●27.611 περισσότερες οι απολύσεις από τις προσλήψεις!
●5 στους 10 εργαζομένους με μερική απασχόληση ή εκ περιτροπής και μισθό 400 € μεικτά (327 € καθαρά)!
●3.949 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε μερικής  ή εκ περιτροπής!

Η κατάρρευση της αγοράς, η απώλεια θέσεων εργασίας και η μερική απασχόληση συνεχίζονται και το 2023!!

Πιο συγκεκριμένα, από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από το Υπουργείο Εργασίας (Πληροφοριακό Σύστημα «Εργάνη») για τον Ιανουάριο 2023 προκύπτει ότι:

-Οι απολύσεις ήταν κατά 27.611 από τις προσλήψεις (186.313 προσλήψεις έναντι 213.924 αποχωρήσεων/απολύσεων), όπως προκύπτει από τον Πίνακα Ι (σελ.2 Έκθεσης)

-σχεδόν 5 στις 10 νέες θέσεις εργασίας (ποσοστό 47,74%) είναι μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής, με μισθό 400 ευρώ μεικτά ή 327 ευρώ καθαρά, όπως φαίνεται στο Διάγραμμα VIII (σελ. 9)!!

-3.949 θέσεις πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας με μισό μισθό, όπως προκύπτει από τον Πίνακα VI (σελ. 9)!!

Η κυβέρνηση αρκείται στις συνεχείς εξαγγελίες για δελτία σίτισης και στην επιδοματοποίηση των πολιτών. Το αφήγημά της για μείωση της ανεργίας και ανάπτυξη καταρρίπτεται από τα στατιστικά δεδομένα.

πηγη: iskra.gr

Μιλτιάδης Τσεκούρας

Συγκλονισμένη ολόκληρη η χώρα από την τραγωδία στα Τέμπη, θρηνεί για τα θύματα της μοιραίας σύγκρουσης. Μία χώρα που έχει δοκιμαστεί πολλές φορές από εθνικές τραγωδίες πληρώνοντας, κάθε φορά, βαρύ τίμημα στην άσφαλτο, στον αέρα αλλά και στις σιδηροδρομικές ράγες. Ένας λαός που δεν ξεχνά τις θυσίες του και κουβαλάει σαν ουλές στο σώμα του τις πληγές που μπορεί να έχουν κλείσει, αλλά δεν έχουν σβήσει.

Άλλωστε και η τέχνη φροντίζει πολλές φορές να μην ξεχασθούν από την εθνική μνήμη (μας) και να μείνουν χαραγμένες οι μαύρες σελίδες, λες και είναι φάροι αναμμένοι που θα πρέπει να διώχνουν τα καράβια από τα βράχια και να σταματάνε τα τρένα από την πορεία τους προς τον θάνατο.

Η σιδηροδρομική τραγωδία που βιώνει σήμερα η Ελλάδα δυστυχώς δεν είναι η μοναδική, σίγουρα είναι η μεγαλύτερη. Αν και όταν θυσιάζονται ανθρώπινες ζωές δεν υπάρχει… τραγωδιόμετρο. Η Ελλάδα, μαθημένη από τα χτυπήματα της μοίρας αλλά και τις δικές της αβλεψίες, έκλαψε πάνω από τις σιδηροδρομικές ράγες το 1968 και το 1972 όταν έγιναν δύο φρικιαστικά δυστυχήματα με αμαξοστοιχίες στο Δερβένι και στη Λάρισα αντίστοιχα.

Για το δυστύχημα του 1972 εκτός από τους συγγενείς των θυμάτων φρόντισε και ο εθνικός μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος να μην ξεχασθεί. Άλλωστε όταν έχουμε προβλήματα, στην τέχνη προστρέχουμε όπως έχει ειπωθεί….

Συντετριμμένος, ο Γιάννης Ρίτσος, όπως ολόκληρη η χώρα, έγραψε το ποίημα Άιντε και ντε. Η φιλία του με τον αξέχαστο συνθέτη Νίκο Μαμαγκάκη δημιούργησε ένα «ιδιόμορφο» Βαλς – Ζεϊμπέκικο που λειτούργησε σαν μαχαιριά στα πλευρά της Ελλάδας, που δεν θα άφηνε την τραγωδία στην Λάρισα να ξεχασθεί. Θα έκανε έναν λαό να αιμορραγεί κάθε φορά που θα ακουγόταν η φωνή του Γιάννη Πουλόπουλου που επιλέχθηκε για να το «ντύσει».

Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στον δίσκο του Νίκου Μαμαγκάκη «11 λαϊκά τραγούδια του Γιάννη Ρίτσου» που κυκλοφόρησε από τη LYRA το Νοέμβρη του 1972, με τραγουδιστές τον Γιάννη Πουλόπουλο και τη Μαρία Δουράκη.

Ο σπουδαίος συνθέτης, όπως διαβάζουμε στο ogdoo.gr (Θανάσης Γιώγλου), στην επανέκδοση του δίσκου σε cd το 1995 σε σχετικό σημείωμά του ανέφερε για την συνεργασία του με τον Γιάννη Ρίτσο στην οποία περιλαμβάνεται και το Άιντε και ντε:

«Με τον Ρίτσο με συνέδεε μεγάλη φιλία και αλληλοεκτίμηση. Όταν κάποτε του ζήτησα να μελοποιήσω στίχους του, μου υποσχέθηκε ότι θα γράψει ειδικά για μένα. Την εποχή εκείνη, εγώ ήμουν πολύ ερωτευμένος. Ο Ρίτσος το ήξερε – κάναμε πολύ παρέα τότε – κι έτσι έκανε για μένα αυτούς τους ερωτιάρικους στίχους. Βέβαια μου ‘φερε τελικά λιγότερα τραγούδια απ’ όσα χρειάζονταν για το δίσκο. Κι έτσι εγώ ύστερα συμπλήρωσα με το «Άιντε και ντε» που είναι παρμένο απ’ τους «Πλανόδιους μουσικούς», μια μεγάλη ποιητική συλλογή του, την οποία αργότερα μελοποίησα ολόκληρη χωρίς ποτέ να την εκδώσω. Το «Άιντε και ντε» το θεωρώ πολύ μεγάλο τραγούδι. Το υπόλοιπο υλικό επηρεάστηκε πολύ από το κοινό κλίμα που είχαν οι στίχοι. (…) Εγώ διάλεξα τον Πουλόπουλο και η εταιρεία τη Δουράκη, μια φωνή της εποχής εκείνης. Θυμάμαι που προσπαθούσα να πω στον Πουλόπουλο πες το κι έτσι. Μου λέει «εγώ μαέστρο, ό,τι και να μου πεις, όπως μπορώ θα τα πω». Δίκιο είχε. Είχε πια μια σταμπιλαρισμένη φωνή. Είχε φτιάξει το κεφάλαιο δικό του. Δεν μπορούσες να επενδύσεις περισσότερο πάνω του. Η «βιοτεχνία» του ήταν πια κλειστή και δεν έβγαινε από τα όρια. Έτσι κι αλλιώς όμως ήταν πολύ καλός. Φοβερά ιδιόρρυθμη φωνή και τίμιος τραγουδιστής».

Στη βιογραφία του Νίκου Μαμαγκάκη που κυκλοφόρησε το 2006 σε επιμέλεια του Πάνου Χρυσοστόμου, ο συνθέτης παραθέτει ένα περιστατικό με τον Γιώργο Μητσάκη, που σχετίζεται με το «Άιντε και ντε»:

«Θυμάμαι τον Γιώργο Μητσάκη, με τον οποίο είχαμε μια πολύ καλή σχέση. Με αγάπαγε, νομίζω, και μου έλεγε για κάποιους στίχους: «Πολύ τολμηρός, βρε αδερφέ μου Νίκο, πολύ τολμηρός». Εγώ του έλεγα: «Τι εννοείς τολμηρός;» Και απαντούσε: «Ε, να, τώρα, ο μηχανοδηγός με το μικρό μουστάκι του;» Κι εγώ του έλεγα: «Αυτό τι σε πειράζει εσένα, Γιώργο μου; Ή μήπως είναι λάθος ο δρόμος;» Και αμέσως μετά του είπα: «Ξέρεις τίνος είναι αυτοί οι στίχοι, Γιώργο; Του Ρίτσου!» Και κείνος εντυπωσιάστηκε! «Αμάν, αμάν, αδερφέ μου Νίκο!».

Μια προσεκτική ανάγνωση των στίχων του Γιάννη Ρίτσου μπορεί να σε κάνουν να ανατριχιάσεις ακόμη κι αν δεν ξέρεις πως συνέβη το φρικτό δυστύχημα της Λάρισας το 1972. Δυστυχώς 51 χρόνια αργότερα, μοιάζει τόσο επίκαιρο, που ίσως θα μπορούσε να περιγράφει την μοιραία σύγκρουση στα Τέμπη. Η αιματοβαμμένη ιστορία πάνω στις ράγες επαναλαμβάνεται όχι σαν φάρσα, αλλά σαν εθνική τραγωδία και η τέχνη φροντίζει, όπως και σε πολλές ακόμη περιπτώσεις, να μην ξεχασθεί…

Διαβάστε τους στίχους του Γιάννη Ρίτσου:

Άιντε και ντε
άιντε και ντε
άιντε και ντε
άιντε ντε
άιντε και ντε

Άιντε το τραίνο πήγαινε
όρθιος ο μηχανοδηγός
με το κασκέτο του στραβά
καλό τιμόνι κουμαντάριζε
μες στη καπνιά
μες στη βραδιά

με μπλούζα σαν λυκοπροβιά
ασίκης μηχανοδηγός
με το μικρό μουστάκι του
καλό τιμόνι οδήγαγε
το τραίνο για τον ουρανό
άιντε και ντε…

Κι όλο στον ουρανό το τραίνο πήγαινε
άιντε και νύχτωνε
πίσω του δάσος ορφανό
άφηνε μιαν ουρά καπνό
στο ματωμένο δειληνό
άιντε ντε
Άιντε και ντε…

μες στην πετσέτα το ψωμί και το κρομμύδι
ώρα για σχόλασμα παιδιά
ένας σπουργίτης μοναχά
τα ψίχουλα τσιμπολογά
άιντε και ντε…
Άιντε και ντε…

άιντε τα τραίνα βούλιαξαν
ένα μονάχο καταμόναχο
έξω απ’ τις ράγες πήγαινε
με τους νεκρούς του θερμαστές
και τους νεκρούς εισπράκτορες
μια μαλακιάν ουρά καπνό
άφηνε μες στον ουρανό
μεγάλο δάσος ορφανό
μια μαλακιάν ουρά καπνό
στο μαραμένο δειληνό

άιντε και ντε…
Άιντε και ντε…
κάψα και σίδερο

Να μια, να δυο, να κι άλλη μια
λοστοί ξηνάρια και σφυριά
κι ο δυναμίτης στη βραχόπετρα
στα μάτια σου πέτρα μουγκή
στα μάτια σου πέτρα σκληρή
σπίτι δεν έχτισες εσύ
με τη δουλειά σου τη βαριά
χτίσ’ το λοιπόν με την βαρυά
να δυο, να τρεις να κι άλλη μια
κι ο κόκορας λαλεί μακρυά
άιντε και ντε…

Το χρονικό της τραγωδίας στον Δοξαρά Λάρισας (16/1/1972)

Λίγα χρόνια  έπειτα από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Δερβένι (1968) , το 1972, στη Θεσσαλία, δύο τρένα συγκρούστηκαν μετωπικά μεταξύ των σιδηροδρομικών σταθμών του Δοξαρά (Λάρισας) και των Ορφανών (Καρδίτσας) με αποτέλεσμα 21 (ή 19 σύμφωνα με άλλες πηγές) άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους και δεκάδες να τραυματιστούν.

Το ένα τρένο είχε ξεκινήσει στις 13.30 από Θεσσαλονίκη με προορισμό την Αθήνα, ενώ το άλλο, στις 9:30 από Πειραιά με προορισμό τη Θεσσαλονίκη.

Δύο Πειραιώτες μηχανοδηγοί, οι Πολίτης και Σταματίου παρέλαβαν τη ντιζελάμαξα ALCO.A323 και κατευθύνθηκαν στον σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης. Εκεί, η Α323, μπαίνει επικεφαλής του τρένου που πριν λίγο είχε φτάσει με μικρή καθυστέρηση από το Μόναχο. Τελικός προορισμός για την υπερταχεία απολύτου προτεραιότητας «Ακρόπολις Εξπρές», ήταν η Αθήνα.

Στις 13:30, το «Ακρόπολις», ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη και με μεγάλη καθυστέρηση έφτασε στη Λάρισα, όπου έκανε μία σύντομη στάση και συνέχισε την πορεία του. Λίγα λεπτά αργότερα, ο σταθμάρχης Παλαιοφαρσάλου, δίνει εντολή αναχώρησης στην αμαξοστοιχία 121, Πειραιά-Θεσσαλονίκης, γνωστότερη σαν «πόστα».

Επρόκειτο για ένα τρένο που έκανε στάση σε όλους τους σταθμούς. Πίσω από την ντιζελομηχανή της, βρισκόταν ένα βαγόνι-ταχυδρομείο ιταλικής κατασκευής, δύο επίκουρες κλειστές φορτάμαξες και δύο επιβατάμαξες. Στη μία από αυτές, επέβαιναν 30 στρατιώτες του Πυροβολικού που από τη Θήβα πήγαιναν με μετάθεση σε μονάδες της Βόρειας Ελλάδας.

Η διασταύρωση των δύο τρένων, προγραμματίστηκε να γίνει είτε στο σταθμό των Ορφανών, είτε στον σταθμό του Δοξαρά.

Οι δύο σταθμάρχες, Νικόλαος Γκέκας των Ορφανών και Δημήτριος Παπαδόπουλος του Δοξαρά, διαφωνούσαν μεταξύ τους, καθώς ο ένας ήθελε να γίνει η διασταύρωση στον σταθμό του άλλου. Τη διαφωνία τους κλήθηκε να επιλύσει ο ρυθμιστής κίνησης των τρένων Γεώργιος Χαλιώτης, από την Αθήνα. Οι συνεννοήσεις μεταξύ των τριών υπαλλήλων του ΟΣΕ δεν είχαν αποτέλεσμα, καθώς δεν υπήρχαν σύγχρονα συστήματα επικοινωνίας.

Το «Ακρόπολις» πέρασε κανονικά από τον Δοξαρά χωρίς να σταματήσει καθώς είχε προτεραιότητα ενώ και ο Γκέκας έδωσε εντολή να ξεκινήσει η «πόστα» από τα Ορφανά.

Τα δύο τρένα μόνο με ένα θαύμα δεν θα συγκρούονταν. Στο μεταξύ, ο βοηθός μηχανοδηγός της 121 έχοντας δεχτεί παράπονα από τον προϊστάμενο της «πόστας» ότι υπήρχε πρόβλημα θέρμανσης, άφησε τη θέση του και πήγε στο μηχανοστάσιο να δει την ατμογεννήτρια. Έτσι, ο μηχανοδηγός που καθόταν δεξιά δεν είχε ορατότητα προς τα αριστερά, απ’ όπου ερχόταν η υπερταχεία.

Έχει γραφτεί ότι οι μηχανοδηγοί της Α323, άκουγαν στο ραδιόφωνο την αναμετάδοση του αγώνα ποδοσφαίρου Πανιώνιου-Ολυμπιακού, που διεξαγόταν εκείνη τη μέρα και πιθανότατα ήταν απορροφημένοι.

Ένας βοσκός, από ένα γειτονικό ύψωμα βλέποντας τα δύο τρένα να πλησιάζουν μεταξύ τους έβγαλε την κάπα του και έκανε νόημα στους μηχανοδηγούς του «Ακρόπολις». Αυτοί νόμισαν ότι τους χαιρετάει και ανταπέδωσαν τον χαιρετισμό.

Δευτερόλεπτα μετά, το «Ακρόπολις», με ταχύτητα 100 χλμ/ώρα και η Α121 συγκρούστηκαν μετωπικά. Η ντιζελομηχανή του «Ακρόπολις» συνέθλιψε τη μηχανή της «πόστας» ενώ και τα τρία πρώτα βαγόνια της έγιναν συντρίμμια.

Στον παγωμένο θεσσαλικό κάμπο μέσα στο χιονόνερο 21 άνθρωποι άφησαν την τελευταία τους πνοή και περισσότεροι από 40 τραυματίστηκαν. Η νέα σιδηροδρομική τραγωδία συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα.

πηγη: enikos.gr

Έρευνα "βόμβα" για την "προσωπική" offshore του Ρώσου προέδρου. Πώς τη χρησιμοποίησε για να πλουτίσει και πώς φρόντισε την Αλίνα Καμπάγεβα και τα παιδιά της.

Η κυπριακή εταιρεία Ermira Consultants, ονομαστικός κάτοχος της οποίας ήταν ο δικηγόρος Βλαντισλάβ Κοπίλοφ από την Αγία Πετρούπολη, έγινε η προσωπική offshore εταιρεία του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν καθώς και της οικογένειας και του περιβάλλοντός του, σύμφωνα με νέα έρευνα του ιστότοπου ερευνητικής δημοσιογραφίας «Προέκτ».

Ο ιστότοπος «Προέκτ» περιγράφει την έρευνά του ως ένα «αφήγημα για το πώς οι υποτελείς του Βλαντίμιρ Πούτιν εξασφάλισαν βασιλική ζωή για την Αλίνα Καμπάγεβα [σ.σ. τη φερόμενη ως σύντροφο του Πούτιν] και τα παιδιά της, ενώ οι μυστικές υπηρεσίες έκρυβαν την ύπαρξη αυτής της οικογένειας από ολόκληρη την χώρα».

Οι δημοσιογράφοι του ιστότοπου συνομίλησαν με τον «βασικό μάνατζερ της επιχειρηματικής αυτοκρατορίας ενός από τους πιο κοντινούς φίλους του προέδρου» ο οποίος είχε «άμεση σχέση με την διεύθυνση ενός μυστικού οικονομικού δικτύου» στο οποίο εντάσσονταν η Ermira. Ωστόσο ο ιστότοπος δεν αποκαλύπτει το όνομα και το επίθετό του.

«Χρησιμοποιούσαμε τον όρο ‘να γίνουν οι πληρωμές απ’ την Ermira’, που σήμαινε να χρησιμοποιηθούν τα χρήματα του Πούτιν για τις πληρωμές της μίας ή της άλλης εμπορικής συμφωνίας (προς το συμφέρον του)», ισχυρίζεται ο συνομιλητής του ιστότοπου.

Στις δραστηριότητες της Ermira, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, συμμετείχαν την ίδια στιγμή πολλά άτομα από το περιβάλλον του Πούτιν, που δεν είχαν μεταξύ τους επιχειρηματικές σχέσεις, αναφέρεται στην έρευνα.

Όπως γράφει ο ιστότοπος «Προέκτ», ο Πούτιν έβγαζε χρήματα και από τις πωλήσεις της βότκας «Πούτινκα». Σύμφωνα με το αφήγημα των δημοσιογράφων του εν λόγω ιστότοπου, την μάρκα της βότκας επινόησε η εταιρεία «Βινεκσίμ». Ο ιδιοκτήτης της, σύμφωνα με τον συνομιλητή του «Προέκτ», είχε ζητήσει από τον επιχειρηματία και φίλο του Πούτιν, Αρκάντι Ρότενμπεργκ, την άδεια να κάνει χρήση του επιθέτου του στην επωνυμία της βότκας.

Εκείνος συμφώνησε και τα δικαιώματα του εμπορικού σήματος αρχικά περιήλθαν στην εταιρεία «Προμιμπέξ» και ύστερα από 10 χρόνια στην εταιρεία «Ριάλ – ινβέστ» που ήταν θυγατρική της. Το 2021 η επωνυμία πήγε στην εταιρεία «Μπαϊκάλ-ινβέστ», μια εταιρεία με αδιαφανή δομή, όπως γράφουν οι δημοσιογράφοι.

«Δεν μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι ο νέος ιδιοκτήτης της μάρκας βότκας έχει επίσης σχέσεις με την Ermira και σε τελική ανάλυση με τον Πούτιν, αλλά αυτό που γνωρίζουμε επακριβώς είναι ότι πίσω από την «Μπαϊκάλ-ινβέστ» βρίσκονται οι ίδιοι μάνατζερ του Ρότενμπεργκ, που σχετίζονται με άλλα έργα του «ταμείου» του Πούτιν, υπογραμμίζει το δημοσίευμα.
Οι τσάντες με μετρητά και το διαμέρισμα της Καμπάγεβα

Όπως δήλωσε ο συνομιλητής του «Προέκτ», ακόμη την δεκαετία του 2000 τα δίκτυα διανομής που ήθελαν να εμπορευθούν την βότκα «Πούτινκα», πήγαιναν στον Ρότενμπεργκ «τσάντες, γεμάτες με μετρητά --ως πληρωμή για την άδεια να πουλούν την βότκα με το όνομα του προέδρου--, ενώ μέρος αυτών των χρημάτων «προορίζονταν πάντα για τον Πούτιν». Σύμφωνα με τα στοιχεία των δημοσιογράφων, από το 2014 έως το 2019, από την παραγωγή, τα δικαιώματα και τις πωλήσεις ποτών με την επωνυμία ‘Πούτινκα’ θα μπορούσαν να έχουν υπάρξει κέρδη έως 500 εκατομμυρίων δολαρίων

Εκτός των άλλων, ισχυρίζεται το δημοσίευμα του «Προέκτ», η Ermira το 2009 κατείχε το 24% των μετοχών του «Εθνικού ομίλου media», αλλά αργότερα το ποσοστό αυτό μειώθηκε.

Η εταιρεία Ermira, αναφέρεται στην έρευνα, συμμετείχε στην κατασκευή του ανακτόρου του Πούτιν στο Γκελεντζίκ. Επίσης σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, μέσω της εταιρείας που κάλυπτε τις προσωπικές ανάγκες του Πούτιν και του περιβάλλοντός του αγοράσθηκαν ένα διαμέρισμα 120 τ.μ. στην Μόσχα, δύο επαύλεις στον οικισμό «Ούσοβο πλιούς» στην Μόσχα καθώς και τρία διαμερίσματα και ένα πολυτελές διώροφο ρετιρέ στο Σότσι , 2.600 τ.μ. Το οποίο βρίσκεται στο συγκρότημα «Καρολιόφσκι πάρκ» (Πάρκο των βασιλέων) και το 2021 αναγνωρίσθηκε ως το μεγαλύτερο διαμέρισμα στην Ρωσία. Σύμφωνα με την έρευνα, το ρετιρέ αυτό αγοράσθηκε από τον Όλεγκ Ρουντνόφ το 2011, έναντι 90 εκατομμυρίων ρουβλίων, σε τιμή πέντε φορές χαμηλότερη της πραγματικής του τιμής.

Πηγή του ιστότοπου αναφέρει ότι ο Ρουντνόφ αγόρασε το εν λόγω διαμέρισμα για την Αλίνα Καμπάγεβα. Επίσης δύο διαμερίσματα σε πάνω ορόφους και διπλανούς ορόφους του συγκροτήματος έχουν αγορασθεί στο όνομα της γιαγιάς της Καμπάγεβα, Άννα Ζατσεπίλινα.

Δημοσιογράφος του ιστότοπου «Προέκτ» που εμφανίσθηκε ως αγοραστής, συναντήθηκε με δύο μεσίτες, που πωλούν διαμερίσματα στο συγκρότημα αυτό, οι οποίοι είπαν ότι άκουσαν πως το ρετιρέ «είναι ιδιοκτησία της Καμπάγεβα»

ΠΗΓΗ: news247.gr

Τεράστιες είναι οι ζημιές που προκάλεσαν οι σεισμοί στην Τουρκία, σύμφωνα με την προσωρινή εκτίμηση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η οποία δεν περιλαμβάνει το κόστος ανοικοδόμησης. Το ποσό υπολογίζεται σε 34 δισ. δολάρια, ή το 4% του τουρκικού ΑΕ το 2021.

Ωστόσο η Παγκόσμια Τράπεζα επισημαίνει ότι το κόστος ανοικοδόμησης πιθανώς θα είναι «δυνητικά διπλάσιο», ενώ δεν υπολογίζονται ούτε οι συνέπειες για μελλοντική ανάπτυξη της τουρκικής οικονομίας.

Η Παγκόσμια Τράπεζα υπενθυμίζει ότι οι μετασεισμοί που συνεχίζουν να σημειώνονται κινδυνεύουν να αυξήσουν το συνολικό ποσό των ζημιών που προκλήθηκαν από την καταστροφή, ενώ τονίζει ότι δεν λαμβάνει υπόψη τις ζημιές που προκλήθηκαν στη βόρεια Συρία, που οι σεισμοί επίσης προκάλεσαν χιλιάδες θανάτους και μεγάλες ζημιές.

Με αφορμή και την τελευταία σεισμική δόνηση μεγέθους 5,6 βαθμών έπληξε το πρωί της Δευτέρας την τουρκική επαρχία της Μαλάτια, προκαλώντας κατάρρευση κτιρίων, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ένα άτομο και να τραυματιστούν δεκάδες, η Τράπεζα σημειώνει τα εξής:

«Αυτή η καταστροφή μάς υπενθυμίζει ότι η Τουρκία βρίσκεται σε μια περιοχή υψηλής σεισμικής δραστηριότητας και ότι είναι απαραίτητο να ενισχυθεί η ανθεκτικότητα τόσο των ιδιωτικών όσο και της δημόσιων υποδομών. Η Παγκόσμια Τράπεζα έχει δεσμευτεί να υποστηρίξει τις τουρκικές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση».

Το ίδρυμα διευκρινίζει επίσης ότι οι εκτιμήσεις σχετικά με τους τελευταίους μετασεισμούς -περίπου 10.000 σεισμικές δονήσεις ακολούθησαν τον σεισμό των 7,8 Ρίχτερ- βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη.

Ο σεισμός της 6ης Φεβρουαρίου κατέστρεψε ή προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε περισσότερα από 170.000 κτίρια σε έντεκα επαρχίες της χώρας και έπληξε επίσης το βόρειο τμήμα της γειτονικής Συρίας. Οι πληγείσες τουρκικές επαρχίες, μεταξύ των φτωχότερων της χώρας, φιλοξενούσαν περισσότερους από 1,7 εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες, θυμίζει η Παγκόσμια Τράπεζα.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr