ως λόγο μείωσης της ιδιοκατοίκησης, δεν μπορεί να ισχυροποιηθεί. Διότι, το έτος 2019 που αποτέλεσε και τη καλύτερη χρονιά για τον κλάδο, το ποσοστό ιδιοκατοίκησης είναι υψηλότερο απ΄ότι το 2020 και 2021. Μη ξεχνάμε ότι το 2020 και το 2021, λόγω covid-19, δεν αποτέλεσαν τις καλύτερες χρονιές για τον κλάδο των βραχυχρόνιων μισθώσεων ώστε να καταγραφεί αύξηση του αριθμού των μισθώσεων.

Θα ενταθεί η μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης

Η μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας τείνει να ενταθεί περαιτέρω, τόσο λόγω της «απελευθέρωσης» των πλειστηριασμών ακόμη και για οφειλές κάτω των 30.000€, όσο και της περιορισμένης δυναμικής – της αδυναμίας, μεγάλου μέρους των συμπολιτών μας να αποκτήσουν κατοικία με στόχο την ιδιοκατοίκηση.

Οι εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων σύμφωνα με δημοσιεύματα έχουν στη κατοχή τους 700.000 όλων των κατηγοριών (κατοικίες, καταστήματα, βιομηχανικά κτίρια, οικόπεδα κ.ά.), η αξίας των οποίων εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 40 δισ. ευρώ.

Σήμερα, μεγάλο μέρος των άνωθεν ακινήτων εγγράφονται ακόμη στο Ε9 των οφειλετών. Αν το ακίνητο είναι κατοικία, μεγάλο μέρος αυτών ιδιοκατοικούνται και παράλληλα προσμετρώνται στο ποσοστό ιδιοκατοίκησης της χώρας μας. Όταν ολοκληρωθεί επιτυχώς ο πλειστηριασμός, τότε μόνο αλλάζει η ιδιοκτησία του ακινήτου.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα για το έτος 2021, στους επισπεύδοντες τους πλειστηριασμούς, ήτοι τράπεζες και servicers, εξακολουθούν να καταλήγουν επτά στα 10 ακίνητα που βγαίνουν στο «σφυρί».

Οι πλειστηριασμοί έχουν «επιστρέψει» στη κανονικότητα του παρελθόντος, τη στιγμή που οι οικονομικές προκλήσεις , επηρεάζουν άμεσα το κόστος διαβίωσης των συμπολιτών μας και δεν θυμίζουν σε τίποτα συνθήκες υγιούς οικονομίας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2022 έγιναν πάνω από 17.500 πλειστηριασμοί κατοικιών, ενώ ο στόχος για το σύνολο του έτους αριθμεί 40.000 κατοικίες.

Εκπρόσωπος εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων σε συνέντευξη του ανάφερε ότι ένα ποσοστό 20%-25% του συνόλου των ακινήτων που έχουν στη κατοχή τους θα βγουν σταδιακά προς πώληση τα επόμενα πέντε χρόνια.

Αν ένα ποσοστό της τάξης του 25%-30% των 700.000 ακινήτων θα οδηγηθεί σε ρευστοποίηση τα επόμενα χρόνια, δηλαδή περί τα 200.000 ακίνητα θα διατεθούν μέσω πλειστηριασμών, που αποτελέσουν βασικό εργαλείο για την επίτευξη των στόχων που προβλέπονται στα επιχειρησιακά σχέδια των funds και των εταιρειών διαχείρισης που έχουν αναλάβει την υλοποίησή τους, αντιλαμβανόμαστε όλοι μας την εν δυνάμει ραγδαία μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια.

Τη στιγμή, που το μεγαλύτερο μέρος των αγοραστών είτε είναι funds «συνεργασίας», είτε εγχώρια ή μη ιδιωτικά επενδυτικά σχήματα, είτε ιδιώτες που μεγάλο μέρος αυτών δεν στοχεύουν στην ιδιοκατοίκηση, αλλά στην εκμετάλλευση του ακινήτου.

Οι οικονομικές προκλήσεις

Ο πληθωρισμός, η αύξηση του κόστους κατασκευής που πιέζει αυξητικά τις τιμές πώλησης, η αύξηση των επιτοκίων στεγαστικών δανείων, η ραγδαία αύξηση των ενοικίων, το κόστος ενέργειας και γενικότερα η αύξηση του κόστους διαβίωσης, συρρικνώνει τα διαθέσιμα εισοδήματα των εν δυνάμει αγοραστών που στοχεύουν στη κάλυψη της στεγαστικής τους ανάγκης και θα μπορούσαν εν μέρει, να αποτελέσουν ανάχωμα ή/και να ισοσκελίσουν τη μειούμενη πορεία της ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας.

Οι οικονομικές προκλήσεις στη παγκόσμια κοινότητα καθώς και στη χώρα μας βρίσκονται προ των πυλών και απαιτούνται άμεσα διευρυμένες πολιτικές στέγασης, πολιτικές με στόχο την αναχαίτηση του κόστους την επόμενη ημέρα και τη προσβασιμότητα σε αγορά κατοικίας, αλλά, παράλληλα και πολιτικές με υλοποίηση 2-3 ετών, που θα στοχεύουν στην εξάλειψη ιδίων δεδομένων στο μέλλον, καθώς και μέτρα που θα «προστατεύουν» την ιδιοκτησία υπό συνθήκες μη υγιούς οικονομικού περιβάλλοντος.

Η παροχή της στέγης αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας και υπάγεται στον τομέα της κρατικής κοινωνικής πολιτικής.

Πηγή: newmoney.gr