Τον κώδωνα του κινδύνου για ακατάλληλα τρόφιμα, αμφιβόλου ποιότητας, που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά κρούει το ΙΝΚΑ, σημειώνοντας ότι υπάρχουν υπόνοιες, ότι κάποια αυτά βαπτίζονται ελληνικά, ενώ είναι εισαγόμενα. Η αύξηση των τιμών είναι εμφανής στα ράφια, το ίδιο και η μείωση των ποσοτήτων στις συσκευασίες προϊόντων, το λεγόμενο “shrinkflation“, που οδηγεί σε κρυφές ανατιμήσεις. Υπάρχει όμως και κάτι που δεν είναι εμφανές, την ώρα που ο καταναλωτής πραγματοποιεί τις αγορές του. Και μιλάμε για την ποιότητα, η οποία φαίνεται πως έχει επηρεαστεί αρνητικά λόγω της ακρίβειας.

Το Ινστιτούτο Καταναλωτών καθημερινά δέχεται καταγγελίες και παράπονα για την ποιότητα των προϊόντων διατροφής, και αυτό αποτελεί το πιο ανησυχητικό φαινόμενο.

Παράλληλα, ο πρόεδρος του ΙΝΚΑ διερωτάται γιατί ακόμα δεν έχουν υπογραφεί από το αρμόδιο υπουργείο τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί  εδώ και μήνες για ακατάλληλα προϊόντα που εντοπίστηκαν σε ελέγχους του ΕΦΕΤ και αποσύρθηκαν. Πρόκειται, όπως λέει, για κοτόπουλα με σαλμονέλα και υπολείμματα νιτρικών και αυγά εισαγωγής (αγνώστου προέλευσης) με σαλμονέλα.

«Καλούμε επίσης την κυβέρνηση να δώσει στοιχεία για τον ΕΛΓΟ Δήμητρα περί ισοζυγίου εισαγωγών-εξαγωγών κρέατος και γάλακτος. Τι εισάγεται και τι κυκλοφορεί στην αγορά; Διερωτώμαι γιατί έχω υπόνοιες ότι καταναλώνουμε προϊόντα εισαγωγής, βαπτισμένα ελληνικά», τονίζει ο κ. Λεχουρίτης.

Δεν είναι μόνο τα ελληνοποιημένα

Οι προκλήσεις σε ΕΕ και Ελλάδα και οι διαφορετικές ταχύτητες Βορρά-Νότου. Πώς μπορούν να καλυφθούν οι επιπτώσεις με στρατηγική μακράς πνοής, αντί πολιτικών λιτότητας.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) στο τέλος του 2022 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα υπερβεί το επίπεδο των 8 δισ. ατόμων από 1 δισ. που ήταν το 1.800, με αποτέλεσμα να έχει οκταπλασιαστεί κατά τους τελευταίους δύο αιώνες. Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, το 2050 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα προσεγγίσει τα 10 δισ. άτομα, σημειώνοντας σταδιακά μία επιβραδυνόμενη αύξηση του μεγέθους του.

Έτσι, από ένα ετήσιο ρυθμό αύξησης 2% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία εξήντα χρόνια, σήμερα ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του είναι 1%, αναμένοντας σταδιακά την μείωση του λόγω της μείωσης της γονιμότητας (από πέντε παιδιά ανά γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία το 1950, σε 2,3 παιδιά το 2022, 2,1 παιδιά το 2050 και σε 1,8 παιδιά το 2100), (G.Pison, Alternatives Economiques, 26/9/2022).

Στο παγκόσμιο αυτό πληθυσμιακό πλαίσιο στην Ε.Ε.-27 (Eurostat) το 2021 διέμεναν 510,3 εκατομμύρια άτομα. Πιο συγκεκριμένα από το 1960 μέχρι το 2021 ο πληθυσμός στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκε κατά 107,7 εκατομμύρια άτομα (ετήσιο ποσοστό αύξησης 0,5%). Παράλληλα το συνολικό ποσοστό γονιμότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση από 1,46 παιδιά ανά γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία το 2001, αυξήθηκε σε 1,58 το 2014 και μειώθηκε σε 1,5 παιδιά το 2021 (2,1 παιδιά ανά γυναίκα θεωρείται ο φυσικός ρυθμός αντικατάστασης στις ανεπτυγμένες χώρες).

Έτσι στο μέλλον η μείωση του πληθυσμού (Ε.Ε.27, 424,3 εκατομ. άτομα το 2070, Europop 2019), η συρρίκνωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας, η γήρανση του πληθυσμού και η αύξηση του προσδόκιμου ζωής στην Ε.Ε.-27 και στα κράτη-μέλη, επηρεάζουν, μεταξύ άλλων, είτε άμεσα, είτε έμμεσα την διάρθρωση του εργατικού δυναμικού, τις συνθήκες προσφοράς και αποτελεσματικότητας της αγοράς εργασίας και την μακροχρόνια βιωσιμότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Οι εξελίξεις αυτές συντελούνται εξαιτίας της υπογεννητικότητας, το επίπεδο της οποίας αδυνατεί να συμβάλλει στην σταθεροποίηση του ενεργού πληθυσμού για τις επόμενες γενεές. Στην προοπτική αυτή, «η διεθνής μετανάστευση (4% του παγκόσμιου πληθυσμού) θα συνεχιστεί αλλά δεν θα οδηγήσει σε μία θεμελιώδη ανακατανομή του παγκόσμιου πληθυσμού», καθώς «η κλιματική αλλαγή θεωρείται απίθανο να οδηγήσει σε μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών από την μία ήπειρο στην άλλη», (G.Pison, Alternatives Economiques, 26/9/2022).

Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ κατά την περίοδο 2010-2015 κατά μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), οι γυναίκες στα 65 τους αναμενόταν να ζήσουν επιπλέον κατά 20,8 χρόνια και οι άνδρες κατά 17,4 χρόνια, μέχρι το 2060-2065 εκτιμάται ότι οι γυναίκες θα ζουν πέντε χρόνια περισσότερο (25,8 χρόνια) και οι άνδρες 4,5 χρόνια (21,9 χρόνια), (ΟΟΣΑ, 2013).

Στις συνθήκες αυτές παρατηρείται ότι η γήρανση του πληθυσμού στα νότια κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξελίσσεται ταχύτερα απ’ αυτή των βόρειο-κεντρικών κρατών-μελών της Ένωσης, με αποτέλεσμα, κατά την Eurostat, να αναμένεται «ο περιορισμός της ικανότητας των νότιων κρατών-μελών να εισπράττουν φορολογικά έσοδα, να ισοσκελίζουν τα οικονομικά τους, να χορηγούν επαρκείς συντάξεις και να δημιουργούν επαρκές επίπεδο υποδομών και παρεχόμενων υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης».

Η αποτροπή μίας δυσμενούς προοπτικής διαβίωσης των μελλοντικών συνταξιούχων, ιδιαίτερα, στις νότιες χώρες της Ε.Ε.-27, επιβάλλει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση μίας μακράς πνοής στρατηγικής ανάπτυξης από την πλευρά της προσφοράς (επενδύσεις, τεχνολογία, παραγωγικότητα) και της ζήτησης (απασχόληση, εισόδημα, κοινωνικό κράτος), αντί των περιοριστικών πολιτικών λιτότητας, και δημοσιονομικής πειθαρχίας των τελευταίων δεκαετιών.

Οι προκλήσεις σε ΕΕ και Ελλάδα...

Ακριβώς, αυτή η στρατηγική αποτελεί μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις της Ε.Ε.-27 κατά τον 21ο αιώνα. Από την άποψη αυτή αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, μία από τις νότιες χώρες της Ε.Ε.-27, ο δείκτης γήρανσης του πληθυσμού (old dependency ratio) θα αυξηθεί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (AWG 2021), από 35,1% το 2020 σε 68,1% το 2070.

Επιπλέον, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (AWG 2021) για την Ελλάδα ο πληθυσμός από 10,4 εκατ. κατοίκους το 2021 θα μειωθεί σε 8,6 εκατ. κατοίκους το 2070 και το εργατικό δυναμικό από 4,650 εκατ. άτομα το 2021 θα μειωθεί σε 3,573 εκατ. άτομα το 2070.

Όμως, οι επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στην ελληνική οικονομία και κοινωνία μπορούν, μεταξύ άλλων, να καλυφτούν από την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, την αύξηση της απασχόλησης και την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό (participation rate) και ειδικά των γυναικών.

Το 2021 η παραγωγικότητα της εργασίας ήταν 0,3% και η απασχόληση ήταν μόλις στο 57% και η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό από το 73% (82% οι άνδρες και 65% οι γυναίκες). Έτσι, εάν η παραγωγικότητα αυξηθεί 1,5%, όπως θεωρεί η μελέτη του AWG 2021 και το ποσοστό απασχόλησης αυξηθεί στο 75% και η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό στο 83% (86% άνδρες και 78%), τότε οι επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού καλύπτονται χωρίς να χρειαστεί να γίνει καμία παρέμβαση, όπως αυτή της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής ασφάλισης, η οποία θα κοστίσει στον Κρατικό Προϋπολογισμό και θα προσθέσει στο χρέος της χώρας μας τουλάχιστον 78 δισ. ευρώ.

Η παρατήρηση αυτή σημαίνει ότι στην Ελλάδα και στα άλλα κράτη-μέλη του ευρωπαϊκού νότου, επιβάλλεται να ενισχύσουν τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα του συνταξιοδοτικού συστήματος, να αντιμετωπίσουν ουσιαστικά το χαμηλό επίπεδο των μισθών, το υψηλό επίπεδο ανεργίας, τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης και το χαμηλό επίπεδο των συντάξεων, προκειμένου ο συνταξιοδοτικός πληθυσμός να απομακρυνθεί από την περαιτέρω φτωχοποίηση του.

Πιο συγκεκριμένα αυτό το οποίο απαιτείται να γίνει κατανοητό στην Ελλάδα είναι ότι μπορεί ο δείκτης γήρανσης του πληθυσμού να αυξάνεται κατά 72%, αλλά αυτό συντελείται σε βάθος 50ετίας, γεγονός που αναδεικνύει την αναγκαιότητα σχεδιασμού και υλοποίησης της προαναφερόμενης αναπτυξιακής στρατηγικής.

Σ΄ αυτή τη συγκεκριμένη αναπτυξιακή στρατηγική θα βασιστούν οι συνθήκες αύξησης των γεννήσεων, αντιμετώπισης της υπογεννητικότητας, αύξησης του εργατικού δυναμικού και του πληθυσμού. Διαφορετικά, η συνέχιση των ασκούμενων περιοριστικών πολιτικών, οι οποίες, κατά βάση, εξαντλούνται στην διαχείριση των παρενεργειών της γήρανσης του πληθυσμού με τη μείωση των κοινωνικών και των συνταξιοδοτικών δαπανών θα επιφέρουν, μεταξύ άλλων, την δημιουργία δυσμενών συνθηκών διαβίωσης των μελλοντικών συνταξιούχων.

Πηγή: kommon.gr

Pegasus, Predator και μια σειρά από άλλα κατασκοπευτικά λογισμικά είναι δημιουργήματα ισραηλινών εταιρειών κυβερνοασφάλειας, οι οποίες κυριαρχούν στη διεθνή αγορά. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των εταιρειών είναι η προέλευση των στελεχών και των ιδρυτών τους: Όλοι είναι «απόφοιτοι» της Μονάδας 81 (Unit 81), μιας επίλεκτης μονάδας στου ισραηλινού στρατού, που ειδικεύεται στις κυβερνοεπιθέσεις και στην υψηλή τεχνολογία.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Intellexa, που εμπορεύεται το Predator, Ταλ Ντίλιαν, υπήρξε διοικητής της συγκεκριμένης μονάδας, όπως και ο πρώην υπάλληλος της εταιρείας, Ερέζ Οφίρ, υπήρξε λοχαγός της Unit 81.

Σύμφωνα με έρευνα του ισραηλινού ιστότοπου CTech, νεαρά στελέχη του ισραηλινού στρατού εκπαιδεύονται στις τεχνικές της κυβερνοεπίθεσης και αφότου ολοκληρώσουν στη Μονάδα 81 τα μαθήματα μετατίθενται στις ειδικές μονάδες πληροφοριών και τεχνολογίας. Αφότου ολοκληρώσουν τη στρατιωτική θητεία τους, βγαίνουν στην αγορά δημιουργώντας εταιρείες κυβερνοασφάλειας και υψηλής τεχνολογίας, οι οποίες ξεπερνούν σε δυναμική και τεχνογνωσία ακόμη και το ΜΙΤ.

Πολλά από τα στελέχη της Μονάδας 81 λαμβάνουν τόσο εξειδικευμένη εκπαίδευση που δεν νιώθουν την ανάγκη να πάνε στο πανεπιστήμιο και πάρουν πτυχίο. Αφότου αποστρατευτούν, είναι έτοιμοι να φτιάξουν τις εταιρείες τους, προσλαμβάνοντας ως υπαλλήλους πρώην συναδέλφους τους από τη μονάδα.

Βασικό χαρακτηριστικό του τρόπου λειτουργίας των εταιρειών αυτών είναι η «κουλτούρα» στην οποία έχουν γαλουχηθεί μέσα στον ισραηλινό στρατό, από τη δεκαετία του '90 και μετά. Η δικτύωση της μονάδας δεν τελειώνει με την ίδρυση κοινών εταιρειών και την καθοδήγηση των νεοαποστρατευμένων. Οι βετεράνοι του ισραηλινού στρατού δεν στρατολογούν μόνο ταλέντα μέσα από τη μονάδα, αλλά και κεφάλαια από τους προκατόχους τους, δημιουργώντας ένα «εσωτερικό κύκλωμα» ανταλλαγών και υπηρεσιών.

Βέβαια, για να φτάσουν σε αυτό το σημείο έχει προηγηθεί η μύηση σε μια ξεχωριστή κουλτούρα, που έχει καλλιεργηθεί από τον ισραηλινό στρατό «ήδη από τη δεκαετία του ‘90». Το υψηλής ποιότητας προσωπικό της μονάδας εκπαιδευόταν βάσει ειδικού προγράμματος, το οποίο εφηύρε την «κυβερνοεκπαίδευση», προσλαμβάνοντας άτομα που είχαν ικανότητες στον προγραμματισμό και στην επιστήμη των υπολογιστών. Όπως αναφέρει πρώην μέλος της συγκεκριμένης μονάδας, όταν εντάχθηκε στη μονάδα ήταν το έβδομο άτομο και όταν έφυγε το 2006, διοικούσε περισσότερους από 50 στρατιώτες.

Η Unit 81 είναι η μονάδα που έχει κερδίσει τις περισσότερες φορές το Βραβείο Άμυνας του Ισραήλ.

Πώς έγινε και μια ολόκληρη υποβιομηχανία του ισραηλινού τεχνολογικού τομέα αναπτύχθηκε γύρω από τους βετεράνους της Μονάδας 81; 

Σύμφωνα με πρώην μέλος της μονάδας, ο ισραηλινός στρατός είχε διαπιστώσει την ανάγκη για ανάπτυξη του τομέα ήδη από τη δεκαετία του 1990.

«Η μονάδα ουσιαστικά εφηύρε την εκπαίδευση στον κυβερνοχώρο και στρατολόγησε ανθρώπους που ήταν πολύ έμπειροι στον προγραμματισμό και την επιστήμη των υπολογιστών, μερικοί από αυτούς πήραν μια γεύση για τον κυβερνοχώρο στο γυμνάσιο ως ερασιτέχνες χάκερ. Ξαφνικά υπήρχε ένα “σπίτι” για αυτούς τους νέους και ο στρατός ανακάλυψε αυτούς τους εξαιρετικούς ανθρώπους που χρειάζονταν μόνο μερικά μαθήματα μεθοδολογίας και τεχνικής».

Πηγή: efsyn.gr