Σήμερα: 01/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Ναύτες_στους_κάβους.jpg

Σε πλήρη εξέλιξη είναι η πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ για μια σειρά εργασιακά προβλήματα που αφορούν τα μέλη μας και συνολικά τους Ναυτεργάτες που εργάζονται στην επιβατηγό Ναυτιλία.

Οι πρωτοβουλίες και οι παρεμβάσεις μας έχουν στο επίκεντρο τα ωράρια εργασίας, τον χρόνο ανάπαυσης, τις συνθήκες δουλειάς, την καταβολή των δεδουλευμένων υπερωριών, την εφαρμογή της ΣΣΕ και της ισχύουσας Ναυτικής νομοθεσίας.

Ήδη σε πολλά πλοία έχουν γίνει σημαντικά βήματα στην θετική αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων ενώ η προσπάθεια συνεχίζεται και εντείνεται και όπου δεν υπάρχει συμμόρφωση το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ σε συνεργασία με τα μέλη μας θα προβεί στην αναγκαία αγωνιστική δράση.

Υπογραμμίζουμε ότι η μάχη για τα εργασιακά προβλήματα θα συνεχιστεί στην ίδια κατεύθυνση καθ’ όλη την διάρκεια του καλοκαιριού.

Καλούμε τα μέλη μας εκεί και όπου χρειασθεί να βρίσκονται σε αγωνιστική ετοιμότητα.

Καμιά έκπτωση στα δικαιώματα και τον μόχθο μας

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

1_ναυάγιο.webp

Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, οι ανελέητοι ανταγωνισμοί στην κατεύθυνση της καταλήστευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών χωρών και λαών είναι υπαίτιοι και υπεύθυνοι για το κύμα των προσφύγων και μεταναστών στο Αιγαίο, στην Μεσόγειο και σε ολόκληρο τον κόσμο!

Η αντιδραστική και ρατσιστική συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας, η οποία έγινε προκειμένου να εμποδιστεί η διέλευση των κατατρεγμένων σε χώρες της επιλογής τους, και ταυτόχρονα η ύψωση φρακτών για την μετατροπή της Ευρώπης σε φρούριο συντελούν τα μέγιστα να γιγαντώνονται τα δουλεμπορικά κυκλώματα στην διακίνηση προσφύγων – μεταναστών και έτσι να χάνονται χιλιάδες ανθρώπινες ζωές!

Πρόκειται για ένα έγκλημα που έχει όνομα και ταυτότητα που είναι η Ε.Ε, οι κυβερνήσεις και η πολιτική τους!

Το προχθεσινό πολύνεκρο τραγικό ναυάγιο (το οποίο είναι το μεγαλύτερο την τελευταία 7ετία) στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο επιβεβαιώνει τις τεράστιες ευθύνες των ελληνικών κυβερνήσεων στην απάνθρωπη αντιμετώπιση προσφύγων και μεταναστών!

Βαρύτατες οι ευθύνες κυβέρνησης – Λιμενικού Σώματος και της FRONTEX

Οι δηλώσεις του εκπροσώπου τύπου της υπηρεσιακής κυβέρνησης και του αντίστοιχου στο ΥΕΝ και του Λιμενικού Σώματος είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικές για τις ευθύνες τους στην διαχείριση και αντιμετώπιση του ναυαγίου!

Μπροστά τους έχουν ένα αναξιόπλοο, επικίνδυνο σαπάκι υπερφορτωμένο με εκατοντάδες άντρες, γυναίκες και παιδιά και αυτό το πλωτό φέρετρο κραύγαζε από μακριά ότι από στιγμή σε στιγμή θα βουλιάξει και αυτοί ρωτούσαν τον Αρχιδουλέμπορα – διακινητή και ψευτοκαπετάνιο εάν θέλει βοήθεια!

Επίσης είχαν επίγνωση ότι το σκάφος θαλασσοπνίχτης, που παρακολουθούσαν περί τα δύο 24ωρα, δεν διέθετε τα απαιτούμενα σωσίβια - σωστικά μέσα ούτε για 20-30 ανθρώπους, πολύ περισσότερο δεν διέθετε για τον αριθμό των εκατοντάδων επιβαινόντων!

Προφανώς με την γνώση και την εμπειρία της η ηγεσία του Λιμενικού Σώματος αντιλήφθηκε απόλυτα το προφανές, δηλαδή ότι το σαπιοκάραβο αντιμετώπιζε επιπλέον και μηχανική βλάβη!

Όμως μπροστά σε αυτή την αναμενόμενη και αναπόφευκτη τραγωδία δεν οργάνωσαν και δεν επιχείρησαν την άμεση κινητοποίηση εναέριων και πλωτών μέσων για την διάσωση!

Έφθασαν στο επαίσχυντο σημείο να μην επιχειρήσουν το πιο αυτονόητο, να προσδέσουν το σκάφος ώστε να αποφευχθεί η ανατροπή του!

Άφησαν να εξελιχθεί μπροστά τους μια ανείπωτη ανθρώπινη τραγωδία η οποία δεν έχει προηγούμενο για τον ελλαδικό θαλάσσιο χώρο.

Καταγγέλλουμε ότι για πολλοστή  φορά ο υποταγμένος συνδικαλισμός σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ σε μια δολοφονία που συντάραξε την ελληνική και διεθνή κοινή γνώμη, αρέσκεται μόνο σε κροκοδείλια δάκρυα αποφεύγοντας να θίξει τις πολιτικές Ε.Ε και ελληνικών κυβερνήσεων και να πάρει τις πρωτοβουλίες εκείνες ώστε να εκφραστεί η αλληλεγγύη της εργατικής τάξης της χώρας μας ενάντια στο συνεχιζόμενο δολοφονικό έργο Ε.Ε – κυβερνήσεων!

Για το προδιαγεγραμμένο αυτό έγκλημα υπάρχουν ηθικοί, πολιτικοί και φυσικοί αυτουργοί και οι ευθύνες πρέπει να αναζητηθούν και να αποδοθούν στο ακέραιο!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

2_ναυάγιο.jpeg

 

3_ναυάγιο.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

e4f5400ba6f2b000de3a9152e5eb34b9_L.jpg

, του Νίκου Γουρλά

Τον Δεκέμβρη του 2022 ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, Γρηγόρης Τάσιος, από το βήμα της δημοσιογραφικής εκδήλωσης της συμμαχίας «Στηρίζω HoReCa». Απαίτησε από την κυβέρνηση να γίνουν αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο για την πρόσκληση εργαζομένων από τρίτες χώρες. Έσπευσε μάλιστα να διευκρινίσει ότι αυτό γίνεται από ανάγκη γιατί «δεν θέλουν τα παιδιά μας να γίνουν λαντζέρηδες». Συμπλήρωσε μάλιστα «για να μην παρεννοηθεί η κίνηση μας, πρόσκληση από τρίτες χώρες σημαίνει ότι θα προσφέρεται μισθολογικά στους προσκεκλημένους το ίδιο ποσό με αυτό που απολαμβάνει και ο Έλληνας εργαζόμενος».

Η πραγματικότητα βέβαια είναι τελείως διαφορετική από αυτή που περιγράφει ο Πρόεδρος των Ξενοδόχων. Η αιτία που οι νέοι εργαζόμενοι φεύγουν τρέχουν από την «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού είναι οι συνθήκες εργασίας μιας ιδιόμορφης εργασιακής σκλαβιάς. Οι δε μισθοί είναι οι χαμηλότεροι σε όλη την Ευρώπη, ενώ η παράνομη εργασία, η κλοπή των υπερωριών και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Εκατοντάδες οι καταγγελίες για δεκάωρα εργασίας με ασφάλιση τετράωρου, χωρίς ρεπό και με ελάχιστα χρήματα. Νέοι εργαζόμενοι που παθαίνουν υπερκόπωση από τα δωδεκάωρα δουλειάς, που ζουν σε άθλια καταλύματα τέσσερις μαζί, χωρίς ρεπό που τους βάζουν όμως πλασματικά αφού οι επιθεωρήσεις εργασίας είναι ανύπαρκτες.

Η εικόνα αυτή περιγράφεται μονότονα κάθε καλοκαίρι τέτοια εποχή από ρεπορτάζ σε περιοχές μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης και καταγγέλλονται από τα σωματεία των εργαζομένων. Όπως και φέτος όπου ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό Γιώργος Χότζογλου στο Βήμα την επαναλαμβάνει χωρίς μεγάλες διαφορές από πέρσι: «Η κατάσταση, για ακόμη μία χρονιά, είναι τραγική. Από την περίοδο του Πάσχα και έπειτα μιλάμε για απίστευτη εντατικοποίηση της δουλειάς λόγω της έλλειψης προσωπικού και για καταστρατήγηση της κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, που έχει κηρυχθεί υποχρεωτική, αλλά και της εργατικής νομοθεσίας, λόγω της απουσίας ελεγκτικών μηχανισμών». Στο ίδιο ρεπορτάζ εργαζόμενος που εργάστηκε το καλοκαίρι του 2022 στη Μύκονο περιγράφει τι βίωσε: «Μέναμε τέσσερα άτομα, ο ένας πάνω στον άλλον, σε ένα μικρό σπίτι με δύο δωμάτια και μοιραζόμασταν τα πάντα. Στις αρχές είχα δύο ρεπό την εβδομάδα. Στη συνέχεια είχα 10ωρα χωρίς ρεπό. Μάλιστα, μας κρατούσαν ένα ποσό από το ροκάματο για το σπίτι, ενώ στην κορύφωση της σεζόν ζήτησαν πίσω ένα μέρος του μισθού».

 

Με τέτοιες συνθήκες εργασιακής γαλέρας με τις περισσότερες και μεγαλύτερες ρυθμίσεις των εργοδοτών που φτάνουν ακόμα μέχρι και την επιβολή ρήτρας 5,000 ευρώ στην περίπτωση που οι εργαζόμενοι αποχωρούν πριν από το τέλος της σεζόν είναι απολύτως φυσιολογικό να αφαιρεθούν οι νέοι εργαζόμενοι από τον τουρισμό με αποτέλεσμα για ακόμα ένα χρονιά να υπάρχουν χιλιάδες κενά.

Σύμφωνα με το  Ινστιτούτο του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων,  πάνω από 60.000 θέσεις εργασίας στα ξενοδοχεία έμειναν ακάλυπτες την περσινή χρονιά, με τον αριθμό τους να εκτιναχθεί το 2023, όταν μόνο τον μήνα Μάιο έφτασαν στη χώρα μας 2,5 εκατομμύρια τουρίστες, αύξηση σε σχέση με πέρσι κατά 23% και 11% παραπάνω ακόμα και από το 2019. Αντιλαμβάνεται κανείς τι συνθήκες μεγάλης εντατικοποίησης επιβάλλονται στους εργαζόμενους. Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία που δίνουν τα  σωματεία των εργαζομένων υπάρχει μείωση κατά 25% των αιτήσεων επαναπροσλήψεων σε σχέση με το 2022. Αυτό παγιώνει τις θέσεις στα περσινά επίπεδα, με αυξητικές τάσεις εκτιμά ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό υπενθυμίζοντας ότι ο κλάδος του 2019 περίπου 20 άτομα απασχολούσε 160,000. 112.000.

Η για να αντιμετωπίσει την κατάσταση προεκλογικά ψήφισε εσπευσμένα τον Απρίλη τον νόμο 5038 που επιτρέπει την εισαγωγή 100.000 εργαζομένων από τρίτες για να καλύψουν κενά σε θέσεις που υπάρχουν σε ξενοδοχεία, στην εστίαση, σε συγκεκριμένες θέσεις της κυβέρνησης π.χ. λάντζα, καμαριέρες, σερβιτόροι κ.λπ. Οι ξενοδόχοι μάλιστα, υποδεικνύονται ως κατάλληλες χώρες προέλευσης των εργαζομένων από την Αίγυπτο, το Μπαγκλαντές, το Κατάρ, την Ινδία…

 

Οι δηλώσεις αυτές εμφανίζουν μια νέα πραγματικότητα στους εργαζόμενους στον κλάδο. Γιατί αντιλαμβάνεται κανείς ότι παρά τις εξαγγελίες του Χατζηδάκη και του προέδρου των Ξενοδόχων πώς θα αμείβονται σύμφωνα με τις συμβάσεις, αυτό στην πράξη δεν θα γίνει ούτε στο ελάχιστο όταν:

• σε πολλές περιπτώσεις οι ξενοδόχοι αξιοποιούν τη δυνατότητα της μη υποχρεωτικότητας των συμβάσεων που τους δίνουν οι νόμοι των Βρούτση – Αχτσιόγλου,


• Το ΣΣΕ εφαρμόζεται σε μόλις 200 ξενοδοχειακές μονάδες σε σύνολο 10.000, αρνούμενοι να δώσουν ακόμα και αυτά τα 911 ευρώ της ΣΣΕ,


• εφαρμόζονται 14 μορφές ελαστικής εργασίας με αμοιβές που δεν ξεπερνούσαν τα 500 ευρώ παρά την τεράστια έκπτωση των κερδών τους, τις επενδύσεις και τη μεγάλη αύξηση των επισκεπτών τα τελευταία χρόνια,


• Ακόμα και η πρόσφατη σύμβαση που υπογράφηκε που προβλέπει αυξήσεις 10,5 % σε δύο δόσεις, 5,5 % για το 2023 και 5% για το 2024 πέρα ​​από το γεγονός ότι έχει ήδη εξαφανιστεί όταν ο πληθωρισμός τρέχει με 7,5% αμφίβολο αν τελικά θα γίνει υποχρεωτική για το σύνολο του κλάδου , αφού για να γίνει αυτό θα πρέπει να συγκεντρωθεί από τον Υπουργό Εργασίας του ΑΣΕ (Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας), που θα εξετάσει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου, δηλαδή ότι οι εργοδοτικές οργανώσεις δεν εκπροσωπούν. το 51% του συνόλου των εργαζομένων. Δηλαδή οι 40000 εργαζόμενοι σε εστίαση και ξενοδοχεία θα εξαρτώνται από το αν θα συμφωνήσουν οι μεγάλες εργοδοτικές οργανώσεις για την υποχρεωτικότητα σε όλο τον κλάδο.


Αν θύματα αυτών των πρακτικών της εργοδοσίας πέφτουν καθημερινά οι εργαζόμενοι, μπορεί κανείς να φανταστεί σε ποιο βαθμό όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που χρησιμοποιείται για τους ξένους εργάτες από τις προαναφερόμενες χώρες. Όλοι οι Ξενοδόχοι επιδιώκουν ακόμα πιο φτηνά εργατικά χέρια από αυτά των Ελλήνων εργαζομένων στοχεύοντας στην ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση και χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας για Έλληνες και ξένους εργαζόμενους. Αυτή είναι η πραγματικότητα ενώ το κεφάλαιο προφασίζεται πρόβλημα της έλλειψης εργαζομένων για την υπερεκμετάλλευση και διαιώνιση του καθεστώτος της γαλέρας.

Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και την εστίαση καλούνται να δώσουν μια διπλή μάχη. Τη μάχη για τα δικαιώματα των Ελλήνων αλλά και των μεταναστών εργαζομένων. Μια μάχη που πρέπει να συμπεριλάβει στα πυρήνα των διεκδικήσεων τη νομιμοποίησή τους και τα ίσα δικαιώματα. Αυτή η μάχη μπορεί να κερδηθεί όταν δίνεται με όρους αλληλεγγύης και συνείδησης των κοινών συλλογικών και ταξικών συμφερόντων.

πηγη: kommon.gr

weber_3.jpg

Μαρία Ψαρά

Πρωτοφανής πολεμική του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και του επικεφαλής του, Μάνφρεντ Βέμπερ, κατά του νομοσχεδίου για την αποκατάσταση της φύσης (Nature Restoration Law) ● Τα επιχειρήματα περί δήθεν αφαίρεσης γης από τους αγρότες, αλλά και από τις ΑΠΕ και η ισχυρή αντίκρουση από χιλιάδες επιστήμονες.

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Εχουν βγει... μαχαίρια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εν όψει της ψηφοφορίας αύριο Πέμπτη στην Επιτροπή Περιβάλλοντος (ENVI). Ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (και πολύ στενός πολιτικός φίλος του Κυριάκου Μητσοτάκη) Μάνφρεντ Βέμπερ θέλει οι ευρωβουλευτές του να σαμποτάρουν τον νόμο για την αποκατάσταση της φύσης (Nature Restoration Law).

Το θέλει όμως τόσο πολύ, που ευρωβουλευτές αντίπαλων πολιτικών ομάδων καταγγέλλουν ότι απειλεί με... διαγραφή όσα μέλη του ΕΛΚ υπερψηφίσουν το νομοσχέδιο. Σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε χθες, ο Βέμπερ αρνήθηκε τα περί εκβιασμών, καλώντας τον βασικό καταγγέλλοντα, ευρωβουλευτή των Φιλελευθέρων Πασκάλ Κανφέν, να δώσει αποδείξεις. Πηγές της «Εφ.Συν.» όμως επιβεβαιώνουν ότι ο επικεφαλής του ΕΛΚ πολεμάει λυσσαλέα το νομοσχέδιο.

Πρόκειται για ένα μέρος από το νομοσχέδιο-ναυαρχίδα της Ε.Ε. για την Πράσινη Μετάβαση, που σκοπό έχει την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και της απώλειας της βιοποικιλότητας στην Ευρώπη. Οι νέοι κανόνες θέτουν ως στόχο την αποκατάσταση τουλάχιστον του 20% των υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων της Ε.Ε. έως το 2030.

Η Κομισιόν παρουσίασε την πρότασή της πριν από ακριβώς έναν χρόνο και έκτοτε ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις στο Ευρωκοινοβούλιο. Πλέον επίκειται η ψήφος καταρχάς στην αρμόδια επιτροπή και τελικά στην Ολομέλεια προκειμένου να επιστρέψει για έγκριση από τους υπουργούς της Ε.Ε. στο Συμβούλιο.

Το ΕΛΚ έχει βαλθεί να κόψει την πορεία του νομοσχεδίου. Επισήμως, η συντηρητική ομάδα της Ευρωβουλής υποστηρίζει ότι η νομοθεσία θα αφαιρέσει γη από τους αγρότες, θα απειλήσει την επισιτιστική ασφάλεια της Ε.Ε. και θα εμποδίσει την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Το ίδιο ισχυρίζονται και οι πολιτικές ομάδες στα δεξιά του ΕΛΚ, που έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν θα στηρίξουν τη νομοθεσία την Πέμπτη.

«Οι απόψεις Βέμπερ απορρίπτονται ακόμη και από τη βιομηχανία, τους παραδοσιακούς συμμάχους του ΕΛΚ» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Πέτρος Κόκκαλης

«Ολοι οι ισχυρισμοί του ΕΛΚ έχουν απορριφθεί από τους αρμοδίους. Ολες οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες περιβάλλοντος, αλλά και 3.339 επιστήμονες υπέγραψαν σχετική επιστολή χθες απορρίπτοντας ένα προς ένα τα επιχειρήματα του ΕΛΚ! Αλλά η έκπληξη είναι ότι οι απόψεις του Βέμπερ έχουν απορριφθεί και από την ίδια τη βιομηχανία, τους παραδοσιακούς επιχειρηματικούς συμμάχους δηλαδή του ΕΛΚ», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Πέτρος Κόκκαλης.

Τότε όμως γιατί επιμένει ο Μάνφρεντ Βέμπερ; Στην πολιτική τίποτα δεν είναι τυχαίο ή μονοδιάστατο. Καταρχάς, από τους σχεδόν 400 εκατομμύρια που έχουν δικαίωμα ψήφου στην Ε.Ε., περίπου 9 εκατομμύρια εργάζονται στη γεωργία. Δεν είναι πολλοί, αλλά σύμφωνα με τον καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Αμστερνταμ Βούτερ βαν ντερ Μπρουγκ που μίλησε στο Politico, η φωνή τους είναι «απίστευτα ηχηρή και ισχυρή».

Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, το ΕΛΚ θέλει να εκμεταλλευτεί τη δυσαρέσκεια των αγροτών για τις πράσινες πολιτικές της Ε.Ε. Η υπεράσπιση της συγκεκριμένης ομάδας ψηφοφόρων έχει ήδη αποδώσει στην Ολλανδία, όπου το φιλικό προς τους αγρότες Κίνημα Αγροτών Πολιτών πέτυχε σημαντική νίκη στις επαρχιακές εκλογές του Μαρτίου, χάρη στην εκστρατεία κατά των μέτρων της κυβέρνησης για την επιβολή περιορισμών στις εκπομπές αζώτου από τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις.

Η Kεντροδεξιά θεωρεί τώρα ότι χάνει ψήφους από τα νέα κόμματα ή τη ριζοσπαστική Δεξιά - ναι, είναι το «κομψό» όνομα για τα ακροδεξιά και alt right («τραμπικά») κόμματα.

Και εδώ έρχεται ο δεύτερος λόγος που ο επικεφαλής του ΕΛΚ Μ. Βέμπερ εν όψει των ευρωεκλογών του 2024 θέλει να κάνει ένα άνοιγμα στα... δεξιότερά του. Καθόλου δεν θα τον πείραζε να συμμαχήσει για την προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου όχι με τους Σοσιαλιστές όπως τώρα, αλλά με τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές (ECR, Ελληνική Λύση στην Ελλάδα) ή και με την ομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία (ID, Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία).

Πέρα όμως από τους ψηφοθηρικούς λόγους και τις στρατηγικές συνεργασίες, υπάρχει και ένας προσωπικός λόγος για τον Μάνφρεντ Βέμπερ. Πηγές επιβεβαιώνουν στην «Εφ.Συν.» ότι έχει κόντρα με την -επίσης Γερμανίδα, επίσης Συντηρητική- πρόεδρο της Κομισιόν.

Το 2019 η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τού είχε πάρει την... μπουκιά από το στόμα, αφού επελέγη εκείνη για τη θέση αντί για τον Βέμπερ ο οποίος ήταν ο επίσημος υποψήφιος του ΕΛΚ. Τώρα που οι εκλογές ξανάρχονται, θέλει να ξαναβάλει εαυτόν στον χάρτη. Και η αποτυχία της Πράσινης Συμφωνίας θα μπορούσε να είναι το εισιτήριό του

πηγη: efsyn.gr

Σελίδα 714 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή