της Δέσποινας Τοσονίδου* από τη σελίδα της στο Facebook
Μια ιστορία θα σας πω. Μικρή, από αυτές που ξετυλίγονται καθημερινά στους διαδρόμους, στα γραφεία, στους θαλάμους του δημόσιου νοσοκομείου. Μικρή ιστορία. Για μεγάλες γυναίκες.
Την Παρασκευή 28/4 οι τραπεζοκόμες του Ασκληπιείου ενημερώνονται από την υπηρεσία ότι η ιδιωτική εταιρεία πλέον θα διαθέτει το μισό προσωπικό για τη σίτιση (νέα σύμβαση, μικρότερο τίμημα, λιγότερες εργολαβικές τραπεζοκόμες) και άρα θα επωμιστούν το επιπλέον βάρος οι ίδιες.
Τουτέστιν, διανομή φαγητού σε πολλά διαφορετικά κτίρια σε μια έκταση 100 στρεμμάτων. Τουτέστιν, καθυστέρηση στη διανομή του φαγητού, δε θα τρώνε όλοι οι ασθενείς στην ώρα τους. Ασύλληπτη κούραση για τις ίδιες – μιλάμε για γυναίκες άνω των 50 στην πλειοψηφία τους (κάποιες άνω των 60), με σοβαρά προβλήματα υγείας, οικογενειακά προβλήματα κ.α.
Μπορούν; Αποφασίζουν ότι δεν μπορούν. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ
Ενημερώνουν το σωματείο το πρωί του Σαββάτου. Συναντιόμαστε. Τηλεφωνώ στον διοικητή, «δε γνωρίζει τίποτα». Το ΣΚ περνάει, καμία εξέλιξη.
Τη Δευτέρα, 1η Μάη εμείς διαδηλώνουμε – οι τραπεζοκόμες ξεκινούν τον Γολγοθά – ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ
Την Τρίτη το πρωί, σήμερα δηλαδή, το σωματείο καλεί τις συναδέλφισσες σε σύσκεψη. Έρχονται σχεδόν ΟΛΕΣ.
Ζητάμε επείγουσα συνάντηση με τον διοικητή. Αποφασίζουμε ότι ΔΕΝ θα γίνει διανομή φαγητού, την ευθύνη την έχει η διοίκηση. ΠΟΥΘΕΝΑ, ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΚΛΙΝΙΚΗ, ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΣΘΕΝΗ – την ευθύνη την έχει η διοίκηση. «Επιτέλους, να μας πάρουν στα σοβαρά, που μας έχουν ότι είμαστε οι τελευταίες εδώ μέσα.» «Δουλεύω 35 χρόνια, με ξεζουμίσανε. Κλαίω δύο ημέρες τώρα. Σα να μην αξίζω καθόλου μου φέρονται».
Σπάνε τα τηλέφωνα. Οι ασθενείς δικαίως διαμαρτύρονται, οι νοσηλεύτριες διαμαρτύρονται, οι γιατροί διαμαρτύρονται. Η σύσκεψη καταλήγει ότι, εφόσον δεν υπάρχει καμία εξέλιξη, το σωματείο θα είναι σε σύσκεψη με τις τραπεζοκόμες ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ. Ο διοικητής μας ενημερώνει στη συνάντηση στις 13:30 ότι συναντήθηκε με την εταιρεία και από σήμερα το απόγευμα ξανάρχονται οι εργολαβικές συναδέλφισσες και ότι αυτό ισχύει για τα επόμενα δυο χρόνια. Ενημερώνουμε ότι θα αντιδράσουμε ξανά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο εάν απολυθούν οι 4 επικουρικές συναδέλφισσες.
Οι τραπεζοκόμες της απογευματινής βάρδιας μοίρασαν την ανακοίνωση της φωτογραφίας.
Μια ιστορία μικρή – για ΜΕΓΑΛΕΣ γυναίκες. Που αποφάσισαν ότι θα «βγάλουν τη γλώσσα τους στ’ άστρα» και ΘΑ ΒΑΔΙΣΟΥΝ όλες μαζί. Η ιστορία μιας μικρής, αλλά νικηφόρας, εργατικής αντίστασης. Στο γραφείο μου, όσες μιλήσαμε, ακούσαμε το τραγούδι για τον Άνθρωπο που τον Αλυσοδένουνε. Και βουρκώσαμε, γελάσαμε, αγκαλιαστήκαμε. Τι ωραία να βουρκώνεις και να γελάς.
*Ιατρός-Ακτινοδιαγνώστης, πρόεδρος σωματείου Εργαζομένων Ασκληπιείου Βούλας
Κ. Μητσοτάκης: «Χωρίς φοβικότητα, με θάρρος και τόλμη να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Χρειαζόμαστε πλέον ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με ψηφιακά χαρακτηριστικά».
Ν. Ανδρουλάκης: «Χρέος λοιπόν των σοσιαλδημοκρατών είναι να διαμορφώσουν τις συνθήκες για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, το οποίο θα λαμβάνει υπόψη τις οικονομικές, κοινωνικές και τεχνολογικές εξελίξεις και θα προστατεύει τον κόσμο της εργασίας».
Α. Τσίπρας: «Πρόκειται για τον οδικό χάρτη της προοδευτικής κυβέρνησης, για ένα συμβόλαιο με την κοινωνία, που εμπεριέχει τις δεσμεύσεις για μια κυβέρνηση προοδευτικής συνεργασίας μακράς πνοής».
Γ. Τσούνης, Πρέσβης ΗΠΑ: «Η εξαιρετική αυτή συνεργασία διατηρείται εδώ και πάνω από μία δεκαετία παρά τις τέσσερις διαφορετικές κυβερνήσεις και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ελλάδα…. μέσα σε αυτά τα χρόνια η Ελλάδα αναδείχθηκε «σε στρατιωτικό εφοδιαστικό κόμβο για το ΝΑΤΟ» Καμία από τις δύο πλευρές»,(σ.σ.: εννοεί ούτε η Ελλάδα, ούτε η Τουρκία) δεν έχουν το μονοπώλιο του τι είναι σωστό και τι λάθος».
Καθημερινή (άρθρο της Ειρήνης Χρυσολωρά): «Η κεντρική ιδέα της πρότασης της Κομισιόν για τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες είναι τα εθνικά μεσοπρόθεσμα σχέδια 4ετούς διάρκειας, που θα συμφωνούνται σε διμερή βάση με το κάθε κράτος-μέλος και θα προβλέπουν έναν συνδυασμό μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής, μεταρρυθμίσεων και επενδύσεων. Το μέγεθος της προσαρμογής πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να εξασφαλίζει καθοδική πορεία του χρέους για χώρες με χρέος πάνω από 100% του ΑΕΠ και μείωση του ελλείμματος κατά 0,5% του ΑΕΠ τον χρόνο για χώρες με έλλειμμα πάνω από το όριο του 3% του ΑΕΠ. Αυτά θα προκύπτουν από την ανάλυση βιωσιμότητας χρέους που θα κάνει η Επιτροπή… Το Πρόγραμμα Σταθερότητας 2023-2026, που υποβάλλει η κυβέρνηση αύριο Κυριακή 30 Απριλίου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προσπαθεί να υπακούσει σ’ αυτούς τους κανόνες, που –πάντως– βρίσκονται ακόμη υπό διαπραγμάτευση. Προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 0,7%-1% του ΑΕΠ για φέτος και στην περιοχή του 2% τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, όπως διευκρινίζεται, το πρόγραμμα αυτό έχει μόνο ένα βασικό σενάριο, που δεν περιλαμβάνει τις προεκλογικές εξαγγελίες, πλην της πρόβλεψης για αναμόρφωση του μισθολογίου των δημοσίων υπαλλήλων, κόστους 500 εκατ. ευρώ. Τα μέτρα, όμως, που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν δημοσιονομικό κόστος 1,2 δισ. ευρώ για το 2023 (περιλαμβανομένων των 500 εκατ. ευρώ των δημοσίων υπαλλήλων), που ανεβαίνει σταδιακά στα 2,2-2,3 δισ. ευρώ το 2027 (συνολικά 8 δισ. ευρώ την τετραετία). Για να εφαρμοστούν τα συγκεκριμένα μέτρα πρέπει να εξασφαλισθεί πρόσθετος δημοσιονομικός χώρος μόνιμου χαρακτήρα 700 εκατ. ευρώ έως 1,8 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει πρόσθετα μόνιμα μέτρα… Σύμφωνα με τις προτάσεις της Κομισιόν, οι λεγόμενες «καθαρές δαπάνες», δηλαδή οι δαπάνες αφαιρουμένων των προσωρινού χαρακτήρα εσόδων, δεν πρέπει να αυξάνονται με ρυθμό υψηλότερο από το μεσοπρόθεσμο ΑΕΠ. Ετσι, ένα έκτακτο έσοδο, που δημιουργεί προσωρινά δημοσιονομικό χώρο, δεν δικαιολογεί αύξηση μόνιμης δαπάνης, όπως οι συντάξεις, σύμφωνα με τους νέους κανόνες. Μόνο μια μόνιμη αύξηση εσόδων, π.χ. ένας νέος φόρος, το επιτρέπει».
Το προεκλογικό κλίμα παραμένει χαλαρό έως αδιάφορο. Η αποστροφή, η απόσταση ή ακόμα και η οργή απέναντι στο πολιτικό σύστημα καθορίζει αυτή τη στάση. Τα μνημονιακά και ευρωατλαντικά κόμματα προσπαθούν να αλλάξουν το κλίμα με πλήθος υποσχέσεων, όπως διορισμοί στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία και σχολεία, αυξήσεις στους κατακρεουργημένους από την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια μισθούς, μειώσεις φόρων.
Δεν είναι γενικώς η έλλειψη πολιτικοποίησης ή η ανωριμότητα του ελληνικού λαού. Καλώς ή κακώς υπάρχει μια λαϊκή σοφία για το «ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο». Άσχετα αν αυτή οδηγείται τελικά σε συντηρητικοποίηση και αναδίπλωση καθώς δημιουργείται η πεποίθηση ότι «δεν αλλάζει τίποτα».
Οι δημοσιονομικοί κανόνες είναι σαφείς. Για να δώσει μια χώρα, με πρόβλημα χρέους, κάπου αυξήσεις θα πρέπει να δηλώσει ισοδύναμο μέτρο. Από ποιες δαπάνες θα κόψει ή ποιό φόρο θα προσθέσει.
Κάτι τέτοιο δεν είδαμε στο πρόγραμμα του Μητσοτάκη.
Ούτε στο πρόγραμμα Τσίπρα, το οποίο απαιτεί και περισσότερο δημοσιονομικό χώρο – πέρα από την υπόσχεση να καταργήσει τους μισούς νόμους από όσους ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε (πχ τράπεζες, ενέργεια).
Και όσον αφορά τη συζήτηση για τον προσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, σε έναν κόσμο που γεωπολιτικά αλλάζει ραγδαία, οι διεκδικητές της εξουσίας δεν μπαίνουν καν στον κόπο να μας πουν τι θέλουν.
Μιλά για λογαριασμό τους ο πρέσβης των ΗΠΑ. Για να μην ξεχνάμε «ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο».
Το ερώτημα της ρήξης με το μνημονιακό και ευρωατλαντικό πλαίσιο και της διεκδίκησης μιας πιο ανεξάρτητης πολιτικής μπορεί να μην βρίσκει, προς το παρόν, πολιτική δύναμη που να το απαντά. Το λαϊκό φρόνημα παραμένει χαμηλά, μετά το τραύμα του 2015. Ωστόσο το άγχος των μνημονιακών κομμάτων να τάζουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες ή να την πέφτουν με λύσσα στο Βαρουφάκη για την παραμικρή υπόνοια μικροαμφισβήτησης των ευρωπαϊκών κανόνων, δείχνει ότι δεν μπορεί παρά να ξαναμπεί στο τραπέζι.
Δημήτρης Μητρόπουλος
Μέλος της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ. Αρθρογραφεί στο antapocrisis.
Ο Κάρολος γίνεται σήμερα και επίσημα βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας, με την περιουσία του να αυξάνεται θεαματικά με όσα του κληροδότησε η μητέρα του.
Νίκη Μπάκουλη
Με μια μεγάλη -ομολογουμένως- καθυστέρηση ο Κάρολος θα κάνει σήμερα το παιδικό του όνειρο πραγματικότητα: θα φορέσει -για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή του- το St. Edward’s Crown που χρησιμοποιείται από το 1661 μόνο για την στέψη (παρεμπιπτόντως, αξίζει κάτι παραπάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ) και θα καθίσει στο θρόνο του βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας.
Η μεγάλη στιγμή του 74χρονου μονάρχη θα κοστίσει στους φορολογούμενους της χώρας του μεταξύ 56 και 113.4 εκατομμυρίων ευρώ.
Τι; Νόμισες πως θα πληρώσει ο πρωταγωνιστής της ιστορίας;
Δεν είναι κάτι που συνηθίζει.
Δεδομένου ότι το Magazine σε έχει ενημερώσει ήδη για τους κανόνες της διαδικασίας που προβλέπει το πρωτόκολλο, όσους κράτησε ο Κάρολος και όσους διέγραψε, σήμερα θα ασχοληθούμε με την περιουσία του. Ή μάλλον με ό,τι του ανήκε όταν ήταν πρίγκιπας και πώς ααυξάνει αυτή τη λίστα η ιδιότητα του βασιλιά.
Για αρχή, κράτα πως η προσωπική περιουσία του εκτιμήθηκε στο ποσό των 2.041.750.000 ευρώ (1.8 δισεκατομμύρια λίρες).
H μισή προέρχεται από δυο ‘αμφιλεγόμενα’ δουκάτα: του Λάνκαστερ -αξίας 740.000.000 ευρώ- και της Κορνουάλης -αξίας μεγαλύτερης του 1.000.000.000 ευρώ.
Λειτουργούν ως επαγγελματικές αυτοκρατορίες ακινήτων, καθώς διαχειρίζονται εκτεταμένες αγροτικές εκτάσεις, ξενοδοχεία, μεσαιωνικά κάστρα, γραφεία, καταστήματα και μερικά από τα κορυφαία πολυτελή ακίνητα του Λονδίνου, ενώ έχουν και σημαντικά επενδυτικάχαρτοφυλάκια.
Δεν πληρώνουν όμως, φόρους (εταιρικούς ή κεφαλαιουχικών κερδών).
Άρα θα έλεγες πως τα κέρδη θα έπρεπε να δίνονται στο λαό της Βρετανίας.
Το Παλάτι δεν θα συμφωνούσε -κάτι που κάνει εδώ και αιώνες, στις σχετικές συζητήσεις.
Θα τα εξηγήσουμε όλα, αφότου διευκρινίσουμε πως ακριβή στοιχεία για την περιουσία του νέου βασιλιά δεν υπάρχουν διαθέσιμα, καθώς τα υπάρχοντα του δεν υπόκεινται σε δημόσιο έλεγχο.
Τι έχει λαμβάνειν ο Κάρολος
Φωτογραφίες λίγο πριν την στέψη του Καρόλου. AP
Οι 12 άνθρωποι (ο καθένας ειδικός στον τομέα για τον οποίον μίλησε) που έκαναν τις εκτιμήσεις για λογαριασμό της Guardian, έλαβαν υπ’ όψιν τους τα κτηματομεσιτικά του, τις επενδύσεις μετοχές τα κοσμήματα, τα έργα τέχνης, τα πολυτελή αυτοκίνητα, τα άλογα κούρσας και τα σπάνια γραμματόσημα που του ανήκουν.
Πέραν αυτών, παίρνει ετήσιο μισθό από τους πολίτες του βασιλείου του.
Κατά το BBC η βρετανική μοναρχία κοστίζει επτά φορές περισσότερο στο μέσο Βρετανό, από την κυβερνητική επιχορήγηση (Sovereign Grant) που εγκρίνει κάθε χρόνο η κυβέρνηση και τη δίνει στον βασιλιά. Αν αναρωτιέσαι για το ποσό, φτάνει στα 1.630.000 ευρώ το χρόνο.
Προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό του πληθυσμού της Μεγάλης Βρετανίας επί 1.50 ευρώ (1.29 λίρες).
To deal περιλαμβάνει την παράδοση των κερδών του Crown Estate (συλλογή γης και ιδιοκτησιών της βασιλικής οικογένειας, αξίας 1.59 δισεκατομμυρίων ευρώ), για το 25% τους.
Διατίθεται σε όλα τα μέλη της βασιλικής οικογένειας, για τις πληρωμές των βασιλικών υποχρεώσεων (μισθούς υπαλλήλων -μόνο το Μπάκιγχαμ έχει πάνω από 1000-, ταξίδια, συντήρηση παλατιών που κατοικούνται κλπ).
Πιο συγκεκριμένα, το 50% του ετήσιου εισοδήματος του Καρόλου και της Καμίλα ξοδεύεται σε ταξίδια και επίσημες εμφανίσεις, ενώ το ¼ πηγαίνει σε φόρους. Τα υπόλοιπα 8 εκατομμύρια ευρώ πηγαίνουν στα παιδιά του Καρόλου με την αείμνηστη Νταϊάνα, σε κινήσεις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και στον τραπεζικό τους λογαριασμό.
Κάθε μονάρχης παίρνει και το Privy Purse (εισόδημα που απολαμβάνουν μόνο οι βασιλείς και προέρχεται από ιδιωτική περιουσία -κυρίως του Δουκάτου του Λάνκαστερ). Η Ελισάβετ λάμβανε από αυτήν την πηγή πάνω από 25 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.
Εν τω μεταξύ, ο μονάρχης γενικά δεν υποχρεούται να αποδίδει φόρους, κάτι που κέρδισε η Ελισάβετ το 1993.
Δίνει “εθελοντικά” για το ιδιωτικό εισόδημα. Ως ‘σύστημα’ κρίθηκε πως ευνοεί το πέρασμα των περιουσιακών στοιχείων βάσει της γραμμής διαδοχής -και καίει τα αδέλφια κάθε μονάρχη που μένουν χωρίς κληροδοτήματα.
Oι μονάρχες δεν δίνουν και φόρο κληρονομιάς.
Δηλαδή, ο Κάρολος δεν έδωσε σεντ για τα 453.000.000 ευρώ που πιστεύεται πως κληρονόμησε από τη μητέρα του.
Ο Κάρολος δεν είναι big spender -αλλά έχει τα θέματα του
Ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα AP
Η National News ανέφερε σε πρόσφατο κείμενο πως ο νέος βασιλιάς “έχει τη φήμη του εξαιρετικά οικονόμου”.
Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν πως ανέπτυξε την -ας πούμε- λιτότητα του, μετά το διαζύγιο του με την Νταϊάνα, διαδικασία που του είχε κοστίσει 31.721.827 σημερινά ευρώ.
Δεν συνηθίζει να πετάει τα λεφτά του, αλλά έχει κάποιες συνήθειες που δεν αποχωρίζεται. Όπως το να ταξιδεύει παντού με το δικό του κάθισμα λεκάνης και το δικό του χαρτί υγείας (συγκεκριμένης μάρκας). Ζητά το κρεβάτι του να έχει ορθοπεδικό στρώμα και ο χώρος δυο πίνακες με τοπία από τη φύση της Σκωτίας.
Όπου μπορεί, παίρνει μαζί του το κρεβάτι του, τα έπιπλα του δωματίου του, ακόμα και τις φωτογραφίες και τους πίνακες που έχει στο δικό του χώρο. Ένα φορτηγό τα παραδίδει παραμονή της άφιξης του.
Περιμένει από τους οικοδεσπότες να του παρέχουν κάποιον να σιδερώνει τις πιτζάμες του κάθε πρωί και να περνά με το σίδερο τα κορδόνια των παπουτσιών του.
Η τάπα του μπάνιου πρέπει να είναι σε μια συγκεκριμένη θέση, η θερμοκρασία του νερού χλιαρή και η μπανιέρα μισογεμάτη.
Χρησιμοποιεί 2.54 εκατοστά οδοντόκρεμας κάθε πρωί.
Παίρνει μαζί του και τα προϊόντα του πρωινού του γεύματος που περιλαμβάνει έξι διαφορετικούς τύπους μελιού, ιδιαίτερα μούσλι, αποξηραμένα φρούτα και ό,τι άλλο δεν ανήκει στα τυπικά πρωινά και δεν μπορεί να το αποχωριστεί. Γενικά, είναι λίγο περίεργος με τα φαγητά.
Το αγαπημένο του είναι το βραστό αυγό. Το ιδανικό ριζότο με άγρια μανιτάρια και βιολογικό αρνί.
Συνήθως δεν τρώει το μεσημέρι, αλλά μοιράζεται ένα ποτήρι τσάι (σάντουϊτς και κέικ) με την Καμίλα νωρίς το απόγευμα. Το βραδινό το τρώει στις 20.30. Στο μεσοδιάστημα δουλεύει.
Όταν θέλει να χαλαρώσει, συνήθως ζωγραφίζει.
Μέσα στην ημέρα, αλλάζει ρούχα έως πέντε φορές.
Οι αναλυτές που εξέτασαν την περιουσία του Καρόλου τόνισαν πως το βασικό πρόβλημα που αντιμετώπισαν, ήταν να διαχωρίσουν το δημόσιο από τον ιδιωτικό πλούτο σε ό,τι του ανήκει. Έκαναν ωστόσο, μια φιλότιμη προσπάθεια βάσει αναφορών που ‘χουν γίνει διαχρονικά.
Έτσι κατέληξαν σε ό,τι ακολουθεί.
Τα αυτοκίνητα του βασιλιά
Το Royal Mews βρίσκεται στο Μπάκιγχαμ και είναι το πάρκινγκ όλων των οδικών μεταφορικών μέσων του βασιλιά και των υπόλοιπων μελών της βασιλικής οικογένειας.
Εκεί θα βρεις άλογα, άμαξες έως υπερπολυτελή αυτοκίνητα. Αυτοκίνητα υπάρχουν και στο Σάντρινγκχαμ, το ιδιωτικό κτήμα του βασιλιά στο Νόρφολκ. Συνολικά, είναι 23 Rolls-Royces, Bentleys και Jaguars.
Κάποια είναι ιδιόκτητα, άλλα τα έχουν ‘δανείσει’ εταιρίες στους Ουίνδσορ, ενώ υπάρχουν και αυτά που ανήκουν στο μονάρχη “ως δικαίωμα του στέμματος”. Δεν είναι δηλαδή, ιδιωτική ιδιοκτησία, αλλά τα χρησιμοποιεί ο μονάρχης “για λογαριασμό του έθνους”.
Όσα οχήματα ανήκουν στην κατηγορία των “κρατικών αυτοκινήτων” χρησιμοποιούνται κάποιες φορές και ιδιωτικά.
Επανειλημμένα ο Κάρολος έχει κληθεί να διευκρινίσει ποια αυτοκίνητα του ανήκουν και ποια είναι κρατικά, αλλά δεν το έχει κάνει. Ένας συντηρητικός υπολογισμός δείχνει πως όσα είναι ιδιωτικά αξίζουν 7.145.660 ευρώ.
Οι εκτάσεις του βασιλιά
Ανάκτορο του Μπάκιγχαμ AP
Η ακίνητη περιουσία του Καρόλου γεμίζει άνετα τρεις σελίδες Ε9. Θα αρχίσουμε από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και τα Ανάκτορα του Κένσινγκτον, που πάνε ‘πακέτο’ με τον εκάστοτε μονάρχη. Κληρονόμησε και δυο εκτάσεις. Δεν έδωσε ούτε μια λίρα σε φόρο κληρονομιάς.
Κατ’ αρχάς, τα αγροτικά κτήματα του Μπάλμοραλ, που αγοράστηκε από τον σύζυγο της βασίλισσας Βικτώριας, Αλβέρτο, το 1852. Εκεί πέθανε η Ελισάβετ τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Αυτό το περιουσιακό στοιχείο περιλαμβάνει το Κάστρο Μπάλμοραλ, αλλά και 53.684 στρέμματα γης, με δυνατότητα για δασοκομία, γεωργία, σκοποβολή αγριόπετεινων, κυνήγι ελαφιών και παραγωγή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Το κτήμα αποτιμήθηκε στα 90.738.000 εκατομμύρια ευρώ.
Η Ελισάβετ πέρασε στον Κάρολο και το κτήμα Σάντρινγκχαμ, στο Νόρφολκ. Το αγόρασε η Βικτώρια το 1862 για τον γιο της. Περιγραφόταν εκείνη την εποχή ως “πολύ άσχημο” και περιτριγυρισμένο από “6.000 στρέμματα άμμου”. Για δεκαετίες πρόσφερε οικογενειακή αιμορραγία στους βασιλείς, κάτι που άλλαξε ο Φίλιππος με ανελέητες περικοπές και τρόπους δημιουργίας εσόδων.
Επιτρέπεται η είσοδος, με εισιτήριο αξίας 26 ευρώ, ενώ υπάρχουν εκατοντάδες ακίνητα προς ενοικίαση και 64 χιλιόμετρα καλλιεργήσιμης γης, συν εμπορικές μισθώσεις.
Μια συντηρητική εκτίμηση αναφέρει πως η αξία ξεπερνάει τα 283.550.000 ευρώ.
Τα άλογα του βασιλιά
Ο Βασιλιάς Κάρολος μικρός πάνω σ' ένα αλογάκι μπροστά από τους γονείς του στο κάστρο του Μπαλμόραλ. AP
Μεταξύ όσων άφησε η Ελισάβετ στον πρωτότοκο -για να αποφύγουν τα άλλα της παιδιά τους φόρους κληρονομιάς- ήταν τα άλογά της. Η αείμνηστη υπήρξε ενθουσιώδης ιδιοκτήτρια και εκτροφέας αλόγων ιπποδρομιών, στα οποία επένδυσε δικά της χρήματα. Aυτό που ήθελε ήταν να έχει άλογο που να είναι πιο γρήγορο "από αυτά των άλλων".
Η κληρονομιά αυτής της δια βίου δραστηριότητας είναι περί τα 70 καθαρόαιμα, που ανήκουν σε διάφορα στάδια της καριέρας των αγώνων και της αναπαραγωγής. Μερικά από τα οποία φυλάσσονται στο Royal Stud στο Σάντρινγκχαμ.
Η συνολική εκτιμώμενη αξία τους είναι τουλάχιστον 30.620.000 ευρώ, με τον Κάρολο να έχει ήδη αρχίσει να ρευστοποιεί. Από τον θάνατο της μητέρας του μέχρι σήμερα έχει ‘βγάλει’ περισσότερα από 2.6 εκατομμύρια ευρώ από πωλήσεις σε δημοπρασία. Μεταξύ τους ήταν άλογο που είχε δοθεί ως “προσωπικό δώρο” από τον Εμίρη του Ντουμπάι.
Τα γραμματόσημα του βασιλιά
Η φιλοτελική συλλογή της βασιλικής οικογένειας της Μεγάλης Βρετανίας θεωρείται η καλύτερη συλλογή γραμματοσήμων στον κόσμο. Περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες γραμματόσημα, μερικά από τα οποία συγκομίστηκαν από τον προπάππου του Καρόλου, Γεώργιο Ε', από τα βρετανικά ταχυδρομεία και τις αποικίες.
Η εξαιρετικά περιορισμένη πρόσβαση που έχει το κοινό στη συλλογή προσθέτει στην πολυπλοκότητα στην προσπάθεια να την αποτιμήσει. Εξπέρ συμφώνησαν ότι αξίζει τουλάχιστον 113.420.000 ευρώ.
Τα έργα τέχνης του βασιλιά
Ό,τι ισχύει για τη συλλογή με τα γραμματόσημα, ισχύει και για τα έργα τέχνης του μονάρχη του Ηνωμένου Βασιλείου: είναι από τις πιο σημαντικές του πλανήτη.
Ο Φίλιππος, αλλά και η γιαγιά του Καρόλου ήταν μανιώδεις συλλέκτες. Αγόραζαν πολλά κομμάτια σε τιμές ευκαιρίες που σήμερα αξίζουν εκατομμύρια.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός Μονέ που αγόρασε η βασιλομήτωρ στο Παρίσι, λίγο μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε δώσει 2.270 ευρώ. Σήμερα η τιμή έχει τρία επιπλέον μηδενικά.
Εκτιμητές έργων τέχνης πιστεύουν πως τα 60 πιο σημαντικά κομμάτια από τα 400 έργα τέχνης πουν έχουν δημοσιοποιηθεί (και ανήκουν σε ‘ιδιωτικές’ ή ‘προσωπικές’ βασιλικές συλλογές), αξίζουν 27.220.000 ευρώ.
Οι καθ’ ύλην αρμόδιοι διευκρίνισαν ότι το ποσό αυτό είναι πιθανό να είναι μια σημαντική υποεκτίμηση, δεδομένου ότι βασίζεται σε μια αποτίμηση μόνο ενός δείγματος βασιλικών έργων τέχνης, τα οποία είναι χιλιάδες.
Τα δώρα του βασιλιά
Βασιλιάς Κάρολος Γ' 2022 JUSTIN SETTERFIELD/POOL PHOTO VIA AP
Κάποια από τα γραμματόσημα του Καρόλου αναφέρονται ως ‘προσωπικά δώρα’ που έλαβε από άτομα ‘γνωστά προσωπικά στα μέλη της βασιλικής οικογένειας’.
Υπάρχουν και τα ‘επίσημα δώρα’ που λαμβάνουν κατά τη κατά τη διάρκεια των επίσημων καθηκόντων τους.
Βάσει πρωτοκόλλου, η δυναστεία των Ουίνδσορ δεν έχει το δικαίωμα να αντιμετωπίζει τα επίσημα δώρα ως ιδιωτική τους ιδιοκτησία.
Η πολιτική των δώρων αναφέρει και ότι “σε όλες τις περιπτώσεις, και ιδιαίτερα στα επίσημα ταξίδια στο εξωτερικό, οι οργανισμοί και τα άτομα θα πρέπει να αποθαρρύνονται από το να προσφέρουν υπερβολικά δώρα, δηλαδή δώρα υψηλής χρηματικής αξίας”.
Δεν αναφέρει λέξη για το τι πρέπει να γίνει με τα επίσημα δώρα που ελήφθησαν πριν από την εμφάνιση αυτής της πολιτικής, το 1995.
Τα κοσμήματα του βασιλιά
H ομίχλη που καλύπτει την αξία της συλλογής έργων τέχνης που ανήκει στη μοναρχία της Μεγάλης Βρετανίας, καλύπτει και αυτήν των κοσμημάτων.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για αυτήν την εκτίμηση αποτελεί η ιδιωτική συλλογή πολύτιμων λίθων των Ουίνσδορ.
Τα κοσμήματα γοήτευαν τη βασίλισσα Μαίρη, γιαγιά της Ελισάβετ Β', στο βαθμό που απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής ιδιωτικής συλλογής της βασιλικής οικογένειας.
Το 2006, σε δημοπρασία κοσμημάτων που ανήκαν στην πριγκίπισσα Μαργαρίτα η αξία κάποιων κομματιών ήταν 18 φορές μεγαλύτερη, από εκτίμηση που είχε γίνει από ειδικό στο πλαίσιο σχετικού βιβλίου. Μέρος των εσόδων ωστόσο, διατέθηκε σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, αφού προέκυψε ότι ορισμένα από τα αντικείμενα ήταν “επίσημα δώρα”. Άρα δεν ανήκαν στη βασιλική οικογένεια.
Η δημοπρασία αποκάλυψε ακριβώς πόσα θα πλήρωναν ορισμένοι αγοραστές για περιδέραια και καρφίτσες που κάποτε φορούσαν ή ανήκαν στους Ουίνσδορ.
Πενήντα τέσσερα (54) μόλις ιδιόκτητα κοσμήματα, αξίζουν 605 εκατομμύρια ευρώ.
Οι επενδύσεις του βασιλιά
Ο Βασιλιάς Κάρολος και ο διάδοχός του Ουίλιαμ. AP
Αν υπήρχε ένα ‘σκοτάδι’ σε απτά περιουσιακά στοιχεία των Ουίνσδορ, οι μετοχές και οι επενδύσεις έχουν κρυφτεί στον Άδη. Εδώ και δεκαετίες υπάρχει εταιρία που δημιουργήθηκε για να προστατεύει τον ‘ντροπιαστικό ιδιωτικό πλούτο’ της βασίλισσας, από το δημόσιο έλεγχο.
Κάποιες ενδείξεις που ‘χουν προκύψει για τις μετοχές και τις επενδύσεις επιτρέπουν την εκτίμηση πως 48.73 εκατομμύρια που επένδυσε ο Κάρολος το 1993, σήμερα είναι 134.000.000 ευρώ.
Ο μονάρχης και ο διάδοχος του θρόνου λαμβάνουν και εκατομμύρια ως ετήσιο ‘ιδιωτικό εισόδημα’ από κληρονομημένες περιουσίες. Σε περίπτωση που η Ελισάβετ και ο Κάρολος αποταμίευσαν αυτά τα χρήματα και τα επένδυσαν σε εταιρίες του FTSE 100 (οι 100 εταιρίες που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο του Λονδίνου και έχουν την υψηλότερη κεφαλαιοποίηση της αγοράς), σήμερα θα είχαν συν 65.7 εκατομμύρια ευρώ.
Η συνολική περιουσία της οικογένειας από αυτόν τον τομέα εκτιμάται (πολύ μετρημένα) στα 160.000.000 ευρώ.
Σύμβουλος που ειδικεύεται στο χειρισμό των οικονομικών υποθέσεων των υπερπλούσιων, είπε ότι θα περίμενε μια οικογένεια με τα οικονομικά των Ουίνσδορ να επενδύει το 50% του εισοδήματός τους.
Το Δουκάτο του Λάνκαστερ του βασιλιά
Το Δουκάτο του Λάνκαστερ είναι ιδιωτική περιουσία του μονάρχη από το 1461, όταν ο βασιλιάς Εδουάρδος ο Δ’ επιβεβαίωσε πως θα κληρονομούνταν από βασιλιά σε βασιλιά. Δεν μπήκε όμως, στη λίστα της Crown Estate -δηλαδή των άλλων περιουσιακών στοιχείων όποιου φορά το στέμμα.
Η γη και ό,τι έχει πάνω της λειτουργεί ως κερδοφόρα επιχείρηση. Δίνει σε αυτόν που κάθεται στο χρόνο περί τα 22.67 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Εκτείνεται σε 45.550 στρέμματα εκμεταλλεύσιμης γης, συμπεριλαμβανομένων αγροτικών κτημάτων και γεωργικών εκτάσεων, αστικών αναπτύξεων, ιστορικών κτιρίων και εμπορικών ακινήτων σε όλη την Αγγλία και την Ουαλία.
Το κτήμα δημιουργήθηκε από βασιλικό καταστατικό πριν από εκατοντάδες χρόνια. Για αιώνες αποτελεί αντικείμενο έντονων συζητήσεων συζήτηση για το εάν τα κέρδη της πρέπει να καταβληθούν στο Δημόσιο.
Αυτό που συμβαίνει, είναι να μεταβιβάζεται από μονάρχη σε μονάρχη. Ουδείς έχει το δικαίωμα να πουλήσει τα περιουσιακά στοιχεία έναντι μετρητών.
Για όλες τις προθέσεις και τους σκοπούς, το δουκάτο λειτουργεί ως ιδιωτικό περιουσιακό στοιχείο του μονάρχη: την τελευταία πενταετία έδωσε στην Ελισάβετ 740.035.000 ευρώ.
Σαν σήμερα (1986) έφυγε από την ζωή χτυπημένος από την επάρατο ασθένεια σε ηλικία μόλις 41 ετών ο Γ. Δεστούνης, πρώην πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ.
Επρόκειτο για έναν αγωνιστή κομμουνιστή Ναυτεργάτη ο οποίος μαζί με μία ομάδα Ναυτών - Λοστρόμων έπαιξε πρωτοπόρο ρόλο στην πάλη εκείνης της περιόδου από τις γραμμές του ταξικού ναυτεργατικού σ.κ για την αποχουντοποίηση των Σωματείων, τον εκδημοκρατισμό της ΠΝΟ, την πάλη για ΣΣΕ, για τα εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά προβλήματα του κλάδου και όλων των Ναυτεργατών.
Ήταν αδιάλλακτος πολέμιος του εφοπλιστικού κατεστημένου, των κυβερνητικών πολιτικών στη Ναυτιλία που υπηρετούσαν την γραμμή της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας,
Είχε σταθερό μέτωπο ενάντια στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό και την ξεπουλημένη πλειοψηφία και ηγεσία στην ΠΝΟ,
Γρήγορα ανέδειξε τις ηγετικές του ικανότητες και είχε τεράστια συμβολή στην οργάνωση, στην συσπείρωση, και στην πάλη που αναπτύχθηκε στα χρόνια μετά την μεταπολίτευση για τα ναυτεργατικά προβλήματα και δικαιώματα!
Συνέβαλε τα μέγιστα στην ανατροπή της χουντοθρεμμένης διοίκησης στην ΠΕΝΕΝ, στον εκδημοκρατισμό, στην μαζικοποίηση και την ταξική πορεία του ιστορικού μας σωματείου.
Είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλους τους αγώνες που ξετυλίχθηκαν εκείνη τη σημαντική περίοδο.
Διακρίθηκε για το ήθος, την συνέπεια, την ανιδιοτέλεια αλλά και την πίστη στις κομμουνιστικές και επαναστατικές αρχές, θέσεις και αξίες, για το χτίσιμο μιας νέας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο!!
